Pyreoxing

Kiedy nie stosować leku Pyreoxing - Jeśli pacjent ma uczulenie na metamizol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) lub na inne podobne substancje czynne (np. fenazon, propyfenazon, fenylobutazon, oksyfenbutazon). - Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności szpiku kostnego lub schorzenie, które wpływa na sposób wytwarzania lub działania komórek krwi. - Jeśli u pacjenta w przeszłości wystąpiło znaczne zmniejszenie liczby białych krwinek zwanych granulocytami, spowodowane przez metamizol lub inne podobne leki zwane pirazolonami lub pirazolidynami - Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występowała astma lub reakcje alergiczne na leki przeciwbólowe (salicylany, paracetamol lub inne leki przeciwbólowe, np. diklofenak, ibuprofen, indometacynę, naproksen), takie jak pokrzywka lub tzw. obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy i błon śluzowych dróg oddechowych, układu trawiennego lub przewodu pokarmowego). - Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, tzw. porfiria (ryzyko napadu porfirii). - Jeśli u pacjenta występuje wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo- 6-fosforanowej (ryzyko hemolizy). - W czasie ostatnich trzech miesięcy ciąży. - Jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi lub problemy z krążeniem krwi. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Pyreoxing należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: - W przypadku wystąpienia gorączki, dreszczy, bólu gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Objawy te mogą być związane z neutropenią (niezwykle małą liczbą komórek nazywanych granulocytami obojętnochłonnymi). Reakcja ta występuje bardzo rzadko, może mieć ciężkie nasilenie i zagrażać życiu. Nie jest ona zależna od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia. W przypadku wystąpienia neutropenii (1500 granulocytów obojętnochłonnych na mikrolitr krwi lub mniej) należy natychmiast przerwać leczenie. - W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów wskazujących na zaburzenia parametrów krwi (np. ogólne osłabienie, infekcja, utrzymująca się gorączka, siniaki, krwawienie, bladość) należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Objawy te mogą być spowodowane przez pancytopenię (zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów komórek krwi) - Jeśli u pacjenta występuje astma oskrzelowa lub atopia (rodzaj alergii) to po podaniu metamizolu istnieje zwiększone ryzyko wstrząsu anafilaktycznego (zagrażającej życiu reakcji alergicznej), zwłaszcza po podaniu leku w postaci wstrzyknięcia. - Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych schorzeń, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktoidalnych po podaniu metamizolu: • astma oskrzelowa i współistniejące zapalenie błony śluzowej; • długotrwająca i (lub) przewlekła pokrzywka; • nadwrażliwość na alkohol, objawiająca się kichaniem, łzawieniem oraz znacznym zaczerwienieniem twarzy po spożyciu nawet niewielkich ilości napojów alkoholowych; • nadwrażliwość na barwniki (np. tartrazynę) lub na środki konserwujące (np. benzoesany). - Jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze lub jest odwodniony, ma niestabilną objętość płynów ustrojowych, niewydolność krążenia w początkowym stadium lub wysoką gorączkę . W takich przypadkach istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji hipotensyjnych (reakcji związanych ze spadkiem ciśnienia krwi). Dlatego w takich przypadkach należy szczególnie uważnie rozważyć pod anie metamizolu, a jeżeli zostanie podjęta decyzja o jego zastosowaniu, konieczny jest ścisły nadzór medyczny. Niezbędne jest wdrożenie środków zapobiegawczych w celu zmniejszenia ryzyka reakcji hipotensyjnej. Podanie metamizolu może powodować reakcje hipotensyjne niezwiązane z powyższymi chorobami. Reakcje te wydają się być zależne od dawki, a ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne po podaniu w postaci wstrzyknięcia. - Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba naczyń wieńcowych lub znaczne zwężenie naczyń krwionośnych doprowadzających krew do mózgu. W takich przypadkach bezwzględnie konieczne jest unikanie obniżenia ciśnienia krwi, dlatego metamizol powinien być podawany wyłącznie po wdrożeniu uważnego monitorowania czynności układu krążenia. - Jeśli u pacjenta występuje choroba nerek lub wątroby. W takim przypadku nie należy podawać dużych dawek metamizolu, ponieważ jego wydalanie jest zmniejszone. - Jeśli pacjent przyjmował wcześniej jakikolwiek lek zawierający metamizol i miał problemy z wątrobą. Problemy z wątrobą U pacjentów przyjmujących metamizol obserwowano przypadki wystąpienia zapalenia wątroby którego objawy pojawiały się w okresie od kilku dni do kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Należy przerwać stosowanie leku Pyreoxing i skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią objawy zaburzenia czynności wątroby, takie jak nudności lub wymioty, gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasne zabarwienie stolca, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, świąd, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Lekarz skontroluje u pacjenta prawidłowość funkcjonowania wątroby. Nie należy stosować leku Pyreoxing , jeśli pacjent wcześniej przyjmował jakikolwiek lek zawierający metamizol i miał dolegliwości ze strony wątroby. Ciężkie reakcje skórne W związku z leczeniem metamizolem opisywano wystąpienie ciężkich reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN) oraz reakcji polekowych z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi, opisanymi w punkcie 4. należy przerwać stosowanie metamizolu i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły ciężkie reakcje skórne, nie wolno w żadnym przypadku wznawiać leczenia lekiem Pyreoxing (patrz punkt 4). Nieprawidłowo mała liczba białych krwinek (agranulocytoza) Pyreoxing może powodować agranulocytozę, czyli bardzo małą liczbę pewnego rodzaju białych krwinek zwanych granulocytami, które odgrywają ważną rolę w zwalczaniu zakażeń (patrz punkt 4). Należy przerwać przyjmowanie metamizolu i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące objawy, ponieważ mogą one wskazywać na możliwą agranulocytozę: dreszcze, gorączka, ból gardła i bolesne owrzodzenia błony śluzowej, zwłaszcza w jamie ustnej, nosie i gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu. Lekarz zleci badanie laboratoryjne w celu sprawdzenia liczby krwinek u pacjenta. Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą pozostać niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane, jeśli pacjent otrzymuje antybiotyki. Agranulocytoza może rozwinąć się w dowolnym momencie podczas stosowania leku Pyreoxing a nawet przez niedługi czas po zaprzestaniu przyjmowania metamizolu. Agranulocytoza może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań. Lek Pyreoxing a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Metamizol może osłabiać działanie niektórych leków: - bupropion, lek stosowany w leczeniu depresji lub wspomagająco podczas rzucania palenia tytoniu; - efawirenz, lek stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS; - metadon, lek stosowany w leczeniu uzależnienia od nielegalnych środków odurzających (tzw. opioidów); - walproinian, lek stosowany w leczeniu padaczki lub choroby afektywnej dwubiegunowej; - takrolimus, lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu u pacjentów po przeszczepieniu narządów; - sertralina, lek stosowany w leczeniu depresji; - cyklosporyna, lek hamujący aktywność układu odpornościowego. Lekarz powinien uważnie monitorować, czy pacjent przyjmuje metamizol w tym samym czasie co którykolwiek z wymienionych powyżej leków. Dodanie metamizolu do metotreksatu (leku hamującego odporność) może nasilać niekorzystny wpływ metotreksatu w postaci działania toksycznego na układ krwiotwórczy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leku Pyreoxing i aspiryny podawanej w celu zapobiegania zdarzeniom sercowym. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Dostępne dane dotyczące stosowania metamizolu podczas pierwszych trzech miesięcy ciąży są ograniczone, ale nie wskazują na szkodliwy wpływ na płód. W wybranych przypadkach, gdy nie ma innych możliwości leczenia, po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą pacjentka może przyjmować pojedyncze dawki metamizolu w pierwszymi drugim trymestrze ciąży, pod warunkiem dokładnego rozważenia korzyści i zagrożeń związanych z przyjmowaniem metamizolu . Zasadniczo jednak nie zaleca się stosowania metamizolu podczas pierwszego i drugiego trymestru ciąży. Nie wolno przyjmować leku Pyreoxing w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży ze względu na zwiększone ryzyko powikłań u matki i dziecka (krwotoki, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego u dziecka, tzw. przewód Botalla, który zamyka się naturalnie po urodzeniu). Karmienie piersią Produkty rozkładu metamizolu w znacznych ilościach przenikają do mleka kobiecego i nie można wykluczyć ryzyka dla niemowlęcia karmionego piersią. Z tego względu należy w szczególności unikać wielokrotnego stosowania metamizolu w okresie karmienia piersią. W przypadku podania pojedynczej dawki metamizolu zaleca się, aby matki odciągały mleko z piersi i je usuwały przez 48 godzin od przyjęcia leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn W zalecanym zakresie dawkowania lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosowanie leku Pyreoxing w dawkach większych niż zalecane i równoczesne spożywanie alkoholu zaburzają zdolność reakcji i koncentracji. W takich przypadkach nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek Pyreoxing zawiera sód. Ten lek zawiera 32,7 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym mililitrze roztworu do wstrzykiwań co odpowiada 1,63% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane zostały uszeregowane według częstości występowania zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Należy przerwać stosowanie leku Pyreoxing i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów: nudności lub wymioty, gorączka, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, jasne zabarwienie stolca, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, świąd, wysypka lub ból w górnej części brzucha. Objawy te mogą być oznakami uszkodzenia wątroby. Patrz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”. Należy przerwać stosowanie metamizolu i natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych (częstość występowania nieznana): - czerwonawe, płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środkowej części, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i w obrębie oczu. Wystąpienie tych groźnych wysypek skórnych mogą poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka); - rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: mogą wystąpić zaburzenia dotyczące układu krwiotwórczego: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych w wyniku hamowania czynności szpiku kostnego (niedokrwistość aplastyczna), zmniejszenie lub zanik jednego rodzaju białych krwinek (agranulocytoza) i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi (pancytopenia), w tym przypadki prowadzące do zgonu, zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia) i małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi). Bardzo rzadko: typowe objawy małopłytkowości (zmniejszenia liczby płytek krwi) to zwiększona skłonność do krwawień i pojawienie się małych, czerwonawych do brązowych plam (wybroczyn) na skórze i błonach śluzowych, natomiast objawy agranulocytozy (zmniejszenia liczby lub całkowitego zaniku jednego rodzaju białych krwinek we krwi) obejmują zmiany zapalne błon śluzowych, głównie w jamie ustnej, nosie i gardle, a także zmiany zapalne odbytnicy i narządów płciowych, ból gardła i gorączkę (która nieoczekiwanie ni e ustępuje lub pojawia się ponownie). Jednak u pacjentów leczonych antybiotykami objawy te mogą mieć minimalne nasilenie. Dochodzi do znacznego wzrostu odczynu Biernackiego (powiększenie węzłów chłonnych jest umiarkowane lub nieobecne). Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: metamizol może powodować reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne), które mogą mieć ciężkie nasilenie, a nawet zagrażać życiu i czasem prowadzić do zgonu. Mogą one wystąpić, nawet jeśli metamizol był wcześniej przyjmowany wielokrotnie bez powikłań. Reakcje takie rozwijają się zwykle w ciągu pierwszej god ziny po przyjęciu leku Pyreoxing, ale mogą wystąpić natychmiast lub kilka godzin później. Umiarkowane reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne dają objawy ze strony skóry i błon śluzowych (takie jak swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka i obrzęk), w postaci problemów z oddychaniem lub rzadko w postaci dolegliwości żołądkowo- jelitowych. Jednak objawy te mogą ulec przekształceniu w ciężką postać pokrzywki na całym ciele, a ciężkie przypadki charakteryzują się obrzękiem twarzy, języka, gardła lub krtani (obrzęk naczynioruchowy), znaczną dusznością, zaburzeniami rytmu serca (arytmie serca), niskim ciśnieniem krwi (które jest czasem poprzedzone wzrostem ciśnienia krwi) i wstrząsem. U pacjentów z astmą oskrzelową reakcje te przyjmują postać napadów oskrzelowych. Częstość nieznana: zespół Kounisa (choroba serca spowodowana reakcją alergiczną). Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: przemijający, rzadko krytyczny, izolowany spadek ciśnienia krwi bez dalszych objawów reakcji nadwrażliwości. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypka. Częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko : przemijające zaburzenia czynności nerek ze zmniejszeniem ilości wydalanego moczu (oliguria) lub zatrzymaniem moczu (bezmocz) bądź ostra niewydolność nerek, której towarzyszy wydalanie białka z moczem (białkomocz). Częstość nieznana: zapalenie nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek). Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: ból w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żył. Lek może wpływać na wyniki niektórych badań krwi (np. stężenie kreatyniny, trójglicerydów, cholesterolu HDL i kwasu moczowego). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: zapalenie wątroby, zażółcenie skóry i białkówek oczu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku

Stosowanie produktu leczniczego Pyreoxing roztwór do wstrzykiwań jest przeciwwskazane w następujących przypakach pacjentów: • pacjenci z nadwrażliwością na metamizol lub inne pirazolony (np. fenazon lub propyfenazon) bądź na pirazolidyny (np. fenylobutazon, oksyfenbutazon); • pacjenci ze stwierdzoną w wywiadzie agranulocytoza indukowana przez metamizol, inne pirazolony lub pirazolidyny; • pacjenci z zaburzeniami czynności szpiku kostnego lub choroby układu krwiotwórczego; • pacjenci z astmą analgetyczną lub nietolerancją leków przeciwbólowych objawiającą się pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, tj. pacjenci, u których stwierdzono w przeszłości skurcz oskrzeli lub inne reakcje anafilaktoidalne (np. pokrzywkę, nieżyt nosa, ob rzęk naczynioruchowy) w związku ze stosowaniem leków przeciwbólowych, takich jak salicylany, paracetamol, diklofenak, ibuprofen, indometacyna, naproksen; • pacjenci z nadwrażliwością substancję pomocniczą produktu leczniczego Pyreoxing; • pacjenci z ostrą wątrobową porfirią przerywaną (ryzyko wystąpienia napadu porfirii); • pacjenci z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (ryzyko hemolizy); • pacjentki w trzecim trymestrze ciąży. Produktu leczniczego Pyreoxing nie wolno podawać pozajelitowo pacjentom z niedociśnieniem lub niestabilnych hemodynamicznie.

Ostrzeżenie Agranulocytoza Leczenie metamizolem może powodować agranulocytozę, która może prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8). Może wystąpić nawet jeśli metamizol był podawany wcześniej bez powikłań. Agranulocytoza wywołana metamizolem jest idiosynkratycznym działaniem niepożądanym. Nie zależy od dawki i może wystąpić w dowolnym momencie leczenia, nawet niedługo po zaprzestaniu stosowania metamizolu. Pacjentów należy poinstruować, aby przerwali leczenie i natychmiast zwrócili się po pomoc lekarską w przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów sugerujących agranulocytozę (np. gorączka, dreszcze, ból gardła i bolesne zmiany błony śluzowej, zwłaszcza w ja mie ustnej, nosie i gardle lub w okolicy narządów płciowych lub odbytu). Jeśli metamizol jest przyjmowany na gorączkę, niektóre objawy rozwijającej się agranulocytozy mogą pozostać niezauważone. Podobnie objawy mogą być również maskowane u pacjentów otrzymujących antybiotyki. W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych sugerujących agranulocytozę należy natychmiast wykonać pełną morfologię krwi (w tym morfologię krwi z rozmazem) i przerwać leczenie do czasu uzyskania wyników. W przypadku potwierdzenia agranulocytozy, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia (patrz punkt 4.3). Neutropenia W przypadku wystąpienia neutropenii (< 1500 granulocytów obojętnochłonnych na mikrolitr krwi lub mniej) należy natychmiast przerwać leczenie. Pancytopenia W przypadku wystąpienia pancytopenii należy natychmiast przerwać leczenie. Wszystkim pacjentom należy zalecić, aby natychmiast zgłaszali się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na zaburzenia składu krwi (np. ogólne złe samopoczucie, zakażenie, utrzymująca się gorączka, powstawanie zasinień, krwawienie, bladość). Wstrząs anafilaktyczny Reakcje te występują głównie u wrażliwych pacjentów. Dlatego stosowanie metamizolu u pacjentów z astmą lub chorobą atopową wymaga zachowania szczególnej ostrożności (patrz punkt 4.3). Ciężkie reakcje skórne W związku z leczeniem metamizolem opisywano ciężkie skórne działania niepożądane, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcje polekowe z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz uważnie obserwować pod kątem reakcji skórnych. Jeśli wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na te reakcje, należy natychmiast przerwać podawanie metamizolu i nie wolno wznawiać jego stosowania (patrz punkt 4.3). Reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne Podczas dokonywania wyboru drogi podawania należy mieć na uwadze, że podawanie pozajelitowe wiąże się z wyższym ryzykiem reakcji anafilaktycznych i (lub) anafilaktoidalnych. Ryzyko wystąpienia potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktoidalnych na metamizol jest wyraźnie podwyższone u następujących pacjentów (patrz punkt 4.3): • pacjenci z astmą analgetyczną lub z nietolerancją leków przeciwbólowych przyjmującą postać pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego; • pacjenci z astmą oskrzelową, zwłaszcza w przypadku towarzyszącego zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych; • pacjenci z przewlekłą pokrzywką; • pacjenci z nadwrażliwością na alkohol, tj. pacjenci, którzy już reagują na niewielkie ilości napojów alkoholowych wystąpieniem objawów, takich jak kichanie, łzawienie i wyraźne zaczerwienienie twarzy; nietolerancja alkoholu może być objawem niezdiagnozowanego zespołu astmy analgetycznej; • pacjenci z nadwrażliwością na barwniki (np. tartrazynę) lub środki konserwujące (np. benzoesany). Przed podaniem metamizolu należy zebrać szczegółowy wywiad chorobowy. U pacjentów, u których istnieje szczególne ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, metamizol należy podawać po dokładnym rozważeniu możliwych zagrożeń w zestawieniu z oczekiwanymi korzyściami. Jeżeli metamizol jest podawany w takich przypadkach, pacjent powinien pozostawać pod ścisłym nadzorem medycznym. Konieczne jest również zapewnienie dostępności odpowiednich środków umożliwiających podjęcie leczenia w sytuacji nagłej. Izolowane niedociśnienie Podanie metamizolu może niekiedy powodować reakcje hipotensyjne (patrz także punkt 4.8). Reakcje te prawdopodobnie są zależne od dawki, a ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne po podaniu pozajelitowym. Co więcej, ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji hipotensyjnych jest zwiększone • w przypadku szybkiego wykonywania wstrzyknięcia; • u pacjentów z niedociśnieniem, zmniejszeniem objętości płynów ustrojowych lub odwodnieniem, niestabilnym krążeniem lub niewydolnością krążenia w początkowym stadium; • u pacjentów z wysoką gorączką. U takich pacjentów konieczna jest uważna ocena wskazania do stosowania i w sytuacji podawania metamizolu w takich przypadkach pacjent powinien znajdować się pod ścisłym nadzorem medycznym. W celu zmniejszenia ryzyka reakcji hipotensyjnych może być konieczne wdrożenie środków zapobiegawczych (np. stabilizacja krążenia). U pacjentów, u których za wszelką cenę należy unikać obniżenia ciśnienia krwi, tj. u pacjentów z ciężką postacią choroby wieńcowej lub z istotnym zwężeniem naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg, stosowaniu metamizolu musi towarzyszyć uważne monitorowanie parametrów hemodynamicznych. Zaleca się unikanie stosowania dużych dawek metamizolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, ponieważ wydalanie leku jest zmniejszone u tych pacjentów. Należy zagwarantować, że wstrzykiwanie produktu leczniczego zostanie przerwane w przypadku wystąpienia pierwszych objawów reakcji anafilaktoidalnej (patrz punkt 4.8), a wstrzyknięcie dożylne powinno być wykonywane bardzo wolno (maksymalnie 1 ml na minutę). Polekowe uszkodzenie wątroby U pacjentów leczonych metamizolem obserwowano przypadki ostrego zapalenia wątroby, głównie o wzorcu wątrobowokomórkowym, występującego w ciągu kliku dni lub miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Objawy przedmiotowe i podmiotowe obejmują zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy z żółtaczką lub bez żółtaczki, często w kontekście innych reakcji nadwrażliwości na lek (np. wysypki skórnej, zaburzeń składu krwi, gorączki i eozynofilii) lub z towarzyszącymi objawami autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Większość pacjentów powróciła do zdrowia po przerwaniu leczenia metamizolem; niemniej jednak w pojedynczych przypadkach obserwowano progresję do ostrej niewydolności wątroby wymagającej przeszczepu wątroby. Mechanizm uszkodzenia wątroby indukowanego metamizolem nie został wyraźnie wyjaśniony, ale dane wskazują na mechanizm immunoalergiczny. Pacjentów należy poinstruować, aby skontaktowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów wskazujących na uszkodzenie wątroby. U tych pacjentów należy przerwać podawanie metamizolu i ocenić czynność wątroby. Nie należy wznawiać podawania metamizolu u pacjentów z epizodem uszkodzenia wątroby podczas leczenia metamizolem, w przypadku którego nie ustalono innej przyczyny uszkodzenia narządu. Produkt leczniczy zawiera 32,7 mg sodu w jednym mililitrze roztworu do wstrzykiwań, co odpowiada 1,63% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) w diecie u osób dorosłych, która wynosi 2 g.

Farmakokinetyczna indukcja aktywności enzymów metabolizujących: Metamizol może indukować aktywność enzymów metabolizujących, w tym CYP2B6 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie metamizolu z bupropionem, efawirenzem, metadonem, walproinianem, cyklosporyną, takrolimusem lub sertraliną może powodować obniżenie stężenia tych leków w osoczu, co może potencjalnie skutkować obniżeniem ich skuteczności klinicznej. D latego zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego podawania metamizolu; zależnie od potrzeb należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie leku. Dodanie metamizolu do metotreksatu może nasilać hematologiczne działania toksyczne metotreksatu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Należy unikać jednoczesnego podawania tych leków. Metamizol może zmniejszać wpływ kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) na agregację płytek krwi w sytuacji równoczesnego podawania. Dlatego takie skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów przyjmujących niskie dawki aspiryny w celu kardioprotekcji. U pacjentów przyjmujących metamizol obserwowano wpływ na wyniki badań laboratoryjnych (fałszywie niskie wartości), w których wykorzystywana jest reakcja Trindera/podobna do reakcji Trindera (np. badań do pomiaru stężenia kreatyniny w surowicy, trójglicerydów, cholesterolu HDL i kwasu moczowego).

Przedstawiona poniżej częstość występowania została określona zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza i pancytopenia, w tym leukopenia i małopłytkowość prowadzące do zgonu. Uważa się, że są to reakcje o podłożu immunologicznym. Mogą one wystąpić, nawet jeśli produkt leczniczy był wcześniej przyjmowany wielokrotnie bez powikłań. Bardzo rzadko: typowe objawy agranulocytozy obejmują zmiany zapalne w obrębie błony śluzowej (np. jamy ustnej i gardła, odbytu, narządów płciowych), ból gardła, gorączkę (która się utrzymuje lub nawraca). U pacjentów przyjmujących antybiotyki typowe objawy agranulocytozy mogą mieć minimalne nasilenie. Dochodzi do znacznego wzrostu odczynu Biernackiego, podczas gdy powiększenie węzłów chłonnych jest umiarkowane lub nieobecne. Typowe objawy małopłytkowości to zwiększona skłonność do krwawień oraz obecność wybroczyny na skórze i błonach śluzowych. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: metamizol może powodować wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne, które mogą być ciężkie i zagrażające życiu, a czasem prowadzić do zgonu. Mogą one wystąpić, nawet jeśli metamizol był wcześniej przyjmowany wielokrotnie bez powikłań. Reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne mogą wystąpić w trakcie wstrzyknięcia lub kilka godzin po jego wykonaniu, jednak zwykle pojawiają się w ciągu pierwszej godziny po podaniu. Umiarkowane reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne dają objawy ze strony skóry i błon śluzowych (takie jak swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie, pokrzywka i obrzęk), w postaci problemów z oddychaniem lub rzadko w postaci dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Reakcje umiarkowane mogą ulec progresji do postaci ciężkiej, przebiegającej z pokrzywką uogólnioną, ciężkim obrzękiem naczynioruchowym (obejmującym również krtań), ciężkim skurczem oskrzeli, zaburzeniami rytmu serca, niedociśnieniem (czasami także z występ ującym wcześniej wzrostem ciśnienia krwi), wstrząsem krążeniowym. U pacjentów z zespołem astmy analgetycznej reakcje nietolerancji zwykle przyjmują postać napadów astmy. Częstość nieznana: zespół Kounisa (choroba serca spowodowana reakcją alergiczną). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: pogorszenie czynności nerek. Częstość nieznana: śródmiąższowe zapalenie nerek. W bardzo rzadkich przypadkach, zwłaszcza u pacjentów z chorobą nerek w wywiadzie, może wystąpić ostre pogorszenie czynności nerek (ostra niewydolność nerek), przebiegające w niektórych przypadkach ze skąpomoczem, bezmoczem lub białkomoczem. W rzadkich przypadkach może wystąpić ostre śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypki. Częstość nieznana: polekowy wykwit trwały, zespół Stevensa -Johnsona lub zespół Lyella (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN)), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) (patrz punkt 4.4). W związku z leczeniem metamizolem opisywano ciężkie skórne działania niepożądane, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcje polekowe z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: izolowane niedociśnienie. Po zastosowaniu produktu leczniczego może wystąpić izolowane, przemijające niedociśnienie (prawdopodobnie indukowane farmakologicznie bez towarzyszących objawów reakcji anafilaktycznej i (lub) anafilaktoidalnej); w rzadkich przypadkach reakcja ta ma postać krytycznego spadku ciśnienia krwi. Ryzyko wystąpienia takiego niedociśnienia może zwiększać szybkie wykonanie wstrzyknięcia dożylnego. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: reakcja w miejscu podania. W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić ból i reakcje miejscowe. Mogą one czasami obejmować zapalenie żył. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: polekowe uszkodzenie wątroby, w tym ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.