Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Olanzapinum 5 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Laktoza jednowodna; Powidon K30; Krospowidon; Kopowidon; Krzemionka koloidalna; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Tytanu dwutlenek (E171); Alkohol poliwinylowy; Talk; Guma ksantanowa; Lecytyna sojowa źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- soja: w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły
Tabletki powlekane Olpinat 5 mg są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 7,9-8,1 mm. Tabletki powlekane Olpinat 10 mg są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 9,9-10,1 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na to, że olanzapina może wywołać senność i zawroty głowy, pacjentów należy ostrzec, aby zachowali szczególną ostrożność podczas obsługiwania maszyn, w tym pojazdów mechanicznych.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
92 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu; uspokojenie polekowe; nadmierna potrzeba normalnego snu; zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych; zmniejszenie całkowitego stężenia bilirubiny; zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy
- często: eozynofilia; leukopenia; neutropenia; Zwiększenie stężenia cholesterolu; Zwiększenie stężenia glukozy; Zwiększenie stężenia triglicerydów; Łagodne, przemijające działanie antycholinergiczne, w tym zaparcia i suchość błony śluzowej jamy ustnej; Przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (A1AT, AspAT), zwłaszcza w początkowej fazie leczenia; Zaburzenia erekcji u mężczyzn; Zmniejszone libido u mężczyzn i kobiet; suchość błony śluzowej jamy ustnej
- niezbyt często: Nadwrażliwość; Rozwój lub nasilenie cukrzycy sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne; Napady drgawek w większości przypadków u pacjentów z drgawkami lub czynnikami ryzyka ich wystąpienia w wywiadzie; Dystonia (w tym rotacja gałek ocznych); Późna dyskineza; Amnezja; Dyzartria; Zespół niespokojnych nóg; Bradykardia; Wydłużenie odstępu QTc; Zakrzep z zatorami (w tym zator tętnicy płucnej oraz zakrzepica żył głębokich); Krwawienie z nosa; Wzdęcie; Nadmierne wydzielanie śliny; Nadwrażliwość na światło; Łysienie; Nietrzymanie moczu; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Brak miesiączki; Powiększenie piersi; Wydzielanie mleka u kobiet poza okresem karmienia; Ginekomastia lub powiększenie piersi u mężczyzn; nieprawidłowy chód; upadki; zapalenie płuc; podwyższoną temperaturę ciała; letarg; rumień; omamy wzrokowe; nasilenie objawów parkinsonizmu; omamy; neutropenię; drżenia; suchości błony śluzowej jamy ustnej; zwiększonego apetytu; zwiększenia masy ciała; zaburzenia mowy; zwiększenie masy ciała o ≥ 7% w stosunku do początkowej masy ciała
- rzadko: Małopłytkowość; Hipotermia; Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN); Objawy odstawienne; Częstoskurcz komorowy lub migotanie komór, nagła śmierć; Zapalenie trzustki; Zapalenie wątroby (w tym wątrobowokomórkowe, cholestatyczne uszkodzenie wątroby lub mieszana postać uszkodzenia wątroby); Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych; Priapizm
- częstość nieznana: Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi - DRESS; Zespół odstawienny u noworodków
- częstość niepodana w tekście: senność; zwiększenie masy ciała; zwiększenie stężenia prolaktyny; cholesterolu; glukozy; triglicerydów; cukromocz; zwiększenie apetytu; zawroty głowy; akatyzja; parkinsonizm; dyskineza; niedociśnienie ortostatyczne; działanie antycholinergiczne; przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych; wysypka; astenia; zmęczenie; gorączka; ból stawu; zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej; duża aktywność gammaglutamylotransferazy; duże stężenie kwasu moczowego; duża aktywność fosfokinazy kreatyninowej; obrzęk
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Olpinat
Kiedy nie stosować leku Olpinat
• jeśli pacjent ma uczulenie na olanzapinę, lecytynę sojową lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Reakcja alergiczna może się objawiać
wysypką, swędzeniem, obrzękiem na twarzy, opuchnięciem warg lub dusznością. Jeżeli
wystąpiły takie objawy, należy poinformować o tym lekarza.
• jeśli u pacjenta występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie
w oku).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Olpinat należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• Leki z tej grupy mogą powodować wystąpienie nieprawidłowych ruchów, zwłaszcza w obrębie
twarzy lub języka. Jeżeli po zażyciu leku Olpinat wystąpi taki objaw, należy powiadomić o tym
lekarza.
• Bardzo rzadko leki tego typu wywołują zespół objawów: gorączkę, przyspieszony oddech,
pocenie się, sztywność mięśni, ospałość lub senność. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Nie jest zalecane stosowanie leku Olpinat u pacjentów w podeszłym wieku, z rozpoznaniem
otępienia, ponieważ może spowodować bardzo poważne działania niepożądane.
• U pacjentów stosujących lek Olpinat obserwowano przyrost masy ciała. Należy systematycznie
sprawdzać masę ciała pacjenta. W razie potrzeby należy rozważyć zwrócenie się do dietetyka lub
uzyskanie pomocy w ustaleniu diety.
• U pacjentów stosujących lek Olpinat obserwowano wysokie stężenie cukru we krwi i wysokie
stężenie lipidów (triglicerydów i cholesterolu). Przed zastosowaniem leku Olpinat i w trakcie jego
stosowania lekarz powinien przeprowadzać badania krwi w celu określenia stężenia cukru we
krwi i stężeń niektórych lipidów.
• Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli w przeszłości u pacjenta lub w rodzinie pacjenta występowały
zakrzepy, ponieważ podobne leki były powiązane z tworzeniem zakrzepów krwi.
Jeśli u pacjenta występuje którekolwiek z niżej wymienionych schorzeń, należy natychmiast
powiadomić o tym lekarza prowadzącego:
• cukrzyca;
• choroba serca;
• choroba wątroby lub nerek;
• choroba Parkinsona;
• napady drgawek;
• dolegliwości gruczołu krokowego;
• niedrożność jelit (porażenna);
• choroby krwi;
• udar lub „mini” udar (przemijające objawy udaru).
Jeżeli pacjent choruje na otępienie i wystąpił u niego kiedykolwiek udar lub „mini” udar, to powinien
(lub jego opiekun powinien) powiedzieć o tym lekarzowi.
Rutynowo w celu zachowania ostrożności, u osób w wieku powyżej 65 lat lekarz może kontrolować
ciśnienie tętnicze krwi.
Dzieci i młodzież
Olpinat nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
Olpinat a inne leki
Osoby przyjmujące Olpinat mogą stosować inne leki wyłącznie za zgodą lekarza.
Stosowanie leku Olpinat w skojarzeniu z lekami przeciwdepresyjnymi, uspokajającymi lub nasennymi
może wywoływać senność.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu:
• leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona
• karbamazepiny (lek przeciwpadaczkowy i stabilizujący nastrój), fluwoksaminy (lek
przeciwdepresyjny) lub cyprofloksacyny (antybiotyk) – może być konieczna zmiana dawki leku
Olpinat.
Stosowanie leku Olpinat z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie ma znaczenia, czy tabletki zażywa się podczas posiłku czy nie.
Osoby przyjmujące Olpinat nie mogą pić alkoholu pod żadną postacią, ponieważ Olpinat w połączeniu
z alkoholem może wywoływać senność.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Leku Olpinat nie powinny
przyjmować kobiety karmiące piersią, gdyż niewielkie ilości leku mogą przenikać do mleka matki.
U noworodków, których matki stosowały lek Olpinat w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące ciąży)
mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność, pobudzenie,
trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie zaobserwowania takich
objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Olpinat może wywoływać senność. Jeżeli pojawia się senność, nie należy prowadzić pojazdów
mechanicznych ani obsługiwać żadnych narzędzi i maszyn.
Olpinat zawiera laktozę
W przypadku nietolerancji niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed
zażyciem tego leku.
Olpinat zawiera lecytynę sojową
Pacjenci uczuleni na soję lub orzeszki ziemne nie powinni zażywać tego leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeżeli wystąpią:
• nieprawidłowe ruchy, zwłaszcza w obrębie twarzy czy języka (często zgłaszane działanie
niepożądane, które może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów);
• zakrzepy krwi w żyłach (niezbyt często zgłaszane działanie niepożądane, które może dotyczyć do
1 na 100 pacjentów), szczególnie w nogach (objawy obejmują puchnięcie, ból, zaczerwienienie
nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w
klatce piersiowej i trudności z oddychaniem. W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z
tych objawów, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.
• jednoczesne występowanie gorączki, przyspieszonego oddechu, pocenia się, sztywności mięśni i
ospałości lub senności (nie można określić częstości występowania tego działania niepożądanego
na podstawie dostępnych danych).
Bardzo częste działania niepożądane (które mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów) obejmują:
zwiększenie masy ciała, senność i zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. We wczesnym etapie
leczenia mogą wystąpić zawroty głowy lub omdlenia (ze zwolnieniem czynności serca), szczególnie
podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej. Zazwyczaj te objawy same ustępują, lecz jeżeli się
utrzymują, należy poinformować o tym lekarza.
Częste działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów) obejmują: zmiany w liczbie
niektórych komórek krwi, stężenia lipidów w krwiobiegu i przemijające zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych na początku leczenia, zwiększenie stężenia cukrów we krwi i moczu,
zwiększenie stężenia kwasu moczowego i aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi, wzmożone
uczucie głodu, zawroty głowy, niepokój, drżenie, zaburzenia ruchu (dyskinezy), zaparcia, suchość
błony śluzowej jamy ustnej, wysypka, utrata siły, skrajne zmęczenie, zatrzymanie wody w organizmie
powodujące obrzęki rąk, stóp lub okolicy kostek, gorączka, ból stawów i zaburzenia seksualne, takie
jak zmniejszenie libido u mężczyzn i kobiet lub zaburzenia erekcji u mężczyzn.
Niezbyt częste działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów) obejmują:
nadwrażliwość (np. obrzęk w obrębie jamy ustnej i gardła, swędzenie, wysypka), cukrzycę lub
nasilenie jej przebiegu, sporadycznie z kwasicą ketonową (obecność związków ketonowych we krwi i
w moczu) lub śpiączką, napady drgawek, zazwyczaj u pacjentów, u których wcześniej występowały
napady drgawkowe (padaczka), sztywność lub kurcz mięśni (w tym ruchy gałek ocznych), zespół
niespokojnych nóg, zaburzenia mowy, zwolnienie czynności serca, wrażliwość na światło słoneczne,
krwawienie z nosa, wzdęcie brzucha, ślinienie, utrata pamięci lub brak pamięci, nietrzymanie moczu,
trudności z oddawaniem moczu, wypadanie włosów, brak lub zmniejszenie miesiączki, zmiany w
piersiach u mężczyzn i kobiet, takie jak wydzielanie mleka poza okresem karmienia lub nietypowe
powiększenie piersi.
Rzadko zgłaszane działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów): obniżenie
prawidłowej temperatury ciała, zaburzenia rytmu serca, nagła śmierć z niewyjaśnionej przyczyny,
zapalenie trzustki powodujące silny ból brzucha, gorączkę i nudności, choroba wątroby objawiająca
się zmianą barwy skóry i białych części oka na kolor żółty, choroba mięśni objawiająca się
niewyjaśnionym pobolewaniem i bólem, wydłużony i (lub) bolesny wzwód.
Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje alergiczne, takie jak polekowa reakcja
z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. Drug Reaction with Eosinophilia and
Systemic Symptoms). W zespole DRESS początkowo występują objawy grypopodobne z wysypką na
twarzy, a następnie rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, powiększone węzły chłonne,
widoczna w badaniach krwi zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i zwiększone stężenie
szczególnego rodzaju białych krwinek (eozynofilia).
Podczas leczenia olanzapiną u pacjentów w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia mogą
wystąpić: udar, zapalenie płuc, nietrzymanie moczu, upadki, skrajne zmęczenie, omamy wzrokowe,
podwyższona temperatura ciała, zaczerwienienie skóry i zaburzenia chodu. Odnotowano kilka
śmiertelnych przypadków w tych grupach pacjentów.
U pacjentów z chorobą Parkinsona Olpinat może nasilać objawy działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Pacjenci z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub ze stwierdzonym ryzykiem jej wystąpienia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, poprawa stanu klinicznego pacjenta może
nastąpić po kilku dniach lub tygodniach. W tym czasie należy dokładnie monitorować stan pacjentów.
Psychoza i (lub) zaburzenia zachowania spowodowane otępieniem
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z objawami psychozy i (lub) zaburzeniami
zachowania spowodowanymi otępieniem, z powodu zwiększonej śmiertelności oraz ryzyka
występowania zdarzeń naczyniowo-mózgowych. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo
(w okresie 6-12 tygodni) obejmujących pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem (średnia wieku
78 lat), z objawami psychozy i (lub) zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem,
odnotowano dwukrotny wzrost częstości zgonów u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do
grupy pacjentów leczonych placebo (3,5% wobec 1,5% odpowiednio). Zwiększona śmiertelność nie
była spowodowana dawkowaniem olanzapiny (średnia dobowa dawka 4,4 mg) oraz czasem leczenia.
Czynnikami ryzyka predysponującymi populacje pacjentów do zwiększonej śmiertelności były: wiek
> 65 lat, utrudnienie połykania, sedacja, niedożywienie i odwodnienie, choroby płuc (np. zapalenie
płuc z aspiracją lub bez aspiracji) lub jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Jednak śmiertelność
była wyższa u pacjentów leczonych olanzapiną niż w grupie pacjentów leczonych placebo i
pozbawionych czynnika ryzyka.
W tych samych badaniach klinicznych odnotowano zdarzenia naczyniowo-mózgowe (np. udar,
przejściowy atak niedokrwienny) włącznie z przypadkami śmiertelnymi. Odnotowano trzykrotny
wzrost zdarzeń naczyniowo-mózgowych u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do
pacjentów leczonych placebo (1,3% wobec 0,4% odpowiednio). U wszystkich pacjentów leczonych
olanzapiną i placebo, u których wystąpiły zdarzenia naczyniowo-mózgowe stwierdzono czynniki
zwiększające ryzyko. Wiek > 75 lat, otępienie naczyniowe lub mieszane były uznane za czynniki
zwiększające ryzyko wystąpienia zdarzeń naczyniowo-mózgowych w grupie leczonych olanzapiną.
Skuteczność olanzapiny nie została ustalona w czasie prowadzenia tych badań.
Choroba Parkinsona
Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów
dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych bardzo często zgłaszano
nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy występujące z większą częstością niż w przypadku
stosowania placebo (patrz punkt 4.8), a olanzapina nie była bardziej skuteczna niż placebo w leczeniu
objawów psychotycznych. W badaniach wymagane było, aby stan pacjentów był stabilny, kiedy
przyjmowali oni najmniejszą skuteczną dawkę leków przeciw parkinsonizmowi (agonistów
dopaminy), oraz aby przez cały czas badania przyjmowali oni te same leki przeciw parkinsonizmowi
w stałych dawkach. Podawanie olanzapiny rozpoczęto od dawki 2,5 mg/dobę i następnie zwiększano -
w zależności od decyzji badacza – maksymalnie do 15 mg/dobę.
Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
ZZN jest stanem potencjalnego zagrożenia życia związanym z przyjmowaniem leków
przeciwpsychotycznych. Podczas stosowania olanzapiny również zgłaszano rzadkie przypadki ZZN.
Klinicznymi objawami ZZN są: bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości
oraz objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno lub wahania
ciśnienia tętniczego krwi, tachykardia, obfite pocenie się i zaburzenia rytmu serca).
Ponadto, może wystąpić zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinuria
(rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Jeżeli u pacjenta wystąpią objawy podmiotowe
i przedmiotowe wskazujące na ZZN lub wysoka gorączka o niewyjaśnionej przyczynie, bez innych
klinicznych objawów ZZN, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę.
Hiperglikemia i cukrzyca
Niezbyt często zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i (lub) rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy
z występującą sporadycznie kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym kilka przypadków śmiertelnych
(patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co może
być czynnikiem predysponującym. Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego, zgodnie
z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego, np. wykonywanie pomiaru
stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem leczenia, 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia
olanzapiną a następnie raz na rok.
Pacjentów otrzymujących jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym produkt Olpinat 5 mg, należy
obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych hiperglikemii (takich jak
nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie), a pacjentów z
cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy należy regularnie badać, aby wykryć
pogorszenie kontroli glikemii. Należy regularnie kontrolować masę ciała, np. przed rozpoczęciem
leczenia, 4, 8 i 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną a następnie raz na kwartał.
Zmiany stężenia lipidów
W badaniu klinicznym kontrolowanym placebo, u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano
niepożądane zmiany w stężeniu lipidów (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia zmian w stężeniu
lipidów należy zastosować odpowiednie leczenie, w szczególności u pacjentów z zaburzeniami
przemiany lipidów i u pacjentów, u których występują czynniki ryzyka rozwoju takich zaburzeń.
U pacjentów otrzymujących jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym produkt Olpinat 5 mg,
należy regularnie badać stężenie lipidów, zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia
przeciwpsychotycznego, np. przed rozpoczęciem leczenia, 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia
olanzapiną a następnie co 5 lat.
Aktywność antycholinergiczna
Choć wykazano aktywność antycholinergiczną olanzapiny in vitro, doświadczenia z badań
klinicznych ujawniły małą częstość występowania objawów z nią związanych. Jednakże, ponieważ
doświadczenie kliniczne związane ze stosowaniem olanzapiny u pacjentów ze współistniejącymi
chorobami jest ograniczone, należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z przerostem
gruczołu krokowego, niedrożnością porażenną jelit i podobnymi schorzeniami.
Czynność wątroby
Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych –AlAT i AspAT, zwłaszcza w początkowym etapie podawania leku. Należy zachować
ostrożność i wykonać badania kontrolne u pacjentów ze zwiększoną aktywnością AlAT i (lub)
AspAT, u pacjentów z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby, u
pacjentów z uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową oraz u pacjentów
stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym. U pacjentów, u których stwierdzono
zapalenie wątroby (w tym wątrobowokomórkowe i cholestatyczne uszkodzenie wątroby oraz
mieszaną postać uszkodzenia wątroby), należy przerwać leczenie olanzapiną.
Neutropenia
Należy zachować ostrożność: u pacjentów, u których stwierdza się z jakiejkolwiek przyczyny małą
liczbę leukocytów i (lub) granulocytów obojętnochłonnych, u pacjentów przyjmujących leki mogące
wywoływać neutropenię, u pacjentów z zahamowaniem czynności i (lub) toksycznym uszkodzeniem
szpiku indukowanym przez leki w wywiadzie, u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku
spowodowanym przez współistniejącą chorobę, radioterapię bądź chemioterapię i u pacjentów
z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną. U pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną
i walproinianem często zgłaszano neutropenię (patrz punkt 4.8).
Przerwanie leczenia
Rzadko (≥ 0,01% do < 0,1%), w przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano
wystąpienie ostrych objawów, takich jak: poty, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.
Odstęp QT
W badaniach klinicznych wydłużenie odstępu QTc u osób leczonych olanzapiną (skorygowane wg
wzoru Fridericia [QTcF] ≥ 500 milisekund [msec] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla
pacjentów z odstępem QTcF<500 msec przed rozpoczęciem badania) występowało niezbyt często
(0,1% do 1%). W porównaniu z placebo nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania
kardiologicznych zdarzeń niepożądanych. Jednakże, należy zachować ostrożność kojarząc olanzapinę
z innymi lekami wydłużającymi odstęp QTc, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów
z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem
mięśnia sercowego, zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi.
Zakrzep z zatorami
Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥ 0,1% i < 1%) zgłaszano przejściowe występowanie
zakrzepu z zatorami w układzie żylnym. Przyczyny pojawiania się zakrzepów z zatorami w układzie
żylnym podczas leczenia olanzapiną nie zostały ustalone. Jednakże u pacjentów z rozpoznaną
schizofrenią gdzie występują czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami w układzie żylnym, takie jak np.
unieruchomienie, należy rozpoznać je wcześniej oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.
Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
Ze względu na to, że olanzapina działa przede wszystkim na ośrodkowy układ nerwowy, należy
zachować ostrożność stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz
z alkoholem. Możliwe jest działanie antagonistyczne olanzapiny wobec bezpośrednich i pośrednich
agonistów dopaminy, ponieważ wykazano in vitro antagonizm olanzapiny z dopaminą.
Napady drgawek
Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub
poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy. Niezbyt często zgłaszano napady drgawek
u pacjentów leczonych olanzapiną. W większości tych przypadków zgłaszano w wywiadzie napady
drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.
Późne dyskinezy
W badaniach porównawczych trwających 1 rok lub krócej późne dyskinezy występowały z istotnie
statystycznie mniejszą częstością w przypadku stosowania olanzapiny. Ryzyko wystąpienia późnych
dyskinez rośnie wraz z czasem trwania leczenia. Dlatego jeżeli u pacjenta przyjmującego olanzapinę
wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub odstawienie leku. Po odstawieniu leku objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub
dopiero wystąpić.
Niedociśnienie ortostatyczne
U pacjentów w wieku podeszłym obserwowano w trakcie badań klinicznych niezbyt częste przypadki
niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów w
wieku powyżej 65 lat.
Nagły zgon sercowy
Po wprowadzeniu olanzapiny do obrotu zgłaszano występowanie nagłych zgonów sercowych u
pacjentów ją stosujących. W retrospektywnym, obserwacyjnym, kohortowym badaniu ryzyko nagłego
zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwa razy większe niż u pacjentów
niestosujących leków przeciwpsychotycznych. W badaniu tym wykazano porównywalne ryzyko
nagłego zgonu sercowego w przypadku stosowania olanzapiny i innych atypowych leków
przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.
Dzieci i młodzież
Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem
pacjentów w wieku od 13 do 17 lat występowały różne działania niepożądane, w tym zwiększenie
masy ciała, zmiana parametrów metabolicznych i zwiększenie stężenia prolaktyny (patrz punkty 4.8
i 5.1).
Laktoza
Tabletki powlekane produktu leczniczego Olpinat 5 mg zawierają laktozę. Pacjenci cierpiący na
rzadkie dziedziczne schorzenia związane z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub
zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
W badaniach dotyczących interakcji brali udział tylko dorośli pacjenci.
Potencjalne interakcje mające wpływ na olanzapinę
Ponieważ olanzapina jest metabolizowana przez CYP1A2, substancje, które wybiórczo indukują lub
hamują ten izoenzym mogą mieć wpływ na farmakokinetykę olanzapiny.
Indukcja CYP1A2
Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu i karbamazepinę, co może
prowadzić do zmniejszenia stężenia olanzapiny. Obserwowano jedynie nieznaczne do średniego
zwiększenie klirensu olanzapiny. Znaczenie kliniczne tego faktu jest prawdopodobnie ograniczone, ale
zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki
olanzapiny (patrz punkt 4.2).
Hamowanie CYP1A2
Stwierdzono istotne hamowanie metabolizmu olanzapiny przez fluwoksaminę, która jest
specyficznym inhibitorem CYP1A2. Stężenie maksymalne Cmax olanzapiny po podaniu fluwoksaminy
zwiększało się średnio o 54% u niepalących kobiet i o 77% u palących mężczyzn. Pole pod krzywą
(AUC) zwiększało się średnio o odpowiednio 52% i o 108%. W przypadku równoczesnego
stosowania fluwoksaminy lub innego inhibitora CYP1A2, takiego jak np. cyprofloksacyna, należy
rozważyć zmniejszenie dawki początkowej olanzapiny. W przypadku rozpoczęcia leczenia
inhibitorem CYP1A2 należy rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny.
Zmniejszenie dostępności biologicznej
Węgiel aktywowany zmniejsza dostępność biologiczną podanej doustnie olanzapiny o 50 do 60%
i powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed olanzapiną lub 2 godziny po niej.
Nie stwierdzono, aby fluoksetyna (inhibitor CYP2D6), pojedyncze dawki leków zobojętniających
kwas solny (glin, magnez) czy cymetydyna w istotny sposób wpływały na farmakokinetykę
olanzapiny.
Potencjalny wpływ olanzapiny na inne produkty lecznicze
Olanzapina może wywierać antagonistyczne działanie wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów
dopaminy.
Olanzapina nie hamuje in vitro głównych izoenzymów CYP450 (np. 1A2, 2D6, 2C9, 2C19, 3A4).
Dlatego też nie należy się spodziewać żadnych szczególnych interakcji. Potwierdzono to w badaniach
in vivo, w których nie stwierdzono hamowania metabolizmu następujących substancji czynnych:
trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (głównie szlak metaboliczny CYP2D6), warfaryny
(CYP2C9), teofiliny (CYP1A2) lub diazepamu, (CYP3A4 i 2C19).
Nie stwierdzono interakcji olanzapiny podawanej równocześnie z litem czy biperydenem.
Monitorowanie stężeń terapeutycznych walpronianu w osoczu nie wskazuje na konieczność zmiany
jego dawki po rozpoczęciu jednoczesnego podawania olanzapiny.
Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
Należy zachować ostrożność u pacjentów spożywających alkohol lub stosujących leki mogące
hamować aktywność ośrodkowego układu nerwowego.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania olanzapiny i leków podawanych w leczeniu choroby
Parkinsona u pacjentów z chorobą Parkinsona i otępieniem (patrz punkt 4.4).
Odstęp QTc
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie olanzapinę z lekami, które powodują wydłużenie
odstępu QTc (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Dorośli
Najczęściej (u ≥ 1% pacjentów) zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem
olanzapiny w badaniach klinicznych były: senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia, zwiększenie
stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów (patrz punkt 4.4), cukromocz, zwiększenie
apetytu, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4), dyskineza,
niedociśnienie ortostatyczne, działanie antycholinergiczne, przejściowe, bezobjawowe zwiększenie
aktywności aminotransferaz wątrobowych (patrz punkt 4.4), wysypka, astenia, zmęczenie, gorączka,
ból stawu, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, duża aktywność
gammaglutamylotransferazy, duże stężenie kwasu moczowego, duża aktywność fosfokinazy
kreatyninowej i obrzęk.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W poniższej tabeli przedstawiono objawy niepożądane i wyniki badań diagnostycznych ze zgłoszeń
spontanicznych oraz obserwowane podczas badań klinicznych. W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem. Częstości występowania określono następująco: bardzo często (≥ 10%), często (≥ 1%
do < 10%), niezbyt często (≥ 0,1% do < 1%), rzadko (≥ 0,01% do < 0,1%), bardzo rzadko (< 0,01%)
oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: Eozynofilia
Leukopenia10
Neutropenia10
Rzadko: Małopłytkowość11
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Nadwrażliwość11
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często: Zwiększenie masy ciała1
Często: Zwiększenie stężenia cholesterolu2,3
Zwiększenie stężenia glukozy4
Zwiększenie stężenia triglicerydów2,5
Cukromocz
Zwiększenie apetytu
Niezbyt często:
Rozwój lub nasilenie cukrzycy sporadycznie związane z kwasicą
ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt
4.4)11
Rzadko: Hipotermia12
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność
Często: Zawroty głowy
Akatyzja6
Parkinsonizm6
Dyskineza6
Niezbyt często:
Napady drgawek w większości przypadków u pacjentów z
drgawkami lub czynnikami ryzyka ich wystąpienia w wywiadzie11
Dystonia (w tym rotacja gałek ocznych)11
Późna dyskineza11
Amnezja9
Dyzartria
Zespół niespokojnych nóg
Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) (patrz punkt 4.4)12
Objawy odstawienne7, 12
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Wydłużenie odstępu QTc (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Częstoskurcz komorowy lub migotanie komór,
nagła śmierć (patrz punkt 4.4) 11
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często: Niedociśnienie ortostatyczne10
Niezbyt często: Zakrzep z zatorami (w tym zator tętnicy płucnej oraz zakrzepica żył
głębokich) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: Krwawienie z nosa9
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Łagodne, przemijające działanie antycholinergiczne, w tym zaparcia i
suchość błony śluzowej jamy ustnej
Niezbyt często: Wzdęcie9
Nadmierne wydzielanie śliny
Rzadko: Zapalenie trzustki11
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych (A1AT, AspAT), zwłaszcza w początkowej fazie
leczenia (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Zapalenie wątroby (w tym wątrobowokomórkowe, cholestatyczne
uszkodzenie wątroby lub mieszana postać uszkodzenia wątroby)11
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Wysypka
Niezbyt często: Nadwrażliwość na światło
Łysienie
Częstość nieznana: Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi - DRESS
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból stawu9
Rzadko: Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Nietrzymanie moczu
Zatrzymanie moczu
Uczucie parcia na pęcherz 11
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Częstoś nieznana: Zespół odstawienny u noworodków (patrz punkt 4.6)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji u mężczyzn
Zmniejszone libido u mężczyzn i kobiet
Niezbyt często: Brak miesiączki
Powiększenie piersi
Wydzielanie mleka u kobiet poza okresem karmienia
Ginekomastia lub powiększenie piersi u mężczyzn
Rzadko: Priapizm12
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Astenia
Zmęczenie
Obrzęk
Gorączka10
Badania diagnostyczne
Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu 8
Często: Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej10
Duża aktywność fosfokinazy kreatyninowej11
Duża aktywność gammaglutamylotransferazy10
Duże stężenie kwasu moczowego10
Niezbyt często: Zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny
1 Obserwowano istotne klinicznie zwiększenie masy ciała we wszystkich wyjściowych kategoriach
Indeksu Masy Ciała (ang. BMI, Body Mass Index). Po krótkotrwałym leczeniu (mediana trwania
terapii 47 dni) zwiększenie masy ciała w stosunku do wartości wyjściowych o ≥7% występowało
bardzo często (22,2%), o ≥15% często (4,2%), a o ≥25% niezbyt często (0,8%). W przypadku
długotrwałego stosowania produktu (przynajmniej przez 48 tygodni) zwiększenie masy ciała w
stosunku do wartości wyjściowych o ≥7%, ≥15% i ≥25% występowało bardzo często (odpowiednio
u 64,4%, 31,7% i 12,3% pacjentów).
2 Średni wzrost stężenia lipidów na czczo (cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL
i triglicerydów) był większy u pacjentów, u których nie występowały zaburzenia przemiany lipidów
przed rozpoczęciem leczenia.
3 Obserwowane w przypadku zwiększenia początkowego stężenia mierzonego na czczo z wartości
prawidłowych (< 5,17 mmol/l) do dużych wartości (≥ 6,2 mmol/l). Zmiany początkowego stężenia
cholesterolu całkowitego na czczo z wartości granicznych (≥ 5,17 do < 6,2 mmol) do dużych
wartości (≥ 6,2 mmol) występowały bardzo często.
4 Obserwowano zwiększenie początkowych prawidłowych wartości mierzonych na czczo
(< 5,56 mmol/l) do dużych wartości (≥ 7 mmol/l). Zmiany początkowego stężenia glukozy na czczo
z wartości granicznych (≥ 5,56 do < 7 mmol/l) do dużych wartości wysokich (≥ 7 mmol/l)
występowały bardzo często.
5 Obserwowane w przypadku zwiększenia początkowego stężenia mierzonego na czczo z wartości
prawidłowych (< 1,69 mmol/l) do dużych wartości wysokich (≥ 2,26 mmol/l). Zmiany stężenia
triglicerydów mierzonego na czczo z wartości granicznych (≥ 1,69 do < 2,26 mmol) do dużych
wartości (≥ 2,26 mmol/l) występowały bardzo często.
6 W badaniach klinicznych częstość występowania parkinsonizmu i dystonii u pacjentów leczonych
olanzapiną liczbowo była większa, jednak nie była statystycznie istotna w porównaniu z grupą
otrzymującą placebo. U pacjentów leczonych olanzapiną rzadziej stwierdzano parkinsonizm,
akatyzję i dystonię niż u pacjentów leczonych stopniowo zwiększanymi dawkami haloperydolu.
Z powodu braku dokładnych informacji dotyczących wcześniejszego występowania u tych
pacjentów ostrych lub przewlekłych ruchowych zaburzeń pozapiramidowych, w chwili obecnej nie
można jednoznacznie stwierdzić, że olanzapina wywołuje mniej późnych dyskinez i (lub) innych
późnych zaburzeń pozapiramidowych.
7 W przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów,
takich jak: pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.
8 W badaniach klinicznych trwających do 12 tygodni, stężenie prolaktyny w osoczu przekroczyło
górną granicę normy u około 30% pacjentów leczonych olanzapiną, u których stężenie prolaktyny
na początku badania było w normie. U większości tych pacjentów zwiększenie stężenia prolaktyny
było na ogół łagodne i nie przekraczało dwukrotnej górnej granicy normy.
9 Działanie niepożądane zidentyfikowane w badaniach klinicznych w Ogólnej Bazie dotyczącej
Olanzapiny.
10 Oszacowana na podstawie wartości mierzonych w badaniach klinicznych w Ogólnej Bazie
dotyczącej Olanzapiny.
11 Działanie niepożądane zidentyfikowane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do
obrotu, dla którego częstość występowania została określona na podstawie danych w Ogólnej Bazie
dotyczącej Olanzapiny.
12 Działanie niepożądane zidentyfikowane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do
obrotu, dla którego częstość występowania została oszacowana dla górnej granicy przedziału
ufności 95% na podstawie danych w Ogólnej Bazie dotyczącej Olanzapiny.
Długotrwałe stosowanie produktu leczniczego (przez co najmniej 48 tygodni)
Odsetek pacjentów, u których występowały istotne klinicznie zmiany związane ze zwiększeniem masy
ciała, stężenia glukozy, cholesterolu całkowitego, LDL, HDL lub triglicerydów, zwiększał się
z czasem. U dorosłych pacjentów po 9-12 miesiącach leczenia, tempo wzrostu średniego stężenia
glukozy we krwi zmniejszało się po około 6 miesiącach.
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia
obserwowano zwiększoną częstotliwość występowania zgonów oraz niepożądanych zdarzeń
naczyniowo-mózgowych u pacjentów przyjmujących olanzapinę w porównaniu z grupą placebo (patrz
punkt 4.4). Bardzo częstymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem olanzapiny w tej
grupie pacjentów były: nieprawidłowy chód i upadki. Często obserwowano: zapalenie płuc,
podwyższoną temperaturę ciała, letarg, rumień, omamy wzrokowe i nietrzymanie moczu.
W trakcie badań klinicznych u pacjentów z chorobą Parkinsona, u których wystąpiła psychoza
polekowa (agoniści dopaminy), bardzo często stwierdzano nasilenie objawów parkinsonizmu
i omamy. Występowały one częściej w porównaniu z placebo.
W jednym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z rozpoznaniem epizodu manii w przebiegu
choroby afektywnej dwubiegunowej, skojarzone stosowanie olanzapiny z walproinianem wywołało
neutropenię u 4,1% osób; duże stężenie walproinianu w osoczu mogło być czynnikiem wpływającym
na jej wystąpienie. W trakcie stosowania olanzapiny z litem lub walproinianem zaobserwowano
częstsze (> 10%) występowanie drżenia, suchości błony śluzowej jamy ustnej, zwiększonego apetytu
i zwiększenia masy ciała. Często stwierdzano również zaburzenia mowy. W trakcie podawania
olanzapiny w skojarzeniu z litem lub walproinianem podczas aktywnej fazy leczenia (do 6 tygodni),
u 17,4% pacjentów zaobserwowano zwiększenie masy ciała o ≥ 7% w stosunku do początkowej masy
ciała. Długotrwałe (do 12 miesięcy) stosowanie olanzapiny w celu zapobiegania nawrotom
u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową było związane ze zwiększeniem masy ciała o ≥ 7%
w stosunku do początkowej masy ciała u 39,9% pacjentów.
Dzieci i młodzież
Olanzapina nie jest wskazana w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie
przeprowadzono badań klinicznych porównujących wpływ leku na młodzież i na dorosłych. Jednak
porównano dane z badań z udziałem młodzieży z wynikami badań z udziałem dorosłych.
Poniższa tabela zawiera działania niepożądane zgłaszane z większą częstością u młodzieży (w wieku
od 13 do 17 lat) niż u pacjentów dorosłych lub działania niepożądane zgłaszane tylko podczas
krótkotrwałych badań klinicznych z udziałem młodzieży. Istotne klinicznie zwiększenie masy ciała
(≥ 7%) występuje znacznie częściej w populacji młodzieży niż u pacjentów dorosłych, podczas
podobnej ekspozycji. Wielkość wzrostu masy ciała i odsetek pacjentów w wieku młodzieńczym,
u których wystąpiło istotne klinicznie zwiększenie masy ciała, były większe podczas długotrwałego
stosowania produktu (co najmniej 24 tygodnie) w porównaniu z obserwowanymi podczas
krótkotrwałego leczenia.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są przedstawione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstości występowania określono następująco: bardzo
często (≥1/10 ) i często (≥1/100 do <1/10).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często: zwiększenie masy ciała13, zwiększenie stężenia triglicerydów14, zwiększenie apetytu.
Często: zwiększenie stężenia cholesterolu15.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: uspokojenie polekowe (w tym: nadmierna potrzeba normalnego snu, letarg, senność).
Zaburzenie żołądka i jelit
Często: suchość błony śluzowej jamy ustnej.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo często: zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (A1AT, AspAT; patrz punkt
4.4).
Badania diagnostyczne
Bardzo często: zmniejszenie całkowitego stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności
gammaglutamylotransferazy, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu16.
13 Po krótkotrwałej terapii (mediana trwania 22 dni) zwiększenie masy ciała w stosunku do wartości
wyjściowych (kg) o ≥7% występowało bardzo często (40,6%), często zaś o ≥15% (7,1%) i o ≥25%
(2,5%). Podczas długotrwałego stosowania produktu (co najmniej 24 tygodnie), wystąpiło
zwiększenie masy ciała w stosunku do wartości początkowych o ≥7% u 89,4% pacjentów, o ≥15% u
55,3% i o ≥25% u 29,1% pacjentów.
14 Obserwowane w przypadku zwiększenia początkowego stężenia mierzonego na czczo z wartości
prawidłowych (< 1,016 mmol/l) do dużych wartości (≥ 1,467 mmol/l) i zmiany stężenia
triglicerydów mierzonego na czczo z wartości granicznych (≥ 1,016 do < 1,467 mmol) do dużych
wartości (≥ 1,467 mmol/l).
15 Często obserwowano zmiany początkowego stężenia cholesterolu całkowitego mierzonego na czczo
z wartości prawidłowych (< 4,39 mmol/l) do dużych wartości (≥ 5,17 mmol/l). Zmiany
początkowego stężenia cholesterolu całkowitego mierzonego na czczo z wartości granicznych
(≥ 4,39 do < 5,17 mmol) do dużych wartości (≥ 5,17 mmol/l) występowały bardzo często.
16 Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu było zgłaszane u 47,4% młodzieży.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Olanzapinum 10 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Laktoza jednowodna; Powidon K30; Krospowidon; Kopowidon; Krzemionka koloidalna; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki; Tytanu dwutlenek (E171); Alkohol poliwinylowy; Talk; Guma ksantanowa; Lecytyna sojowa źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
- soja: w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły
Tabletki powlekane Olpinat 5 mg są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 7,9-8,1 mm. Tabletki powlekane Olpinat 10 mg są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 9,9-10,1 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na to, że olanzapina może wywołać senność i zawroty głowy, pacjentów należy ostrzec, aby zachowali szczególną ostrożność podczas obsługiwania maszyn, w tym pojazdów mechanicznych.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
78 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu; uspokojenie polekowe; nadmierna potrzeba normalnego snu; zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych; zmniejszenie całkowitego stężenia bilirubiny; zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy; początkowego stężenia cholesterolu całkowitego mierzonego na czczo z wartości granicznych (≥ 4,39 do < 5,17 mmol) do dużych wartości (≥ 5,17 mmol/l)
- często: eozynofilia; leukopenia; neutropenia; Zwiększenie stężenia cholesterolu; Zwiększenie stężenia glukozy; Zwiększenie stężenia triglicerydów; Łagodne, przemijające działanie antycholinergiczne, w tym zaparcia i suchość błony śluzowej jamy ustnej; Przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (A1AT, AspAT), zwłaszcza w początkowej fazie leczenia; Zaburzenia erekcji u mężczyzn; Zmniejszone libido u mężczyzn i kobiet; suchość błony śluzowej jamy ustnej
- niezbyt często: Nadwrażliwość; Rozwój lub nasilenie cukrzycy sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne; Napady drgawek w większości przypadków u pacjentów z drgawkami lub czynnikami ryzyka ich wystąpienia w wywiadzie; Dystonia (w tym rotacja gałek ocznych); Późna dyskineza; Amnezja; Dyzartria; Zespół niespokojnych nóg; Bradykardia; Wydłużenie odstępu QTc; Zakrzep z zatorami (w tym zator tętnicy płucnej oraz zakrzepica żył głębokich); Krwawienie z nosa; Wzdęcie; Nadmierne wydzielanie śliny; Nadwrażliwość na światło; Łysienie; Nietrzymanie moczu; Zatrzymanie moczu; Uczucie parcia na pęcherz; Brak miesiączki; Powiększenie piersi; Wydzielanie mleka u kobiet poza okresem karmienia; Ginekomastia lub powiększenie piersi u mężczyzn; letarg
- rzadko: Małopłytkowość; Hipotermia; Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN); Objawy odstawienne; Częstoskurcz komorowy lub migotanie komór, nagła śmierć; Zapalenie trzustki; Zapalenie wątroby (w tym wątrobowokomórkowe, cholestatyczne uszkodzenie wątroby lub mieszana postać uszkodzenia wątroby); Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych; Priapizm
- częstość nieznana: Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi - DRESS; Zespół odstawienny u noworodków
- częstość niepodana w tekście: senność; zwiększenie masy ciała; zwiększenie stężenia prolaktyny; cholesterolu; glukozy; triglicerydów; cukromocz; zwiększenie apetytu; zawroty głowy; akatyzja; parkinsonizm; dyskineza; niedociśnienie ortostatyczne; działanie antycholinergiczne; przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych; wysypka; astenia; zmęczenie; gorączka; ból stawu; zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej; duża aktywność gammaglutamylotransferazy; duże stężenie kwasu moczowego; duża aktywność fosfokinazy kreatyninowej; obrzęk
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Olpinat
Kiedy nie stosować leku Olpinat
• jeśli pacjent ma uczulenie na olanzapinę, lecytynę sojową lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Reakcja alergiczna może się objawiać
wysypką, swędzeniem, obrzękiem na twarzy, opuchnięciem warg lub dusznością. Jeżeli
wystąpiły takie objawy, należy poinformować o tym lekarza.
• jeśli u pacjenta występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie
w oku).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Olpinat należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• Leki z tej grupy mogą powodować wystąpienie nieprawidłowych ruchów, zwłaszcza w obrębie
twarzy lub języka. Jeżeli po zażyciu leku Olpinat wystąpi taki objaw, należy powiadomić o tym
lekarza.
• Bardzo rzadko leki tego typu wywołują zespół objawów: gorączkę, przyspieszony oddech,
pocenie się, sztywność mięśni, ospałość lub senność. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Nie jest zalecane stosowanie leku Olpinat u pacjentów w podeszłym wieku, z rozpoznaniem
otępienia, ponieważ może spowodować bardzo poważne działania niepożądane.
• U pacjentów stosujących lek Olpinat obserwowano przyrost masy ciała. Należy systematycznie
sprawdzać masę ciała pacjenta. W razie potrzeby należy rozważyć zwrócenie się do dietetyka lub
uzyskanie pomocy w ustaleniu diety.
• U pacjentów stosujących lek Olpinat obserwowano wysokie stężenie cukru we krwi i wysokie
stężenie lipidów (triglicerydów i cholesterolu). Przed zastosowaniem leku Olpinat i w trakcie jego
stosowania lekarz powinien przeprowadzać badania krwi w celu określenia stężenia cukru we
krwi i stężeń niektórych lipidów.
• Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli w przeszłości u pacjenta lub w rodzinie pacjenta występowały
zakrzepy, ponieważ podobne leki były powiązane z tworzeniem zakrzepów krwi.
Jeśli u pacjenta występuje którekolwiek z niżej wymienionych schorzeń, należy natychmiast
powiadomić o tym lekarza prowadzącego:
• cukrzyca;
• choroba serca;
• choroba wątroby lub nerek;
• choroba Parkinsona;
• napady drgawek;
• dolegliwości gruczołu krokowego;
• niedrożność jelit (porażenna);
• choroby krwi;
• udar lub „mini” udar (przemijające objawy udaru).
Jeżeli pacjent choruje na otępienie i wystąpił u niego kiedykolwiek udar lub „mini” udar, to powinien
(lub jego opiekun powinien) powiedzieć o tym lekarzowi.
Rutynowo w celu zachowania ostrożności, u osób w wieku powyżej 65 lat lekarz może kontrolować
ciśnienie tętnicze krwi.
Dzieci i młodzież
Olpinat nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
Olpinat a inne leki
Osoby przyjmujące Olpinat mogą stosować inne leki wyłącznie za zgodą lekarza.
Stosowanie leku Olpinat w skojarzeniu z lekami przeciwdepresyjnymi, uspokajającymi lub nasennymi
może wywoływać senność.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu:
• leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona
• karbamazepiny (lek przeciwpadaczkowy i stabilizujący nastrój), fluwoksaminy (lek
przeciwdepresyjny) lub cyprofloksacyny (antybiotyk) – może być konieczna zmiana dawki leku
Olpinat.
Stosowanie leku Olpinat z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie ma znaczenia, czy tabletki zażywa się podczas posiłku czy nie.
Osoby przyjmujące Olpinat nie mogą pić alkoholu pod żadną postacią, ponieważ Olpinat w połączeniu
z alkoholem może wywoływać senność.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Leku Olpinat nie powinny
przyjmować kobiety karmiące piersią, gdyż niewielkie ilości leku mogą przenikać do mleka matki.
U noworodków, których matki stosowały lek Olpinat w ostatnim trymestrze (ostatnie 3 miesiące ciąży)
mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność, pobudzenie,
trudności z oddychaniem oraz trudności związane z karmieniem. W razie zaobserwowania takich
objawów u własnego dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Olpinat może wywoływać senność. Jeżeli pojawia się senność, nie należy prowadzić pojazdów
mechanicznych ani obsługiwać żadnych narzędzi i maszyn.
Olpinat zawiera laktozę
W przypadku nietolerancji niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed
zażyciem tego leku.
Olpinat zawiera lecytynę sojową
Pacjenci uczuleni na soję lub orzeszki ziemne nie powinni zażywać tego leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeżeli wystąpią:
• nieprawidłowe ruchy, zwłaszcza w obrębie twarzy czy języka (często zgłaszane działanie
niepożądane, które może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów);
• zakrzepy krwi w żyłach (niezbyt często zgłaszane działanie niepożądane, które może dotyczyć do
1 na 100 pacjentów), szczególnie w nogach (objawy obejmują puchnięcie, ból, zaczerwienienie
nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w
klatce piersiowej i trudności z oddychaniem. W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z
tych objawów, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.
• jednoczesne występowanie gorączki, przyspieszonego oddechu, pocenia się, sztywności mięśni i
ospałości lub senności (nie można określić częstości występowania tego działania niepożądanego
na podstawie dostępnych danych).
Bardzo częste działania niepożądane (które mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów) obejmują:
zwiększenie masy ciała, senność i zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. We wczesnym etapie
leczenia mogą wystąpić zawroty głowy lub omdlenia (ze zwolnieniem czynności serca), szczególnie
podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej. Zazwyczaj te objawy same ustępują, lecz jeżeli się
utrzymują, należy poinformować o tym lekarza.
Częste działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów) obejmują: zmiany w liczbie
niektórych komórek krwi, stężenia lipidów w krwiobiegu i przemijające zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych na początku leczenia, zwiększenie stężenia cukrów we krwi i moczu,
zwiększenie stężenia kwasu moczowego i aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi, wzmożone
uczucie głodu, zawroty głowy, niepokój, drżenie, zaburzenia ruchu (dyskinezy), zaparcia, suchość
błony śluzowej jamy ustnej, wysypka, utrata siły, skrajne zmęczenie, zatrzymanie wody w organizmie
powodujące obrzęki rąk, stóp lub okolicy kostek, gorączka, ból stawów i zaburzenia seksualne, takie
jak zmniejszenie libido u mężczyzn i kobiet lub zaburzenia erekcji u mężczyzn.
Niezbyt częste działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów) obejmują:
nadwrażliwość (np. obrzęk w obrębie jamy ustnej i gardła, swędzenie, wysypka), cukrzycę lub
nasilenie jej przebiegu, sporadycznie z kwasicą ketonową (obecność związków ketonowych we krwi i
w moczu) lub śpiączką, napady drgawek, zazwyczaj u pacjentów, u których wcześniej występowały
napady drgawkowe (padaczka), sztywność lub kurcz mięśni (w tym ruchy gałek ocznych), zespół
niespokojnych nóg, zaburzenia mowy, zwolnienie czynności serca, wrażliwość na światło słoneczne,
krwawienie z nosa, wzdęcie brzucha, ślinienie, utrata pamięci lub brak pamięci, nietrzymanie moczu,
trudności z oddawaniem moczu, wypadanie włosów, brak lub zmniejszenie miesiączki, zmiany w
piersiach u mężczyzn i kobiet, takie jak wydzielanie mleka poza okresem karmienia lub nietypowe
powiększenie piersi.
Rzadko zgłaszane działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów): obniżenie
prawidłowej temperatury ciała, zaburzenia rytmu serca, nagła śmierć z niewyjaśnionej przyczyny,
zapalenie trzustki powodujące silny ból brzucha, gorączkę i nudności, choroba wątroby objawiająca
się zmianą barwy skóry i białych części oka na kolor żółty, choroba mięśni objawiająca się
niewyjaśnionym pobolewaniem i bólem, wydłużony i (lub) bolesny wzwód.
Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje alergiczne, takie jak polekowa reakcja
z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. Drug Reaction with Eosinophilia and
Systemic Symptoms). W zespole DRESS początkowo występują objawy grypopodobne z wysypką na
twarzy, a następnie rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, powiększone węzły chłonne,
widoczna w badaniach krwi zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i zwiększone stężenie
szczególnego rodzaju białych krwinek (eozynofilia).
Podczas leczenia olanzapiną u pacjentów w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia mogą
wystąpić: udar, zapalenie płuc, nietrzymanie moczu, upadki, skrajne zmęczenie, omamy wzrokowe,
podwyższona temperatura ciała, zaczerwienienie skóry i zaburzenia chodu. Odnotowano kilka
śmiertelnych przypadków w tych grupach pacjentów.
U pacjentów z chorobą Parkinsona Olpinat może nasilać objawy działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
Pacjenci z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub ze stwierdzonym ryzykiem jej wystąpienia.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, poprawa stanu klinicznego pacjenta może
nastąpić po kilku dniach lub tygodniach. W tym czasie należy dokładnie monitorować stan pacjentów.
Psychoza i (lub) zaburzenia zachowania spowodowane otępieniem
Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z objawami psychozy i (lub) zaburzeniami
zachowania spowodowanymi otępieniem, z powodu zwiększonej śmiertelności oraz ryzyka
występowania zdarzeń naczyniowo-mózgowych. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo
(w okresie 6-12 tygodni) obejmujących pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem (średnia wieku
78 lat), z objawami psychozy i (lub) zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem,
odnotowano dwukrotny wzrost częstości zgonów u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do
grupy pacjentów leczonych placebo (3,5% wobec 1,5% odpowiednio). Zwiększona śmiertelność nie
była spowodowana dawkowaniem olanzapiny (średnia dobowa dawka 4,4 mg) oraz czasem leczenia.
Czynnikami ryzyka predysponującymi populacje pacjentów do zwiększonej śmiertelności były: wiek
> 65 lat, utrudnienie połykania, sedacja, niedożywienie i odwodnienie, choroby płuc (np. zapalenie
płuc z aspiracją lub bez aspiracji) lub jednoczesne stosowanie benzodiazepin. Jednak śmiertelność
była wyższa u pacjentów leczonych olanzapiną niż w grupie pacjentów leczonych placebo i
pozbawionych czynnika ryzyka.
W tych samych badaniach klinicznych odnotowano zdarzenia naczyniowo-mózgowe (np. udar,
przejściowy atak niedokrwienny) włącznie z przypadkami śmiertelnymi. Odnotowano trzykrotny
wzrost zdarzeń naczyniowo-mózgowych u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do
pacjentów leczonych placebo (1,3% wobec 0,4% odpowiednio). U wszystkich pacjentów leczonych
olanzapiną i placebo, u których wystąpiły zdarzenia naczyniowo-mózgowe stwierdzono czynniki
zwiększające ryzyko. Wiek > 75 lat, otępienie naczyniowe lub mieszane były uznane za czynniki
zwiększające ryzyko wystąpienia zdarzeń naczyniowo-mózgowych w grupie leczonych olanzapiną.
Skuteczność olanzapiny nie została ustalona w czasie prowadzenia tych badań.
Choroba Parkinsona
Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów
dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych bardzo często zgłaszano
nasilenie objawów parkinsonizmu i omamy występujące z większą częstością niż w przypadku
stosowania placebo (patrz punkt 4.8), a olanzapina nie była bardziej skuteczna niż placebo w leczeniu
objawów psychotycznych. W badaniach wymagane było, aby stan pacjentów był stabilny, kiedy
przyjmowali oni najmniejszą skuteczną dawkę leków przeciw parkinsonizmowi (agonistów
dopaminy), oraz aby przez cały czas badania przyjmowali oni te same leki przeciw parkinsonizmowi
w stałych dawkach. Podawanie olanzapiny rozpoczęto od dawki 2,5 mg/dobę i następnie zwiększano -
w zależności od decyzji badacza – maksymalnie do 15 mg/dobę.
Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
ZZN jest stanem potencjalnego zagrożenia życia związanym z przyjmowaniem leków
przeciwpsychotycznych. Podczas stosowania olanzapiny również zgłaszano rzadkie przypadki ZZN.
Klinicznymi objawami ZZN są: bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości
oraz objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno lub wahania
ciśnienia tętniczego krwi, tachykardia, obfite pocenie się i zaburzenia rytmu serca).
Ponadto, może wystąpić zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej, mioglobinuria
(rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Jeżeli u pacjenta wystąpią objawy podmiotowe
i przedmiotowe wskazujące na ZZN lub wysoka gorączka o niewyjaśnionej przyczynie, bez innych
klinicznych objawów ZZN, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, w tym olanzapinę.
Hiperglikemia i cukrzyca
Niezbyt często zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i (lub) rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy
z występującą sporadycznie kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym kilka przypadków śmiertelnych
(patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co może
być czynnikiem predysponującym. Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego, zgodnie
z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego, np. wykonywanie pomiaru
stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem leczenia, 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia
olanzapiną a następnie raz na rok..
Pacjentów otrzymujących jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym produkt Olpinat 10 mg,
należy obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych hiperglikemii (takich jak
nadmierne pragnienie, nadmierne wydzielanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie), a pacjentów z
cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy należy regularnie badać, aby wykryć
pogorszenie kontroli glikemii. Należy regularnie kontrolować masę ciała, np. przed rozpoczęciem
leczenia, 4, 8 i 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną a następnie raz na kwartał.
Zmiany stężenia lipidów
W badaniu klinicznym kontrolowanym placebo, u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano
niepożądane zmiany w stężeniu lipidów (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia zmian w stężeniu
lipidów należy zastosować odpowiednie leczenie, w szczególności u pacjentów z zaburzeniami
przemiany lipidów i u pacjentów, u których występują czynniki ryzyka rozwoju takich zaburzeń.
U pacjentów otrzymujących jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym produkt Olpinat 10 mg,
należy regularnie badać stężenie lipidów, zgodnie z przyjętymi wytycznymi dotyczącymi leczenia
przeciwpsychotycznego, np. przed rozpoczęciem leczenia, 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia
olanzapiną a następnie co 5 lat.
Aktywność antycholinergiczna
Choć wykazano aktywność antycholinergiczną olanzapiny in vitro, doświadczenia z badań
klinicznych ujawniły małą częstość występowania objawów z nią związanych. Jednakże, ponieważ
doświadczenie kliniczne związane ze stosowaniem olanzapiny u pacjentów ze współistniejącymi
chorobami jest ograniczone, należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z przerostem
gruczołu krokowego, niedrożnością porażenną jelit i podobnymi schorzeniami.
Czynność wątroby
Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych –AlAT i AspAT, zwłaszcza w początkowym etapie podawania leku. Należy zachować
ostrożność i wykonać badania kontrolne u pacjentów ze zwiększoną aktywnością AlAT i (lub)
AspAT, u pacjentów z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby, u
pacjentów z uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową oraz u pacjentów
stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym. U pacjentów, u których stwierdzono
zapalenie wątroby (w tym wątrobowokomórkowe i cholestatyczne uszkodzenie wątroby oraz
mieszaną postać uszkodzenia wątroby), należy przerwać leczenie olanzapiną.
Neutropenia
Należy zachować ostrożność: u pacjentów, u których stwierdza się z jakiejkolwiek przyczyny małą
liczbę leukocytów i (lub) granulocytów obojętnochłonnych, u pacjentów przyjmujących leki mogące
wywoływać neutropenię, u pacjentów z zahamowaniem czynności i (lub) toksycznym uszkodzeniem
szpiku indukowanym przez leki w wywiadzie, u pacjentów z zahamowaniem czynności szpiku
spowodowanym przez współistniejącą chorobę, radioterapię bądź chemioterapię i u pacjentów
z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną. U pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną
i walproinianem często zgłaszano neutropenię (patrz punkt 4.8).
Przerwanie leczenia
Rzadko (≥ 0,01% do < 0,1%), w przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano
wystąpienie ostrych objawów, takich jak: poty, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.
Odstęp QT
W badaniach klinicznych wydłużenie odstępu QTc u osób leczonych olanzapiną (skorygowane wg
wzoru Fridericia [QTcF] ≥ 500 milisekund [msec] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla
pacjentów z odstępem QTcF<500 msec przed rozpoczęciem badania) występowało niezbyt często
(0,1% do 1%). W porównaniu z placebo nie stwierdzono istotnych różnic w częstości występowania
kardiologicznych zdarzeń niepożądanych. Jednakże, należy zachować ostrożność kojarząc olanzapinę
z innymi lekami wydłużającymi odstęp QTc, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów
z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem
mięśnia sercowego, zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi.
Zakrzep z zatorami
Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥ 0,1% i < 1%) zgłaszano przejściowe występowanie
zakrzepu z zatorami w układzie żylnym. Przyczyny pojawiania się zakrzepów z zatorami w układzie
żylnym podczas leczenia olanzapiną nie zostały ustalone. Jednakże u pacjentów z rozpoznaną
schizofrenią gdzie występują czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami w układzie żylnym, takie jak np.
unieruchomienie, należy rozpoznać je wcześniej oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.
Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
Ze względu na to, że olanzapina działa przede wszystkim na ośrodkowy układ nerwowy, należy
zachować ostrożność stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz
z alkoholem. Możliwe jest działanie antagonistyczne olanzapiny wobec bezpośrednich i pośrednich
agonistów dopaminy, ponieważ wykazano in vitro antagonizm olanzapiny z dopaminą.
Napady drgawek
Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub
poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy. Niezbyt często zgłaszano napady drgawek
u pacjentów leczonych olanzapiną. W większości tych przypadków zgłaszano w wywiadzie napady
drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.
Późne dyskinezy
W badaniach porównawczych trwających 1 rok lub krócej późne dyskinezy występowały z istotnie
statystycznie mniejszą częstością w przypadku stosowania olanzapiny. Ryzyko wystąpienia późnych
dyskinez rośnie wraz z czasem trwania leczenia. Dlatego jeżeli u pacjenta przyjmującego olanzapinę
wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie
dawki lub odstawienie leku. Po odstawieniu leku objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub
dopiero wystąpić.
Niedociśnienie ortostatyczne
U pacjentów w wieku podeszłym obserwowano w trakcie badań klinicznych niezbyt częste przypadki
niedociśnienia ortostatycznego. Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów w
wieku powyżej 65 lat.
Nagły zgon sercowy
Po wprowadzeniu olanzapiny do obrotu zgłaszano występowanie nagłych zgonów sercowych u
pacjentów ją stosujących. W retrospektywnym, obserwacyjnym, kohortowym badaniu ryzyko nagłego
zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwa razy większe niż u pacjentów
niestosujących leków przeciwpsychotycznych. W badaniu tym wykazano porównywalne ryzyko
nagłego zgonu sercowego w przypadku stosowania olanzapiny i innych atypowych leków
przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.
Dzieci i młodzież
Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży. W badaniach z udziałem
pacjentów w wieku od 13 do 17 lat występowały różne działania niepożądane, w tym zwiększenie
masy ciała, zmiana parametrów metabolicznych i zwiększenie stężenia prolaktyny (patrz punkty 4.8
i 5.1).
Laktoza
Tabletki powlekane produktu leczniczego Olpinat 10 mg zawierają laktozę. Pacjenci cierpiący na
rzadkie dziedziczne schorzenia związane z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub
zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
W badaniach dotyczących interakcji brali udział tylko dorośli pacjenci.
Potencjalne interakcje mające wpływ na olanzapinę
Ponieważ olanzapina jest metabolizowana przez CYP1A2, substancje, które wybiórczo indukują lub
hamują ten izoenzym mogą mieć wpływ na farmakokinetykę olanzapiny.
Indukcja CYP1A2
Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu i karbamazepinę, co może
prowadzić do zmniejszenia stężenia olanzapiny. Obserwowano jedynie nieznaczne do średniego
zwiększenie klirensu olanzapiny. Znaczenie kliniczne tego faktu jest prawdopodobnie ograniczone, ale
zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki
olanzapiny (patrz punkt 4.2).
Hamowanie CYP1A2
Stwierdzono istotne hamowanie metabolizmu olanzapiny przez fluwoksaminę, która jest
specyficznym inhibitorem CYP1A2. Stężenie maksymalne Cmax olanzapiny po podaniu fluwoksaminy
zwiększało się średnio o 54% u niepalących kobiet i o 77% u palących mężczyzn. Pole pod krzywą
(AUC) zwiększało się średnio o odpowiednio 52% i o 108%. W przypadku równoczesnego
stosowania fluwoksaminy lub innego inhibitora CYP1A2, takiego jak np. cyprofloksacyna, należy
rozważyć zmniejszenie dawki początkowej olanzapiny. W przypadku rozpoczęcia leczenia
inhibitorem CYP1A2 należy rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny.
Zmniejszenie dostępności biologicznej
Węgiel aktywowany zmniejsza dostępność biologiczną podanej doustnie olanzapiny o 50 do 60%
i powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed olanzapiną lub 2 godziny po niej.
Nie stwierdzono, aby fluoksetyna (inhibitor CYP2D6), pojedyncze dawki leków zobojętniających
kwas solny (glin, magnez) czy cymetydyna w istotny sposób wpływały na farmakokinetykę
olanzapiny.
Potencjalny wpływ olanzapiny na inne produkty lecznicze
Olanzapina może wywierać antagonistyczne działanie wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów
dopaminy.
Olanzapina nie hamuje in vitro głównych izoenzymów CYP450 (np. 1A2, 2D6, 2C9, 2C19, 3A4).
Dlatego też nie należy się spodziewać żadnych szczególnych interakcji. Potwierdzono to w badaniach
in vivo, w których nie stwierdzono hamowania metabolizmu następujących substancji czynnych:
trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (głównie szlak metaboliczny CYP2D6), warfaryny
(CYP2C9), teofiliny (CYP1A2) lub diazepamu, (CYP3A4 i 2C19).
Nie stwierdzono interakcji olanzapiny podawanej równocześnie z litem czy biperydenem.
Monitorowanie stężeń terapeutycznych walpronianu w osoczu nie wskazuje na konieczność zmiany
jego dawki po rozpoczęciu jednoczesnego podawania olanzapiny.
Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego
Należy zachować ostrożność u pacjentów spożywających alkohol lub stosujących leki mogące
hamować aktywność ośrodkowego układu nerwowego.
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania olanzapiny i leków podawanych w leczeniu choroby
Parkinsona u pacjentów z chorobą Parkinsona i otępieniem (patrz punkt 4.4).
Odstęp QTc
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie olanzapinę z lekami, które powodują wydłużenie
odstępu QTc (patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Dorośli
Najczęściej (u ≥ 1% pacjentów) zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem
olanzapiny w badaniach klinicznych były: senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia, zwiększenie
stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów (patrz punkt 4.4), cukromocz, zwiększenie
apetytu, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4), dyskineza,
niedociśnienie ortostatyczne, działanie antycholinergiczne, przejściowe, bezobjawowe zwiększenie
aktywności aminotransferaz wątrobowych (patrz punkt 4.4), wysypka, astenia, zmęczenie, gorączka,
ból stawu, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, duża aktywność
gammaglutamylotransferazy, duże stężenie kwasu moczowego, duża aktywność fosfokinazy
kreatyninowej i obrzęk.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W poniższej tabeli przedstawiono objawy niepożądane i wyniki badań diagnostycznych ze zgłoszeń
spontanicznych oraz obserwowane podczas badań klinicznych. W obrębie każdej grupy o określonej
częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem. Częstości występowania określono następująco: bardzo często (≥ 10%), często (≥ 1%
do < 10%), niezbyt często (≥ 0,1% do < 1%), rzadko (≥ 0,01% do < 0,1%), bardzo rzadko (< 0,01%)
oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: Eozynofilia
Leukopenia10
Neutropenia10
Rzadko: Małopłytkowość11
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Nadwrażliwość11
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często: Zwiększenie masy ciała1
Często: Zwiększenie stężenia cholesterolu2,3
Zwiększenie stężenia glukozy4
Zwiększenie stężenia triglicerydów2,5
Cukromocz
Zwiększenie apetytu
Niezbyt często:
Rozwój lub nasilenie cukrzycy sporadycznie związane z kwasicą
ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt
4.4)11
Rzadko: Hipotermia12
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność
Często: Zawroty głowy
Akatyzja6
Parkinsonizm6
Dyskineza6
Niezbyt często:
Napady drgawek w większości przypadków u pacjentów z
drgawkami lub czynnikami ryzyka ich wystąpienia w wywiadzie11
Dystonia (w tym rotacja gałek ocznych)11
Późna dyskineza11
Amnezja9
Dyzartria
Zespół niespokojnych nóg
Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) (patrz punkt 4.4)12
Objawy odstawienne7, 12
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Wydłużenie odstępu QTc (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Częstoskurcz komorowy lub migotanie komór,
nagła śmierć (patrz punkt 4.4) 11
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często: Niedociśnienie ortostatyczne10
Niezbyt często: Zakrzep z zatorami (w tym zator tętnicy płucnej oraz zakrzepica żył
głębokich) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: Krwawienie z nosa9
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Łagodne, przemijające działanie antycholinergiczne, w tym zaparcia i
suchość błony śluzowej jamy ustnej
Niezbyt często: Wzdęcie9
Nadmierne wydzielanie śliny
Rzadko: Zapalenie trzustki11
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często: Przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych (A1AT, AspAT), zwłaszcza w początkowej fazie
leczenia (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Zapalenie wątroby (w tym wątrobowokomórkowe, cholestatyczne
uszkodzenie wątroby lub mieszana postać uszkodzenia wątroby)11
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Wysypka
Niezbyt często: Nadwrażliwość na światło
Łysienie
Częstość nieznana: Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi - DRESS
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: Ból stawu9
Rzadko: Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: Nietrzymanie moczu
Zatrzymanie moczu
Uczucie parcia na pęcherz 11
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Częstoś nieznana: Zespół odstawienny u noworodków (patrz punkt 4.6)
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji u mężczyzn
Zmniejszone libido u mężczyzn i kobiet
Niezbyt często: Brak miesiączki
Powiększenie piersi
Wydzielanie mleka u kobiet poza okresem karmienia
Ginekomastia lub powiększenie piersi u mężczyzn
Rzadko: Priapizm12
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Astenia
Zmęczenie
Obrzęk
Gorączka10
Badania diagnostyczne
Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu 8
Często: Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej10
Duża aktywność fosfokinazy kreatyninowej11
Duża aktywność gammaglutamylotransferazy10
Duże stężenie kwasu moczowego10
Niezbyt często: Zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny
1 Obserwowano istotne klinicznie zwiększenie masy ciała we wszystkich wyjściowych kategoriach
Indeksu Masy Ciała (ang. BMI, Body Mass Index). Po krótkotrwałym leczeniu (mediana trwania
terapii 47 dni) zwiększenie masy ciała w stosunku do wartości wyjściowych o ≥7% występowało
bardzo często (22,2%), o ≥15% często (4,2%), a o ≥25% niezbyt często (0,8%). W przypadku
długotrwałego stosowania produktu (przynajmniej przez 48 tygodni) zwiększenie masy ciała w
stosunku do wartości wyjściowych o ≥7%, ≥15% i ≥25% występowało bardzo często (odpowiednio
u 64,4%, 31,7% i 12,3% pacjentów).
2 Średni wzrost stężenia lipidów na czczo (cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL
i trójglicerydów) był większy u pacjentów, u których nie występowały zaburzenia przemiany
lipidów przed rozpoczęciem leczenia.
3 Obserwowane w przypadku zwiększenia początkowego stężenia mierzonego na czczo z wartości
prawidłowych (< 5,17 mmol/l) do dużych wartości (≥ 6,2 mmol/l). Zmiany początkowego stężenia
cholesterolu całkowitego na czczo z wartości granicznych (≥ 5,17 do < 6,2 mmol) do dużych
wartości (≥ 6,2 mmol) występowały bardzo często.
4 Obserwowano zwiększenie początkowych prawidłowych wartości mierzonych na czczo
(< 5,56 mmol/l) do dużych wartości (≥ 7 mmol/l). Zmiany początkowego stężenia glukozy na czczo
z wartości granicznych (≥ 5,56 do < 7 mmol/l) do dużych wartości wysokich (≥ 7 mmol/l)
występowały bardzo często.
5 Obserwowane w przypadku zwiększenia początkowego stężenia mierzonego na czczo z wartości
prawidłowych (< 1,69 mmol/l) do dużych wartości wysokich (≥ 2,26 mmol/l). Zmiany stężenia
triglicerydów mierzonego na czczo z wartości granicznych (≥ 1,69 do < 2,26 mmol) do dużych
wartości (≥ 2,26 mmol/l) występowały bardzo często.
6 W badaniach klinicznych częstość występowania parkinsonizmu i dystonii u pacjentów leczonych
olanzapiną liczbowo była większa, jednak nie była statystycznie istotna w porównaniu z grupą
otrzymującą placebo. U pacjentów leczonych olanzapiną rzadziej stwierdzano parkinsonizm,
akatyzję i dystonię niż u pacjentów leczonych stopniowo zwiększanymi dawkami haloperydolu.
Z powodu braku dokładnych informacji dotyczących wcześniejszego występowania u tych
pacjentów ostrych lub przewlekłych ruchowych zaburzeń pozapiramidowych, w chwili obecnej nie
można jednoznacznie stwierdzić, że olanzapina wywołuje mniej późnych dyskinez i (lub) innych
późnych zaburzeń pozapiramidowych.
7 W przypadku nagłego przerwania stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów,
takich jak: pocenie się, bezsenność, drżenie, lęk, nudności lub wymioty.
8 W badaniach klinicznych trwających do 12 tygodni, stężenie prolaktyny w osoczu przekroczyło
górną granicę normy u około 30% pacjentów leczonych olanzapiną, u których stężenie prolaktyny
na początku badania było w normie. U większości tych pacjentów zwiększenie stężenia prolaktyny
było na ogół łagodne i nie przekraczało dwukrotnej górnej granicy normy.
9 Działanie niepożądane zidentyfikowane w badaniach klinicznych w Ogólnej Bazie dotyczącej
Olanzapiny.
10 Oszacowana na podstawie wartości mierzonych w badaniach klinicznych w Ogólnej Bazie
dotyczącej Olanzapiny.
11 Działanie niepożądane zidentyfikowane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do
obrotu, dla którego częstość występowania została określona na podstawie danych w Ogólnej Bazie
dotyczącej Olanzapiny.
12 Działanie niepożądane zidentyfikowane ze zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu do
obrotu, dla którego częstość występowania została oszacowana dla górnej granicy przedziału
ufności 95% na podstawie danych w Ogólnej Bazie dotyczącej Olanzapiny.
Długotrwałe stosowanie produktu leczniczego (przez co najmniej 48 tygodni)
Odsetek pacjentów, u których występowały istotne klinicznie zmiany związane ze zwiększeniem masy
ciała, stężenia glukozy, cholesterolu całkowitego, LDL, HDL lub triglicerydów, zwiększał się
z czasem. U dorosłych pacjentów po 9-12 miesiącach leczenia, tempo wzrostu średniego stężenia
glukozy we krwi zmniejszało się po około 6 miesiącach.
Dodatkowe informacje dotyczące szczególnych grup pacjentów
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z rozpoznaniem otępienia
obserwowano zwiększoną częstotliwość występowania zgonów oraz niepożądanych zdarzeń
naczyniowo-mózgowych u pacjentów przyjmujących olanzapinę w porównaniu z grupą placebo (patrz
punkt 4.4). Bardzo częstymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem olanzapiny w tej
grupie pacjentów były: nieprawidłowy chód i upadki. Często obserwowano: zapalenie płuc,
podwyższoną temperaturę ciała, letarg, rumień, omamy wzrokowe i nietrzymanie moczu.
W trakcie badań klinicznych u pacjentów z chorobą Parkinsona, u których wystąpiła psychoza
polekowa (agoniści dopaminy), bardzo często stwierdzano nasilenie objawów parkinsonizmu
i omamy. Występowały one częściej w porównaniu z placebo.
W jednym badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z rozpoznaniem epizodu manii w przebiegu
choroby afektywnej dwubiegunowej, skojarzone stosowanie olanzapiny z walproinianem wywołało
neutropenię u 4,1% osób; duże stężenie walproinianu w osoczu mogło być czynnikiem wpływającym
na jej wystąpienie. W trakcie stosowania olanzapiny z litem lub walproinianem zaobserwowano
częstsze (> 10%) występowanie drżenia, suchości błony śluzowej jamy ustnej, zwiększonego apetytu
i zwiększenia masy ciała. Często stwierdzano również zaburzenia mowy. W trakcie podawania
olanzapiny w skojarzeniu z litem lub walproinianem podczas aktywnej fazy leczenia (do 6 tygodni),
u 17,4% pacjentów zaobserwowano zwiększenie masy ciała o ≥ 7% w stosunku do początkowej masy
ciała. Długotrwałe (do 12 miesięcy) stosowanie olanzapiny w celu zapobiegania nawrotom
u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową było związane ze zwiększeniem masy ciała o ≥ 7%
w stosunku do początkowej masy ciała u 39,9% pacjentów.
Dzieci i młodzież
Olanzapina nie jest wskazana w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie
przeprowadzono badań klinicznych porównujących wpływ leku na młodzież i na dorosłych. Jednak
porównano dane z badań z udziałem młodzieży z wynikami badań z udziałem dorosłych.
Poniższa tabela zawiera działania niepożądane zgłaszane z większą częstością u młodzieży (w wieku
od 13 do 17 lat) niż u pacjentów dorosłych lub działania niepożądane zgłaszane tylko podczas
krótkotrwałych badań klinicznych z udziałem młodzieży. Istotne klinicznie zwiększenie masy ciała
(≥ 7%) występuje znacznie częściej w populacji młodzieży niż u pacjentów dorosłych, podczas
podobnej ekspozycji. Wielkość wzrostu masy ciała i odsetek pacjentów w wieku młodzieńczym,
u których wystąpiło istotne klinicznie zwiększenie masy ciała, były większe podczas długotrwałego
stosowania produktu (co najmniej 24 tygodnie) w porównaniu z obserwowanymi podczas
krótkotrwałego leczenia.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są przedstawione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstości występowania określono następująco: bardzo
często (≥1/10 ) i często (≥1/100 do <1/10).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często: zwiększenie masy ciała13, zwiększenie stężenia triglicerydów14, zwiększenie apetytu.
Często: zwiększenie stężenia cholesterolu15.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: uspokojenie polekowe (w tym: nadmierna potrzeba normalnego snu, letarg, senność).
Zaburzenie żołądka i jelit
Często: suchość błony śluzowej jamy ustnej.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo często: zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (A1AT, AspAT; patrz punkt
4.4).
Badania diagnostyczne
Bardzo często: zmniejszenie całkowitego stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności
gammaglutamylotransferazy, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu16.
13 Po krótkotrwałej terapii (mediana trwania 22 dni) zwiększenie masy ciała w stosunku do wartości
wyjściowych (kg) o ≥7% występowało bardzo często (40,6%), często zaś o ≥15% (7,1%) i o ≥25%
(2,5%). Podczas długotrwałego stosowania produktu (co najmniej 24 tygodnie), wystąpiło
zwiększenie masy ciała w stosunku do wartości początkowych o ≥7% u 89,4% pacjentów, o ≥15% u
55,3% i o ≥25% u 29,1% pacjentów.
14 Obserwowane w przypadku zwiększenia początkowego stężenia mierzonego na czczo z wartości
prawidłowych (< 1,016 mmol/l) do dużych wartości (≥ 1,467 mmol/l) i zmiany stężenia
triglicerydów mierzonego na czczo z wartości granicznych (≥ 1,016 do < 1,467 mmol) do dużych
wartości (≥ 1,467 mmol/l).
15 Często obserwowano zmiany początkowego stężenia cholesterolu całkowitego mierzonego na czczo
z wartości prawidłowych (< 4,39 mmol/l) do dużych wartości (≥ 5,17 mmol/l). Zmiany
początkowego stężenia cholesterolu całkowitego mierzonego na czczo z wartości granicznych
(≥ 4,39 do < 5,17 mmol) do dużych wartości (≥ 5,17 mmol/l) występowały bardzo często.
16 Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu było zgłaszane u 47,4% młodzieży.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl