Nilotinib STADA
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- STADA Arzneimittel AG
- Substancje czynne
- Nilotinibum: 50 mg, 150 mg, 200 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Nilotinib STADA 50 mg | Kapsułki twarde | 40 kaps., 120 kaps. | na receptę (Rx) |
| Nilotinib STADA 150 mg | Kapsułki twarde | 28 kaps., 40 kaps., 112 kaps., 120 kaps., 392 kaps. | na receptę (Rx) |
| Nilotinib STADA 200 mg | Kapsułki twarde | 28 kaps., 40 kaps., 112 kaps., 120 kaps., 392 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 11 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nilotinibum 50 mg (kapsułki twarde) · 3 leki
Nilotinibum 150 mg (kapsułki twarde) · 4 leki
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Białaczki wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt leczniczy Nilotinib STADA jest wskazany w leczeniu: pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML, ang. chronic myeloid leukemia) z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Nilotinib STADA, 50 mg, kapsułki, twarde; Zawartość kapsułki; Laktoza jednowodna; Krospowidon typu A (E1202); Krzemionka koloidalna bezwodna (E551); Magnezu stearynian (E470b); Otoczka kapsułki; Hypromeloza (E464); Karagen (E407); Chlorek potasu (E508); Erytrozyna (E127); Żelaza tlenek żółty (E172); Żelaza tlenek czerwony (E172); Tytanu dwutlenek (E171); Woda oczyszczona; Tusz do nadruku czarny; Szelak (E904); Glikol propylenowy (E1520); Wodorotlenek potasu (E525); Żelaza tlenek czarny (E172); Nilotinib STADA, 150 mg, kapsułki, twarde; Zawartość kapsułki; Laktoza jednowodna; Krospowidon typu A (E1202); Krzemionka koloidalna bezwodna (E551); Magnezu stearynian (E470b); Otoczka kapsułki; Hypromeloza (E464); Karagen (E407); Chlorek potasu (E508); Erytrozyna (E127); Żelaza tlenek żółty (E172); Żelaza tlenek czerwony (E172); Tytanu dwutlenek (E171); Woda oczyszczona; Tusz do nadruku czarny; Szelak (E904); Glikol propylenowy (E1520); Wodorotlenek potasu (E525); Żelaza tlenek czarny (E172); Nilotinib STADA, 200 mg, kapsułki, twarde; Zawartość kapsułki; Laktoza jednowodna; Krospowidon typu A (E1202); Krzemionka koloidalna bezwodna (E551); Magnezu stearynian (E470b); Otoczka kapsułki; Hypromeloza (E464); Karagen (E407); Chlorek potasu (E508); Żelaza tlenek żółty (E172); Tytanu dwutlenek (E171); Woda oczyszczona; Tusz do nadruku czarny; Szelak (E904); Glikol propylenowy (E1520); Wodorotlenek potasu (E525); Żelaza tlenek czarny (E172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- glikol propylenowy: w składzie
- laktoza: w składzie
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na dawkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały żółty czarny nadruk: 50 mg nadruk: 150 mg nadruk: 200 mg
14,4 mm), z czarnym poziomym nadrukiem "50 mg" na korpusie. Kapsułki twarde są wypełnione proszkiem o barwie od białej do żółtawej. 19,3 mm), z czarnym poziomym nadrukiem "150 mg" na korpusie. Kapsułki twarde są wypełnione proszkiem o barwie od białej do żółtawej. 21,4 mm), z czarnym poziomym nadrukiem "200 mg" na korpusie. Kapsułki twarde są wypełnione proszkiem o barwie od białej do żółtawej. Nilotinib STADA kapsułki twarde 50 mg są pakowane w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium lub blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: - Opakowania jednostkowe zawierające 40 kapsułek twardych i opakowania zbiorcze zawierające 120 (3 opakowania po 40) kapsułek twardych w tekturowym pudełku. Nilotinib STADA kapsułki twarde 50 mg są pakowane w perforowane blistry jednodawkowe z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium lub blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: - Opakowania jednostkowe zawierające 40 x 1 kapsułek twardych oraz opakowania zbiorcze zawierające 120 x 1 (3 opakowania po 40 x 1) kapsułek twardych w tekturowym pudełku. Nilotinib STADA kapsułki twarde 150 mg są pakowane w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium lub blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: - Opakowania jednostkowe zawierające 28, 40 kapsułek twardych oraz opakowania zbiorcze zawierające 112 (4 opakowania po 28), 120 (3 opakowania po 40) i 392 (14 opakowań po 28) kapsułek twardych w tekturowym pudełku. Nilotinib STADA kapsułki twarde 150 mg są pakowane w perforowane blistry jednodawkowe z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium lub blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: - Opakowania jednostkowe zawierające 28 x 1, 40 x 1 kapsułek twardych oraz opakowania zbiorcze zawierające 112 x 1 (4 opakowania po 28 x 1), 120 x1 (3 opakowania po 40 x 1) i 392 x1 (14 opakowań po 28 x 1) kapsułek twardych w tekturowym pudełku. Nilotinib STADA kapsułki twarde 200 mg są pakowane w blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium lub blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: - Opakowania jednostkowe zawierające 28, 40 kapsułek twardych oraz opakowania zbiorcze zawierające 112 (4 opakowania po 28), 120 (3 opakowania po 40) i 392 (14 opakowań po 28) kapsułek twardych w tekturowym pudełku. Nilotinib STADA kapsułki twarde 200 mg są pakowane w perforowane blistry jednodawkowe z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium lub blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: - Opakowania jednostkowe zawierające 28 x 1, 40 x 1 kapsułek twardych oraz opakowania zbiorcze zawierające 112 x 1 (4 opakowania po 28 x 1), 120 x1 (3 opakowania po 40 x 1) i 392 x1 (14 opakowań po 28 x 1) kapsułek twardych w tekturowym pudełku. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały żółty czerwony czarny nadruk: 50 mg nadruk: 150 mg nadruk: 200 mg
Nilotinib STADA, 50 mg, kapsułki, twarde Biały do żółtawego proszek w kapsułce twardej HPMC z czerwonym, nieprzezroczystym wieczkiem i jasnożółtym, nieprzezroczystym korpusem, rozmiar 4 (o długości ok. 14,4 mm), z czarnym poziomym nadrukiem "50 mg" na korpusie. Nilotinib STADA, 150 mg, kapsułki, twarde Biały do żółtawego proszek w czerwonych, nieprzezroczystych, twardych kapsułkach HPMC, rozmiar 1 (o długości ok. 19,3 mm), z czarnym poziomym nadrukiem "150 mg" na korpusie. Nilotinib STADA, 200 mg, kapsułki, twarde Biały do żółtawego proszek w jasnożółtych, nieprzezroczystych, twardych kapsułkach HPMC, rozmiar 0 (o długości ok 21,4 mm), z czarnym poziomym nadrukiem "200 mg” na korpusie. źródło: ChPL, pkt 3
- biały żółty czarny nadruk: 50 mg nadruk: 150 mg nadruk: 200 mg
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nilotynib nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zaleca się jednak, aby pacjenci, u których występują zawroty głowy, zmęczenie, zaburzenia widzenia lub inne objawy niepożądane mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, unikali wykonywania tych czynności, aż do momentu ustąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.8).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
282 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zakażenie górnych dróg oddechowych (w tym zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła, zapalenie błony śluzowej nosa); Niedokrwistość; małopłytkowość; Opóźnienie wzrostu; Ból głowy; Kaszel; Nudności; ból w nadbrzuszu; zaparcie; biegunka; wymioty; Hiperbilirubinemia (w tym zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi); Wysypka; świąd; łysienie; Bóle mięśni; bóle stawów; ból pleców; ból kończyny; Uczucie zmęczenia; gorączka; Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności lipazy
- często: Zapalenie mieszków włosowych; zapalenie oskrzeli; kandydozy (w tym kandydoza jamy ustnej); zapalenie płuc; zapalenie żołądka i jelit; zakażenie dróg moczowych; Leukopenia; leukocytoza; neutropenia; nadpłytkowość; Niedoczynność tarczycy; Zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hipomagnezemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipokalcemia, hiperkalcemia, hiperfosfatemia); cukrzyca; hiperglikemia; hipercholesterolemia; hiperlipidemia; hipertriglicerydemia; zmniejszenie łaknienia; dna; hiperurykemia; hipofosfatemia (w tym zmniejszenie stężenia fosforu we krwi); Depresja; bezsenność; lęk; Zawroty głowy; niedoczulica; parestezje; migrena; Zapalenie spojówek; suchość oka (w tym zespół suchego oka); podrażnienie oka; przekrwienie (twardówki, spojówki, oka); niewyraźne widzenie; ból ucha; szumy uszne; Dławica piersiowa; zaburzenia rytmu serca (w tym blok przedsionkowokomorowy, trzepotanie serca, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia, migotanie przedsionków, bradykardia); kołatanie serca; wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie; choroba wieńcowa; Nadciśnienie tętnicze; uderzenia gorąca; choroba zarostowa tętnic obwodowych; Duszność; duszność wysiłkowa; krwawienie z nosa; ból jamy ustnej i gardła; Zapalenie trzustki; uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej; rozdęcie jamy brzusznej; wzdęcia; ból brzucha; niestrawność; zapalenie żołądka; refluks żołądkowo-przełykowy; guzki krwawnicze; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Zaburzenia czynności wątroby; Nocne poty; wyprysk; pokrzywka; nadmierna potliwość; siniaki; trądzik; zapalenie skóry (w tym alergiczne, złuszczające i trądzikopodobne); suchość skóry; rumień; Ból mięśniowo-szkieletowy w klatce piersiowej; ból mięśniowoszkieletowy; ból szyi; osłabienie mięśni; skurcze mięśni; ból kości; Częstomocz; bolesne oddawanie moczu; Zaburzenia erekcji; nadmiernie obfite krwawienie miesiączkowe; Ból w klatce piersiowej (w tym ból w klatce piersiowej niezwiązany z sercem); ból; dyskomfort w klatce piersiowej; złe samopoczucie; osłabienie; obrzęk obwodowy; dreszcze; objawy grypopodobne; Zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zwiększenie aktywności amylazy we krwi; zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej; zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi; zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej we krwi; zmniejszenie masy ciała; zwiększenie masy ciała; zwiększenie stężenia kreatyniny; zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego
- niezbyt często: Zakażenie wirusem opryszczki; ropień odbytu; kandydozy (zakażenie drożdżakami Candida); czyrak; posocznica; ropień podskórny; grzybica stóp; Brodawczak skóry; Eozynofilia; neutropenia z gorączką; limfopenia; pancytopenia; Nadwrażliwość; Nadczynność tarczycy; Odwodnienie; zwiększenie łaknienia; dyslipidemia; hipoglikemia; Amnezja; splątanie; dezorientacja; Incydent mózgowo-naczyniowy; krwotok wewnątrzczaszkowy/mózgowy; udar niedokrwienny; przemijający napad niedokrwienny; zawał mózgu; utrata przytomności (w tym omdlenia); drżenie; zaburzenia koncentracji; przeczulica; zaburzenia czucia; letarg; neuropatia obwodowa; zespół niespokojnych nóg; porażenie twarzy; Zaburzenia widzenia; krwawienie do spojówek; zmniejszona ostrość wzroku; obrzęk powieki; zapalenie powiek; fotopsja; alergiczne zapalenie spojówek; podwójne widzenie; krwawienie do oka; ból oka; swędzenie oka; opuchnięcie oka; choroby powierzchni oka; obrzęk wokół oczu; światłowstręt; Zaburzenia słuchu (niedosłuch); Zawał mięśnia sercowego; szmer sercowy; wysięk osierdziowy; niewydolność serca; zaburzenia funkcji rozkurczowej; blok lewej odnogi pęczka Hisa; zapalenie osierdzia; Przełom nadciśnieniowy; chromanie przestankowe; zwężenie tętnic obwodowych; krwiak; miażdżyca; niedociśnienie tętnicze; zakrzepica; Obrzęk płuc; wysięk opłucnowy; choroba śródmiąższowa płuc; ból opłucnowy; zapalenie opłucnej; podrażnienie gardła; dysfonia; nadciśnienie płucne; świszczący oddech; Krwotok z przewodu pokarmowego; krew w kale; owrzodzenie jamy ustnej; ból przełyku; suchość w jamie ustnej; wrażliwość zębów (przeczulica zębów); zaburzenia smaku; zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy; wrzód żołądka; zapalenie dziąseł; przepuklina rozworu przełykowego; krwotok odbytniczy; Toksyczny wpływ na wątrobę; toksyczne zapalenie wątroby; żółtaczka; zastój żółci; powiększenie wątroby; Złuszczająca się wysypka; wysypka polekowa; ból skóry; wybroczyny; obrzęk twarzy; pęcherze; torbiele skórne; rumień guzowaty; hiperkeratoza; wybroczyny punktowe; nadwrażliwość na światło; łuszczyca; przebarwienia skóry; złuszczanie skóry; nadmierna pigmentacja skóry; przerost skóry; owrzodzenie skóry; Sztywność mięśniowo-szkieletowa; obrzęk stawów; zapalenie stawów; ból w boku; Nagłe oddawanie moczu; częste oddawanie moczu w nocy; nieprawidłowe zabarwienie moczu; krwiomocz; niewydolność nerek; nietrzymanie moczu; Ból piersi; ginekomastia; obrzęk brodawek piersiowych; obrzęk nóg; odczucie zmian w temperaturze ciała (w tym uczucie gorąca, uczucie zimna); obrzęk miejscowy; Zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zwiększenie stężenia niezwiązanej bilirubiny we krwi; zwiększenie stężenia hormonu przytarczyc we krwi; zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi; zmniejszenie stężenia globulin; zwiększenie stężenia lipoproteiny cholesterolu (w tym o małej i dużej gęstości); zwiększenie stężenia troponiny
- rzadko: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B; Brodawczak jamy ustnej; paraproteinemia; Wtórna nadczynność przytarczyc; zapalenie tarczycy; Zaburzenia łaknienia; zespół rozpadu nowotworu; Dysforia; Zwężenie tętnicy podstawnej; obrzęk mózgu; zapalenie nerwu wzrokowego; Chorioretinopatia; obrzęk tarczy nerwu wzrokowego; Sinica; zmniejszenie frakcji wyrzutowej; Wstrząs krwotoczny; Ból gardła i krtani; Perforacja wrzodów żołądka i jelit; krwawe wymioty; owrzodzenie przełyku; wrzodziejące zapalenie przełyku; krwotok zaotrzewnowy; niedrożność przepuszczająca jelit; Rumień wielopostaciowy; zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej; rozrost gruczołów łojowych; zanik skóry; Stwardnienie piersi; Nagły zgon; Zmniejszenie stężenia glukozy we krwi; zmniejszenie stężenia insuliny we
- częstość nieznana: Zaburzenia czynności komór
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Stosowanie u pacjentów dorosłych”
źródło: „Całkowita dawka dobowa podawana dziecku nie może być większa niż 800 mg.” · Ulotka, pkt 3
- 800 mg na dobę · dzieci · pod nagłówkiem „Stosowanie u pacjentów dorosłych”
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Określono bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nilotynibu u dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej z chromosomem Philadelphia, w wieku od 2 do mniej niż 18 lat (patrz punkty 4.8 i 5.2). Brak jest doświadczenia u dzieci w wieku poniżej 2 lat oraz u dzieci i młodzieży z CML z chromosomem Philadelphia w fazie akceleracji lub w fazie przełomu blastycznego. Nie ma danych dotyczących dzieci w wieku poniżej 10 lat z nowo rozpoznaną chorobą i istnieją ograniczone dane u dzieci w wieku poniżej 6 lat z opornością na imatynib lub nietolerancją imatynibu.”- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka nilotynibu wynosi 230 mg/m2 pc. dwa razy na dobę, w zaokrągleniu do najbliższej wielokrotności dawki 50 mg (nie przekraczając maksymalnej dawki pojedynczej wynoszącej 400 mg) (patrz Tabela 1).”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku Około 12% pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej biorących udział w badaniu III fazy i około 30% pacjentów z CML w fazie przewlekłej i w fazie akceleracji, z opornością lub nietolerancją imatynibu, biorących udział w badaniu klinicznym II fazy, było w wieku 65 lat lub starszych. Nie zaobserwowano większych różnic w bezpieczeństwie stosowania i skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku 65 lat i starszymi, a osobami dorosłymi w wieku 18 do 65 lat.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań klinicznych z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ponieważ nilotynib i jego metabolity nie są wydalane z moczem, nie przewiduje się zmniejszenia całkowitego klirensu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia czynności wątroby mają niewielki wpływ na farmakokinetykę nilotynibu. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki. Jednakże podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania nilotynibu u kobiet w ciąży lub są one ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nilotynibu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia nilotynibem. Jeżeli produkt leczniczy jest stosowany w okresie ciąży, pacjentkę należy poinformować o ryzyku dla płodu. Jeśli kobieta leczona nilotynibem rozważa zajście w ciążę, można rozważyć zakończenie leczenia na podstawie kryteriów kwalifikujących do odstawienia leczenia opisanych w punktach 4.2 i 4.4.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo czy nilotynib przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie nilotynibu do mleka (patrz punkt 5.3). Ponieważ nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i (lub) niemowląt, kobiety nie powinny karmić piersią podczas leczenia nilotynibem i przez 2 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki nilotynibu.” - Płodność: „Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność u samców i samic szczura (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Produkt leczniczy Nilotinib STADA należy przyjmować dwa razy na dobę co około 12 godzin i nie należy przyjmować go z jedzeniem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Interakcje z pokarmem” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Wchłanianie i biodostępność nilotynibu są większe, jeżeli produkt podaje się z pokarmem, co prowadzi do większego stężenia w surowicy (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Pacjent powinien unikać spożywania soku z grejpfrutów i innych pokarmów, o których wiadomo, że hamują działanie” źródło: ChPL, pkt 4.5
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Powierzchnia ciała | Dawka w mg (dwa razy na dobę) |
|---|---|
| Do 0,32 m2 | 50 mg |
| 0,33 – 0,54 m2 | 100 mg |
| 0,55 – 0,76 m2 | 150 mg |
| 0,77 – 0,97 m2 | 200 mg |
| 0,98 – 1,19 m2 | 250 mg |
| 1,20 – 1,41 m2 | 300 mg |
| 1,42 – 1,63 m2 | 350 mg |
| ≥1,64 m2 | 400 mg |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
| Dorośli pacjenci z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej, dawka 300 mg dwa razy na dobę oraz CML w fazie przewlekłej z opornością na imatynib lub nietolerancją imatynibu dawka 400 mg dwa razy na dobę | ANC* <1,0 × 109/L i (lub) liczba płytek krwi <50 × 109/L | 1. Leczenie nilotynibem należy przerwać i kontrolować morfologię krwi. 2. W ciągu dwóch tygodni należy ponownie podjąć leczenie poprzednią dawką, jeśli ANC >1,0 × 109/L i (lub) liczba płytek krwi >50 × 109/L. 3. Jeśli liczba krwinek utrzymuje się na niskim poziomie, może być konieczne zmniejszenie dawki do 400 mg raz na dobę. |
|---|---|---|
| Dorośli pacjenci z CML w fazie akceleracji z opornością na imatynib lub nietolerancją imatynibu dawka 400 mg dwa razy na dobę | ANC* <0,5 × 109 /L i (lub) liczba płytek krwi <10 × 109/L | 1. Leczenie nilotynibem należy przerwać i kontrolować morfologię krwi. 2. W ciągu dwóch tygodni należy ponownie podjąć leczenie uprzednio stosowaną dawką, jeśli ANC >1,0 × 109/L i (lub) liczba płytek krwi >20 × 109/L. 3. Jeśli liczba krwinek utrzymuje się na niskim poziomie, może być konieczne zmniejszenie dawki do 400 mg raz na dobę. |
| Dzieci i młodzież z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej, dawka 230 mg/m2 pc. dwa razy na dobę oraz CML w fazie przewlekłej z opornością na imatynib lub nietolerancją imatynibu dawka 230 mg/m2 pc. dwa razy na dobę. | ANC* <1,0 × 109/L i (lub) liczba płytek krwi <50 × 109/L | 1. Leczenie nilotynibem należy przerwać i kontrolować morfologię krwi. 2. W ciągu dwóch tygodni należy ponownie podjąć leczenie poprzednią dawką, jeśli ANC >1,5 × 109/L i (lub) liczba płytek krwi >75 × 109/L. 3. Jeśli liczba krwinek utrzymuje się na niskim poziomie, może być konieczne zmniejszenie dawki do 230 mg/m2 pc. raz na dobę. 4. Jeśli zdarzenie wystąpi po zmniejszeniu dawki, należy rozważyć zakończenie leczenia. |
* ANC = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych (ang. absolute neutrophil count)
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Nilotinib STADA
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Mogą one różnić się od ogólnych informacji zawartych
w tej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Nilotinib STADA
- jeśli pacjent ma uczulenie na nilotynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli pacjent podejrzewa, że może być uczulony, powinien powiedzieć o tym lekarzowi przed
rozpoczęciem stosowania leku Nilotinib STADA.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nilotinib STADA należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta wcześniej występowały takie działania dotyczące układu sercowo-
naczyniowego, jak zawał serca, ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa), zaburzenia
ukrwienia mózgu (udar) lub utrudniony dopływ krwi do nóg (chromanie przestankowe) lub jeśli
u pacjenta występują czynniki ryzyka choroby układu sercowo-naczyniowego, takie jak wysokie
ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze), cukrzyca lub zaburzenia stężenia tłuszczów we krwi
(zaburzenia lipidowe);
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca, takie jak nieprawidłowa aktywność
elektryczna nazywana „wydłużeniem odstępu QT”;
- jeśli pacjent stosuje leki, które zmniejszają stężenie cholesterolu we krwi (statyny) lub
wpływają na pracę serca (leki przeciwarytmiczne) lub czynność wątroby (patrz Inne leki
i Nilotinib STADA);
- jeśli u pacjenta występuje niedobór potasu lub magnezu;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub trzustki;
- jeśli u pacjenta występują objawy, takie jak łatwe powstawanie siniaków, uczucie zmęczenia lub
duszność lub pojawiają się nawracające zakażenia;
- jeśli pacjent miał operację polegającą na usunięciu całego żołądka (całkowite wycięcie żołądka);
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu
B; wynika to stąd, że lek Nilotinib STADA może powodować ponowną aktywację wirusowego
zapalenia wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne; pacjenci będą
poddawani dokładnej kontroli przez lekarza w kierunku objawów tego zakażenia przed
rozpoczęciem leczenia.
Należy poinformować lekarza, jeżeli któryś z powyższych punktów dotyczy pacjenta.
W czasie leczenia lekiem Nilotinib STADA
- jeśli w czasie stosowania tego leku u pacjenta nastąpi utrata przytomności (omdlenie) lub
nieregularna praca serca, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi, gdyż może być to
objaw ciężkiej choroby serca. Wydłużenie odstępu QT lub nieregularna praca serca może
prowadzić do nagłego zgonu. U pacjentów przyjmujących nilotynib niezbyt często notowano
przypadki nagłego zgonu.
- jeśli u pacjenta wystąpią: nagłe kołatanie serca, ciężkie osłabienie lub porażenie mięśni,
drgawki lub nagłe zmiany myślenia lub zdolności koncentracji, należy natychmiast
powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ to mogą być objawy spowodowane szybkim rozpadem
komórek rakowych, zwanym zespołem rozpadu guza; rzadko zgłaszano wystąpienie zespołu
rozpadu guza u pacjentów leczonych nilotynibem.
- jeśli u pacjenta wystąpi ból lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, drętwienie lub
osłabienie, problemy z chodzeniem lub mową, ból, przebarwienie lub uczucie zimna
w kończynie, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ mogą to być objawy
działań dotyczących układu sercowo-naczyniowego. U pacjentów przyjmujących nilotynib
zgłaszano występowanie ciężkich działań dotyczących układu sercowo-naczyniowego, w tym
utrudnionego dopływu krwi do nóg (choroba zarostowa tętnic obwodowych), choroby
niedokrwiennej serca i zaburzeń ukrwienia mózgu (udar niedokrwienny mózgu). Lekarz
powinien oznaczyć stężenie tłuszczów (lipidów) i cukru we krwi przed rozpoczęciem leczenia
lekiem Nilotinib STADA i w trakcie jego trwania.
- jeśli u pacjenta wystąpi obrzęk stóp lub dłoni, obrzęki uogólnione lub szybki przyrost masy
ciała, należy powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ mogą to być objawy ciężkiego zatrzymania
płynów. U pacjentów leczonych nilotynibem zgłaszano niezbyt częste przypadki ciężkiego
zatrzymania płynów.
Rodzice dzieci leczonych lekiem Nilotinib STADA powinni poinformować lekarza, jeśli którakolwiek
z powyższych sytuacji odnosi się do ich dziecka.
Dzieci i młodzież
Lek Nilotinib STADA jest stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży z CML. Brak doświadczenia
dotyczącego stosowania tego leku u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Brak doświadczenia dotyczącego
stosowania leku Nilotinib STADA u dzieci w wieku poniżej 10 lat z nowo rozpoznaną chorobą i istnieje
ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów w wieku poniżej 6 lat, którzy przestali odnosić
korzyści z wcześniejszego leczenia CML.
Niektóre dzieci i młodzież przyjmujące lek Nilotinib STADA mogą rosnąć wolniej niż normalnie.
Lekarz będzie kontrolować wzrost podczas regularnych wizyt.
Nilotinib STADA a inne leki
Nilotinib STADA może wpływać na działanie innych leków.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to zwłaszcza takich
leków, jak:
- leki przeciwarytmiczne – stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca;
- chlorochinina, halofantryna, klarytromycyna, haloperydol, metadon, moksyfloksacyna - są to
leki, które mogą mieć niekorzystny wpływ na elektryczną aktywność serca;
- ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna, telitromycyna – stosowane w leczeniu
zakażeń;
- rytonawir – lek z grupy „inhibitorów proteaz”, stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV;
- karbamazepina, fenobarbital i fenytoina – stosowane w leczeniu padaczki;
- ryfampicyna – stosowana w leczeniu gruźlicy;
- dziurawiec zwyczajny (znany także jako Hypericum perforatum) – lek roślinny stosowany
w leczeniu depresji i innych schorzeń;
- midazolam – stosowany jako lek uspokajający przed operacją;
- alfentanyl i fentanyl – stosowane w leczeniu bólu oraz jako leki uspokajające przed i w czasie
operacji lub zabiegów medycznych;
- cyklosporyna, syrolimus i takrolimus – leki stosowane w tłumieniu zdolności samoobronnych
organizmu i zwalczania zakażeń, często stosowane w zapobieganiu odrzuceniu
przeszczepionych narządów, takich jak wątroba, serce i nerka;
- dihydroergotamina i ergotamina – stosowane w leczeniu otępienia;
- lowastatyna, symwastatyna – stosowane w leczeniu dużego stężenia tłuszczów we krwi;
- warfaryna – stosowana w leczeniu zaburzeń krzepnięcia krwi (takich jak powstawanie skrzepów
lub zakrzepicy);
- astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl lub alkaloidy sporyszu
(ergotamina, dihydroergotamina).
Nie należy podawać wyżej wymienionych leków w trakcie stosowania leku Nilotinib STADA. Jeśli
pacjent stosuje któryś z tych leków, lekarz może przepisać inne leki.
Jeśli pacjent przyjmuje statynę (rodzaj leku zmniejszającego stężenie cholesterolu we krwi), powinien
porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą. Lek Nilotinib STADA stosowany z pewnymi statynami może
zwiększać ryzyko wystąpienia problemów z mięśniami wywołanych statynami, co w rzadkich
przypadkach może prowadzić do ciężkiego rozpadu mięśni (rabdomiolizy) powodującego uszkodzenie
nerek.
Ponadto, przed zastosowaniem leku Nilotinib STADA należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie,
jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki zobojętniające kwas solny w żołądku, czyli leki na zgagę.
Wymienione niżej leki należy przyjmować oddzielnie od leku Nilotinib STADA:
- leki blokujące receptor H2, zmniejszające wytwarzanie kwasu żołądkowego. Leki blokujące
receptor H2 należy przyjmować około 10 godzin przed zażyciem i około 2 godziny po zażyciu
leku Nilotinib STADA,
- leki zobojętniające kwas solny w żołądku, zawierające wodorotlenek glinu, wodorotlenek
magnezu i symetykon, które neutralizują kwaśny odczyn w żołądku. Leki te należy przyjmować
około 2 godziny przed zażyciem lub około 2 godziny po zażyciu leku Nilotinib STADA.
Należy także powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje już lek Nilotinib STADA i przepisany mu
został nowy lek, nie podawany wcześniej razem z lekiem Nilotinib STADA.
Stosowanie leku Nilotinib STADA z jedzeniem i piciem
Nie należy zażywać leku Nilotinib STADA z jedzeniem. Jedzenie może powodować nasilenie
wchłaniania leku Nilotinib STADA i zwiększenie stężenia leku Nilotinib STADA we krwi, nawet do
stężenia szkodliwego. Nie należy pić soku z grejpfrutów ani jeść owoców grejpfruta. Mogą one
zwiększać stężenie leku Nilotinib STADA we krwi, nawet do stężenia szkodliwego.
Ciąża i karmienie piersią
- Nie zaleca się stosowania leku Nilotinib STADA podczas ciąży, chyba że jest to absolutnie
konieczne. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub podejrzewa, że jest w ciąży, powinna poinformować
o tym lekarza, który przedyskutuje z nią możliwość stosowania tego leku.
- Kobietom, które mogą zajść w ciążę, lekarz doradzi stosowanie wysoce skutecznej
antykoncepcji w trakcie leczenia i przez okres do dwóch tygodni po jego zakończeniu.
- Nie zaleca się karmienia piersią w trakcie leczenia lekiem Nilotinib STADA i przez dwa
tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poinformować
o tym lekarza.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeżeli po zażyciu tego leku u pacjenta występują objawy niepożądane (takie jak zawroty głowy lub
zaburzenia widzenia), które mogą wpływać na zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn, powinien on zaprzestać wykonywania tych czynności do ustąpienia tych
objawów niepożądanych.
Lek Nilotinib STADA zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę (znaną także jako cukier mleczny). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego
leku.
Lek Nilotinib STADA zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za "wolny od
sodu".
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Większość działań niepożądanych ma nasilenie lekkie do umiarkowanego i ustępuje po kilku dniach
lub kilku tygodniach leczenia.
Niektóre objawy niepożądane mogą być ciężkie.
- objawy bólu mięśniowo-szkieletowego: ból stawów i mięśni
- objawy zaburzeń serca: bóle lub dyskomfort w klatce piersiowej, wysokie lub niskie ciśnienie
tętnicze krwi, nieregularny rytm serca (szybki lub wolny), kołatanie serca (odczucie szybkiego
bicia serca), omdlenia, niebieskie zabarwienie warg, języka lub skóry
- objawy niedrożności tętnicy: ból, dyskomfort, osłabienie lub kurcze mięśni nóg, co może być
spowodowane zmniejszonym przepływem krwi, owrzodzenia nóg lub rąk, gojące się powoli lub
wcale oraz zauważalne zmiany barwy skóry (sine lub bladość) lub temperatury (ochłodzenie)
nóg lub rąk, palców nóg lub rąk w objętych zmianami kończynach
- objawy niedoczynności tarczycy: zwiększenie masy ciała, zmęczenie, wypadanie włosów,
osłabienie mięśni, uczucie zimna
- objawy nadczynności tarczycy: szybkie bicie serca, wytrzeszcz oczu, zmniejszenie masy ciała,
obrzęk przedniej części szyi
- objawy zaburzeń czynności nerek lub dróg moczowych: uczucie pragnienia, suchość skóry,
drażliwość, ciemne zabarwienie moczu, zmniejszona ilość oddawanego moczu, utrudnione
i bolesne oddawanie moczu, uczucie ciągłego parcia na mocz, krew w moczu, nieprawidłowe
zabarwienie moczu
- objawy dużego stężenia cukru we krwi: nadmierne pragnienie, duża ilość oddawanego moczu,
zwiększony apetyt ze zmniejszeniem się masy ciała, uczucie zmęczenia
- objawy zawrotów głowy pochodzenia błędnikowego: zawroty głowy lub uczucie wirowania
- objawy zapalenia trzustki: silne bóle w nadbrzuszu (pośrodku lub po lewej stronie)
- objawy chorób skóry: bolesne, czerwone guzki, ból skóry, zaczerwienienie skóry, łuszczenie się
skóry lub powstawanie pęcherzy
- objawy zatrzymania wody: szybkie zwiększenie masy ciała, obrzęk dłoni, kostek, stóp lub
twarzy
- objawy migreny: silny ból głowy, któremu często towarzyszą nudności, wymioty i wrażliwość
na światło
- objawy chorób krwi: gorączka, łatwe powstawanie siniaków lub krwawienie z niewyjaśnionej
przyczyny, ciężkie lub częste zakażenia, osłabienie z niewyjaśnionej przyczyny
- objawy powstawania zakrzepu w żyle: obrzęki ból w jednej części ciała
- objawy zaburzeń układu nerwowego: osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności
w mówieniu, silne bóle głowy, widzenie, czucie lub słyszenie czegoś, co nie istnieje, zmiany
w widzeniu, utrata przytomności, splątanie, dezorientacja, drżenie, uczucie mrowienia, ból lub
drętwienie palców rąk i nóg
- objaw chorób płuc: trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania, kaszel, świszczący
oddech z gorączką lub bez gorączki, opuchnięcie stóp lub nóg
- objawy zaburzeń żołądkowo-jelitowych: ból w jamie brzusznej, nudności, występowanie krwi
w wymiocinach, czarne lub krwiste stolce, zaparcie, zgaga, refluks żołądkowy, obrzęk jamy
brzusznej
- objawy zaburzeń czynności wątroby: zażółcenie skóry i oczu, nudności, utrata apetytu, ciemne
zabarwienie moczu
- objawy zakażenia wątroby: nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B
- objawy zaburzeń oka: zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie, podwójne widzenie
lub widzenie błysków światła, zmniejszona ostrość wzroku lub utrata wzroku, krew w oku,
zwiększona wrażliwość oczu na światło, ból oka, zaczerwienienie, swędzenie lub podrażnienie
oczu, suchość oczu, obrzęk lub swędzenie powiek
- objawy zaburzeń równowagi elektrolitowej: nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie
moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze strony stawów związane z nieprawidłowościami
wyników badań krwi (np. duże stężenie potasu, kwasu moczowego i fosforu oraz małe stężenie
wapnia)
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym w przypadku zauważenia
któregokolwiek z powyższych działań niepożądanych.
Niektóre objawy niepożądane występują bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10
pacjentów)
- biegunka
- bóle głowy
- brak energii
- bóle mięśni
- swędzenie, wysypka
- nudności
- zaparcie
- wymioty
- wypadanie włosów
- ból kończyny, ból kości i ból kręgosłupa po zakończeniu leczenia lekiem Nilotinib STADA
- spowolnienie tempa wzrostu u dzieci i młodzieży
- zakażenie górnych dróg oddechowych, w tym ból gardła, wodnista wydzielina z nosa lub
zatkany nos, kichanie
- mała liczba komórek krwi (czerwonych krwinek, płytek krwi) lub małe stężenie hemoglobiny
- zwiększona aktywność lipazy we krwi (czynność trzustki)
- zwiększone stężenie bilirubiny we krwi (czynność wątroby)
- zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej we krwi (enzymy wątrobowe)
Niektóre objawy niepożądane występują często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10
pacjentów)
- zapalenie płuc
- ból brzucha, uczucie dyskomfortu w żołądku po posiłkach, wzdęcia, obrzęk lub wzdęcia jamy
brzusznej
- bóle kości, kurcze mięśni
- ból (w tym ból szyi)
- suchość skóry, trądzik, zmniejszona wrażliwość skóry
- zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała
- bezsenność, depresja, lęk
- nocne poty, nadmierne pocenie się
- ogólne złe samopoczucie
- krwawienie z nosa
- objawy dny: ból i opuchnięcie stawów
- niemożność osiągnięcia lub utrzymania erekcji
- objawy grypopodobne
- ból gardła
- zapalenie oskrzeli
- ból ucha, słyszenie w uszach dźwięków (np. dzwonienia, brzęczenia), które nie mają swojego
zewnętrznego źródła (zwane także szumem w uszach)
- guzki krwawnicze
- obfite miesiączki
- swędzenie mieszków włosowych
- grzybica pochwy lub jamy ustnej
- objawy zapalenia spojówek: wydzielina z oka, której towarzyszy swędzenie, zaczerwienienie
i obrzęk
- podrażnienie oka, zaczerwienienie oczu
- objawy nadciśnienia tętniczego: wysokie ciśnienie tętnicze krwi, ból głowy, zawroty głowy
- zaczerwienienie twarzy
- objawy choroby zarostowej tętnic obwodowych: ból, dyskomfort, osłabienie lub kurcze mięśni
nóg, co może być spowodowane zmniejszonym przepływem krwi, owrzodzenia nóg lub rąk,
gojące się powoli lub wcale oraz zauważalne zmiany barwy skóry (sine lub bladość) lub
temperatury (ochłodzenie) nóg lub rąk (objawy te mogą świadczyć o niedrożności tętnicy
w objętej zmianami nodze, ręce, palcach stóp lub dłoni)
- duszność
- owrzodzenia jamy ustnej z zapaleniem dziąseł (zwane także zapaleniem błony śluzowej jamy
ustnej)
- zwiększona aktywność amylazy we krwi (czynność trzustki)
- zwiększone stężenie kreatyniny we krwi (czynność nerek)
- zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej lub fosfokinazy kreatynowej we krwi
- zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej we krwi (enzymy wątrobowe)
- zwiększona aktywność gamma-glutamylotransferaz we krwi (enzymy wątrobowe)
- objawy leukopenii lub neutropenii: mała liczba białych krwinek
- zwiększona liczba płytek krwi lub białych krwinek we krwi
- zmniejszone stężenie magnezu, potasu, sodu, wapnia lub fosforu we krwi
- zwiększone stężenie tłuszczów we krwi (w tym cholesterolu)
- zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi
Niektóre objawy niepożądane występują niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100
pacjentów)
- uczulenie (nadwrażliwość na lek Nilotinib STADA)
- suchość w jamie ustnej
- bóle piersi
- ból lub uczucie dyskomfortu w boku
- zwiększony apetyt
- powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn
- zakażenie wirusem opryszczki
- sztywność mięśni i stawów, opuchnięcie stawów
- odczucie zmian w temperaturze ciała (w tym uczucie gorąca, uczucie zimna)
- zaburzenia odczuwania smaku
- częste oddawanie moczu
- objawy zapalenia błony śluzowej żołądka: ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, wzdęcie
jamy brzusznej
- utrata pamięci
- torbiel skórna, ścieńczenie lub zgrubienie skóry, zgrubienie zewnętrznej warstwy skóry,
przebarwienia skóry
- objawy łuszczycy: zgrubiałe plamy zaczerwienionej/srebrzystej skóry
- zwiększona wrażliwość skóry na światło
- utrudnione słyszenie
- zapalenie stawów
- nietrzymanie moczu
- zapalenie jelit (zwane także zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy)
- ropień odbytu
- obrzęk brodawki piersiowej
- objawy zespołu niespokojnych nóg (niemożliwej do opanowana potrzeby poruszania częścią
ciała, zazwyczaj nogami, której towarzyszą nieprzyjemne odczucia)
- objawy posocznicy: gorączka, ból w klatce piersiowej, przyspieszony rytm pracy serca,
duszność lub szybki oddech
- zakażenie skóry (ropień podskórny)
- brodawki skóry
- zwiększenie liczby pewnego rodzaju białych krwinek (zwanych eozynofilami)
- objawy limfopenii: mała liczba białych krwinek
- duże stężenie hormonu przytarczyc (hormonu regulującego stężenie wapnia i fosforu) we krwi
- zwiększona aktywność dehydrogenazy mleczanowej (enzymu)
- objawy zmniejszonego stężenia cukru we krwi: nudności, poty, osłabienie, zawroty głowy,
drżenie, ból głowy
- odwodnienie
- nieprawidłowe stężenie tłuszczu we krwi
- mimowolne drżenie
- trudności w koncentracji
- nieprzyjemne lub nieprawidłowe odczuwanie dotyku (zwane także zaburzeniami czucia)
- zmęczenie
- uczucie drętwienia lub mrowienia palców rąk i nóg (zwane także neuropatią obwodową)
- porażenie dowolnego mięśnia twarzy
- czerwone plamki w białku oka spowodowane uszkodzeniem naczyń krwionośnych (zwane także
krwawieniem do spojówek)
- krew w oczach (zwana także krwawieniem do oka)
- podrażnienie oczu
- objawy zawału serca (zwanego także zawałem mięśnia sercowego): nagły i miażdżący ból
w klatce piersiowej, zmęczenie, nieregularne bicie serca
- objawy szmeru sercowego: zmęczenie, dyskomfort w klatce piersiowej, uczucie oszołomienia,
ból w klatce piersiowej, kołatania serca
- zakażenie grzybicze stóp
- objawy niewydolności serca: duszność, trudności w oddychaniu w pozycji leżącej, opuchnięcie
stóp lub nóg
- ból za mostkiem (zwany także zapaleniem osierdzia)
- objawy przełomu nadciśnieniowego: silny ból głowy, zawroty głowy, nudności
- ból i osłabienie nóg spowodowane chodzeniem (zwane także chromaniem przestankowym)
- objawy zwężenia tętnic w kończynach: możliwe wysokie ciśnienie tętnicze krwi, bolesne kurcze
mięśni jednego lub obu bioder, ud lub łydek po wykonywaniu pewnych czynności, takich jak
chodzenie lub wchodzenie po schodach, drętwienie lub osłabienie nóg
- powstawanie siniaków (bez przyczyny takiej jak stłuczenie)
- złogi tłuszczu w tętnicach, które mogą powodować ich niedrożność (zwane także miażdżycą)
- objawy niskiego ciśnienia krwi (zwanego także niedociśnieniem): uczucie oszołomienia,
zawroty głowy lub omdlenie
- objawy obrzęku płuc: duszność
- objawy wysięku opłucnowego: gromadzenie się płynu między warstwami tkanki wyściełającej
płuca i jamę klatki piersiowej (które w ciężkich przypadkach może zmniejszać zdolność serca
do pompowania krwi), ból w klatce piersiowej, kaszel, czkawka, szybki oddech
- objawy choroby śródmiąższowej płuc: kaszel, trudności w oddychaniu, ból podczas oddychania
- objawy bólu w opłucnej: ból w klatce piersiowej
- objawy zapalenia opłucnej: kaszel, ból podczas oddychania
- chrypka
- objawy nadciśnienia płucnego: wysokie ciśnienie krwi w tętnicach płucnych
- świszczący oddech
- wrażliwość zębów
- objawy zapalenia (zwane także zapaleniem dziąseł): krwawienie z dziąseł, tkliwość lub
powiększenie dziąseł
- duże stężenie mocznika we krwi (czynność nerek)
- zmiana stężenia białek we krwi (małe stężenie globulin lub obecność paraproteiny)
- zwiększone stężenie niezwiązanej bilirubiny we krwi
- duże stężenie troponin we krwi
Niektóre objawy niepożądane występują rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000
pacjentów)
- zaczerwienienie i (lub) obrzęki możliwe łuszczenie na dłoniach i stopach (zwane zespołem
dłoniowo-podeszwowym)
- brodawki w jamie ustnej
- uczucie stwardnienia lub zesztywnienia piersi
- zapalenie tarczycy
- zaburzenia lub obniżenie nastroju
- objawy wtórnej nadczynności przytarczyc: bóle kości i stawów, nadmierne oddawanie moczu,
ból brzucha, osłabienie, zmęczenie
- objawy zwężenia tętnic w mózgu: utrata wzroku obejmująca część lub całość pola widzenia
w obu oczach, podwójne widzenie, zawroty głowy (uczucie wirowania), drętwienie lub
mrowienie, utrata koordynacji, zawroty głowy lub splątanie
- obrzęk mózgu (możliwy ból głowy i (lub) zmiany stanu psychicznego)
- objawy zapalenia nerwu wzrokowego: nieostre widzenie, utrata wzroku
- objawy zaburzeń czynności serca (zmniejszenie frakcji wyrzutowej): zmęczenie, dyskomfort
w klatce piersiowej, uczucie oszołomienia, ból, kołatanie serca
- małe lub duże stężenie insuliny we krwi (hormonu regulującego stężenie cukru we krwi)
- małe stężenie peptydu C we krwi (czynność trzustki)
- nagły zgon
Następujące objawy niepożądane zgłoszono z nieznaną częstością występowania (nie może być
określona na podstawie dostępnych danych):
- objawy zaburzeń czynności serca (zaburzenia czynności komór serca): duszność, zmęczenie
podczas spoczynku, nieregularne bicie serca, dyskomfort w klatce piersiowej, uczucie
oszołomienia, ból, kołatanie serca, nadmiernie częste oddawanie moczu, obrzęk stóp, kostek
i brzucha.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zahamowanie czynności szpiku
Leczenie nilotynibem wiąże się z wystąpieniem trombocytopenii, neutropenii i niedokrwistości
(stopień 3 i 4 wg skali toksyczności National Cancer Institute Common Toxicity Criteria). Zaburzenia
występują częściej u pacjentów z CML i opornością lub nietolerancją imatynibu, a zwłaszcza
u pacjentów w fazie akceleracji CML. W pierwszych dwóch miesiącach leczenia badanie morfologii
krwi należy wykonywać co dwa tygodnie, a później co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami
klinicznymi. Zahamowanie czynności szpiku jest zwykle przemijające, a właściwym postępowaniem
jest wstrzymanie podawania nilotynibu na pewien czas lub zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2).
Wydłużenie odstępu QT
Wykazano, że nilotynib może powodować zależne od stężenia wydłużenie repolaryzacji komór serca,
skutkujące wydłużeniem odstępu QT w powierzchniowym zapisie EKG u pacjentów dorosłych oraz
u dzieci i młodzieży.
W badaniu III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej,
otrzymujących 300 mg nilotynibu dwa razy na dobę, w stanie stacjonarnym średnia zmiana odstępu
QTcF od poziomu początkowego wyniosła 6 msec. U żadnego z pacjentów nie obserwowano QTcF
>480 msec. Nie odnotowano żadnego przypadku zaburzeń rytmu typu „torsade de pointes”.
W badaniu fazy II u pacjentów nietolerujących imatynibu lub z CML oporną na imatynib, w fazie
przewlekłej i w fazie akceleracji, otrzymujących 400 mg nilotynibu dwa razy na dobę, zaobserwowane
średnie zmiany odstępu QTcF od poziomu początkowego w stanie stacjonarnym wynosiły
odpowiednio 5 i 8 milisekund. U mniej niż 1% pacjentów obserwowano QTcF >500 milisekund.
W badaniach klinicznych nie obserwowano przypadków występowania zaburzeń rytmu typu
„torsade de pointes”.
W badaniu zdrowych ochotników, narażonych w stopniu porównywalnym z narażeniem pacjentów,
średnia zmiana odstępu QTcF od poziomu początkowego, uzyskana w badaniu z placebo wynosiła
7 milisekund (wskaźnik sercowy CI ± 4 milisekundy). U żadnego z ochotników nie zaobserwowano
QTcF >450 milisekund. Ponadto w czasie trwania badań nie zaobserwowano występowania klinicznie
istotnej arytmii. Nie zaobserwowano zwłaszcza przypadków częstoskurczu komorowego typu „torsade
de pointes” (utrwalonego i nieutrwalonego).
Do istotnego wydłużenia odstępu QT może dojść, gdy nilotynib jest niewłaściwie przyjmowany
z silnymi inhibitorami CYP3A4 i (lub) produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT,
i (lub) z pokarmem (patrz punkt 4.5). Współistniejąca hipokaliemia lub hipomagnezemia mogą
dodatkowo nasilić to działanie. W razie wydłużenia odstępu QT może wystąpić u pacjentów ryzyko
zgonu.
Należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Nilotinib STADA u pacjentów z wydłużeniem
odstępu QTc lub u których występuje znaczne ryzyko wydłużenia odstępu QTc, takich jak:
− pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT
− pacjentów z niewyrównanymi lub znaczącymi chorobami serca, w tym z niedawno przebytym
zawałem mięśnia sercowego, zastoinową niewydolnością serca, niestabilną dusznicą bolesną lub
klinicznie istotną bradykardią
− pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne lub inne substancje powodujące wydłużenie
odstępu QT.
Zaleca się ścisłe kontrolowanie wpływu leczenia na wydłużenie odstępu QTc oraz wykonanie badania
EKG przed rozpoczęciem leczenia nilotynibem i zawsze, gdy istnieją wskazania kliniczne.
Przed podaniem nilotynibu należy skorygować istniejącą hipokaliemię i hipomagnezemię, a następnie
okresowo kontrolować stężenie potasu i magnezu podczas leczenia.
Nagły zgon
U pacjentów z CML w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji, z nietolerancją lub opornością na
leczenie imatynibem z chorobą serca w wywiadzie lub z istotnymi kardiologicznymi czynnikami
ryzyka, odnotowano niezbyt częste przypadki (0,1 do 1%) nagłych zgonów. U pacjentów tych, oprócz
procesu nowotworowego, współistniały często inne choroby, jak również przyjmowali oni inne leki.
Czynnikiem sprzyjającym mogły być zaburzenia repolaryzacji komór. Nie zgłaszano żadnych
przypadków nagłego zgonu w badaniu III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie
przewlekłej.
Zatrzymanie płynów i obrzęk
W badaniu III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML, niezbyt często (0,1 do 1%)
obserwowano ciężkie postaci zatrzymania płynów związanego z przyjmowaniem leku, takie jak
wysięk opłucnowy, obrzęk płuc i wysięk osierdziowy. Podobne zdarzenia występowały
w doniesieniach po wprowadzeniu nilotynibu do obrotu. Należy uważnie badać przypadki
niespodziewanego, szybkiego przyrostu masy ciała. Jeżeli w trakcie leczenia nilotynibem wystąpią
objawy ciężkiego zatrzymania płynów, należy ustalić ich etiologię i odpowiednio leczyć pacjenta
(instrukcja postępowania w przypadku toksyczności niedotyczącej układu krwiotwórczego, patrz
punkt 4.2).
Zdarzenia dotyczące układu sercowo-naczyniowego
Zdarzenia dotyczące układu sercowo-naczyniowego były zgłaszane w randomizowanym badaniu III
fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML oraz opisywano je w doniesieniach po
wprowadzeniu nilotynibu do obrotu. W tym badaniu klinicznym z medianą czasu trwania terapii
wynoszącą 60,5 miesięcy, zdarzenia stopnia 3-4 dotyczące układu sercowo-naczyniowego
obejmowały chorobę zarostową tętnic obwodowych (1,4% i 1,1% odpowiednio po dawce 300 mg
i 400 mg nilotynibu dwa razy na dobę), chorobę niedokrwienną serca (2,2% i 6,1% odpowiednio po
dawce 300 mg i 400 mg nilotynibu dwa razy na dobę) i udary niedokrwienne mózgu (1,1% i 2,2%
odpowiednio po dawce 300 mg i 400 mg nilotynibu dwa razy na dobę). Należy poradzić pacjentom,
by w razie wystąpienia ostrych, przedmiotowych i podmiotowych objawów zdarzeń sercowo-
naczyniowych natychmiast zgłaszali się po pomoc medyczną. Podczas stosowania nilotynibu należy
oceniać stan układu krążenia pacjenta oraz występowanie czynników ryzyka chorób sercowo-
naczyniowych. W przypadku pojawienia się w/w czynników ryzyka, należy zastosować odpowiednie
leczenie zgodnie ze standardowymi wytycznymi (instrukcje postępowania w przypadku wystąpienia
toksyczności niedotyczącej układu krwiotwórczego, patrz punkt 4.2).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV, ang.
hepatitis B virus) dochodziło do reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów
kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub
piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia nilotynibem. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim wynikiem badania
serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u pacjentów z aktywną
chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku zakażenia wirusem
HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby i leczenia
wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia nilotynibem,
powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych
aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu leczenia i przez kilka miesięcy po jego
zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Szczególne monitorowanie dorosłych pacjentów z CML Ph+ w fazie przewlekłej, którzy uzyskali
trwałą głęboką odpowiedź molekularną:
Kryteria zakończenia leczenia
Zakończenie leczenia można rozważyć u spełniających kryteria pacjentów, u których potwierdzono
ekspresję typowych transkryptów BCR-ABL, e13a2/b2a2 lub e14a2/b3a2. U pacjentów muszą
występować typowe transkrypty BCR/ABL umożliwiające ilościowe określenie BCR-ABL, ocenę
głębokości odpowiedzi molekularnej i stwierdzenie ewentualnej utraty remisji molekularnej po
zakończeniu leczenia nilotynibem.
Monitorowanie pacjentów, którzy zakończyli leczenie
Konieczne jest częste monitorowanie poziomów transkryptów BCR-ABL u pacjentów spełniających
kryteria zakończenia leczenia przy użyciu ilościowego testu diagnostycznego zwalidowanego dla
pomiaru poziomu odpowiedzi molekularnej o czułości przynajmniej MR4,5 (BCR-ABL/ABL
≤0,0032% IS). Poziom transkryptów BCR-ABL musi być oceniony przed i w trakcie przerywania
leczenia (patrz punkty 4.2 i 5.1).
Utrata większej odpowiedzi molekularnej (MMR=BCR ABL/ABL ≤0,1%IS) u pacjentów z CML,
którzy otrzymywali nilotynib w leczeniu pierwszego lub drugiego rzutu, lub potwierdzona utrata MR4
(dwa kolejne pomiary w odstępie co najmniej 4 tygodni wykazujące utratę MR4 (MR4=BCR-
ABL/ABL ≤0,01%IS)) u pacjentów z CML, którzy otrzymywali nilotynib w leczeniu drugiego rzutu
spowodują konieczność wznowienia leczenia w ciągu 4 tygodni od stwierdzenia utraty remisji. W fazie
bez leczenia może wystąpić nawrót molekularny, a dane dotyczące długoterminowych wyników nie są
jeszcze dostępne. Dlatego bardzo ważne jest, by prowadzić częste monitorowanie poziomów
transkryptów BCR-ABL i morfologii krwi z rozmazem, aby wykryć ewentualną utratę remisji (patrz
punkt 4.2). U pacjentów, którzy nie osiągną MMR po trzech miesiącach od wznowienia leczenia,
należy wykonać badanie na obecność mutacji domen kinazy BCR-ABL.
Badania laboratoryjne i kontrolne:
Stężenia lipidów we krwi
W badaniu III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML, u 1,1% pacjentów leczonych
nilotynibem w dawce 400 mg podawanej dwa razy na dobę wystąpiło zwiększenie stopnia 3-4 stężenia
całkowitego cholesterolu; nie obserwowano jednak zwiększenia stężenia cholesterolu stopnia 3-4
w grupie otrzymującej dawkę 300 mg nilotynibu dwa razy na dobę (patrz punkt 4.8). Zaleca się,
by stężenie lipidów oceniać przed rozpoczęciem leczenia nilotynibem, po 3 i 6 miesiącach od
rozpoczęcia leczenia oraz co najmniej raz w roku podczas długotrwałej terapii (patrz punkt 4.2). Jeśli
konieczne będzie podanie inhibitora reduktazy HMG-CoA (leku zmniejszającego stężenie lipidów),
przed rozpoczęciem leczenia należy zapoznać się z punktem 4.5, ponieważ niektóre inhibitory
reduktazy HMG-CoA są także metabolizowane z udziałem CYP3A4.
Stężenie glukozy we krwi
W badaniu III fazy z udziałem pacjentów z nowo rozpoznaną CML, u 6,9% i 7,2% pacjentów
leczonych nilotynibem w dawce wynoszącej odpowiednio 400 mg i 300 mg dwa razy na dobę
wystąpiło zwiększenie stężenia glukozy we krwi stopnia 3-4. Zaleca się, by przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym Nilotinib STADA ocenić stężenie glukozy we krwi, a w razie
wystąpienia wskazań klinicznych monitorować stężenie glukozy we krwi także podczas leczenia (patrz
punkt 4.2). Jeśli wyniki badań uzasadniają wprowadzenie leczenia, lekarze powinni przestrzegać
lokalnie obowiązujących standardów postępowania i wytycznych dotyczących terapii.
Interakcje z innymi lekami
Należy unikać podawania nilotynibu z produktami leczniczymi, które są silnymi inhibitorami CYP3A4
(w tym, ale nie tylko, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna, telitromycyna,
rytonawir). Jeżeli konieczne jest leczenie którymkolwiek z wyżej wymienionych produktów, zaleca
się w miarę możliwości przerwanie leczenia nilotynibem (patrz punkt 4.5). Jeżeli przerwanie leczenia
nie jest możliwe, wskazana jest dokładna obserwacja, czy nie występuje wydłużenie odstępu QT
(patrz punkty 4.2, 4.5 i 5.2).
Jednoczesne stosowanie nilotynibu z produktami leczniczymi, które są silnymi induktorami CYP3A4
(np. fenytoina, ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca zwyczajnego)
prawdopodobnie zmniejsza narażenie na nilotynib w stopniu mającym znaczenie kliniczne. Dlatego
też pacjentom przyjmującym nilotynib należy dobierać do stosowania produkty lecznicze słabiej
indukujące CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
Wpływ pokarmu
Pokarm zwiększa dostępność biologiczną nilotynibu. Produktu leczniczego Nilotinib STADA nie wolno
przyjmować w czasie posiłków (patrz punkty 4.2 i 4.5). Produkt leczniczy należy przyjmować dwie
godziny po posiłku. Nie należy przyjmować pokarmu w ciągu przynajmniej jednej godziny od
przyjęcia dawki produktu leczniczego. Należy unikać spożywania soku z grejpfrutów i innych
pokarmów, o których wiadomo, że hamują działanie CYP3A4.
Pacjenci z trudnościami w połykaniu, w tym dzieci i młodzież, które nie są w stanie połknąć kapsułek
twardych, powinni stosować inne produkty lecznicze zawierające nilotynib zamiast produktu
leczniczego Nilotinib STADA.
Zaburzenia czynności wątroby
Zaburzenia czynności wątroby mają niewielki wpływ na farmakokinetykę nilotynibu. Podawanie
pojedynczych dawek 200 mg nilotynibu spowodowało zwiększenie AUC odpowiednio o 35%, 35%
i 19% u pacjentów z lekkimi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby,
w porównaniu do grupy kontrolnej pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Przewidywana
wartość Cmax nilotynibu w stanie stacjonarnym zwiększyła się odpowiednio o 29%, 18% i 22%. Z
badań klinicznych wykluczono pacjentów, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT)
i (lub) aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) była 2,5-krotnie większa niż górna granica normy
(lub 5- krotnie, jeśli było to związane z chorobą) i (lub) u których stężenie bilirubiny całkowitej
przekraczało 1,5-krotnie górną granicę normy. Nilotynib jest metabolizowany głównie w wątrobie.
Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może dojść do zwiększonego narażenia na
nilotynib i należy ich leczyć z zachowaniem ostrożności (patrz punkt 4.2).
Lipaza w surowicy
Zaobserwowano zwiększenie aktywności lipazy w surowicy. U pacjentów, którzy przebyli zapalenie
trzustki należy zachować ostrożność. Jeśli zwiększeniu aktywności lipazy towarzyszą objawy
w obrębie jamy brzusznej, leczenie nilotynibem należy przerwać i rozważyć wykonanie odpowiednich
badań diagnostycznych w celu wykluczenia zapalenia trzustki.
Całkowite wycięcie żołądka
Dostępność biologiczna nilotynibu może być zmniejszona u pacjentów po zabiegu całkowitego
wycięcia żołądka (patrz punkt 5.2). Należy rozważyć częstsze kontrole tych pacjentów.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome),
przed rozpoczęciem leczenia nilotynibem zaleca się skorygowanie klinicznie istotnego odwodnienia
oraz leczenie zmniejszające podwyższone stężenie kwasu moczowego (patrz punkt 4.8).
Dzieci i młodzież
U dzieci obserwowano, częściej niż u dorosłych, odchylenia w wynikach badań laboratoryjnych,
tj. przemijające zwiększenie w stopniu łagodnym do umiarkowanego aktywności aminotransferaz
wątrobowych i stężenia bilirubiny całkowitej, wskazujące na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności
u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.8). Należy monitorować czynność wątroby (stężenie bilirubiny
i aktywność aminotransferaz wątrobowych) raz na miesiąc lub w zależności od wskazań klinicznych.
Postępowanie w przypadku zwiększonego stężenia bilirubiny i aktywności aminotransferaz
wątrobowych polega na czasowym wstrzymaniu podawania nilotynibu, zmniejszeniu dawki i (lub)
zakończeniu leczenia nilotynibem (patrz punkt 4.2). W badaniu z udziałem dzieci i młodzieży z CML
u pacjentów leczonych nilotynibem wykazano opóźnienie wzrostu (patrz punkt 4.8). W populacji
dzieci i młodzieży leczonych nilotynibem zaleca się uważne monitorowanie wzrostu.
Laktoza
Ten produkt leczniczy zawieraja laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów
z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nilotynib można podawać w skojarzeniu z hematopoetycznymi czynnikami wzrostu, takimi jak
erytropoetyna lub czynniki stymulujące wzrost kolonii granulocytów (G-CSF), jeżeli istnieją ku temu
wskazania kliniczne. Produkt leczniczy można podawać z hydroksymocznikiem lub anagrelidem,
jeżeli istnieją ku temu wskazania kliniczne.
Nilotynib jest metabolizowany głównie w wątrobie i uważa się, że metabolizm oparty na utlenianiu
zachodzi głównie z udziałem CYP3A4. Nilotynib jest również substratem wielolekowej pompy
jednokierunkowej, glikoproteiny P (P-gp). Dlatego substancje, które oddziałują na CYP3A4 i (lub)
glikoproteinę P, mogą wpływać na wchłanianie i późniejsze wydalanie nilotynibu wchłoniętego do
organizmu.
Substancje, które mogą zwiększać stężenie nilotynibu w surowicy
Jednoczesne stosowanie nilotynibu z imatynibem (substrat i moderator P-gp i CYP3A4), miało
nieznacznie hamujący wpływ na CYP3A4 i (lub) P-gp. Pole pod krzywą (AUC) imatynibu zwiększyło
się o 18% do 39%, zaś AUC nilotynibu zwiększyło się o 18% do 40%. Jest mało prawdopodobne, aby
zmiany te miały ważne znaczenie kliniczne.
Narażenie na nilotynibu zdrowych badanych zwiększało się 3-krotnie w przypadku, gdy jednocześnie
podawany był ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4. Należy unikać jednoczesnego stosowania
z silnymi inhibitorami CYP3A4, w tym ketokonazolem, itrakonazolem, worykonazolem, rytonawirem,
klarytromycyną i telitromycyną (patrz punkt 4.4). Zwiększenie narażenia na nilotynib może także
wystąpić podczas stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4. Należy rozważyć leczenie
produktami leczniczymi, które nie są lub są słabymi inhibitorami CYP3A4.
Substancje, które mogą zmniejszać stężenie nilotynibu w surowicy
Ryfampicyna, silny induktor CYP3A4, zmniejsza Cmax nilotynibu o 64% i AUC nilotynibu o 80%.
Nie należy stosować ryfampicyny i nilotynibu jednocześnie.
Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych indukujących CYP3A4 (np. fenytoina,
karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca zwyczajnego) prawdopodobnie również zmniejsza
narażenie na nilotynib w stopniu mającym znaczenie kliniczne. Pacjentom, u których wskazane jest
leczenie produktami indukującymi CYP3A4, należy wybrać produkty o słabszym potencjale
indukowania aktywność enzymu.
Rozpuszczalność nilotynibu zależy od pH - mniejsza rozpuszczalność występuje w wyższym pH.
U zdrowych osób otrzymujących ezomeprazol w dawce 40 mg raz na dobę przez 5 dni, pH soku
żołądkowego było znaczenie wyższe, ale wchłanianie nilotynibu było tylko umiarkowanie
zmniejszone (Cmax mniejsze o 27% a AUC0-∞ mniejsze o 34%). Nilotynib można stosować
jednocześnie z ezomeprazolem lub innymi inhibitorami pompy protonowej, jeśli jest to wskazane.
W badaniu z udziałem osób zdrowych nie obserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce
nilotynibu, gdy pojedynczą dawkę 400 mg nilotynibu podawano 10 godzin po podaniu i 2 godziny
przed podaniem famotydyny. Z tego względu, gdy konieczne jest jednoczesne stosowanie leku
blokującego receptor H2, może on być podawany około 10 godzin przed podaniem i około 2 godziny
po podaniu dawki nilotynibu.
W tym samym, wspomnianym wyżej badaniu podanie leków zobojętniających (wodorotlenku
glinu/wodorotlenku magnezu/symetykonu) 2 godziny przed zastosowaniem lub po zastosowaniu
pojedynczej dawki 400 mg nilotynibu również nie powodowało zmian w farmakokinetyce nilotynibu.
Z tego względu, w razie konieczności leki zobojętniające mogą być stosowane około 2 godziny przed
podaniem i około 2 godziny po podaniu dawki nilotynibu.
Substancje, których stężenie ogólnoustrojowe może zależeć od nilotynibu
In vitro, nilotynib jest stosunkowo silnym inhibitorem enzymów CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9,
CYP2D6 i UGT1A1, z wartością Ki najmniejszą dla enzymu CYP2C9 (Ki=0,13 μmol).
W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, dotyczącym interakcji pomiędzy lekami, po
pojedynczym podaniu 25 mg warfaryny, która jest czułym substratem CYP2C9, oraz 800 mg
nilotynibu, nie wykazano zmian w parametrach farmakokinetycznych warfaryny, ani
w farmakodynamice warfaryny ocenianej za pomocą czasu protrombinowego (PT) oraz
międzynarodowego znormalizowanego wskaźnika (INR, ang. international normalised ratio). Nie są
dostępne dane dotyczące stanu stacjonarnego. Badanie to wskazuje na mniejsze prawdopodobieństwo
istnienia istotnej klinicznie interakcji pomiędzy nilotynibem i warfaryną, jeśli warfaryna stosowana
jest w dawkach do 25 mg. Ze względu na brak danych dotyczących stanu stacjonarnego, zaleca się
kontrolę markerów farmakodynamicznych warfaryny (INR lub PT) po rozpoczęciu leczenia
nilotynibem (przynajmniej w ciągu pierwszych 2 tygodni).
U pacjentów z CML nilotynib podawany w dawce 400 mg dwa razy na dobę przez 12 dni powodował
odpowiednio 2,6-krotne i 2,0-krotne zwiększenie ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC i Cmax) na
midazolam podawany doustnie (substrat CYP3A4). Nilotynib jest umiarkowanym inhibitorem
CYP3A4. W konsekwencji, ekspozycja ogólnoustrojowa na inne produkty lecznicze metabolizowane
głównie przez CYP3A4 (np. niektóre inhibitory reduktazy HMG-CoA) może być zwiększona podczas
jednoczesnego stosowania nilotynibu. W przypadku produktów leczniczych, które są substratami
CYP3A4 i mają wąski indeks terapeutyczny (w tym m.in. alfentanylu, cyklosporyny,
dihydroergotaminy, ergotaminy, fentanylu, syrolimusa i takrolimusa), może być konieczne
odpowiednie monitorowowanie i dostosowanie dawki, jeśli będą podawane jednocześnie
z nilotynibem.
Podawanie nilotynibu w skojarzeniu z tymi statynami, które są głównie eliminowane przez cytochrom
CYP3A4, może zwiększać możliwość wystąpienia miopatii wywołanej statynami, w tym
rabdomiolizy.
Produkty lecznicze przeciwarytmiczne i inne substancje mogące wydłużać odstęp QT
Należy zachować ostrożność podając nilotynib pacjentom, u których występuje lub może wystąpić
wydłużenie odstępu QT, w tym u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze przeciwarytmiczne,
takie jak amiodaron, dyzopiramid, prokainamid, chinidyna i sotalol lub inne produkty lecznicze, które
mogą prowadzić do wydłużenia odstępu QT, takich jak chlorochinina, halofantryna, klarytromycyna,
haloperydol, metadon i moksyfloksacyna (patrz punkt 4.4).
Interakcje z pokarmem
Wchłanianie i biodostępność nilotynibu są większe, jeżeli produkt podaje się z pokarmem, co
prowadzi do większego stężenia w surowicy (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.2). Pacjent powinien unikać
spożywania soku z grejpfrutów i innych pokarmów, o których wiadomo, że hamują działanie
CYP3A4.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Profil bezpieczeństwa opiera się na zbiorczych danych uzyskanych od 3 422 pacjentów leczonych
nilotynibem w 13 badaniach klinicznych w zatwierdzonych wskazaniach: pacjentów dorosłych oraz
dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) z chromosomem
Philadelphia w fazie przewlekłej (5 badań klinicznych z udziałem 2 414 pacjentów), pacjentów
dorosłych z CML z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej lub fazie akceleracji,
w przypadku oporności lub nietolerancji na uprzednie leczenie, w tym leczenie imatynibem (6 badań
klinicznych z udziałem 939 pacjentów) oraz dzieci i młodzieży z CML z chromosomem Philadelphia
w fazie przewlekłej, w przypadku oporności lub nietolerancji na uprzednie leczenie, w tym leczenie
imatynibem (2 badania kliniczne z udziałem 69 pacjentów). Te dane zbiorcze odpowiadają ekspozycji
wynoszącej 9 039,34 pacjento-lat.
Profil bezpieczeństwa nilotynibu jest spójny we wszystkich wskazaniach.
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (częstość występowania ≥15%) w zbiorczych danych
dotyczących bezpieczeństwa były: wysypka (26,4%), zakażenie górnych dróg oddechowych (w tym
zapalenie gardła, zapalenie błony śluzowej części nosowej gardła, zapalenie błony śluzowej nosa)
(24,8%), ból głowy (21,9%), hiperbilirubinemia (w tym zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi)
(18,6%), bóle stawów (15,8%), uczucie zmęczenia (15,4%), nudności (16,8%), świąd (16,7%) i
małopłytkowość (16,4%).
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Działania niepożądane występujące w badaniach klinicznych i w okresie po wprowadzeniu do obrotu
(Tabela 3) wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA i według częstości
występowania. Kategorie częstości występowania określono według następującej konwencji: bardzo
często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do
<1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Tabela 3 Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często: Zakażenie górnych dróg oddechowych (w tym zapalenie gardła, zapalenie
błony śluzowej części nosowej gardła, zapalenie błony śluzowej nosa)
Często: Zapalenie mieszków włosowych, zapalenie oskrzeli, kandydozy (w tym
kandydoza jamy ustnej), zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zakażenie
dróg moczowych
Niezbyt często: Zakażenie wirusem opryszczki, ropień odbytu, kandydozy (zakażenie
drożdżakami Candida), czyrak, posocznica, ropień podskórny, grzybica stóp
Rzadko: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Niezbyt często: Brodawczak skóry
Rzadko: Brodawczak jamy ustnej, paraproteinemia
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często: Niedokrwistość, małopłytkowość
Często: Leukopenia, leukocytoza, neutropenia, nadpłytkowość
Niezbyt często: Eozynofilia, neutropenia z gorączką, limfopenia, pancytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często: Nadwrażliwość
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często: Opóźnienie wzrostu
Często: Niedoczynność tarczycy
Niezbyt często: Nadczynność tarczycy
Rzadko: Wtórna nadczynność przytarczyc, zapalenie tarczycy
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hipomagnezemia,
hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipokalcemia, hiperkalcemia,
hiperfosfatemia), cukrzyca, hiperglikemia, hipercholesterolemia,
hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, zmniejszenie łaknienia, dna,
hiperurykemia, hipofosfatemia (w tym zmniejszenie stężenia fosforu we
krwi)
Niezbyt często: Odwodnienie, zwiększenie łaknienia, dyslipidemia, hipoglikemia
Rzadko: Zaburzenia łaknienia, zespół rozpadu nowotworu
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, bezsenność, lęk
Niezbyt często: Amnezja, splątanie, dezorientacja
Rzadko: Dysforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Ból głowy
Często: Zawroty głowy, niedoczulica, parestezje, migrena
Niezbyt często: Incydent mózgowo-naczyniowy, krwotok wewnątrzczaszkowy/mózgowy,
udar niedokrwienny, przemijający napad niedokrwienny, zawał mózgu,
utrata przytomności (w tym omdlenia), drżenie, zaburzenia koncentracji,
przeczulica, zaburzenia czucia, letarg, neuropatia obwodowa, zespół
niespokojnych nóg, porażenie twarzy
Rzadko: Zwężenie tętnicy podstawnej, obrzęk mózgu, zapalenie nerwu wzrokowego
Zaburzenia oka
Często: Zapalenie spojówek, suchość oka (w tym zespół suchego oka),
podrażnienie oka, przekrwienie (twardówki, spojówki, oka), niewyraźne
widzenie
Niezbyt często: Zaburzenia widzenia, krwawienie do spojówek, zmniejszona ostrość
wzroku, obrzęk powieki, zapalenie powiek, fotopsja, alergiczne zapalenie
spojówek, podwójne widzenie, krwawienie do oka, ból oka, swędzenie
oka, opuchnięcie oka, choroby powierzchni oka, obrzęk wokół oczu,
światłowstręt
Rzadko: Chorioretinopatia, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego
Zaburzenia ucha i błędnika
Często: Zawroty głowy, ból ucha, szumy uszne
Niezbyt często: Zaburzenia słuchu (niedosłuch)
Zaburzenia serca
Często: Dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca (w tym blok przedsionkowo-
komorowy, trzepotanie serca, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia,
migotanie przedsionków, bradykardia), kołatanie serca, wydłużenie
odstępu QT w elektrokardiogramie, choroba wieńcowa
Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego, szmer sercowy, wysięk osierdziowy,
niewydolność serca, zaburzenia funkcji rozkurczowej, blok lewej odnogi
pęczka Hisa, zapalenie osierdzia
Rzadko: Sinica, zmniejszenie frakcji wyrzutowej
Częstość nieznana: Zaburzenia czynności komór
Zaburzenia naczyniowe
Często: Nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, choroba zarostowa tętnic
obwodowych
Niezbyt często: Przełom nadciśnieniowy, chromanie przestankowe, zwężenie tętnic
obwodowych, krwiak, miażdżyca, niedociśnienie tętnicze, zakrzepica
Rzadko: Wstrząs krwotoczny
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często: Kaszel
Często: Duszność, duszność wysiłkowa, krwawienie z nosa, ból jamy ustnej i gardła
Niezbyt często: Obrzęk płuc, wysięk opłucnowy, choroba śródmiąższowa płuc, ból
opłucnowy, zapalenie opłucnej, podrażnienie gardła, dysfonia,
nadciśnienie płucne, świszczący oddech
Rzadko: Ból gardła i krtani
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Nudności, ból w nadbrzuszu, zaparcie, biegunka, wymioty
Często: Zapalenie trzustki, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, rozdęcie
jamy brzusznej, wzdęcia, ból brzucha, niestrawność, zapalenie
żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, guzki krwawnicze, zapalenie
błony śluzowej jamy ustnej
Niezbyt często: Krwotok z przewodu pokarmowego, krew w kale, owrzodzenie jamy
ustnej, ból przełyku, suchość w jamie ustnej, wrażliwość zębów
(przeczulica zębów), zaburzenia smaku, zapalenie jelita cienkiego i
okrężnicy, wrzód żołądka, zapalenie dziąseł, przepuklina rozworu
przełykowego, krwotok odbytniczy
Rzadko: Perforacja wrzodów żołądka i jelit, krwawe wymioty, owrzodzenie
przełyku, wrzodziejące zapalenie przełyku, krwotok zaotrzewnowy,
niedrożność przepuszczająca jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo często: Hiperbilirubinemia (w tym zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi)
Często: Zaburzenia czynności wątroby
Niezbyt często: Toksyczny wpływ na wątrobę, toksyczne zapalenie wątroby, żółtaczka,
zastój żółci, powiększenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często: Wysypka, świąd, łysienie
Często: Nocne poty, wyprysk, pokrzywka, nadmierna potliwość, siniaki, trądzik,
zapalenie skóry (w tym alergiczne, złuszczające i trądzikopodobne),
suchość skóry, rumień
Niezbyt często: Złuszczająca się wysypka, wysypka polekowa, ból skóry, wybroczyny,
obrzęk twarzy, pęcherze, torbiele skórne, rumień guzowaty, hiperkeratoza,
wybroczyny punktowe, nadwrażliwość na światło, łuszczyca,
przebarwienia skóry, złuszczanie skóry, nadmierna pigmentacja skóry,
przerost skóry, owrzodzenie skóry
Rzadko: Rumień wielopostaciowy, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej,
rozrost gruczołów łojowych, zanik skóry
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Bóle mięśni, bóle stawów, ból pleców, ból kończyny
Często: Ból mięśniowo-szkieletowy w klatce piersiowej, ból mięśniowo-
szkieletowy, ból szyi, osłabienie mięśni, skurcze mięśni, ból kości
Niezbyt często: Sztywność mięśniowo-szkieletowa, obrzęk stawów, zapalenie stawów, ból
w boku
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Częstomocz, bolesne oddawanie moczu
Niezbyt często: Nagłe oddawanie moczu, częste oddawanie moczu w nocy, nieprawidłowe
zabarwienie moczu, krwiomocz, niewydolność nerek, nietrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia erekcji, nadmiernie obfite krwawienie miesiączkowe
Niezbyt często: Ból piersi, ginekomastia, obrzęk brodawek piersiowych
Rzadko: Stwardnienie piersi
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: Uczucie zmęczenia, gorączka
Często: Ból w klatce piersiowej (w tym ból w klatce piersiowej niezwiązany z
sercem), ból, dyskomfort w klatce piersiowej, złe samopoczucie, osłabienie i
obrzęk obwodowy, dreszcze, objawy grypopodobne
Niezbyt często: Obrzęk twarzy, obrzęk nóg, odczucie zmian w temperaturze ciała (w tym
uczucie gorąca, uczucie zimna), obrzęk miejscowy
Rzadko: Nagły zgon
Badania diagnostyczne
Bardzo często: Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie
aktywności lipazy
Często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności amylazy we
krwi, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej,
zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie
aktywności gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatyninowej we krwi, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie
masy ciała, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie stężenia
cholesterolu całkowitego
Niezbyt często: Zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie
stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia niezwiązanej bilirubiny we
krwi, zwiększenie stężenia hormonu przytarczyc we krwi, zwiększenie
stężenia trójglicerydów we krwi, zmniejszenie stężenia globulin, zwiększenie
stężenia lipoproteiny cholesterolu (w tym o małej i dużej gęstości),
zwiększenie stężenia troponiny
Rzadko: Zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zmniejszenie stężenia insuliny we
krwi, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, zmniejszenie stężenia peptydu C
Uwaga: Nie wszystkie działania niepożądane były obserwowane w badaniach z udziałem dzieci
i młodzieży.
Opis wybranych działań niepożądanych
Nagły zgon
W badaniach klinicznych z nilotynibem i (lub) w programach leczniczych w ramach tzw.
„compassionate use” u pacjentów z CML w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji oraz opornością
lub nietolerancją imatynibu zgłaszano niezbyt często (0,1 do 1%) nagłe zgony pacjentów z chorobą
serca w wywiadzie lub z istotnymi kardiologicznymi czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania nilotynibu u dzieci i młodzieży (w wieku od 2 do <18 lat) z CML
z chromosomem Philadelphia w fazie przewlekłej (n=58) analizowano w jednym głównym badaniu
w okresie 60 miesięcy (patrz punkt 5.1). U dzieci i młodzieży częstość, rodzaj i nasilenie
obserwowanych działań niepożądanych były na ogół zgodne z działaniami niepożądanymi
obserwowanymi u osób dorosłych, z wyjątkiem hiperbilirubinemii/zwiększenia stężenia bilirubiny we
krwi (stopnia 3/4: 10,3%) i zwiększenia aktywności aminotransferaz wątrobowych (AspAT stopnia
3/4: 1,7%; AlAT stopnia 3/4: 12,1%), które zgłaszano z większą częstością niż u pacjentów dorosłych.
Podczas leczenia należy kontrolować stężenie bilirubiny i aktywność aminotransferaz wątrobowych
(patrz punkty 4.2 i 4.4).
Opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży
W badaniu przeprowadzonym z udziałem dzieci i młodzieży z CML przy medianie ekspozycji
wynoszącej 51,9 miesiąca u pacjentów z chorobą nowo rozpoznaną oraz 59,9 miesiąca u pacjentów
z CML Ph+ w fazie przewlekłej z chorobą oporną na leczenie imatynibem/dazatynibem albo
nietolerancją leczenia imatynibem spowolnienie wzrostu (zejście o co najmniej dwa główne kanały
centylowe od stanu początkowego) obserwowano u ośmiu pacjentów: u pięciu (8,6%) nastąpiło
zejście o dwa główne kanały centylowe względem wartości początkowych, a u trzech (5,2%) nastąpiło
zejście o trzy główne kanały centylowe względem wartości początkowych. Zdarzenia związane
z opóźnieniem wzrostu zgłoszono u 3 pacjentów (5,2%). W populacji dzieci i młodzieży leczonej
nilotynibem zaleca się uważne monitorowanie wzrostu (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Nilotinibum 50 mg | Kapsułki twarde | 28670 | 100482620 | ChPL: 2024-10-25, Ulotka: 2024-10-25 |
| Nilotinibum 150 mg | Kapsułki twarde | 28671 | 100482638 | ChPL: 2024-10-25, Ulotka: 2024-10-25 |
| Nilotinibum 200 mg | Kapsułki twarde | 28672 | 100482645 | ChPL: 2024-10-25, Ulotka: 2024-10-25 |