Nibix
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Adamed Pharma S.A.
- Substancje czynne
- Imatinibi mesilas: 100 mg, 400 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Nibix 100 mg | Kapsułki twarde | 30 kaps., 60 kaps., 100 kaps., 120 kaps., 180 kaps. | na receptę (Rx) |
| Nibix 400 mg | Kapsułki twarde | 10 kaps., 30 kaps., 90 kaps., 100 kaps. | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 1 lek
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
| Nazwa | Postać | Substancja | Podmiot odpowiedzialny |
|---|---|---|---|
| Imatenil | Tabletki powlekane | Imatinibi mesilas 477,84 mg | Biofarm Sp. z o.o. |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Białaczki wskazanie z ChPL
źródło: „Imatynib jest wskazany w leczeniu: dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (ang. chronic myeloid leukaemia - CML) z chromosomem Philadelphia (bcr-abl, Ph+), którzy nie kwalifikują się do zabiegu transplantacji szpiku jako …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Imatynib jest wskazany w leczeniu: dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL) w skojarzeniu z chemioterapią.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „dorosłych pacjentów z zaawansowanym zespołem hipereozynofilowym (ang. Hypereosinophilic Syndrome - HES) i (lub) przewlekłą białaczką eozynofilową (ang. Chronic Eosinophilic Leukemia” · ChPL, pkt 4.1 -
Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego wskazanie z ChPL
źródło: „leczeniu dorosłych pacjentów ze złośliwymi, nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami, Kit (CD117) dodatnimi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (ang. Gastrointestinal Stromal Tumors – GIST)” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „leczeniu adjuwantowym dorosłych pacjentów z istotnym ryzykiem nawrotu po zabiegu usunięcia Kit (CD 117)-dodatnich nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży, skuteczność imatynibu została oceniona na podstawie współczynnika ogólnej odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji choroby w CML, współczynnika odpowiedzi hematologicznej i …” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespoły mielodysplastyczne wskazanie z ChPL
źródło: „Imatynib jest wskazany w leczeniu: dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi (ang.” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „myelodysplastic/myeloproliferate – MDS/MPD) związanymi z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu (ang. platelet-derived growth factor receptor - PDGFR).” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „U dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży, skuteczność imatynibu została oceniona na podstawie współczynnika ogólnej odpowiedzi hematologicznej i cytogenetycznej oraz okresu przeżycia wolnego od progresji choroby w CML, współczynnika odpowiedzi hematologicznej i …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Imatinibi mesilas 100 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 30 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki: Krospowidon (typ A); Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian
- Otoczka kapsułki: Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka kapsułki)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Zawartość kapsułki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- nadruk: 3
Lek Nibix, 100 mg, kapsułki, twarde to pomarańczone kapsułki żelatynowe rozmiar „3”. źródło: Ulotka, pkt 6 - pomarańczowy nadruk: 3
Kapsułki pomarańczowe, rozmiar „3”. źródło: ChPL, pkt 3
- nadruk: 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
234 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Nudności; biegunka; wymioty; Zwiększenie masy ciała
- często: zapalenie żołądka
- niezbyt często: Zakażenia wirusem Herpes zoster; Herpes simplex; zapalenie nosogardła; zapalenie płuc; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zapalenia górnych dróg oddechowych; grypa; zapalenia układu moczowego; dna; obrzęk płuc; Wysięk opłucnowy; owrzodzenia jamy ustnej; wodobrzusze
- rzadko: Zakażenia grzybicze; Zespół rozpadu guza; Krwotoczne ciało żółte/krwotoczna torbiel jajnika
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B; Krwawienie z guza/martwica guza; Wstrząs anafilaktyczny; Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Trombocytoza; limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Jadłowstręt; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; hiperurikemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Bezsenność; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Stan splątania; Ból głowy; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; Migrena; senność; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Obrzęk mózgu; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie powiek; obrzęk plamki; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Krwotok do ciała szklistego; szumy uszne; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Zapalenie osierdzia; tamponada serca; Zaczerwienie twarzy; krwotok; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; Zakrzepica/zator; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Ostra niewydolność oddechowa; choroba śródmiąższowa płuc; niestrawność; ból brzucha; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowo-przełykowy; zaparcie; suchość jamy ustnej; Zapalenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego; odbijanie się; smołowate stolce; zapalenie przełyku; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; stan zapalny jelita grubego; Niedrożność jelit; perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie uchyłka; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE); Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Hiperbilirubinemia; zapalenie wątroby; żółtaczka; Niewydolność wątroby; martwica wątroby; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wypryski/wysypka; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki tłuszczowej; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół Stevensa-; choroba Johnsona; ostra uogólniona osutka krostkowa; pęcherzyca; Zespół ręka - stopa; rogowacenie liszajowate; liszaj płaski; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS); pseudoporfiria; Skurcze mięśni; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni, bóle stawów i bóle kości; Obrzęk stawów; Sztywność stawów i mięśni; martwica kości; Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Opóźnienie wzrostu u dzieci; Ból nerki; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Przewlekła niewydolność nerek; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; nieregularna menstruacja; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Osłabienie; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zmniejszenie masy ciała; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
- częstość niepodana w tekście: zapalenie żołądka i jelit; posocznica; Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m2 pc. na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki większej niż 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL jest bardzo ograniczone. W badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności imatynibu u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu to 600 mg/dobę u dorosłych pacjentów z Ph+ ALL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu to 400 mg/dobę u dorosłych pacjentów z MDS/MPD.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 100 mg na dobę u dorosłych pacjentów z HES/CEL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako 4 kapsułki raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako 6 kapsułek raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność wątroby
„Niewydolność wątroby Imatynib jest głównie metabolizowany przez wątrobę. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. Dawkę tę można zmniejszyć w przypadku nietolerancji (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: =1,5 GGN” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność nerek
„Niewydolność nerek Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u osób w podeszłym wieku
„Stosowanie u osób w podeszłym wieku Nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatinib. Jednakże badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Imatynibu nie stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli imatynib jest stosowany u kobiety ciężarnej, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Proporcja stężenia w mleku do stężenia w osoczu, badana u jednej z pacjentek wynosiła 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę nie przeprowadzono. Pacjenci leczeni imatinibem zwracający uwagę na swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Pacjentom (dzieci), którzy nie są zdolni połknąć kapsułek, można rozpuścić zawartość kapsułek w szklance niegazowanej wody lub soku jabłkowego”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu aż do chwili, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l, a płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). |
|---|---|---|
| CML w fazie przewlekłej, MDS/MPD i GIST (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (po dawce 400 mg) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 300 mg. |
| CML w fazie przewlekłej u dzieci i młodzieży (po dawce 340 mg/m2 pc.) | ANC < 1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego).3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x109/l i (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 260 mg/m2 pc. |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego i Ph+ ALL | aANC < 0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany |
| (dawka początkowa 600 mg) | białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 300 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥ 20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. | |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego u dzieci i młodzieży (dawka początkowa 340 mg/m2 pc.) | a ANC < 0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi < 10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja) 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 260 mg/m2 pc. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥ 20 x 109/l Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 200 mg/m2 pc. |
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC < 1,0 x 109/ l i (lub) płytki krwi < 50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 600 mg. 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC < 1,0 x 109/l |
| i (lub) płytek krwi < 50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 400 mg. | ||
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5–7
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: =1,5 GGN AspAT: > GGN (może być w normie lub < GGN, jeśli bilirubina całkowita > GGN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: > 1,5–3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: > 3–10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 7
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje wa żne przed zastosowaniem leku Nibix
Lek Nibix jest przepisywany pacjentom tylko przez lekarzy z doświadczeniem w stosowaniu leków
podawanych w leczeniu nowotworów krwi lub nowotworów litych.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od ogólnych informacji
zawartych w tej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Nibix
- jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, powinien powiedzieć o tym lekarzowi zanim przyjmie lek
Nibix.
W razie podejrzewania uczulenia, ale braku pewności, należy zasięgnąć rady lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Nibix należy omówić to z lekarzem:
– jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca
– jeśli pacjent przyjmuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy
– jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu
B; wynika to stąd, że lek Nibix może powodować ponowną aktywację wirusowego zapalenia
wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne; pacjenci będą poddawani
dokładnej kontroli przez lekarza pod kątem objawów tego zakażenia przed rozpoczęciem leczenia
– jeśli podczas przyjmowania leku Nibix u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie, gorączka,
zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw uszkodzenia
naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o tym
lekarzowi zanim pacjent przyjmie lek Nibix.
Podczas stosowania leku Nibix pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest ważne, aby
okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku
ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas leczenia lekiem Nibix nastąpi bardzo
szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Nibix może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas przyjmowania leku Nibix stan zdrowia pacjenta będzie podlegał regularnej ocenie przez
lekarza, pozwalającej stwierdzić czy leczenie lekiem Nibix jest skuteczne. Badania krwi i pomiar
masy ciała będą regularnie wykonywane w czasie przyjmowania tego leku.
Dzieci i młodzież
Lek Nibix jest stosowany także w leczeniu dzieci z CML. Nie ma doświadczenia dotyczącego
stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z Ph-dodatnią
ALL jest ograniczone, a doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i
HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży przyjmujących lek Nibix może wystąpić wolniejszy wzrost niż
normalnie. Lekarz będzie kontrolował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Nibix a inne leki
Należy powiedzić lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, także tych, które wydawane są bez
recepty (takie jak paracetamol) oraz o lekach ziołowych (takich jak ziele dziurawca). Niektóre leki
mogą wpływać na działanie leku Nibix, jeśli przyjmowane są jednocześnie. Mogą one nasilać lub
osłabiać działanie leku Nibix, co może prowadzić do wzmożonych działań niepożądanych lub
powodować, że lek Nibix będzie mniej skuteczny. W taki sam sposób może działać Nibix na niektóre
inne leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Lek Nibix nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne,
ponieważ może zaszkodzić dziecku. Lekarz przedstawi możliwe zagrożenia mogące wystąpić w
trakcie przyjmowania leku Nibix w czasie ciąży.
- Zaleca się, by kobiety, które mogą zajść w ciążę stosowały skuteczną metodę antykoncepcji
podczas leczenia lekiem Nibix i przez 15 dni po zakończeniu leczenia.
- Nie należy karmić piersią w czasie leczenia lekiem Nibix i przez 15 dni po zakończeniu leczenia,
gdyż może to zaszkodzić dziecku.
- Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność podczas stosowania leku Nibix, powinni
skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania leku Nibix mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, lub zaburzenia
widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi czy
maszyn do czasu, aż pacjent poczuje się znowu dobrze.
Lek Nibix zawiera laktozę jednowodną. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych
cukrów należy poinformować o tym lekarza przed zastosowaniem leku Nibix.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej podanych objawów niepożądanych:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) lub często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10
osób):
• Szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Nibix może powodować zatrzymanie wody
w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
• Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i wrzody w jamie ustnej. Lek
Nibix może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, co może spowodować zwiększoną
podatność na zakażenie.
• Niespodziewane krwawienie lub powstawanie siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (może dotyczyć mniej niż 1 na 100 osób) lub rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 na
1 000 osób):
• Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
• Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
• Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
• Nudności z utratą apetytu, ciemne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
problemów z wątrobą).
• Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub
w jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na
skórze, swędzenie, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
• Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
• Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów
z nerkami).
• Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
• Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym, takie jak krwawienie lub
obrzęk w obrębie czaszki/mózgu).
• Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności, oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
• Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w oczach.
• Ból kości lub stawów (objawy martwicy kości).
• Pęcherze na skórze lub błonach śluzowych (objawy pęcherzycy).
• Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach nóg i rąk (objawy zespołu Reynauda).
• Nagłe obrzmienie i zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane zapaleniem tkanki
łącznej).
• Trudności w słyszeniu.
• Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian ilości
potasu we krwi pacjenta).
• Siniaczenie.
• Ból żołądka z nudnościami.
• Kurcze mięśni z gorączką, czerwono-brązowe zabarwienie moczu, ból i osłabienie mięśni
pacjenta (objawy problemów z mięśniami).
• Ból miednicy, czasami z mdłościami i wymiotami, z nagłym krwawieniem z pochwy, zawroty
głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy problemów z
jajnikami lub macicą).
• Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowościami wyników badań laboratoryjnych (np.
duże stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
• Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (objawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości
oddawanego moczu i uczuciem pragnienia, itd. (objawy reakcji alergicznej związanej z
leczeniem).
• Przewlekła niewydolność nerek.
• Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby) u
pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć
o tym lekarzowi.
Inne działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• Ból głowy lub zmęczenie.
• Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność.
• Wysypka.
• Kurcze mięśni lub stawów, ból mięśni lub kości, podczas stosowania lub po zaprzestaniu
stosowania leku Nibix.
• Obrzęki, takie jak obrzęki kostek lub okolic oczu.
• Zwiększenie masy ciała.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 osób):
• Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
• Zawroty głowy lub osłabienie.
• Trudności ze snem (bezsenność).
• Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek),
nasilone łzawienie lub niewyraźne widzenie.
• Krwotoki z nosa.
• Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcie.
• Świąd.
• Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
• Drętwienie dłoni lub stóp.
• Owrzodzenie jamy ustnej.
• Ból stawów z obrzękiem.
• Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
• Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
• Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Niezbyt często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):
• Bolesne czerwone guzki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej znajdującej się pod skórą).
• Kaszel, wodnisty katar lub zatkany nos, uczucie ciężaru lub bólu przy uciskaniu okolicy nad
oczami lub po obu stronach nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie, ból gardła,
któremu towarzyszy ból głowy lub nie (objawy zakażenia górnych dróg oddechowych).
• Silny ból głowy odczuwany jako pulsujący ból lub uczucie pulsowania, zwykle po jednej
stronie głowy, któremu często towarzyszą nudności, wymioty i wrażliwość na światło lub
dźwięki (objawy migreny).
• Objawy grypopodobne (grypa).
• Ból lub uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, podwyższona temperatura ciała, ból w
okolicy pachwiny lub miednicy, czerwone lub brązowe zabarwienie moczu lub zmętnienie
moczu (objawy zakażenia układu moczowego).
• Ból i obrzęk stawów (objawy bólu stawów).
• Stałe uczucie smutku i utraty zainteresowania, powstrzymujące pacjenta przed
wykonywaniem codziennych czynności (objawy depresji).
• Uczucie zdenerwowania lub zaniepokojenia wraz z występowaniem objawów somatycznych,
takich jak mocne bicie serca, pocenie się, drżenie, suchość w ustach (objawy lęku).
• Senność/ nadmierna senność.
• Dygotanie lub drżenie mięśni.
• Zaburzenia pamięci.
• Nieprzeparta potrzeba poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg).
• Słyszenie hałasów (np. dzwonienia, brzęczenia) w uszach, które nie pochodzą z zewnątrz
(szumy uszne).
• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).
• Odbijanie (bekanie).
• Zapalenie warg.
• Trudności z przełykaniem.
• Wzmożone pocenie.
• Przebarwienia skóry.
• Łamliwe paznokcie.
• Czerwone guzki lub białe zaskórniki powstające wokół korzeni włosów, które mogą
powodować ból, swędzenie lub uczucie pieczenia (objawy zapalenia mieszków włosowych).
• Wysypka skórna z łuszczeniem się skóry (złuszczające zapalenie skóry).
• Powiększenie piersi (może występować u mężczyzn lub kobiet).
• Tępy ból i (lub) uczucie ciężkości w jądrach lub w dolnej części brzucha, ból podczas
oddawania moczu, podczas stosunków płciowych lub podczas wytrysku, krew w moczu
(objawy obrzęku jąder).
• Niezdolność wywołania lub utrzymania wzwodu (zaburzenia erekcji).
• Obfite lub nieregularne krwawienia miesiączkowe.
• Trudności w osiągnięciu/utrzymaniu pobudzenia seksualnego.
• Zmniejszony popęd płciowy.
• Ból brodawek sutkowych.
• Złe samopoczucie ogólne.
• Zakażenie wirusowe, takie jak przeziębienie.
• Ból w dolnej części pleców wynikający z zaburzeń nerek.
• Zwiększona częstość oddawania moczu.
• Zwiększony apetyt.
• Ból lub uczucie pieczenia w górnej części brzucha i (lub) w klatce piersiowej (zgaga),
nudności, wymioty, refluks kwasu żołądkowego, uczucie sytości i wzdęcia, czarne
zabarwienie stolców (objawy wrzodu żołądka).
• Sztywność stawów i mięśni.
• Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• Splątanie
• Epizod skurczu (skurczów) i obniżonej świadomości (drgawki).
• Przebarwienia paznokci.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Zaczerwienienie lub obrzęk dłoni i podeszw stóp, któremu może towarzyszyć mrowienie
i piekący ból.
• Zmiany skórne z bólem i (lub) powstawaniem pęcherzy.
• Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +
48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu równocześnie z innymi produktami leczniczymi istnieje
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania
imatynibu z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, niektórymi antybiotykami
makrolidowymi (patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl,
terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chynidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz
punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi produktami leczniczymi, które indukują CYP3A4 (np.
deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca Hypericum
perforatum) może istotnie zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko
niepowodzenia terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować jednocześnie silnych induktorów
CYP3A4 i imatynibu (patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). U takich pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie hormonu
tyreotropowego (TSH, ang. thyroid-stimulating hormone).
Toksyczność dla wątroby
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% jest wydalane przez nerki. U
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zauważyć, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do wątroby, które
mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i chemioterapią w
dużych dawkach odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich działań niepożądanych
dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu i schematów chemioterapii, o których wiadomo, że mogą powodować
zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.5 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
U około 2,5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwany, szybki przyrost masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie konieczności
należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne. W badaniach
klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów w podeszłym wieku oraz
pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z
zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca, czynnikami ryzyka niewydolności serca
lub niewydolnością serca w wywiadzie, a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi i podmiotowymi
objawami odpowiadającymi niewydolności serca lub nerek wymagają oceny lekarskiej i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym z utajonym naciekaniem komórek zespołu
hipereozynofilowego w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków
wstrząsu kardiogennego/zaburzeń funkcji lewej komory było związane z degranulacją komórek
zespołu hipereozynofilowego przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest
odwracalny po podaniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków
podtrzymujących krążenie i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu
sporadycznie zgłaszano działania niepożądane ze strony serca, należy przed rozpoczęciem leczenia
dokonać uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji
z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR mogą być
związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów z
zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi związanymi z wysokim stężeniem
eozynofilów, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji z
kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1–2 mg/kg) przez jeden lub dwa
tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na
podstawie dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza,
umiejscowienie guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby identyfikować pacjentów z GIST do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ
zwiększenie unaczynienia i skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym
obrazem klinicznym GIST, należy zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu
monitorowania i leczenia krwawienia u wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami zgłaszano
występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka arbuzowatego
(GAVE, ang. gastric antral vascular ectasia), rzadkiej przyczyny krwawienia z przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia imatynibem.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome),
przed rozpoczęciem leczenia imatynibem, zaleca się skorygowanie klinicznie istotnego odwodnienia
oraz leczenie zmniejszające podwyższone stężenie kwasu moczowego (patrz punkt 4.8).
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby,
a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem
leczenia produktem leczniczym z imatinibem. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim
wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u
pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku
zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby i
leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia
produktem leczniczym z imatinibem , powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów
podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu
leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu imatynibu (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta
otrzymującego Nibix wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie należy przerwać i
przeprowadzić gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność ADAMTS13 i
oznaczenie miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał przeciwko
ADAMTS13 jest podwyższone z jednocześnie występującą małą aktywnością ADAMTS13, leczenia
produktem Nibix nie należy wznawiać.
Badania laboratoryjne
U pacjentów przyjmujących imatynib należy regularnie wykonywać pełne badanie krwi. Leczenie
imatynibem pacjentów chorych na CML może być związane z wystąpieniem neutropenii lub
trombocytopenii. Jednakże pojawienie się obniżonej liczby krwinek prawdopodobnie zależy od
stopnia zaawansowania choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie akceleracji choroby lub w
przełomie blastycznym, niż u pacjentów w fazie przewlekłej CML. W takich przypadkach można
przerwać leczenie imatynibem lub zmniejszyć dawkę leku, zgodnie z zaleceniami określonymi w
punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących imatynib należy regularnie oceniać czynność wątroby (aminotransferazy,
bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa kwaśnej glikoproteiny (ang. alpha-acid
glycoprotein - AGP), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów z
zaburzoną czynnością nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Pacjenci z ciężkim
zaburzeniem czynności nerek powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. W przypadku
nietolerancji dawkę można zmniejszyć (patrz punkt 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u otrzymujących imatynib dzieci i młodzieży przed
okresem dojrzewania.. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24 miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Podobne wyniki obserwowano w badaniu
obserwacyjnym w populacji dzieci i młodzieży z ALL. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u
dzieci w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
Nibix 100 mg, kapsułka twarda zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem całkowitym laktazy
lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie imatynibu w osoczu
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450 (np. inhibitory proteazy,
takie jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir;
azole leków przeciwgrzybiczych, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol;
niektóre antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą
spowalniać metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco
większe narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26% i
40%) zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor
CYP3A4). Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania imatynibu z inhibitorami
enzymów rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie imatynibu w osoczu
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np.: deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub Hypericum perforatum - ziele dziurawca) mogą istotnie
zmniejszyć ekspozycję na imatynib potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
imatynibu w ilości 400 mg spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej
54% i 74%, w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne
wyniki obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas
przyjmowania produktów leczniczych przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy (EIAED), takich
jak karbamazepina, okskarbazepina i fenytoina. Pole pod krzywą zależności stężenia imatynibu w
osoczu od czasu zmniejszyło się o 73% w porównaniu z pacjentami nie przyjmującymi leków
przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy. Należy unikać jednoczesnego stosowania ryfampicyny
oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie. Wskazuje to na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
Dlatego zaleca się ostrożność w czasie podawania imatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim
zakresie dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina,
diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel i chynidyna). Imatynib może
zwiększać stężenie innych leków metabolizowanych przez CYP3A4 (np. triazolobenzodiazepin,
blokerów kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, pewnych inhibitorów reduktazy HMG-CoA
tj. statyn, i innych).
Ze względu na znane ryzyko zwiększenia krwawienia związane z zastosowaniem imatynibu (np.
krwotok), pacjenci, u których wymagane jest stosowanie leków przeciwzakrzepowych powinni
otrzymywać heparynę niskocząsteczkową lub heparynę standardową, zamiast pochodnych kumaryny,
takich jak warfaryna.
In vitro imatynib hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych
do tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax i
AUC metoprololu jest zwiększone o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib
jest stosowany równocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. U pacjentów leczonych metoprololem należy rozważyć
monitorowanie kliniczne.
In vitro imatynib hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki 58,5 mikromola/l. Tego
zjawiska nie obserwowano in vivo po podaniu imatynibu 400 mg oraz paracetamolu w dawce 1000
mg. Większe dawki imatynibu i paracetamolu nie były badane.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Jednakże mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów z
Ph+ ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami nie
są dobrze scharakteryzowane. Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu, np.
hepatotoksyczność, mielosupresja czy inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne stosowanie
z L-asparaginazą mogło wiązać się ze zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8). Dlatego
stosowanie imatynibu w połączeniu z innymi lekami wymaga szczególnej ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych produktów
leczniczych.
W badaniach klinicznych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) przerwanie leczenia ze względu na
wystąpienie działań niepożądanych leku odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą,
u 4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia interferonem okazała się
nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu terapii interferonem oraz
u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii interferonem. W badaniach
klinicznych dotyczących GIST leczenie przerwano u 4% pacjentów z powodu wystąpienia działań
niepożądanych związanych z lekiem.
Poza dwoma wyjątkami działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach. U
pacjentów z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji, niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów z
nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane w
stopniu 3 lub 4 według CTC (ang. CTC.- Common Toxicity Criteria) w postaci krwawienia z
przewodu pokarmowego (3 pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu
rodzajów krwawień ( 1 pacjent). Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być
przyczyną krwawienia z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu
pokarmowego i krwawienia wewnątrz guza mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem.
Do najczęściej zgłaszanych (≥10%) działań niepożądanych związanych ze stosowaniem imatynibu
należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle mięśni,
kurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano powierzchowne obrzęki
opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych. Jednakże rzadko były one
ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków wspomagających, lub po zmniejszeniu
dawki imatynibu.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym u
dorosłych pacjentów z Ph+ ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc i
gwałtowne zwiększenie masy ciała w obecności lub bez obecności obrzęków powierzchniowych
można ogólnie opisać jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednak niektóre z
wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne, lub stanowić bezpośrednie
zagrożenie dla życia - opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym,
spowodowanych wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży nie stwierdzono szczególnych działań niepożądanych.
Objawy niepożądane
Poniżej podano wykaz objawów niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Objawy te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządowych i częstości
występowania. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000, do <1/100), rzadko (≥1/10
000 do <1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działania niepożądane i częstość ich występowania przedstawiono w Tabeli 1.
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes simplex, zapalenie nosogardła,
zapalenie płuc1, zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej, zapalenia
górnych dróg oddechowych, grypa, zapalenia układu moczowego,
zapalenie żołądka i jelit, posocznica
Rzadko Zakażenia grzybicze
Częstość
nieznana
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko: Zespół rozpadu guza
Częstość
nieznana:
Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość
nieznana
Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często Trombocytoza limfopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego,
eozynofilia, powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Jadłowstręt
Niezbyt często Hipokaliemia, zwiększony apetyt, hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurikemia, hiperkalcemia, hiperglikemia,
hiponatremia
Rzadko Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często Bezsenność
Niezbyt często Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy2
Często Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedoczulica
Niezbyt często Migrena, senność, omdlenia, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci, rwa
kulszowa, zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok mózgowy
Rzadko Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, drgawki, zapalenie nerwu
wzrokowego
Częstość
nieznana
Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok spojówkowy, zapalenie spojówek,
suchość oka, nieostre widzenie
Niezbyt często Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu, krwotok twardówkowy,
krwotok z siatkówki, zapalenie powiek, obrzęk plamki
Rzadko Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość
nieznana
Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa niewydolność serca3, obrzęk płuc
Rzadko Niemiarowość, migotanie przedsionków, zatrzymanie serca, zawał mięśnia
sercowego, dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość
nieznana
Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często Zaczerwienie twarzy, krwotok
Niezbyt często Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy , zimne palce nóg i rąk,
niedociśnienie, zespół Raynauda
Częstość
nieznana
Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często Wysięk opłucnowy5, ból gardła i krtani, zapalenie gardła
Rzadko Ból związany z zapaleniem opłucnej, zwłóknienie płuc, nadciśnienie płucne,
krwotok płucny
Częstość
nieznana
Ostra niewydolność oddechowa11*, choroba śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha6
Często Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcie, suchość
jamy ustnej, zapalenie żołądka
Niezbyt często Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, krwotok z przewodu
pokarmowego7, odbijanie się, smołowate stolce, zapalenie przełyku,
wodobrzusze, wrzód żołądka, krwawe wymioty, zapalenie warg, dysfagia,
zapalenie trzustki
Rzadko Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita, stan zapalny jelita grubego
Częstość
nieznana
Niedrożność jelit*, perforacja przewodu pokarmowego*, zapalenie uchyłka*,
poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka - tzw. żołądek
arbuzowaty (GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko Niewydolność wątroby8, martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie skóry/wypryski/wysypka
Często Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień, łysienie, poty nocne, reakcja
nadwrażliwości na światło
Niezbyt często Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie, pokrzywka, wylew krwawy
podskórny, wzmożona tendencja do występowania siniaków, skąpe owłosienie,
odbarwienie skóry, złuszczające zapalenie skóry, łamliwość paznokci,
zapalenie mieszków włosowych, wybroczyny, łuszczyca, plamica, nadmierna
pigmentacja skóry, wysypki pęcherzowe, zapalenie tkanki tłuszczowej12
Rzadko Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta), przebarwienia
paznokci, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa, rumień
wielopostaciowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, zespół Stevensa-
Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP - acute
generalised exanthematous pustulosis), pęcherzyca*
Częstość
nieznana
Zespół ręka - stopa*, rogowacenie liszajowate*, liszaj płaski*, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią i
objawami układowymi (DRESS)*, pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni, bóle
stawów i bóle kości10
Często Obrzęk stawów
Niezbyt często Sztywność stawów i mięśni, martwica kości*
Rzadko Osłabienie mięśni, zapalenie stawów, rabdomioliza/miopatia
Częstość
nieznana
Opóźnienie wzrostu u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Ból nerki, krwiomocz, ostra niewydolność nerek, częste oddawanie moczu
Częstość
nieznana
Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok miesiączkowy, nieregularna
menstruacja, zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych, powiększenie
piersi, obrzęk moszny
Rzadko Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej, dreszcze, zesztywnienie
mięśni
Niezbyt często Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często Zwiększenie masy ciała
Często Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności fosfokinazy
kreatynowej we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we
krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Rzadko Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
* Wymienione działania niepożądane były zgłaszane w związku ze stosowaniem produktu
leczniczego z imatinibem w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Należą do nich doniesienia
spontaniczne, jak również poważne działania niepożądane zgłaszane podczas nadal trwających badań,
programów rozszerzonego dostępu, badań farmakologii klinicznej i badań eksploracyjnych w
niezarejestrowanych wskazaniach. Ponieważ działania te zgłaszano w populacji o nieokreślonej
liczebności, oszacowanie ich częstości lub ustalenie związku przyczynowo-skutkowego z narażeniem
na imatynib nie zawsze jest możliwe.
1 Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów z GIST.
2 Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3 W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa niewydolność
serca były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż u pacjentów z CML w
fazie przewlekłej.
4 Zaczerwienienia twarzy występowały najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie (krwiak,
krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC).
5 Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po transformacji
(CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7 Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane u pacjentów z
GIST.
8 Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych zgonem.
9 Bóle mięśniowo -szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po zaprzestaniu
Stosowania , które obserwowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.
10 Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej u
pacjentów z CML w porównaniu z pacjentami z GIST.
11 Przypadki zgonów były zgłaszane u pacjentów z chorobą zaawansowaną, silnymi zakażeniami,
ciężką neutropenią i innymi poważnymi chorobami współistniejącymi.
12 W tym rumień guzowaty
Odchylenia od normy w badaniach laboratoryjnych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami imatynibu ≥ 750 mg (badania I fazy). Jednak
niedobór krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość
występowania neutropenii 3 lub 4 stopnia (ANC < 1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi <
50 x 109/l) była 4–6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby
(59–64% i 44–63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami z
nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia). U
pacjentów z nowo rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby neutropenię 4 stopnia (ANC < 0,5 x
109/l) i trombocytopenię 4 stopnia (liczba płytek krwi < 10 x 109/l) obserwowano odpowiednio u 3,6%
i < 1% pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił odpowiednio 2 do 3
tygodni oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę leku lub okresowo
przerywa się leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą być przyczyną rezygnacji z dalszego
stosowania leku. U dzieci i młodzieży z CML najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były
niedobory krwinek 3 lub 4 stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i anemię. Zasadniczo
występowały one w czasie kilku pierwszych miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3 i 4
stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów mogło
to być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz guza.
Neutropenię stopnia 3 i 4 stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a trombocytopenię
stopnia 3 u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4 stopnia.
Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało głównie w
czasie pierwszych 6 tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na tym samym
poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (< 5%) lub stężenia bilirubiny (< 1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po
zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około
jednego tygodnia). Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów
laboratoryjnych wątroby u mniej niż 1% pacjentów z CML. U pacjentów z GIST (badanie B2222)
obserwowano podwyższenie aktywności AlAT (aminotransferazy alaninowej) stopnia 3 lub 4 u 6,8%
pacjentów oraz podwyższenie aktywności AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia
3 lub 4 u 4,8% pacjentów. Podwyższenie stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z nich zakończyły się zgonami, między innymi przypadek śmierci pacjenta po
zażyciu dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem
inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności
wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub
zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Imatinibi mesilas 400 mg (kapsułki twarde)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 30 °C
- Termin ważności
- 30 miesięcy (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Zawartość kapsułki: Krospowidon (typ A); Laktoza jednowodna; Magnezu stearynian
- Otoczka kapsułki: Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172); Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek czerwony (E 172) Żelaza tlenek czarny (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka kapsułki)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Zawartość kapsułki)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- nadruk: 00
Lek Nibix, 400 mg, kapsułki, twarde to karmelowe kapsułki żelatynowe rozmiar „00”. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- nadruk: 00
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Pacjentów należy uprzedzić, że w czasie leczenia imatynibem mogą wystąpić u nich takie działania niepożądane, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub senność. Dlatego zaleca się ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
256 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: nudności o niewielkim nasileniu; wymioty; biegunka; bóle brzucha; zmęczenie; bóle mięśni; kurcze mięśni; wysypka; Neutropenia; trombocytopenia; niedokrwistość; Ból głowy; Nudności; niestrawność; ból brzucha; Obrzęk okołooczodołowy; zapalenie skóry/wypryski/wysypka; Skurcze mięśni; bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni, bóle stawów i bóle kości10; Zatrzymanie płynów i obrzęk; uczucie zmęczenia; Zwiększenie masy ciała
- często: powierzchowne obrzęki; obrzęki wokół oczu; obrzęki kończyn dolnych; Pancytopenia; neutropenia z gorączką; Jadłowstręt; Bezsenność; Zawroty głowy; parestezje; zaburzenia smaku; niedoczulica; Obrzęk powiek; nasilone łzawienie; krwotok spojówkowy; zapalenie spojówek; suchość oka; nieostre widzenie; Zaczerwienie twarzy; krwotok; Duszności; krwawienie z nosa; kaszel; Wzdęcia; rozdęcie brzucha; refluks żołądkowo-przełykowy; zaparcie; suchość jamy ustnej; zapalenie żołądka; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; Świąd; obrzęk twarzy; sucha skóra; rumień; łysienie; poty nocne; reakcja nadwrażliwości na światło; Obrzęk stawów; Osłabienie; gorączka; obrzęk tkanki podskórnej; dreszcze; zesztywnienie mięśni; Zmniejszenie masy ciała; neutropenii; małopłytkowości
- niezbyt często: Zakażenie wirusem Herpes zoster; Herpes simplex; zapalenie nosogardła; zapalenie płuc; zapalenie zatok; zapalenie tkanki łącznej; zapalenia górnych dróg oddechowych; grypa; zapalenia układu moczowego; zapalenie żołądka i jelit; posocznica; Trombocytoza; limfopenia; zahamowanie czynności szpiku kostnego; eozynofilia; powiększenie węzłów chłonnych; Hipokaliemia; zwiększony apetyt; hipofosfatemia; zmniejszony apetyt; odwodnienie; dna; hiperurikemia; hiperkalcemia; hiperglikemia; hiponatremia; Depresja; osłabienie popędu płciowego; lęk; Migrena; senność; omdlenia; neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci; rwa; Podrażnienie oka; ból oka; obrzęk oczodołu; krwotok twardówkowy; krwotok z siatkówki; zapalenie powiek; obrzęk plamki; szumy uszne; utrata słuchu; Kołatania; częstoskurcz; zastoinowa niewydolność serca3; Nadciśnienie; krwiak; krwiak podtwardówkowy; zimne palce nóg i rąk; niedociśnienie; zespół Raynauda; Wysięk opłucnowy5; ból gardła i krtani; zapalenie gardła; Zapalenie jamy ustnej; owrzodzenie jamy ustnej; krwotok z przewodu pokarmowego; odbijanie się; smołowate stolce; zapalenie przełyku; wrzód żołądka; krwawe wymioty; zapalenie warg; dysfagia; zapalenie trzustki; zapalenie wątroby; żółtaczka; Wysypka krostkowa; siniaki; nasilone pocenie; pokrzywka; wylew krwawy podskórny; wzmożona tendencja do występowania siniaków; skąpe owłosienie; odbarwienie skóry; złuszczające zapalenie skóry; łamliwość paznokci; zapalenie mieszków włosowych; wybroczyny; łuszczyca; plamica; nadmierna pigmentacja skóry; wysypki pęcherzowe; zapalenie tkanki tłuszczowej; Sztywność stawów i mięśni; martwica kości*; Ból nerki; krwiomocz; ostra niewydolność nerek; częste oddawanie moczu; Ginekomastia; zaburzenia erekcji; krwotok miesiączkowy; nieregularna menstruacja; zaburzenia seksualne; ból brodawek sutkowych; powiększenie piersi; obrzęk moszny; Ból klatki piersiowej; złe samopoczucie; Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
- rzadko: Zakażenie grzybicze; Zespół rozpadu guza; Niedokrwistość hemolityczna; mikroangiopatia zakrzepowa; Hiperkaliemia; hipomagnezemia; Stan splątania; Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego; drgawki; zapalenie nerwu wzrokowego; Zaćma; jaskra; tarcza zastoinowa; Niemiarowość; migotanie przedsionków; zatrzymanie serca; zawał mięśnia sercowego; dławica piersiowa; wysięk osierdziowy; Ból związany z zapaleniem opłucnej; zwłóknienie płuc; nadciśnienie płucne; krwotok płucny; Zapalenie okrężnicy; niedrożność jelita; stan zapalny jelita grubego; Niewydolność wątroby; martwica wątroby; Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta); przebarwienia paznokci; obrzęk naczynioruchowy; wysypka pęcherzykowa; rumień wielopostaciowy; leukoklastyczne zapalenie naczyń; zespół Stevensa-Johnsona; ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP - acute generalised exanthematous pustulosis); pęcherzyca*; Osłabienie mięśni; zapalenie stawów; rabdomioliza/miopatia; Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
- częstość nieznana: Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B; Krwawienie z guza/martwica guza; Wstrząs anafilaktyczny; Obrzęk mózgu*; Krwotok do ciała szklistego*; Zapalenie osierdzia*; tamponada serca*; Zakrzepica/zator*; Ostra niewydolność oddechowa 11*; choroba śródmiąższowa płuc*; Niedrożność jelit; perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie uchyłka; poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka -tzw. żołądek arbuzowaty (GAVE); Zespół ręka -stopa*; rogowacenie liszajowate*; liszaj płaski*; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*; osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)*; pseudoporfiria*; Opóźnienie wzrostu u dzieci*; Przewlekła niewydolność nerek
- częstość niepodana w tekście: krwawienie z przewodu pokarmowego; krwawienia wewnątrz guza; przemijające działanie uszkadzające wątrobę; podwyższona aktywność aminotransferaz; hiperbilirubinemia; wysięk opłucnowy; wodobrzusze; obrzęk płuc; kulszowa; zespół niespokojnych nóg; drżenie; krwotok mózgowy; Zaczerwienienia twarzy; krwawienie (krwiak, krwotok); niewydolności wątroby; martwicy wątroby; Bóle mięśniowo -szkieletowe; rumień guzowaty; niedobór krwinek
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 800 mg na dobę · dzieci
źródło: „U dzieci w fazie przewlekłej CML i fazach zaawansowanych CML zaleca się dawkę 340 mg/m2 pc. na dobę (nie należy stosować całkowitej dawki większej niż 800 mg).” · ChPL, pkt 4.2
- 800 mg na dobę · dzieci
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat oraz u dzieci z Ph+ALL w wieku poniżej 1 roku (patrz punkt 5.1). Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL jest bardzo ograniczone. W badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności imatynibu u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.” - dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu to 600 mg/dobę u dorosłych pacjentów z Ph+ALL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu to 400 mg/dobę u dorosłych pacjentów z MDS/MPD.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka imatynibu wynosi 100 mg na dobę u dorosłych pacjentów z HES/CEL.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 600 mg, przyjmowana jako jedna kapsułka 400 mg plus 2 kapsułki 100 mg raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Dawka początkowa wynosi 400 mg, przyjmowana jako jedna kapsułka raz na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność wątroby
„Niewydolność wątroby Imatynib jest głównie metabolizowany przez wątrobę. Pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy podawać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. Dawkę tę można zmniejszyć w przypadku nietolerancji (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.2).” - Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Próby czynnościowe wątroby Łagodne Bilirubina całkowita: =1,5 GGN AspAT: >GGN (może być w normie lub <GGN, jeśli bilirubina całkowita >GGN)” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Niewydolność nerek
„Niewydolność nerek Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę jako dawkę początkową. Jednakże, u tych pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności. Dawka może zostać zmniejszona w przypadku nietolerancji. Jeśli dawka jest tolerowana, może zostać zwiększona w przypadku braku skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.2).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Stosowanie u osób w podeszłym wieku
„Stosowanie u osób w podeszłym wieku Nie prowadzono osobnych badań farmakokinetyki imatynibu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych, w których brało udział ponad 20% pacjentów powyżej 65 lat nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem. Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania imatynibu u kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie samoistnych poronień i wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały imatinib. Jednakże badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla płodu nie jest znane. Imatynibu nie stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli imatynib jest stosowany u kobiety ciężarnej, pacjentka musi być poinformowana o potencjalnym ryzyku dla płodu.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Informacje dotyczące przenikania imatynibu do mleka matki są ograniczone. Badania z udziałem dwóch kobiet karmiących wykazały, że zarówno imatynib, jak i jego czynny metabolit mogą przenikać do mleka matki. Proporcja stężenia w mleku do stężenia w osoczu, badana u jednej z pacjentek wynosiła 0,5 dla imatynibu i 0,9 dla metabolitu, co sugeruje większe przenikanie metabolitu do mleka. Biorąc pod uwagę połączone stężenie imatynibu i metabolitu oraz maksymalne dzienne spożycie mleka przez niemowlęta, całkowite przewidywane narażenie jest małe (~10% dawki leczniczej).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność W badaniach nieklinicznych wykazano brak wpływu na płodność samców i samic szczura, aczkolwiek obserwowano wpływ na parametry reprodukcyjne (patrz punkt 5.3). Badań z udziałem pacjentów otrzymujących imatynib, dotyczących wpływu na płodność i gametogenezę nie przeprowadzono. Pacjenci leczeni imatinibem zwracający uwagę na swoją płodność, powinni skonsultować się z lekarzem.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecaną dawkę należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając dużą szklanką wody, w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego.”
- jedzenie i napoje: „Pacjentom (dzieci), którzy nie są zdolni połknąć kapsułek, można rozpuścić zawartość kapsułek w szklance niegazowanej wody mineralnej lub soku jabłkowego.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| HES/CEL (dawka początkowa 100 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać podawanie imatynibu aż do chwili, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l, a płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). |
|---|---|---|
| CML w fazie przewlekłej, MDS/MPD i GIST (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (po dawce 400 mg) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 300 mg. |
| CML w fazie przewlekłej u dzieci i młodzieży (po dawce 340 mg/m2 pc.) | ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Ponownie rozpocząć leczenie imatynibem w dawce stosowanej uprzednio (tj. przed wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego). 3. W przypadku ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 260 mg/m2 pc. |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego i Ph+ALL | aANC <0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi <10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub |
| (dawka początkowa 600 mg) | biopsja). 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 400 mg. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 300 mg. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥ 20 x 109/l. Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 300 mg. | |
| CML w fazie akceleracji i przełomu blastycznego u dzieci i młodzieży (dawka początkowa 340 mg/m2 pc.) | a ANC <0,5 x 109/l i (lub) płytki krwi <10 x 109/l | 1. Sprawdzić, czy niedobór krwinek jest spowodowany białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja) 2. Jeśli niedobór krwinek nie ma związku z białaczką, należy zmniejszyć dawkę imatynibu do 260 mg/m2 pc. 3. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres 2 tygodni, dawkę należy zmniejszyć do 200 mg/m2 pc. 4. Jeśli niedobór krwinek utrzymuje się przez okres4 tygodni i nadal nie jest spowodowany białaczką, należy przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1 x 109/l i płytki krwi ≥ 20 x 109/l Następnie, należy ponownie podjąć leczenie podając dawkę 200 mg/m2 pc. |
| DFSP (w dawce 800 mg) | ANC <1,0 x 109/ l i (lub) płytki krwi <50 x 109/l | 1. Przerwać leczenie imatynibem do czasu, gdy ANC ≥ 1,5 x 109/l i płytki krwi ≥ 75 x 109/l. 2. Wznowić leczenie imatynibem w dawce 600 mg. 3. W razie ponownego zmniejszenia ANC <1,0 x 109/l i (lub) płytek krwi <50 x 109/l, |
| powtórzyć postępowanie podane w punkcie 1, a następnie wrócić do podawania imatynibu w dawce zmniejszonej do 400 mg. | ||
| ANC (ang. Absolute Neutrophil Count) = bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych a występujące po co najmniej 1 miesiącu leczenia | ||
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 5–7
| Zaburzenia czynności wątroby | Próby czynnościowe wątroby |
|---|---|
| Łagodne | Bilirubina całkowita: =1,5 GGN AspAT: >GGN (może być w normie lub <GGN, jeśli bilirubina całkowita >GGN) |
| Umiarkowane | Bilirubina całkowita: >1,5–3,0 GGN AspAT: dowolna wartość |
| Ciężkie | Bilirubina całkowita: >3–10 GGN AspAT: dowolna wartość |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 7
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje wa żne przed zastosowaniem leku Nibix
Lek Nibix jest przepisywany pacjentom tylko przez lekarzy z doświadczeniem w stosowaniu leków
podawanych w leczeniu nowotworów krwi lub nowotworów litych.
Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza, nawet jeśli różnią się one od ogólnych informacji
zawartych w tej ulotce.
Kiedy nie stosować leku Nibix
– jeśli pacjent ma uczulenie na imatynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli ta informacja dotyczy pacjenta, powinien powiedzieć o tym lekarzowi zanim przyjmie lek
Nibix.
W razie podejrzenia uczulenia, ale braku pewności, należy zasięgnąć rady lekarza.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Nibix należy omówić to z lekarzem:
– jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek występowały choroby wątroby, nerek lub serca.
– jeśli pacjent przyjmuje lek lewotyroksynę po usunięciu tarczycy.
– jeśli pacjent miał kiedykolwiek lub może teraz mieć zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu
B; wynika to stąd, że lek Nibix może powodować ponowną aktywację wirusowego zapalenia
wątroby typu B, co może w niektórych przypadkach być śmiertelne; pacjenci będą poddawani
dokładnej kontroli przez lekarza pod kątem objawów tego zakażenia przed rozpoczęciem
leczenia.
– jeśli podczas przyjmowania leku Nibix u pacjenta wystąpią siniaki, krwawienie, gorączka,
zmęczenie i dezorientacja należy skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw uszkodzenia
naczyń krwionośnych zwany mikroangiopatią zakrzepową (TMA).
Jeśli którykolwiek z wyżej wymienionych punktów odnosi się do pacjenta, należy powiedzieć o tym
lekarzowi zanim pacjent przyjmie lek Nibix.
Podczas stosowania leku Nibix pacjent może stać się bardziej wrażliwy na słońce. Jest ważne aby
okrywać obszary skóry narażone na słońce oraz stosować preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku
ochrony przeciwsłonecznej (SPF). Te środki ostrożności należy stosować również u dzieci.
Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas leczenia lekiem Nibix nastąpi bardzo
szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Nibix może powodować zatrzymanie wody w organizmie
(zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
Podczas przyjmowania leku Nibix stan zdrowia pacjenta będzie podlegał regularnej ocenie przez
lekarza, pozwalającej stwierdzić czy leczenie lekiem jest skuteczne. Badania krwi i pomiar masy ciała
będą regularnie wykonywane w czasie przyjmowania tego leku.
Dzieci i młodzież
Lek Nibix jest stosowany także w leczeniu dzieci z CML. Nie ma doświadczenia dotyczącego
stosowania u dzieci z CML poniżej 2 lat.
Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci z Ph-dodatnią ALL jest ograniczone, a doświadczenie
dotyczące stosowania u dzieci z MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL jest bardzo ograniczone.
U niektórych dzieci i młodzieży przyjmujących lek Nibix może wystąpić wolniejszy wzrost niż
normalnie. Lekarz będzie kontrolował wzrost w czasie regularnych wizyt.
Lek Nibix a inne leki
Należy powiedzić lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio
a także o lekach, które pacjent planuje stosować, także tych, które wydawane są bez recepty (takie jak
paracetamol) oraz o lekach ziołowych (takich jak ziele dziurawca). Niektóre leki mogą wpływać na
działanie leku Nibix, jeśli przyjmowane są jednocześnie. Mogą one nasilać lub osłabiać działanie leku
Nibix, co może prowadzić do wzmożonych działań niepożądanych lub powodować, że lek Nibix
będzie mniej skuteczny. W taki sam sposób może działać Nibix na niektóre inne leki.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Lek Nibix nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne, ponieważ
może zaszkodzić dziecku. Lekarz przedstawi możliwe zagrożenia mogące wystąpić w trakcie
przyjmowania leku Nibix w czasie ciąży.
- Zaleca się, by kobiety, które mogą zajść w ciążę stosowały skuteczną metodę antykoncepcji
podczas leczenia lekiem Nibix i przez 15 dni po zakończeniu leczenia
- Nie należy karmić piersią w czasie leczenia lekiem Nibix i przez 15 dni po zakończeniu leczenie,
gdyż może to zaszkodzić dziecku
- Pacjenci zwracający uwagę na swoją płodność podczas stosowania leku Nibix, powinni
skonsultować się z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas przyjmowania leku Nibix mogą wystąpić zawroty głowy lub senność lub zaburzenia
widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi czy
maszyn do czasu, aż pacjent poczuje się znowu dobrze.
Lek Nibix zawiera laktozę jednowodną
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów należy poinformować o tym lekarza
przed zastosowaniem leku Nibix.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Zwykle są one łagodne do umiarkowanych.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej podanych objawów niepożądanych.
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób) lub często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10
osób):
• Szybkie zwiększenie masy ciała. Lek Nibix może powodować zatrzymanie wody
w organizmie (zatrzymanie płynów o ciężkim przebiegu).
• Objawy zakażenia, takie jak gorączka, silne dreszcze, ból gardła i wrzody w jamie ustnej. Lek
Nibix może zmniejszać liczbę białych krwinek we krwi, co może spowodować zwiększoną
podatność na zakażenie.
• Niespodziewane krwawienie lub powstawanie siniaków (pomimo braku urazu).
Niezbyt często (może dotyczyć mniej niż 1 na 100 osób) lub rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 na
1 000 osób):
• Ból w klatce piersiowej, nieregularny rytm serca (objawy problemów z sercem).
• Kaszel, trudności w oddychaniu lub ból podczas oddychania (objawy problemów z płucami).
• Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy lub omdlenia (objawy niskiego ciśnienia tętniczego
krwi).
• Nudności z utratą apetytu, jasne zabarwienie moczu, zażółcenie skóry lub oczu (objawy
problemów z wątrobą).
• Wysypka, zaczerwienienie skóry z pęcherzami na wargach, w okolicy oczu, na skórze lub
w jamie ustnej, złuszczanie się skóry, gorączka, wypukłe czerwone lub fioletowe plamy na
skórze, swędzenie, uczucie pieczenia, wysypka krostkowa (objawy problemów ze skórą).
• Silny ból brzucha, obecność krwi w wymiocinach, kale lub moczu, czarne stolce (objawy
zaburzeń żołądka i jelit).
• Znacznie zmniejszona ilość oddawanego moczu, uczucie pragnienia (objawy problemów
z nerkami).
• Nudności z biegunką i wymiotami, ból brzucha lub gorączka (objawy problemów z jelitami).
• Silny ból głowy, osłabienie lub porażenie kończyn lub twarzy, trudności z mówieniem, nagła
utrata świadomości (objawy problemów z układem nerwowym, takie jak krwawienie lub
obrzęk w obrębie czaszki/mózgu).
• Bladość skóry, uczucie zmęczenia i duszności, oraz ciemne zabarwienie moczu (objawy
niedoboru krwinek czerwonych).
• Ból oczu lub pogorszenie widzenia, krwawienie w oczach.
• Ból kości lub stawów (objawy martwicy kości).
• Pęcherze na skórze lub błonach śluzowych (objawy pęcherzycy).
• Zdrętwienie lub uczucie zimna w palcach nóg i rąk (objawy zespołu Reynauda).
• Nagłe obrzmienie i zaczerwienienie skóry (objawy zakażenia skóry zwane zapaleniem tkanki
łącznej).
• Trudności w słyszeniu.
• Osłabienie mięśni i kurcze mięśni z nieprawidłowym rytmem serca (objawy zmian ilości
potasu we krwi pacjenta).
• Siniaczenie.
• Ból żołądka z nudnościami.
• Kurcze mięśni z gorączką, czerwono-brązowe zabarwienie moczu, ból i osłabienie mięśni
pacjenta (objawy problemów z mięśniami).
• Ból miednicy, czasami z mdłościami i wymiotami, z nagłym krwawieniem z pochwy, zawroty
głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym krwi (objawy problemów z
jajnikami lub macicą).
• Nudności, duszność, nieregularne tętno, zmętnienie moczu, zmęczenie i (lub) dolegliwości ze
strony stawów z towarzyszącymi nieprawidłowościami wyników badań laboratoryjnych (np.
duże stężenie potasu, kwasu moczowego i wapnia oraz małe stężenie fosforu we krwi).
• Zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych (mikroangiopatia zakrzepowa).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Współwystępowanie rozległej, nasilonej wysypki, nudności, gorączki, dużej liczby niektórych
krwinek białych, bądź zażółcenia skóry lub oczu (objawów żółtaczki) z dusznością,
bólem/uczuciem dyskomfortu w klatce piersiowej, znacznym zmniejszeniem ilości
oddawanego moczu i uczuciem pragnienia, itd. (objawy reakcji alergicznej związanej z
leczeniem).
• Przewlekła niewydolność nerek.
• Nawrót (reaktywacja) zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B (zakażenia wątroby) u
pacjentów, którzy przebyli tę chorobę w przeszłości.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć
o tym lekarzowi.
Inne działania niepożądane mogą obejmować:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• Ból głowy lub zmęczenie.
• Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność.
• Wysypka.
• Kurcze mięśni lub stawów, ból mięśni lub kości, podczas stosowania lub po zaprzestaniu
stosowania leku Nibix
• Obrzęki, takie jak obrzęki kostek lub okolic oczu.
• Zwiększenie masy ciała.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 osób):
• Brak łaknienia, utrata masy ciała lub zaburzenia smaku.
• Zawroty głowy lub osłabienie.
• Trudności ze snem (bezsenność).
• Wydzielina z oka ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek),
nasilone łzawienie lub niewyraźne widzenie.
• Krwotoki z nosa.
• Ból lub obrzmienie brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, zgaga lub zaparcie.
• Świąd.
• Nadmierne wypadanie lub przerzedzenie włosów.
• Drętwienie dłoni lub stóp.
• Owrzodzenie jamy ustnej.
• Ból stawów z obrzękiem.
• Suchość jamy ustnej, suchość skóry lub suchość oka.
• Zmniejszenie lub zwiększenie wrażliwości skóry.
• Uderzenia gorąca, dreszcze lub pocenie nocne.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Niezbyt często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):
• Bolesne czerwone guzki na skórze, ból skóry, zaczerwienienie skóry (zapalenie tkanki
tłuszczowej znajdującej się pod skórą).
• Kaszel, wodnisty katar lub zatkany nos, uczucie ciężaru lub bólu przy uciskaniu okolicy nad
oczami lub po obu stronach nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie, ból gardła,
któremu towarzyszy ból głowy lub nie (objawy zakażenia górnych dróg oddechowych).
• Silny ból głowy odczuwany jako pulsujący ból lub uczucie pulsowania, zwykle po jednej
stronie głowy, któremu często towarzyszą nudności, wymioty i wrażliwość na światło lub
dźwięki (objawy migreny).
• Objawy grypopodobne (grypa).
• Ból lub uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, podwyższona temperatura ciała, ból w
okolicy pachwiny lub miednicy, czerwone lub brązowe zabarwienie moczu lub zmętnienie
moczu (objawy zakażenia układu moczowego).
• Ból i obrzęk stawów (objawy bólu stawów).
• Stałe uczucie smutku i utraty zainteresowania, powstrzymujące pacjenta przed
wykonywaniem codziennych czynności (objawy depresji).
• Uczucie zdenerwowania lub zaniepokojenia wraz z występowaniem objawów somatycznych,
takich jak mocne bicie serca, pocenie się, drżenie, suchość w ustach (objawy lęku).
• Senność/ nadmierna senność.
• Dygotanie lub drżenie mięśni.
• Zaburzenia pamięci.
• Nieprzeparta potrzeba poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg).
• Słyszenie hałasów (np. dzwonienia, brzęczenia) w uszach, które nie pochodzą z zewnątrz
(szumy uszne).
• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).
• Odbijanie (bekanie).
• Zapalenie warg.
• Trudności z przełykaniem.
• Wzmożone pocenie.
• Przebarwienia skóry.
• Łamliwe paznokcie.
• Czerwone guzki lub białe zaskórniki powstające wokół korzeni włosów, które mogą
powodować ból, swędzenie lub uczucie pieczenia (objawy zapalenia mieszków włosowych).
• Wysypka skórna z łuszczeniem się skóry (złuszczające zapalenie skóry).
• Powiększenie piersi (może występować u mężczyzn lub kobiet).
• Tępy ból i (lub) uczucie ciężkości w jądrach lub w dolnej części brzucha, ból podczas
oddawania moczu, podczas stosunków płciowych lub podczas wytrysku, krew w moczu
(objawy obrzęku jąder).
• Niezdolność wywołania lub utrzymania wzwodu (zaburzenia erekcji).
• Obfite lub nieregularne krwawienia miesiączkowe.
• Trudności w osiągnięciu/utrzymaniu pobudzenia seksualnego.
• Zmniejszony popęd płciowy.
• Ból brodawek sutkowych.
• Złe samopoczucie ogólne.
• Zakażenie wirusowe, takie jak przeziębienie.
• Ból w dolnej części pleców wynikający z zaburzeń nerek.
• Zwiększona częstość oddawania moczu.
• Zwiększony apetyt.
• Ból lub uczucie pieczenia w górnej części brzucha i (lub) w klatce piersiowej (zgaga),
nudności, wymioty, refluks kwasu żołądkowego, uczucie sytości i wzdęcia, czarne
zabarwienie stolców (objawy wrzodu żołądka).
• Sztywność stawów i mięśni.
• Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób):
• Splątanie
• Epizod skurczu (skurczów) i obniżonej świadomości (drgawki).
• Przebarwienia paznokci.
Częstość nieznana nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Zaczerwienienie lub obrzęk dłoni i podeszw stóp, któremu może towarzyszyć mrowienie
i piekący ból.
• Zmiany skórne z bólem i (lub) powstawaniem pęcherzy.
• Spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży.
W razie nasilenia się któregokolwiek z wymienionych wyżej objawów należy powiedzieć o tym
lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +
48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku stosowania imatynibu równocześnie z innymi produktami leczniczymi istnieje
prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji. Należy zachować ostrożność podczas stosowania
imatynibu z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, niektórymi antybiotykami
makrolidowymi (patrz punkt 4.5), substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl,
terfenadyna, bortezomib, docetaksel, chynidyna) lub warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny (patrz
punkt 4.5).
Jednoczesne podawanie imatynibu z innymi produktami leczniczymi, które indukują CYP3A4 (np.
deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital lub ziele dziurawca Hypericum
perforatum) może istotnie zmniejszać ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko
niepowodzenia terapeutycznego. Dlatego nie należy stosować jednocześnie silnych induktorów
CYP3A4 i imatynibu (patrz punkt 4.5).
Niedoczynność tarczycy
W czasie leczenia imatynibem, donoszono o klinicznych przypadkach niedoczynności tarczycy,
występujących u pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, którym zastępczo podawano
lewotyroksynę (patrz punkt 4.5). U takich pacjentów należy ściśle kontrolować stężenie hormonu
tyreotropowego (TSH, ang. thyroid-stimulating hormone).
Toksyczność dla wątroby
Metabolizm imatynibu zachodzi głównie w wątrobie, a tylko 13% jest wydalane przez nerki. U
pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) należy
szczegółowo monitorować obraz krwi obwodowej oraz aktywność enzymów wątrobowych (patrz
punkty 4.2, 4.8 i 5.2). Należy zauważyć, że pacjenci z GIST mogą mieć przerzuty do wątroby, które
mogą prowadzić do zaburzenia jej czynności.
Podczas stosowania imatynibu obserwowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność
wątroby oraz martwicę wątroby. W przypadku leczenia skojarzonego imatynibem i chemioterapią w
dużych dawkach odnotowano zwiększenie częstości występowania ciężkich działań niepożądanych
dotyczących wątroby. Należy dokładnie monitorować czynność wątroby w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu i schematów chemioterapii, o których wiadomo, że mogą powodować zaburzenia
czynności wątroby (patrz punkt 4.5 i 4.8).
Zatrzymanie płynów
U około 2,5% pacjentów z nowo rozpoznaną CML, przyjmujących imatynib występowało znacznego
stopnia zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, obrzęki, obrzęk płuc, wodobrzusze, powierzchowny
obrzęk). Dlatego jest wysoce wskazane regularne kontrolowanie masy ciała pacjentów.
Nieoczekiwany, szybki przyrost masy ciała należy dokładnie przeanalizować. W razie konieczności
należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające i inne działania terapeutyczne. W badaniach
klinicznych stwierdzono zwiększenie liczby takich przypadków u pacjentów w podeszłym wieku oraz
pacjentów z chorobą serca w wywiadzie. Dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z
zaburzeniem czynności serca.
Pacjenci z chorobami serca
Należy uważnie monitorować pacjentów z chorobami serca, czynnikami ryzyka niewydolności serca lub
niewydolnością serca w wywiadzie, a wszyscy pacjenci z przedmiotowymi i podmiotowymi objawami
odpowiadającymi niewydolności serca lub nerek wymagają oceny lekarskiej i leczenia.
U pacjentów z zespołem hipereozynofilowym z utajonym naciekaniem komórek zespołu
hipereozynofilowego w obrębie mięśnia sercowego, występowanie pojedynczych przypadków wstrząsu
kardiogennego/zaburzeń funkcji lewej komory było związane z degranulacją komórek zespołu
hipereozynofilowego przed rozpoczęciem leczenia imatynibem. Donoszono, że stan ten jest odwracalny
po podaniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym, zastosowaniu środków podtrzymujących krążenie
i czasowym odstawieniu imatynibu. Ponieważ po zastosowaniu imatynibu sporadycznie zgłaszano
działania niepożądane ze strony serca, należy przed rozpoczęciem leczenia dokonać uważnej oceny
stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem imatynibem w populacji z HES/CEL.
Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPD) z rearanżacją genu PDGFR mogą być
związane z wysokim stężeniem eozynofilów. Dlatego u pacjentów z HES/CEL oraz u pacjentów z
zespołami mielodysplastycznymi/mieloproliferacyjnymi związanymi z wysokim stężeniem
eozynofilów, przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć przeprowadzenie konsultacji z
kardiologiem, wykonanie echokardiogramu oraz oznaczenie stężenia troponiny w surowicy. Jeśli
którykolwiek z wyników tych badań okaże się nieprawidłowy, należy rozważyć dalszą obserwację
kardiologiczną i profilaktyczne zastosowanie steroidów układowych (1–2 mg/kg) przez jeden lub
dwa tygodnie na początku leczenia, jednocześnie z podawaniem imatynibu.
Zespół rozpadu guza
Ze względu na możliwość wystąpienia zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome), przed
rozpoczęciem leczenia imatynibem, zaleca się skorygowanie klinicznie istotnego odwodnienia oraz
leczenie zmniejszające podwyższone stężenie kwasu moczowego (patrz punkt 4.8).
Krwawienie z przewodu pokarmowego
W badaniu z udziałem pacjentów z GIST nieoperacyjnymi i (lub) z przerzutami stwierdzono zarówno
krwawienia z przewodu pokarmowego jak i krwawienia wewnątrz guza (patrz punkt 4.8). Na podstawie
dostępnych danych nie określono czynników predysponujących (np. wielkość guza, umiejscowienie
guza, zaburzenia krzepnięcia), które mogłyby identyfikować pacjentów z GIST do grupy zwiększonego
ryzyka wystąpienia jednego z tych dwóch rodzajów krwawienia. Ponieważ zwiększenie unaczynienia i
skłonność do krwawień jest cechą charakterystyczną i naturalnym obrazem klinicznym GIST, należy
zastosować standardowe postępowanie i procedury w celu monitorowania i leczenia krwawienia u
wszystkich pacjentów.
Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu, u pacjentów z CML, ALL i innymi chorobami zgłaszano
występowanie poszerzenia naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, tzw. żołądka arbuzowatego
(GAVE, ang. gastric antral vascular ectasia), rzadkiej przyczyny krwawienia z przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.8). W razie potrzeby można rozważyć przerwanie leczenia imatynibem.
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do
reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL.
Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a
w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.
U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem leczenia
produktem leczniczym Nibix. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim wynikiem badania
serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u pacjentów z aktywną
chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku zakażenia wirusem HBV
w trakcie leczenia należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby i leczenia wirusowego
zapalenia wątroby typu B. Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia produktem leczniczym
Nibix, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych
aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu leczenia i przez kilka miesięcy po jego
zakończeniu (patrz punkt 4.8).
Fototoksyczność
Należy unikać bezpośredniej ekspozycji lub zminimalizować bezpośrednią ekspozycję na światło
słoneczne ze względu na ryzyko wystąpienia fototoksyczności związanej z leczeniem imatynibem.
Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności stosowania środków zapobiegawczych takich
jak odzież ochronna oraz preparaty z filtrem o wysokim wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF).
Mikroangiopatia zakrzepowa
Stosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej (TKI) BCR-ABL jest związane z występowaniem
mikroangiopatii zakrzepowej (ang. thrombotic microangiopathy, TMA), co obejmuje zgłoszenia
pojedynczych przypadków po zastosowaniu imatynibu (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta otrzymującego
Nibix wystąpią laboratoryjne lub kliniczne cechy TMA, leczenie należy przerwać i przeprowadzić
gruntowną ocenę w celu wykrycia TMA, obejmującą aktywność ADAMTS13 i oznaczenie miana
przeciwciał przeciwko ADAMTS13. Jeśli miano przeciwciał przeciwko ADAMTS13 jest podwyższone
z jednocześnie występującą małą aktywnością ADAMTS13, leczenia produktem Nibix nie należy
wznawiać.
Badania laboratoryjne
U pacjentów przyjmujących imatynib należy regularnie wykonywać pełne badanie krwi. Leczenie
imatynibem pacjentów chorych na CML może być związane z wystąpieniem neutropenii lub
trombocytopenii. Jednakże pojawienie się obniżonej liczby krwinek prawdopodobnie zależy od stopnia
zaawansowania choroby i jest częstsze u pacjentów w fazie akceleracji choroby lub w przełomie
blastycznym, niż u pacjentów w fazie przewlekłej CML. W takich przypadkach można przerwać
leczenie imatynibem lub zmniejszyć dawkę leku, zgodnie z zaleceniami określonymi w punkcie 4.2.
U pacjentów otrzymujących imatynib należy regularnie oceniać czynność wątroby (aminotransferazy,
bilirubina, fosfataza zasadowa).
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, całkowity wpływ imatynibu zawartego w osoczu na
organizm wydaje się być większy niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jest to
prawdopodobnie spowodowane zwiększonym stężeniem alfa kwaśnej glikoproteiny (ang. alpha-acid
glycoprotein - AGP), białka wiążącego imatynib, w osoczu u tych pacjentów. U pacjentów z zaburzoną
czynnością nerek należy stosować minimalną dawkę początkową. Pacjenci z ciężkim zaburzeniem
czynności nerek powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności. W przypadku nietolerancji dawkę
można zmniejszyć (patrz punkt 4.2 i 5.2).
Długotrwałe leczenie imatynibem może być związane z klinicznie istotnym pogorszeniem czynności
nerek. Z tego względu należy dokonać oceny czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
imatynibem i ściśle ją monitorować w czasie trwania terapii, zwracając szczególną uwagę na
pacjentów z czynnikami ryzyka dysfunkcji nerek. W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności nerek
należy zlecić odpowiednie postępowanie i leczenie, zgodnie ze standardowymi wytycznymi
medycznymi.
Dzieci i młodzież
Donoszono o przypadkach opóźnienia wzrostu u otrzymujących imatynib dzieci i młodzieży przed
okresem dojrzewania. W badaniach obserwacyjnych w populacji dzieci i młodzieży z CML,
raportowano statystycznie istotne (ale o niepewnym znaczeniu klinicznym) obniżenie mediany
odchylenia standardowego wzrostu po 12 i 24 miesiącach leczenia, w dwóch małych podgrupach
niezależnie od dojrzewania płciowego lub płci. Podobne wyniki obserwowano w badaniu
obserwacyjnym w populacji dzieci i młodzieży z ALL. Zalecane jest ścisłe monitorowanie wzrostu u
dzieci w czasie leczenia imatynibem (patrz punkt 4.8).
Nibix 400 mg zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy całkowitej lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie imatynibu w osoczu
Substancje hamujące aktywność izoenzymu CYP3A4 cytochromu P-450 (np. inhibitory proteazy, takie
jak indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir; azole
leków przeciwgrzybiczych, w tym ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol; niektóre
antybiotyki makrolidowe, takie jak erytromycyna, klarytromycyna i telitromycyna) mogą spowalniać
metabolizm imatynibu i powodować zwiększenie jego stężenia. Obserwowano znacząco większe
narażenie na imatynib (średnie wartości Cmax i AUC imatynibu wzrosły odpowiednio o 26% i 40%)
zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol (inhibitor CYP3A4).
Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania imatynibu z inhibitorami enzymów
rodziny CYP3A4.
Substancje czynne, które mogą zmniejszać stężenie imatynibu w osoczu
Substancje będące induktorami CYP3A4 (np.: deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna,
fenobarbital, fosfenytoina, prymidon lub Hypericum perforatum - ziele dziurawca) mogą istotnie
zmniejszyć ekspozycję na imatynib potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego.
Uprzednie wielokrotne podawanie ryfampicyny w dawce 600 mg, a następnie podanie jednej dawki
imatynibu w ilości 400 mg spowodowało zmniejszenie Cmax i AUC(0-∞) odpowiednio o co najmniej 54%
i 74%, w stosunku do wartości uzyskanych bez uprzedniego podawania ryfampicyny. Podobne wyniki
obserwowano u pacjentów z glejakami złośliwymi leczonych imatynibem podczas przyjmowania
produktów leczniczych przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy (EIAED), takich jak
karbamazepina, okskarbazepina i fenytoina. Pole pod krzywą zależności stężenia imatynibu w osoczu
od czasu zmniejszyło się o 73% w porównaniu z pacjentami nie przyjmującymi leków
przeciwpadaczkowych pobudzających enzymy. Należy unikać jednoczesnego stosowania ryfampicyny
oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.
Substancje czynne, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu
Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC symwastatyny (substratu CYP3A4)
odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie. Wskazuje to na hamowanie aktywności CYP3A4 przez imatynib.
Dlatego zaleca się ostrożność w czasie podawania imatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim zakresie
dawek terapeutycznych (np. cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina,
fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel i chynidyna). Imatynib może zwiększać
stężenie innych leków metabolizowanych przez CYP3A4 (np. triazolobenzodiazepin, blokerów kanału
wapniowego z grupy dihydropirydyny, pewnych inhibitorów reduktazy HMG-CoA tj. statyn, i innych).
Ze względu na znane ryzyko zwiększenia krwawienia związane z zastosowaniem imatynibu (np.
krwotok), pacjenci, u których wymagane jest stosowanie leków przeciwzakrzepowych powinni
otrzymywać heparynę niskocząsteczkową lub heparynę standardową, zamiast pochodnych kumaryny,
takich jak warfaryna.
In vitro imatynib hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450 w stężeniach podobnych do
tych, które mają wpływ na aktywność CYP3A4. Imatynib w dawce 400 mg podawanej dwa razy na
dobę wykazuje działanie hamujące metabolizm metoprololu zależny od CYP2D6, przy czym Cmax i
AUC metoprololu jest zwiększone o około 23% (90%CI [1,16-1,30]). Wydaje się, że jeśli imatynib jest
stosowany równocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna. Jednakże,
zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie
terapeutycznym, takich jak metoprolol. U pacjentów leczonych metoprololem należy rozważyć
monitorowanie kliniczne.
In vitro imatynib hamuje O-glukuronidację paracetamolu przy wartości Ki 58,5 mikromola/l. Tego
zjawiska nie obserwowano in vivo po podaniu imatynibu 400 mg oraz paracetamolu w dawce 1000 mg.
Większe dawki imatynibu i paracetamolu nie były badane.
Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie duże dawki imatynibu i paracetamolu.
U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego, otrzymujących lewotyroksynę, całkowity wpływ
lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego
stosowania imatynibu (patrz punkt 4.4). Dlatego też zalecana jest ostrożność. Jednakże mechanizm
obserwowanej interakcji nie jest obecnie znany.
Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów z
Ph+ALL (patrz punkt 5.1), ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami nie są
dobrze scharakteryzowane. Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu, np.
hepatotoksyczność, mielosupresja czy inne, mogą się nasilać. Donoszono, że jednoczesne stosowanie z
L-asparaginazą mogło wiązać się ze zwiększeniem hepatotoksyczności (patrz punkt 4.8). Dlatego
stosowanie imatynibu w połączeniu z innymi lekami wymaga szczególnej ostrożności.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Pacjenci w zaawansowanym stadium nowotworów złośliwych mogą mieć szereg objawów, których
związek z działaniami niepożądanymi jest trudny do ustalenia ze względu na różnorodność objawów
związanych z chorobą podstawową, jej postępem i jednoczesnym przyjmowaniem licznych produktów
leczniczych.
W badaniach klinicznych z przewlekłą białaczką szpikową (CML) przerwanie leczenia ze względu na
wystąpienie działań niepożądanych leku odnotowano u 2,4% pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą, u
4% pacjentów w późnym okresie fazy przewlekłej, u których terapia interferonem okazała się
nieskuteczna, u 4% pacjentów w fazie akceleracji choroby po niepowodzeniu terapii interferonem oraz
u 5% pacjentów z przełomem blastycznym po niepowodzeniu terapii interferonem. W badaniach
klinicznych dotyczących GIST leczenie przerwano u 4% pacjentów z powodu wystąpienia działań
niepożądanych związanych z lekiem.
Poza dwoma wyjątkami działania niepożądane były podobne we wszystkich wskazaniach. U pacjentów
z CML obserwowano więcej przypadków mielosupresji, niż u pacjentów z GIST, co jest
prawdopodobnie związane z chorobą podstawową. W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi
i (lub) z przerzutami GIST u 7 pacjentów (5%) wystąpiły objawy niepożądane w stopniu 3 lub 4 według
CTC (ang. CTC.-Common Toxicity Criteria) w postaci krwawienia z przewodu pokarmowego (3
pacjentów), krwawienia wewnątrz guza (3 pacjentów) lub obydwu rodzajów krwawień (1 pacjent).
Umiejscowienie guza w przewodzie pokarmowym może być przyczyną krwawienia z przewodu
pokarmowego (patrz punkt 4.4). Krwawienia z przewodu pokarmowego i krwawienia wewnątrz guza
mogą być ciężkie i czasami mogą zakończyć się zgonem. Do najczęściej zgłaszanych (•10%) działań
niepożądanych związanych ze stosowaniem produktu leczniczego z imatinibem w obu wskazaniach
należały: nudności o niewielkim nasileniu, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle mięśni,
kurcze mięśni i wysypka. We wszystkich badaniach często obserwowano powierzchowne obrzęki
opisywane głównie jako obrzęki wokół oczu i obrzęki kończyn dolnych. Jednakże rzadko były one
ciężkie i ustępowały po podaniu diuretyków, innych środków wspomagających, lub po zmniejszeniu
dawki produktu leczniczego z imatinibem.
Po podaniu imatynibu w skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach u pacjentów z Ph+ALL
obserwowano przemijające działanie uszkadzające wątrobę w postaci podwyższonej aktywności
aminotransferaz i hiperbilirubinemii. Biorąc pod uwagę ograniczoną bazę danych o bezpieczeństwie,
zdarzenia niepożądane zgłaszane do tej pory u dzieci są zgodne z profilem bezpieczeństwa znanym u
dorosłych pacjentów z Ph+ALL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u dzieci z Ph+ALL są bardzo
ograniczone, jednak nie odnotowano żadnych nowych kwestii związanych z bezpieczeństwem.
Różnorodne działania niepożądane, takie jak: wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc i
gwałtowne zwiększenie masy ciała w obecności lub bez obecności obrzęków powierzchniowych można
ogólnie opisać jako „zatrzymanie płynów”. Działania te najczęściej ustępują po tymczasowym
odstawieniu imatynibu oraz podaniu diuretyków i innych środków pomocniczych. Jednak niektóre z
wyżej wymienionych działań niepożądanych mogą być poważne, lub stanowić bezpośrednie zagrożenie
dla życia - opisano kilka przypadków zgonów pacjentów w przełomie blastycznym, spowodowanych
wysiękiem opłucnowym, zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek.
W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży nie stwierdzono szczególnych działań niepożądanych.
Objawy niepożądane
Poniżej podano wykaz objawów niepożądanych, które występowały częściej niż w pojedynczych
przypadkach. Objawy te przedstawiono wg klasyfikacji układów narządowych i częstości
występowania. Częstość występowania zdefiniowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1 000),
bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane przedstawiono
według częstości ich występowania, zaczynając od najczęstszych.
Działania niepożądane i częstość ich występowania przedstawiono w Tabeli 1:
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często Zakażenia wirusem Herpes zoster, Herpes simplex, zapalenie nosogardła,
zapalenie płuc1, zapalenie zatok, zapalenie tkanki łącznej, zapalenia górnych dróg
oddechowych, grypa, zapalenia układu moczowego, zapalenie żołądka i jelit,
posocznica
Rzadko Zakażenia grzybicze
Częstość nieznana Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B*
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Rzadko Zespół rozpadu guza
Częstość nieznana Krwawienie z guza/martwica guza*
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość
nieznana
Wstrząs anafilaktyczny*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość
Często Pancytopenia, neutropenia z gorączką
Niezbyt często Trombocytoza, limfopenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, eozynofilia,
powiększenie węzłów chłonnych
Rzadko Niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatia zakrzepowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często Jadłowstręt
Niezbyt często Hipokaliemia, zwiększony apetyt, hipofosfatemia, zmniejszony apetyt,
odwodnienie, dna, hiperurikemia, hiperkalcemia, hiperglikemia, hiponatremia
Rzadko Hiperkaliemia, hipomagnezemia
Zaburzenia psychiczne
Często Bezsenność
Niezbyt często Depresja, osłabienie popędu płciowego, lęk
Rzadko Stan splątania
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy2
Często Zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedoczulica
Niezbyt często Migrena, senność, omdlenia, neuropatia obwodowa, zaburzenia pamięci, rwa
kulszowa, zespół niespokojnych nóg, drżenie, krwotok mózgowy
Rzadko Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, drgawki, zapalenie nerwu wzrokowego
Częstość nieznana Obrzęk mózgu*
Zaburzenia oka
Często Obrzęk powiek, nasilone łzawienie, krwotok spojówkowy, zapalenie spojówek,
suchość oka, nieostre widzenie
Niezbyt często Podrażnienie oka, ból oka, obrzęk oczodołu, krwotok twardówkowy, krwotok z
siatkówki, zapalenie powiek, obrzęk plamki
Rzadko Zaćma, jaskra, tarcza zastoinowa
Częstość nieznana Krwotok do ciała szklistego*
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często Zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu
Zaburzenia serca
Niezbyt często Kołatania, częstoskurcz, zastoinowa niewydolność serca3, obrzęk płuc
Rzadko Niemiarowość, migotanie przedsionków, zatrzymanie serca, zawał mięśnia
sercowego, dławica piersiowa, wysięk osierdziowy
Częstość nieznana Zapalenie osierdzia*, tamponada serca*
Zaburzenia naczyniowe4
Często Zaczerwienie twarzy, krwotok
Niezbyt często Nadciśnienie, krwiak, krwiak podtwardówkowy , zimne palce nóg i rąk,
niedociśnienie, zespół Raynauda
Częstość nieznana Zakrzepica/zator*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często Duszności, krwawienie z nosa, kaszel
Niezbyt często Wysięk opłucnowy5, ból gardła i krtani, zapalenie gardła
Rzadko Ból związany z zapaleniem opłucnej, zwłóknienie płuc, nadciśnienie płucne,
krwotok płucny
Częstość nieznana Ostra niewydolność oddechowa 11*, choroba śródmiąższowa płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha6
Często Wzdęcia, rozdęcie brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcie, suchość
jamy ustnej, zapalenie żołądka
Niezbyt często Zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, krwotok z przewodu
pokarmowego7, odbijanie się, smołowate stolce, zapalenie przełyku, wodobrzusze,
wrzód żołądka, krwawe wymioty, zapalenie warg, dysfagia, zapalenie trzustki
Rzadko Zapalenie okrężnicy, niedrożność jelita, stan zapalny jelita grubego
Częstość nieznana Niedrożność jelit*, perforacja przewodu pokarmowego*, zapalenie uchyłka*,
poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka -tzw. żołądek
arbuzowaty (GAVE)*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Niezbyt często Hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, żółtaczka
Rzadko Niewydolność wątroby8, martwica wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Obrzęk okołooczodołowy, zapalenie skóry/wypryski/wysypka
Często Świąd, obrzęk twarzy, sucha skóra, rumień, łysienie, poty nocne, reakcja
nadwrażliwości na światło
Niezbyt często Wysypka krostkowa, siniaki, nasilone pocenie, pokrzywka, wylew krwawy
podskórny, wzmożona tendencja do występowania siniaków, skąpe owłosienie,
odbarwienie skóry, złuszczające zapalenie skóry, łamliwość paznokci, zapalenie
mieszków włosowych, wybroczyny, łuszczyca, plamica, nadmierna pigmentacja
skóry, wysypki pęcherzowe, zapalenie tkanki tłuszczowej12
Rzadko Ostra dermatoza z gorączką i neutrofilią (zespół Sweeta), przebarwienia paznokci,
obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzykowa, rumień wielopostaciowy,
leukoklastyczne zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona
osutka krostkowa (ang. AGEP - acute generalised exanthematous pustulosis),
pęcherzyca*
Częstość nieznana Zespół ręka -stopa*, rogowacenie liszajowate*, liszaj płaski*, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka*, osutka polekowa z eozynofilią i
objawami układowymi (DRESS)*, pseudoporfiria*
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Skurcze mięśni, bóle mięśniowo-szkieletowe w tym bóle mięśni, bóle stawów i
bóle kości10
Często Obrzęk stawów
Niezbyt często Sztywność stawów i mięśni, martwica kości*
Rzadko Osłabienie mięśni, zapalenie stawów, rabdomioliza/miopatia
Częstość nieznana Opóźnienie wzrostu u dzieci*
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często Ból nerki, krwiomocz, ostra niewydolność nerek, częste oddawanie moczu
Częstość nieznana Przewlekła niewydolność nerek
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często Ginekomastia, zaburzenia erekcji, krwotok miesiączkowy, nieregularna
menstruacja, zaburzenia seksualne, ból brodawek sutkowych, powiększenie piersi,
obrzęk moszny
Rzadko Krwotoczne ciałko żółte/krwotoczna torbiel jajnika
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Zatrzymanie płynów i obrzęk, uczucie zmęczenia
Często Osłabienie, gorączka, obrzęk tkanki podskórnej, dreszcze, zesztywnienie mięśni
Niezbyt często Ból klatki piersiowej, złe samopoczucie
Badania diagnostyczne
Bardzo często Zwiększenie masy ciała
Często Zmniejszenie masy ciała
Niezbyt często Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zwiększenie aktywności fosfokinazy
kreatynowej we krwi, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we
krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi
Rzadko Zwiększenie aktywności amylazy we krwi
* Wymienione działania niepożądane były zgłaszane w związku ze stosowaniem produktu leczniczego z
imatynibem w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Należą do nich doniesienia spontaniczne, jak
również poważne działania niepożądane zgłaszane podczas nadal trwających badań, programów
rozszerzonego dostępu, badań farmakologii klinicznej i badań eksploracyjnych w niezarejestrowanych
wskazaniach. Ponieważ działania te zgłaszano w populacji o nieokreślonej liczebności, oszacowanie ich
częstości lub ustalenie związku przyczynowo-skutkowego z narażeniem na imatynib nie zawsze jest
możliwe.
1 Zapalenie płuc zgłaszano najczęściej u pacjentów z CML po transformacji oraz u pacjentów z GIST.
2 Ból głowy występował najczęściej u pacjentów z GIST.
3 W analizie pacjento-lat, zdarzenia niepożądane ze strony serca, w tym zastoinowa niewydolność serca
były częściej obserwowane u pacjentów z CML po transformacji niż u pacjentów z CML w fazie
przewlekłej.
4 Zaczerwienienia twarzy występowały najczęściej u pacjentów z GIST, a krwawienie (krwiak,
krwotok) było najczęściej obserwowane u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po
transformacji (CML-AP i CML-BC).
5 Wysięk opłucnowy zgłaszano częściej u pacjentów z GIST oraz u pacjentów z CML po transformacji
(CML-AP i CML-BC) niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej.
6+7 Ból brzucha i krwotok z przewodu pokarmowego były najczęściej obserwowane u pacjentów z
GIST.
8 Zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby i martwicy wątroby zakończonych zgonem.
9 Bóle mięśniowo -szkieletowe występujące podczas stosowania imatynibu lub po zaprzestaniu
Stosowania , które obserwowano po wprowadzeniu produktu do obrotu.
10 Bóle mięśniowo-szkieletowe i związane z nimi działania niepożądane występowały częściej u
pacjentów z CML w porównaniu z pacjentami z GIST.
11 Przypadki zgonów były zgłaszane u pacjentów z chorobą zaawansowaną, silnymi zakażeniami, ciężką
neutropenią i innymi poważnymi chorobami współistniejącymi.
12 W tym rumień guzowaty
Odchylenia od normy w badaniach laboratoryjnych
Hematologia
We wszystkich badaniach u pacjentów z CML obserwowano niedobór krwinek, a zwłaszcza częste
występowanie neutropenii i małopłytkowości. Sugerowano, że zmiany te występują z większą
częstością u pacjentów leczonych dużymi dawkami imatynibu ≥ 750 mg (badania I fazy). Jednak
niedobór krwinek miał także ścisły związek ze stopniem zaawansowania choroby. Częstość
występowania neutropenii 3 lub 4 stopnia (ANC <1,0 x 109/l) i trombocytopenii (liczba płytek krwi <50
x 109/l) była 4–6 razy większa u pacjentów w przełomie blastycznym i fazie akceleracji choroby (59–
64% i 44–63% odpowiednio dla neutropenii i małopłytkowości) w porównaniu z pacjentami z nowo
rozpoznaną CML w fazie przewlekłej choroby (16,7% neutropenia i 8,9% trombocytopenia). U
pacjentów z nowo rozpoznaną CML w przewlekłej fazie choroby neutropenię 4 stopnia (ANC <0,5 x
109/l) i trombocytopenię 4 stopnia (liczba płytek krwi <10 x 109/l) obserwowano odpowiednio u 3,6% i
<1% pacjentów. Średni czas trwania neutropenii i trombocytopenii wynosił odpowiednio 2 do 3 tygodni
oraz 3 do 4 tygodni. W takich przypadkach zwykle zmniejsza się dawkę leku lub okresowo przerywa się
leczenie imatynibem. Sporadycznie objawy te mogą być przyczyną rezygnacji z dalszego stosowania
leku. U dzieci i młodzieży z CML najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były niedobory krwinek 3
lub 4 stopnia obejmujące neutropenię, trombocytopenię i anemię. Zasadniczo występowały one w czasie
kilku pierwszych miesięcy leczenia.
W badaniu z udziałem pacjentów z nieoperacyjnymi i (lub) przerzutowymi GIST niedokrwistość 3 i 4
stopnia występowała odpowiednio u 5,4% i 0,7% pacjentów. Przynajmniej u części pacjentów mogło to
być związane z krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz krwawieniami wewnątrz guza.
Neutropenię stopnia 3 i 4 stwierdzono odpowiednio u 7,5% i 2,7% pacjentów, a trombocytopenię
stopnia 3 u 0,7% pacjentów. U żadnego pacjenta nie stwierdzono trombocytopenii 4 stopnia.
Zmniejszenie liczby białych krwinek oraz granulocytów obojętnochłonnych występowało głównie w
czasie pierwszych 6 tygodni leczenia. W ciągu dalszego leczenia wartości pozostawały na tym samym
poziomie.
Biochemia
U pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową obserwowano znaczne zwiększenie aktywności
aminotransferaz (<5%) lub stężenia bilirubiny (<1%). Zmiany te zazwyczaj ustępowały po zmniejszeniu
dawki lub przerwaniu leczenia (średni czas trwania tych incydentów wynosił około jednego tygodnia).
Leczenie trwale przerywano z powodu nieprawidłowych parametrów laboratoryjnych wątroby u mniej
niż 1% pacjentów z CML. U pacjentów z GIST (badanie B2222) obserwowano podwyższenie
aktywności AlAT (aminotransferazy alaninowej) stopnia 3 lub 4 u 6,8% pacjentów oraz podwyższenie
aktywności AspAT (aminotransferazy asparaginianowej) stopnia 3 lub 4 u 4,8% pacjentów.
Podwyższenie stężenia bilirubiny nie przekraczało 3%.
Występowały przypadki martwiczego i cholestatycznego zapalenia wątroby oraz niewydolności
wątroby; niektóre z nich zakończyły się zgonami, między innymi przypadek śmierci pacjenta po zażyciu
dużej dawki paracetamolu.
Opis wybranych działań niepożądanych
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Opisywano reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B powiązaną ze stosowaniem inhibitorów
kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub
piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta
(patrz punkt 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Imatinibi mesilas 100 mg | Kapsułki twarde | 20998 | 100296084 | ChPL: 2024-07-22, Ulotka: 2024-07-22 |
| Imatinibi mesilas 400 mg | Kapsułki twarde | 20999 | 100296115 | ChPL: 2024-07-22, Ulotka: 2024-07-22 |