Mirtagen
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Medezin Sp. z o.o. import równoległy
- Substancje czynne
- Mirtazapinum: 15 mg, 30 mg
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 2 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Mirtagen 15 mg | Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej | 30 tabl., 96 tabl. | na receptę (Rx) |
| Mirtagen 30 mg | Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej | 30 tabl., 96 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 18 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Mirtazapinum 30 mg (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) · 12 leków
Mirtazapinum 15 mg (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) · 6 leków
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 12 leków
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Stany, przy których zwykle stosuje się tę grupę leków
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Ulotka poniżej jest dokumentem tego importu równoległego (z rejestru), a ChPL pochodzi z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika). Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Mirtagen (numer w rejestrze: 100180364).
- Nadwrażliwość na mirtazapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w punkcie 6.1.
- Jednoczesne stosowanie mirtazapiny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) (patrz punkt 4.5).
Dokumenty: wspólne dla wszystkich mocy
Dotyczy wszystkich mocy: te bloki mają dla każdej mocy ten sam zapis w dokumentach, więc są pokazane raz. Linki do plików ulotki i ChPL każdej mocy są w tabeli „Dostępne moce i opakowania”.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie należy stosować produktu Mirtagen u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie wykazano skuteczności leku w dwóch krótkoterminowych badaniach klinicznych ( patrz punkt 5.1), a także z powodów bezpieczeństwa jego stosowania (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).” · ChPL, pkt 4.2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat: „Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat Lek Mirtagen nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat (patrz punkt 2 „Dzieci i młodzież”).” źródło: Ulotka, pkt 3
- dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka początkowa wynosi 15 lub 30 mg na dobę.” źródło: Ulotka, pkt 3
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Dorośli
„Dorośli Skuteczna dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 15 do 45 mg. Leczenie należy rozpocząć od dawki początkowej wynoszącej 15 mg lub 30 mg. Działanie mirtazapiny zwykle zaczyna być widoczne po 1-2 tygodniach stosowania. Leczenie właściwą dawką powinno dawać dobre wyniki po 2-4 tygodniach. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na lek dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej. Jeśli w ciągu następnych 2-4 tygodni nie nastąpi poprawa kliniczna, leczenie należy przerwać. W przypadku pacjentów chorujących na depresję właściwy okres leczenia powinien trwać co najmniej” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Dzieci i młodzież
„Dzieci i młodzież Nie należy stosować produktu Mirtagen u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie wykazano skuteczności leku w dwóch krótkoterminowych badaniach klinicznych ( patrz punkt 5.1), a także z powodów bezpieczeństwa jego stosowania (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).”
- Grupy szczególne (cytat)
-
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
Ciąża i karmienie piersią
„Ciąża i karmienie piersią Ograniczone doświadczenia dotyczące stosowania leku Mirtagen u kobiet w ciąży nie wykazują zwiększonego ryzyka. Jednakże należy zachować ostrożność podczas stosowania w czasie ciąży. W razie zajścia w ciążę lub planowania ciąży podczas przyjmowania leku Mirtagen, należy zapytać lekarza czy można kontynuować przyjmowanie leku. Jeżeli lek Mirtagen jest przyjmowany w czasie ciąży lub krótko przed porodem, zaleca się obserwację noworodka ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych. Należy upewnić się, że położna i (lub) lekarz wiedzą o stosowaniu przez pacjentkę leku Mirtagen.” - Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Zaleca się taką samą dawkę, jak u osób dorosłych. U pacjentów w podeszłym wieku zwiększanie dawki należy prowadzić pod ścisłą kontrolą, aby uzyskać zadowalającą i bezpieczną odpowiedź kliniczną.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek klirens mirtazapiny może być zmniejszony (klirens kreatyniny < 40 ml/min). Należy to uwzględnić w przypadku przepisywania produktu Mirtagen tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.4).” - źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens mirtazapiny może być zmniejszony. Należy to uwzględnić w przypadku przepisywania mirtazapiny pacjentom z takimi zaburzeniami, zwłaszcza z ciężkimi zaburzeniami wątroby, gdyż nie badano pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (patrz punkt 4.4).” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Ograniczone dane dotyczące stosowania mirtazapiny u kobiet w ciąży nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego o znaczeniu klinicznym, jakkolwiek zaobserwowano zwiększenie toksyczności rozwojowej (patrz punkt 5.3). Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że stosowanie inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRIs) u kobiet w ciąży, zwłaszcza zaawansowanej, może podwyższać ryzyko przewlekłego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN, ang. persistent pulmonary hypertension in the newborn).” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Badania na zwierzętach oraz ograniczone badania u ludzi wykazują, że mirtazapina jest wydzielana w bardzo niewielkich ilościach z mlekiem. Należy podjąć decyzję czy należy kontynuować lub zaprzestać karmienia piersią czy kontynuować lub zaprzestać terapii mirtazapiną biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z terapii mirtazapiną dla kobiety.” - Płodność: „Płodność Niekliniczne badania toksyczności przeprowadzone u zwierząt nie wykazały żadnego wpływu na płodność.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- alkohol: „Lek Mirtagen z alkoholem” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „W przypadku picia alkoholu w czasie stosowania tego leku może wystąpić senność.” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „Najlepiej unikać picia alkoholu w czasie stosowania leku Mirtagen.” źródło: Ulotka, pkt 2
- alkohol: „Najczęstsze oznaki przedawkowania leku Mirtagen (bez innych leków czy alkoholu) to senność, dezorientacja, zmiany rytmu serca (przyspieszenie akcji serca, nieregularny rytm serca) i (lub) omdlenia.” źródło: Ulotka, pkt 3
- alkohol: „- Mirtazapina może nasilać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Pacjentom należy doradzać, aby unikali spożywania alkoholu podczas terapii mirtazapiną.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Mirtazapinum 15 mg (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Krospowidon; Mannitol; Celuloza mikrokrystaliczna; Aspartam (E951); Aromat truskawkowo-guaranowy; Aromat mięty pieprzowej; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- aspartam: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały okrągły nadruk: A nadruk: 36
Lek Mirtagen to tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są okrągłe, białe, oznaczone z jednej strony literą „A” i „36” po drugiej stronie. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego lub importera równoległego. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały okrągły nadruk: 36 nadruk: A nadruk: 37 nadruk: 38
Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej 15 mg: Biała, okrągła tabletka oznakowana po jednej stronie kodem „36”, a po drugiej stronie literą „A”. Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej 30 mg: Biała, okrągła tabletka oznakowana po jednej stronie kodem „37”, a po drugiej stronie literą „A”. Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej 45 mg: Biała, okrągła tabletka oznakowana po jednej stronie kodem „38”, a po drugiej stronie literą „A”. źródło: ChPL, pkt 3
- biały okrągły nadruk: A nadruk: 36
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Mirtazapina ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mirtazapina może zaburzać koncentrację i czujność (szczególnie w początkowym okresie terapii). Pacjenci powinni unikać wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają czujności i dobrej koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn, w dowolnym momencie, gdy lek ma na to wpływ.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
67 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zwiększony apetyt; Ból głowy
- często: Nietypowe sny; Dezorientacja; Lęk; Bezsenność; Letarg; Drżenie; Amnezja; Hipotonia ortostatyczna; Nudności; Biegunka; Wymioty; Zaparcia; Wysypka; Ból stawów; Ból mięśni; Ból pleców; Obrzęki obwodowe
- niezbyt często: Koszmary senne; Mania; Pobudzenie; Omamy; Niepokój psychoruchowy (w tym akatyzja, hiperkinezja); Paraestezja; Zespół niespokojnych nóg; Omdlenie; Niedociśnienie; Niedoczulica jamy ustnej
- rzadko: Agresja; Mioklonie; Zapalenie trzustki; Zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy
- częstość nieznana: Zahamowanie czynności szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna,tromboc ytopenia); Eoozynofilia; Niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; Hiperprolaktynemia (oraz związane z nią objawy mlekotoku i przerostu gruczołów sutkowych); Hiponatremia; Myśli samobójcze; Zachowania samobójcze; Somnambulizm (lunatyzm); Drgawki (napady padaczki); Zespół serotoninowy; Parestezja jamy ustnej; Dyzartria – mowa bezgłośna; Obrzęk jamy ustnej; Zwiększone wydzielanie śliny; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; Reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS); Rabdomioliza; Zatrzymanie moczu; Priapizm; Obrzęk uogólniony; Obrzęk miejscowy; Zwiększenie aktywności kinazy kreatyniny
- częstość niepodana w tekście: senność; uspokojenie; suchość w jamie ustnej; zwiększenie masy ciała; zwiększenie apetytu; zawroty głowy; zmęczenie; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczna martwica naskórka; reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi; pęcherzowe zapalenie skóry; rumień wielopostaciowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mirtagen
Kiedy nie stosować leku Mirtagen:
– jeśli pacjent ma uczulenie na mirtazapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
– jeśli obecnie lub niedawno (przez ostatnie 2 tygodnie) były stosowane leki z grupy inhibitorów
monoaminooksydazy (IMAO).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Kiedy nie stosować leku Mirtagen lub skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jego
stosowania:
Jeśli kiedykolwiek po stosowaniu leku Mirtagen lub innych leków u pacjenta wystąpiły takie objawy,
jak ciężka wysypka skórna bądź łuszczenie skóry, pęcherze skórne i (lub) nadżerki błony śluzowej
jamy ustnej. Podczas stosowania leku Mirtagen zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz reakcja polekowa z
towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi. W przypadku stwierdzenia któregokolwiek z
objawów opisanych w punkcie 4 w odniesieniu do ciężkich reakcji skórnych należy przerwać
stosowanie leku i niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły ciężkie
reakcje skórne, nie należy powtórnie rozpoczynać leczenia lekiem Mirtagen.
Dzieci i młodzież
Lek Mirtagen nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie
ustalono jego skuteczności. Należy również podkreślić, że w przypadku przyjmowania leków tej
grupy pacjenci w wieku poniżej 18 lat są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja,
zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo tego, lekarz może przepisać lek Mirtagen
pacjentom w wieku poniżej 18 lat, stwierdzając, że leży to w ich najlepiej pojętym interesie. Jeśli
lekarz przepisał lek Mirtagen pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, a pacjent chciałby to
przedyskutować, należy ponownie zgłosić się do lekarza. W przypadku rozwoju lub nasilenia wyżej
wymienionych objawów u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, przyjmujących lek Mirtagen, należy
poinformować o tym swojego lekarza. Ponadto długoterminowy wpływ leku Mirtagen na
bezpieczeństwo dotyczące wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania w
tej grupie wiekowej nie został dotychczas wykazany. Częściej obserwowano znaczący przyrost masy
ciała u pacjentów leczonych mirtazapiną w tej grupie wiekowej w porównaniu z dorosłymi.
Myśli samobójcze i pogorszenie się depresji oraz stanów lękowych
Pacjenci z depresją czasami mogą mieć myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. Myśli takie
mogą się nasilić, kiedy po raz pierwszy zostaną zastosowane leki przeciwdepresyjne, ponieważ leki
takie działają powoli, zazwyczaj około 2 tygodnia czasem dłużej.
Może to mieć miejsce:
• Jeżeli u pacjenta wcześniej pojawiały się myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie.
• Jeżeli pacjent jest młodym dorosłym. Informacje z badań klinicznych wykazały podwyższone
ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi,
leczonych lekami przeciwdepresyjnymi.
W przypadku wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójczych, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać się natychmiast do szpitala.
Pomocna może być rozmowa z kimś bliskim z rodziny lub przyjacielem. Pacjent może
poinformować te osoby o depresji i zwrócić się z prośbą o zapoznanie się z tą ulotką aby mogły
powiedzieć pacjentowi, jeśli zauważą pogorszenie stanu zdrowia czy nietypowe zmiany w
zachowaniu.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Mirtagen należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
występują lub kiedykolwiek występowały poniższe choroby:
• drgawki (padaczka)
• choroby wątroby, włączając żółtaczkę
• choroby nerek
• choroby serca lub historia chorób serca w rodzinie, w tym pewnego rodzaju zaburzenia serca,
które mogą powodować zmianę rytmu serca, niedawny zawał serca, niewydolność serca lub
stosowanie określonych leków mogących powodować zakłócenie rytmu serca
• niskie ciśnienie tętnicze
• schizofrenia
• zaburzenia afektywne dwubiegunowe (naprzemienne okresy podwyższonego nastroju i
podniecenia oraz depresji)
• cukrzyca (może być konieczna zmiana dawki insuliny lub innych leków hipoglikemizujących)
• choroby oka, takie jak podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (jaskra)
• trudności w oddawaniu moczu, które mogą wynikać z przerostu prostaty.
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku są często bardziej wrażliwi, szczególnie na działania niepożądane leków
przeciwdepresyjnych.
Podczas leczenia
Należy poinformować lekarza:
• w przypadku wystąpienia objawów zakażenia takich jak wysoka gorączka, ból gardła,
owrzodzenie jamy ustnej. W rzadko występujących przypadkach objawy te mogą być oznaką
zaburzeń wytwarzania krwinek przez szpik kostny. Chociaż występują rzadko, objawy te
pojawiają się najczęściej po 4-6 tygodniach leczenia.
Lek Mirtagen a inne leki
Nie należy stosować leku Mirtagen jednocześnie z:
• Inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ani przed upływem dwóch tygodni od zakończenia
ich przyjmowania. Nie należy również rozpoczynać stosowania leku Mirtagen przed upływem
dwóch tygodni od zakończenia przyjmowania inhibitorów MAO.
Przykładami inhibitorów MAO są: moklobemid, tranylcypromina (leki przeciwdepresyjne) i
selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona).
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym lekach dostępnych bez
recepty, a w szczególności o:
• innych lekach przeciwdepresyjnych jak SSRI (np. citalopram), wenlafaksyna, L-tryptofan lub
tryptany (stosowane w leczeniu migreny), tramadol (lek przeciwbólowy), linezolid (antybiotyk),
sole litu (stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychiatrycznych) i preparaty zawierające
ziele dziurawca zwyczajnego Hypericum perforatum (preparaty ziołowe stosowane w leczeniu
depresji). W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących tylko lek Mirtagen lub w
terapii skojarzonej z tymi lekami, może wystąpić zespół serotoninowy. Niektóre z jego objawów
to gorączka, pocenie się, zwiększona częstość akcji serca, biegunka, (niekontrolowane) skurcze
mięśni, dreszcze, wzmożenie odruchów, niepokój, zmiany nastroju, utrata przytomności. Należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia razem kilku z wymienionych
objawów.
• lekach stosowanych w leczeniu lęku i bezsenności jak benzodiazepiny, np. diazepam,
chlordiazepoksyd.
• lekach stosowanych w leczeniu schizofrenii jak olanzapina.
• lekach stosowanych w leczeniu alergii jak cetyryzyna.
• lekach stosowanymi w leczeniu silnego bólu jak morfina. Lek Mirtagen w skojarzeniu z tymi
lekami może nasilać senność wywoływaną przez te leki.
Leki zwiększające ilość mirtazapiny we krwi:
• leki stosowane w leczeniu zakażeń; leki przeciwbakteryjne (jak erytromycyna), leki
przeciwgrzybicze (takie jak ketokonazol), leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV i AIDS (takie
jak inhibitory proteazy HIV np. rytonawir, nelfinawir); leki na depresję (takie jak nefazodon) i
leki stosowane w leczeniu wrzodów żołądka (takie jak cymetydyna). W połączeniu z lekiem
Mirtagen, leki te mogą zwiększać stężenie mirtazapiny we krwi. Należy poinformować lekarza o
przyjmowaniu tych leków. Może być konieczne zmniejszenie dawki leku Mirtagen, a po
zakończeniu leczenia tymi lekami zwiększenie dawki leku Mirtagen.
Leki zmniejszające ilość mirtazapiny we krwi:
• karbamazepina i fenytoina, leki stosowane w leczeniu padaczki; ryfampicyna, lek stosowany w
leczeniu gruźlicy. W skojarzeniu z lekiem Mirtagen, leki te mogą zmniejszać stężenie leku
Mirtagen we krwi. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tych leków. Może być
konieczne zwiększenie dawki leku Mirtagen, a po zakończeniu leczenia tymi lekami-zmniejszenie
dawki leku Mirtagen.
• warfaryna, lek zapobiegający powstawaniu zakrzepów. Lek Mirtagen może wzmagać działanie
warfaryny. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tych leków. W przypadku leczenia
skojarzonego z lekiem Mirtagen doradza się monitorowanie obrazu krwi.
Lek Mirtagen z alkoholem
W przypadku picia alkoholu w czasie stosowania tego leku może wystąpić senność.
Najlepiej unikać picia alkoholu w czasie stosowania leku Mirtagen.
Ciąża i karmienie piersią
Ograniczone doświadczenia dotyczące stosowania leku Mirtagen u kobiet w ciąży nie wykazują
zwiększonego ryzyka. Jednakże należy zachować ostrożność podczas stosowania w czasie ciąży.
W razie zajścia w ciążę lub planowania ciąży podczas przyjmowania leku Mirtagen, należy zapytać
lekarza czy można kontynuować przyjmowanie leku. Jeżeli lek Mirtagen jest przyjmowany w czasie
ciąży lub krótko przed porodem, zaleca się obserwację noworodka ze względu na możliwość
wystąpienia działań niepożądanych.
Należy upewnić się, że położna i (lub) lekarz wiedzą o stosowaniu przez pacjentkę leku Mirtagen.
Stosowanie podobnych leków (SSRI) w czasie ciąży może podwyższać ryzyko wystąpienia ciężkiego
stanu u dzieci, tak zwanego przewlekłego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), powodującego
przyspieszone oddychanie i pojawiające się zasinienie. Objawy zwykle zaczynają się w ciągu 24
godzin po narodzinach dziecka. W przypadku wystąpienia opisanych objawów u dziecka, należy
natychmiast skontaktować się z położną lub lekarzem.
Należy zapytać lekarza czy można karmić piersią podczas przyjmowania leku Mirtagen.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Mirtagen może zmniejszać czujność i zdolność koncentracji. Przed prowadzeniem pojazdów i
obsługiwaniem maszyn, należy upewnić się, że zdolność koncentracji i czujność nie uległy osłabieniu.
Lek Mirtagen zawiera aspartam (E 951)
Ten lek zawiera 3 mg aspartamu (E 951) w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej.
Aspartam (E 951) jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej
nieprawidłowego wydalania.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej wymienionych objawów, należy przestać stosować lek
Mirtagen i natychmiast powiadomić lekarza lub udać się na izbę przyjęć najbliższego szpitala:
Rzadko (mogą dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):
• zapalenie trzustki, powodujące umiarkowany do silnego ból żołądka promieniujący do pleców.
Częstość nieznana (częstość występowania nie może być określona na podstawie dostępnych
danych):
• napady padaczkowe (drgawki)
• żółte zabarwienie skóry lub oczu, może to sugerować zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka)
• połączenie objawów takich jak gorączka o niejasnej przyczynie, pocenie się, zwiększona częstość
akcji serca, biegunka, (niekontrolowane) skurcze mięśni, dreszcze, wzmożenie odruchów
niepokój, zmiany nastroju, utrata przytomności. W bardzo rzadkich przypadkach mogą one być
oznaką zespołu serotoninowego
• myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie lub próby samobójcze
• czerwonawe zmiany skórne na tułowiu w postaci tarczowatych plamek lub okrągłych plam, często
z pęcherzami w centralnej części; łuszczenie skóry; owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej,
gardła, nosa, oczu i narządów płciowych. Tego typu ciężkie wysypki skórne mogą być
poprzedzone gorączką oraz objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna
nekroliza naskórka)
• rozległa wysypka, wysoka gorączka i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS, tj. zespół
nadwrażliwości na lek)
• objawy zakażenia, takie jak nagła wysoka gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej
(agranulocytoza). Mirtazapina może powodować zaburzenia produkcji krwinek (zahamowanie
czynności szpiku kostnego). Niektórzy ludzie stają się mniej odporni na infekcje, ponieważ
mirtazapina może powodować chwilowy niedobór białych krwinek (granulocutopenia). W
rzadkich przypadkach mirtazapina może również powodować niedobór czerwonych i białych
krwinek, a także płytek krwi (anemia aplastyczna), niedobór płytek krwi (małopłytkowość) lub
zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia)
• rozpad tkanki mięśniowej, powodujący bóle mięśni, tkliwość, sztywność i (lub) osłabienie oraz
ciemne zabarwienie moczu (rabdomioliza)
• trudności w oddawaniu moczu lub opróżnianiu pęcherza
• niższy niż normalnie poziom sodu we krwi, mogący powodować, uczucie osłabienia i być mylony
z bólem mięśni. Może być to wynikiem niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego,
które powoduje zatrzymywanie wody w organizmie i rozcieńczenie krwi, zmniejszając ilość sodu.
Inne działania niepożądane:
Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• zwiększony apetyt lub zwiększenie masy ciała
• senność
• ból głowy
• suchość w jamie ustnej.
Częste (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
• letarg
• zawroty głowy
• drgawki lub drżenie
• nudności
• biegunka
• wymioty
• zaparcia
• wysypka lub wykwity skórne
• bóle stawów, bóle mięśni
• bóle pleców
• zawroty głowy lub omdlenia podczas nagłej zmiany pozycji ciała, np. podczas wstawania
(niedociśnienie ortostatyczne)
• opuchlizna (zwykle kostek lub stóp) spowodowana gromadzeniem się płynów (obrzęki)
• zmęczenie
• intensywne marzenia senne
• splątanie
• uczucie lęku
• problemy ze snem.
Niezbyt częste (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów):
• uczucie pobudzenia lub podniecenia (mania)
• nietypowe odczucia skórne, np. palenie, pieczenie czy mrowienie (parestezja)
• zespół niespokojnych nóg
• omdlenia
• nienaturalne odczucia w jamie ustnej (niedoczulica jamy ustnej)
• niskie ciśnienie krwi
• koszmary senne
• pobudzenie
• widzenie, odczuwanie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją (halucynacje)
• nagląca potrzeba ruchu.
Rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):
• drganie mięśni lub skurcze (drgawki kloniczne mięśni)
• agresywne zachowanie
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych widoczne w badaniach krwi.
Częstość nieznana (częstość występowania nie może zostać określona na podstawie dostępnych
danych):
• nienaturalne odczucia w jamie ustnej, np. palenie, pieczenie czy mrowienie (parestezja jamy
ustnej)
• obrzęk jamy ustnej
• niski poziom sodu we krwi (hiponatremia) widoczny w badaniach krwi
• zwiększone wydzielanie śliny
• lunatykowanie
• trudności w mówieniu
• zwiększony poziom hormonu prolaktyny we krwi (hiperprolaktynemia, obejmująca takie objawy
jak powiększenie piersi i (lub) mleczna wydzielina z brodawki sutkowej).
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Następujące działania niepożądane były często obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem
dzieci poniżej 18 lat: pokrzywka oraz zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na mirtazapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie mirtazapiny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Dzieci i młodzież
Mirtazapiny nie stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W toku prób klinicznych obserwowano zachowania samobójcze (próby samobójstwa i myśli
samobójcze) i wrogość (szczególnie agresję, zachowania buntownicze oraz przejawy gniewu) częściej
u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż u grupy, której podawano placebo.
Jeśli, ze względu na stan pacjenta zostanie jednak podjęta decyzja o podaniu leku, pacjent powinien
być uważnie obserwowany, czy nie wystąpią u niego objawy samobójcze. Ponadto, brak
długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży, dotyczących
wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Samobójstwo, myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia się
i samobójstwa (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się aż do momentu
uzyskania istotnej remisji. W związku z tym, że w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub
dłuższego okresu może nie być poprawy, pacjentów należy starannie obserwować aż do czasu
wystąpienia poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może
zwiększać się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający w istotnym stopniu
skłonności samobójcze jeszcze przed rozpoczęciem leczenia, należą do grupy zwiększonego ryzyka
wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i w czasie leczenia należy ich poddać ścisłej
obserwacji. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi,
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone
(w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku i w przypadku zmiany dawki, należy dokładnie
obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów)
należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby,
wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu a w razie ich
wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
Ze względu na możliwość samobójstwa, szczególnie na początku leczenia, pacjent powinien otrzymać
najmniejszą liczbę tabletek mirtazapiny umożliwiającą odpowiednie leczenie, co pozwoli
zminimalizować ryzyko przedawkowania.
Zahamowanie czynności szpiku kostnego
Podczas leczenia mirtazapiną opisywano przypadki zahamowania czynności szpiku, występujące
zwykle w postaci granulocytopenii lub agranulocytozy. Odwracalna agranulocytoza była opisywana
jako rzadko występująca w badaniach klinicznych z mirtazapiną. W okresie po wprowadzeniu
mirtazapiny do obrotu, opisano rzadkie przypadki agranulocytozy, najczęściej odwracalne, ale
w niektórych przypadkach śmiertelne. Śmiertelne przypadki najczęściej dotyczyły pacjentów w wieku
powyżej 65 lat. Lekarz powinien być wyczulony na takie objawy jak gorączka, ból gardła, zapalenie
jamy ustnej lub inne objawy infekcji. W razie wystąpienia tych objawów należy zaprzestać leczenia
i wykonać badanie krwi.
Żółtaczka
Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia żółtaczki.
Stany wymagające nadzoru
Ostrożne dawkowanie oraz systematyczna i ścisła kontrola są konieczne w przypadku pacjentów z:
- padaczką i organicznym uszkodzeniem mózgu: chociaż doświadczenia kliniczne wskazują,
że podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, w czasie leczenia
miratzapiną napady padaczkowe występują rzadko. Mirtazapinę należy ostrożnie stosować
u pacjentów, u których występowały w przeszłości napady padaczkowe. W przypadku
pojawienia się napadów padaczkowych lub zwiększenia częstości ich występowania w trakcie
leczenia, lek należy odstawić.
- zaburzeniami czynności wątroby: po doustnym podaniu 15 mg mirtazapiny w pojedynczej
dawce u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby, klirens mirtazapiny
może być w przybliżeniu 35 % zmniejszony w porównaniu do pacjentów z prawidłową
czynnością wątroby. Średnie stężenie mirtazapiny w osoczu było zwiększone o około 55%.
- zaburzeniami czynności nerek: po podaniu doustnym 15 mg mirtazapiny w dawce
pojedynczej u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
< 40 ml/min) i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 10 ml/min)
klirens mirtazapiny był zmniejszony odpowiednio o 30 % i 50 % w porównaniu do pacjentów
z prawidłową czynnością nerek. Średnie stężenie mirtazapiny w osoczu było zwiększone
odpowiednio o około 55 % i 115 %. Nie było znaczących różnic u pacjentów z lekkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min) w porównaniu do grupy
kontrolnej.
- chorobami serca, takimi jak zaburzenia przewodzenia, dławica piersiowa czy przebyty
ostatnio zawał mięśnia sercowego, należy podjąć zwykłe środki ostrożności i starannie dobrać
dawki stosowanych jednocześnie leków.
- niskim ciśnieniem tętniczym.
- cukrzycą: u pacjentów z cukrzycą leki przeciwdepresyjne mogą zmieniać kontrolę
glikemiczną. Może być konieczna zmiana dawki insuliny i (lub) doustnych leków
hipoglikemizujących. Doradza się stały nadzór lekarza.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, należy zwrócić uwagę na:
- Stosowanie leków przeciwdepresyjnych u pacjentów ze schizofrenią lub innymi zaburzeniami
psychotycznymi może pogorszyć ich stan. Mogą ulec nasileniu objawy paranoidalne.
- Podczas leczenia fazy depresji w przypadku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, może
nastąpić przejście w fazę maniakalną. Pacjenci z historią manii i (lub) hipomanii powinni być
starannie obserwowani. Należy zaprzestać podawania mirtazapiny u pacjenta wchodzącego
w fazę maniakalną.
- Chociaż mirtazapina nie powoduje uzależnienia, doświadczenia po wprowadzeniu produktu
do obrotu wskazują, że nagłe zakończenie podawania leku po dłuższym okresie jego
stosowania może czasem powodować objawy odstawienne. W większości objawy odstawienie
są łagodne i samoistnie ustępują. Wśród różnych opisywanych objawów abstynencji po
odstawieniu leku najczęściej opisywano zawroty głowy, pobudzenie, niepokój, bole głowy
i nudności. Chociaż były one opisywane jako objawy abstynencji po odstawieniu leku, mogą
być związane również z samą chorobą. Jak zalecono w punkcie 4.2, wskazane jest stopniowe
zakończenie leczenia mirtazapiną.
- Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddawania moczu, jak w przypadku
rozrostu gruczołu krokowego oraz u pacjentów z ostrą jaskrą z wąskim kątem przesączania
oraz podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, (chociaż w tym przypadku lek Mirtagen
nie będzie miał większego wpływu ze względu na słabe działanie przeciwcholinergiczne).
- Akatyzja (niepokój psychoruchowy): stosowanie leków przeciwdepresyjnych związane jest
z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się nieprzyjemnym lub wyczerpującym
niepokojem oraz potrzebą ruchu, często związaną z niemożnością utrzymania jednej pozycji-
siedzącej lub stojącej. W większości przypadków występuje ona w pierwszych tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których występują takie objawy, zwiększenie dawki może być
szkodliwe.
- Wydłużenie odstępu QT: W okresie stosowania mirtazapiny po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu
komorowego typu „torsade de pointes”, tachykardii komorowej i nagłych zgonów. Większość
tych doniesień dotyczyła przedawkowania produktu leczniczego lub pacjentów z innymi
czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym osób stosujących jednocześnie produkty
lecznicze powodujące wydłużenie odstępu QTc (patrz punkty 4.5 i 4.9). Należy zachować
ostrożność, przepisując mirtazapinę pacjentom z rozpoznaną chorobą układu sercowo-
naczyniowego albo osobom, w których rodzinie występowały przypadki wydłużenia odstępu
QT, a także podczas jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych powodujących
wydłużenie odstępu QTc.
Hiponatraemia
Bardzo rzadko podczas stosowania mirtazapiny zgłaszano występowanie hiponatremii wywołanej
prawdopodobnie niewłaściwym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego (zespół nieadekwatnego
wydzielania ADH, ang. syndrome of inappropriate ADH secretion, SIADH). Należy zachować
ostrożność u pacjentów z grupy ryzyka, takich jak w podeszłym wieku lub u pacjentów stosujących
równocześnie leki, o których wiadomo, że wywołują hiponatremię.
Zespół serotoninowy
Interakcje z lekami serotoninergicznymi: zespół serotoninowy może wystąpić podczas skojarzonego
podawania leków selektywnie hamujących wychwyt zwrotny serotoniny i innych leków
serotoninergicznych (patrz punkt 4.5). Objawy zespołu serotoninowego to: hipertermia, sztywność
mięśni, mioklonie, zaburzenia funkcji wegetatywnych z możliwymi szybkimi zmianami czynności
życiowych, zaburzenia świadomości w tym splątanie, pobudliwość i narastająca agitacja prowadząca
do majaczenia i śpiączki. W przypadku pojawienia się takich objawów należy przerwać leczenie
mirtazapiną i zastosować leczenie objawowe. Z doświadczeń po wprowadzeniu produktu do obrotu
wynika, że u pacjentów przyjmujących tylko mirtazapinę zespół serotoninowy występuje bardzo
rzadko (patrz punkt 4.8).
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
W związku z leczeniem mirtazapiną zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji
skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcja polekowa
z towarzyszącą eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and
systemic symptoms, DRESS), pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które mogą
zagrażać życiu lub powodować zgon.
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na tego typu
reakcje należy niezwłocznie zaprzestać stosowania mirtazapiny.
Jeśli podczas przyjmowania mirtazapiny u pacjenta wystąpi jedna z takich reakcji, w żadnym
przypadku nie wolno powtórnie rozpoczynać leczenia mirtazapiną u tego pacjenta.
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku są często bardziej wrażliwi, szczególnie na działania niepożądane leków
przeciwdepresyjnych. Z badań klinicznych mirtazapiny wynika, że u pacjentów w podeszłym wieku
działania niepożądane nie występują częściej niż w innych grupach wiekowych.
Aspartam
Produkt leczniczy Mirtagen, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, zawiera aspartam, pochodną
fenyloalaniny. Każda tabletka zawierająca 15 mg, 30 mg i 45 mg mirtazapiny zawiera odpowiednio
1,68 mg, 3,36 mg i 5,04 mg fenyloalaniny. Aspartam przyjmowany doustnie jest hydrolizowany w
przewodzie pokarmowym. Jednym z głównych produktów hydrolizy jest fenyloalanina. Może być
szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
- Nie należy stosować mirtazapiny jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO)
lub w ciągu 2 tygodni po zaprzestaniu terapii inhibitorami MAO. W odwrotnej sytuacji
powinno również upłynąć około dwa tygodnie zanim pacjenci leczeni mirtazapiną będą mogli
rozpocząć terapię inhibitorami MAO (patrz punkt 4.3).
Dodatkowo, tak jak w przypadku leków selektywnie hamujących wychwyt zwrotny
serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI), skojarzone podawanie
mirtazapiny z innymi substancjami czynnymi leków serotoninergicznych (L- tryptofan,
tryptany, tramadol, linezolid, błękit metylenowy, SSRI, wenlafaksyna, sole litu i preparaty
zawierające ziele dziurawca zwyczajnego -Hypericum perforatum) może prowadzić do
wystąpienia objawów związanych z serotoniną (zespół serotoninowy: patrz punkt 4.4). Należy
zachować ostrożność i starannie obserwować pacjenta jeżeli podaje się mirtazapinę w
skojarzeniu z tymi substancjami.
- Mirtazapina może nasilać sedatywne właściwości benzodiazepin i innych leków
uspokajających (najbardziej leków przeciwpsychotycznych, antagonistów H1
przeciwhistaminowych, opioidów). Należy zachować ostrożność zapisując takie leki
jednocześnie z mirtazapiną.
- Mirtazapina może nasilać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.
Pacjentom należy doradzać, aby unikali spożywania alkoholu podczas terapii mirtazapiną.
- Mirtazapina w dawce 30 mg raz na dobę powodowała niewielkie, ale istotne statystycznie
zwiększenie wartości INR u osób leczonych warfaryną. W związku z tym, że nie można
wykluczyć silniejszego działania po większej dawce mirtazapiny, w przypadku jednoczesnego
stosowania warfaryny i mirtazapiny zaleca się monitorowanie współczynnika INR.
- W przypadku jednoczesnego stosowania produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QTc
(np. niektórych leków przeciwpsychotycznych lub antybiotyków), może być zwiększone
ryzyko wydłużenia odstępu QT i (lub) wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca (np.
częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”).
Interakcje farmakokinetyczne
- Karbamazepina i fenytoina, leki indukujące CYP3A4, zwiększały klirens mirtazapiny
około dwukrotnie, powodując zmniejszenie stężenia mirtazapiny w osoczu o 45% do
60%. W razie dołączania karbamazepiny lub innego leku indukującego metabolizm
wątrobowy (takiego jak ryfampicyna) do terapii mirtazapiną, może zaistnieć konieczność
zwiększenia dawki mirtazapiny. W przypadku odstawiania takiego leku, konieczne może
być zmniejszenie dawki mirtazapiny.
- Jednoczesne podawanie ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, zwiększa stężenie
w osoczu i AUC mirtazapiny odpowiednio o około 40 % i 50 %.
- Równoczesne podawanie cymetydyny (słaby inhibitor CYP1A2, CYP2D6 i CYP3A4)
z mirtazapiną, może zwiększyć średnie stężenie mirtazapiny w osoczu o więcej niż 50%.
Należy zachować ostrożność i zmniejszyć dawkę w sytuacji równoczesnego podawania
mirtazapiny z silnymi inhibitorami CYP3A4, inhibitorami proteazy HIV, azolowymi
środkami przeciwgrzybicznymi, erytromycyną, cymetydyną lub nefazodonem.
- Badania interakcji nie wykazały żadnych istotnych zmian farmakokinetycznych
w przypadku równoczesnego podawania pacjentom mirtazapiny z paroksetyną,
amitryptyliną, rysperydonem czy litem.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
U pacjentów z depresją występuje szereg objawów, które są związane z samą chorobą. Czasami więc
trudno ocenić, które objawy są wynikiem samej choroby, a które są spowodowane leczeniem
mirtazapiną.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u więcej niż 5% pacjentów leczonych
mirtazapiną w randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach (patrz poniżej) to: senność,
uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, zawroty głowy
i zmęczenie.
W związku z leczeniem mirtazapiną zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji
skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczna
martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcja polekowa z towarzyszącą
eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms,
DRESS), pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Wszystkie randomizowane kontrolowane placebo badania u pacjentów (w tym wskazania inne niż
ciężkie zaburzenie depresyjne były oceniane pod względem działań niepożądanych mirtazapiny.
Metaanaliza dotyczyła 20 badań, w których planowany czas leczenia wynosił do 12 tygodni, z
udziałem 1501 pacjentów (134 osobolat) przyjmujących mirtazapinę w dawce do 60 mg i 850
pacjentów (79 osobolat) przyjmujących placebo. Fazy przedłużenia tych badań zostały wyłączone, w
celu zachowania porównania z placebo.
Tabela 1 pokazuje dane dotyczące kategorii częstości występowania działań niepożądanych, które
wystąpiły statystycznie znamiennie częściej podczas leczenia mirtazapiną w porównaniu do placebo.
Dodano również działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych. Częstość występowania działań
niepożądanych zgłaszanych spontanicznie wyznaczono na podstawie częstości ich występowania
w badaniach klinicznych. Częstość występowania działań niepożądanych raportowanych
spontanicznie, których nie obserwowano u pacjentów w randomizowanych kontrolowanych placebo
badaniach z mirtazapiną, sklasyfikowano jako częstość „nieznana”.
Tabela 1. Działania niepożądane produktu Mirtagen
Częstość nieznana: • Zahamowanie czynności szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna,tromboc ytopenia) • Eoozynofilia
Częstość nieznana: • Niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego • Hiperprolaktynemia (oraz związane z nią objawy
nią objawy
Częstość nieznana: mlekotoku i przerostu gruczołów sutkowych)
Bardzo często: • Zwiększenie masy ciała 1 • Zwiększony apetyt 1
Częstość nieznana: • Hiponatremia
Często: • Nietypowe sny • Dezorientacja • Lęk2,5 • Bezsenność3,5
Niezbyt często: • Koszmary senne2 • Mania • Pobudzenie2 • Omamy • Niepokój psychoruchowy (w tym akatyzja, hiperkinezja)
Rzadko: • Agresja
Częstość nieznana: • Myśli samobójcze6 • Zachowania samobójcze6 • Somnambulizm (lunatyzm)
Bardzo często: • Senność1, 4 • Uspokojenie1, 4 • Ból głowy2
Często: • Letarg1 • Zawroty głowy • Drżenie • Amnezja7
Niezbyt często: • Paraestezja2 • Zespół niespokojnych nóg • Omdlenie
Rzadko: • Mioklonie
Częstość nieznana: • Drgawki (napady padaczki) • Zespół serotoninowy • Parestezja jamy ustnej • Dyzartria – mowa bezgłośna
Często: • Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: • Niedociśnienie 2
Bardzo często: • Suchość w jamie ustnej
Często: • Nudności3 • Biegunka2 • Wymioty2 • Zaparcia1
Niezbyt często: • Niedoczulica jamy ustnej
Rzadko: • Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: • Obrzęk jamy ustnej • Zwiększone wydzielanie śliny
Rzadko: • Zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy
Często: • Wysypka2
Częstość nieznana: • Zespół Stevensa- Johnsona • Pęcherzowe zapalenie skóry • Rumień wielopostaciowy • Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka • Reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Często: • Ból stawów • Ból mięśni • Ból pleców1
Częstość nieznana: • Rabdomioliza
tkanki łącznej
Częstość nieznana: • Zatrzymanie moczu
Częstość nieznana: • Priapizm
Często: • Obrzęki obwodowe1 Zmęczenie
Częstość nieznana: • Obrzęk uogólniony • Obrzęk miejscowy
Częstość nieznana: • Zwiększenie aktywności kinazy kreatyniny
1 W badaniach klinicznych te działania występowały znamiennie statystycznie częściej podczas stosowania mirtazkapreinayty nniżin y
placebo.
2 W badaniach klinicznych te działania występowały częściej podczas stosowania placebo niż mirtazapiny, jakkolwiek nie
było to częściej znamiennie statystycznie.
3 W badaniach klinicznych te działania występowały znamiennie statystycznie częściej podczas stosowania placebo niż
mirtazapiny.
4 Uwaga: zwykle zmniejszenie dawki nie prowadzi do zmniejszenia senności i uspokojenia, ale może wpływać ujemnie na
skuteczność działania przeciwdepresyjnego.
5 Zwykle podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych niepokój i bezsenność (które mogą być objawami depresji) mogą
się rozwinąć lub pogorszyć. W czasie leczenia mirtazapiną raportowano pojawienie się po raz pierwszy lub pogorszenie
niepokoju i bezsenności.
6 Przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych raportowano podczas stosowania mirtazapiny lub krótko po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4)
7 W większości przypadków pacjenci wyzdrowieli po odstawieniu leku
W ocenie laboratoryjnej badań klinicznych obserwowano przemijające zwiększenie aktywności
aminotransferaz i gamma-glutamyltransferazy (jakkolwiek związanych z tym działań niepożądanych
nie zgłaszano znamiennie statystycznie częściej w grupie stosującej mirtazpinę niż w grupie placebo).
Dzieci i młodzież:
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci często obserwowano następujące działania niepożądane:
zwiększenie masy ciała, pokrzywkę i hipertriglicerydemię (patrz również punkt 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Mirtazapinum 30 mg (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej)
Ulotka poniżej jest dokumentem tego importu równoległego (z rejestru), a ChPL pochodzi z produktu referencyjnego (dopuszczonego do obrotu w Polsce odpowiednika). Opakowanie, ulotka dołączona do opakowania i niektóre dane (np. język, nazwa lub wygląd opakowania) mogą się różnić: sprawdź ulotkę w opakowaniu. Produkt referencyjny: Mirtagen (numer w rejestrze: 100180370).
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Krospowidon; Mannitol; Celuloza mikrokrystaliczna; Aspartam (E951); Aromat truskawkowo-guaranowy; Aromat mięty pieprzowej; Krzemionka koloidalna bezwodna; Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- aspartam: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały okrągły nadruk: A nadruk: 37
Lek Mirtagen to tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są okrągłe, białe, oznaczone z jednej strony literą „A” i „37” po drugiej stronie. W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego lub importera równoległego. źródło: Ulotka, pkt 6 - biały okrągły nadruk: 36 nadruk: A nadruk: 37 nadruk: 38
Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej 15 mg: Biała, okrągła tabletka oznakowana po jednej stronie kodem „36”, a po drugiej stronie literą „A”. Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej 30 mg: Biała, okrągła tabletka oznakowana po jednej stronie kodem „37”, a po drugiej stronie literą „A”. Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej 45 mg: Biała, okrągła tabletka oznakowana po jednej stronie kodem „38”, a po drugiej stronie literą „A”. źródło: ChPL, pkt 3
- biały okrągły nadruk: A nadruk: 37
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Mirtazapina ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mirtazapina może zaburzać koncentrację i czujność (szczególnie w początkowym okresie terapii). Pacjenci powinni unikać wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, które wymagają czujności i dobrej koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn, w dowolnym momencie, gdy lek ma na to wpływ.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
67 pozycji wyodrębnione przez model AI
- bardzo często: Zwiększony apetyt; Ból głowy
- często: Nietypowe sny; Dezorientacja; Lęk; Bezsenność; Letarg; Drżenie; Amnezja; Hipotonia ortostatyczna; Nudności; Biegunka; Wymioty; Zaparcia; Wysypka; Ból stawów; Ból mięśni; Ból pleców; Obrzęki obwodowe
- niezbyt często: Koszmary senne; Mania; Pobudzenie; Omamy; Niepokój psychoruchowy (w tym akatyzja, hiperkinezja); Paraestezja; Zespół niespokojnych nóg; Omdlenie; Niedociśnienie; Niedoczulica jamy ustnej
- rzadko: Agresja; Mioklonie; Zapalenie trzustki; Zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy
- częstość nieznana: Zahamowanie czynności szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna,tromboc ytopenia); Eoozynofilia; Niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego; Hiperprolaktynemia (oraz związane z nią objawy mlekotoku i przerostu gruczołów sutkowych); Hiponatremia; Myśli samobójcze; Zachowania samobójcze; Somnambulizm (lunatyzm); Drgawki (napady padaczki); Zespół serotoninowy; Parestezja jamy ustnej; Dyzartria – mowa bezgłośna; Obrzęk jamy ustnej; Zwiększone wydzielanie śliny; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; Reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS); Rabdomioliza; Zatrzymanie moczu; Priapizm; Obrzęk uogólniony; Obrzęk miejscowy; Zwiększenie aktywności kinazy kreatyniny
- częstość niepodana w tekście: senność; uspokojenie; suchość w jamie ustnej; zwiększenie masy ciała; zwiększenie apetytu; zawroty głowy; zmęczenie; zespół Stevensa-Johnsona; toksyczna martwica naskórka; reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi; pęcherzowe zapalenie skóry; rumień wielopostaciowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mirtagen
Kiedy nie stosować leku Mirtagen:
– jeśli pacjent ma uczulenie na mirtazapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
– jeśli obecnie lub niedawno (przez ostatnie 2 tygodnie) były stosowane leki z grupy inhibitorów
monoaminooksydazy (IMAO).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Kiedy nie stosować leku Mirtagen lub skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jego
stosowania:
Jeśli kiedykolwiek po stosowaniu leku Mirtagen lub innych leków u pacjenta wystąpiły takie objawy,
jak ciężka wysypka skórna bądź łuszczenie skóry, pęcherze skórne i (lub) nadżerki błony śluzowej
jamy ustnej. Podczas stosowania leku Mirtagen zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych,
takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz reakcja polekowa z
towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi. W przypadku stwierdzenia któregokolwiek z
objawów opisanych w punkcie 4 w odniesieniu do ciężkich reakcji skórnych należy przerwać
stosowanie leku i niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły ciężkie
reakcje skórne, nie należy powtórnie rozpoczynać leczenia lekiem Mirtagen.
Dzieci i młodzież
Lek Mirtagen nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie
ustalono jego skuteczności. Należy również podkreślić, że w przypadku przyjmowania leków tej
grupy pacjenci w wieku poniżej 18 lat są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia działań
niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja,
zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo tego, lekarz może przepisać lek Mirtagen
pacjentom w wieku poniżej 18 lat, stwierdzając, że leży to w ich najlepiej pojętym interesie. Jeśli
lekarz przepisał lek Mirtagen pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, a pacjent chciałby to
przedyskutować, należy ponownie zgłosić się do lekarza. W przypadku rozwoju lub nasilenia wyżej
wymienionych objawów u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, przyjmujących lek Mirtagen, należy
poinformować o tym swojego lekarza. Ponadto długoterminowy wpływ leku Mirtagen na
bezpieczeństwo dotyczące wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania w
tej grupie wiekowej nie został dotychczas wykazany. Częściej obserwowano znaczący przyrost masy
ciała u pacjentów leczonych mirtazapiną w tej grupie wiekowej w porównaniu z dorosłymi.
Myśli samobójcze i pogorszenie się depresji oraz stanów lękowych
Pacjenci z depresją czasami mogą mieć myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. Myśli takie
mogą się nasilić, kiedy po raz pierwszy zostaną zastosowane leki przeciwdepresyjne, ponieważ leki
takie działają powoli, zazwyczaj około 2 tygodnia czasem dłużej.
Może to mieć miejsce:
• Jeżeli u pacjenta wcześniej pojawiały się myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie.
• Jeżeli pacjent jest młodym dorosłym. Informacje z badań klinicznych wykazały podwyższone
ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobami psychicznymi,
leczonych lekami przeciwdepresyjnymi.
W przypadku wystąpienia myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójczych, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać się natychmiast do szpitala.
Pomocna może być rozmowa z kimś bliskim z rodziny lub przyjacielem. Pacjent może
poinformować te osoby o depresji i zwrócić się z prośbą o zapoznanie się z tą ulotką aby mogły
powiedzieć pacjentowi, jeśli zauważą pogorszenie stanu zdrowia czy nietypowe zmiany w
zachowaniu.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Mirtagen należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
występują lub kiedykolwiek występowały poniższe choroby:
• drgawki (padaczka)
• choroby wątroby, włączając żółtaczkę
• choroby nerek
• choroby serca lub historia chorób serca w rodzinie, w tym pewnego rodzaju zaburzenia serca,
które mogą powodować zmianę rytmu serca, niedawny zawał serca, niewydolność serca lub
stosowanie określonych leków mogących powodować zakłócenie rytmu serca
• niskie ciśnienie tętnicze
• schizofrenia
• zaburzenia afektywne dwubiegunowe (naprzemienne okresy podwyższonego nastroju i
podniecenia oraz depresji)
• cukrzyca (może być konieczna zmiana dawki insuliny lub innych leków hipoglikemizujących)
• choroby oka, takie jak podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (jaskra)
• trudności w oddawaniu moczu, które mogą wynikać z przerostu prostaty.
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku są często bardziej wrażliwi, szczególnie na działania niepożądane leków
przeciwdepresyjnych.
Podczas leczenia
Należy poinformować lekarza:
• w przypadku wystąpienia objawów zakażenia takich jak wysoka gorączka, ból gardła,
owrzodzenie jamy ustnej. W rzadko występujących przypadkach objawy te mogą być oznaką
zaburzeń wytwarzania krwinek przez szpik kostny. Chociaż występują rzadko, objawy te
pojawiają się najczęściej po 4-6 tygodniach leczenia.
Lek Mirtagen a inne leki
Nie należy stosować leku Mirtagen jednocześnie z:
• Inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ani przed upływem dwóch tygodni od zakończenia
ich przyjmowania. Nie należy również rozpoczynać stosowania leku Mirtagen przed upływem
dwóch tygodni od zakończenia przyjmowania inhibitorów MAO.
Przykładami inhibitorów MAO są: moklobemid, tranylcypromina (leki przeciwdepresyjne) i
selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona).
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym lekach dostępnych bez
recepty, a w szczególności o:
• innych lekach przeciwdepresyjnych jak SSRI (np. citalopram), wenlafaksyna, L-tryptofan lub
tryptany (stosowane w leczeniu migreny), tramadol (lek przeciwbólowy), linezolid (antybiotyk),
sole litu (stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychiatrycznych) i preparaty zawierające
ziele dziurawca zwyczajnego Hypericum perforatum (preparaty ziołowe stosowane w leczeniu
depresji). W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących tylko lek Mirtagen lub w
terapii skojarzonej z tymi lekami, może wystąpić zespół serotoninowy. Niektóre z jego objawów
to gorączka, pocenie się, zwiększona częstość akcji serca, biegunka, (niekontrolowane) skurcze
mięśni, dreszcze, wzmożenie odruchów, niepokój, zmiany nastroju, utrata przytomności. Należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia razem kilku z wymienionych
objawów.
• lekach stosowanych w leczeniu lęku i bezsenności jak benzodiazepiny, np. diazepam,
chlordiazepoksyd.
• lekach stosowanych w leczeniu schizofrenii jak olanzapina.
• lekach stosowanych w leczeniu alergii jak cetyryzyna.
• lekach stosowanymi w leczeniu silnego bólu jak morfina. Lek Mirtagen w skojarzeniu z tymi
lekami może nasilać senność wywoływaną przez te leki.
Leki zwiększające ilość mirtazapiny we krwi:
• leki stosowane w leczeniu zakażeń; leki przeciwbakteryjne (jak erytromycyna), leki
przeciwgrzybicze (takie jak ketokonazol), leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV i AIDS (takie
jak inhibitory proteazy HIV np. rytonawir, nelfinawir); leki na depresję (takie jak nefazodon) i
leki stosowane w leczeniu wrzodów żołądka (takie jak cymetydyna). W połączeniu z lekiem
Mirtagen, leki te mogą zwiększać stężenie mirtazapiny we krwi. Należy poinformować lekarza o
przyjmowaniu tych leków. Może być konieczne zmniejszenie dawki leku Mirtagen, a po
zakończeniu leczenia tymi lekami zwiększenie dawki leku Mirtagen.
Leki zmniejszające ilość mirtazapiny we krwi:
• karbamazepina i fenytoina, leki stosowane w leczeniu padaczki; ryfampicyna, lek stosowany w
leczeniu gruźlicy. W skojarzeniu z lekiem Mirtagen, leki te mogą zmniejszać stężenie leku
Mirtagen we krwi. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tych leków. Może być
konieczne zwiększenie dawki leku Mirtagen, a po zakończeniu leczenia tymi lekami-zmniejszenie
dawki leku Mirtagen.
• warfaryna, lek zapobiegający powstawaniu zakrzepów. Lek Mirtagen może wzmagać działanie
warfaryny. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu tych leków. W przypadku leczenia
skojarzonego z lekiem Mirtagen doradza się monitorowanie obrazu krwi.
Lek Mirtagen z alkoholem
W przypadku picia alkoholu w czasie stosowania tego leku może wystąpić senność.
Najlepiej unikać picia alkoholu w czasie stosowania leku Mirtagen.
Ciąża i karmienie piersią
Ograniczone doświadczenia dotyczące stosowania leku Mirtagen u kobiet w ciąży nie wykazują
zwiększonego ryzyka. Jednakże należy zachować ostrożność podczas stosowania w czasie ciąży.
W razie zajścia w ciążę lub planowania ciąży podczas przyjmowania leku Mirtagen, należy zapytać
lekarza czy można kontynuować przyjmowanie leku. Jeżeli lek Mirtagen jest przyjmowany w czasie
ciąży lub krótko przed porodem, zaleca się obserwację noworodka ze względu na możliwość
wystąpienia działań niepożądanych.
Należy upewnić się, że położna i (lub) lekarz wiedzą o stosowaniu przez pacjentkę leku Mirtagen.
Stosowanie podobnych leków (SSRI) w czasie ciąży może podwyższać ryzyko wystąpienia ciężkiego
stanu u dzieci, tak zwanego przewlekłego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN), powodującego
przyspieszone oddychanie i pojawiające się zasinienie. Objawy zwykle zaczynają się w ciągu 24
godzin po narodzinach dziecka. W przypadku wystąpienia opisanych objawów u dziecka, należy
natychmiast skontaktować się z położną lub lekarzem.
Należy zapytać lekarza czy można karmić piersią podczas przyjmowania leku Mirtagen.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Mirtagen może zmniejszać czujność i zdolność koncentracji. Przed prowadzeniem pojazdów i
obsługiwaniem maszyn, należy upewnić się, że zdolność koncentracji i czujność nie uległy osłabieniu.
Lek Mirtagen zawiera aspartam (E 951)
Ten lek zawiera 6 mg aspartamu (E 951) w każdej tabletce ulegającej rozpadowi w jamie ustnej.
Aspartam (E 951) jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej
nieprawidłowego wydalania.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniżej wymienionych objawów, należy przestać stosować lek
Mirtagen i natychmiast powiadomić lekarza lub udać się na izbę przyjęć najbliższego szpitala:
Rzadko (mogą dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):
• zapalenie trzustki, powodujące umiarkowany do silnego ból żołądka promieniujący do pleców.
Częstość nieznana (częstość występowania nie może być określona na podstawie dostępnych
danych):
• napady padaczkowe (drgawki)
• żółte zabarwienie skóry lub oczu, może to sugerować zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka)
• połączenie objawów takich jak gorączka o niejasnej przyczynie, pocenie się, zwiększona częstość
akcji serca, biegunka, (niekontrolowane) skurcze mięśni, dreszcze, wzmożenie odruchów
niepokój, zmiany nastroju, utrata przytomności. W bardzo rzadkich przypadkach mogą one być
oznaką zespołu serotoninowego
• myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie lub próby samobójcze
• czerwonawe zmiany skórne na tułowiu w postaci tarczowatych plamek lub okrągłych plam, często
z pęcherzami w centralnej części; łuszczenie skóry; owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej,
gardła, nosa, oczu i narządów płciowych. Tego typu ciężkie wysypki skórne mogą być
poprzedzone gorączką oraz objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna
nekroliza naskórka)
• rozległa wysypka, wysoka gorączka i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS, tj. zespół
nadwrażliwości na lek)
• objawy zakażenia, takie jak nagła wysoka gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej
(agranulocytoza). Mirtazapina może powodować zaburzenia produkcji krwinek (zahamowanie
czynności szpiku kostnego). Niektórzy ludzie stają się mniej odporni na infekcje, ponieważ
mirtazapina może powodować chwilowy niedobór białych krwinek (granulocutopenia). W
rzadkich przypadkach mirtazapina może również powodować niedobór czerwonych i białych
krwinek, a także płytek krwi (anemia aplastyczna), niedobór płytek krwi (małopłytkowość) lub
zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia)
• rozpad tkanki mięśniowej, powodujący bóle mięśni, tkliwość, sztywność i (lub) osłabienie oraz
ciemne zabarwienie moczu (rabdomioliza)
• trudności w oddawaniu moczu lub opróżnianiu pęcherza
• niższy niż normalnie poziom sodu we krwi, mogący powodować, uczucie osłabienia i być mylony
z bólem mięśni. Może być to wynikiem niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego,
które powoduje zatrzymywanie wody w organizmie i rozcieńczenie krwi, zmniejszając ilość sodu.
Inne działania niepożądane:
Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• zwiększony apetyt lub zwiększenie masy ciała
• senność
• ból głowy
• suchość w jamie ustnej.
Częste (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
• letarg
• zawroty głowy
• drgawki lub drżenie
• nudności
• biegunka
• wymioty
• zaparcia
• wysypka lub wykwity skórne
• bóle stawów, bóle mięśni
• bóle pleców
• zawroty głowy lub omdlenia podczas nagłej zmiany pozycji ciała, np. podczas wstawania
(niedociśnienie ortostatyczne)
• opuchlizna (zwykle kostek lub stóp) spowodowana gromadzeniem się płynów (obrzęki)
• zmęczenie
• intensywne marzenia senne
• splątanie
• uczucie lęku
• problemy ze snem.
Niezbyt częste (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów):
• uczucie pobudzenia lub podniecenia (mania)
• nietypowe odczucia skórne, np. palenie, pieczenie czy mrowienie (parestezja)
• zespół niespokojnych nóg
• omdlenia
• nienaturalne odczucia w jamie ustnej (niedoczulica jamy ustnej)
• niskie ciśnienie krwi
• koszmary senne
• pobudzenie
• widzenie, odczuwanie lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją (halucynacje)
• nagląca potrzeba ruchu.
Rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):
• drganie mięśni lub skurcze (drgawki kloniczne mięśni)
• agresywne zachowanie
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych widoczne w badaniach krwi.
Częstość nieznana (częstość występowania nie może zostać określona na podstawie dostępnych
danych):
• nienaturalne odczucia w jamie ustnej, np. palenie, pieczenie czy mrowienie (parestezja jamy
ustnej)
• obrzęk jamy ustnej
• niski poziom sodu we krwi (hiponatremia) widoczny w badaniach krwi
• zwiększone wydzielanie śliny
• lunatykowanie
• trudności w mówieniu
• zwiększony poziom hormonu prolaktyny we krwi (hiperprolaktynemia, obejmująca takie objawy
jak powiększenie piersi i (lub) mleczna wydzielina z brodawki sutkowej).
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Następujące działania niepożądane były często obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem
dzieci poniżej 18 lat: pokrzywka oraz zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na mirtazapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w
punkcie 6.1.
Jednoczesne stosowanie mirtazapiny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) (patrz punkt 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Dzieci i młodzież
Mirtazapiny nie stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
W toku prób klinicznych obserwowano zachowania samobójcze (próby samobójstwa i myśli
samobójcze) i wrogość (szczególnie agresję, zachowania buntownicze oraz przejawy gniewu) częściej
u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi niż u grupy, której podawano placebo.
Jeśli, ze względu na stan pacjenta zostanie jednak podjęta decyzja o podaniu leku, pacjent powinien
być uważnie obserwowany, czy nie wystąpią u niego objawy samobójcze. Ponadto, brak
długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży, dotyczących
wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.
Samobójstwo, myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia się
i samobójstwa (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się aż do momentu
uzyskania istotnej remisji. W związku z tym, że w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub
dłuższego okresu może nie być poprawy, pacjentów należy starannie obserwować aż do czasu
wystąpienia poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może
zwiększać się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający w istotnym stopniu
skłonności samobójcze jeszcze przed rozpoczęciem leczenia, należą do grupy zwiększonego ryzyka
wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i w czasie leczenia należy ich poddać ścisłej
obserwacji. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi,
stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone
(w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat,
stosujących leki przeciwdepresyjne.
W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku i w przypadku zmiany dawki, należy dokładnie
obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów)
należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby,
wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu a w razie ich
wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.
Ze względu na możliwość samobójstwa, szczególnie na początku leczenia, pacjent powinien otrzymać
najmniejszą liczbę tabletek mirtazapiny umożliwiającą odpowiednie leczenie, co pozwoli
zminimalizować ryzyko przedawkowania.
Zahamowanie czynności szpiku kostnego
Podczas leczenia mirtazapiną opisywano przypadki zahamowania czynności szpiku, występujące
zwykle w postaci granulocytopenii lub agranulocytozy. Odwracalna agranulocytoza była opisywana
jako rzadko występująca w badaniach klinicznych z mirtazapiną. W okresie po wprowadzeniu
mirtazapiny do obrotu, opisano rzadkie przypadki agranulocytozy, najczęściej odwracalne, ale
w niektórych przypadkach śmiertelne. Śmiertelne przypadki najczęściej dotyczyły pacjentów w wieku
powyżej 65 lat. Lekarz powinien być wyczulony na takie objawy jak gorączka, ból gardła, zapalenie
jamy ustnej lub inne objawy infekcji. W razie wystąpienia tych objawów należy zaprzestać leczenia
i wykonać badanie krwi.
Żółtaczka
Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia żółtaczki.
Stany wymagające nadzoru
Ostrożne dawkowanie oraz systematyczna i ścisła kontrola są konieczne w przypadku pacjentów z:
- padaczką i organicznym uszkodzeniem mózgu: chociaż doświadczenia kliniczne wskazują,
że podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, w czasie leczenia
miratzapiną napady padaczkowe występują rzadko. Mirtazapinę należy ostrożnie stosować
u pacjentów, u których występowały w przeszłości napady padaczkowe. W przypadku
pojawienia się napadów padaczkowych lub zwiększenia częstości ich występowania w trakcie
leczenia, lek należy odstawić.
- zaburzeniami czynności wątroby: po doustnym podaniu 15 mg mirtazapiny w pojedynczej
dawce u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby, klirens mirtazapiny
może być w przybliżeniu 35 % zmniejszony w porównaniu do pacjentów z prawidłową
czynnością wątroby. Średnie stężenie mirtazapiny w osoczu było zwiększone o około 55%.
- zaburzeniami czynności nerek: po podaniu doustnym 15 mg mirtazapiny w dawce
pojedynczej u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
< 40 ml/min) i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 10 ml/min)
klirens mirtazapiny był zmniejszony odpowiednio o 30 % i 50 % w porównaniu do pacjentów
z prawidłową czynnością nerek. Średnie stężenie mirtazapiny w osoczu było zwiększone
odpowiednio o około 55 % i 115 %. Nie było znaczących różnic u pacjentów z lekkimi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 80 ml/min) w porównaniu do grupy
kontrolnej.
- chorobami serca, takimi jak zaburzenia przewodzenia, dławica piersiowa czy przebyty
ostatnio zawał mięśnia sercowego, należy podjąć zwykłe środki ostrożności i starannie dobrać
dawki stosowanych jednocześnie leków.
- niskim ciśnieniem tętniczym.
- cukrzycą: u pacjentów z cukrzycą leki przeciwdepresyjne mogą zmieniać kontrolę
glikemiczną. Może być konieczna zmiana dawki insuliny i (lub) doustnych leków
hipoglikemizujących. Doradza się stały nadzór lekarza.
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych, należy zwrócić uwagę na:
- Stosowanie leków przeciwdepresyjnych u pacjentów ze schizofrenią lub innymi zaburzeniami
psychotycznymi może pogorszyć ich stan. Mogą ulec nasileniu objawy paranoidalne.
- Podczas leczenia fazy depresji w przypadku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, może
nastąpić przejście w fazę maniakalną. Pacjenci z historią manii i (lub) hipomanii powinni być
starannie obserwowani. Należy zaprzestać podawania mirtazapiny u pacjenta wchodzącego
w fazę maniakalną.
- Chociaż mirtazapina nie powoduje uzależnienia, doświadczenia po wprowadzeniu produktu
do obrotu wskazują, że nagłe zakończenie podawania leku po dłuższym okresie jego
stosowania może czasem powodować objawy odstawienne. W większości objawy odstawienie
są łagodne i samoistnie ustępują. Wśród różnych opisywanych objawów abstynencji po
odstawieniu leku najczęściej opisywano zawroty głowy, pobudzenie, niepokój, bole głowy
i nudności. Chociaż były one opisywane jako objawy abstynencji po odstawieniu leku, mogą
być związane również z samą chorobą. Jak zalecono w punkcie 4.2, wskazane jest stopniowe
zakończenie leczenia mirtazapiną.
- Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddawania moczu, jak w przypadku
rozrostu gruczołu krokowego oraz u pacjentów z ostrą jaskrą z wąskim kątem przesączania
oraz podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, (chociaż w tym przypadku lek Mirtagen
nie będzie miał większego wpływu ze względu na słabe działanie przeciwcholinergiczne).
- Akatyzja (niepokój psychoruchowy): stosowanie leków przeciwdepresyjnych związane jest
z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się nieprzyjemnym lub wyczerpującym
niepokojem oraz potrzebą ruchu, często związaną z niemożnością utrzymania jednej pozycji-
siedzącej lub stojącej. W większości przypadków występuje ona w pierwszych tygodniach
leczenia. U pacjentów, u których występują takie objawy, zwiększenie dawki może być
szkodliwe.
- Wydłużenie odstępu QT: W okresie stosowania mirtazapiny po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu
komorowego typu „torsade de pointes”, tachykardii komorowej i nagłych zgonów. Większość
tych doniesień dotyczyła przedawkowania produktu leczniczego lub pacjentów z innymi
czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, w tym osób stosujących jednocześnie produkty
lecznicze powodujące wydłużenie odstępu QTc (patrz punkty 4.5 i 4.9). Należy zachować
ostrożność, przepisując mirtazapinę pacjentom z rozpoznaną chorobą układu sercowo-
naczyniowego albo osobom, w których rodzinie występowały przypadki wydłużenia odstępu
QT, a także podczas jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych powodujących
wydłużenie odstępu QTc.
Hiponatraemia
Bardzo rzadko podczas stosowania mirtazapiny zgłaszano występowanie hiponatremii wywołanej
prawdopodobnie niewłaściwym wydzielaniem hormonu antydiuretycznego (zespół nieadekwatnego
wydzielania ADH, ang. syndrome of inappropriate ADH secretion, SIADH). Należy zachować
ostrożność u pacjentów z grupy ryzyka, takich jak w podeszłym wieku lub u pacjentów stosujących
równocześnie leki, o których wiadomo, że wywołują hiponatremię.
Zespół serotoninowy
Interakcje z lekami serotoninergicznymi: zespół serotoninowy może wystąpić podczas skojarzonego
podawania leków selektywnie hamujących wychwyt zwrotny serotoniny i innych leków
serotoninergicznych (patrz punkt 4.5). Objawy zespołu serotoninowego to: hipertermia, sztywność
mięśni, mioklonie, zaburzenia funkcji wegetatywnych z możliwymi szybkimi zmianami czynności
życiowych, zaburzenia świadomości w tym splątanie, pobudliwość i narastająca agitacja prowadząca
do majaczenia i śpiączki. W przypadku pojawienia się takich objawów należy przerwać leczenie
mirtazapiną i zastosować leczenie objawowe. Z doświadczeń po wprowadzeniu produktu do obrotu
wynika, że u pacjentów przyjmujących tylko mirtazapinę zespół serotoninowy występuje bardzo
rzadko (patrz punkt 4.8).
Ciężkie niepożądane reakcje skórne
W związku z leczeniem mirtazapiną zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji
skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcja polekowa
z towarzyszącą eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and
systemic symptoms, DRESS), pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które mogą
zagrażać życiu lub powodować zgon.
W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na tego typu
reakcje należy niezwłocznie zaprzestać stosowania mirtazapiny.
Jeśli podczas przyjmowania mirtazapiny u pacjenta wystąpi jedna z takich reakcji, w żadnym
przypadku nie wolno powtórnie rozpoczynać leczenia mirtazapiną u tego pacjenta.
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku są często bardziej wrażliwi, szczególnie na działania niepożądane leków
przeciwdepresyjnych. Z badań klinicznych mirtazapiny wynika, że u pacjentów w podeszłym wieku
działania niepożądane nie występują częściej niż w innych grupach wiekowych.
Aspartam
Produkt leczniczy Mirtagen, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, zawiera aspartam, pochodną
fenyloalaniny. Każda tabletka zawierająca 15 mg, 30 mg i 45 mg mirtazapiny zawiera odpowiednio
1,68 mg, 3,36 mg i 5,04 mg fenyloalaniny. Aspartam przyjmowany doustnie jest hydrolizowany w
przewodzie pokarmowym. Jednym z głównych produktów hydrolizy jest fenyloalanina. Może być
szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Interakcje farmakodynamiczne
- Nie należy stosować mirtazapiny jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO)
lub w ciągu 2 tygodni po zaprzestaniu terapii inhibitorami MAO. W odwrotnej sytuacji
powinno również upłynąć około dwa tygodnie zanim pacjenci leczeni mirtazapiną będą mogli
rozpocząć terapię inhibitorami MAO (patrz punkt 4.3).
Dodatkowo, tak jak w przypadku leków selektywnie hamujących wychwyt zwrotny
serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRI), skojarzone podawanie
mirtazapiny z innymi substancjami czynnymi leków serotoninergicznych (L- tryptofan,
tryptany, tramadol, linezolid, błękit metylenowy, SSRI, wenlafaksyna, sole litu i preparaty
zawierające ziele dziurawca zwyczajnego -Hypericum perforatum) może prowadzić do
wystąpienia objawów związanych z serotoniną (zespół serotoninowy: patrz punkt 4.4). Należy
zachować ostrożność i starannie obserwować pacjenta jeżeli podaje się mirtazapinę w
skojarzeniu z tymi substancjami.
- Mirtazapina może nasilać sedatywne właściwości benzodiazepin i innych leków
uspokajających (najbardziej leków przeciwpsychotycznych, antagonistów H1
przeciwhistaminowych, opioidów). Należy zachować ostrożność zapisując takie leki
jednocześnie z mirtazapiną.
- Mirtazapina może nasilać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.
Pacjentom należy doradzać, aby unikali spożywania alkoholu podczas terapii mirtazapiną.
- Mirtazapina w dawce 30 mg raz na dobę powodowała niewielkie, ale istotne statystycznie
zwiększenie wartości INR u osób leczonych warfaryną. W związku z tym, że nie można
wykluczyć silniejszego działania po większej dawce mirtazapiny, w przypadku jednoczesnego
stosowania warfaryny i mirtazapiny zaleca się monitorowanie współczynnika INR.
- W przypadku jednoczesnego stosowania produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QTc
(np. niektórych leków przeciwpsychotycznych lub antybiotyków), może być zwiększone
ryzyko wydłużenia odstępu QT i (lub) wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca (np.
częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”).
Interakcje farmakokinetyczne
- Karbamazepina i fenytoina, leki indukujące CYP3A4, zwiększały klirens mirtazapiny
około dwukrotnie, powodując zmniejszenie stężenia mirtazapiny w osoczu o 45% do
60%. W razie dołączania karbamazepiny lub innego leku indukującego metabolizm
wątrobowy (takiego jak ryfampicyna) do terapii mirtazapiną, może zaistnieć konieczność
zwiększenia dawki mirtazapiny. W przypadku odstawiania takiego leku, konieczne może
być zmniejszenie dawki mirtazapiny.
- Jednoczesne podawanie ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, zwiększa stężenie
w osoczu i AUC mirtazapiny odpowiednio o około 40 % i 50 %.
- Równoczesne podawanie cymetydyny (słaby inhibitor CYP1A2, CYP2D6 i CYP3A4)
z mirtazapiną, może zwiększyć średnie stężenie mirtazapiny w osoczu o więcej niż 50%.
Należy zachować ostrożność i zmniejszyć dawkę w sytuacji równoczesnego podawania
mirtazapiny z silnymi inhibitorami CYP3A4, inhibitorami proteazy HIV, azolowymi
środkami przeciwgrzybicznymi, erytromycyną, cymetydyną lub nefazodonem.
- Badania interakcji nie wykazały żadnych istotnych zmian farmakokinetycznych
w przypadku równoczesnego podawania pacjentom mirtazapiny z paroksetyną,
amitryptyliną, rysperydonem czy litem.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
U pacjentów z depresją występuje szereg objawów, które są związane z samą chorobą. Czasami więc
trudno ocenić, które objawy są wynikiem samej choroby, a które są spowodowane leczeniem
mirtazapiną.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane występujące u więcej niż 5% pacjentów leczonych
mirtazapiną w randomizowanych kontrolowanych placebo badaniach (patrz poniżej) to: senność,
uspokojenie, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, zawroty głowy
i zmęczenie.
W związku z leczeniem mirtazapiną zgłaszano występowanie ciężkich niepożądanych reakcji
skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczna
martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), reakcja polekowa z towarzyszącą
eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms,
DRESS), pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy (patrz punkt 4.4).
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Wszystkie randomizowane kontrolowane placebo badania u pacjentów (w tym wskazania inne niż
ciężkie zaburzenie depresyjne były oceniane pod względem działań niepożądanych mirtazapiny.
Metaanaliza dotyczyła 20 badań, w których planowany czas leczenia wynosił do 12 tygodni, z
udziałem 1501 pacjentów (134 osobolat) przyjmujących mirtazapinę w dawce do 60 mg i 850
pacjentów (79 osobolat) przyjmujących placebo. Fazy przedłużenia tych badań zostały wyłączone, w
celu zachowania porównania z placebo.
Tabela 1 pokazuje dane dotyczące kategorii częstości występowania działań niepożądanych, które
wystąpiły statystycznie znamiennie częściej podczas leczenia mirtazapiną w porównaniu do placebo.
Dodano również działania niepożądane ze zgłoszeń spontanicznych. Częstość występowania działań
niepożądanych zgłaszanych spontanicznie wyznaczono na podstawie częstości ich występowania
w badaniach klinicznych. Częstość występowania działań niepożądanych raportowanych
spontanicznie, których nie obserwowano u pacjentów w randomizowanych kontrolowanych placebo
badaniach z mirtazapiną, sklasyfikowano jako częstość „nieznana”.
Tabela 1. Działania niepożądane produktu Mirtagen
Częstość nieznana: • Zahamowanie czynności szpiku kostnego (granulocytopenia, agranulocytoza, anemia plastyczna,tromboc ytopenia) • Eoozynofilia
Częstość nieznana: • Niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego • Hiperprolaktynemia (oraz związane z nią objawy
nią objawy
Częstość nieznana: mlekotoku i przerostu gruczołów sutkowych)
Bardzo często: • Zwiększenie masy ciała 1 • Zwiększony apetyt 1
Częstość nieznana: • Hiponatremia
Często: • Nietypowe sny • Dezorientacja • Lęk2,5 • Bezsenność3,5
Niezbyt często: • Koszmary senne2 • Mania • Pobudzenie2 • Omamy • Niepokój psychoruchowy (w tym akatyzja, hiperkinezja)
Rzadko: • Agresja
Częstość nieznana: • Myśli samobójcze6 • Zachowania samobójcze6 • Somnambulizm (lunatyzm)
Bardzo często: • Senność1, 4 • Uspokojenie1, 4 • Ból głowy2
Często: • Letarg1 • Zawroty głowy • Drżenie • Amnezja7
Niezbyt często: • Paraestezja2 • Zespół niespokojnych nóg • Omdlenie
Rzadko: • Mioklonie
Częstość nieznana: • Drgawki (napady padaczki) • Zespół serotoninowy • Parestezja jamy ustnej • Dyzartria – mowa bezgłośna
Często: • Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: • Niedociśnienie 2
Bardzo często: • Suchość w jamie ustnej
Często: • Nudności3 • Biegunka2 • Wymioty2 • Zaparcia1
Niezbyt często: • Niedoczulica jamy ustnej
Rzadko: • Zapalenie trzustki
Częstość nieznana: • Obrzęk jamy ustnej • Zwiększone wydzielanie śliny
Rzadko: • Zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy
Często: • Wysypka2
Częstość nieznana: • Zespół Stevensa- Johnsona • Pęcherzowe zapalenie skóry • Rumień wielopostaciowy • Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka • Reakcja polekowa z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS)
Często: • Ból stawów • Ból mięśni • Ból pleców1
Częstość nieznana: • Rabdomioliza
tkanki łącznej
Częstość nieznana: • Zatrzymanie moczu
Częstość nieznana: • Priapizm
Często: • Obrzęki obwodowe1 Zmęczenie
Częstość nieznana: • Obrzęk uogólniony • Obrzęk miejscowy
Częstość nieznana: • Zwiększenie aktywności kinazy kreatyniny
1 W badaniach klinicznych te działania występowały znamiennie statystycznie częściej podczas stosowania mirtazkapreinayty nniżin y
placebo.
2 W badaniach klinicznych te działania występowały częściej podczas stosowania placebo niż mirtazapiny, jakkolwiek nie
było to częściej znamiennie statystycznie.
3 W badaniach klinicznych te działania występowały znamiennie statystycznie częściej podczas stosowania placebo niż
mirtazapiny.
4 Uwaga: zwykle zmniejszenie dawki nie prowadzi do zmniejszenia senności i uspokojenia, ale może wpływać ujemnie na
skuteczność działania przeciwdepresyjnego.
5 Zwykle podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych niepokój i bezsenność (które mogą być objawami depresji) mogą
się rozwinąć lub pogorszyć. W czasie leczenia mirtazapiną raportowano pojawienie się po raz pierwszy lub pogorszenie
niepokoju i bezsenności.
6 Przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych raportowano podczas stosowania mirtazapiny lub krótko po
zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4)
7 W większości przypadków pacjenci wyzdrowieli po odstawieniu leku
W ocenie laboratoryjnej badań klinicznych obserwowano przemijające zwiększenie aktywności
aminotransferaz i gamma-glutamyltransferazy (jakkolwiek związanych z tym działań niepożądanych
nie zgłaszano znamiennie statystycznie częściej w grupie stosującej mirtazpinę niż w grupie placebo).
Dzieci i młodzież:
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci często obserwowano następujące działania niepożądane:
zwiększenie masy ciała, pokrzywkę i hipertriglicerydemię (patrz również punkt 5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Mirtazapinum 15 mg | Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej | 123/24 | 100494862 | ChPL: 2024-07-03, Ulotka: — |
| Mirtazapinum 30 mg | Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej | 120/24 | 100494855 | ChPL: 2024-07-03, Ulotka: — |