Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Adrenalinum 0,01 mg + Epinephrini bitartras 18 mcg + Mepivacaini hydrochloridum 36 mg (roztwór do wstrzykiwań)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 25 °C
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Sodu chlorek; Sodu pirosiarczyn; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- siarczyny: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: wkład
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument nie rozstrzyga (brak danych lub badań) źródło: „MEPIDONT 2% z adrenaliną wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Lekarz powinien zadecydować, czy pacjent może prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny po podaniu leku.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
29 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: nudności; wymioty
- rzadko: pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia; drżenia; dezorientacja; zawroty głowy; rozszerzenie źrenic; przyspieszony metabolizm; podwyższona temperatura ciała; rozszerzenie naczyń; nadciśnienie; zaburzenia rytmu serca; bradykardia; przyspieszenie oddechu; rozszerzenie oskrzeli
- bardzo rzadko: Reakcje uczuleniowe na mepiwakainę
- częstość nieznana: zmiany skórne; pokrzywka; obrzęk; pocenie się
- częstość niepodana w tekście: szczękościsk; drgawki; reakcje alergiczne; wstrząs anafilaktyczny; niepokój; zaburzenia oddychania; silny ból głowy; światłowstręt; ból zamostkowy
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 1000 mg na dobę · dorośli
źródło: „Dawka maksymalna: 1000 mg mepiwakainy na 24 godziny.” · ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
„Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Leku MEPIDONT nie należy stosować w okresie ciąży. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn MEPIDONT wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Lekarz powinien zadecydować, czy pacjent może prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny po podaniu leku. MEPIDONT a inne leki Preparat zawierający adrenalinę należy stosować z ostrożnością u osób leczonych inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (leki stosowane m.in. w psychiatrii).” (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: Ulotka, pkt 2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mepidont
Kiedy nie stosować leku Mepidont:
• jeśli pacjent ma uczulenie na mepiwakainy chlorowodorek lub którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Stosowanie leku zawierającego
środek obkurczający naczynia krwionośne jest niewskazane u osób z poważnymi chorobami
serca i tętnic obwodowych, nadciśnieniem, migreną, nadczynnością tarczycy, cukrzycą,
przerostem prostaty, jaskrą wąskiego kąta przesączania oraz nefropatią.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Opisywano rzadkie przypadki śmierci osób, u których nie stwierdzono uprzednio
nadwrażliwości.
Mepidont z adrenaliną zawiera pirosiarczyn sodu.
Substancja ta może wywoływać reakcje uczuleniowe oraz ciężkie napady astmy u osób
uczulonych.
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania mepiwakainy w stomatologii zależy od właściwego
doboru dawki i sposobu podania leku, oraz od zachowania odpowiednich środków ostrożności.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Mepidont należy omówić to z lekarzem.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, powinna
poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Leku MEPIDONT nie należy stosować w okresie ciąży.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
MEPIDONT wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn.
Lekarz powinien zadecydować, czy pacjent może prowadzić pojazd lub obsługiwać maszyny po
podaniu leku.
MEPIDONT a inne leki
Preparat zawierający adrenalinę należy stosować z ostrożnością u osób leczonych
inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (leki stosowane m.in.
w psychiatrii).
W każdym przypadku należy stosować najniższe dawki i stężenia konieczne do osiągnięcia
pożądanego działania. Pacjent musi być objęty ścisłym nadzorem, a podawanie leku należy
natychmiast przerwać po wystąpieniu pierwszego niepokojącego objawu (np. zaburzenia ze
strony narządów zmysłów).
Roztwór zawierający adrenalinę może wykazywać klinicznie istotne interakcje
z inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (ciężkie
nadciśnienie), z pochodnymi fenotiazyny lub butyrofenonu (możliwe odwrócenie działania
adrenaliny zwiększającego ciśnienie).
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach które pacjent planuje przyjmować.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.
Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania mepiwakainy, są podobne do
obserwowanych podczas stosowania innych środków miejscowo znieczulających o budowie
amidowej.
Działania te zależą od dawki i mogą być spowodowane dużym stężeniem leku w osoczu,
będącym następstwem przedawkowania, szybkiego wchłaniania lub przypadkowego
wstrzyknięcia do naczynia, lub mogą być spowodowane nadwrażliwością, idiosynkrazją lub
zmniejszoną tolerancją ze strony pacjenta.
Opisywano następujące działania niepożądane:
Zaburzenia układu nerwowego:
Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacja,
zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, przyspieszony metabolizm oraz podwyższona temperatura
ciała. Po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki.
Zaburzenia naczyń:
Rozszerzenie naczyń, nadciśnienie.
Zaburzenia serca:
Zaburzenia rytmu serca, bradykardia.
Zaburzenia układu immunologicznego:
Reakcje alergiczne (w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny).
Reakcje uczuleniowe na mepiwakainę występują bardzo rzadko (<1/10 000); jeśli wystąpią,
należy postępować w sposób typowy.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Przyspieszenie oddechu, rozszerzenie oskrzeli.
Zaburzenia żołądka i jelit:
Nudności, wymioty.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk, pocenie się.
Środek obkurczający naczynia krwionośne może spowodować wystąpienie następujących reakcji,
zwłaszcza u osób z chorobą układu sercowo-naczyniowego: niepokój, pocenie się, zaburzenia
oddychania, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie (co może być poważnym stanem u pacjentów z
utrwalonym nadciśnieniem oraz u pacjentów z nadczynnością tarczycy), silny ból głowy,
światłowstręt, ból zamostkowy, wymioty.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. (22) 49 21 301, faks (22) 49 21 309. Strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąś z substancji pomocniczych. Stosowanie produktu
zawierającego środek obkurczający naczynia krwionośne jest niewskazane u osób z poważnymi
chorobami serca i tętnic obwodowych, nadciśnieniem, migreną, nadczynnością tarczycy,
cukrzycą, przerostem prostaty, jaskrą wąskiego kąta przesączania oraz nefropatią.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Opisywano rzadkie przypadki śmierci osób, u których nie stwierdzono uprzednio nadwrażliwości.
Produkt ze środkiem obkurczającym naczynia zawiera pirosiarczyn sodu. Substancja ta może
wywoływać reakcje uczuleniowe oraz ciężkie napady astmy u osób uczulonych.
Produkt należy stosować z ostrożnością u osób leczonych inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi
lekami przeciwdepresyjnymi (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne
rodzaje interakcji).
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania mepiwakainy w stomatologii zależy od właściwego doboru
dawki i sposobu podania leku, oraz od zachowania odpowiednich środków ostrożności.
W każdym przypadku należy stosować najniższe dawki i stężenia konieczne do osiągnięcia
pożądanego działania. Pacjenta należy starannie obserwować i natychmiast przerwać podawanie leku
po wystąpieniu pierwszego niepokojącego objawu (np. zaburzenia narządów zmysłów).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Mepiwakainę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów otrzymujących związki
o strukturze chemicznej podobnej do leków miejscowo znieczulających, w związku z możliwością
nasilenia reakcji toksycznych.
Roztwory zawierające adrenalinę mogą wykazywać klinicznie istotne interakcje
z inhibitorami MAO oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (ciężkie nadciśnienie), z
pochodnymi fenotiazyny i butyrofenonu (możliwe odwrócenie działania adrenaliny zwiększającego
ciśnienie).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas stosowania mepiwakainy, są podobne do
obserwowanych podczas stosowania innych środków miejscowo znieczulających o budowie
amidowej. Działania te zależą od dawki i mogą być spowodowane dużym stężeniem leku w osoczu,
będącym następstwem przedawkowania, szybkiego wchłaniania lub przypadkowego wstrzyknięcia do
naczynia, mogą też być spowodowane nadwrażliwością, idiosynkrazją lub zmniejszoną tolerancją
pacjenta.
Opisywano następujące działania niepożądane:
Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością
występowania: bardzo często (•1/10); często (•1/100 do <1/10); niezbyt często (•1/1 000 do <1/100);
rzadko (•1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (• 1/10 000), nie znana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia układu nerwowego (rzadko):
pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacja, zawroty
głowy, rozszerzenie źrenic, przyspieszony metabolizm oraz podwyższona temperatura ciała. Po
bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki.
Zaburzenia naczyniowe (rzadko):
rozszerzenie naczyń, nadciśnienie.
Zaburzenia serca (rzadko):
zaburzenia rytmu serca, bradykardia.
Zaburzenia układu immunologicznego:
reakcje alergiczne (w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny).
Reakcje uczuleniowe na mepiwakainę występują bardzo rzadko (<1/10 000); jeśli wystąpią, należy
postępować w sposób typowy.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia (rzadko):
przyspieszenie oddechu, rozszerzenie oskrzeli.
Zaburzenia żołądka i jelit (często):
nudności, wymioty.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (częstość nieznana):
zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk, pocenie się.
Środek obkurczający naczynia krwionośne może spowodować wystąpienie następujących reakcji,
zwłaszcza u osób z chorobą układu sercowo-naczyniowego: niepokój, pocenie się, zaburzenia
oddychania, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie (co może być poważnym stanem u pacjentów z
utrwalonym nadciśnieniem oraz u pacjentów z nadczynnością tarczycy), silny ból głowy,
światłowstręt, ból zamostkowy, wymioty.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: +
48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.