Lisiprol HCT
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Gedeon Richter Polska Sp. z o.o.
- Substancje czynne
- Hydrochlorothiazidum + Lisinoprilum dihydricum: 12,5 mg + 10 mg, 12,5 mg + 20 mg, 25 mg + 20 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Lisiprol HCT 12,5 mg + 10 mg | Tabletki | 30 tabl. | na receptę (Rx) |
| Lisiprol HCT 12,5 mg + 20 mg | Tabletki | 30 tabl. | na receptę (Rx) |
| Lisiprol HCT 25 mg + 20 mg | Tabletki | 28 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 1 lek
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Nadciśnienie tętnicze łagodne do umiarkowanego u pacjentów, u których leczenie poszczególnymi substancjami czynnymi w takich samych dawkach, w oddzielnych produktach pozwoliło na uzyskanie kontroli ciśnienia tętniczego.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Dla: Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Lisinoprilum dihydricum 10 mg (tabletki); Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Lisinoprilum dihydricum 20 mg (tabletki)
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Nadwrażliwość na inne inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE).
- Nadwrażliwość na jakikolwiek lek z grupy pochodnych sulfonamidów.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie w związku z wcześniejszym stosowaniem inhibitora ACE.
- Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
- Bezmocz.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lisiprol HCT z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Lisiprol HCT wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz także punkt 4.4 i 4.5).
Dla: Hydrochlorothiazidum 25 mg + Lisinoprilum dihydricum 20 mg (tabletki)
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
- Nadwrażliwość na inne inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE).
- Nadwrażliwość na jakikolwiek lek z grupy pochodnych sulfonamidów.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie w związku z wcześniejszym stosowaniem inhibitora ACE.
- Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
- Bezmocz.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lisiprol HCT z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR < 60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan – nie wolno rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Lisiprol HCT wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz także punkty 4.4 i 4.5).
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Lisinoprilum dihydricum 10 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Lisiprol HCT, 10 mg+12,5 mg, tabletki; Mannitol (E 421); Indygotyna (E 132), lak; Skrobia kukurydziana; Skrobia żelowana, kukurydziana; Wapnia wodorofosforan dwuwodny; Skrobia żelowana, kukurydziana (częściowo żelowana); Magnezu stearynian; Lisiprol HCT, 20 mg+12,5 mg, tabletki; Mannitol (E 421); Indygotyna (E 132), lak; Żelaza tlenek żółty (E 172); Skrobia kukurydziana; Skrobia żelowana, kukurydziana; Wapnia wodorofosforan dwuwodny; Skrobia żelowana, kukurydziana (częściowo żelowana); Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- okrągły średnicy około 8 mm nadruk: C43 nadruk: C44
Lisiprol HCT, 10 mg+12,5 mg, tabletki Okrągłe, płaskie, jasnoniebieskie tabletki z nielicznymi przebarwieniami ciemniejszego koloru, o średnicy około 8 mm, ze ściętymi brzegami i wytłoczonym napisem „C43” z jednej strony. Lisiprol HCT, 20 mg+12,5 mg, tabletki Okrągłe, płaskie, jasnozielone tabletki z nielicznymi przebarwieniami ciemniejszego koloru, o średnicy około 8 mm, ze ściętymi brzegami i wytłoczonym napisem „C44” z jednej strony. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- okrągły średnicy około 8 mm nadruk: C43 nadruk: C44
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, skojarzone stosowanie lizynoprylu i hydrochlorotiazydu może mieć łagodny do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działanie to występuje szczególnie na początku leczenia lub podczas zmiany dawki, jak również podczas jednoczesnego spożywania alkoholu, jednakże zależy to od indywidualnej wrażliwości pacjenta. Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
51 pozycji, według częstości
- bardzo rzadko: Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
- częstość nieznana: Zapalenie ślinianek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Leukopenia; neutropenia i (lub) agranulocytoza; małopłytkowość; niedokrwistość aplastyczna; niedokrwistość hemolityczna; zahamowanie czynności szpiku kostnego; Anoreksja; hiperglikemia; cukromocz; hiperurykemia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia, zasadowica hipochloremiczna oraz hipomagnezemia); zwiększenie stężenie cholesterolu i trójglicerydów; dna moczanowa; Niepokój; depresja; zaburzenia snu; Utrata apetytu; parestezja; zamroczenie; Widzenie na żółto; przemijające zaburzenia widzenia; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra krótkowzroczność; jaskra ostra zamykającego się kąta; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego błędnikowego; Niedociśnienie ortostatyczne; Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry); Zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc); Podrażnienie żołądka; biegunka; zaparcie; zapalenie trzustki; Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka zastoinowa); Reakcje nadwrażliwości na światło; wysypka; toczeń rumieniowaty układowy; reakcje skórne przypominające toczeń rumieniowaty skórny; reaktywacja skórnej postaci tocznia rumieniowatego; pokrzywka; reakcje anafilaktyczne; toksyczne; martwicze oddzielanie się naskórka; Kurcze mięśni; osłabienie mięśni; Zaburzenia czynności nerek; śródmiąższowe zapalenie nerek; Gorączka; osłabienie miejscu podania
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego u dzieci.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Lekarz przepisze tabletki o odpowiedniej mocy dla danego pacjenta. Jeśli to konieczne, lekarz może zwiększyć dawkę do dwóch tabletek raz dziennie.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Tiazydy nie są odpowiednimi lekami moczopędnymi dla pacjentów z niewydolnością nerek i nie są skuteczne w przypadku wartości klirensu kreatyniny 30 ml/min i mniej (tj. w umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek). Nie należy stosować preparatu Lisiprol HCT w leczeniu początkowym pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny >30 i <80 ml/min produkt Lisiprol HCT można zastosować jedynie po stopniowym zwiększaniu dawki poszczególnych składników leku. Zalecana dawka lizynoprylu podczas monoterapii w przypadku łagodnej niewydolności nerek wynosi 5 do 10 mg.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. W badaniach klinicznych wykazano, że skuteczność i tolerancja lizynoprylu i hydrochlorotiazydu podawanych jednocześnie były podobne u pacjentów z nadciśnieniem w podeszłym wieku, jak i u pacjentów młodszych. W zakresie dawek wynoszących od 20 do 80 mg/dobę lizynopryl był równie skuteczny u pacjentów z nadciśnieniem w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), jak i u pacjentów młodszych. Zastosowanie lizynoprylu w monoterapii wywoływało zmniejszenie ciśnienia rozkurczowego krwi w takim samym stopniu jak zastosowanie hydrochlorotiazydu lub atenololu w monoterapii.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Inhibitory ACE Nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie inhibitorów ACE w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne nie dostarczyły wystarczających dowodów na ryzyko teratogennego wpływu inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży, jednak nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu tego ryzyka. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE jest niezbędne.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Inhibitory ACE Ze względu na brak danych dotyczących stosowania skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu w okresie karmienia piersią, jego stosowanie nie jest zalecane u kobiet karmiących piersią. Zaleca się zastosowanie alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w czasie karmienia piersią, szczególnie w czasie karmienia noworodków i wcześniaków. Hydrochlorotiazyd Hydrochlorotiazyd w małych ilościach jest wydzielany do mleka matki. Stosowanie tiazydów w dużych dawkach nasila diurezę i może hamować wytwarzanie mleka. Stosowanie skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „HCT przyjmowany jest przed czy po posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 3
- alkohol: „Niedociśnienie ortostatyczne może nasilać się podczas jednoczesnego picia alkoholu, stosowania barbituranów lub środków znieczulających.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Lisiprol HCT
Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT
- jeśli pacjent ma uczulenie na lizynopryl, hydrochlorotiazyd lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na inhibitory ACE lub substancje będące pochodnymi sulfonamidów.
Jeśli pacjent nie jest pewien, czy dotyczy go ten zapis, powinien zwrócić się do lekarza;
- jeśli u pacjenta wystąpił kiedykolwiek nagły obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, języka lub
gardła, szczególnie jeśli wystąpił po leczeniu inhibitorem ACE. Mogą również wystąpić
trudności w połykaniu lub oddychaniu;
- jeśli u pacjenta występuje wrodzony obrzęk naczynioruchowy (stan, który sprawia, że pacjent
jest bardziej podatny na wystąpienie obrzęków opisanych powyżej). Jeśli pacjent nie jest
pewien, czy ten zapis go dotyczy, powinien zwrócić się do lekarza;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące nerek;
- jeśli pacjent nie może oddawać moczu;
2
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby;
- po 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Lisiprol HCT we wczesnym
okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent przyjął lub obecnie stosuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w leczeniu
pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych, ponieważ
zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku tkanek znajdujących się
pod skórą w miejscach takich, jak gardło).
Nie należy przyjmować leku Lisiprol HCT, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy
pacjenta. Jeśli pacjent ma wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed
zastosowaniem leku Lisiprol HCT.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lisiprol HCT należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje zwężenie (stenoza) aorty (tętnica serca), zastawek serca (zastawki
mitralne) lub tętnicy nerkowej;
- jeśli u pacjenta występuje zwiększona grubość mięśnia sercowego (zwana kardiomiopatią
przerostową);
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia naczyń krwionośnych (kolagenowa choroba naczyń);
- jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi. Pacjent może zaobserwować takie objawy, jak
zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas wstawania;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest poddawany dializoterapii
lub otrzymał przeszczep nerki;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia wątroby;
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta wystąpiła ostatnio biegunka lub wymioty;
- jeśli lekarz zaleci pacjentowi, aby kontrolował ilość soli w diecie;
- jeśli u pacjenta występuje duże stężenie cholesterolu lub jest poddawany zabiegowi aferezy
LDL;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występował stan nazywany toczniem rumieniowatym układowym
(SLE);
- jeśli pacjent jest rasy czarnej, ponieważ lek Lisiprol HCT może być mniej skuteczny u osób tej
rasy. U pacjenta także częściej może występować działanie niepożądane - obrzęk
naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem rąk, stóp, okolicy kostek, twarzy,
warg, języka lub gardła);
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na
przykład walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia
czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas stosowania leku
Lisiprol HCT należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem
UV.
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Lisiprol HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
- jeżeli wystąpi osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się płynu w
unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a
3
twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w przedziale od
kilku godzin do kilku tygodni od przyjęcia leku Lisiprol HCT. Brak leczenia może prowadzić
do trwałego upośledzenia wzroku. Jeśli pacjent wcześniej miał alergię na penicylinę lub
sulfonamidy, istnieje większe ryzyko jej wystąpienia.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT ”.
Jeśli pacjent przyjmuje jeden z następujących leków, występuje zwiększone ryzyko
wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (szybkie puchnięcie skóry w okolicy takiej jak gardło):
- syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy tak zwanych inhibitorów
mTOR (stosowanych w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu
raka);
- tkankowy aktywator plazminogenu (lek rozpuszczający zakrzepy krwi), zwykle podawany w
szpitalu;
- wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy;
- racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki.
W przypadku ciąży (lub jej podejrzenia), należy poradzić się lekarza. Nie zaleca się przyjmowania
leku Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża i
karmienie piersią”).
Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy którykolwiek z wymienionych stanów go dotyczy, powinien przed
przyjęciem leku Lisiprol HCT skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie alergii, takich jak uczulenie na jad owadów
Należy poinformować lekarza, jeśli przeprowadzane lub planowane jest leczenie zmniejszające
reakcje alergiczne na jad owadów (leczenie odczulające). Przyjmowanie leku Lisiprol HCT podczas
takiego leczenia może spowodować ciężkie reakcje alergiczne.
Zabiegi chirurgiczne
Należy poinformować lekarza lub stomatologa o przyjmowaniu leku Lisiprol HCT, jeśli planowany
jest zabieg operacyjny (w tym zabieg stomatologiczny). Podczas znieczulenia miejscowego lub
ogólnego może wystąpić niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), jeśli pacjent jednocześnie
przyjmuje lek Lisiprol HCT.
Przyjmowanie leku Lisiprol HCT może wpływać na wyniki niektórych badań krwi
Hydrochlorotiazyd obecny w tym leku, może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych.
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lisiprol HCT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to też leków
dostępnych bez recepty i leków ziołowych. Jest to ważne, ponieważ lek Lisiprol HCT może wpływać
na działanie niektórych leków, a niektóre leki mogą mieć wpływ na działanie leku Lisiprol HCT.
Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności.
W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków:
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (leki przeciwnadciśnieniowe),
- antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (patrz także podpunkty „Kiedy
nie stosować leku Lisiprol HCT” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
4
- leki zmniejszające stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), takie jak diuretyki (leki
moczopędne), środki przeczyszczające, kortykosteroidy (np. prednizon), ACTH (hormon),
amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu owrzodzenia
lub stanu zapalnego błony śluzowej przełyku i jamy ustnej) i pochodne kwasu salicylowego,
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak aspiryna, ibuprofen lub indometacyna,
stosowane w leczeniu bólu mięśni i zapalenia stawów,
- leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki
przeciwdepresyjne),
- leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, takie jak lit,
- kwas acetylosalicylowy stosowany w dawce większej niż 3 g na dobę,
- suplementy potasu (w tym substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki
zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i ko-trimoksazol, stosowane w
zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny stosowany w
zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu oraz heparyna, lek stosowany w celu
rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom);
- sole wapnia lub suplementy witaminy D,
- leki przeciwcukrzycowe (insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak pochodne
sulfonylomocznika) - podczas stosowania diuretyków tiazydowych może być konieczna zmiana
dawki leku przeciwcukrzycowego,
- leki przeciwastmatyczne,
- leki stosowane w przekrwieniu błony śluzowej nosa lub zatok lub inne leki stosowane w
przypadku przeziębienia (w tym leki dostępne bez recepty),
- leki hamujące reakcje odpornościowe organizmu (immunosupresyjne),
- allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej),
- leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (takie jak prokainamid),
- leki nasercowe (np. digoksyna) lub inne leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca,
- preparaty złota podawane we wstrzyknięciu (takie jak sodu aurotiojabłczan) stosowane
zazwyczaj w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów,
- kolestyramina i kolestypol (stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu, zapobiegania
biegunce lub łagodzenia swędzenia),
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna,
- amantadyna (lek przeciwwirusowy, przeciw wirusowi grypy typu A, stosowany jest również w
leczeniu choroby Parkinsona),
- sotalol (lek beta-adrenolityczny),
- lowastatyna (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- siarczan dekstranu (stosowany w leczeniu nazywanym aferezą LDL w celu zmniejszenia
stężenia cholesterolu we krwi),
- leki przeciwnowotworowe (np. cyklofosfamid, metotreksat),
- inne leki, które wpływają na pracę serca wywołując częstoskurcz komorowy typu torsade de
pointes.
Następujące leki mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego (objawy obrzęku
naczynioruchowego to obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, z trudnościami w przełykaniu lub
oddychaniu):
- leki stosowane do rozpuszczania zakrzepów krwi (tkankowe aktywatory plazminogenu
zazwyczaj podawane w szpitalu),
- leki stosowane najczęściej w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w
leczeniu raka (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy tak zwanych
inhibitorów mTOR). Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”,
- wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy,
- racekadotryl stosowany w leczeniu biegunki.
Alkohol, barbiturany lub środki znieczulające mogą nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego. Podczas
zmiany pozycji na stojącą u pacjenta mogą wystąpić zawroty głowy.
5
Lisiprol HCT z jedzeniem, piciem i alkoholem
Należy zapytać lekarza o możliwość spożywania napojów alkoholowych podczas leczenia lekiem
Lisiprol HCT. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku Lisiprol HCT.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Lisiprol HCT przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Lisiprol HCT. Nie zaleca się stosowania leku
Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Lisiprol HCT podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią
noworodka lub wcześniaka. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może powodować sporadycznie występujące zmęczenie lub zawroty głowy, które mogą mieć
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia
lub w czasie zmiany dawki lub w skojarzeniu z alkoholem. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
Zanim pacjent przystąpi do wykonywania powyższych działań, powinien poczekać, aż do momentu
poznania indywidualnej reakcji na lek.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.
Lek Lisiprol HCT zawiera dwa leki: lizynopryl i hydrochlorotiazyd. Następujące działania
niepożądane obserwowane były dla każdego z tych leków stosowanych osobno. Oznacza to również,
że mogą one wystąpić w czasie stosowania leku Lisiprol HCT.
Lekarz może od czasu do czasu pobrać próbki krwi, w celu sprawdzenia, czy stosowanie leku Lisiprol
HCT ma jakikolwiek wpływ na parametry krwi.
Możliwe działania niepożądane dotyczące lizynoprylu
Ciężkie reakcje uczuleniowe (rzadko, mogą występować u mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie leku Lisiprol
HCT i natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Objawy mogą obejmować nagłe wystąpienie:
- obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła - może to powodować trudności w połykaniu i (lub)
oddychaniu,
- ciężkiego lub nagłego obrzęku rąk, stóp lub okolicy kostek,
- trudności w oddychaniu (tym świszczący oddech i ucisk w klatce piersiowej),
- silnego swędzenia skóry (z wypukłymi grudkami).
7
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (bardzo rzadko, mogą występować u mniej niż 1 na 10000
pacjentów)
Objawy mogą obejmować:
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemne zabarwienie moczu lub utratę apetytu.
Jeśli takie objawy występują u pacjenta, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą występować u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy,
- zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas szybkiego wstawania,
- omdlenie,
- biegunka,
- wymioty,
- kaszel,
- zaburzenia dotyczące nerek (widoczne w badaniach krwi).
Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju, w tym uczucie depresji,
- uczucie mrowienia,
- uczucie wirowania (zawroty głowy),
- zmiany w odczuwaniu smaku,
- trudności w zasypianiu,
- zawał serca lub udar mózgu,
- nietypowe bicie serca,
- zmiana koloru palców u rąk i nóg,
- nieżyt nosa,
- nudności,
- ból brzucha i niestrawność,
- zmiany w wynikach badań krwi, dotyczących czynności wątroby,
- wysypka,
- świąd,
- niezdolność do uzyskania erekcji (impotencja),
- uczucie osłabienia,
- uczucie zmęczenia,
- zwiększone stężenie niektórych substancji we krwi (mocznika, kreatyniny i potasu).
Rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
- zmiany dotyczące niektórych komórek lub innych składników krwi. Objawy mogą obejmować
uczucie zmęczenia i bladość skóry,
- dezorientacja,
- zmiany dotyczące odczuwania zapachu różnych rzeczy,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej,
- wysypka z ciemnoczerwonymi, wypukłymi, swędzącymi wypryskami (pokrzywka),
- wypadanie włosów (łysienie),
- łuszczyca (zaburzenia skórne),
- duże stężenie mocznika we krwi z powodu niewydolności nerek,
- niewydolność nerek,
- powiększenie piersi u mężczyzn,
- zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH),
- małe stężenie sodu we krwi, co może powodować osłabienie, zmęczenie, ból głowy, nudności,
wymioty i kurcze mięśni.
Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
8
- zaburzenia dotyczące szpiku kostnego lub zmniejszonej liczby komórek krwi i (lub) płytek
krwi. Pacjent może zaobserwować zmęczenie, zakażenia (które mogą być poważne), gorączkę,
duszność lub tendencję do łatwiejszego powstawania siniaków lub krwawienia,
- obrzęk węzłów chłonnych,
- nasilenie reakcji immunologicznych (choroby autoimmunologiczne),
- małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy mogą obejmować uczucie głodu lub
osłabienia, pocenie i szybką czynność serca,
- nagły świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli),
- zapalenie płuc (które może spowodować wystąpienie duszności),
- zapalenie zatok (uczucie bólu i pełności w okolicach policzków i oczodołów),
- eozynofilowe zapalenie płuc – do objawów należy:
- zapalenie zatok,
- objawy grypopodobne,
- uczucie coraz większej duszności,
- ból w okolicy żołądka i jelit,
- wysypka skórna,
- uczucie mrowienia lub drętwienia rąk i nóg.
- zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
- obrzęk błony śluzowej jelit. Może to wywołać nagły ból brzucha, biegunkę lub wymioty,
- pocenie się,
- ciężkie zaburzenia skóry lub wysypka. Objawy to zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy i
łuszczenie się skóry, które może szybko się rozwijać i obejmować powstawanie pęcherzy w
jamie ustnej i nosie,
- zmniejszona ilość moczu lub brak moczu.
Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
- widzenie, czucie lub słyszenie rzeczy nieistniejących (omamy),
- zaczerwienienie skóry.
Możliwe działania niepożądane dotyczące hydrochlorotiazydu
Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i
splątanie).
Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
- zapalenie ślinianek,
- zmniejszenie liczby krwinek białych i (lub) płytek krwi. U pacjenta może wystąpić zmęczenie,
zakażenie (które może być ciężkie), gorączka, duszność lub tendencja do łatwiejszego
powstawania siniaków lub krwawienia,
- utrata apetytu,
- zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi (hiperglikemia),
- obecność cukru w moczu,
- zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi,
- zmiana stężenia elektrolitów we krwi (na przykład małe stężenie sodu i potasu). U pacjenta
może wystąpić osłabienie mięśni, pragnienie, uczucie mrowienia, kurcze i nudności,
- zwiększenie lub duże stężenie tłuszczów we krwi (w tym cholesterolu),
- niepokój,
- depresja,
- trudności w zasypianiu,
- uczucie mrowienia,
- oszołomienie,
- zaburzenia widzenia, które mogą powodować widzenie na żółto,
- krótkotrwałe zaburzenia widzenia,
9
- silny ból oka z zaczerwienieniem i nagłe zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta nagle wystąpi ból
i zaczerwienienie oka, należy natychmiast poinformować o tym lekarza; w celu uniknięcia
trwałej utraty wzroku, może być konieczne podjęcie leczenia,
- osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką) lub ostrej jaskry zamkniętego kąta),
- uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego),
- uczucie omdlenia (zwłaszcza podczas wstawania),
- uszkodzenie naczyń krwionośnych, powodujące powstawanie czerwonych lub purpurowych
plam na skórze,
- trudności w oddychaniu. Jeśli w płucach występuje stan zapalny lub płyn, może wystąpić
duszność,
- podrażnienie żołądka,
- biegunka,
- zaparcie,
- zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka),
- zaburzenia skórne, w tym wysypka wywołana wrażliwością na światło słoneczne, wysypka,
ciężka wysypka, która pojawia się szybko z pęcherzami lub złuszczaniem się skóry i
ewentualnie z wystąpieniem pęcherzy w jamie ustnej, wystąpienie lub nasilenie reakcji
podobnych do tocznia rumieniowatego lub wystąpienie nietypowych reakcji skórnych,
- reakcje alergiczne,
- kurcze i osłabienie mięśni,
- zaburzenia czynności nerek, które mogą być ciężkie (stwierdzane w badaniach krwi),
- gorączka,
- osłabienie,
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).
Lista możliwych działań niepożądanych nie powinna być powodem niepokoju, ponieważ nie muszą
one wystąpić.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
- Nadwrażliwość na inne inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE).
- Nadwrażliwość na jakikolwiek lek z grupy pochodnych sulfonamidów.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie w związku z wcześniejszym stosowaniem inhibitora ACE.
- Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
- Bezmocz.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lisiprol HCT z produktami zawierającymi aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
przesączania kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia produktem
leczniczym Lisiprol HCT wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu
z walsartanem (patrz także punkt 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Objawowe niedociśnienie tętnicze
U pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym rzadko obserwuje się objawowe niedociśnienie
tętnicze, jednakże prawdopodobieństwo jego wystąpienia jest większe u pacjentów ze zmniejszoną
objętością wewnątrznaczyniową, np. w wyniku leczenia moczopędnego, diety z ograniczeniem soli, u
pacjentów dializowanych, z biegunką lub wymiotami oraz z ciężkim nadciśnieniem tętniczym
reninozależnym (patrz punkty 4.5 i 4.8). U tych pacjentów należy regularnie wykonywać oznaczenia
stężenia elektrolitów w surowicy z właściwą częstością. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka
wystąpienia niedociśnienia tętniczego, rozpoczynanie leczenia i dostosowanie dawki należy prowadzić pod
ścisłą kontrolą lekarską. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub
zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi, u których znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może
spowodować zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy.
W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i, w
razie potrzeby, podać 0,9% roztwór NaCl we wlewie dożylnym. Wystąpienie przemijającego niedociśnienia
tętniczego nie stanowi przeciwwskazania do dalszego stosowania leku. Po unormowaniu objętości krwi
krążącej i ciśnienia tętniczego można ponownie zastosować leczenie mniejszymi dawkami leku lub tylko
jednym ze składników produktu w monoterapii.
U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, u których występuje prawidłowe lub niskie ciśnienie
tętnicze, po zastosowaniu lizynoprylu może wystąpić dalsze obniżenie wartości ciśnienia tętniczego. To
działanie jest spodziewane i zwykle nie stanowi przyczyny do odstawienia leku. W przypadku, gdy wystąpi
objawowe niedociśnienie tętnicze, może być konieczne zmniejszenie dawki lub odstawienie skojarzenia
lizynoprylu i hydrochlorotiazydu.
Zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej / kardiomiopatia przerostowa
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, lizynopryl należy stosować ostrożnie u pacjentów ze
zwężeniem zastawki mitralnej i zwężeniem drogi odpływu krwi z lewej komory, takim jak zwężenie
zastawki aortalnej i kardiomiopatia przerostowa.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów
receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz
zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów
receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone
wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie
elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Zaburzenia czynności nerek
Tiazydy nie są odpowiednimi lekami moczopędnymi dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i nie są
skuteczne w przypadku wartości klirensu kreatyniny 30 ml/min i mniej (co odpowiada umiarkowanej lub
ciężkiej niewydolności nerek).
U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy lub równy 80 ml/min) nie należy
stosować skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu dopóki po stopniowym zwiększaniu dawki
poszczególnych substancji czynnych nie uzyska się możliwości stosowania dawek takich, jakie zawarte są
w preparacie złożonym.
U pacjentów z niewydolnością serca, niedociśnienie tętnicze występujące po rozpoczęciu leczenia
inhibitorami ACE może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek. W takich sytuacjach
zgłaszano występowanie ostrej niewydolności nerek, zwykle odwracalnej.
U niektórych pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki, leczonych inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę, obserwowano zwiększenie
stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj odwracalne po przerwaniu leczenia. Zmiany takie są
najbardziej prawdopodobne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku jednoczesnego
występowania nadciśnienia naczyniowo-nerkowego istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń
czynności nerek. U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem lekarza, od
zastosowania małych dawek i ostrożnie zwiększać dawki. Ponieważ stosowanie leków moczopędnych
może przyczyniać się do wystąpienia opisanych powyżej zaburzeń, dlatego w pierwszych tygodniach
leczenia skojarzeniem lizynoprylu i hydrochlorotiazydu należy kontrolować czynność nerek.
U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których wcześniej nie stwierdzono choroby nerek,
obserwowano zazwyczaj niewielkie i przemijające zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy
podczas jednoczesnego stosowania lizynoprylu i leku moczopędnego.
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek. Może
być konieczne zmniejszenie dawki i (lub) odstawienie leku moczopędnego i (lub) lizynoprylu.
Wstępne leczenie diuretykiem
Leczenie moczopędne należy odstawić na 2-3 dni przed rozpoczęciem stosowania skojarzenia lizynoprylu i
hydrochlorotiazydu. Jeśli nie jest to możliwe, leczenie należy rozpocząć od podawania samego lizynoprylu
w dawce 5 mg.
Przeszczepienie nerki
Nie zaleca się stosowania ze względu na brak doświadczenia dotyczącego stosowania u pacjentów
poddanych w ostatnim czasie przeszczepowi nerki.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne u pacjentów poddanych hemodializie
Stosowanie skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu nie jest wskazane u pacjentów wymagających
dializoterapii z powodu niewydolności nerek.
U pacjentów poddanych niektórym rodzajom dializoterapii (np. z zastosowaniem błon dializacyjnych o
dużej przepuszczalności AN 69) oraz podczas aferezy LDL z użyciem siarczanu dekstranu i jednocześnie
leczonych inhibitorami ACE zgłaszano występowanie reakcji rzekomoanafilaktycznych. U tych pacjentów
należy rozważyć stosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leków przeciwnadciśnieniowych z
innej grupy.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL)
W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano zagrażające życiu reakcje
anafilaktyczne podczas aferezy LDL z użyciem siarczanu dekstranu. Reakcji tych można uniknąć poprzez
czasowe przerwanie leczenia inhibitorami ACE przed każdą aferezą.
Zaburzenia dotyczące wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub u których występuje postępująca choroba wątroby
należy ostrożnie stosować leki moczopędne, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej
mogą wywoływać śpiączkę wątrobową (patrz punkt 4.3). Stosowanie inhibitorów ACE w rzadkich
przypadkach wiąże się z występowaniem zespołu, który rozpoczyna się od żółtaczki cholestatycznej lub
zapalenia wątroby, a następnie postępuje do piorunującej martwicy wątroby i (czasami) do zgonu.
Mechanizm powstawania tego zespołu nie jest znany. Jeżeli podczas podawania skojarzenia lizynoprylu i
hydrochlorotiazydu wystąpi żółtaczka lub znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
leczenie należy odstawić i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne.
Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie
U pacjentów poddawanych zabiegom operacyjnym lub znieczuleniu z zastosowaniem środków
powodujących niedociśnienie tętnicze, lizynopryl może blokować powstawanie angiotensyny II, wtórne
do kompensacyjnego uwalniania reniny. W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, gdy
rozważany jest powyższy mechanizm, można je skorygować poprzez zwiększenie objętości płynów.
Wpływ na metabolizm i układ endokrynologiczny
Leczenie inhibitorem ACE i tiazydowym lekiem moczopędnym może zaburzać tolerancję glukozy. Może
być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. U pacjentów z cukrzycą
leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, podczas pierwszego miesiąca stosowania
inhibitora ACE należy monitorować stężenie glukozy we krwi.
W czasie leczenia tiazydami może się ujawnić cukrzyca utajona.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych może wystąpić zwiększenie stężenia cholesterolu i
trójglicerydów.
Stosowanie tiazydów może u niektórych pacjentów powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego w
osoczu i (lub) napad dny. Jednakże lizynopryl może zwiększać wydalanie kwasu moczowego z moczem i w
ten sposób osłabiać hiperurykemię powodowaną przez hydrochlorotiazyd.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
U każdego pacjenta stosującego terapię diuretykami, powinno być wykonywane w odpowiednich odstępach
czasu oznaczanie stężenia elektrolitów w surowicy.
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
(hipokaliemia, hiponatremia i zasadowica hipochloremiczna). Objawy ostrzegawcze zaburzeń wodno-
elektrolitowych to suchość błony śluzowej jamy ustnej, pragnienie, osłabienie, letarg, senność, bóle lub
kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niedociśnienie tętnicze, skąpomocz, tarchykardia i zaburzenia
żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. W czasie upałów u pacjentów z obrzękami może
wystąpić hiponatremia z rozcieńczenia. Niedobór chlorków jest na ogół łagodny i nie wymaga leczenia.
Wykazano, że tiazydy zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i może to spowodować sporadyczne i nieznaczne
zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być dowodem utajonej nadczynności
przytarczyc. Należy odstawić tiazydy przed przeprowadzeniem badań czynnościowych przytarczyc.
Hiperkaliemia
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie to jest
zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek, cukrzycą i (lub) u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym substytuty soli),
leki moczopędne oszczędzające potas, oraz u pacjentów przyjmujących inne leki, których stosowanie jest
związane ze zwiększeniem stężenia potasu w surowicy (np. heparyna, trimetoprym lub skojarzenie
trimetoprimu i sulfametoksazolu, nazywane kotrimoksazolem), a zwłaszcza leczonych antagonistami
aldosteronu lub blokerami receptora angiotensyny, może wystąpić hiperkaliemia. Jeżeli jednoczesne
stosowanie wyżej wymienionych leków uznano za właściwe, wówczas zaleca się regularne kontrolowanie
stężenia potasu w surowicy i czynności nerek (patrz punkt 4.5).
Pacjenci z cukrzycą
U pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, podczas
pierwszego miesiąca stosowania inhibitora ACE należy ściśle monitorować stężenie glukozy we krwi (patrz
punkt 4.5).
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
− Inhibitory ACE
U pacjentów leczonych inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę, w tym lizynoprylem,
opisywano niezbyt częste przypadki obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg, języka,
głośni i (lub) krtani. Takie działanie może wystąpić w każdym momencie leczenia. W takich
przypadkach należy natychmiast odstawić lizynopryl i zastosować odpowiednie leczenie oraz
obserwację lekarską trwającą aż do całkowitego ustąpienia objawów. Nawet w przypadkach, gdy
obrzęk ogranicza się tylko do języka, bez niewydolności oddechowej, pacjenci mogą wymagać
przedłużonej obserwacji, ponieważ stosowanie leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów
może okazać się niewystarczające.
Opisywano bardzo rzadkie przypadki zgonów z powodu obrzęku naczynioruchowego krtani lub
języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia
niedrożności dróg oddechowych, szczególnie u pacjentów z zabiegiem chirurgicznym w obrębie dróg
oddechowych w wywiadzie. W takich przypadkach należy natychmiast wdrożyć odpowiednie
postępowanie ratunkowe. Może ono obejmować podanie adrenaliny i (lub) mechaniczne utrzymanie
drożności dróg oddechowych. Pacjent powinien pozostać pod ścisłą opieką medyczną aż do
całkowitego i trwałego ustąpienia objawów.
Częstość występowania obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitorów ACE jest
większa u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras.
U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, który wystąpił niezależnie od leczenia
inhibitorami ACE, może występować zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego podczas
leczenia inhibitorami ACE (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z
powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie rozpoczynać leczenia sakubitrylem
z walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki lizynoprylu. Nie
rozpoczynać leczenia lizynoprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki
sakubitrylu z walsartanem (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus,
temsyrolimus) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego
(np. obrzęk dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez takich zaburzeń) (patrz
punkt 4.5).
Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie
racekadotrylem, inhibitorami mTOR lub wildagliptyną.
− Tiazydy
U pacjentów otrzymujących tiazydy mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości bez względu na wywiad
wskazujący na obecność alergii albo astmy oskrzelowej. Podczas stosowania tiazydów obserwowano
przypadki zaostrzenia lub uaktywnienia tocznia rumieniowatego układowego.
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na układ
oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory distress
syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt Lisiprol HCT i
zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u których wcześniej
po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Leczenie odczulające
U pacjentów stosujących inhibitory ACE obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia
odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych). Reakcji tych nie obserwowano w przypadku
czasowego odstawienia inhibitorów ACE, ale występowały po przypadkowym ponownym podaniu
alergenu w okresie po wznowieniu leczenia inhibitorami ACE.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry
(NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell carcinoma) i
raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach zwiększającego się
łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie rozwoju NMCS mogą
odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne sprawdzanie,
czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku stwierdzenia
jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie możliwych działań
zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych skóry, jak ograniczanie
narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to niemożliwe - odpowiednią
ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z możliwością wykonania biopsji z oceną
histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały NMSC, może być konieczne ponowne
rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy lub pochodne sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą
nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia,
przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują ostry początek
pogorszenia ostrości widzenia lub ból oczu i zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin do kilku tygodni od
rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do trwałej utraty
widzenia. Podstawowym leczeniem jest zaprzestanie przyjmowania leków zawierających sulfonamidy lub
pochodne sulfonamidów tak szybko jak to możliwe. Natychmiastowe zabiegi medyczne lub chirurgiczne
mogą wymagać rozważenia, jeżeli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane. Czynnikiem
ryzyka rozwoju ostrej jaskry zamkniętego kąta może być alergia na sulfonamidy lub penicylinę w
wywiadzie.
Neutropenia/agranulocytoza
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano przypadki neutropenii/agranulocytozy,
małopłytkowości i niedokrwistości. Neutropenia występuje rzadko u pacjentów z prawidłową czynnością
nerek, u których nie występują dodatkowe czynniki ryzyka. Neutropenia i agranulocytoza ustępują po
zaprzestaniu stosowania inhibitora ACE. Lizynopryl należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z
kolagenozą naczyń, poddanych leczeniu immunosupresyjnemu, przyjmujących allopurynol lub
prokainamid, bądź w przypadku jednoczesnego występowania wymienionych czynników, szczególnie, jeśli
współistnieje niewydolność nerek. U niektórych pacjentów wystąpiły poważne zakażenia, które w kilku
przypadkach były oporne na intensywną antybiotykoterapię. W przypadku stosowania lizynoprylu w takiej
grupie pacjentów należy regularnie oznaczać liczbę krwinek białych i poinformować pacjentów, aby
zgłaszali jakiekolwiek objawy zakażenia.
Rasa
Częstość występowania obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitorów ACE jest większa u
pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, lizynopryl może wykazywać mniejszą skuteczność w
obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów rasy czarnej w porównaniu z pacjentami innych ras,
prawdopodobnie z powodu częstszego występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów rasy
czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Kaszel
W trakcie leczenia inhibitorami ACE obserwowano występowanie kaszlu. Typowy kaszel jest suchy,
uporczywy i ustępuje po przerwaniu leczenia inhibitorem ACE. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy
uwzględnić fakt, że przyczyną może być stosowanie inhibitora ACE.
Lit
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z litem nie jest na ogół zalecane (patrz punkt 4.5).
Testy antydopingowe
Hydrochlorotiazyd obecny w tym produkcie leczniczym, może powodować dodatni wynik testu
antydopingowego.
Ciąża
Leczenia inhibitorami ACE nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy
zastosować inne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w
ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE uważa się za niezbędne. W przypadku rozpoznania
ciąży, należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorami ACE oraz zastosować leczenie alternatywne,
jeżeli jest to konieczne (patrz punkt 4.3 oraz 4.6).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki przeciwnadciśnieniowe
Podczas leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może wystąpić dodatkowy
spadek ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie triazotanu glicerolu oraz innych azotanów lub innych
leków rozszerzających naczynia krwionośne może dodatkowo obniżyć ciśnienie tętnicze.
Należy unikać jednoczesnego stosowania lizynoprylu z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren
(patrz punkty 4.3 i 4.4).
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak
niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w
porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4
i 5.1).
Produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z powodu
zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i inhibitorów mTOR (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus),
inhibitorów endopeptydazy obojętnej - NEP (np. racekadotryl) lub tkankowego aktywatora plazminogenu
lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego.
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów ACE zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i objawy jego toksyczności. Leki moczopędne i inhibitory ACE zmniejszają klirens nerkowy litu i
zwiększają ryzyko toksycznego działania litu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie lizynoprylu i
hydrochlorotiazydu z litem nie jest zalecane. Jeśli konieczne jest stosowanie takiego leczenia skojarzonego
należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub substytuty soli kuchennej zawierające potas i
inne produkty lecznicze mogące zwiększyć stężenie potasu w surowicy
Działanie tiazydowych leków moczopędnych powodujące zmniejszenie stężenia potasu jest zwykle Mimo że
stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych pacjentów leczonych
lizynoprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton,
triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas mogą prowadzić do
istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
lub z cukrzycą. Należy również zachować ostrożność podając lizynopryl jednocześnie z innymi lekami
zwiększającymi stężenie potasu w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z
sulfametoksazolem), ponieważ wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas,
taki jak amiloryd. Z tego względu, leczenie skojarzone lizynoprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest
zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem
ostrożności i często kontrolować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Heparyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się
kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Produkty lecznicze wywołujące torsades de pointes
Ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania hydrochlorotiazydu i produktów leczniczych wywołujących torsades de pointes, takich jak
niektóre leki przeciwarytmiczne, niektóre leki przeciwpsychotyczne i inne leki, o których wiadomo, że
wywołują torsades de pointes.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne / przeciwpsychotyczne / znieczulające
Jednoczesne podawanie niektórych środków znieczulających, trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych lub leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może nasilać działanie
obniżające ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w tym kwas acetylosalicylowy
Przewlekłe stosowanie NLPZ (selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w dawce > 3
g/dobę oraz nieselektywnych NLPZ) może osłabiać przeciwnadciśnieniowe i moczopędne działanie
zarówno inhibitorów ACE, jak i tiazydowych leków moczopędnych. Stosowanie NLPZ i inhibitorów ACE
wywiera dodatkowy wpływ na zwiększenie stężenia potasu w surowicy i może skutkować pogorszeniem
czynności nerek. To działanie jest zazwyczaj odwracalne. W rzadkich przypadkach, szczególnie u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, takich jak osoby w podeszłym wieku i pacjenci odwodnieni,
może wystąpić ostra niewydolność nerek.
Złoto
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE po podaniu we wstrzyknięciu złota (np. aurotiojabłaczanu sodu)
częściej notowano reakcje przypominające objawy jak po podaniu azotanów (objawy rozszerzenia naczyń w
tym zaczerwienienie, nudności, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, mogące mieć ciężki przebieg).
Leki sympatykomimetyczne
Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. Tiazydy
mogą zmniejszać reakcję tętnic na noradrenalinę, ale nie w stopniu wykluczającym skuteczność środka
presyjnego w użyciu terapeutycznym.
Leki przeciwcukrzycowe
Leczenie diuretykiem tiazydowym może zaburzać tolerancję glukozy. Wydaje się, że wystąpienie takiego
działania jest szczególnie prawdopodobne podczas pierwszych tygodni leczenia skojarzonego oraz
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z cukrzycą zapotrzebowanie na insulinę i inne
leki przeciwcukrzycowe może być zwiększone, zmniejszone lub niezmienione.
Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie diazoksydu.
Amfoterycyna B (podawana pozajelitowo), karbenoksolon, kortykosteroidy, kortykotropina (ACTH) lub
środki przeczyszczające pobudzające perystaltykę
Produkty lecznicze związane z utratą potasu i hipokaliemią (np. inne diuretyki kaliuretyczne, środki
przeczyszczające, amfoterycyna, karbenoksolon, pochodne kwasu salicylowego) mogą nasilać działanie
hydrochlorotiazydu polegające na zmniejszaniu stężenia potasu w surowicy.
Podczas jednoczesnego stosowania steroidów lub hormonu adrenokortykotropowego (ACTH)
i hydrochlorotiazydu może wystąpić hipokaliemia.
Sole wapnia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy z powodu zmniejszonego
wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub witaminy D, należy monitorować
stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosowywać dawkę.
Glikozydy nasercowe
Hipokaliemia może zwiększać wrażliwość mięśnia sercowego lub nasilać jego reakcję na toksyczne
działanie glikozydów naparstnicy (np. zwiększona wrażliwość komorowa).
Kolestyramina i kolestypol
Kolestypol lub kolestyramina zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu. Dlatego też diuretyki
sulfonamidowe należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed lub 4 do 6 godzin po przyjęciu tych
produktów leczniczych.
Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie
Tiazydy mogą nasilać reakcję na niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie (np. tubokurarynę).
Sotalol
W związku z hipokaliemią wywoływaną przez tiazydy, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń
rytmu serca po podaniu sotalolu.
Allopurynol
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i allopurynolu zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek i może
prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia leukopenii.
Cyklosporyna
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i cyklosporyny zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek i
hiperkaliemii. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny.
Lowastatyna
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i lowastatyny zwiększa ryzyko hiperkaliemii.
Cytostatyki, leki immunosupresyjne, prokainamid
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie przez nerki cytotoksycznych produktów leczniczych (np.
cyklofosfamidu, metotreksatu) i nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku kostnego (patrz punkt 4.4).
Inne leczenie skojarzone
Tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych spowodowanych przez amantadynę.
Niedociśnienie ortostatyczne może nasilać się podczas jednoczesnego picia alkoholu, stosowania
barbituranów lub środków znieczulających.
Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt złożony zawierający lizynopryl i hydrochlorotiazyd może wywierać niewielki lub umiarkowany
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.7).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podczas leczenia lizynoprylem i (lub) hydrochlorotiazydem obserwowano następujące działania
niepożądane, które występowały w częstościach określanych jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do
< 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000),
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: kaszel, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze i
ból głowy, które mogą wystąpić u 1 do 10% leczonych pacjentów. Podczas badań klinicznych działania
niepożądane były zwykle łagodne i przemijające i w większości przypadków nie wymagały przerwania
leczenia.
Lizynopryl
niedokrwistość hemolityczna, uogólnione
11
rumień wielopostaciowy, chłoniak rzekomy skóry**
12
R
* B
za
a
d
r
k
d
o
zo rzadko u niektórych pacjentów zgłaszano prz
H
y
i
p
p
a
o
d
n
k
a
i
t
,
r e
g
m
dy
ia
n iepożądany rozwój zapalenia wątroby
doprowadził do niewydolności wątroby. Pacjenci stosujący skojarzenie lizynoprylu i hydrochlorotiazydu, u
których wystąpi żółtaczka lub zauważalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, powinni
zaprzestać przyjmowania leczenia skojarzonego i powinni podlegać odpowiedniej kontroli.
** Obserwowano zespół obejmujący jeden lub więcej z następujących objawów: gorączka, zapalenie
naczyń, bóle mięśni, bóle stawów/zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych
(ANA), przyspieszone OB, eozynofilia i leukocytoza, wysypka, reakcje nadwrażliwości na światło i inne
objawy dermatologiczne.
Hydrochlorotiazyd
Częstość nieznana: Zapalenie ślinianek
Częstość nieznana: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry)
Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia i (lub) agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zahamowanie czynności szpiku kostnego
Częstość nieznana: Anoreksja, hiperglikemia, cukromocz, hiperurykemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia, zasadowica hipochloremiczna oraz hipomagnezemia), zwiększenie stężenie cholesterolu i trójglicerydów, dna moczanowa
Częstość nieznana: Niepokój, depresja, zaburzenia snu.
Częstość nieznana: Utrata apetytu, parestezja, zamroczenie
Częstość nieznana: Widzenie na żółto, przemijające zaburzenia widzenia, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność, jaskra ostra zamykającego się kąta.
Częstość nieznana: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
błędnikowego
13
Częstość nieznana: Niedociśnienie ortostatyczne
Częstość nieznana: Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry).
Bardzo rzadko: Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana: Zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc).
Częstość nieznana: Podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcie, zapalenie trzustki.
Częstość nieznana: Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka zastoinowa).
Częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości na światło, wysypka, toczeń rumieniowaty układowy, reakcje skórne przypominające toczeń rumieniowaty skórny, reaktywacja skórnej postaci tocznia rumieniowatego, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, toksyczne, martwicze oddzielanie się naskórka
Częstość nieznana: Kurcze mięśni, osłabienie mięśni
Częstość nieznana: Zaburzenia czynności nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek
Częstość nieznana: Gorączka, osłabienie
miejscu podania
Opis wybranych działań niepożądanych
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry: Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych
stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC (patrz również punkty 4.4 i
5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Lisinoprilum dihydricum 20 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Lisiprol HCT, 10 mg+12,5 mg, tabletki; Mannitol (E 421); Indygotyna (E 132), lak; Skrobia kukurydziana; Skrobia żelowana, kukurydziana; Wapnia wodorofosforan dwuwodny; Skrobia żelowana, kukurydziana (częściowo żelowana); Magnezu stearynian; Lisiprol HCT, 20 mg+12,5 mg, tabletki; Mannitol (E 421); Indygotyna (E 132), lak; Żelaza tlenek żółty (E 172); Skrobia kukurydziana; Skrobia żelowana, kukurydziana; Wapnia wodorofosforan dwuwodny; Skrobia żelowana, kukurydziana (częściowo żelowana); Magnezu stearynian źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- okrągły średnicy około 8 mm nadruk: C43 nadruk: C44
Lisiprol HCT, 10 mg+12,5 mg, tabletki Okrągłe, płaskie, jasnoniebieskie tabletki z nielicznymi przebarwieniami ciemniejszego koloru, o średnicy około 8 mm, ze ściętymi brzegami i wytłoczonym napisem „C43” z jednej strony. Lisiprol HCT, 20 mg+12,5 mg, tabletki Okrągłe, płaskie, jasnozielone tabletki z nielicznymi przebarwieniami ciemniejszego koloru, o średnicy około 8 mm, ze ściętymi brzegami i wytłoczonym napisem „C44” z jednej strony. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- okrągły średnicy około 8 mm nadruk: C43 nadruk: C44
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, skojarzone stosowanie lizynoprylu i hydrochlorotiazydu może mieć łagodny do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działanie to występuje szczególnie na początku leczenia lub podczas zmiany dawki, jak również podczas jednoczesnego spożywania alkoholu, jednakże zależy to od indywidualnej wrażliwości pacjenta. Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
51 pozycji, według częstości
- bardzo rzadko: Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
- częstość nieznana: Zapalenie ślinianek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Leukopenia; neutropenia i (lub) agranulocytoza; małopłytkowość; niedokrwistość aplastyczna; niedokrwistość hemolityczna; zahamowanie czynności szpiku kostnego; Anoreksja; hiperglikemia; cukromocz; hiperurykemia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia, zasadowica hipochloremiczna oraz hipomagnezemia); zwiększenie stężenie cholesterolu i trójglicerydów; dna moczanowa; Niepokój; depresja; zaburzenia snu; Utrata apetytu; parestezja; zamroczenie; Widzenie na żółto; przemijające zaburzenia widzenia; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra krótkowzroczność; jaskra ostra zamykającego się kąta; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego błędnikowego; Niedociśnienie ortostatyczne; Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry); Zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc); Podrażnienie żołądka; biegunka; zaparcie; zapalenie trzustki; Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka zastoinowa); Reakcje nadwrażliwości na światło; wysypka; toczeń rumieniowaty układowy; reakcje skórne przypominające toczeń rumieniowaty skórny; reaktywacja skórnej postaci tocznia rumieniowatego; pokrzywka; reakcje anafilaktyczne; toksyczne; martwicze oddzielanie się naskórka; Kurcze mięśni; osłabienie mięśni; Zaburzenia czynności nerek; śródmiąższowe zapalenie nerek; Gorączka; osłabienie miejscu podania
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego u dzieci.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Lekarz przepisze tabletki o odpowiedniej mocy dla danego pacjenta. Jeśli to konieczne, lekarz może zwiększyć dawkę do dwóch tabletek raz dziennie.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Tiazydy nie są odpowiednimi lekami moczopędnymi dla pacjentów z niewydolnością nerek i nie są skuteczne w przypadku wartości klirensu kreatyniny 30 ml/min i mniej (tj. w umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek). Nie należy stosować preparatu Lisiprol HCT w leczeniu początkowym pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny >30 i <80 ml/min produkt Lisiprol HCT można zastosować jedynie po stopniowym zwiększaniu dawki poszczególnych składników leku. Zalecana dawka lizynoprylu podczas monoterapii w przypadku łagodnej niewydolności nerek wynosi 5 do 10 mg.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. W badaniach klinicznych wykazano, że skuteczność i tolerancja lizynoprylu i hydrochlorotiazydu podawanych jednocześnie były podobne u pacjentów z nadciśnieniem w podeszłym wieku, jak i u pacjentów młodszych. W zakresie dawek wynoszących od 20 do 80 mg/dobę lizynopryl był równie skuteczny u pacjentów z nadciśnieniem w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), jak i u pacjentów młodszych. Zastosowanie lizynoprylu w monoterapii wywoływało zmniejszenie ciśnienia rozkurczowego krwi w takim samym stopniu jak zastosowanie hydrochlorotiazydu lub atenololu w monoterapii.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Inhibitory ACE Nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie inhibitorów ACE w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne nie dostarczyły wystarczających dowodów na ryzyko teratogennego wpływu inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży, jednak nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu tego ryzyka. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE jest niezbędne.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Inhibitory ACE Ze względu na brak danych dotyczących stosowania skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu w okresie karmienia piersią, jego stosowanie nie jest zalecane u kobiet karmiących piersią. Zaleca się zastosowanie alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w czasie karmienia piersią, szczególnie w czasie karmienia noworodków i wcześniaków. Hydrochlorotiazyd Hydrochlorotiazyd w małych ilościach jest wydzielany do mleka matki. Stosowanie tiazydów w dużych dawkach nasila diurezę i może hamować wytwarzanie mleka. Stosowanie skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „HCT przyjmowany jest przed czy po posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 3
- alkohol: „Niedociśnienie ortostatyczne może nasilać się podczas jednoczesnego picia alkoholu, stosowania barbituranów lub środków znieczulających.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Lisiprol HCT
Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT
- jeśli pacjent ma uczulenie na lizynopryl, hydrochlorotiazyd lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na inhibitory ACE lub substancje będące pochodnymi sulfonamidów.
Jeśli pacjent nie jest pewien, czy dotyczy go ten zapis, powinien zwrócić się do lekarza;
- jeśli u pacjenta wystąpił kiedykolwiek nagły obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, języka lub
gardła, szczególnie jeśli wystąpił po leczeniu inhibitorem ACE. Mogą również wystąpić
trudności w połykaniu lub oddychaniu;
- jeśli u pacjenta występuje wrodzony obrzęk naczynioruchowy (stan, który sprawia, że pacjent
jest bardziej podatny na wystąpienie obrzęków opisanych powyżej). Jeśli pacjent nie jest
pewien, czy ten zapis go dotyczy, powinien zwrócić się do lekarza;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące nerek;
- jeśli pacjent nie może oddawać moczu;
2
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby;
- po 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Lisiprol HCT we wczesnym
okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent przyjął lub obecnie stosuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w leczeniu
pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych, ponieważ
zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku tkanek znajdujących się
pod skórą w miejscach takich, jak gardło).
Nie należy przyjmować leku Lisiprol HCT, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy
pacjenta. Jeśli pacjent ma wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed
zastosowaniem leku Lisiprol HCT.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lisiprol HCT należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje zwężenie (stenoza) aorty (tętnica serca), zastawek serca (zastawki
mitralne) lub tętnicy nerkowej;
- jeśli u pacjenta występuje zwiększona grubość mięśnia sercowego (zwana kardiomiopatią
przerostową);
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia naczyń krwionośnych (kolagenowa choroba naczyń);
- jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi. Pacjent może zaobserwować takie objawy, jak
zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas wstawania;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest poddawany dializoterapii
lub otrzymał przeszczep nerki;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia wątroby;
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta wystąpiła ostatnio biegunka lub wymioty;
- jeśli lekarz zaleci pacjentowi, aby kontrolował ilość soli w diecie;
- jeśli u pacjenta występuje duże stężenie cholesterolu lub jest poddawany zabiegowi aferezy
LDL;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występował stan nazywany toczniem rumieniowatym układowym
(SLE);
- jeśli pacjent jest rasy czarnej, ponieważ lek Lisiprol HCT może być mniej skuteczny u osób tej
rasy. U pacjenta także częściej może występować działanie niepożądane - obrzęk
naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem rąk, stóp, okolicy kostek, twarzy,
warg, języka lub gardła);
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na
przykład walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia
czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas stosowania leku
Lisiprol HCT należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem
UV.
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Lisiprol HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
- jeżeli wystąpi osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się płynu w
unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a
3
twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w przedziale od
kilku godzin do kilku tygodni od przyjęcia leku Lisiprol HCT. Brak leczenia może prowadzić
do trwałego upośledzenia wzroku. Jeśli pacjent wcześniej miał alergię na penicylinę lub
sulfonamidy, istnieje większe ryzyko jej wystąpienia.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT ”.
Jeśli pacjent przyjmuje jeden z następujących leków, występuje zwiększone ryzyko
wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (szybkie puchnięcie skóry w okolicy takiej jak gardło):
- syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy tak zwanych inhibitorów
mTOR (stosowanych w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu
raka);
- tkankowy aktywator plazminogenu (lek rozpuszczający zakrzepy krwi), zwykle podawany w
szpitalu;
- wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy;
- racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki.
W przypadku ciąży (lub jej podejrzenia), należy poradzić się lekarza. Nie zaleca się przyjmowania
leku Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża i
karmienie piersią”).
Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy którykolwiek z wymienionych stanów go dotyczy, powinien przed
przyjęciem leku Lisiprol HCT skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie alergii, takich jak uczulenie na jad owadów
Należy poinformować lekarza, jeśli przeprowadzane lub planowane jest leczenie zmniejszające
reakcje alergiczne na jad owadów (leczenie odczulające). Przyjmowanie leku Lisiprol HCT podczas
takiego leczenia może spowodować ciężkie reakcje alergiczne.
Zabiegi chirurgiczne
Należy poinformować lekarza lub stomatologa o przyjmowaniu leku Lisiprol HCT, jeśli planowany
jest zabieg operacyjny (w tym zabieg stomatologiczny). Podczas znieczulenia miejscowego lub
ogólnego może wystąpić niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), jeśli pacjent jednocześnie
przyjmuje lek Lisiprol HCT.
Przyjmowanie leku Lisiprol HCT może wpływać na wyniki niektórych badań krwi
Hydrochlorotiazyd obecny w tym leku, może powodować dodatnie wyniki testów antydopingowych.
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lisiprol HCT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to też leków
dostępnych bez recepty i leków ziołowych. Jest to ważne, ponieważ lek Lisiprol HCT może wpływać
na działanie niektórych leków, a niektóre leki mogą mieć wpływ na działanie leku Lisiprol HCT.
Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności.
W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków:
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (leki przeciwnadciśnieniowe),
- antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (patrz także podpunkty „Kiedy
nie stosować leku Lisiprol HCT” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
4
- leki zmniejszające stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), takie jak diuretyki (leki
moczopędne), środki przeczyszczające, kortykosteroidy (np. prednizon), ACTH (hormon),
amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu owrzodzenia
lub stanu zapalnego błony śluzowej przełyku i jamy ustnej) i pochodne kwasu salicylowego,
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak aspiryna, ibuprofen lub indometacyna,
stosowane w leczeniu bólu mięśni i zapalenia stawów,
- leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki
przeciwdepresyjne),
- leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, takie jak lit,
- kwas acetylosalicylowy stosowany w dawce większej niż 3 g na dobę,
- suplementy potasu (w tym substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki
zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i ko-trimoksazol, stosowane w
zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny stosowany w
zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu oraz heparyna, lek stosowany w celu
rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom);
- sole wapnia lub suplementy witaminy D,
- leki przeciwcukrzycowe (insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak pochodne
sulfonylomocznika) - podczas stosowania diuretyków tiazydowych może być konieczna zmiana
dawki leku przeciwcukrzycowego,
- leki przeciwastmatyczne,
- leki stosowane w przekrwieniu błony śluzowej nosa lub zatok lub inne leki stosowane w
przypadku przeziębienia (w tym leki dostępne bez recepty),
- leki hamujące reakcje odpornościowe organizmu (immunosupresyjne),
- allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej),
- leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (takie jak prokainamid),
- leki nasercowe (np. digoksyna) lub inne leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca,
- preparaty złota podawane we wstrzyknięciu (takie jak sodu aurotiojabłczan) stosowane
zazwyczaj w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów,
- kolestyramina i kolestypol (stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu, zapobiegania
biegunce lub łagodzenia swędzenia),
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna,
- amantadyna (lek przeciwwirusowy, przeciw wirusowi grypy typu A, stosowany jest również w
leczeniu choroby Parkinsona),
- sotalol (lek beta-adrenolityczny),
- lowastatyna (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- siarczan dekstranu (stosowany w leczeniu nazywanym aferezą LDL w celu zmniejszenia
stężenia cholesterolu we krwi),
- leki przeciwnowotworowe (np. cyklofosfamid, metotreksat),
- inne leki, które wpływają na pracę serca wywołując częstoskurcz komorowy typu torsade de
pointes.
Następujące leki mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego (objawy obrzęku
naczynioruchowego to obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, z trudnościami w przełykaniu lub
oddychaniu):
- leki stosowane do rozpuszczania zakrzepów krwi (tkankowe aktywatory plazminogenu
zazwyczaj podawane w szpitalu),
- leki stosowane najczęściej w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w
leczeniu raka (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy tak zwanych
inhibitorów mTOR). Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”,
- wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy,
- racekadotryl stosowany w leczeniu biegunki.
Alkohol, barbiturany lub środki znieczulające mogą nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego. Podczas
zmiany pozycji na stojącą u pacjenta mogą wystąpić zawroty głowy.
5
Lisiprol HCT z jedzeniem, piciem i alkoholem
Należy zapytać lekarza o możliwość spożywania napojów alkoholowych podczas leczenia lekiem
Lisiprol HCT. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku Lisiprol HCT.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Lisiprol HCT przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Lisiprol HCT. Nie zaleca się stosowania leku
Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Lisiprol HCT podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią
noworodka lub wcześniaka. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może powodować sporadycznie występujące zmęczenie lub zawroty głowy, które mogą mieć
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia
lub w czasie zmiany dawki lub w skojarzeniu z alkoholem. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
Zanim pacjent przystąpi do wykonywania powyższych działań, powinien poczekać, aż do momentu
poznania indywidualnej reakcji na lek.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.
Lek Lisiprol HCT zawiera dwa leki: lizynopryl i hydrochlorotiazyd. Następujące działania
niepożądane obserwowane były dla każdego z tych leków stosowanych osobno. Oznacza to również,
że mogą one wystąpić w czasie stosowania leku Lisiprol HCT.
Lekarz może od czasu do czasu pobrać próbki krwi, w celu sprawdzenia, czy stosowanie leku Lisiprol
HCT ma jakikolwiek wpływ na parametry krwi.
Możliwe działania niepożądane dotyczące lizynoprylu
Ciężkie reakcje uczuleniowe (rzadko, mogą występować u mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie leku Lisiprol
HCT i natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Objawy mogą obejmować nagłe wystąpienie:
- obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła - może to powodować trudności w połykaniu i (lub)
oddychaniu,
- ciężkiego lub nagłego obrzęku rąk, stóp lub okolicy kostek,
- trudności w oddychaniu (tym świszczący oddech i ucisk w klatce piersiowej),
- silnego swędzenia skóry (z wypukłymi grudkami).
7
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (bardzo rzadko, mogą występować u mniej niż 1 na 10000
pacjentów)
Objawy mogą obejmować:
- zażółcenie skóry lub oczu, ciemne zabarwienie moczu lub utratę apetytu.
Jeśli takie objawy występują u pacjenta, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą występować u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy,
- zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas szybkiego wstawania,
- omdlenie,
- biegunka,
- wymioty,
- kaszel,
- zaburzenia dotyczące nerek (widoczne w badaniach krwi).
Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju, w tym uczucie depresji,
- uczucie mrowienia,
- uczucie wirowania (zawroty głowy),
- zmiany w odczuwaniu smaku,
- trudności w zasypianiu,
- zawał serca lub udar mózgu,
- nietypowe bicie serca,
- zmiana koloru palców u rąk i nóg,
- nieżyt nosa,
- nudności,
- ból brzucha i niestrawność,
- zmiany w wynikach badań krwi, dotyczących czynności wątroby,
- wysypka,
- świąd,
- niezdolność do uzyskania erekcji (impotencja),
- uczucie osłabienia,
- uczucie zmęczenia,
- zwiększone stężenie niektórych substancji we krwi (mocznika, kreatyniny i potasu).
Rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
- zmiany dotyczące niektórych komórek lub innych składników krwi. Objawy mogą obejmować
uczucie zmęczenia i bladość skóry,
- dezorientacja,
- zmiany dotyczące odczuwania zapachu różnych rzeczy,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej,
- wysypka z ciemnoczerwonymi, wypukłymi, swędzącymi wypryskami (pokrzywka),
- wypadanie włosów (łysienie),
- łuszczyca (zaburzenia skórne),
- duże stężenie mocznika we krwi z powodu niewydolności nerek,
- niewydolność nerek,
- powiększenie piersi u mężczyzn,
- zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH),
- małe stężenie sodu we krwi, co może powodować osłabienie, zmęczenie, ból głowy, nudności,
wymioty i kurcze mięśni.
Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
8
- zaburzenia dotyczące szpiku kostnego lub zmniejszonej liczby komórek krwi i (lub) płytek
krwi. Pacjent może zaobserwować zmęczenie, zakażenia (które mogą być poważne), gorączkę,
duszność lub tendencję do łatwiejszego powstawania siniaków lub krwawienia,
- obrzęk węzłów chłonnych,
- nasilenie reakcji immunologicznych (choroby autoimmunologiczne),
- małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy mogą obejmować uczucie głodu lub
osłabienia, pocenie i szybką czynność serca,
- nagły świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli),
- zapalenie płuc (które może spowodować wystąpienie duszności),
- zapalenie zatok (uczucie bólu i pełności w okolicach policzków i oczodołów),
- eozynofilowe zapalenie płuc – do objawów należy:
- zapalenie zatok,
- objawy grypopodobne,
- uczucie coraz większej duszności,
- ból w okolicy żołądka i jelit,
- wysypka skórna,
- uczucie mrowienia lub drętwienia rąk i nóg.
- zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
- obrzęk błony śluzowej jelit. Może to wywołać nagły ból brzucha, biegunkę lub wymioty,
- pocenie się,
- ciężkie zaburzenia skóry lub wysypka. Objawy to zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy i
łuszczenie się skóry, które może szybko się rozwijać i obejmować powstawanie pęcherzy w
jamie ustnej i nosie,
- zmniejszona ilość moczu lub brak moczu.
Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
- widzenie, czucie lub słyszenie rzeczy nieistniejących (omamy),
- zaczerwienienie skóry.
Możliwe działania niepożądane dotyczące hydrochlorotiazydu
Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i
splątanie).
Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
- zapalenie ślinianek,
- zmniejszenie liczby krwinek białych i (lub) płytek krwi. U pacjenta może wystąpić zmęczenie,
zakażenie (które może być ciężkie), gorączka, duszność lub tendencja do łatwiejszego
powstawania siniaków lub krwawienia,
- utrata apetytu,
- zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi (hiperglikemia),
- obecność cukru w moczu,
- zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi,
- zmiana stężenia elektrolitów we krwi (na przykład małe stężenie sodu i potasu). U pacjenta
może wystąpić osłabienie mięśni, pragnienie, uczucie mrowienia, kurcze i nudności,
- zwiększenie lub duże stężenie tłuszczów we krwi (w tym cholesterolu),
- niepokój,
- depresja,
- trudności w zasypianiu,
- uczucie mrowienia,
- oszołomienie,
- zaburzenia widzenia, które mogą powodować widzenie na żółto,
- krótkotrwałe zaburzenia widzenia,
9
- silny ból oka z zaczerwienieniem i nagłe zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta nagle wystąpi ból
i zaczerwienienie oka, należy natychmiast poinformować o tym lekarza; w celu uniknięcia
trwałej utraty wzroku, może być konieczne podjęcie leczenia,
- osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy
gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia
płynu między naczyniówką a twardówką) lub ostrej jaskry zamkniętego kąta),
- uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego),
- uczucie omdlenia (zwłaszcza podczas wstawania),
- uszkodzenie naczyń krwionośnych, powodujące powstawanie czerwonych lub purpurowych
plam na skórze,
- trudności w oddychaniu. Jeśli w płucach występuje stan zapalny lub płyn, może wystąpić
duszność,
- podrażnienie żołądka,
- biegunka,
- zaparcie,
- zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka),
- zaburzenia skórne, w tym wysypka wywołana wrażliwością na światło słoneczne, wysypka,
ciężka wysypka, która pojawia się szybko z pęcherzami lub złuszczaniem się skóry i
ewentualnie z wystąpieniem pęcherzy w jamie ustnej, wystąpienie lub nasilenie reakcji
podobnych do tocznia rumieniowatego lub wystąpienie nietypowych reakcji skórnych,
- reakcje alergiczne,
- kurcze i osłabienie mięśni,
- zaburzenia czynności nerek, które mogą być ciężkie (stwierdzane w badaniach krwi),
- gorączka,
- osłabienie,
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).
Lista możliwych działań niepożądanych nie powinna być powodem niepokoju, ponieważ nie muszą
one wystąpić.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
- Nadwrażliwość na inne inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE).
- Nadwrażliwość na jakikolwiek lek z grupy pochodnych sulfonamidów.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie w związku z wcześniejszym stosowaniem inhibitora ACE.
- Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
- Bezmocz.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lisiprol HCT z produktami zawierającymi aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
przesączania kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia produktem
leczniczym Lisiprol HCT wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu
z walsartanem (patrz także punkt 4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Objawowe niedociśnienie tętnicze
U pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym rzadko obserwuje się objawowe niedociśnienie
tętnicze, jednakże prawdopodobieństwo jego wystąpienia jest większe u pacjentów ze zmniejszoną
objętością wewnątrznaczyniową, np. w wyniku leczenia moczopędnego, diety z ograniczeniem soli, u
pacjentów dializowanych, z biegunką lub wymiotami oraz z ciężkim nadciśnieniem tętniczym
reninozależnym (patrz punkty 4.5 i 4.8). U tych pacjentów należy regularnie wykonywać oznaczenia
stężenia elektrolitów w surowicy z właściwą częstością. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka
wystąpienia niedociśnienia tętniczego, rozpoczynanie leczenia i dostosowanie dawki należy prowadzić pod
ścisłą kontrolą lekarską. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub
zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi, u których znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może
spowodować zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy.
W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i, w
razie potrzeby, podać 0,9% roztwór NaCl we wlewie dożylnym. Wystąpienie przemijającego niedociśnienia
tętniczego nie stanowi przeciwwskazania do dalszego stosowania leku. Po unormowaniu objętości krwi
krążącej i ciśnienia tętniczego można ponownie zastosować leczenie mniejszymi dawkami leku lub tylko
jednym ze składników produktu w monoterapii.
U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, u których występuje prawidłowe lub niskie ciśnienie
tętnicze, po zastosowaniu lizynoprylu może wystąpić dalsze obniżenie wartości ciśnienia tętniczego. To
działanie jest spodziewane i zwykle nie stanowi przyczyny do odstawienia leku. W przypadku, gdy wystąpi
objawowe niedociśnienie tętnicze, może być konieczne zmniejszenie dawki lub odstawienie skojarzenia
lizynoprylu i hydrochlorotiazydu.
Zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej / kardiomiopatia przerostowa
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, lizynopryl należy stosować ostrożnie u pacjentów ze
zwężeniem zastawki mitralnej i zwężeniem drogi odpływu krwi z lewej komory, takim jak zwężenie
zastawki aortalnej i kardiomiopatia przerostowa.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów
receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz
zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów
receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone
wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie
elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Zaburzenia czynności nerek
Tiazydy nie są odpowiednimi lekami moczopędnymi dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i nie są
skuteczne w przypadku wartości klirensu kreatyniny 30 ml/min i mniej (co odpowiada umiarkowanej lub
ciężkiej niewydolności nerek).
U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy lub równy 80 ml/min) nie należy
stosować skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu dopóki po stopniowym zwiększaniu dawki
poszczególnych substancji czynnych nie uzyska się możliwości stosowania dawek takich, jakie zawarte są
w preparacie złożonym.
U pacjentów z niewydolnością serca, niedociśnienie tętnicze występujące po rozpoczęciu leczenia
inhibitorami ACE może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek. W takich sytuacjach
zgłaszano występowanie ostrej niewydolności nerek, zwykle odwracalnej.
U niektórych pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki, leczonych inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę, obserwowano zwiększenie
stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj odwracalne po przerwaniu leczenia. Zmiany takie są
najbardziej prawdopodobne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku jednoczesnego
występowania nadciśnienia naczyniowo-nerkowego istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń
czynności nerek. U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem lekarza, od
zastosowania małych dawek i ostrożnie zwiększać dawki. Ponieważ stosowanie leków moczopędnych
może przyczyniać się do wystąpienia opisanych powyżej zaburzeń, dlatego w pierwszych tygodniach
leczenia skojarzeniem lizynoprylu i hydrochlorotiazydu należy kontrolować czynność nerek.
U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których wcześniej nie stwierdzono choroby nerek,
obserwowano zazwyczaj niewielkie i przemijające zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy
podczas jednoczesnego stosowania lizynoprylu i leku moczopędnego.
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek. Może
być konieczne zmniejszenie dawki i (lub) odstawienie leku moczopędnego i (lub) lizynoprylu.
Wstępne leczenie diuretykiem
Leczenie moczopędne należy odstawić na 2-3 dni przed rozpoczęciem stosowania skojarzenia lizynoprylu i
hydrochlorotiazydu. Jeśli nie jest to możliwe, leczenie należy rozpocząć od podawania samego lizynoprylu
w dawce 5 mg.
Przeszczepienie nerki
Nie zaleca się stosowania ze względu na brak doświadczenia dotyczącego stosowania u pacjentów
poddanych w ostatnim czasie przeszczepowi nerki.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne u pacjentów poddanych hemodializie
Stosowanie skojarzenia lizynoprylu i hydrochlorotiazydu nie jest wskazane u pacjentów wymagających
dializoterapii z powodu niewydolności nerek.
U pacjentów poddanych niektórym rodzajom dializoterapii (np. z zastosowaniem błon dializacyjnych o
dużej przepuszczalności AN 69) oraz podczas aferezy LDL z użyciem siarczanu dekstranu i jednocześnie
leczonych inhibitorami ACE zgłaszano występowanie reakcji rzekomoanafilaktycznych. U tych pacjentów
należy rozważyć stosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leków przeciwnadciśnieniowych z
innej grupy.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL)
W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano zagrażające życiu reakcje
anafilaktyczne podczas aferezy LDL z użyciem siarczanu dekstranu. Reakcji tych można uniknąć poprzez
czasowe przerwanie leczenia inhibitorami ACE przed każdą aferezą.
Zaburzenia dotyczące wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub u których występuje postępująca choroba wątroby
należy ostrożnie stosować leki moczopędne, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej
mogą wywoływać śpiączkę wątrobową (patrz punkt 4.3). Stosowanie inhibitorów ACE w rzadkich
przypadkach wiąże się z występowaniem zespołu, który rozpoczyna się od żółtaczki cholestatycznej lub
zapalenia wątroby, a następnie postępuje do piorunującej martwicy wątroby i (czasami) do zgonu.
Mechanizm powstawania tego zespołu nie jest znany. Jeżeli podczas podawania skojarzenia lizynoprylu i
hydrochlorotiazydu wystąpi żółtaczka lub znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
leczenie należy odstawić i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne.
Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie
U pacjentów poddawanych zabiegom operacyjnym lub znieczuleniu z zastosowaniem środków
powodujących niedociśnienie tętnicze, lizynopryl może blokować powstawanie angiotensyny II, wtórne
do kompensacyjnego uwalniania reniny. W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, gdy
rozważany jest powyższy mechanizm, można je skorygować poprzez zwiększenie objętości płynów.
Wpływ na metabolizm i układ endokrynologiczny
Leczenie inhibitorem ACE i tiazydowym lekiem moczopędnym może zaburzać tolerancję glukozy. Może
być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. U pacjentów z cukrzycą
leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, podczas pierwszego miesiąca stosowania
inhibitora ACE należy monitorować stężenie glukozy we krwi.
W czasie leczenia tiazydami może się ujawnić cukrzyca utajona.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych może wystąpić zwiększenie stężenia cholesterolu i
trójglicerydów.
Stosowanie tiazydów może u niektórych pacjentów powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego w
osoczu i (lub) napad dny. Jednakże lizynopryl może zwiększać wydalanie kwasu moczowego z moczem i w
ten sposób osłabiać hiperurykemię powodowaną przez hydrochlorotiazyd.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
U każdego pacjenta stosującego terapię diuretykami, powinno być wykonywane w odpowiednich odstępach
czasu oznaczanie stężenia elektrolitów w surowicy.
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
(hipokaliemia, hiponatremia i zasadowica hipochloremiczna). Objawy ostrzegawcze zaburzeń wodno-
elektrolitowych to suchość błony śluzowej jamy ustnej, pragnienie, osłabienie, letarg, senność, bóle lub
kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niedociśnienie tętnicze, skąpomocz, tarchykardia i zaburzenia
żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. W czasie upałów u pacjentów z obrzękami może
wystąpić hiponatremia z rozcieńczenia. Niedobór chlorków jest na ogół łagodny i nie wymaga leczenia.
Wykazano, że tiazydy zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i może to spowodować sporadyczne i nieznaczne
zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być dowodem utajonej nadczynności
przytarczyc. Należy odstawić tiazydy przed przeprowadzeniem badań czynnościowych przytarczyc.
Hiperkaliemia
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie to jest
zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek, cukrzycą i (lub) u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym substytuty soli),
leki moczopędne oszczędzające potas, oraz u pacjentów przyjmujących inne leki, których stosowanie jest
związane ze zwiększeniem stężenia potasu w surowicy (np. heparyna, trimetoprym lub skojarzenie
trimetoprimu i sulfametoksazolu, nazywane kotrimoksazolem), a zwłaszcza leczonych antagonistami
aldosteronu lub blokerami receptora angiotensyny, może wystąpić hiperkaliemia. Jeżeli jednoczesne
stosowanie wyżej wymienionych leków uznano za właściwe, wówczas zaleca się regularne kontrolowanie
stężenia potasu w surowicy i czynności nerek (patrz punkt 4.5).
Pacjenci z cukrzycą
U pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, podczas
pierwszego miesiąca stosowania inhibitora ACE należy ściśle monitorować stężenie glukozy we krwi (patrz
punkt 4.5).
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
− Inhibitory ACE
U pacjentów leczonych inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę, w tym lizynoprylem,
opisywano niezbyt częste przypadki obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg, języka,
głośni i (lub) krtani. Takie działanie może wystąpić w każdym momencie leczenia. W takich
przypadkach należy natychmiast odstawić lizynopryl i zastosować odpowiednie leczenie oraz
obserwację lekarską trwającą aż do całkowitego ustąpienia objawów. Nawet w przypadkach, gdy
obrzęk ogranicza się tylko do języka, bez niewydolności oddechowej, pacjenci mogą wymagać
przedłużonej obserwacji, ponieważ stosowanie leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów
może okazać się niewystarczające.
Opisywano bardzo rzadkie przypadki zgonów z powodu obrzęku naczynioruchowego krtani lub
języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia
niedrożności dróg oddechowych, szczególnie u pacjentów z zabiegiem chirurgicznym w obrębie dróg
oddechowych w wywiadzie. W takich przypadkach należy natychmiast wdrożyć odpowiednie
postępowanie ratunkowe. Może ono obejmować podanie adrenaliny i (lub) mechaniczne utrzymanie
drożności dróg oddechowych. Pacjent powinien pozostać pod ścisłą opieką medyczną aż do
całkowitego i trwałego ustąpienia objawów.
Częstość występowania obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitorów ACE jest
większa u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras.
U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, który wystąpił niezależnie od leczenia
inhibitorami ACE, może występować zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego podczas
leczenia inhibitorami ACE (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z
powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie rozpoczynać leczenia sakubitrylem
z walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki lizynoprylu. Nie
rozpoczynać leczenia lizynoprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki
sakubitrylu z walsartanem (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus,
temsyrolimus) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego
(np. obrzęk dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez takich zaburzeń) (patrz
punkt 4.5).
Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie
racekadotrylem, inhibitorami mTOR lub wildagliptyną.
− Tiazydy
U pacjentów otrzymujących tiazydy mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości bez względu na wywiad
wskazujący na obecność alergii albo astmy oskrzelowej. Podczas stosowania tiazydów obserwowano
przypadki zaostrzenia lub uaktywnienia tocznia rumieniowatego układowego.
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na układ
oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory distress
syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt Lisiprol HCT i
zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u których wcześniej
po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Leczenie odczulające
U pacjentów stosujących inhibitory ACE obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia
odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych). Reakcji tych nie obserwowano w przypadku
czasowego odstawienia inhibitorów ACE, ale występowały po przypadkowym ponownym podaniu
alergenu w okresie po wznowieniu leczenia inhibitorami ACE.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry
(NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell carcinoma) i
raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach zwiększającego się
łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie rozwoju NMCS mogą
odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne sprawdzanie,
czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku stwierdzenia
jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie możliwych działań
zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych skóry, jak ograniczanie
narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to niemożliwe - odpowiednią
ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z możliwością wykonania biopsji z oceną
histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały NMSC, może być konieczne ponowne
rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy lub pochodne sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą
nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia,
przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują ostry początek
pogorszenia ostrości widzenia lub ból oczu i zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin do kilku tygodni od
rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do trwałej utraty
widzenia. Podstawowym leczeniem jest zaprzestanie przyjmowania leków zawierających sulfonamidy lub
pochodne sulfonamidów tak szybko jak to możliwe. Natychmiastowe zabiegi medyczne lub chirurgiczne
mogą wymagać rozważenia, jeżeli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane. Czynnikiem
ryzyka rozwoju ostrej jaskry zamkniętego kąta może być alergia na sulfonamidy lub penicylinę w
wywiadzie.
Neutropenia/agranulocytoza
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano przypadki neutropenii/agranulocytozy,
małopłytkowości i niedokrwistości. Neutropenia występuje rzadko u pacjentów z prawidłową czynnością
nerek, u których nie występują dodatkowe czynniki ryzyka. Neutropenia i agranulocytoza ustępują po
zaprzestaniu stosowania inhibitora ACE. Lizynopryl należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z
kolagenozą naczyń, poddanych leczeniu immunosupresyjnemu, przyjmujących allopurynol lub
prokainamid, bądź w przypadku jednoczesnego występowania wymienionych czynników, szczególnie, jeśli
współistnieje niewydolność nerek. U niektórych pacjentów wystąpiły poważne zakażenia, które w kilku
przypadkach były oporne na intensywną antybiotykoterapię. W przypadku stosowania lizynoprylu w takiej
grupie pacjentów należy regularnie oznaczać liczbę krwinek białych i poinformować pacjentów, aby
zgłaszali jakiekolwiek objawy zakażenia.
Rasa
Częstość występowania obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitorów ACE jest większa u
pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, lizynopryl może wykazywać mniejszą skuteczność w
obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów rasy czarnej w porównaniu z pacjentami innych ras,
prawdopodobnie z powodu częstszego występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów rasy
czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Kaszel
W trakcie leczenia inhibitorami ACE obserwowano występowanie kaszlu. Typowy kaszel jest suchy,
uporczywy i ustępuje po przerwaniu leczenia inhibitorem ACE. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy
uwzględnić fakt, że przyczyną może być stosowanie inhibitora ACE.
Lit
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z litem nie jest na ogół zalecane (patrz punkt 4.5).
Testy antydopingowe
Hydrochlorotiazyd obecny w tym produkcie leczniczym, może powodować dodatni wynik testu
antydopingowego.
Ciąża
Leczenia inhibitorami ACE nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy
zastosować inne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w
ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE uważa się za niezbędne. W przypadku rozpoznania
ciąży, należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorami ACE oraz zastosować leczenie alternatywne,
jeżeli jest to konieczne (patrz punkt 4.3 oraz 4.6).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki przeciwnadciśnieniowe
Podczas leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może wystąpić dodatkowy
spadek ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie triazotanu glicerolu oraz innych azotanów lub innych
leków rozszerzających naczynia krwionośne może dodatkowo obniżyć ciśnienie tętnicze.
Należy unikać jednoczesnego stosowania lizynoprylu z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren
(patrz punkty 4.3 i 4.4).
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak
niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w
porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4
i 5.1).
Produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z powodu
zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i inhibitorów mTOR (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus),
inhibitorów endopeptydazy obojętnej - NEP (np. racekadotryl) lub tkankowego aktywatora plazminogenu
lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego.
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów ACE zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i objawy jego toksyczności. Leki moczopędne i inhibitory ACE zmniejszają klirens nerkowy litu i
zwiększają ryzyko toksycznego działania litu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie lizynoprylu i
hydrochlorotiazydu z litem nie jest zalecane. Jeśli konieczne jest stosowanie takiego leczenia skojarzonego
należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub substytuty soli kuchennej zawierające potas i
inne produkty lecznicze mogące zwiększyć stężenie potasu w surowicy
Działanie tiazydowych leków moczopędnych powodujące zmniejszenie stężenia potasu jest zwykle Mimo że
stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych pacjentów leczonych
lizynoprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton,
triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas mogą prowadzić do
istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
lub z cukrzycą. Należy również zachować ostrożność podając lizynopryl jednocześnie z innymi lekami
zwiększającymi stężenie potasu w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z
sulfametoksazolem), ponieważ wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas,
taki jak amiloryd. Z tego względu, leczenie skojarzone lizynoprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest
zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem
ostrożności i często kontrolować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Heparyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się
kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Produkty lecznicze wywołujące torsades de pointes
Ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania hydrochlorotiazydu i produktów leczniczych wywołujących torsades de pointes, takich jak
niektóre leki przeciwarytmiczne, niektóre leki przeciwpsychotyczne i inne leki, o których wiadomo, że
wywołują torsades de pointes.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne / przeciwpsychotyczne / znieczulające
Jednoczesne podawanie niektórych środków znieczulających, trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych lub leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może nasilać działanie
obniżające ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w tym kwas acetylosalicylowy
Przewlekłe stosowanie NLPZ (selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w dawce > 3
g/dobę oraz nieselektywnych NLPZ) może osłabiać przeciwnadciśnieniowe i moczopędne działanie
zarówno inhibitorów ACE, jak i tiazydowych leków moczopędnych. Stosowanie NLPZ i inhibitorów ACE
wywiera dodatkowy wpływ na zwiększenie stężenia potasu w surowicy i może skutkować pogorszeniem
czynności nerek. To działanie jest zazwyczaj odwracalne. W rzadkich przypadkach, szczególnie u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, takich jak osoby w podeszłym wieku i pacjenci odwodnieni,
może wystąpić ostra niewydolność nerek.
Złoto
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE po podaniu we wstrzyknięciu złota (np. aurotiojabłaczanu sodu)
częściej notowano reakcje przypominające objawy jak po podaniu azotanów (objawy rozszerzenia naczyń w
tym zaczerwienienie, nudności, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, mogące mieć ciężki przebieg).
Leki sympatykomimetyczne
Leki sympatykomimetyczne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. Tiazydy
mogą zmniejszać reakcję tętnic na noradrenalinę, ale nie w stopniu wykluczającym skuteczność środka
presyjnego w użyciu terapeutycznym.
Leki przeciwcukrzycowe
Leczenie diuretykiem tiazydowym może zaburzać tolerancję glukozy. Wydaje się, że wystąpienie takiego
działania jest szczególnie prawdopodobne podczas pierwszych tygodni leczenia skojarzonego oraz
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z cukrzycą zapotrzebowanie na insulinę i inne
leki przeciwcukrzycowe może być zwiększone, zmniejszone lub niezmienione.
Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie diazoksydu.
Amfoterycyna B (podawana pozajelitowo), karbenoksolon, kortykosteroidy, kortykotropina (ACTH) lub
środki przeczyszczające pobudzające perystaltykę
Produkty lecznicze związane z utratą potasu i hipokaliemią (np. inne diuretyki kaliuretyczne, środki
przeczyszczające, amfoterycyna, karbenoksolon, pochodne kwasu salicylowego) mogą nasilać działanie
hydrochlorotiazydu polegające na zmniejszaniu stężenia potasu w surowicy.
Podczas jednoczesnego stosowania steroidów lub hormonu adrenokortykotropowego (ACTH)
i hydrochlorotiazydu może wystąpić hipokaliemia.
Sole wapnia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy z powodu zmniejszonego
wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub witaminy D, należy monitorować
stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosowywać dawkę.
Glikozydy nasercowe
Hipokaliemia może zwiększać wrażliwość mięśnia sercowego lub nasilać jego reakcję na toksyczne
działanie glikozydów naparstnicy (np. zwiększona wrażliwość komorowa).
Kolestyramina i kolestypol
Kolestypol lub kolestyramina zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu. Dlatego też diuretyki
sulfonamidowe należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed lub 4 do 6 godzin po przyjęciu tych
produktów leczniczych.
Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie
Tiazydy mogą nasilać reakcję na niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie (np. tubokurarynę).
Sotalol
W związku z hipokaliemią wywoływaną przez tiazydy, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń
rytmu serca po podaniu sotalolu.
Allopurynol
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i allopurynolu zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek i może
prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia leukopenii.
Cyklosporyna
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i cyklosporyny zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek i
hiperkaliemii. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny.
Lowastatyna
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i lowastatyny zwiększa ryzyko hiperkaliemii.
Cytostatyki, leki immunosupresyjne, prokainamid
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie przez nerki cytotoksycznych produktów leczniczych (np.
cyklofosfamidu, metotreksatu) i nasilać ich działanie hamujące czynność szpiku kostnego (patrz punkt 4.4).
Inne leczenie skojarzone
Tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych spowodowanych przez amantadynę.
Niedociśnienie ortostatyczne może nasilać się podczas jednoczesnego picia alkoholu, stosowania
barbituranów lub środków znieczulających.
Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt złożony zawierający lizynopryl i hydrochlorotiazyd może wywierać niewielki lub umiarkowany
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.7).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podczas leczenia lizynoprylem i (lub) hydrochlorotiazydem obserwowano następujące działania
niepożądane, które występowały w częstościach określanych jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do
< 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000),
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: kaszel, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze i
ból głowy, które mogą wystąpić u 1 do 10% leczonych pacjentów. Podczas badań klinicznych działania
niepożądane były zwykle łagodne i przemijające i w większości przypadków nie wymagały przerwania
leczenia.
Lizynopryl
niedokrwistość hemolityczna, uogólnione
11
rumień wielopostaciowy, chłoniak rzekomy skóry**
12
R
* B
za
a
d
r
k
d
o
zo rzadko u niektórych pacjentów zgłaszano prz
H
y
i
p
p
a
o
d
n
k
a
i
t
,
r e
g
m
dy
ia
n iepożądany rozwój zapalenia wątroby
doprowadził do niewydolności wątroby. Pacjenci stosujący skojarzenie lizynoprylu i hydrochlorotiazydu, u
których wystąpi żółtaczka lub zauważalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, powinni
zaprzestać przyjmowania leczenia skojarzonego i powinni podlegać odpowiedniej kontroli.
** Obserwowano zespół obejmujący jeden lub więcej z następujących objawów: gorączka, zapalenie
naczyń, bóle mięśni, bóle stawów/zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych
(ANA), przyspieszone OB, eozynofilia i leukocytoza, wysypka, reakcje nadwrażliwości na światło i inne
objawy dermatologiczne.
Hydrochlorotiazyd
Częstość nieznana: Zapalenie ślinianek
Częstość nieznana: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry)
Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia i (lub) agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zahamowanie czynności szpiku kostnego
Częstość nieznana: Anoreksja, hiperglikemia, cukromocz, hiperurykemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia, zasadowica hipochloremiczna oraz hipomagnezemia), zwiększenie stężenie cholesterolu i trójglicerydów, dna moczanowa
Częstość nieznana: Niepokój, depresja, zaburzenia snu.
Częstość nieznana: Utrata apetytu, parestezja, zamroczenie
Częstość nieznana: Widzenie na żółto, przemijające zaburzenia widzenia, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność, jaskra ostra zamykającego się kąta.
Częstość nieznana: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
błędnikowego
13
Częstość nieznana: Niedociśnienie ortostatyczne
Częstość nieznana: Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry).
Bardzo rzadko: Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana: Zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc).
Częstość nieznana: Podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcie, zapalenie trzustki.
Częstość nieznana: Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka zastoinowa).
Częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości na światło, wysypka, toczeń rumieniowaty układowy, reakcje skórne przypominające toczeń rumieniowaty skórny, reaktywacja skórnej postaci tocznia rumieniowatego, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, toksyczne, martwicze oddzielanie się naskórka
Częstość nieznana: Kurcze mięśni, osłabienie mięśni
Częstość nieznana: Zaburzenia czynności nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek
Częstość nieznana: Gorączka, osłabienie
miejscu podania
Opis wybranych działań niepożądanych
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry: Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych
stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC (patrz również punkty 4.4 i
5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Hydrochlorothiazidum 25 mg + Lisinoprilum dihydricum 20 mg (tabletki)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- nie powyżej 25 °C
- chronić przed światłem
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Mannitol; Indygotyna, lak; Skrobia kukurydziana; Skrobia kukurydziana żelowana; Magnezu stearynian; Wapnia wodorofosforan bezwodny źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- średnicy 11 mm
Tabletki barwy jasnoniebieskiej, o średnicy 11 mm, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami. źródło: Ulotka, pkt 6
- średnicy 11 mm
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, skojarzone stosowanie lizynoprylu i hydrochlorotiazydu może mieć łagodny do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działanie to występuje szczególnie na początku leczenia lub podczas zmiany dawki, jak również podczas jednoczesnego spożywania alkoholu, jednakże zależy to od indywidualnej wrażliwości pacjenta. Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i zmęczenia.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
52 pozycji, według częstości
- bardzo rzadko: Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
- częstość nieznana: Zapalenie ślinianek; Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry); Leukopenia; neutropenia i (lub) agranulocytoza; małopłytkowość; niedokrwistość aplastyczna; niedokrwistość hemolityczna; zahamowanie czynności szpiku kostnego; Anoreksja; hiperglikemia; cukromocz; hiperurykemia; zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia, hipokaliemia, zasadowica hipochloremiczna oraz hipomagnezemia); zwiększenie stężenie cholesterolu i trójglicerydów; dna moczanowa; Niepokój; depresja; zaburzenia snu; Utrata apetytu; parestezja; zamroczenie; Widzenie na żółto; przemijające zaburzenia widzenia; nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką; ostra krótkowzroczność; jaskra z zamkniętym kątem przesączania; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Niedociśnienie ortostatyczne; Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry) naczyń; zapalenie naczyń skóry); Zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc); Podrażnienie żołądka; biegunka; zaparcie; zapalenie trzustki; Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka zastoinowa); Reakcje nadwrażliwości na światło; wysypka; toczeń rumieniowaty układowy; reakcje skórne przypominające toczeń rumieniowaty skórny; reaktywacja skórnej postaci tocznia rumieniowatego; pokrzywka; reakcje anafilaktyczne; toksyczne; martwicze oddzielanie się naskórka; Kurcze mięśni; osłabienie mięśni; Zaburzenia czynności nerek; śródmiąższowe zapalenie nerek; Gorączka; osłabienie miejscu podania
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego u dzieci.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Dorośli: „Dorośli Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Lekarz przepisze tabletki o odpowiedniej mocy dla danego pacjenta.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Grupy szczególne (cytat)
-
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Tiazydy nie są odpowiednimi lekami moczopędnymi dla pacjentów z niewydolnością nerek i nie są skuteczne w przypadku wartości klirensu kreatyniny 30 ml/min i mniej (tj. w umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek). Nie należy stosować produktu Lisiprol HCT w leczeniu początkowym pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny >30 i <80 ml/min produkt Lisiprol HCT można zastosować jedynie po stopniowym zwiększaniu dawki poszczególnych składników leku.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.2
Pacjenci w podeszłym wieku
„Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. W badaniach klinicznych wykazano, że skuteczność i tolerancja lizynoprylu i hydrochlorotiazydu podawanych jednocześnie były podobne u pacjentów z nadciśnieniem w podeszłym wieku wieku, jak i u pacjentów młodszych. W zakresie dawek wynoszących od 20 do 80 mg/dobę lizynopryl był równie skuteczny u pacjentów z nadciśnieniem w podeszłym wieku (powyżej 65 lat), jak i u pacjentów młodszych. Zastosowanie lizynoprylu w monoterapii wywoływało zmniejszenie ciśnienia rozkurczowego krwi w takim samym stopniu jak zastosowanie hydrochlorotiazydu lub atenololu w monoterapii.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Inhibitory ACE Stosowanie inhibitorów ACE nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4) i jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze (patrz punkt 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne nie dostarczyły wystarczających dowodów na ryzyko teratogennego wpływu inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży, jednak nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu tego ryzyka. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE jest niezbędne.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Inhibitory ACE Ze względu na brak danych dotyczących stosowania skojarzonego leczenia lizynoprylem i hydrochlorotiazydem w okresie karmienia piersią, jego stosowanie nie jest zalecane u kobiet karmiących piersią. Zaleca się zastosowanie alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w czasie karmienia piersią, szczególnie w czasie karmienia noworodków i wcześniaków. Hydrochlorotiazyd Hydrochlorotiazyd w małych ilościach jest wydzielany do mleka kobiecego. Stosowanie tiazydów w dużych dawkach nasila diurezę i może hamować wytwarzanie mleka.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „HCT przyjmowany jest przed czy po posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 3
- alkohol: „Niedociśnienie ortostatyczne może ulec nasileniu w wyniku jednoczesnego spożycia alkoholu, barbituranów lub środków znieczulających.” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lisiprol HCT
Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT
- jeśli pacjent ma uczulenie na lizynopryl, hydrochlorotiazyd lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na inhibitory ACE lub substancje będące pochodnymi sulfonamidów.
Jeśli pacjent nie jest pewien, czy dotyczy go ten zapis, powinien zwrócić się do lekarza;
- jeśli u pacjenta wystąpił kiedykolwiek nagły obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, języka lub
gardła, szczególnie jeśli wystąpił po leczeniu inhibitorem ACE. Mogą również wystąpić
trudności w połykaniu lub oddychaniu;
- jeśli u pacjenta występuje wrodzony obrzęk naczynioruchowy (stan, który sprawia, że pacjent
jest bardziej podatny na wystąpienie obrzęków opisanych powyżej). Jeśli pacjent nie jest
pewien, czy ten zapis go dotyczy, powinien zwrócić się do lekarza;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące nerek;
- jeśli pacjent nie może oddawać moczu;
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby;
2
- po 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Lisiprol HCT we wczesnym
okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent przyjmował lub przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan
(stosowany w leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca
u dorosłych), ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku
tkanki podskórnej w okolicy takiej, jak gardło).
Nie należy przyjmować leku Lisiprol HCT, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy
pacjenta. Jeśli pacjent ma wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed
zastosowaniem leku Lisiprol HCT.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lisiprol HCT należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje zwężenie (stenoza) aorty (tętnica serca), zastawek serca (zastawki
mitralne) lub tętnicy nerkowej;
- jeśli u pacjenta występuje zwiększona grubość mięśnia sercowego (zwana kardiomiopatią
przerostową);
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia naczyń krwionośnych (kolagenowa choroba naczyń);
- jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi. Pacjent może zaobserwować takie objawy, jak
zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas wstawania;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest poddawany dializoterapii
lub otrzymał przeszczep nerki;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia dotyczące wątroby;
- jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
- jeśli u pacjenta wystąpiła ostatnio biegunka lub wymioty;
- jeśli lekarz zaleci pacjentowi, aby kontrolował ilość soli w diecie;
- jeśli u pacjenta występuje duże stężenie cholesterolu lub jest poddawany zabiegowi aferezy
LDL;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek występował stan nazywany toczniem rumieniowatym układowym
(SLE);
- jeśli pacjent jest rasy czarnej, ponieważ lek Lisiprol HCT może być mniej skuteczny u osób tej
rasy. U pacjenta także częściej może występować działanie niepożądane - obrzęk
naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem rąk, stóp, okolicy kostek, twarzy,
warg, języka i (lub) gardła);
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na
przykład walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia
czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren;
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ponieważ występuje zwiększone
ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkie puchnięcie tkanek w okolicy takiej jak gardło):
- racekadotryl, stosowany w leczeniu biegunki,
- leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka
(np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
- wildagliptyna, stosowana w leczeniu cukrzycy;
- tkankowy aktywator plazminogenu (lek rozpuszczający zakrzepy krwi), zwykle podawany
w szpitalu.
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
leku Lisiprol HTC należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i
promieniowaniem UV.
3
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Lisiprol HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
- jeżeli u pacjenta wystąpi osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się
płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka — mogą one wystąpić w
przedziale od kilku godzin do tygodni od przyjęcia leku Lisiprol HCT. Brak leczenia może
prowadzić do trwałej utraty wzroku. Jeśli pacjent wcześniej miał uczulenie na penicylinę lub
sulfonamidy może być w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju tych objawów.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Lisiprol HCT”.
W przypadku ciąży (lub jej podejrzenia), należy poradzić się lekarza. Nie zaleca się przyjmowania
leku Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża i
karmienie piersią”).
Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy którykolwiek z wymienionych stanów go dotyczy, powinien przed
przyjęciem leku Lisiprol HCT skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Leczenie alergii, takich jak uczulenie na jad owadów
Należy poinformować lekarza, jeśli przeprowadzane lub planowane jest leczenie zmniejszające
reakcje alergiczne na jad owadów (leczenie odczulające). Przyjmowanie leku Lisiprol HCT podczas
takiego leczenia może spowodować ciężkie reakcje alergiczne.
Zabiegi chirurgiczne
Należy poinformować lekarza lub stomatologa o przyjmowaniu leku Lisiprol HCT, jeśli planowany
jest zabieg operacyjny (w tym zabieg stomatologiczny). Podczas znieczulenia miejscowego lub
ogólnego może wystąpić niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), jeśli pacjent jednocześnie
przyjmuje lek Lisiprol HCT.
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lisiprol HCT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest to ważne, ponieważ lek
Lisiprol HCT może wpływać na działanie niektórych leków, a niektóre leki mogą mieć wpływ na
działanie leku Lisiprol HCT. Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki
ostrożności.
W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków:
- inne leki obniżające ciśnienie krwi (leki przeciwnadciśnieniowe),
- antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (patrz także podpunkty „Kiedy nie
stosować leku Lisiprol HCT” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
- leki, które zmniejszają stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), takie jak inne leki moczopędne
(diuretyki, w tym diuretyki oszczędzające potas), leki przeczyszczające, kortykosteroidy (np.
prednizon), ACTH (hormon), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy) i pochodne kwasu
salicylowego,
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak aspiryna, ibuprofen lub indometacyna,
stosowane w leczeniu bólu mięśni lub zapalenia stawów,
4
- leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki
przeciwdepresyjne),
- leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, takie jak lit,
- aspiryna (kwas acetylosalicylowy) stosowana w dawce większej niż 3 g na dobę,
- suplementy potasu (w tym substytuty soli kuchennej), leki moczopędne oszczędzające potas i
inne leki, które mogą zwiększyć stężenie potasu we krwi (np. trimetoprim i kotrimoksazol,
stosowane w zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny
stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu; oraz heparyna, lek stosowany
w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom);
- sole wapnia lub suplementy witaminy D,
- leki przeciwcukrzycowe (insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak pochodne
sulfonylomocznika ) – podczas stosowania diuretyków tiazydowych może być konieczna
zmiana dawki leku przeciwcukrzycowego,
- leki przeciwastmatyczne,
- leki stosowane w przekrwieniu błony śluzowej nosa lub zatok lub inne leki stosowane w
przypadku
przeziębienia (w tym leki dostępne bez recepty),
- leki hamujące reakcje odpornościowe organizmu (immunosupresyjne),
- allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej),
- leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (takie jak prokainamid),
- leki stosowane w leczeniu zaburzeń serca (np. digoksyna) lub inne leki stosowane w
zaburzeniach rytmu serca,
- leki zawierające złoto, takie jak aurotiojabłczan sodu, podawane we wstrzyknięciach, stosowane
w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów,
- amfoterycyna B we wstrzyknięciach (w celu leczenia zakażeń grzybiczych),
- karbenoksolon (w celu leczenia owrzodzenia i stanów zapalnych przełyku, jamy ustnej i okolicy
warg),
- glikokortykosteroidy (leki steroidowe),
- kortykotropina (hormon),
- leki stosowane w leczeniu zaparć (środki przeczyszczające),
- kolestyramina i kolestypol (stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu, zapobiegania
biegunce lub łagodzenia swędzenia),
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna,
- amantadyna (lek stosowany przeciwko wirusowi grypy typu A lub w leczeniu choroby
Parkinsona),
- sotalol (lek beta-adrenolityczny),
- lowastatyna (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- siarczan dekstranu (stosowany w leczeniu nazywanym aferezą LDL w celu zmniejszenia
stężenia cholesterolu we krwi),
- leki stosowane podczas chemioterapii nowotworów złośliwych (np. cyklofosfamid,
metotreksat),
- inne leki, które wpływają na pracę serca wywołując częstoskurcz komorowy typu torsade de
pointes.
Następujące leki mogą zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (objawy obrzęku
naczynioruchowego obejmują obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła z trudnościami w połykaniu
lub oddychaniu):
- leki rozpuszczające zakrzepy krwi (tkankowy aktywator plazminogenu), zwykle podawane w
szpitalu;
- leki stosowane najczęściej w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionego narządu (syrolimus,
ewerolimus) oraz w leczeniu raka (temsyrolimus) i inne leki należące do grupy tak zwanych
inhibitorów mTOR - patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”;
- wildagliptyna, stosowana w leczeniu cukrzycy;
- racekadotryl, stosowany w leczeniu biegunki.
5
Obniżenie ciśnienia tętniczego może być nasilone przez alkohol, barbiturany lub leki znieczulające
(anestetyki). Po zmianie pozycji ciała na stojącą pacjent może odczuwać zawroty głowy.
Lisiprol HCT z jedzeniem, piciem i alkoholem
Należy zapytać lekarza o możliwość spożywania napojów alkoholowych podczas leczenia lekiem
Lisiprol HCT. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku Lisiprol HCT.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Lisiprol HCT przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży i zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Lisiprol HCT. Nie zaleca się stosowania leku
Lisiprol HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Lisiprol HCT podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią
noworodka lub wcześniaka. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może powodować sporadycznie występujące zmęczenie lub zawroty głowy, które mogą mieć
wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia
lub w czasie zmiany dawki lub w skojarzeniu z alkoholem. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
Zanim pacjent przystąpi do wykonywania powyższych działań, powinien poczekać, aż do momentu
poznania indywidualnej reakcji na lek.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.
Lek Lisiprol HCT zawiera dwa leki: lizynopryl i hydrochlorotiazyd. Następujące działania
niepożądane obserwowane były dla każdego z tych leków stosowanych osobno. Oznacza to również,
że mogą one wystąpić w czasie stosowania leku Lisiprol HCT.
Lekarz może od czasu do czasu pobrać próbki krwi, w celu sprawdzenia, czy stosowanie leku Lisiprol
HCT ma jakikolwiek wpływ na parametry krwi.
Możliwe działania niepożądane dotyczące lizynoprylu
Ciężkie reakcje uczuleniowe (rzadko, mogą występować do 1 na 1000 pacjentów)
Jeśli u pacjenta występuje ciężka reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie leku Lisiprol HCT
i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Objawy mogą obejmować nagłe wystąpienie:
• Obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła. Może to powodować trudności w połykaniu i (lub)
oddychaniu.
• Ciężkiego lub nagłego obrzęku rąk, stóp lub kostek.
7
• Trudności w oddychaniu (w tym świszczący oddech i ucisk w klatce piersiowej).
• Silnego swędzenia skóry (z wypukłymi grudkami).
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (bardzo rzadko, mogą występować do 1 na 10000 pacjentów)
Objawy mogą obejmować:
- Zażółcenie skóry lub oczu, ciemne zabarwienie moczu lub utratę apetytu.
Jeśli takie objawy występują u pacjenta, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą występować do 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy,
- zawroty głowy lub oszołomienie, szczególnie podczas szybkiego wstawania,
- omdlenie,
- biegunka,
- wymioty,
- kaszel,
- zaburzenia dotyczące nerek (widoczne w badaniach krwi).
Niezbyt często (mogą występować do 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju, w tym uczucie depresji,
- uczucie mrowienia,
- uczucie wirowania (zawroty głowy),
- zmiany w odczuwaniu smaku,
- trudności w zasypianiu,
- zawał serca lub udar mózgu, związany z dużym zmniejszeniem ciśnienia tętniczego,
- nietypowe bicie serca,
- zmiana koloru palców u rąk i nóg,
- zapalenie błony śluzowej nosa,
- nudności,
- ból brzucha i niestrawność,
- zmiany w wynikach badań krwi, dotyczących czynności wątroby,
- wysypka,
- świąd,
- niezdolność do uzyskania erekcji (impotencja),
- uczucie osłabienia,
- uczucie zmęczenia,
- zwiększone stężenie niektórych substancji we krwi (mocznika, kreatyniny i potasu).
Rzadko (mogą występować do 1 na 1000 pacjentów):
- zmiany dotyczące niektórych komórek lub innych składników krwi. Objawy mogą obejmować
uczucie zmęczenia i bladość skóry,
- dezorientacja,
- zmiany dotyczące odczuwania zapachu różnych rzeczy,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej,
- wysypka z ciemnoczerwonymi, wypukłymi, swędzącymi wypryskami (pokrzywka),
- wypadanie włosów (łysienie),
- łuszczyca (zaburzenia skórne),
- duże stężenie mocznika we krwi z powodu niewydolności nerek,
- zakażenie krwi,
- niewydolność nerek,
- powiększenie piersi u mężczyzn,
- zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH),
- małe stężenie sodu we krwi, co może powodować osłabienie, zmęczenie, ból głowy, nudności,
wymioty i kurcze mięśni.
8
Bardzo rzadkie (mogą występować do 1 na 10 000 pacjentów):
- zaburzenia dotyczące szpiku kostnego lub zmniejszonej liczby komórek krwi i (lub) płytek
krwi. Pacjent może zaobserwować zmęczenie, zakażenia (które mogą być poważne), gorączkę,
duszność lub tendencję do łatwiejszego powstawania siniaków lub krwawienia,
- obrzęk węzłów chłonnych,
- nasilenie reakcji immunologicznych (choroby autoimmunologiczne),
- małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy mogą obejmować uczucie głodu lub
osłabienia, pocenie i szybką czynność serca,
- nagły świszczący oddech lub duszność (skurcz oskrzeli),
- zapalenie płuc (które może spowodować wystąpienie duszności),
- zapalenie zatok (uczucie bólu i pełności w okolicach policzków i oczodołów),
- eozynofilowe zapalenie płuc – do objawów należy:
- zapalenie zatok,
- objawy grypopodobne,
- uczucie coraz większej duszności,
- ból w okolicy żołądka i jelit,
- wysypka skórna,
- uczucie mrowienia lub drętwienia rąk i nóg.
- zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
- obrzęk błony śluzowej jelit. Może to wywołać nagły ból brzucha, biegunkę lub wymioty,
- pocenie się,
- ciężkie zaburzenia skóry lub wysypka. Objawy to zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy i
łuszczenie się skóry, które może szybko się rozwijać i obejmować powstawanie pęcherzy w
jamie ustnej i nosie,
- zmniejszona ilość moczu lub brak moczu.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- widzenie, czucie lub słyszenie rzeczy nieistniejących (omamy),
- zaczerwienienie skóry.
Możliwe działania niepożądane dotyczące hydrochlorotiazydu:
Bardzo rzadkie (mogą występować do 1 na 10 000 pacjentów):
- ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i
splątanie).
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zapalenie ślinianek,
- zmniejszenie liczby krwinek białych i (lub) płytek krwi. U pacjenta może wystąpić zmęczenie,
zakażenie (które może być ciężkie), gorączka, duszność lub tendencja do łatwiejszego
powstawania siniaków lub krwawienia,
- utrata apetytu,
- zwiększenie stężenia cukru (glukozy) we krwi (hiperglikemia),
- obecność cukru w moczu,
- zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi,
- zmiana stężenia elektrolitów we krwi (na przykład małe stężenie sodu i potasu). U pacjenta
może wystąpić osłabienie mięśni, pragnienie, uczucie mrowienia, kurcze i nudności,
- zwiększenie lub duże stężenie tłuszczów we krwi (w tym cholesterolu),
- niepokój,
- depresja,
- trudności w zasypianiu,
- uczucie mrowienia,
- oszołomienie,
- niewyraźne widzenie lub widzenie na żółto, osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek
podwyższonego ciśnienia [możliwe objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej błonie
9
otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub
ostrej jaskry zamkniętego kąta]. Jeśli objawy takie jak ból oka lub zmniejszenie ostrości
widzenia pojawią się nagle, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, ponieważ może
być potrzebne leczenie zapobiegające trwałej utracie wzroku.
- uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego),
- uczucie omdlenia (zwłaszcza podczas wstawania),
- uszkodzenie naczyń krwionośnych, powodujące powstawanie czerwonych lub purpurowych
plam na skórze,
- trudności w oddychaniu. Jeśli w płucach występuje stan zapalny lub płyn, może wystąpić
duszność,
- podrażnienie żołądka,
- biegunka,
- zaparcie,
- zapalenie trzustki, które może powodować umiarkowany do silnego ból w nadbrzuszu,
- zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka),
- zaburzenia skórne, w tym wysypka wywołana wrażliwością na światło słoneczne, wysypka,
ciężka wysypka, która pojawia się szybko z pęcherzami lub złuszczaniem się skóry i
ewentualnie z wystąpieniem pęcherzy w jamie ustnej, wystąpienie lub nasilenie reakcji
podobnych do tocznia rumieniowatego lub wystąpienie nietypowych reakcji skórnych,
- reakcje alergiczne,
- kurcze i osłabienie mięśni,
- zaburzenia czynności nerek, które mogą być ciężkie (stwierdzane w badaniach krwi),
- gorączka,
- osłabienie,
- nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
- Nadwrażliwość na inne inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE).
- Nadwrażliwość na jakikolwiek lek z grupy pochodnych sulfonamidów.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie w związku z wcześniejszym stosowaniem inhibitora ACE.
- Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
- Bezmocz.
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lisiprol HCT z produktami zawierającymi aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
przesączania kłębuszkowego, GFR < 60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan – nie wolno
rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Lisiprol HCT wcześniej niż po upływie 36 godzin od
przyjęcia ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz także punkty
4.4 i 4.5).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Objawowe niedociśnienie tętnicze
U pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym rzadko obserwuje się objawowe niedociśnienie
tętnicze, jednakże prawdopodobieństwo jego wystąpienia jest większe u pacjentów ze zmniejszoną
objętością wewnątrznaczyniową, np. w wyniku leczenia moczopędnego, diety z ograniczeniem soli, u
pacjentów dializowanych, z biegunką lub wymiotami oraz z ciężkim nadciśnieniem tętniczym
reninozależnym (patrz punkty 4.5 i 4.8). U tych pacjentów należy regularnie wykonywać oznaczenia
stężenia elektrolitów w surowicy. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia niedociśnienia
tętniczego, rozpoczynanie leczenia i dostosowanie dawki należy prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarską.
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami
naczyniowo-mózgowymi, u których znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zawał
mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy.
W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i, w
razie potrzeby, podać roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) we wlewie dożylnym. Wystąpienie
przemijającego niedociśnienia tętniczego nie stanowi przeciwwskazania do dalszego stosowania leku. Po
unormowaniu objętości krwi krążącej i ciśnienia tętniczego można ponownie zastosować leczenie
mniejszymi dawkami leku lub tylko jednym ze składników produktu w monoterapii.
U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, u których występuje prawidłowe lub niskie ciśnienie
tętnicze, po zastosowaniu lizynoprylu może wystąpić dalsze obniżenie wartości ciśnienia tętniczego. To
działanie jest spodziewane i zwykle nie stanowi przyczyny do odstawienia leku. W przypadku, gdy wystąpi
objawowe niedociśnienie tętnicze, może być konieczne zmniejszenie dawki lub odstawienie skojarzonego
leczenia lizynoprylem i hydrochlorotiazydem.
Zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej/kardiomiopatia przerostowa
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, lizynopryl należy stosować ostrożnie u pacjentów ze
zwężeniem zastawki mitralnej i zwężeniem drogi odpływu krwi z lewej komory, takim jak zwężenie
zastawki aortalnej lub kardiomiopatia przerostowa.
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów
receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz
zaburzeń czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego
blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone
wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie
elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Zaburzenia czynności nerek
Tiazydy nie są odpowiednimi lekami moczopędnymi dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i nie są
skuteczne w przypadku wartości klirensu kreatyniny 30 ml/min i mniej (co odpowiada umiarkowanej lub
ciężkiej niewydolności nerek).
U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy lub równy 80 ml/min) nie należy
stosować skojarzonego leczenia lizynoprylem i hydrochlorotiazydem dopóki po stopniowym zwiększaniu
dawki poszczególnych substancji czynnych nie uzyska się możliwości stosowania dawek takich, jakie
zawarte są w preparacie złożonym.
U pacjentów z niewydolnością serca, niedociśnienie tętnicze występujące po rozpoczęciu leczenia
inhibitorami ACE może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek. W takich sytuacjach
zgłaszano występowanie ostrej niewydolności nerek, zwykle odwracalnej.
U niektórych pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki, leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny, obserwowano zwiększenie stężenia
mocznika i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj odwracalne po przerwaniu leczenia. Zmiany takie są
najbardziej prawdopodobne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku jednoczesnego
występowania nadciśnienia naczyniowo-nerkowego istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego
niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłym
nadzorem lekarza, od zastosowania małych dawek i ostrożnie zwiększać dawki. Ponieważ stosowanie
leków moczopędnych może przyczyniać się do wystąpienia opisanych powyżej zaburzeń, dlatego w
pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia lizynoprylem i hydrochlorotiazydem należy kontrolować
czynność nerek.
U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których wcześniej nie stwierdzono choroby nerek,
obserwowano zazwyczaj niewielkie i przemijające zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy
podczas jednoczesnego stosowania lizynoprylu i leku moczopędnego.
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek. Może
być konieczne zmniejszenie dawki i (lub) odstawienie leku moczopędnego i (lub) lizynoprylu.
Wstępne leczenie diuretykiem
Leczenie moczopędne należy odstawić na 2 lub 3 dni przed rozpoczęciem stosowania skojarzonego
leczenia lizynoprylem i hydrochlorotiazydem. Jeśli nie jest to możliwe, leczenie należy rozpocząć od
podawania samego lizynoprylu w dawce 5 mg.
Przeszczepienie nerki
Nie zaleca się stosowania ze względu na brak doświadczenia dotyczącego stosowania u pacjentów
poddanych w ostatnim czasie przeszczepowi nerki.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne u pacjentów poddanych hemodializie
Stosowanie skojarzonego leczenia lizynoprylem i hydrochlorotiazydem nie jest wskazane u pacjentów
wymagających dializoterapii z powodu niewydolności nerek.
U pacjentów poddanych niektórym rodzajom dializoterapii (np. z zastosowaniem błon dializacyjnych o
dużej przepuszczalności AN 69 oraz podczas aferezy LDL z użyciem siarczanu dekstranu) i jednocześnie
leczonych inhibitorami ACE zgłaszano występowanie reakcji rzekomoanafilaktycznych. U tych pacjentów
należy rozważyć stosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leków przeciwnadciśnieniowych z
innej grupy.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL)
W rzadkich przypadkach u pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano zagrażające życiu reakcje
anafilaktyczne podczas aferezy LDL z użyciem siarczanu dekstranu. Reakcji tych można uniknąć poprzez
czasowe przerwanie leczenia inhibitorami ACE przed każdą aferezą.
Zaburzenia dotyczące wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub u których występuje postępująca choroba wątroby
należy ostrożnie stosować leki moczopędne, ponieważ niewielkie zmiany równowagi wodno-elektrolitowej
mogą wywoływać śpiączkę wątrobową (patrz punkt 4.3).Stosowanie inhibitorów ACE w rzadkich
przypadkach wiąże się z występowaniem zespołu, który rozpoczyna się od żółtaczki cholestatycznej lub
zapalenia wątroby, a następnie postępuje do piorunującej martwicy wątroby i (czasami) do zgonu.
Mechanizm powstawania tego zespołu nie jest znany. Jeżeli podczas stosowania skojarzonego leczenia
lizynoprylem i hydrochlorotiazydem wystąpi żółtaczka lub znaczne zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, leczenie należy odstawić i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne.
Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie
U pacjentów poddawanych zabiegom operacyjnym l ub znieczuleniu z zastosowaniem środków
powodujących niedociśnienie tętnicze, lizynopryl może blokować powstawanie angiotensyny II, wtórne
do kompensacyjnego uwalniania reniny. W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, gdy
rozważany jest powyższy mechanizm, można je skorygować poprzez zwiększenie objętości płynów.
Wpływ na metabolizm i układ endokrynologiczny
Leczenie inhibitorem ACE i tiazydowym lekiem moczopędnym może zaburzać tolerancję glukozy. Może
być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. U pacjentów z cukrzycą
leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, podczas pierwszego miesiąca stosowania
inhibitora ACE należy monitorować stężenie glukozy we krwi.
W czasie leczenia tiazydami może się ujawnić cukrzyca utajona.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych może wystąpić zwiększenie stężenia cholesterolu i
trójglicerydów.
Stosowanie tiazydów może u niektórych pacjentów powodować zwiększenie stężenia kwasu moczowego w
osoczu i (lub) napad dny. Jednakże lizynopryl może zwiększać wydalanie kwasu moczowego z moczem i w
ten sposób osłabiać hiperurykemię powodowaną przez hydrochlorotiazyd.
Zaburzenia równowagi elektrolitowej
U każdego pacjenta stosującego terapię diuretykami, powinno być wykonywane w odpowiednich odstępach
czasu oznaczanie stężenia elektrolitów w surowicy.
Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
(hipokaliemia, hiponatremia i zasadowica hipochloremiczna). Objawy ostrzegawcze zaburzeń wodno-
elektrolitowych to suchość błony śluzowej jamy ustnej, pragnienie, osłabienie, letarg, senność, bóle lub
kurcze mięśni, zmęczenie mięśni, niedociśnienie tętnicze, skąpomocz, tachykardia i zaburzenia żołądkowo-
jelitowe, takie jak nudności i wymioty. W czasie upałów u pacjentów z obrzękami może wystąpić
hiponatremia z rozcieńczenia. Niedobór chlorków jest na ogół łagodny i nie wymaga leczenia. Wykazano,
że tiazydy zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i może to spowodować sporadyczne i nieznaczne
zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być dowodem utajonej nadczynności
przytarczyc. Należy odstawić tiazydy przed przeprowadzeniem badań czynnościowych przytarczyc.
Hiperkaliemia
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie to jest
zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek, cukrzycą i (lub) u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym substytuty soli
kuchennej), leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd),
jak również u pacjentów, którzy przyjmują inne leki zwiększające stężenie potasu w surowicy (np. heparynę,
trimetoprim lub kotrimoksazol, będący skojarzeniem trimetoprimu z sulfametoksazolem), a zwłaszcza
leczonych antagonistami aldosteronu lub antagonistami receptora angiotensyny II może wystąpić
hiperkaliemia. Jeśli jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych leków jest konieczne, zaleca się regularną
kontrolę stężenia potasu w surowicy i czynności nerek (patrz punkt 4.5).
Pacjenci z cukrzycą
U pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, podczas
pierwszego miesiąca stosowania inhibitora ACE należy ściśle monitorować stężenie glukozy we krwi (patrz
punkt 4.5).
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
Inhibitory ACE
U pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny, w tym lizynoprylem, opisywano niezbyt
częste przypadki obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani. Takie
działanie może wystąpić w każdym momencie leczenia. W takich przypadkach należy natychmiast
odstawić lizynopryl i zastosować odpowiednie leczenie oraz obserwację lekarską trwającą aż do
całkowitego ustąpienia objawów. Nawet w przypadkach, gdy obrzęk ogranicza się tylko do języka, bez
niewydolności oddechowej, pacjenci wymagają przedłużonej obserwacji, ponieważ stosowanie leków
przeciwhistaminowych i glikokortykosteroidów może okazać się niewystarczające.
Opisywano bardzo rzadkie przypadki zgonów z powodu obrzęku naczynioruchowego krtani lub języka. U
pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia niedrożności
dróg oddechowych, szczególnie u pacjentów z zabiegiem chirurgicznym w obrębie dróg oddechowych w
wywiadzie. W takich przypadkach należy natychmiast wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe.
Może ono obejmować podanie adrenaliny i (lub) mechaniczne utrzymanie drożności dróg oddechowych.
Pacjent powinien pozostać pod ścisłą opieką medyczną aż do całkowitego i trwałego ustąpienia objawów.
U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, który wystąpił niezależnie od leczenia
inhibitorami ACE, może występować zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego podczas leczenia
inhibitorami ACE (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan jest
przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie wolno rozpoczynać
leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan wcześniej niż po upływie 36 godzin od
przyjęcia ostatniej dawki lizynoprylu. Nie wolno rozpoczynać leczenia lizynoprylem wcześniej niż po
upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan
(patrz punkty 4.3 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) lub wildagliptyną może prowadzić do zwiększonego ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (np. obrzęk dróg oddechowych i języka, z zaburzeniami oddychania lub bez takich
zaburzeń) (patrz punkt 4.5).
Należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) lub wildagliptyną u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE.
Tiazydy
U pacjentów otrzymujących tiazydy mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości bez względu na wywiad
wskazujący na obecność alergii albo astmy oskrzelowej. Podczas stosowania tiazydów obserwowano
przypadki zaostrzenia lub uaktywnienia tocznia rumieniowatego układowego.
Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na układ
oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory distress
syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić produkt Lisiprol HCT i
zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u których wcześniej
po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
Leczenie odczulające
U pacjentów stosujących inhibitory ACE obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia
odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych). Reakcji tych nie obserwowano w przypadku
czasowego odstawienia inhibitorów ACE, ale występowały po przypadkowym ponownym podaniu
alergenu w okresie po wznowieniu leczenia inhibitorami ACE.
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów, takie jak hydrochlorotiazyd, mogą powodować
reakcję idiosynkratyczną wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z
ograniczeniem pola widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy
obejmują nagłe zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oczu i zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin do
tygodni od rozpoczęcia stosowania leku. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do
trwałej utraty wzroku. Podstawowe leczenie polega na jak najszybszym odstawieniu hydrochlorotiazydu.
Jeżeli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy rozważyć natychmiastowe podjęcie
zabiegów medycznych lub chirurgicznych. Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry zamkniętego kąta
może należeć uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry
(NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell carcinoma) i
raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach zwiększającego się
łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie rozwoju NMCS mogą
odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne sprawdzanie,
czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku stwierdzenia
jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie możliwych działań
zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych skóry, jak ograniczanie
narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to niemożliwe - odpowiednią
ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z możliwością wykonania biopsji z oceną
histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały NMSC, może być konieczne ponowne
rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).
Neutropenia/agranulocytoza
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano przypadki neutropenii/agranulocytozy,
małopłytkowości i niedokrwistości. Neutropenia występuje rzadko u pacjentów z prawidłową czynnością
nerek, u których nie występują dodatkowe czynniki ryzyka. Neutropenia i agranulocytoza ustępują po
zaprzestaniu stosowania inhibitora ACE. Lizynopryl należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z
kolagenozą naczyń, poddanych leczeniu immunosupresyjnemu, przyjmujących allopurynol lub
prokainamid, bądź w przypadku jednoczesnego występowania wymienionych czynników, szczególnie, jeśli
współistnieje niewydolność nerek. U niektórych pacjentów wystąpiły poważne zakażenia, które w kilku
przypadkach były oporne na intensywną antybiotykoterapię. W przypadku stosowania lizynoprylu w takiej
grupie pacjentów należy regularnie oznaczać liczbę krwinek białych i poinformować pacjentów, aby
zgłaszali jakiekolwiek objawy zakażenia.
Rasa
Częstość występowania obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitorów ACE jest większa u
pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, lizynopryl może wykazywać mniejszą skuteczność w
obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów rasy czarnej w porównaniu z pacjentami innych ras,
prawdopodobnie z powodu częstszego występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów rasy
czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Kaszel
W trakcie leczenia inhibitorami ACE obserwowano występowanie kaszlu. Typowy kaszel jest suchy,
uporczywy i ustępuje po przerwaniu leczenia inhibitorem ACE. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy
uwzględnić fakt, że przyczyną może być stosowanie inhibitora ACE.
Lit
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z litem nie jest na ogół zalecane (patrz punkt 4.5).
Testy antydopingowe
Hydrochlorotiazyd obecny w tym produkcie leczniczym, może powodować dodatni wynik testu
antydopingowego.
Ciąża
Leczenia inhibitorami ACE nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy
zastosować inne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w
ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE uważa się za niezbędne. W przypadku rozpoznania
ciąży, należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorami ACE oraz zastosować leczenie alternatywne,
jeżeli jest to konieczne (patrz punkt 4.3 oraz 4.6).
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Leki przeciwnadciśnieniowe
Podczas leczenia skojarzonego z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może wystąpić dodatkowe
zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie triazotanu glicerolu oraz innych azotanów lub
innych leków rozszerzających naczynia krwionośne może dodatkowo obniżyć ciśnienie tętnicze.
Należy unikać jednoczesnego stosowania lizynoprylu z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren
(patrz punkty 4.3 i 4.4).
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak
niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w
porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4
i 5.1).
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów ACE zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
surowicy i objawy jego toksyczności. Leki moczopędne i inhibitory ACE zmniejszają klirens nerkowy litu i
zwiększają ryzyko toksycznego działania litu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie lizynoprylu i
hydrochlorotiazydu z litem nie jest zalecane. Jeśli konieczne jest stosowanie takiego leczenia skojarzonego
należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub substytuty soli kuchennej zawierające potas i
inne produkty lecznicze, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy
Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w zakresie wartości prawidłowych, u
niektórych pacjentów leczonych lizynoprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne
oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli
kuchennej zawierające potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy,
szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub cukrzycą. Należy również zachować ostrożność
podając lizynopryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy, takimi jak
trimetoprim i kotrimoksazol (trimetoprim z sulfametoksazolem), ponieważ wiadomo, że trimetoprim działa
jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd. Dlatego nie zaleca się leczenia skojarzonego
lizynoprylem i wymienionymi wyżej lekami. Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy
je podawać z zachowaniem ostrożności i często kontrolować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Jeżeli lizynopryl jest stosowany jednocześnie z lekiem moczopędnym powodującym utratę potasu,
hipokaliemia spowodowana lekiem moczopędnym może ulec złagodzeniu.
Heparyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się
kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Produkty lecznicze, które mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan jest
przeciwwskazane, ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z inhibitorami mTOR (np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus),
inhibitorami obojętnej endopeptydazy (NEP; np. racekadotryl), z tkankowymi aktywatorami plazminogenu lub
wildagliptyną może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Produkty lecznicze wywołujące torsades de pointes
Ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania hydrochlorotiazydu i produktów leczniczych wywołujących torsades de pointes, takich jak
niektóre leki przeciwarytmiczne, niektóre leki przeciwpsychotyczne i inne leki, o których wiadomo, że
wywołują torsades de pointes.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne/przeciwpsychotyczne/znieczulające
Jednoczesne podawanie niektórych środków znieczulających, trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych lub leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może nasilać działanie
obniżające ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w tym kwas acetylosalicylowy
Przewlekłe stosowanie NLPZ (selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego w dawce > 3
g/dobę oraz nieselektywnych NLPZ) może osłabiać przeciwnadciśnieniowe i moczopędne działanie
zarówno inhibitorów ACE, jak i tiazydowych leków moczopędnych. Stosowanie NLPZ i inhibitorów ACE
wywiera dodatkowy wpływ na zwiększenie stężenia potasu w surowicy i może skutkować pogorszeniem
czynności nerek. To działanie jest zazwyczaj odwracalne. W rzadkich przypadkach, szczególnie u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, takich jak osoby w podeszłym wieku i pacjenci odwodnieni,
może wystąpić ostra niewydolność nerek.
Złoto
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE po podaniu we wstrzyknięciu złota (np. aurotiojabłaczanu sodu)
częściej notowano reakcje przypominające objawy jak po podaniu azotanów (objawy rozszerzenia naczyń w
tym zaczerwienienie, nudności, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, mogące mieć ciężki przebieg).
Leki adrenomimetyczne
Leki adrenomimetyczne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. Tiazydy mogą
osłabiać reakcję tętnic na noradrenalinę, ale nie w stopniu, który wykluczyłby skuteczność terapeutyczną
środków o działaniu presyjnym.
Leki przeciwcukrzycowe
Leczenie diuretykiem tiazydowym może wpływać na tolerancję glukozy. Wydaje się, że to działanie jest
szczególnie prawdopodobne podczas pierwszych tygodni skojarzonego leczenia oraz u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek.
Konieczność stosowania innych leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny, u pacjentów z cukrzycą
może być zwiększona, zmniejszona lub niezmieniona. Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie
diazoksydu.
Amfoterycyna B (podawana pozajelitowo), karbenoksolon, glikokortykosteroidy, kortykotropina (ACTH)
lub środki przeczyszczające bezpośrednio pobudzające perystaltykę
Jednoczesne stosowanie leków powodujących utratę potasu i hipokaliemię (np. innych leków
moczopędnych nie oszczędzających potasu, środków przeczyszczających, amfoterycyny, karbenoksolonu,
pochodnych kwasu salicylowego) może powodować nasilenie działania hydrochlorotiazydu związanego z
wydalaniem potasu.
Hipokaliemia może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania leków steroidowych lub hormonu
adrenokortykotropowego (ACTH).
Sole wapnia
Podczas jednoczesnego podawania diuretyków tiazydowych może wystąpić zwiększone stężenie wapnia w
surowicy z powodu zmniejszenia jego wydalania. W przypadku konieczności stosowania suplementów
wapnia lub witaminy D, należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować
dawkę.
Glikozydy nasercowe
Hipokaliemia może powodować lub nasilać reakcję serca na toksyczne działanie glikozydów naparstnicy
(np. zwiększona pobudliwość komór).
Kolestyramina i kolestypol
Związki te mogą opóźniać lub zmniejszać wchłanianie hydrochlorotiazydu. Dlatego leki moczopędne z
grupy pochodnych sulfonamidów należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed lub 4 do 6 godzin po
przyjęciu tych związków.
Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie
Tiazydy mogą zwiększać zdolność reagowania na niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie
szkieletowe (na przykład tubokurarynę).
Sotalol
W związku z hipokaliemią wywoływaną przez tiazydy, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń
rytmu serca po podaniu sotalolu.
Allopurynol
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i allopurynolu zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek i może
prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia leukopenii.
Cyklosporyna
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i cyklosporyny zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek
i hiperkaliemii. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań o typie dny
moczanowej.
Lowastatyna
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i lowastatyny zwiększa ryzyko hiperkaliemii.
Cytostatyki, leki immunosupresyjne, prokainamid
Tiazydy mogą zmniejszać nerkowe wydalanie leków cytotoksycznych (na przykład cyklofosfamidu,
metotreksatu) i nasilać ich działanie mielosupresyjne (patrz punkt 4.4).
Inne leczenie skojarzone
Tiazydy mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych przez amantadynę.
Niedociśnienie ortostatyczne może ulec nasileniu w wyniku jednoczesnego spożycia alkoholu, barbituranów
lub środków znieczulających.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podczas leczenia lizynoprylem i (lub) hydrochlorotiazydem obserwowano następujące działania
niepożądane, które występowały w częstościach określanych jako:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10000
do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: kaszel, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze i
ból głowy, które mogą wystąpić u 1 do 10% leczonych pacjentów. Podczas badań klinicznych działania
niepożądane były zwykle łagodne i przemijające i w większości przypadków nie wymagały przerwania
leczenia.
Lizynopryl
Nieznana Omamy
11
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
12
Rzadko Hiponatremia
*Bardzo rzadko u niektórych pacjentów zgłaszano przypadki, gdy niepożądany rozwój zapalenia wątroby
doprowadził do niewydolności wątroby. Pacjenci stosujący skojarzone leczenie lizynoprylem i
hydrochlorotiazydem, u których wystąpi żółtaczka lub zauważalne zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, powinni zaprzestać przyjmowania skojarzonego leczenia i powinni podlegać odpowiedniej
kontroli medycznej.
**Obserwowano zespół obejmujący jeden lub więcej z następujących objawów: gorączka, zapalenie
naczyń, bóle mięśni, bóle stawów/zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych
(ANA), przyspieszone OB, eozynofilia i leukocytoza, wysypka, reakcje nadwrażliwości na światło i inne
objawy dermatologiczne.
Hydrochlorotiazyd
Częstość nieznana: Zapalenie ślinianek
Częstość nieznana: Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry)
Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia i (lub) agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zahamowanie czynności szpiku kostnego
Częstość nieznana: Anoreksja, hiperglikemia, cukromocz, hiperurykemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia, hipokaliemia, zasadowica hipochloremiczna oraz hipomagnezemia), zwiększenie stężenie cholesterolu i trójglicerydów, dna moczanowa
Częstość nieznana: Niepokój, depresja, zaburzenia snu
Częstość nieznana: Utrata apetytu, parestezja, zamroczenie
Częstość nieznana: Widzenie na żółto, przemijające zaburzenia widzenia, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność, jaskra z zamkniętym kątem przesączania
Częstość nieznana: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Częstość nieznana: Niedociśnienie ortostatyczne
Częstość nieznana: Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry)
naczyń, zapalenie naczyń skóry)
13
Bardzo rzadko: Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) (patrz punkt 4.4)
Częstość nieznana: Zespół zaburzeń oddechowych (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc)
Częstość nieznana: Podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcie, zapalenie trzustki
Częstość nieznana: Żółtaczka (wewnątrzwątrobowa żółtaczka zastoinowa)
Częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości na światło, wysypka, toczeń rumieniowaty układowy, reakcje skórne przypominające toczeń rumieniowaty skórny, reaktywacja skórnej postaci tocznia rumieniowatego, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne, toksyczne, martwicze oddzielanie się naskórka
Częstość nieznana: Kurcze mięśni, osłabienie mięśni
Częstość nieznana: Zaburzenia czynności nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek
Częstość nieznana: Gorączka, osłabienie
miejscu podania
Opis wybranych działań niepożądanych
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych
stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC (patrz również punkty 4.4 i
5.1).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Lisinoprilum dihydricum 10 mg | Tabletki | 15565 | 100210929 | ChPL: 2022-01-23, Ulotka: 2022-01-23 |
| Hydrochlorothiazidum 12,5 mg + Lisinoprilum dihydricum 20 mg | Tabletki | 15566 | 100210935 | ChPL: 2022-01-23, Ulotka: 2022-01-23 |
| Hydrochlorothiazidum 25 mg + Lisinoprilum dihydricum 20 mg | Tabletki | 11677 | 100139960 | ChPL: 2022-01-19, Ulotka: 2022-01-19 |