Lisinopril/Amlodipine Holsten

Kiedy nie przyjmować leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli: ­ pacjent ma uczulenie na lizynopryl lub amlodypinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), ­ pacjent ma uczulenie na inhibitory konwertazy angiotensyny (takie jak enalapryl, kaptopryl lub ramipryl) lub na inne leki blokujące kanału wapniowego (takie jak nifedypina, felodypina lub nimodypina), ­ u pacjenta wystąpił obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna, objawy takie jak świąd, pokrzywka, świszczący oddech lub obrzęk dłoni, gardła, ust lub powiek) w związku lub bez związku z leczeniem inhibitorami ACE, ­ u członka rodziny pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (dziedziczny obrzęk naczynioruchowy) lub jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna o nieznanym pochodzeniu (idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy), ­ pacjent ma za niskie ciśnienie tętnicze krwi (ciężkie niedociśnienie), ­ pacjent ma zwężenie aorty (stenozę aortalną) lub zastawki serca (stenozę mitralną) lub nieprawidłowe zgrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa), ­ pacjent ma niewydolność krążenia (w tym wstrząs kardiogenny), ­ pacjent przeszedł atak serca (zawał mięśnia sercowego) z niewydolnością serca, ­ pacjentka jest po 3. miesiącu ciąży (przyjmowanie leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT we wczesnej ciąży również nie jest zalecane - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”), ­ pacjent ma cukrzycę lub niewydolność nerek i przyjmuje leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi zawierające aliskiren, ­ pacjent przyjmował lub nadal przyjmuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w leczeniu długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych, ponieważ zwiększone jest ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (nagłe wystąpienie obrzęku podskórnego, na przykład w okolicy gardła). Ostrzeżenia i środki ostrożności Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka przypuszcza, że jest (lub może być) w ciąży. Stosowanie leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT nie jest zalecane we wczesnej ciąży i może powodować ciężkie uszkodzenie płodu, jeśli jest stosowany po 3. miesiącu ciąży (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią“). Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent: ­ ma problemy z sercem, ­ ma kolagenozę (chorobę tkanki łącznej), ­ ma problemy z nerkami, ­ ma problemy z wątrobą, ­ ma planowany zabieg operacyjny (w tym zabieg stomatologiczny) lub znieczulenie, ­ jest dializowany, ­ ma mieć zabieg aferezy LDL w celu usunięcia cholesterolu, ­ jest w wieku powyżej 65 lat, ­ jest na diecie z małą zawartością soli i stosuje zamienniki soli zawierające potas lub jego suplementy, lub ma duże stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia), ­ ma cukrzycę, ­ ma biegunkę lub wymioty, ­ poddawany jest odczulaniu (aby wyeliminować nadwrażliwość) w celu zmniejszenia alergii na użądlenie pszczoły lub osy, ­ jest rasy czarnej, wówczas inhibitory ACE mogą być mniej skuteczne, a także mogą częściej powodować obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, ust, języka i (lub) gardła), ­ przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego krwi: ­ leki blokujące receptor angiotensyny II (ARB) (znane również jako sartany - na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), szczególnie w przypadku choroby nerek spowodowanej cukrzycą, ­ aliskiren. ­ przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, wówczas ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (nagły obrzęk tkanki podskórnej, np. w okolicach gardła) będzie większe: ­ racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki, ­ leki stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu lub w leczeniu nowotworu (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne inhibitory mTOR), ­ tkankowe aktywatory plazminogenu (leki stosowane w celu rozpuszczenia skrzepów krwi), zwykle stosowane podczas pobytu w szpitalu, ­ wildagliptynę, lek stosowany w leczeniu biegunki, ­ przyjmuje którykolwiek z powyższych leków (patrz „Lek Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT a inne leki”). Należy zwrócić się do lekarza, jeśli po rozpoczęciu stosowania leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT u pacjenta pojawi się suchy kaszel utrzymujący się przez dłuższy czas. Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego krwi oraz stężenia elektrolitów (np. potasu) we krwi. Patrz również informacje w punkcie „Kiedy nie przyjmować leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT”. Dzieci i młodzież Nie należy stosować leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Lek Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Leki moczopędne oszczędzające potas (takie jak spironolakton, amiloryd, triamteren stosowane w celu zmniejszenia zatrzymywania płynów) i zamienniki soli kuchennej zawierające potas, lub suplementy potasu mogą być przyjmowane jednocześnie z lekiem Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT tylko pod ścisłym nadzorem lekarza. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli lek Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT przyjmowany jest jednocześnie z następującymi lekami: ­ leki moczopędne (stosowane w celu zmniejszenia zatrzymywania płynów), ­ inne leki stosowane w celu obniżenia ciśnienia tętniczego krwi (leki przeciwnadciśnieniowe), ­ leki stosowane w leczeniu chorób serca (np. werapamil, diltiazem), ­ niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak kwas acetylosalicylowy (stosowany w celu zmniejszenia zapalenia stawów, bólu mięśni, bólu głowy, stanów zapalnych, gorączki), ­ lit, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych), ­ insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe (leki stosowane w leczeniu dużego stężenia glukozy we krwi), ­ leki stymulujące autonomiczny układ nerwowy (leki sympatykomimetyczne), takie jak efedryna, fenylefryna, ksylometazolina i salbutamol (stosowane w leczeniu zalegania wydzieliny, kaszlu, przeziębienia i astmy), leki immunosupresyjne (stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu, np. kortykosteroidy, leki cytotoksyczne i antymetabolity), ­ allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej), - prokainamid (stosowany w leczeniu arytmii serca), - suplementy potasu (w tym zamienniki soli kuchennej), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trymetoprym i kotrimoksazol stosowane w przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie, cyklosporyna - lek immunosupresyjny stosowany w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu, heparyna - lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom), symwastatyna (stosowana w celu obniżenia cholesterolu i poziomu lipidów we krwi), ­ leki opioidowe, morfina i leki pochodne (stosowane w przypadku silnego bólu), ­ leki przeciwnowotworowe, ­ leki znieczulające, stosowane podczas zabiegów chirurgicznych i stomatologicznych. Należy poinformować lekarza lub stomatologa o przyjmowaniu leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT przed otrzymaniem znieczulenia miejscowego lub ogólnego, gdyż istnieje ryzyko wystąpienia nagłego, krótkotrwałego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. ­ leki przeciwdrgawkowe (takie jak karbamazepina, fenobarbital i fenytoina) stosowane w leczeniu padaczki, - leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (antybiotyki np. ryfampicyna, erytromycyna lub klarytromycyna), HIV (tak zwane inhibitory proteazy np. rytonawir, indynawir, nelfinawir) lub grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol), - leki ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) - sole złota, szczególnie w przypadku podania dożylnego (stosowane w leczeniu objawów reumatoidalnego zapalenia stawów), - dantrolen (lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosowany w leczeniu wysokiej temperatury ciała [hipertermia złośliwa] wywołanej środkami nasennymi stosowanymi w trakcie zabiegów chirurgicznych), - takrolimus (stosowany w celu regulacji reakcji immunologicznej, aby ułatwić organizmowi przyjęcie przeszczepionego organu). Poniższe leki mogą zwiększać ryzyko występowania obrzęku naczynioruchowego (obrzęk naczynioruchowy może objawiać się obrzękiem twarzy, ust, języka i (lub) gardła, utrudnionym połykaniem lub oddychaniem): - leki stosowane w celu rozpuszczenia skrzepów krwi (tkankowe aktywatory plazminogenu), głównie stosowane w trakcie pobytu w szpitalu, - leki najczęściej stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów lub w leczeniu nowotworu (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne inhibitory mTOR). Patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności", - wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy, - racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki. Lekarz może zadecydować o zmianie dawki i (lub) podjęciu innych środków ostrożności: - jeśli pacjent przyjmuje leki blokujące receptor angiotensyny II (ARB) lub aliskiren (patrz również informacje w punktach „Kiedy nie przyjmować leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Stosowanie leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT z jedzeniem i piciem i alkoholem Lek Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT można przyjmować niezależnie od posiłków, jednakże w trakcie leczenia należy unikać spożywania alkoholu. W trakcie przyjmowania leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT nie należy spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów. Wynika to z faktu, że spożycie grejpfruta i soku z grejpfruta może spowodować zwiększenie stężenia we krwi substancji czynnej - amlodypiny, co może wywołać nieprzewidywalne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, obniżając skuteczność leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Zwykle lekarz zaleci zaprzestanie przyjmowania leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT przed zajściem w ciążę lub w chwili, gdy pacjentka wie, że jest w ciąży, i doradzi inny lek zamiast leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT. Lek Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT nie jest zalecany we wczesnej ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli ciąża trwa dłużej niż 3 miesiące, gdyż może spowodować ciężkie uszkodzenie płodu. Karmienie piersią Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka matki. Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjentka karmi piersią lub planuje rozpocząć karmienie piersią. Nie zaleca się stosowania leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT u matek karmiących piersią. Lekarz najprawdopodobniej zaleci pacjentce stosowanie innego leku, jeśli pacjentka będzie chciała karmić piersią, szczególnie jeśli dziecko jest noworodkiem lub wcześniakiem. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania innych czynności wymagających koncentracji należy upewnić się, jak lek Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT wpływa na pacjenta. Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i bezpieczne obsługiwanie maszyn (szczególnie w początkowym okresie leczenia). Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, jeśli pacjent zauważy, że Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT negatywnie wpływa na jego zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, np. powoduje nudności, zawroty głowy, zmęczenie lub ból głowy. Lek Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częste działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów): W badaniu klinicznym, w którym stosowano amlodypinę i lizynopryl w leczeniu skojarzonym, częstymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, kaszel i zawroty głowy. W trakcie stosowania leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT mogą wystąpić reakcje alergiczne (nadwrażliwość). Należy przerwać przyjmowanie leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT i jak najszybciej zgłosić się po pomoc lekarską, jeśli pojawi się którykolwiek z następujących objawów obrzęku naczynioruchowego: ­ trudności w oddychaniu z lub bez obrzęku twarzy, ust, języka i (lub) gardła, ­ obrzęk twarzy, ust, języka i(lub) gardła, mogące utrudniać połykanie, ­ ciężka reakcja skórna, w tym silna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na całym ciele, silny świąd, pęcherze, łuszczenie się i obrzęk skóry, zapalenie błony śluzowej (zespół Stevensa- Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) lub inne reakcje alergiczne. Inne odnotowane działania niepożądane związane ze stosowaniem amlodypiny lub lizynoprylu osobno (czynne substancje leku), które mogą wystąpić w trakcie stosowania leku Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT są następujące: Amlodypina Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów) Obrzęk. Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów) Ból głowy, obrzęk kostek stóp, kurcze mięśni, zmęczenie, osłabienie, senność, zaburzenia widzenia, mdłości, niestrawność, zmiany w wypróżnianiu (biegunka i zaparcie), zawroty głowy, ból brzucha, palpitacje (szybsze lub nieregularne bicie serca), nagłe zaczerwienienie twarzy, trudności w oddychaniu. Jeśli występujące objawy są uciążliwe lub jeśli utrzymują się dłużej niż tydzień, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) Wysypka skórna, świąd, utrata włosów, czerwone plamy na skórze, przebarwienie skórne, pokrzywka, wymioty, ból mięśni lub stawów, ból pleców, ból w klatce piersiowej, zmiany nastrojów (w tym lęk), depresja, bezsenność, drżenie, dzwonienie w uszach, nieregularna czynność serca (arytmia), niskie ciśnienie krwi, kaszel, zaburzenia smaku, zaburzenia czucia (wrażenie drętwienia lub mrowienia), katar, częste oddawanie moczu w nocy, zaburzenia oddawania moczu, suchość błony śluzowej w jamie ustnej, utrata odczuwania bólu, nasilona potliwość, omdlenie, ból, złe samopoczucie, powiększenie piersi u mężczyzn, zaburzenia erekcji, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała. Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów) Dezorientacja. Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów) Reakcje alergiczne, nieprawidłowy wynik badań czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółte zabarwienie skóry (żółtaczka), zmniejszona liczba białych krwinek i płytek krwi, podwyższone stężenie glukozy we krwi, atak serca (zawał mięśnia sercowego), poważne reakcje skórne (wysypka, łuskowata lub łuszcząca się skóra), poważne reakcje alergiczne i towarzysząca im gorączka, czerwone plamy na skórze, ból stawów i (lub) zaburzenia oczu (zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk lub owrzodzenie dziąseł, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, nadwrażliwość na światło, podwyższone napięcie mięśniowe, neuropatia obwodowa, (zaburzenie układu nerwowego: uczucie osłabienia i mrowienia), zapalenie naczyń krwionośnych. Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Drżenie, nienaturalnie sztywna postawa, maskowata twarz, spowolnione ruchy i powłóczenie nogami, niepewny chód. Lizynopryl Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów) Ból głowy, zawroty głowy lub uczucie „pustki“ w głowie - szczególnie podczas szybkiego wstawania, biegunka, kaszel, wymioty, zaburzenia pracy nerek. Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów) Zmiany nastroju, zmiana zabarwienia skóry twarzy (zasinienie następnie przechodzące w zaczerwienienie) i (lub) sztywnienie lub mrowienie w palcach dłoni lub stóp (objaw Raynauda), zmiany smaku, omamy (widzenie nieprawdziwych rzeczy), zmęczenie, uczucie senności lub problemy z zasypianiem, uczucie wirowania, parestezja (uczucie mrowienia, swędzenia, pieczenia), przyspieszone, nieregularne bicie serca (palpitacje), atak serca (zawał mięśnia sercowego), udar, katar, mdłości, ból brzucha lub niestrawność, impotencja, zmęczenie, zmiany w wynikach niektórych badań laboratoryjnych (dotyczących czynności nerek i wątroby), wysypka, świąd, szybka czynność serca (tachykardia). Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów) Obrzęk naczynioruchowy (reakcja nadwrażliwości z nagłym obrzękiem ust, twarzy i szyi oraz czasami stóp i dłoni - częstość pojawienia się obrzęku naczynioruchowego jest większa u pacjentów rasy czarnej, niż u pacjentów innych ras). Dezorientacja, niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, kontrolującego ilość moczu, ostre zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, uczucie suchości w jamie ustnej, utrata włosów, łuszczyca, pokrzywka, powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn. Zaburzenia węchu. Pogorszenie w wynikach badań krwi: zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu. Zwiększenie stężenia barwnika żółciowego (bilirubiny), małe stężenie sodu we krwi. Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów) Obniżenie poziomu glukozy w krwi (hipoglikemia), ból zatok, świszczący oddech, zapalenie płuc, żółte zabarwienie skóry i (lub) oczu (żółtaczka), zapalenie wątroby lub trzustki, niewydolność wątroby, poważne choroby skóry (objawy obejmują: zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy i łuszczenie się skóry), potliwość. Znaczne zmniejszenie ilości wydalanego moczu (lub brak moczu). Obrzęk jelit. Pogorszenie wyników morfologii krwi: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia), zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia, leukopenia, agranulocytoza). Zaburzenia te mogą wywołać długotrwałe krwawienie, zmęczenie, osłabienie, chorobę węzłów chłonnych, choroby autoimmunologiczne (stan, w którym układ odpornościowy zwraca się przeciwko sobie). Zwiększona podatność na zakażenia. Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Omdlenia, depresja, ciężka reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna/anafilaktoidalna). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Dotyczące lizynoprylu - Nadwrażliwość na lizynopryl lub na którykolwiek inny inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). - Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorem ACE. - Obrzęk naczynioruchowy dziedziczny lub idiopatyczny. - Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). - Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m2 pc.) (patrz punkty 4.5 i 5.1). - Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem + walsartanem. Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT wcześniej niż 36 godzin po podaniu ostatniej dawki sakubitrylu + walsartanu (patrz również punkty 4.4 i 4.5). Dotyczące amlodypiny - Nadwrażliwość na amlodypinę lub na którąkolwiek inną pochodną dihydropirydyny. - Ciężkie niedociśnienie tętnicze. - Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny). - Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (stenoza aortalna dużego stopnia). - Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego. Dotyczące produktu leczniczego Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT Wszystkie powyżej wymienione przeciwwskazania dotyczące pojedynczych substancji czynnych dotyczą także złożonego produktu leczniczego. ­ Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Ostrzeżenia dotyczące pojedynczych substancji czynnych wymienione poniżej należy wziąć pod uwagę w czasie stosowania złożonego produktu leczniczego Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT. Dotyczące lizynoprylu Objawowe niedociśnienie tętnicze U pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym objawowe niedociśnienie tętnicze występuje rzadko. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym otrzymujących lizynopryl prawdopodobieństwo wystąpienia niedociśnienia tętniczego jest większe w przypadku zmniejszonej objętości wewnątrznaczyniowej, np. w wyniku leczenia diuretykami, diety z ograniczeniem soli, dializ, biegunki lub wymiotów bądź w przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego reninozależnego (patrz punkty 4.5 i 4.8). Objawowe niedociśnienie tętnicze obserwowano u pacjentów z niewydolnością serca ze współistniejącą niewydolnością nerek lub bez niej. Wystąpienie tego schorzenia jest najbardziej prawdopodobne u pacjentów z bardziej nasiloną niewydolnością serca, co odzwierciedla konieczność stosowania dużych dawek diuretyków pętlowych, hiponatremia lub zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego należy uważnie kontrolować rozpoczęcie leczenia i dostosowanie dawki. Podobne zalecenia odnoszą się także do pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyń mózgowych, u których nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udaru naczyniowego mózgu. W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego pacjenta należy położyć na plecach i w razie konieczności, podać fizjologiczny roztwór soli w infuzji dożylnej. Odpowiedź w postaci przemijającego niedociśnienia tętniczego nie stanowi przeciwwskazania do stosowania kolejnych dawek, które zazwyczaj można podawać bez problemu po zwiększeniu ciśnienia tętniczego poprzez uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej. U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem tętniczym, może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego po zastosowaniu lizynoprylu. Działanie to jest spodziewane i zazwyczaj nie stanowi powodu przerwania leczenia. Jeżeli niedociśnienie tętnicze stanie się objawowe, konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia lizynoprylem. Niedociśnienie tętnicze w przebiegu ostrego zawału mięśnia sercowego Nie wolno rozpoczynać leczenia lizynoprylem u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, u których istnieje ryzyko dalszego, ciężkiego pogorszenia stanu hemodynamicznego po zastosowaniu leku rozszerzającego naczynia. Dotyczy to pacjentów z ciśnieniem skurczowym wynoszącym 100 mmHg lub mniej, lub pacjentów we wstrząsie kardiogennym. W czasie pierwszych 3 dób od wystąpienia zawału dawkę należy zmniejszyć, jeśli ciśnienie skurczowe wynosi 120 mmHg lub mniej. Jeśli ciśnienie skurczowe wynosi 100 mmHg lub mniej, dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do 5 mg lub tymczasowo do 2,5 mg. Jeżeli niedociśnienie tętnicze utrzymuje się (ciśnienie skurczowe mniejsze niż 90 mmHg utrzymujące się dłużej niż 1 godzinę), należy odstawić lizynopryl. Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej / kardiomiopatia przerostowa Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, należy zachować ostrożność podczas podawania lizynoprylu pacjentom ze zwężeniem zastawki mitralnej i zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca, tak jak to ma miejsce w przypadku zwężenia zastawki aorty lub kardiomiopatii przerostowej. Zaburzenia czynności nerek W przypadku zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny <80 ml/min) dawkowanie początkowe lizynoprylu należy dostosować na podstawie klirensu kreatyniny pacjenta, a następnie w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny u tych pacjentów jest standardowym postępowaniem lekarskim. U pacjentów z niewydolnością serca niedociśnienie tętnicze występujące po rozpoczęciu leczenia inhibitorami ACE może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek. W takiej sytuacji zgłaszano występowanie ostrej niewydolności nerek, zazwyczaj odwracalnej. U niektórych pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, którzy byli leczeni inhibitorami konwertazy angiotensyny, odnotowano zwiększenie stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj ustępujące po odstawieniu leczenia. Jest to najbardziej prawdopodobne u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku współistnienia nadciśnienia naczyniowo-nerkowego występuje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek. U tych pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem lekarza od małej dawki i ostrożnie zwiększać dawkę. Ponieważ leki moczopędne mogą być czynnikiem ryzyka, należy je odstawić i kontrolować czynność nerek przez kilka pierwszych tygodni leczenia lizynoprylem. U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym bez objawów istniejącej wcześniej choroby naczyniowej nerek występowało zwiększenie stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj niewielkie i przemijające, zwłaszcza, jeżeli lizynopryl był podawany jednocześnie z lekiem moczopędnym. Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek. Konieczne może być zmniejszenie dawki i (lub) odstawienie leku moczopędnego i (lub) lizynoprylu. W przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego nie należy rozpoczynać leczenia lizynoprylem u pacjentów z objawami zaburzeń czynności nerek, zdefiniowanymi jako stężenie kreatyniny w surowicy większe niż 177 mikromol/l i (lub) białkomocz powyżej 500 mg/24 godz. Jeżeli zaburzenie czynności nerek rozwinie się w trakcie leczenia lizynoprylem (stężenie kreatyniny w surowicy większe niż 265 mikromol/l lub podwojenie wartości sprzed leczenia), należy rozważyć odstawienie lizynoprylu. Nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym lizynoprylem, zgłaszano „rzadko” występowanie obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani. Może on wystąpić w dowolnym momencie podczas terapii. W takich przypadkach lizynopryl należy natychmiast odstawić, wdrożyć odpowiednie leczenie i monitorować pacjenta, aby potwierdzić całkowite ustąpienie objawów przed wypisaniem pacjenta. Nawet w przypadkach, kiedy występuje tylko obrzęk języka, bez zaburzeń oddychania, pacjenci mogą wymagać przedłużonej obserwacji, ponieważ leczenie lekami przeciwhistaminowymi i kortykosteroidami może nie być wystarczające. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zgonów spowodowane obrzękiem naczynioruchowym krtani lub języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani istnieje prawdopodobieństwo niedrożności dróg oddechowych, szczególnie u osób po przebytym zabiegu chirurgicznym na drogach oddechowych. W takich przypadkach należy natychmiast rozpocząć leczenie doraźne. Może ono obejmować podanie adrenaliny i (lub) utrzymanie drożności dróg oddechowych. Pacjent powinien pozostać pod ścisłą kontrolą lekarską do całkowitego i trwałego ustąpienia objawów. Inhibitory konwertazy angiotensyny częściej wywołują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezwiązanym ze stosowaniem inhibitorów ACE, może występować zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego podczas otrzymywania inhibitora ACE (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z sakubitrylem + walsartanem jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Nie wolno rozpoczynać leczenia sakubitrylem + walsartanem wcześniej niż 36 godzin po podaniu ostatniej dawki lizynoprylu. Nie wolno rozpoczynać leczenia lizynoprylem wcześniej niż 36 godzin po podaniu ostatniej dawki sakubitrylu + walsartanu (patrz punkty 4.3 i 4.5). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem) lub wildagliptyną może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez) (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem) lub wildagliptyną u pacjentów już przyjmujących inhibitor ACE. Reakcje rzekomoanafilaktyczne u pacjentów hemodializowanych U pacjentów dializowanych z użyciem błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności (np. AN 69) i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE opisywano reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych pacjentów zaleca się zastosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leku przeciwnadciśnieniowego z innej grupy. Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL) U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL) z siarczanem dekstranu rzadko występowały zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne. Reakcjom tym można zapobiec odstawiając czasowo inhibitor ACE przed każdą aferezą. Odczulanie U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów błonkoskrzydłych) występowały reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych pacjentów uniknięto wystąpienia tych reakcji, gdy tymczasowo odstawiono inhibitory ACE, ale nawracały one, gdy niezamierzenie ponownie podano produkt leczniczy. Niewydolność wątroby Bardzo rzadko przyjmowanie inhibitorów ACE było związane z zespołem rozpoczynającym się żółtaczką zastoinową i przechodzącym w piorunującą martwicę wątroby i prowadzącym (niekiedy) do zgonu. Mechanizm powstawania tego zespołu nie został poznany. U pacjentów otrzymujących lizynopryl, u których wystąpiła żółtaczka lub odnotowano znaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, należy odstawić lizynopryl i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne. Neutropenia/agranulocytoza U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE zgłaszano przypadki neutropenii/agranulocytozy, małopłytkowości i niedokrwistości. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez innych czynników ryzyka, neutropenia występuje rzadko. Neutropenia i agranulocytoza ustępują po odstawieniu inhibitora ACE. Lizynopryl należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, stosujących terapię immunosupresyjną, leczonych allopurynolem lub prokainamidem, oraz u pacjentów, u których współistnieją te czynniki, zwłaszcza w przypadku istniejących wcześniej zaburzeń czynności nerek. U niektórych z tych pacjentów rozwinęły się ciężkie infekcje, w kilku przypadkach nie odpowiadające na intensywną antybiotykoterapię. Jeśli lizynopryl jest stosowany u takich pacjentów, zaleca się okresowe monitorowanie ilości krwinek białych i pacjentów należy poinformować, aby zgłaszali wszelkie objawy infekcji. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (ang. renin–angiotensin–aldosterone system, RAAS) Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (w tym ryzyko ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAAS poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1). Jeśli uważa się, że podwójna blokada RAAS jest absolutnie konieczna, należy ją stosować wyłącznie pod nadzorem specjalisty, prowadząc częste i bardzo uważne monitorowanie czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia tętniczego krwi. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Różnice etniczne Inhibitory konwertazy angiotensyny częściej wywołują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, lizynopryl może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie wskutek większej częstości występowania małej aktywności reniny u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym. Kaszel W trakcie stosowania inhibitorów ACE zgłaszano występowanie kaszlu. Charakterystyczny jest suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po odstawieniu leczenia. Kaszel wywołany stosowaniem inhibitorów ACE powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej kaszlu. Zabieg chirurgiczny/znieczulenie U pacjentów poddanych dużym zabiegom chirurgicznym lub w trakcie znieczulenia środkami o właściwościach hipotensyjnych lizynopryl może blokować powstawanie angiotensyny II, wtórnie do kompensacyjnego uwalniania reniny. Jeśli wystąpi niedociśnienie tętnicze, które uważa się, że jest wynikiem tego działania, można je wyrównać zwiększając objętość wewnątrznaczyniową. Stężenie potasu w surowicy Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie to nie jest zazwyczaj istotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednakże u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów z cukrzycą i (lub) u pacjentów przyjmujących jednocześnie suplementy zawierające potas (w tym substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd) i inne produkty lecznicze zwiększające stężenie potasu w surowicy (np. heparyna, trimetoprym i kotrimoksazol, znany również jako trimetoprim + sulfametoksazol) oraz w szczególności antagoniści aldosteronu lub antagoniści receptora angiotensyny, może wystąpić hiperkaliemia. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas i antagonistów receptora angiotensyny u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE oraz kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek (patrz punkt 4.5). Cukrzyca U pacjentów z cukrzycą, leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, należy bardzo dokładnie kontrolować stężenie glukozy we krwi podczas pierwszego miesiąca leczenia inhibitorem ACE (patrz punkt 4.5). Lit Zazwyczaj nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu i lizynoprylu (patrz punkt 4.5). Ciąża Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE w okresie ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży, chyba że dalsze leczenie inhibitorami ACE jest niezbędne. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorami ACE. W razie konieczności należy rozpocząć leczenie alternatywne (patrz punkty 4.3 i 4.6). Dotyczące amlodypiny Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym. Niewydolność serca Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z niewydolnością serca. W długookresowym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV wg NYHA) zgłaszano większą częstość występowania obrzęku płuc u pacjentów leczonych amlodypiną w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo (patrz punkt 5.1). Antagonistów kanału wapniowego, w tym amlodypinę, należy stosować ostrożnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz zgonu. Niewydolność wątroby Okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony, a wartości AUC są większe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono zaleceń dotyczących dawkowania. Dlatego też stosowanie amlodypiny należy rozpocząć od dolnej granicy zakresu dawkowania i należy zachować ostrożność zarówno podczas rozpoczynania leczenia, jak i podczas zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne powolne zwiększanie dawki oraz uważna kontrola. Pacjenci w podeszłym wieku Zwiększanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku wymaga zachowania największej ostrożności (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U tych pacjentów amlodypina może być stosowana w normalnych dawkach. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są skorelowane ze stopniem zaburzeń czynności nerek. Amlodypina nie jest eliminowana poprzez dializę. Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT zawiera sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Interakcje dotyczące lizynoprylu Leki przeciwnadciśnieniowe Podczas jednoczesnego podawania innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. triazotanu glicerolu i innych azotanów lub innych leków rozszerzających naczynia krwionośne) może wystąpić nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe lizynoprylu. Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina–angiotensyna–aldosteron (RAAS) w wyniku jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku działającego na RAAS (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1). Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z sakubitrylem + walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z inhibitorami kinazy mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyolimusem) lub inhibitorami neutralnej endopeptydazy (NEP) (np. racekadotrylem) lub tkankowym aktywatorem plazminogenu lub wildagliptyną może prowadzić do zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4). Leki moczopędne Jeżeli u pacjentów otrzymujących lizynopryl zastosuje się dodatkowo lek moczopędny, działanie przeciwnadciśnieniowe jest zazwyczaj addytywne. U pacjentów otrzymujących już leki moczopędne, w szczególności u tych, u których niedawno rozpoczęto leczenie lekami moczopędnymi, mogą niekiedy doświadczyć nadmiernego zmniejszenia ciśnienia tętniczego w trakcie rozpoczynania terapii lizynoprylem. Prawdopodobieństwo wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego spowodowanego lizynoprylem można zmniejszyć odstawiając lek moczopędny przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem (patrz punkty 4.2 i 4.4). Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych pacjentów leczonych lizynoprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy, w szczególności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy również zachować ostrożność podając lizynopryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym + sulfametoksazol), ponieważ wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd. Z tego względu leczenie skojarzone lizynoprylem i wyżej wymienionymi lekami nie jest zalecane. Jeśli wskazane jest jednoczesne stosowanie tych leków, należy je stosować z zachowaniem ostrożności i często monitorować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4). Jeśli lizynopryl jest podawany z lekiem moczopędnym oszczędzającym potas, może złagodzić hipokaliemię wywoływaną przez te leki. Cyklosporyna: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z cyklosporyną może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Heparyna: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE z heparyną może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Lit Zgłaszano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i działanie toksyczne podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami ACE. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może zwiększać ryzyko toksyczności litu oraz nasilać już zwiększoną toksyczność litu spowodowaną przez inhibitory ACE. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania lizynoprylu z litem; jeśli jednak jest to konieczne, należy starannie monitorować stężenie litu w surowicy (patrz punkt 4.4). Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach ≥3 g/dobę Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z NLPZ (np. kwasem acetylosalicylowym stosowanym w schemacie dawkowania przeciwzapalnego, inhibitorami COX–2 i nieselektywnymi NLPZ) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i NLPZ może zwiększyć ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, i zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej istniejącą zaburzoną czynnością nerek. To działanie jest zazwyczaj odwracalne. Podczas stosowania takiego skojarzenia leków konieczne jest zachowanie ostrożności, w szczególności u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego też zaleca się monitorowanie czynności nerek i odpowiednie nawodnienie pacjenta w momencie rozpoczynania leczenia i okresowo w trakcie jego trwania. Preparaty złota U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE częściej zgłaszano występowanie reakcji jak po podaniu azotanów (objawy rozszerzenia naczyń krwionośnych, zaczerwienienie twarzy, nudności, zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, które może być bardzo ciężkie) po podaniu preparatu złota w iniekcjach (na przykład sodu aurotiojabłczanu). Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne/leki przeciwpsychotyczne/leki znieczulające Jednoczesne stosowanie niektórych znieczulających produktów leczniczych, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może powodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4). Sympatykomimetyki Sympatykomimetyki mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. Leki przeciwcukrzycowe Badania epidemiologiczne wykazały, że jednoczesne podawanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) może nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi i zwiększać ryzyko hipoglikemii. To zjawisko wydaje się być bardziej prawdopodobne podczas pierwszych tygodni leczenia skojarzonego oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Kwas acetylosalicylowy, leki trombolityczne, beta–adrenolityki, azotany Lizynopryl może być stosowany jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach kardiologicznych), lekami trombolitycznymi, beta–adrenolitykami i (lub) azotanami. Interakcje dotyczące amlodypiny Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę Inhibitory CYP3A4 Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnym lub umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybiczne, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może prowadzić do znacznego zwiększenia ekspozycji na amlodypinę, co z kolei może powodować zwiększenie ryzyka niedociśnienia. Takie zmiany farmakokinetyki mogą mieć większe znaczenie kliniczne u pacjentów w podeszłym wieku. Zaleca się monitorowanie kliniczne pacjentów i może być konieczne dostosowanie dawki. Klarytromycyna jest inhibitorem CYP3A4. U pacjentów leczonych jednocześnie klarytromycyną i amlodypiną istnieje większe ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Zaleca się uważną obserwację pacjentów podczas jednoczesnego podawania amlodypiny z klarytromycyną. Induktory CYP3A4 Jednoczesne stosowanie znanych induktorów CYP3A4 może zmieniać stężenie amlodypiny w osoczu. Dlatego też należy monitorować ciśnienie tętnicze krwi i rozważyć dostosowanie dawki zarówno w trakcie jednoczesnego stosowania, jak i po nim, w szczególności w przypadku jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca [Hypericum perforatum]). Podawanie amlodypiny z grejpfrutem lub z sokiem grejpfrutowym nie jest zalecane ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności u niektórych pacjentów, co prowadzi do nasilenia obniżenia ciśnienia tętniczego. Dantrolen (infuzja) U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do zgonu migotanie komór i zapaść sercowo–naczyniową, powiązane z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie stosowania antagonistów kanału wapniowego, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej. Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze Działanie przeciwnadciśnieniowe amlodypiny nasila działanie innych produktów leczniczych o właściwościach obniżających ciśnienie tętnicze. Takrolimus Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi w przypadku jednoczesnego podawania z amlodypiną, niemniej mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie został dotychczas w pełni poznany. Aby uniknąć toksyczności takrolimusu u pacjentów otrzymujących amlodypinę podczas leczenia takrolimusem, należy monitorować stężenie takrolimusu we krwi i w razie konieczności dostosować jego dawkę. Inhibitory kinazy mTOR (ssaczy cel rapamycyny) Inhibitory kinazy mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. Jednoczesne podawanie amlodypiny z inhibitorami kinazy mTOR może zwiększać ekspozycję na te inhibitory. Cyklosporyna Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji cyklosporyny i amlodypiny u zdrowych ochotników ani w innych grupach pacjentów, za wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których obserwowano zmienne zwiększenie (średnio 0%–40%) minimalnych stężeń cyklosporyny. U pacjentów po przeszczepieniu nerki leczonych amlodypiną należy rozważyć monitorowanie stężeń cyklosporyny i w razie konieczności zmniejszyć jej dawkę. Symwastatyna Jednoczesne podawanie 10 mg amlodypiny w dawkach wielokrotnych z 80 mg symwastatyny powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu z monoterapią symwastatyną. U pacjentów stosujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę. W badaniach klinicznych dotyczących interakcji amlodypina nie wpływała na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.

W trakcie kontrolowanego badania klinicznego (n=195) częstość występowania działań niepożądanych u pacjentów otrzymujących obie substancje czynne jednocześnie nie była większa niż u pacjentów otrzymujących monoterapię. Działania niepożądane były spójne z działaniami niepożądanymi zgłaszanymi wcześniej w przypadku amlodypiny i (lub) lizynoprylu. Działania niepożądane były zwykle łagodne, przemijające i rzadko uzasadniały przerwanie leczenia. Do najczęstszych działań niepożądanych podczas leczenia skojarzonego należały ból głowy (8%), kaszel (5%) i zawroty głowy (3%). Częstość występowania została zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie 12 każdej kategorii o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. W trakcie leczenia niezależnie lizynoprylem i amlodypiną zgłaszano następujące działania niepożądane: Rzadko: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematokrytu Bardzo rzadko: Zahamowanie czynności szpiku, agranulocytoza (patrz punkt 4.4), leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość, powiększenie węzłów chłonnych Bardzo rzadko: Zaburzenia autoimmunologiczne Częstość nieznana: Reakcja anafilaktyczna / rzekomoanafilaktyczna Rzadko: Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) Bardzo rzadko: Hipoglikemia Niezbyt często: Wahania nastroju, zaburzenia snu, omamy Rzadko: Splątanie umysłowe Częstość nieznana: Depresja Często: Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy Niezbyt często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, parestezja, zaburzenia smaku Rzadko: Zaburzenia węchu Częstość nieznana: Omdlenie 13 Niezbyt często: Zawał mięśnia sercowego, prawdopodobnie wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego u pacjentów z grupy dużego ryzyka (patrz punkt 4.4), tachykardia, kołatanie serca Często: Objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie tętnicze) Niezbyt często: Incydent mózgowo– naczyniowy, prawdopodobnie wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego u pacjentów z grupy dużego ryzyka (patrz punkt 4.4), objaw Raynauda Często: Kaszel Niezbyt często: Nieżyt błony śluzowej nosa Bardzo rzadko: Skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie zatok Często: Biegunka, wymioty Niezbyt często: Ból brzucha, nudności, zaburzenia trawienia Rzadko: Suchość błony śluzowej jamy ustnej Bardzo rzadko: Zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy jelit 14 Bardzo rzadko: Zapalenie wątroby (wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne), żółtaczka, niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4) Niezbyt często: Wysypka, świąd Rzadko: Łuszczyca, pokrzywka, łysienie, nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy: obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani (patrz punkt 4.4) Bardzo rzadko: Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa– Johnsona, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, nadmierna potliwość, chłoniak rzekomy skóry* Często: Zaburzenia czynności nerek Rzadko: Ostra niewydolność nerek, mocznica Rzadko: Skąpomocz/bezmocz 15 Niezbyt często: Impotencja Rzadko: Ginekomastia Niezbyt często: Zmęczenie, astenia Niezbyt często: Zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, hiperkaliemia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Rzadko: Zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy, hiponatremia * Zgłaszano wystąpienie zespołu, który może obejmować jeden lub więcej spośród następujących objawów: może wystąpić gorączka, zapalenie naczyń, ból mięśni, ból stawów i (lub) zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), zwiększony odczyn Biernackiego (OB), eozynofilia i leukocytoza, wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy skórne. ** W większości przypadków odpowiadające cholestazie. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pochodzące z badań klinicznych wykazały, że lizynopryl jest ogólnie dobrze tolerowany u dzieci i młodzieży z nadciśnieniem tętniczym oraz jego profil bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej jest porównywalny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.