Lercaprel
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Recordati Ireland Limited
- Substancje czynne
- Enalaprili maleas + Lercanidipini hydrochloridum: 10 mg + 10 mg, 20 mg (co odpowiada 15,29 mg enalaprylu) + 20 mg (co odpowiada 18,88 mg lerkanidypiny), 20 mg + 10 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 3 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Lercaprel 10 mg + 10 mg | Tabletki powlekane | 14 tabl., 28 tabl., 56 tabl. | na receptę (Rx) |
| Lercaprel 20 mg + 10 mg | Tabletki powlekane | 14 tabl., 28 tabl., 56 tabl. | na receptę (Rx) |
| Lercaprel 20 mg (co odpowiada 15,29 mg enalaprylu) + 20 mg (co odpowiada 18,88 mg lerkanidypiny) | Tabletki powlekane | 14 tabl., 28 tabl., 56 tabl. | na receptę (Rx) |
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego jako terapia zastępcza u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze krwi jest odpowiednio kontrolowane przy stosowaniu enalaprylu w dawce 20 mg i lerkanidypiny w dawce 20 mg, podawanych jako osobne tabletki.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Dla: Enalaprili maleas 10 mg + Lercanidipini hydrochloridum 10 mg (tabletki powlekane); Enalaprili maleas 20 mg + Lercanidipini hydrochloridum 10 mg (tabletki powlekane)
- Nadwrażliwość na którykolwiek inhibitor konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin Converting Enzyme, ACE) lub antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
- Obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym podawaniem inhibitorów ACE w wywiadzie
- Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6)
- Zaburzenie odpływu krwi z lewej komory serca
- Nieleczona zastoinowa niewydolność serca
- Niestabilna dławica piersiowa lub przebyty niedawno (w ciągu ostatniego miesiąca) zawał mięśnia sercowego
- Ciężkie zaburzenie czynności wątroby
- Ciężkie zaburzenie czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, ang. glomerular filtration rate, GFR < 30 ml/min), w tym pacjenci poddawani dializoterapii
- Jednoczesne stosowanie: o silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5), o cyklosporyny (patrz punkt 4.5), o spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5)
- Jednoczesne stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz także punkty 4.4 i 4.5). Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lercaprel z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Dla: Enalaprili maleas 20 mg (co odpowiada 15,29 mg enalaprylu) + Lercanidipini hydrochloridum 20 mg (co odpowiada 18,88 mg lerkanidypiny) (tabletki powlekane)
- Nadwrażliwość na którykolwiek inhibitor konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin Converting Enzyme, ACE) lub antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
- Obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym podawaniem inhibitorów ACE w wywiadzie
- Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6)
- Zaburzenie odpływu krwi z lewej komory serca
- Nieleczona zastoinowa niewydolność serca
- Niestabilna dławica piersiowa lub przebyty niedawno (w ciągu ostatniego miesiąca) zawał mięśnia sercowego
- Ciężkie zaburzenie czynności wątroby
- Ciężkie zaburzenie czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, ang. glomerular filtration rate, GFR < 30 ml/min), w tym u pacjentów w trakcie hemodializy
- Jednoczesne stosowanie: o silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5), o cyklosporyny (patrz punkt 4.5), o spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5)
- Jednoczesne stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz także punkty 4.4 i 4.5). Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lercaprel z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Enalaprili maleas 10 mg + Lercanidipini hydrochloridum 10 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Powidon K-30; Sodu wodorowęglan; Magnezu stearynian
- Opadry 02F29056: Hypromeloza 5cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Talk; Makrogol 6000
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry 02F29056)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały okrągły średnicy 8,5 mm
Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, o średnicy 8,5 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały okrągły średnicy 8,5 mm
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lercaprel wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ mogą wystąpić zawroty głowy, astenia, zmęczenie oraz, w rzadkich przypadkach, senność (patrz punkt 4.8).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
155 pozycji, według częstości
- bardzo często: zawroty głowy; zamazane widzenie; kaszel; nudności; astenia
- często: zawroty głowy; ból głowy; kaszel; depresja; omdlenie; zaburzenia smaku; ból w klatce piersiowej; zaburzenia rytmu serca; dławica piersiowa; tachykardia; niedociśnienie (w tym ortostatyczne); duszność; biegunka; ból brzucha; wysypka; reakcje nadwrażliwości/obrzęk naczynioruchowy: zgłaszano obrzęk twarzy; kończyn; warg; języka; głośni i (lub) krtani (patrz punkt 4.4); zmęczenie; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; kołatanie serca; nagłe zaczerwienienie; zwłaszcza twarzy; obrzęki obwodowe
- niezbyt często: małopłytkowość; hiperkaliemia; lęk; zawroty głowy ortostatyczne; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; tachykardia; kołatanie serca; nagłe zaczerwienienie; niedociśnienie; ból brzucha; zaparcie; nudności; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT; rumień; ból stawów; częstomocz; osłabienie; zmęczenie; odczucie gorąca; obrzęki obwodowe; niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna); hipoglikemia (patrz punkt 4.4); dezorientacja; zdenerwowanie; bezsenność; senność; parestezja; szum uszny; zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo - mózgowy*; prawdopodobnie wtórny do nasilonego niedociśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka (patrz punkt 4.4.); niedociśnienie ortostatyczne; wyciek wodnisty z nosa; ból gardła i chrypka; skurcz oskrzeli/astma; niedrożność jelit; zapalenie trzustki; wymioty; niestrawność; brak łaknienia; podrażnienie żołądka; suchość błony śluzowej jamy ustnej; wrzód trawienny; nadmierna potliwość; świąd; pokrzywka; łysienie; kurcze mięśni; zaburzenia czynności nerek; niewydolność nerek; białkomocz; zaburzenia erekcji; złe samopoczucie; gorączka; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; hiponatremia; zawroty głowy; wysypka; ból mięśni; wielomocz
- rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny; reakcje nadwrażliwości; szum uszny; zapaść krążeniowa; suchość błony śluzowej gardła; ból w jamie ustnej i gardle; niestrawność; obrzęk warg; zaburzenia języka; biegunka; suchość błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie dziąseł; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; zapalenie skóry; wysypka; pokrzywka; oddawanie moczu w nocy; wielomocz; zaburzenia erekcji; neutropenia; zmniejszenie wartości hematokrytu; małopłytkowość; agranulocytoza; zahamowanie czynności szpiku kostnego; pancytopenia; powiększenie węzłów chłonnych; choroby autoimmunologiczne; niezwykłe sny; zaburzenia snu; objaw Raynauda; nacieki płucne; zapalenie błony śluzowej nosa; alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej/owrzodzenia aftowe; zapalenie języka; niewydolność wątroby; zapalenie wątroby - wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne; martwica wątroby; cholestaza (w tym żółtaczka); rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa-Johnsona; złuszczające zapalenie skóry; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; pęcherzyca; erytrodermia; skąpomocz; ginekomastia; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy; senność; omdlenie; dławica piersiowa; wymioty; częstomocz; ból w klatce piersiowej
- bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit; reakcje nadwrażliwości
- częstość nieznana: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH); przerost dziąseł1; mętny płyn otrzewnowy1; zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1; obrzęk naczynioruchowy1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Lercaprel u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ma wskazań do stosowania produktu leczniczego Lercaprel u dzieci i młodzieży w leczeniu nadciśnienia tętniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dawkę należy dostosować w zależności od czynności nerek pacjenta (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Lercaprel jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub u pacjentów poddawanych hemodializie (patrz punkty 4.3 i 4.4). Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek.” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Lercaprel jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności wątroby. Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Enalapryl Nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE (enalapryl) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie inhibitorów ACE (enalapryl) jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są jednoznaczne, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia takiego ryzyka. Jeśli dalsze leczenie inhibitorem ACE nie jest konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Enalapryl Ograniczone dane farmakokinetyczne wykazują bardzo małe stężenie enalaprylu w mleku kobiecym (patrz punkt 5.2). Chociaż stężenie to zdaje się być nieistotne klinicznie, nie zaleca się stosowania enalaprylu w przypadku karmienia piersią wcześniaka oraz noworodka (pierwsze tygodnie po urodzeniu), z powodu ryzyka działania na układ sercowo - naczyniowy oraz nerki, a także ze względu na niedostateczne doświadczenie kliniczne. W przypadku starszych niemowląt można rozważyć stosowanie enalaprylu u kobiet karmiących piersią, jeżeli leczenie jest konieczne dla matki, a dziecko zostanie poddane obserwacji, czy nie wystąpią u niego działania niepożądane.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lerkanidypiny na płodność. U niektórych pacjentów, leczonych antagonistami wapnia zaobserwowano przemijające zmiany biochemiczne w główkach plemników, mogące utrudnić zapłodnienie. W przypadku, gdy wielokrotne próby zapłodnienia in vitro nie powiodły się i gdy nie znaleziono innego wyjaśnienia, jako przyczynę należy rozważyć wpływ antagonistów wapnia.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana co najmniej 15 minut przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- Produkt leczniczy Lercaprel należy przyjmować rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- Produktu leczniczego Lercaprel nie należy podawać łącznie z sokiem grejpfrutowym (patrz punkty 4.3 i 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny może ulec zahamowaniu po spożyciu soku grejpfrutowego, co zwiększa dostępność ogólnoustrojową lerkanidypiny oraz nasila działanie hipotensyjne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny zdrowym ochotnikom na czczo nie zmieniło właściwości farmakokinetycznych warfaryny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Alkohol nasila działanie hipotensyjne inhibitorów ACE.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Lercaprel
Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel:
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na enalaprylu maleinian lub lerkanidypiny
chlorowodorek, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w
punkcie 6);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna po podaniu leków podobnych do
substancji zawartych w leku Lercaprel, tzn. po podaniu innych inhibitorów ACE lub innych
antagonistów wapnia;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpił obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła
powodujący trudności w połykaniu lub oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy), spowodowany
leczeniem inhibitorem ACE lub jeśli taki obrzęk pojawił się z nieznanych przyczyn, lub jest
dziedziczny;
- jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w
leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych,
ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagłego obrzęku podskórnego w
miejscach takich jak gardło);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek obniżający ciśnienie
tętnicze, zawierający aliskiren;
- po 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Lercaprel we wczesnym okresie
ciąży – patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);
- jeśli u pacjenta stwierdzono pewne choroby serca:
• zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca, w tym zwężenie zastawki aorty,
• nieleczona niewydolność serca,
• niestabilna dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej w spoczynku lub stopniowo
nasilający się),
• w ciągu miesiąca po zawale serca (mięśnia sercowego);
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest poddawany dializoterapii;
- jeśli pacjent stosuje leki hamujące aktywność enzymów wątrobowych, takie jak:
• leki przeciwgrzybicze (takie jak ketokonazol, itrakonazol),
• antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna, troleandomycyna),
• leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir);
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie lek o nazwie cyklosporyna (stosowany w celu
zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu);
- jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lercaprel należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę:
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze (mogące objawiać się omdleniem lub zawrotami
głowy, zwłaszcza podczas wstawania);
- jeśli u pacjenta występują nasilone wymioty lub wystąpiła niedawno biegunka;
- jeśli pacjent stosuje dietę z małą ilością soli;
- jeśli pacjent ma zaburzenia serca;
- jeśli pacjent ma zaburzenia dotyczące naczyń krwionośnych w mózgu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek (w tym stan po przeszczepieniu nerki). Może to
prowadzić do poważnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Lekarz może dostosować
dawkę enalaprylu lub kontrolować stężenie potasu w surowicy;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia krwi, takie jak zmniejszenie liczby lub brak krwinek
białych (leukopenia, agranulocytoza), mała liczba płytek krwi (małopłytkowość) lub
zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość);
- jeśli pacjent ma kolagenozę (np. toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów lub
twardzina układowa), poddawany jest leczeniu hamującemu aktywność układu
odpornościowego, przyjmuje leki zawierające allopurynol lub prokainamid albo jakiekolwiek
skojarzenie tych leków;
- pacjenci rasy czarnej muszą mieć świadomość zwiększonego ryzyka wystąpienia reakcji
uczuleniowych z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła powodującym trudności w
połykaniu lub oddychaniu podczas przyjmowania inhibitorów ACE;
- jeśli pacjent ma cukrzycę. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi w celu wykrycia
zmniejszenia jej stężenia, zwłaszcza podczas pierwszego miesiąca leczenia. Stężenie potasu we
krwi może być również zwiększone;
- jeśli pacjent przyjmuje suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub zamienniki
soli kuchennej zawierające potas;
- jeśli pacjent jest w wieku powyżej 70 lat;
- jeśli u pacjenta występuje nietolerancja niektórych cukrów (laktoza).
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ryzyko obrzęku naczynioruchowego
może się zwiększyć:
• racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;
• leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka (np.
temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
• wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego:
• antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na przykład
walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek
związane z cukrzycą,
• aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel”.
Jeśli u pacjenta planowany jest zabieg medyczny
Jeśli u pacjenta planowany jest którykolwiek z poniższych zabiegów, należy powiedzieć lekarzowi o
przyjmowaniu leku Lercaprel:
- zabieg chirurgiczny lub podanie znieczulenia (w tym u dentysty);
- leczenie mające na celu usunięcie cholesterolu z krwi (afereza LDL);
- leczenie odczulające, mające na celu zmniejszenie alergii na jad pszczół lub os.
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży, a także o karmieniu piersią
(Patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Lercaprel u dzieci w wieku poniżej 18
lat.
Lek Lercaprel a inne leki
Leku Lercaprel nie wolno stosować z niektórymi lekami.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty. Jeśli lek Lercaprel jest stosowany jednocześnie z innymi lekami, działanie
leku Lercaprel lub innego leku może ulec zmianie, mogą też częściej występować pewne działania
niepożądane.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze;
- suplementy potasu (w tym zamienniki soli), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki
zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i ko-trimoksazol, stosowane w
zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny stosowany w
zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz heparyna, lek stosowany w celu
rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom). Patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku
Lercaprel”;
- lit (stosowany w leczeniu pewnego typu depresji);
- leki stosowane w leczeniu depresji, nazywane trójpierścieniowymi lekami
przeciwdepresyjnymi;
- leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, nazywane lekami przeciwpsychotycznymi;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) (leki
zmniejszające stan zapalny oraz łagodzące ból);
- niektóre leki przeciwbólowe lub stosowane w leczeniu zapalenia stawów, w tym sole złota;
- niektóre leki stosowane w przypadku kaszlu i przeziębienia oraz w celu zmniejszenia masy
ciała, zawierające tak zwane sympatykomimetyki;
- leki przeciwcukrzycowe (w tym doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina);
- astemizol i terfenadyna (leki przeciwalergiczne);
- amiodaron, chinidyna lub sotalol (leki stosowane w leczeniu przyspieszonego rytmu serca);
- fenytoina, fenobarbital i karbamazepina (leki przeciwpadaczkowe);
- ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy);
- digoksyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń serca);
- midazolam (lek stosowany w przypadku zaburzeń snu);
- beta-adrenolityki np. metoprolol (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
- cymetydyna (w dawce dobowej większej niż 800 mg, lek stosowany w leczeniu choroby
wrzodowej i zgagi).
Nie stosować leku Lercaprel, jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje sakubitryl z
walsartanem, lek stosowany w leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności
serca u dorosłych, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagłego obrzęku
podskórnego w miejscach takich jak gardło).
Jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował niedawno którykolwiek z następujących leków, ryzyko
obrzęku naczynioruchowego może się zwiększyć:
• racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;
• leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka (np.
temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
• wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.
Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności:
- jeśli pacjent przyjmuje antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (patrz także
podpunkty „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Lercaprel z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Lercaprel należy zażywać co najmniej 15 minut przed posiłkiem.
- Duża zawartość tłuszczu w posiłku znacząco zwiększa stężenie leku we krwi.
- Alkohol może nasilać działanie leku Lercaprel. Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia
lekiem Lercaprel.
- Leku Lercaprel nie wolno zażywać łącznie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ
mogą one nasilać działanie leku (patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel”).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz zazwyczaj zaleci odstawienie leku Lercaprel przed zajściem w ciążę lub niezwłocznie po
stwierdzeniu ciąży oraz przepisze inny lek, zamiast leku Lercaprel. Nie zaleca się stosowania leku
Lercaprel podczas ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży, ponieważ podawany po
trzecim miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Lercaprel podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli pojawią się zawroty głowy, osłabienie lub senność, nie wolno prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn.
Lercaprel zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpi
którekolwiek z niżej wymienionych działań niepożądanych:
- reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w oddychaniu lub połykaniu.
Po rozpoczęciu przyjmowania leku Lercaprel może wystąpić omdlenie, zawroty głowy lub zamazane
widzenie. Jest to spowodowane nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Jeśli wystąpią takie objawy
należy położyć się do czasu ich ustąpienia. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do
lekarza.
Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania leku Lercaprel
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10):
• Kaszel
• Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100):
• Zmiany parametrów krwi, takie jak zmniejszenie liczby płytek krwi
• Zwiększenie stężenia potasu we krwi
• Zdenerwowanie (niepokój)
• Zawroty głowy podczas wstawania, uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego)
• Przyspieszona czynność serca, przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca)
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej (uderzenia gorąca),
niskie ciśnienie tętnicze
• Ból brzucha, zaparcie, nudności
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• Zaczerwienienie skóry
• Ból stawów
• Zwiększenie częstości oddawania moczu
• Uczucie osłabienia, zmęczenie, uczucie gorąca, obrzęk okolicy kostek
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
• Niedokrwistość
• Reakcje alergiczne
• Dzwonienie w uszach (szum uszny)
• Omdlenie
• Suchość błony śluzowej gardła, ból gardła
• Niestrawność, uczucie słonego smaku na języku, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej,
obrzęk dziąseł
• Reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w połykaniu lub oddychaniu, wysypka skórna, pokrzywka
• Oddawanie moczu w nocy, zwiększenie objętości moczu
• Impotencja
Dodatkowe działania niepożądane, związane ze stosowaniem poszczególnych składników leku
(enalaprylu lub lerkanidypiny)
Enalapryl
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10):
Zamazane widzenie, zawroty głowy, uczucie osłabienie, nudności, kaszel
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10):
Depresja, ból głowy, omdlenie, ból w klatce piersiowej, uczucie pustki w głowie z powodu niskiego
ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, przyspieszona czynność serca, dławica piersiowa,
duszność, zaburzenia smaku, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (zazwyczaj stwierdzane w
badaniach laboratoryjnych), duże stężenie potasu we krwi, biegunka, ból brzucha, zmęczenie,
wysypka, reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w połykaniu lub oddychaniu
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100):
Niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna), nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, stan
splątania, zdenerwowanie, bezsenność lub senność, uczucie kłucia lub drętwienia, zawał serca
(zazwyczaj w wyniku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego u niektórych pacjentów z grupy dużego
ryzyka, w tym u pacjentów z zaburzeniami przepływu krwi w sercu lub mózgu), udar mózgu
(zazwyczaj w wyniku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego u pacjentów z grupy dużego ryzyka),
wodnista wydzielina z nosa, ból gardła i chrypka, astma z towarzyszącym uczuciem ucisku w klatce
piersiowej, spowolnienie perystaltyki jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcie,
podrażnienie żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny, jadłowstręt, świąd lub
pokrzywka, wypadanie włosów, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, nadmierna
potliwość, duże stężenie białka w moczu (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), skurcze mięśni,
złe samopoczucie, wysoka temperatura (gorączka), małe stężenie cukru lub sodu we krwi, duże
stężenie mocznika we krwi (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), uderzenia gorąca,
przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca), zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego (uczucie wirowania), dzwonienie w uszach (szum uszny), impotencja
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
Zmiany parametrów krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych, zahamowanie czynności
szpiku kostnego, choroby autoimmunologiczne, dziwne sny lub zaburzenia snu, objaw Raynauda
(uczucie zimna i bladość palców rąk i stóp w wyniku zmniejszenia przepływu krwi), zapalenie błony
śluzowej nosa, zapalenie płuc, zaburzenia czynności wątroby w tym niewydolność wątroby, zapalenie
wątroby, żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu), duże stężenie enzymów wątrobowych lub bilirubiny
we krwi (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), rumień wielopostaciowy (czerwone plamy
różnego kształtu pojawiające się na skórze), zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (ciężka reakcja skórna z zaczerwienieniem i złuszczaniem się naskórka,
powstawaniem pęcherzy lub owrzodzeń lub oddzieleniem się górnej warstwy naskórka od dolnych
warstw), złuszczające zapalenie skóry/erytrodermia (ciężka wysypka skórna z odwarstwieniem lub
złuszczaniem się skóry) lub pęcherzyca (powstawanie małych wypełnionych płynem pęcherzy na
skórze), zmniejszenie ilości wydalanego moczu, powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia),
powiększenie węzłów chłonnych na szyi, w pachach i pachwinach, gromadzenie się płynu lub innych
substancji w płucach (stwierdzane na zdjęciach rentgenowskich), zapalenie błony śluzowej policzków,
dziąseł, języka, warg, gardła
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10 000)
Obrzęk jelit (obrzęk naczynioruchowy jelit)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
Nadmierne wytwarzanie hormonu antydiuretycznego, powodujące zatrzymywanie płynów,
prowadzące do osłabienia, zmęczenia lub uczucia splątania.
Opisywano zespół, który może obejmować niektóre lub wszystkie z następujących objawów:
gorączka, zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie błon surowiczych/zapalenie naczyń
krwionośnych), ból mięśni (ból mięśni/zapalenie mięśni), ból stawów (ból stawów/zapalenie stawów).
Może wystąpić wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy skórne.
Lerkanidypina
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którekolwiek z niżej
wymienionych działań niepożądanych:
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
Dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym zaopatrzeniem serca w
krew), reakcje alergiczne (objawy obejmują świąd, wysypkę, pokrzywkę), omdlenie
U pacjentów z dławicą piersiową, stosowanie leków z grupy, do której należy lerkanidypina może
powodować zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie napadów dławicowych.
Obserwowano pojedyncze przypadki zawałów serca.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10): ból głowy, przyspieszona czynność serca,
przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca), nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub
górnej części klatki piersiowej (uderzenia gorąca), obrzęk okolicy kostek
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100): zawroty głowy, nagłe obniżenie
ciśnienia tętniczego, zgaga, nudności, ból brzucha, wysypka, świąd, ból mięśni, oddawanie dużych
ilości moczu, uczucie osłabienia lub zmęczenia
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000): senność, wymioty, biegunka,
pokrzywka, zwiększenie częstości oddawania moczu, ból w klatce piersiowej
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): obrzęk dziąseł,
zaburzenia czynności wątroby (stwierdzane w badaniach krwi), mętny płyn (podczas wykonywania
dializy poprzez rurkę umieszczoną w brzuchu), obrzęk twarzy warg, języka lub gardła, który może
powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu
W przypadku razie nasilenia się działań niepożądanych lub wystąpienia jakichkolwiek objawów
niepożądanych niewymienionych w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Lekarz lub farmaceuta może udzielić więcej informacji dotyczących działań niepożądanych.
Dysponują oni bardziej szczegółowym wykazem działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na którykolwiek inhibitor konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin
Converting Enzyme, ACE) lub antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, lub
na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
• Obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym podawaniem inhibitorów ACE w
wywiadzie
• Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6)
• Zaburzenie odpływu krwi z lewej komory serca
• Nieleczona zastoinowa niewydolność serca
• Niestabilna dławica piersiowa lub przebyty niedawno (w ciągu ostatniego miesiąca) zawał
mięśnia sercowego
• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby
• Ciężkie zaburzenie czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, ang.
glomerular filtration rate, GFR < 30 ml/min), w tym pacjenci poddawani dializoterapii
• Jednoczesne stosowanie:
o silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5),
o cyklosporyny (patrz punkt 4.5),
o spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5)
• Jednoczesne stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia enalaprylem
wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem
(patrz także punkty 4.4 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lercaprel z produktami zawierającymi aliskiren jest
przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR<60 ml/min/1,73
m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Niedociśnienie objawowe
Niedociśnienie objawowe rzadko obserwuje się u pacjentów z nadciśnieniem bez powikłań.
U pacjentów z nadciśnieniem otrzymujących enalapryl objawowe niedociśnienie jest bardziej
prawdopodobne, jeśli u pacjenta wystąpił niedobór objętości płynów, np. w wyniku leczenia
moczopędnego, dietetycznych ograniczeń w przyjmowaniu soli, dializoterapii, biegunki lub
wymiotów (patrz punkt 4.5). Objawowe niedociśnienie obserwowano u pacjentów z niewydolnością
serca z towarzyszącą niewydolnością nerek lub bez niewydolności nerek. Jest to bardziej
prawdopodobne u pacjentów z bardziej zaawansowaną niewydolnością serca, powodującą stosowanie
dużych dawek diuretyków pętlowych, hiponatremię lub zaburzenie czynności nerek. W przypadku
tych pacjentów należy rozpocząć leczenie pod opieką lekarza i prowadzić uważną obserwację pacjenta
po każdym dostosowaniu dawki enalaprylu i (lub) leku moczopędnego. Podobne zalecenia dotyczą
pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia mózgowego, u których
nadmierne zmniejszenie ciśnienia krwi może spowodować wystąpienie zawału mięśnia sercowego lub
incydentu naczyniowo-mózgowego.
W razie wystąpienia niedociśnienia, pacjenta należy położyć na plecach oraz, w razie konieczności,
podać dożylny wlew fizjologicznego roztworu soli. Przemijająca reakcja hipotensyjna nie stanowi
przeciwwskazania do dalszego podawania produktu leczniczego, które powinno przebiegać bez
komplikacji, gdy ciśnienie krwi wzrośnie wskutek zwiększenia objętości płynów.
U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem tętniczym, po
zastosowaniu enalaprylu może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi. To działanie jest
spodziewane i zazwyczaj nie stanowi powodu do przerwania leczenia. Jeżeli wystąpią objawy
niedociśnienia, konieczne może być zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie stosowania diuretyku i
(lub) enalaprylu.
Zespół chorego węzła zatokowego
Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania lerkanidypiny u pacjentów z zespołem chorego
węzła zatokowego (bez stymulatora).
Zaburzenia czynności lewej komory serca
Chociaż w kontrolowanych badaniach dotyczących hemodynamiki nie wykazano zaburzeń czynności
komór, należy zachować ostrożność podczas leczenia antagonistami wapnia pacjentów z zaburzeniem
czynności lewej komory serca.
Choroba niedokrwienna serca
Wydaje się, że u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczonych niektórymi krótko działającymi
pochodnymi dihydropirydyny występuje zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
Chociaż lerkanidypina jest lekiem długo działającym, w przypadku tych pacjentów zalecane jest
zachowanie ostrożności.
W rzadkich przypadkach niektóre leki z grupy pochodnych dihydropirydyny mogą powodować ból w
okolicy przedsercowej lub dławicę piersiową. Bardzo rzadko u pacjentów z dławicą piersiową może
wystąpić zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie tych napadów.
Zaobserwowano odosobnione przypadki zawału mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8).
Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia enalaprylem u pacjentów z
łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek. Rutynowa kontrola stężenia potasu i
kreatyniny stanowi część standardowej praktyki medycznej u tych pacjentów.
Obserwowano niewydolność nerek, związaną ze stosowaniem enalaprylu, głównie u pacjentów z
ciężką niewydolnością serca lub współistniejącą chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej.
Niewydolność nerek związana z leczeniem enalaprylem zazwyczaj ustępuje, jeżeli nastąpi wczesne
rozpoznanie i wprowadzone zostanie odpowiednie leczenie.
U niektórych pacjentów z nadciśnieniem, u których wcześniej nie występowała choroba nerek,
nastąpiło zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi podczas jednoczesnego stosowania
enalaprylu i leku moczopędnego. Konieczne może być zmniejszenie dawki enalaprylu i (lub)
przerwanie stosowania diuretyku. Sytuacja ta może wskazywać na współistniejące zwężenie tętnicy
nerkowej (patrz punkt 4.4 ,,Nadciśnienie nerkowo-naczyniowe”).
Nadciśnienie nerkowo-naczyniowe
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej
nerki występuje zwiększone ryzyko niedociśnienia i niewydolności nerek podczas leczenia
inhibitorami konwertazy angiotensyny. Utrata czynności nerek może nastąpić z jedynie niewielkimi
zmianami stężenia kreatyniny w surowicy. U tych pacjentów leczenie należy rozpocząć pod ścisłą
kontrolą lekarza, od małej dawki. Dawkę należy zwiększać ostrożnie oraz należy monitorować
czynność nerek.
Stan po przeszczepieniu nerki
Brak doświadczeń dotyczących stosowania lerkanidypiny lub enalaprylu u pacjentów po niedawno
przebytym przeszczepieniu nerki. Dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel u
tych pacjentów.
Niewydolność wątroby
Działanie przeciwnadciśnieniowe lerkanidypiny może ulec nasileniu u pacjentów z zaburzeniem
czynności wątroby.
W rzadkich przypadkach inhibitory konwertazy angiotensyny powodowały zespół zaczynający się od
żółtaczki cholestatycznej lub zapalenia wątroby i prowadzący do piorunującej martwicy wątroby,
czasami zakończonej zgonem. Mechanizm powstawania tego zespołu nie jest jeszcze znany. U
pacjentów, u których wystąpi żółtaczka lub znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
podczas leczenia inhibitorami ACE, należy przerwać podawanie inhibitora ACE i zastosować
odpowiednie leczenie.
Dializa otrzewnowa
Stosowanie lerkanidypiny jest powiązane ze zmętnieniem płynu otrzewnowego u pacjentów
poddawanych dializie otrzewnowej. Zmętnienie wynika ze zwiększonego stężenia triglicerydów w
płynie odprowadzanym z otrzewnej. Chociaż mechanizm powstawania jest nieznany, zmętnienie
ustępuje wkrótce po odstawieniu lerkanidypiny. Ważne jest prawidłowe rozpoznanie tego stanu,
ponieważ zmętnienie płynu otrzewnowego może zostać mylnie rozpoznane jako bakteryjne zapalenie
otrzewnej i w konsekwencji prowadzić do niepotrzebnej hospitalizacji oraz zastosowania empirycznej
antybiotykoterapii.
Neutropenia/agranulocytoza
U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE zgłaszano występowanie neutropenii, agranulocytozy,
małopłytkowości i niedokrwistości. Neutropenia występuje rzadko u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek i bez innych czynników ryzyka. Enalapryl należy stosować szczególnie ostrożnie u
pacjentów z kolagenozą z zajęciem naczyń krwionośnych, pacjentów otrzymujących leki
immunosupresyjne, allopurynol lub prokainamid, lub w przypadku współistnienia tych czynników
ryzyka, zwłaszcza jeśli występują zaburzenia czynności nerek. U niektórych pacjentów rozwinęło się
ciężkie zakażenie, które w kilku przypadkach było oporne na intensywną antybiotykoterapię. Jeśli
enalapryl jest stosowany u tych pacjentów, zaleca się okresowe kontrolowanie liczby białych krwinek,
a pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności zgłaszania wszelkich objawów zakażenia.
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, obserwowano obrzęk
naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani. Reakcja ta może wystąpić w
każdym momencie leczenia. W takich przypadkach enalapryl należy bezzwłocznie odstawić oraz
należy monitorować stan pacjenta, aż do całkowitego ustąpienia objawów. Nawet w przypadku, gdy
występuje jedynie obrzęk języka, bez niewydolności oddechowej, może być konieczna przedłużona
obserwacja pacjenta, ponieważ leczenie lekami przeciwhistaminowymi i kortykosteroidami może się
okazać niewystarczające.
Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zgonu spowodowane obrzękiem naczynioruchowym krtani lub
języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani prawdopodobne jest wystąpienie
niedrożności dróg oddechowych, zwłaszcza u osób po operacji dróg oddechowych.
Gdy obrzęk obejmuje język, głośnię lub krtań, uniemożliwiając oddychanie, należy niezwłocznie
podjąć odpowiednie leczenie, które obejmuje podskórne podanie roztworu adrenaliny 1:1000 (0,3 ml
do 0,5 ml) i (lub) udrożnienie dróg oddechowych.
Inhibitory ACE częściej wywołują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u osób
innych ras.
Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezwiązanym z leczeniem inhibitorami ACE,
mogą należeć do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia obrzęku naczynioruchowego podczas
przyjmowania inhibitorów ACE (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z
powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie rozpoczynać leczenia sakubitrylem z
walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki enalaprylu. Nie
rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki
sakubitrylu z walsartanem (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez)
(patrz punkt 4.5). Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność
rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem,
temsyrolimusem) lub wildagliptyną.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas odczulania na jad owadów
W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego
na jad owadów błonkoskrzydłych występowały zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne.
Reakcji tych unikano, przerywając czasowo leczenie inhibitorem ACE przed każdym odczulaniem.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL
W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas aferezy LDL z użyciem
siarczanu dekstranu występowały zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne. Reakcji tych
unikano, przerywając czasowo leczenie inhibitorem ACE przed każdą aferezą.
Hipoglikemia
Pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną i
rozpoczynających leczenie inhibitorem ACE należy poinstruować, aby starannie kontrolowali stężenie
glukozy we krwi z powodu możliwości wystąpienia hipoglikemii, zwłaszcza podczas pierwszego
miesiąca stosowania produktu złożonego (patrz punkt 4.5).
Kaszel
Podczas przyjmowania inhibitorów ACE zgłaszano przypadki kaszlu. Kaszel jest zwykle suchy,
uporczywy i ustępuje po zaprzestaniu leczenia. Podczas diagnostyki różnicowej kaszlu należy brać
pod uwagę kaszel wywołany przez stosowanie inhibitora konwertazy angiotensyny.
Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie ogólne
U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub otrzymujących znieczulenie z
zastosowaniem środków wywołujących niedociśnienie, enalapryl blokuje powstawanie angiotensyny
II, wtórne do kompensacyjnego uwalniania reniny. W razie wystąpienia niedociśnienia, którego
przyczyną jest powyższy mechanizm, leczenie może obejmować zwiększenie objętości płynów.
Stężenie potasu w surowicy
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie
to jest zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek i (lub) u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym
substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas, trimetoprym lub ko-trimoksazol (znany także
jako trimetoprim z sulfametoksazolem), a zwłaszcza leczonych antagonistami aldosteronu lub
blokerami receptora angiotensyny, może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające
potas i blokery receptora angiotensyny należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE oraz należy kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek
(patrz punkt 4.5).
Lit
Ogólnie, nie zaleca się stosowania enalaprylu w skojarzeniu z litem (patrz punkt 4.5).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE),
antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym,
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Induktory CYP3A4
Induktory CYP3A4, takie jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina, karbamazepina) oraz
ryfampicyna mogą zmniejszać stężenie lerkanidypiny w surowicy, powodując mniejszą, niż
oczekiwana, skuteczność produktu leczniczego (patrz punkt 4.5).
Różnice etniczne
Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, enalapryl wykazuje słabsze działanie hipotensyjne u
pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie ze względu na większą częstość
występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem
tętniczym.
Ciąża
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel w okresie ciąży.
Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, podczas ciąży. Jeśli leczenie
inhibitorem ACE nie jest konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki
przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży. W przypadku
potwierdzenia ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać i, jeśli jest to konieczne,
rozpocząć inne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Nie zaleca się również stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży lub planujących zajście w ciążę
(patrz punkt 4.6).
Karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel u kobiet karmiących piersią (patrz punkt
4.6).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu złożonego u dzieci.
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może nasilać działanie leków
przeciwnadciśnieniowych, rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.5).
Laktoza
Ten lek zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Działanie przeciwnadciśnieniowe produktu leczniczego Lercaprel może być nasilone przez inne leki
obniżające ciśnienie tętnicze, takie jak leki moczopędne, beta-adrenolityki, alfa-adrenolityki i inne
substancje.
Ponadto zaobserwowano następujące interakcje z poszczególnymi składnikami produktu złożonego.
Enalaprylu maleinian
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane,
ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas
Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych
pacjentów leczonych enalaprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające
potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające
potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy również
zachować ostrożność podając enalapryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu
w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem), ponieważ
wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd. Z tego
względu, leczenie skojarzone enalaprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest zalecane. Jeśli
jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem ostrożności i
często kontrolować stężenie potasu w surowicy.
Cyklosporyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić hiperkaliemia.
Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Heparyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca
się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Diuretyki (tiazydowe lub pętlowe)
Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami diuretyków może powodować zmniejszenie objętości
wewnątrznaczyniowej oraz ryzyko niedociśnienia podczas rozpoczynania leczenia enalaprylem (patrz
punkt 4.4). Działanie hipotensyjne można zmniejszyć poprzez zaprzestanie podawania leku
moczopędnego, zwiększenie objętości płynów lub spożycia soli lub poprzez stosowanie małej dawki
enalaprylu na początku leczenia.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Jednoczesne podawanie tych leków może nasilać działanie hipotensyjne enalaprylu. Jednoczesne
podawanie nitrogliceryny i innych azotanów lub innych leków rozszerzających naczynia krwionośne
może powodować dalsze zmniejszenie ciśnienia tętniczego.
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu i inhibitorów ACE zaobserwowano przemijające zwiększenie
stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie diuretyków
tiazydowych może dodatkowo zwiększać stężenie litu i zwiększać ryzyko jego toksyczności w
związku ze stosowaniem inhibitorów ACE. Nie zaleca się stosowania enalaprylu z litem, lecz gdy jest
to konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy krwi (patrz punkt 4.4).
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulające ogólnie i
opioidowe leki przeciwbólowe
Jednoczesne stosowanie niektórych leków znieczulających, trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych oraz leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może powodować
dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2)
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2
(COX-2) mogą osłabiać działanie diuretyków i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Dlatego też,
przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów receptora angiotensyny II lub inhibitorów ACE może
być osłabione przez NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2.
Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym inhibitorów COX-2) i antagonistów receptora angiotensyny II
lub inhibitorów ACE wywiera addytywny wpływ na zwiększenie stężenia potasu w surowicy i może
powodować pogorszenie czynności nerek. Działanie to jest zazwyczaj odwracalne. W rzadkich
przypadkach może wystąpić ostra niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek (jak na przykład osoby w wieku podeszłym lub pacjenci odwodnieni, również leczeni
diuretykami). Dlatego, należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu złożonego u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz
rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo podczas
leczenia.
Złoto
U pacjentów leczonych złotem we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) i jednocześnie
przyjmujących inhibitory ACE, w tym enalapryl, rzadko występowały reakcje podobne do objawów
po podaniu azotanów (nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).
Sympatykomimetyki
Sympatykomimetyki mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.
Leki przeciwcukrzycowe
Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że jednoczesne podawanie inhibitorów ACE oraz leków
przeciwcukrzycowych (insuliny, doustnych środków hipoglikemicznych) może nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi, powodując ryzyko wystąpienia hipoglikemii.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tego zjawiska zdaje się być większe w pierwszych tygodniach
leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Alkohol
Alkohol nasila działanie hipotensyjne inhibitorów ACE.
Kwas acetylosalicylowy, leki trombolityczne i beta-adrenolityki
Enalapryl można bezpiecznie stosować jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach
dostosowanych do profilaktyki chorób układu krążenia), lekami trombolitycznymi oraz
beta-adrenolitykami.
Lerkanidypina
Przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania
Inhibitory CYP3A4
Lerkanidypina jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, dlatego jednoczesne podawanie leków
hamujących CYP3A4 może wpływać na metabolizm oraz eliminację lerkanidypiny. W badaniu
interakcji z ketokonazolem, silnym inhibitorem CYP3A4, wykazano znaczne zwiększenie stężenia
lerkanidypiny w osoczu (15-krotne zwiększenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia leku
we krwi od czasu (AUC) oraz 8-krotne zwiększenie Cmax enancjomeru S-lerkanidypiny).
Należy unikać jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem,
itrakonazolem, rytonawirem, erytromycyną, troleandomycyną, klarytromycyną) (patrz punkt 4.3).
Cyklosporyna
Po jednoczesnym podaniu lerkanidypiny i cyklosporyny obserwowano zwiększone stężenia obu leków
w osoczu. W badaniu z udziałem zdrowych, młodych ochotników nie wykazano zmian stężenia
lerkanidypiny w osoczu, gdy cyklosporynę podawano 3 godziny po przyjęciu lerkanidypiny, jednak
AUC cyklosporyny zwiększyło się o 27%. Jednakże, jednoczesne stosowanie cyklosporyny i
lerkanidypiny spowodowało 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny w osoczu oraz 21%
zwiększenie AUC cyklosporyny. Nie należy stosować jednocześnie cyklosporyny i lerkanidypiny
(patrz punkt 4.3).
Sok grejpfrutowy
Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny może ulec
zahamowaniu po spożyciu soku grejpfrutowego, co zwiększa dostępność ogólnoustrojową
lerkanidypiny oraz nasila działanie hipotensyjne. Lerkanidypiny nie należy przyjmować z sokiem
grejpfrutowym (patrz punkt 4.3).
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Induktory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z induktorami CYP3A4, takimi jak leki przeciwdrgawkowe
(np. fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) i ryfampicyna, wymaga zachowania ostrożności,
ponieważ działanie przeciwnadciśnieniowe może być osłabione i może wymagać częstszej niż zwykle
kontroli ciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4).
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leków
przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.4).
Substraty CYP3A4
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z innymi substratami
CYP3A4, takimi, jak terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III, np. amiodaron,
chinidyna, sotalol.
Midazolam
U ochotników w podeszłym wieku jednoczesne doustne podawanie 20 mg midazolamu zwiększyło
wchłanianie lerkanidypiny (o około 40%) oraz spowolniło wchłanianie (tmax wydłużył się z 1,75 godz.
do 3 godz.). Nie wystąpiły żadne zmiany w stężeniu midazolamu.
Metoprolol
Podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny i metoprololu, beta-adrenolityku wydalanego
głównie przez wątrobę, biodostępność metoprololu pozostawała bez zmian, podczas gdy
biodostępność lerkanidypiny zmniejszyła się o 50%. Działanie to może wynikać ze zmniejszenia
przepływu krwi przez wątrobę spowodowanego działaniem beta-adrenolityków, a zatem może też
wystąpić w przypadku innych produktów leczniczych należących do tej grupy leków. Niemniej jednak
lerkanidypinę można bezpiecznie stosować z lekami blokującymi receptory ß-adrenergiczne.
Digoksyna
Nie wykazano interakcji farmakokinetycznej w wyniku stosowania 20 mg lerkanidypiny u pacjentów
leczonych stale ß-metylodigoksyną. U zdrowych ochotników leczonych digoksyną po podaniu 20 mg
lerkanidypiny zaobserwowano średnie zwiększenie Cmax digoksyny o 33%, podczas gdy ani AUC, ani
klirens nerkowy nie uległy znaczącej zmianie. Pacjentów przyjmujących jednocześnie digoksynę
należy uważnie obserwować, czy nie wystąpią u nich kliniczne objawy zatrucia digoksyną.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Fluoksetyna
Badanie interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 oraz CYP3A4) przeprowadzone z udziałem
zdrowych ochotników w wieku 65 lat ± 7 (średnia ± odchylenie standardowe) nie wykazało klinicznie
istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych lerkanidypiny.
Cymetydyna
Równoczesne stosowanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje znaczących zmian
stężenia lerkanidypiny w osoczu, jednak w przypadku większych dawek należy zachować ostrożność,
ponieważ może zwiększyć się biodostępność lerkanidypiny, a zatem również jej działanie
hipotensyjne.
Symwastatyna
Po wielokrotnym podaniu 20 mg lerkanidypiny równocześnie z 40 mg symwastatyny, AUC
lerkanidypiny nie uległo znaczącej zmianie, podczas gdy AUC symwastatyny zwiększyło się o 56%, a
AUC jej czynnego metabolitu, ß-hydroksykwasu zwiększyło się o 28%. Kliniczne znaczenie tych
zmian jest mało prawdopodobne. Nie oczekuje się interakcji w przypadku, gdy lerkanidypina jest
podawana rano, a symwastatyna wieczorem, zgodnie z zaleceniami dla tego produktu leczniczego.
Warfaryna
Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny zdrowym ochotnikom na czczo nie zmieniło
właściwości farmakokinetycznych warfaryny.
Leki moczopędne i inhibitory ACE
Lerkanidypina może być bezpiecznie stosowana z lekami moczopędnymi i inhibitorami ACE.
Inne produkty lecznicze wpływające na ciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, może wystąpić nasilenie
działania hipotensyjnego, jeśli lerkanidypina jest podawana z innymi produktami leczniczymi
mającymi wpływ na ciśnienie tętnicze, takimi jak alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu objawów
związanych z zaburzeniami układu moczowego, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
neuroleptyki. Natomiast jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami może prowadzić do osłabienia
działania hipotensyjnego.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Lercaprel oceniano w pięciu kontrolowanych
badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz w dwóch długoterminowych otwartych badaniach
rozszerzonych. Lercaprel w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg, 20 mg + 20 mg podano ogółem
1141 pacjentom. Działania niepożądane produktu złożonego są podobne do działań niepożądanych
obserwowanych dla poszczególnych substancji podawanych w monoterapii. Najczęściej zgłaszane
działania niepożądane podczas stosowania produktu leczniczego Lercaprel to: kaszel (4,03%), zawroty
głowy (1,67%) i ból głowy (1,67%).
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych dotyczących produktu leczniczego
Lercaprel o mocy 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg, 20 mg + 20 mg, dla których istnieje uzasadniony
związek przyczynowo-skutkowy, zestawiono w poniższej tabeli według klasyfikacji układów i
narządów MedDRA i według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 i <1/1 000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: małopłytkowość
Rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hiperkaliemia
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: lęk
Zaburzenia układu nerwowego
Często: zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy ortostatyczne
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Rzadko: szum uszny
Zaburzenia serca
Niezbyt często: tachykardia, kołatanie serca
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często: nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie
Rzadko: zapaść krążeniowa
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: kaszel
Rzadko: suchość błony śluzowej gardła, ból w jamie
ustnej i gardle
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: ból brzucha, zaparcie, nudności
Rzadko: niestrawność, obrzęk warg, zaburzenia języka,
biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej,
zapalenie dziąseł
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: rumień
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy,
zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: ból stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: częstomocz
Rzadko: oddawanie moczu w nocy, wielomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: osłabienie, zmęczenie, odczucie gorąca, obrzęki
obwodowe
Działania niepożądane występujące wyłącznie u jednego pacjenta zostały zaklasyfikowane z częstością
rzadko.
Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych składników
Działania niepożądane zgłaszane w odniesieniu do jednego ze składników (enalapryl lub
lerkanidypina) mogą również stanowić działanie niepożądane produktu leczniczego Lercaprel, nawet
jeśli nie były obserwowane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu.
Enalapryl
Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem enalaprylu to:
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Niezbyt często: niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna)
Rzadko: neutropenia, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematokrytu,
małopłytkowość, agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku kostnego, pancytopenia,
powiększenie węzłów chłonnych, choroby autoimmunologiczne
Zaburzenia endokrynologiczne
Nieznana: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of
inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hipoglikemia (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia psychiczne
Często: depresja
Niezbyt często: dezorientacja, zdenerwowanie, bezsenność
Rzadko: niezwykłe sny, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: zawroty głowy
Często: ból głowy, omdlenie, zaburzenia smaku
Niezbyt często: senność, parestezja, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia oka
Bardzo często: zamazane widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szum uszny
Zaburzenia serca
Często: ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, tachykardia
Niezbyt często: kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo - mózgowy*,
prawdopodobnie wtórny do nasilonego niedociśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka (patrz
punkt 4.4.)
* częstość występowania była porównywalna do obserwowanej podczas badań klinicznych w grupie
placebo i w grupie z aktywną kontrolą
Zaburzenia naczyniowe
Często: niedociśnienie (w tym ortostatyczne)
Niezbyt często: nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko: objaw Raynauda
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często: kaszel
Często: duszność
Niezbyt często: wyciek wodnisty z nosa, ból gardła i chrypka, skurcz oskrzeli/astma
Rzadko: nacieki płucne, zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie pęcherzyków
płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: nudności
Często: biegunka, ból brzucha
Niezbyt często: niedrożność jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcie, brak łaknienia,
podrażnienie żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny
Rzadko: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej/owrzodzenia aftowe, zapalenie języka
Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: niewydolność wątroby, zapalenie wątroby - wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne,
martwica wątroby, cholestaza (w tym żółtaczka)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka, reakcje nadwrażliwości/obrzęk naczynioruchowy: zgłaszano obrzęk twarzy,
kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: nadmierna potliwość, świąd, pokrzywka, łysienie
Rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzyca, erytrodermia
Opisywano zespół, który może obejmować niektóre lub wszystkie z następujących objawów:
gorączka, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń krwionośnych, ból mięśni/zapalenie mięśni,
ból stawów/zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przyspieszone
opadanie krwinek czerwonych, eozynofilia oraz leukocytoza. Może wystąpić wysypka, nadwrażliwość
na światło lub inne objawy dermatologiczne.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, białkomocz
Rzadko: skąpomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: zaburzenia erekcji
Rzadko: ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: astenia
Często: zmęczenie
Niezbyt często: złe samopoczucie, gorączka
Badania diagnostyczne
Często: hiperkaliemia, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
Niezbyt często: zwiększenie stężenia mocznika we krwi, hiponatremia
Rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy
Lerkanidypina
Działania niepożądane najczęściej zgłaszane w badaniach klinicznych oraz z doświadczenia po
wprowadzeniu produktu do obrotu to: obrzęki obwodowe, ból głowy, nagłe zaczerwienienie,
tachykardia i kołatanie serca.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy
Rzadko: senność, omdlenie
Zaburzenia serca
Często: tachykardia, kołatanie serca
Rzadko: dławica piersiowa
Zaburzenia naczyniowe
Często: nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy
Niezbyt często: niedociśnienie
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: nudności, niestrawność, ból brzucha
Rzadko: biegunka, wymioty
Nieznana: przerost dziąseł1, mętny płyn otrzewnowy1
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana: zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: wysypka, świąd
Rzadko: pokrzywka
Nieznana: obrzęk naczynioruchowy1
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: ból mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: wielomocz
Rzadko: częstomocz
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: obrzęki obwodowe
Niezbyt często: osłabienie, zmęczenie
Rzadko: ból w klatce piersiowej
1 działania niepożądane ze spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu
W rzadkich przypadkach niektóre pochodne dihydropirydyny mogą powodować ból w okolicy
przedsercowej lub dławicę piersiową. Bardzo rzadko u pacjentów z dławicą piersiową może wystąpić
zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie napadów. W pojedynczych
przypadkach może wystąpić zawał mięśnia sercowego.
Nie stwierdzono działania niepożądanego lerkanidypiny dotyczącego stężenia cukru we krwi czy
stężeń lipidów w surowicy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Enalaprili maleas 20 mg + Lercanidipini hydrochloridum 10 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Powidon K-30; Sodu wodorowęglan; Magnezu stearynian
- Opadry 02F22330: Hypromeloza 5cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Talk; Makrogol 6000; Żółcień chinolinowa, lak (E 104); Żelaza tlenek żółty (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Opadry 02F22330)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty okrągły średnicy 8,5 mm
Żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, o średnicy 8,5 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty okrągły średnicy 8,5 mm
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lercaprel wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ mogą wystąpić zawroty głowy, astenia, zmęczenie oraz, w rzadkich przypadkach, senność (patrz punkt 4.8).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
155 pozycji, według częstości
- bardzo często: zawroty głowy; zamazane widzenie; kaszel; nudności; astenia
- często: zawroty głowy; ból głowy; kaszel; depresja; omdlenie; zaburzenia smaku; ból w klatce piersiowej; zaburzenia rytmu serca; dławica piersiowa; tachykardia; niedociśnienie (w tym ortostatyczne); duszność; biegunka; ból brzucha; wysypka; reakcje nadwrażliwości/obrzęk naczynioruchowy: zgłaszano obrzęk twarzy; kończyn; warg; języka; głośni i (lub) krtani (patrz punkt 4.4); zmęczenie; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; kołatanie serca; nagłe zaczerwienienie; zwłaszcza twarzy; obrzęki obwodowe
- niezbyt często: małopłytkowość; hiperkaliemia; lęk; zawroty głowy ortostatyczne; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; tachykardia; kołatanie serca; nagłe zaczerwienienie; niedociśnienie; ból brzucha; zaparcie; nudności; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT; rumień; ból stawów; częstomocz; osłabienie; zmęczenie; odczucie gorąca; obrzęki obwodowe; niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna); hipoglikemia (patrz punkt 4.4); dezorientacja; zdenerwowanie; bezsenność; senność; parestezja; szum uszny; zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo - mózgowy*; prawdopodobnie wtórny do nasilonego niedociśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka (patrz punkt 4.4.); niedociśnienie ortostatyczne; wyciek wodnisty z nosa; ból gardła i chrypka; skurcz oskrzeli/astma; niedrożność jelit; zapalenie trzustki; wymioty; niestrawność; brak łaknienia; podrażnienie żołądka; suchość błony śluzowej jamy ustnej; wrzód trawienny; nadmierna potliwość; świąd; pokrzywka; łysienie; kurcze mięśni; zaburzenia czynności nerek; niewydolność nerek; białkomocz; zaburzenia erekcji; złe samopoczucie; gorączka; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; hiponatremia; zawroty głowy; wysypka; ból mięśni; wielomocz
- rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny; reakcje nadwrażliwości; szum uszny; zapaść krążeniowa; suchość błony śluzowej gardła; ból w jamie ustnej i gardle; niestrawność; obrzęk warg; zaburzenia języka; biegunka; suchość błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie dziąseł; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; zapalenie skóry; wysypka; pokrzywka; oddawanie moczu w nocy; wielomocz; zaburzenia erekcji; neutropenia; zmniejszenie wartości hematokrytu; małopłytkowość; agranulocytoza; zahamowanie czynności szpiku kostnego; pancytopenia; powiększenie węzłów chłonnych; choroby autoimmunologiczne; niezwykłe sny; zaburzenia snu; objaw Raynauda; nacieki płucne; zapalenie błony śluzowej nosa; alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej/owrzodzenia aftowe; zapalenie języka; niewydolność wątroby; zapalenie wątroby - wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne; martwica wątroby; cholestaza (w tym żółtaczka); rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa-Johnsona; złuszczające zapalenie skóry; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; pęcherzyca; erytrodermia; skąpomocz; ginekomastia; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy; senność; omdlenie; dławica piersiowa; wymioty; częstomocz; ból w klatce piersiowej
- bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit; reakcje nadwrażliwości
- częstość nieznana: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH); przerost dziąseł1; mętny płyn otrzewnowy1; zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1; obrzęk naczynioruchowy1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Lercaprel u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ma wskazań do stosowania produktu leczniczego Lercaprel u dzieci i młodzieży w leczeniu nadciśnienia tętniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dawkę należy dostosować w zależności od czynności nerek pacjenta (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Lercaprel jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub u pacjentów poddawanych hemodializie (patrz punkty 4.3 i 4.4). Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek.” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Lercaprel jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności wątroby. Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Enalapryl Nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE (enalapryl) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie inhibitorów ACE (enalapryl) jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są jednoznaczne, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia takiego ryzyka. Jeśli dalsze leczenie inhibitorem ACE nie jest konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Enalapryl Ograniczone dane farmakokinetyczne wykazują bardzo małe stężenie enalaprylu w mleku kobiecym (patrz punkt 5.2). Chociaż stężenie to zdaje się być nieistotne klinicznie, nie zaleca się stosowania enalaprylu w przypadku karmienia piersią wcześniaka oraz noworodka (pierwsze tygodnie po urodzeniu), z powodu ryzyka działania na układ sercowo - naczyniowy oraz nerki, a także ze względu na niedostateczne doświadczenie kliniczne. W przypadku starszych niemowląt można rozważyć stosowanie enalaprylu u kobiet karmiących piersią, jeżeli leczenie jest konieczne dla matki, a dziecko zostanie poddane obserwacji, czy nie wystąpią u niego działania niepożądane.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lerkanidypiny na płodność. U niektórych pacjentów, leczonych antagonistami wapnia zaobserwowano przemijające zmiany biochemiczne w główkach plemników, mogące utrudnić zapłodnienie. W przypadku, gdy wielokrotne próby zapłodnienia in vitro nie powiodły się i gdy nie znaleziono innego wyjaśnienia, jako przyczynę należy rozważyć wpływ antagonistów wapnia.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana co najmniej 15 minut przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- Produkt leczniczy Lercaprel należy przyjmować rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- Produktu leczniczego Lercaprel nie należy podawać łącznie z sokiem grejpfrutowym (patrz punkty 4.3 i 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny może ulec zahamowaniu po spożyciu soku grejpfrutowego, co zwiększa dostępność ogólnoustrojową lerkanidypiny oraz nasila działanie hipotensyjne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny zdrowym ochotnikom na czczo nie zmieniło właściwości farmakokinetycznych warfaryny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Alkohol nasila działanie hipotensyjne inhibitorów ACE.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Lercaprel
Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel:
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na enalaprylu maleinian lub lerkanidypiny
chlorowodorek, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w
punkcie 6);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna po podaniu leków podobnych do
substancji zawartych w leku Lercaprel, tzn. po podaniu innych inhibitorów ACE lub innych
antagonistów wapnia;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpił obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła
powodujący trudności w połykaniu lub oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy), spowodowany
leczeniem inhibitorem ACE lub jeśli taki obrzęk pojawił się z nieznanych przyczyn, lub jest
dziedziczny;
- jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w
leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych,
ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagłego obrzęku podskórnego w
miejscach takich jak gardło);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek obniżający ciśnienie
tętnicze, zawierający aliskiren;
- po 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Lercaprel we wczesnym okresie
ciąży – patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);
- jeśli u pacjenta stwierdzono pewne choroby serca:
• zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca, w tym zwężenie zastawki aorty,
• nieleczona niewydolność serca,
• niestabilna dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej w spoczynku lub stopniowo
nasilający się),
• w ciągu miesiąca po zawale serca (mięśnia sercowego);
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest poddawany dializoterapii;
- jeśli pacjent stosuje leki hamujące aktywność enzymów wątrobowych, takie jak:
• leki przeciwgrzybicze (takie jak ketokonazol, itrakonazol),
• antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna, troleandomycyna),
• leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir);
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie lek o nazwie cyklosporyna (stosowany w celu
zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu);
- jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lercaprel należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę:
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze (mogące objawiać się omdleniem lub zawrotami
głowy, zwłaszcza podczas wstawania);
- jeśli u pacjenta występują nasilone wymioty lub wystąpiła niedawno biegunka;
- jeśli pacjent stosuje dietę z małą ilością soli;
- jeśli pacjent ma zaburzenia serca;
- jeśli pacjent ma zaburzenia dotyczące naczyń krwionośnych w mózgu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek (w tym stan po przeszczepieniu nerki). Może to
prowadzić do poważnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Lekarz może dostosować
dawkę enalaprylu lub kontrolować stężenie potasu w surowicy;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia krwi, takie jak zmniejszenie liczby lub brak krwinek
białych (leukopenia, agranulocytoza), mała liczba płytek krwi (małopłytkowość) lub
zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość);
- jeśli pacjent ma kolagenozę (np. toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów lub
twardzina układowa), poddawany jest leczeniu hamującemu aktywność układu
odpornościowego, przyjmuje leki zawierające allopurynol lub prokainamid albo jakiekolwiek
skojarzenie tych leków;
- pacjenci rasy czarnej muszą mieć świadomość zwiększonego ryzyka wystąpienia reakcji
uczuleniowych z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła powodującym trudności w
połykaniu lub oddychaniu podczas przyjmowania inhibitorów ACE;
- jeśli pacjent ma cukrzycę. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi w celu wykrycia
zmniejszenia jej stężenia, zwłaszcza podczas pierwszego miesiąca leczenia. Stężenie potasu we
krwi może być również zwiększone;
- jeśli pacjent przyjmuje suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub zamienniki
soli kuchennej zawierające potas;
- jeśli pacjent jest w wieku powyżej 70 lat;
- jeśli u pacjenta występuje nietolerancja niektórych cukrów (laktoza).
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ryzyko obrzęku naczynioruchowego
może się zwiększyć:
• racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;
• leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka (np.
temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
• wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego:
• antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na przykład
walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek
związane z cukrzycą,
• aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel”.
Jeśli u pacjenta planowany jest zabieg medyczny
Jeśli u pacjenta planowany jest którykolwiek z poniższych zabiegów, należy powiedzieć lekarzowi o
przyjmowaniu leku Lercaprel:
- zabieg chirurgiczny lub podanie znieczulenia (w tym u dentysty);
- leczenie mające na celu usunięcie cholesterolu z krwi (afereza LDL);
- leczenie odczulające, mające na celu zmniejszenie alergii na jad pszczół lub os.
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży, a także o karmieniu piersią
(Patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Lercaprel u dzieci w wieku poniżej 18
lat.
Lek Lercaprel a inne leki
Leku Lercaprel nie wolno stosować z niektórymi lekami.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty. Jeśli lek Lercaprel jest stosowany jednocześnie z innymi lekami, działanie
leku Lercaprel lub innego leku może ulec zmianie, mogą też częściej występować pewne działania
niepożądane.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze;
- suplementy potasu (w tym zamienniki soli), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki
zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i ko-trimoksazol, stosowane w
zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny stosowany w
zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz heparyna, lek stosowany w celu
rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom). Patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku
Lercaprel”;
- lit (stosowany w leczeniu pewnego typu depresji);
- leki stosowane w leczeniu depresji, nazywane trójpierścieniowymi lekami
przeciwdepresyjnymi;
- leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, nazywane lekami przeciwpsychotycznymi;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) (leki
zmniejszające stan zapalny oraz łagodzące ból);
- niektóre leki przeciwbólowe lub stosowane w leczeniu zapalenia stawów, w tym sole złota;
- niektóre leki stosowane w przypadku kaszlu i przeziębienia oraz w celu zmniejszenia masy
ciała, zawierające tak zwane sympatykomimetyki;
- leki przeciwcukrzycowe (w tym doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina);
- astemizol i terfenadyna (leki przeciwalergiczne);
- amiodaron, chinidyna lub sotalol (leki stosowane w leczeniu przyspieszonego rytmu serca);
- fenytoina, fenobarbital i karbamazepina (leki przeciwpadaczkowe);
- ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy);
- digoksyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń serca);
- midazolam (lek stosowany w przypadku zaburzeń snu);
- beta-adrenolityki np. metoprolol (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
- cymetydyna (w dawce dobowej większej niż 800 mg, lek stosowany w leczeniu choroby
wrzodowej i zgagi).
Nie stosować leku Lercaprel, jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje sakubitryl z
walsartanem, lek stosowany w leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności
serca u dorosłych, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagłego obrzęku
podskórnego w miejscach takich jak gardło).
Jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował niedawno którykolwiek z następujących leków, ryzyko
obrzęku naczynioruchowego może się zwiększyć:
• racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;
• leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka (np.
temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
• wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.
Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności:
- jeśli pacjent przyjmuje antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (patrz także
podpunkty „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Lercaprel z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Lercaprel należy zażywać co najmniej 15 minut przed posiłkiem.
- Duża zawartość tłuszczu w posiłku znacząco zwiększa stężenie leku we krwi.
- Alkohol może nasilać działanie leku Lercaprel. Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia
lekiem Lercaprel.
- Leku Lercaprel nie wolno zażywać łącznie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ
mogą one nasilać działanie leku (patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel”).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz zazwyczaj zaleci odstawienie leku Lercaprel przed zajściem w ciążę lub niezwłocznie po
stwierdzeniu ciąży oraz przepisze inny lek, zamiast leku Lercaprel. Nie zaleca się stosowania leku
Lercaprel podczas ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży, ponieważ podawany po
trzecim miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Lercaprel podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli pojawią się zawroty głowy, osłabienie lub senność, nie wolno prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn.
Lercaprel zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpi
którekolwiek z niżej wymienionych działań niepożądanych:
- reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w oddychaniu lub połykaniu.
Po rozpoczęciu przyjmowania leku Lercaprel może wystąpić omdlenie, zawroty głowy lub zamazane
widzenie. Jest to spowodowane nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Jeśli wystąpią takie objawy
należy położyć się do czasu ich ustąpienia. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do
lekarza.
Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania leku Lercaprel
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10):
• Kaszel
• Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100):
• Zmiany parametrów krwi, takie jak zmniejszenie liczby płytek krwi
• Zwiększenie stężenia potasu we krwi
• Zdenerwowanie (niepokój)
• Zawroty głowy podczas wstawania, uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego)
• Przyspieszona czynność serca, przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca)
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej (uderzenia gorąca),
niskie ciśnienie tętnicze
• Ból brzucha, zaparcie, nudności
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• Zaczerwienienie skóry
• Ból stawów
• Zwiększenie częstości oddawania moczu
• Uczucie osłabienia, zmęczenie, uczucie gorąca, obrzęk okolicy kostek
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
• Niedokrwistość
• Reakcje alergiczne
• Dzwonienie w uszach (szum uszny)
• Omdlenie
• Suchość błony śluzowej gardła, ból gardła
• Niestrawność, uczucie słonego smaku na języku, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej,
obrzęk dziąseł
• Reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w połykaniu lub oddychaniu, wysypka skórna, pokrzywka
• Oddawanie moczu w nocy, zwiększenie objętości moczu
• Impotencja
Dodatkowe działania niepożądane, związane ze stosowaniem poszczególnych składników leku
(enalaprylu lub lerkanidypiny)
Enalapryl
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10):
Zamazane widzenie, zawroty głowy, uczucie osłabienie, nudności, kaszel
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10):
Depresja, ból głowy, omdlenie, ból w klatce piersiowej, uczucie pustki w głowie z powodu niskiego
ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, przyspieszona czynność serca, dławica piersiowa,
duszność, zaburzenia smaku, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (zazwyczaj stwierdzane w
badaniach laboratoryjnych), duże stężenie potasu we krwi, biegunka, ból brzucha, zmęczenie,
wysypka, reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w połykaniu lub oddychaniu
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100):
Niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna), nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, stan
splątania, zdenerwowanie, bezsenność lub senność, uczucie kłucia lub drętwienia, zawał serca
(zazwyczaj w wyniku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego u niektórych pacjentów z grupy dużego
ryzyka, w tym u pacjentów z zaburzeniami przepływu krwi w sercu lub mózgu), udar mózgu
(zazwyczaj w wyniku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego u pacjentów z grupy dużego ryzyka),
wodnista wydzielina z nosa, ból gardła i chrypka, astma z towarzyszącym uczuciem ucisku w klatce
piersiowej, spowolnienie perystaltyki jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcie,
podrażnienie żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny, jadłowstręt, świąd lub
pokrzywka, wypadanie włosów, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, nadmierna
potliwość, duże stężenie białka w moczu (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), skurcze mięśni,
złe samopoczucie, wysoka temperatura (gorączka), małe stężenie cukru lub sodu we krwi, duże
stężenie mocznika we krwi (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), uderzenia gorąca,
przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca), zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego (uczucie wirowania), dzwonienie w uszach (szum uszny), impotencja
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
Zmiany parametrów krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych, zahamowanie czynności
szpiku kostnego, choroby autoimmunologiczne, dziwne sny lub zaburzenia snu, objaw Raynauda
(uczucie zimna i bladość palców rąk i stóp w wyniku zmniejszenia przepływu krwi), zapalenie błony
śluzowej nosa, zapalenie płuc, zaburzenia czynności wątroby w tym niewydolność wątroby, zapalenie
wątroby, żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu), duże stężenie enzymów wątrobowych lub bilirubiny
we krwi (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), rumień wielopostaciowy (czerwone plamy
różnego kształtu pojawiające się na skórze), zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (ciężka reakcja skórna z zaczerwienieniem i złuszczaniem się naskórka,
powstawaniem pęcherzy lub owrzodzeń lub oddzieleniem się górnej warstwy naskórka od dolnych
warstw), złuszczające zapalenie skóry/erytrodermia (ciężka wysypka skórna z odwarstwieniem lub
złuszczaniem się skóry) lub pęcherzyca (powstawanie małych wypełnionych płynem pęcherzy na
skórze), zmniejszenie ilości wydalanego moczu, powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia),
powiększenie węzłów chłonnych na szyi, w pachach i pachwinach, gromadzenie się płynu lub innych
substancji w płucach (stwierdzane na zdjęciach rentgenowskich), zapalenie błony śluzowej policzków,
dziąseł, języka, warg, gardła
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10 000):
Obrzęk jelit (obrzęk naczynioruchowy jelit)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Nadmierne wytwarzanie hormonu antydiuretycznego, powodujące zatrzymywanie płynów,
prowadzące do osłabienia, zmęczenia lub uczucia splątania.
Opisywano zespół, który może obejmować niektóre lub wszystkie z następujących objawów:
gorączka, zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie błon surowiczych/zapalenie naczyń
krwionośnych), ból mięśni (ból mięśni/zapalenie mięśni), ból stawów (ból stawów/zapalenie stawów).
Może wystąpić wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy skórne.
Lerkanidypina
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którekolwiek z niżej
wymienionych działań niepożądanych:
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
Dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym zaopatrzeniem serca w
krew), reakcje alergiczne (objawy obejmują świąd, wysypkę, pokrzywkę), omdlenie
U pacjentów z dławicą piersiową, stosowanie leków z grupy, do której należy lerkanidypina może
powodować zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie napadów dławicowych.
Obserwowano pojedyncze przypadki zawałów serca.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10): ból głowy, przyspieszona czynność serca,
przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca), nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub
górnej części klatki piersiowej (uderzenia gorąca), obrzęk okolicy kostek
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100): zawroty głowy, nagłe obniżenie
ciśnienia tętniczego, zgaga, nudności, ból brzucha, wysypka, świąd, ból mięśni, oddawanie dużych
ilości moczu, uczucie osłabienia lub zmęczenia
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000): senność, wymioty, biegunka,
pokrzywka, zwiększenie częstości oddawania moczu, ból w klatce piersiowej
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): obrzęk dziąseł,
zaburzenia czynności wątroby (stwierdzane w badaniach krwi), mętny płyn (podczas wykonywania
dializy poprzez rurkę umieszczoną w brzuchu), obrzęk twarzy warg, języka lub gardła, który może
powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu
W przypadku razie nasilenia się działań niepożądanych lub wystąpienia jakichkolwiek objawów
niepożądanych niewymienionych w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Lekarz lub farmaceuta może udzielić więcej informacji dotyczących działań niepożądanych.
Dysponują oni bardziej szczegółowym wykazem działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na którykolwiek inhibitor konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin
Converting Enzyme, ACE) lub antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, lub
na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
• Obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym podawaniem inhibitorów ACE w
wywiadzie
• Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6)
• Zaburzenie odpływu krwi z lewej komory serca
• Nieleczona zastoinowa niewydolność serca
• Niestabilna dławica piersiowa lub przebyty niedawno (w ciągu ostatniego miesiąca) zawał
mięśnia sercowego
• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby
• Ciężkie zaburzenie czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, ang.
glomerular filtration rate, GFR < 30 ml/min), w tym pacjenci poddawani dializoterapii
• Jednoczesne stosowanie:
o silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5),
o cyklosporyny (patrz punkt 4.5),
o spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5)
• Jednoczesne stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia enalaprylem
wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem
(patrz także punkty 4.4 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lercaprel z produktami zawierającymi aliskiren jest
przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR<60 ml/min/1,73
m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Niedociśnienie objawowe
Niedociśnienie objawowe rzadko obserwuje się u pacjentów z nadciśnieniem bez powikłań.
U pacjentów z nadciśnieniem otrzymujących enalapryl objawowe niedociśnienie jest bardziej
prawdopodobne, jeśli u pacjenta wystąpił niedobór objętości płynów, np. w wyniku leczenia
moczopędnego, dietetycznych ograniczeń w przyjmowaniu soli, dializoterapii, biegunki lub
wymiotów (patrz punkt 4.5). Objawowe niedociśnienie obserwowano u pacjentów z niewydolnością
serca z towarzyszącą niewydolnością nerek lub bez niewydolności nerek. Jest to bardziej
prawdopodobne u pacjentów z bardziej zaawansowaną niewydolnością serca, powodującą stosowanie
dużych dawek diuretyków pętlowych, hiponatremię lub zaburzenie czynności nerek. W przypadku
tych pacjentów należy rozpocząć leczenie pod opieką lekarza i prowadzić uważną obserwację pacjenta
po każdym dostosowaniu dawki enalaprylu i (lub) leku moczopędnego. Podobne zalecenia dotyczą
pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia mózgowego, u których
nadmierne zmniejszenie ciśnienia krwi może spowodować wystąpienie zawału mięśnia sercowego lub
incydentu naczyniowo-mózgowego.
W razie wystąpienia niedociśnienia, pacjenta należy położyć na plecach oraz, w razie konieczności,
podać dożylny wlew fizjologicznego roztworu soli. Przemijająca reakcja hipotensyjna nie stanowi
przeciwwskazania do dalszego podawania produktu leczniczego, które powinno przebiegać bez
komplikacji, gdy ciśnienie krwi wzrośnie wskutek zwiększenia objętości płynów.
U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem tętniczym, po
zastosowaniu enalaprylu może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi. To działanie jest
spodziewane i zazwyczaj nie stanowi powodu do przerwania leczenia. Jeżeli wystąpią objawy
niedociśnienia, konieczne może być zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie stosowania diuretyku i
(lub) enalaprylu.
Zespół chorego węzła zatokowego
Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania lerkanidypiny u pacjentów z zespołem chorego
węzła zatokowego (bez stymulatora).
Zaburzenia czynności lewej komory serca
Chociaż w kontrolowanych badaniach dotyczących hemodynamiki nie wykazano zaburzeń czynności
komór, należy zachować ostrożność podczas leczenia antagonistami wapnia pacjentów z zaburzeniem
czynności lewej komory serca.
Choroba niedokrwienna serca
Wydaje się, że u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczonych niektórymi krótko działającymi
pochodnymi dihydropirydyny występuje zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
Chociaż lerkanidypina jest lekiem długo działającym, w przypadku tych pacjentów zalecane jest
zachowanie ostrożności.
W rzadkich przypadkach niektóre leki z grupy pochodnych dihydropirydyny mogą powodować ból w
okolicy przedsercowej lub dławicę piersiową. Bardzo rzadko u pacjentów z dławicą piersiową może
wystąpić zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie tych napadów.
Zaobserwowano odosobnione przypadki zawału mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8).
Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia enalaprylem u pacjentów z
łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek. Rutynowa kontrola stężenia potasu i
kreatyniny stanowi część standardowej praktyki medycznej u tych pacjentów.
Obserwowano niewydolność nerek, związaną ze stosowaniem enalaprylu, głównie u pacjentów z
ciężką niewydolnością serca lub współistniejącą chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej.
Niewydolność nerek związana z leczeniem enalaprylem zazwyczaj ustępuje, jeżeli nastąpi wczesne
rozpoznanie i wprowadzone zostanie odpowiednie leczenie.
U niektórych pacjentów z nadciśnieniem, u których wcześniej nie występowała choroba nerek,
nastąpiło zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi podczas jednoczesnego stosowania
enalaprylu i leku moczopędnego. Konieczne może być zmniejszenie dawki enalaprylu i (lub)
przerwanie stosowania diuretyku. Sytuacja ta może wskazywać na współistniejące zwężenie tętnicy
nerkowej (patrz punkt 4.4 ,,Nadciśnienie nerkowo-naczyniowe”).
Nadciśnienie nerkowo-naczyniowe
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej
nerki występuje zwiększone ryzyko niedociśnienia i niewydolności nerek podczas leczenia
inhibitorami konwertazy angiotensyny. Utrata czynności nerek może nastąpić z jedynie niewielkimi
zmianami stężenia kreatyniny w surowicy. U tych pacjentów leczenie należy rozpocząć pod ścisłą
kontrolą lekarza, od małej dawki. Dawkę należy zwiększać ostrożnie oraz należy monitorować
czynność nerek.
Stan po przeszczepieniu nerki
Brak doświadczeń dotyczących stosowania lerkanidypiny lub enalaprylu u pacjentów po niedawno
przebytym przeszczepieniu nerki. Dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel u
tych pacjentów.
Niewydolność wątroby
Działanie przeciwnadciśnieniowe lerkanidypiny może ulec nasileniu u pacjentów z zaburzeniem
czynności wątroby.
W rzadkich przypadkach inhibitory konwertazy angiotensyny powodowały zespół zaczynający się od
żółtaczki cholestatycznej lub zapalenia wątroby i prowadzący do piorunującej martwicy wątroby,
czasami zakończonej zgonem. Mechanizm powstawania tego zespołu nie jest jeszcze znany. U
pacjentów, u których wystąpi żółtaczka lub znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
podczas leczenia inhibitorami ACE, należy przerwać podawanie inhibitora ACE i zastosować
odpowiednie leczenie.
Dializa otrzewnowa
Stosowanie lerkanidypiny jest powiązane ze zmętnieniem płynu otrzewnowego u pacjentów
poddawanych dializie otrzewnowej. Zmętnienie wynika ze zwiększonego stężenia triglicerydów w
płynie odprowadzanym z otrzewnej. Chociaż mechanizm powstawania jest nieznany, zmętnienie
ustępuje wkrótce po odstawieniu lerkanidypiny. Ważne jest prawidłowe rozpoznanie tego stanu,
ponieważ zmętnienie płynu otrzewnowego może zostać mylnie rozpoznane jako bakteryjne zapalenie
otrzewnej i w konsekwencji prowadzić do niepotrzebnej hospitalizacji oraz zastosowania empirycznej
antybiotykoterapii.
Neutropenia/agranulocytoza
U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE zgłaszano występowanie neutropenii, agranulocytozy,
małopłytkowości i niedokrwistości. Neutropenia występuje rzadko u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek i bez innych czynników ryzyka. Enalapryl należy stosować szczególnie ostrożnie u
pacjentów z kolagenozą z zajęciem naczyń krwionośnych, pacjentów otrzymujących leki
immunosupresyjne, allopurynol lub prokainamid, lub w przypadku współistnienia tych czynników
ryzyka, zwłaszcza jeśli występują zaburzenia czynności nerek. U niektórych pacjentów rozwinęło się
ciężkie zakażenie, które w kilku przypadkach było oporne na intensywną antybiotykoterapię. Jeśli
enalapryl jest stosowany u tych pacjentów, zaleca się okresowe kontrolowanie liczby białych krwinek,
a pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności zgłaszania wszelkich objawów zakażenia.
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, obserwowano obrzęk
naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani. Reakcja ta może wystąpić w
każdym momencie leczenia. W takich przypadkach enalapryl należy bezzwłocznie odstawić oraz
należy monitorować stan pacjenta, aż do całkowitego ustąpienia objawów. Nawet w przypadku, gdy
występuje jedynie obrzęk języka, bez niewydolności oddechowej, może być konieczna przedłużona
obserwacja pacjenta, ponieważ leczenie lekami przeciwhistaminowymi i kortykosteroidami może się
okazać niewystarczające.
Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zgonu spowodowane obrzękiem naczynioruchowym krtani lub
języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani prawdopodobne jest wystąpienie
niedrożności dróg oddechowych, zwłaszcza u osób po operacji dróg oddechowych.
Gdy obrzęk obejmuje język, głośnię lub krtań, uniemożliwiając oddychanie, należy niezwłocznie
podjąć odpowiednie leczenie, które obejmuje podskórne podanie roztworu adrenaliny 1:1000 (0,3 ml
do 0,5 ml) i (lub) udrożnienie dróg oddechowych.
Inhibitory ACE częściej wywołują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u osób
innych ras.
Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezwiązanym z leczeniem inhibitorami ACE,
mogą należeć do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia obrzęku naczynioruchowego podczas
przyjmowania inhibitorów ACE (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z
powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie rozpoczynać leczenia sakubitrylem z
walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki enalaprylu. Nie
rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki
sakubitrylu z walsartanem (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez)
(patrz punkt 4.5). Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność
rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem,
temsyrolimusem) lub wildagliptyną.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas odczulania na jad owadów
W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego
na jad owadów błonkoskrzydłych występowały zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne.
Reakcji tych unikano, przerywając czasowo leczenie inhibitorem ACE przed każdym odczulaniem.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL
W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas aferezy LDL z użyciem
siarczanu dekstranu występowały zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne. Reakcji tych
unikano, przerywając czasowo leczenie inhibitorem ACE przed każdą aferezą.
Hipoglikemia
Pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną i
rozpoczynających leczenie inhibitorem ACE należy poinstruować, aby starannie kontrolowali stężenie
glukozy we krwi z powodu możliwości wystąpienia hipoglikemii, zwłaszcza podczas pierwszego
miesiąca stosowania produktu złożonego (patrz punkt 4.5).
Kaszel
Podczas przyjmowania inhibitorów ACE zgłaszano przypadki kaszlu. Kaszel jest zwykle suchy,
uporczywy i ustępuje po zaprzestaniu leczenia. Podczas diagnostyki różnicowej kaszlu należy brać
pod uwagę kaszel wywołany przez stosowanie inhibitora konwertazy angiotensyny.
Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie ogólne
U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub otrzymujących znieczulenie z
zastosowaniem środków wywołujących niedociśnienie, enalapryl blokuje powstawanie angiotensyny
II, wtórne do kompensacyjnego uwalniania reniny. W razie wystąpienia niedociśnienia, którego
przyczyną jest powyższy mechanizm, leczenie może obejmować zwiększenie objętości płynów.
Stężenie potasu w surowicy
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie
to jest zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek i (lub) u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym
substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas, trimetoprym lub ko-trimoksazol (znany także
jako trimetoprim z sulfametoksazolem), a zwłaszcza leczonych antagonistami aldosteronu lub
blokerami receptora angiotensyny, może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające
potas i blokery receptora angiotensyny należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE oraz należy kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek
(patrz punkt 4.5).
Lit
Ogólnie, nie zaleca się stosowania enalaprylu w skojarzeniu z litem (patrz punkt 4.5).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE),
antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym,
nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów
ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Induktory CYP3A4
Induktory CYP3A4, takie jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina, karbamazepina) oraz
ryfampicyna mogą zmniejszać stężenie lerkanidypiny w surowicy, powodując mniejszą, niż
oczekiwana, skuteczność produktu leczniczego (patrz punkt 4.5).
Różnice etniczne
Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, enalapryl wykazuje słabsze działanie hipotensyjne u
pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie ze względu na większą częstość
występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem
tętniczym.
Ciąża
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel w okresie ciąży.
Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, podczas ciąży. Jeśli leczenie
inhibitorem ACE nie jest konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki
przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży. W przypadku
potwierdzenia ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać i, jeśli jest to konieczne,
rozpocząć inne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).
Nie zaleca się również stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży lub planujących zajście w ciążę
(patrz punkt 4.6).
Karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel u kobiet karmiących piersią (patrz punkt
4.6).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu złożonego u dzieci.
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może nasilać działanie leków
przeciwnadciśnieniowych, rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.5).
Laktoza
Ten lek zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Działanie przeciwnadciśnieniowe produktu leczniczego Lercaprel może być nasilone przez inne leki
obniżające ciśnienie tętnicze, takie jak leki moczopędne, beta-adrenolityki, alfa-adrenolityki i inne
substancje.
Ponadto zaobserwowano następujące interakcje z poszczególnymi składnikami produktu złożonego.
Enalaprylu maleinian
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane,
ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas
Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych
pacjentów leczonych enalaprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające
potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające
potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy również
zachować ostrożność podając enalapryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu
w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem), ponieważ
wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd. Z tego
względu, leczenie skojarzone enalaprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest zalecane. Jeśli
jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem ostrożności i
często kontrolować stężenie potasu w surowicy.
Cyklosporyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić hiperkaliemia.
Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Heparyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca
się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Diuretyki (tiazydowe lub pętlowe)
Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami diuretyków może powodować zmniejszenie objętości
wewnątrznaczyniowej oraz ryzyko niedociśnienia podczas rozpoczynania leczenia enalaprylem (patrz
punkt 4.4). Działanie hipotensyjne można zmniejszyć poprzez zaprzestanie podawania leku
moczopędnego, zwiększenie objętości płynów lub spożycia soli lub poprzez stosowanie małej dawki
enalaprylu na początku leczenia.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Jednoczesne podawanie tych leków może nasilać działanie hipotensyjne enalaprylu. Jednoczesne
podawanie nitrogliceryny i innych azotanów lub innych leków rozszerzających naczynia krwionośne
może powodować dalsze zmniejszenie ciśnienia tętniczego.
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu i inhibitorów ACE zaobserwowano przemijające zwiększenie
stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie diuretyków
tiazydowych może dodatkowo zwiększać stężenie litu i zwiększać ryzyko jego toksyczności w
związku ze stosowaniem inhibitorów ACE. Nie zaleca się stosowania enalaprylu z litem, lecz gdy jest
to konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy krwi (patrz punkt 4.4).
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulające ogólnie i
opioidowe leki przeciwbólowe
Jednoczesne stosowanie niektórych leków znieczulających, trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych oraz leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może powodować
dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2)
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2
(COX-2) mogą osłabiać działanie diuretyków i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Dlatego też,
przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów receptora angiotensyny II lub inhibitorów ACE może
być osłabione przez NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2.
Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym inhibitorów COX-2) i antagonistów receptora angiotensyny II
lub inhibitorów ACE wywiera addytywny wpływ na zwiększenie stężenia potasu w surowicy i może
powodować pogorszenie czynności nerek. Działanie to jest zazwyczaj odwracalne. W rzadkich
przypadkach może wystąpić ostra niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek (jak na przykład osoby w wieku podeszłym lub pacjenci odwodnieni, również leczeni
diuretykami). Dlatego, należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu złożonego u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz
rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo podczas
leczenia.
Złoto
U pacjentów leczonych złotem we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) i jednocześnie
przyjmujących inhibitory ACE, w tym enalapryl, rzadko występowały reakcje podobne do objawów
po podaniu azotanów (nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).
Sympatykomimetyki
Sympatykomimetyki mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.
Leki przeciwcukrzycowe
Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że jednoczesne podawanie inhibitorów ACE oraz leków
przeciwcukrzycowych (insuliny, doustnych środków hipoglikemicznych) może nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi, powodując ryzyko wystąpienia hipoglikemii.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tego zjawiska zdaje się być większe w pierwszych tygodniach
leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Alkohol
Alkohol nasila działanie hipotensyjne inhibitorów ACE.
Kwas acetylosalicylowy, leki trombolityczne i beta-adrenolityki
Enalapryl można bezpiecznie stosować jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach
dostosowanych do profilaktyki chorób układu krążenia), lekami trombolitycznymi oraz
beta-adrenolitykami.
Lerkanidypina
Przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania
Inhibitory CYP3A4
Lerkanidypina jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, dlatego jednoczesne podawanie leków
hamujących CYP3A4 może wpływać na metabolizm oraz eliminację lerkanidypiny. W badaniu
interakcji z ketokonazolem, silnym inhibitorem CYP3A4, wykazano znaczne zwiększenie stężenia
lerkanidypiny w osoczu (15-krotne zwiększenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia leku
we krwi od czasu (AUC) oraz 8-krotne zwiększenie Cmax enancjomeru S-lerkanidypiny).
Należy unikać jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem,
itrakonazolem, rytonawirem, erytromycyną, troleandomycyną, klarytromycyną) (patrz punkt 4.3).
Cyklosporyna
Po jednoczesnym podaniu lerkanidypiny i cyklosporyny obserwowano zwiększone stężenia obu leków
w osoczu. W badaniu z udziałem zdrowych, młodych ochotników nie wykazano zmian stężenia
lerkanidypiny w osoczu, gdy cyklosporynę podawano 3 godziny po przyjęciu lerkanidypiny, jednak
AUC cyklosporyny zwiększyło się o 27%. Jednakże, jednoczesne stosowanie cyklosporyny i
lerkanidypiny spowodowało 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny w osoczu oraz 21%
zwiększenie AUC cyklosporyny. Nie należy stosować jednocześnie cyklosporyny i lerkanidypiny
(patrz punkt 4.3).
Sok grejpfrutowy
Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny może ulec
zahamowaniu po spożyciu soku grejpfrutowego, co zwiększa dostępność ogólnoustrojową
lerkanidypiny oraz nasila działanie hipotensyjne. Lerkanidypiny nie należy przyjmować z sokiem
grejpfrutowym (patrz punkt 4.3).
Niezalecane jednoczesne stosowanie
Induktory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z induktorami CYP3A4, takimi jak leki przeciwdrgawkowe
(np. fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) i ryfampicyna, wymaga zachowania ostrożności,
ponieważ działanie przeciwnadciśnieniowe może być osłabione i może wymagać częstszej niż zwykle
kontroli ciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4).
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leków
przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne (patrz punkt 4.4).
Substraty CYP3A4
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z innymi substratami
CYP3A4, takimi, jak terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III, np. amiodaron,
chinidyna, sotalol.
Midazolam
U ochotników w podeszłym wieku jednoczesne doustne podawanie 20 mg midazolamu zwiększyło
wchłanianie lerkanidypiny (o około 40%) oraz spowolniło wchłanianie (tmax wydłużył się z 1,75 godz.
do 3 godz.). Nie wystąpiły żadne zmiany w stężeniu midazolamu.
Metoprolol
Podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny i metoprololu, beta-adrenolityku wydalanego
głównie przez wątrobę, biodostępność metoprololu pozostawała bez zmian, podczas gdy
biodostępność lerkanidypiny zmniejszyła się o 50%. Działanie to może wynikać ze zmniejszenia
przepływu krwi przez wątrobę spowodowanego działaniem beta-adrenolityków, a zatem może też
wystąpić w przypadku innych produktów leczniczych należących do tej grupy leków. Niemniej jednak
lerkanidypinę można bezpiecznie stosować z lekami blokującymi receptory ß-adrenergiczne.
Digoksyna
Nie wykazano interakcji farmakokinetycznej w wyniku stosowania 20 mg lerkanidypiny u pacjentów
leczonych stale ß-metylodigoksyną. U zdrowych ochotników leczonych digoksyną po podaniu 20 mg
lerkanidypiny zaobserwowano średnie zwiększenie Cmax digoksyny o 33%, podczas gdy ani AUC, ani
klirens nerkowy nie uległy znaczącej zmianie. Pacjentów przyjmujących jednocześnie digoksynę
należy uważnie obserwować, czy nie wystąpią u nich kliniczne objawy zatrucia digoksyną.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Fluoksetyna
Badanie interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 oraz CYP3A4) przeprowadzone z udziałem
zdrowych ochotników w wieku 65 lat ± 7 (średnia ± odchylenie standardowe) nie wykazało klinicznie
istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych lerkanidypiny.
Cymetydyna
Równoczesne stosowanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje znaczących zmian
stężenia lerkanidypiny w osoczu, jednak w przypadku większych dawek należy zachować ostrożność,
ponieważ może zwiększyć się biodostępność lerkanidypiny, a zatem również jej działanie
hipotensyjne.
Symwastatyna
Po wielokrotnym podaniu 20 mg lerkanidypiny równocześnie z 40 mg symwastatyny, AUC
lerkanidypiny nie uległo znaczącej zmianie, podczas gdy AUC symwastatyny zwiększyło się o 56%, a
AUC jej czynnego metabolitu, ß-hydroksykwasu zwiększyło się o 28%. Kliniczne znaczenie tych
zmian jest mało prawdopodobne. Nie oczekuje się interakcji w przypadku, gdy lerkanidypina jest
podawana rano, a symwastatyna wieczorem, zgodnie z zaleceniami dla tego produktu leczniczego.
Warfaryna
Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny zdrowym ochotnikom na czczo nie zmieniło
właściwości farmakokinetycznych warfaryny.
Leki moczopędne i inhibitory ACE
Lerkanidypina może być bezpiecznie stosowana z lekami moczopędnymi i inhibitorami ACE.
Inne produkty lecznicze wpływające na ciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, może wystąpić nasilenie
działania hipotensyjnego, jeśli lerkanidypina jest podawana z innymi produktami leczniczymi
mającymi wpływ na ciśnienie tętnicze, takimi jak alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu objawów
związanych z zaburzeniami układu moczowego, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
neuroleptyki. Natomiast jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami może prowadzić do osłabienia
działania hipotensyjnego.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Lercaprel oceniano w pięciu kontrolowanych
badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz w dwóch długoterminowych otwartych badaniach
rozszerzonych. Lercaprel w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg, 20 mg + 20 mg podano ogółem
1141 pacjentom. Działania niepożądane produktu złożonego są podobne do działań niepożądanych
obserwowanych dla poszczególnych substancji podawanych w monoterapii. Najczęściej zgłaszane
działania niepożądane podczas stosowania produktu leczniczego Lercaprel to: kaszel (4,03%), zawroty
głowy (1,67%) i ból głowy (1,67%).
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych dotyczących produktu leczniczego
Lercaprel o mocy 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg, 20 mg + 20 mg, dla których istnieje uzasadniony
związek przyczynowo-skutkowy, zestawiono w poniższej tabeli według klasyfikacji układów i
narządów MedDRA i według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 i <1/1 000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: małopłytkowość
Rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hiperkaliemia
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: lęk
Zaburzenia układu nerwowego
Często: zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy ortostatyczne
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Rzadko: szum uszny
Zaburzenia serca
Niezbyt często: tachykardia, kołatanie serca
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często: nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie
Rzadko: zapaść krążeniowa
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: kaszel
Rzadko: suchość błony śluzowej gardła, ból w jamie
ustnej i gardle
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: ból brzucha, zaparcie, nudności
Rzadko: niestrawność, obrzęk warg, zaburzenia języka,
biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej,
zapalenie dziąseł
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: rumień
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy,
zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: ból stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: częstomocz
Rzadko: oddawanie moczu w nocy, wielomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: osłabienie, zmęczenie, odczucie gorąca, obrzęki
obwodowe
Działania niepożądane występujące wyłącznie u jednego pacjenta zostały zaklasyfikowane z częstością
rzadko.
Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych składników
Działania niepożądane zgłaszane w odniesieniu do jednego ze składników (enalapryl lub
lerkanidypina) mogą również stanowić działanie niepożądane produktu leczniczego Lercaprel, nawet
jeśli nie były obserwowane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu.
Enalapryl
Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem enalaprylu to:
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Niezbyt często: niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna)
Rzadko: neutropenia, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematokrytu,
małopłytkowość, agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku kostnego, pancytopenia,
powiększenie węzłów chłonnych, choroby autoimmunologiczne
Zaburzenia endokrynologiczne
Nieznana: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of
inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hipoglikemia (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia psychiczne
Często: depresja
Niezbyt często: dezorientacja, zdenerwowanie, bezsenność
Rzadko: niezwykłe sny, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: zawroty głowy
Często: ból głowy, omdlenie, zaburzenia smaku
Niezbyt często: senność, parestezja, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia oka
Bardzo często: zamazane widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szum uszny
Zaburzenia serca
Często: ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, tachykardia
Niezbyt często: kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo - mózgowy*,
prawdopodobnie wtórny do nasilonego niedociśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka (patrz
punkt 4.4.)
* częstość występowania była porównywalna do obserwowanej podczas badań klinicznych w grupie
placebo i w grupie z aktywną kontrolą
Zaburzenia naczyniowe
Często: niedociśnienie (w tym ortostatyczne)
Niezbyt często: nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko: objaw Raynauda
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często: kaszel
Często: duszność
Niezbyt często: wyciek wodnisty z nosa, ból gardła i chrypka, skurcz oskrzeli/astma
Rzadko: nacieki płucne, zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie pęcherzyków
płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: nudności
Często: biegunka, ból brzucha
Niezbyt często: niedrożność jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcie, brak łaknienia,
podrażnienie żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny
Rzadko: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej/owrzodzenia aftowe, zapalenie języka
Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: niewydolność wątroby, zapalenie wątroby - wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne,
martwica wątroby, cholestaza (w tym żółtaczka)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka, reakcje nadwrażliwości/obrzęk naczynioruchowy: zgłaszano obrzęk twarzy,
kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: nadmierna potliwość, świąd, pokrzywka, łysienie
Rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzyca, erytrodermia
Opisywano zespół, który może obejmować niektóre lub wszystkie z następujących objawów:
gorączka, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń krwionośnych, ból mięśni/zapalenie mięśni,
ból stawów/zapalenie stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przyspieszone
opadanie krwinek czerwonych, eozynofilia oraz leukocytoza. Może wystąpić wysypka, nadwrażliwość
na światło lub inne objawy dermatologiczne.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, białkomocz
Rzadko: skąpomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: zaburzenia erekcji
Rzadko: ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: astenia
Często: zmęczenie
Niezbyt często: złe samopoczucie, gorączka
Badania diagnostyczne
Często: hiperkaliemia, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
Niezbyt często: zwiększenie stężenia mocznika we krwi, hiponatremia
Rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy
Lerkanidypina
Działania niepożądane najczęściej zgłaszane w badaniach klinicznych oraz z doświadczenia po
wprowadzeniu produktu do obrotu to: obrzęki obwodowe, ból głowy, nagłe zaczerwienienie,
tachykardia i kołatanie serca.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy
Rzadko: senność, omdlenie
Zaburzenia serca
Często: tachykardia, kołatanie serca
Rzadko: dławica piersiowa
Zaburzenia naczyniowe
Często: nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy
Niezbyt często: niedociśnienie
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: nudności, niestrawność, ból brzucha
Rzadko: biegunka, wymioty
Nieznana: przerost dziąseł1, mętny płyn otrzewnowy1
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana: zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: wysypka, świąd
Rzadko: pokrzywka
Nieznana: obrzęk naczynioruchowy1
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: ból mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: wielomocz
Rzadko: częstomocz
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: obrzęki obwodowe
Niezbyt często: osłabienie, zmęczenie
Rzadko: ból w klatce piersiowej
1 działania niepożądane ze spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu
W rzadkich przypadkach niektóre pochodne dihydropirydyny mogą powodować ból w okolicy
przedsercowej lub dławicę piersiową. Bardzo rzadko u pacjentów z dławicą piersiową może wystąpić
zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie napadów. W pojedynczych
przypadkach może wystąpić zawał mięśnia sercowego.
Nie stwierdzono działania niepożądanego lerkanidypiny dotyczącego stężenia cukru we krwi czy
stężeń lipidów w surowicy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Enalaprili maleas 20 mg (co odpowiada 15,29 mg enalaprylu) + Lercanidipini hydrochloridum 20 mg (co odpowiada 18,88 mg lerkanidypiny) (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed światłem
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- nie powyżej 25 °C
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna; Celuloza mikrokrystaliczna; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Powidon (K 30); Sodu wodorowęglan; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Hypromeloza 5 cP; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 6000; Żelaza tlenek żółty (E 172); Talk; Żelaza tlenek czerwony (E 172)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie (Rdzeń tabletki)
- sód: mniej niż 1 mmol (23 mg) na tabletkę (ChPL pkt 4.4)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- pomarańczowy okrągły średnicy 12 mm
Pomarańczowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, o średnicy 12 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- pomarańczowy okrągły średnicy 12 mm
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Lercaprel wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ mogą wystąpić zawroty głowy, astenia, zmęczenie oraz, w rzadkich przypadkach, senność (patrz punkt 4.8).” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
156 pozycji, według częstości
- bardzo często: zawroty głowy; zamazane widzenie; kaszel; nudności; astenia
- często: zawroty głowy; ból głowy; kaszel; depresja; omdlenie; zaburzenia smaku; ból w klatce piersiowej; zaburzenia rytmu serca; dławica piersiowa; tachykardia; niedociśnienie (w tym ortostatyczne); duszność; biegunka; ból brzucha; wysypka; reakcje nadwrażliwości/obrzęk naczynioruchowy: zgłaszano obrzęk twarzy; kończyn; warg; języka; głośni i (lub) gardła (patrz punkt 4.4); zmęczenie; hiperkaliemia; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy; kołatanie serca; nagłe zaczerwienienie; zwłaszcza twarzy; obrzęk obwodowy
- niezbyt często: małopłytkowość; hiperkaliemia; lęk; zawroty głowy ortostatyczne; zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; tachykardia; kołatanie serca; nagłe zaczerwienienie; niedociśnienie; ból brzucha; zaparcie; nudności; zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT; rumień; ból stawów; częstomocz; osłabienie; zmęczenie; odczucie gorąca; obrzęki obwodowe; niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna); hipoglikemia (patrz punkt 4.4); dezorientacja; zdenerwowanie; bezsenność; senność; parestezje; szum uszny; zawał mięśnia sercowego lub zaburzenia krążenia mózgowego*; prawdopodobnie wtórny do nadmiernego niedociśnienia u pacjentów wysokiego ryzyka (patrz punkt; niedociśnienie ortostatyczne; wyciek wodnisty z nosa; ból gardła i chrypka; skurcz oskrzeli/astma; niedrożność jelit; zapalenie trzustki; wymioty; niestrawność; brak łaknienia; podrażnienie żołądka; suchość błony śluzowej jamy ustnej; wrzód trawienny; nadmierna potliwość; świąd; pokrzywka; łysienie; kurcze mięśni; zaburzenia czynności nerek; niewydolność nerek; białkomocz; zaburzenia erekcji; złe samopoczucie; gorączka; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; hiponatremia; zawroty głowy; dyspepsja; wysypka; ból mięśni; wielomocz
- rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny; reakcje nadwrażliwości; szum uszny; zapaść krążeniowa; suchość błony śluzowej gardła; ból w jamie ustnej i gardle; niestrawność; obrzęk warg; zaburzenia języka; biegunka; suchość błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie dziąseł; obrzęk naczynioruchowy; obrzęk twarzy; zapalenie skóry; wysypka; pokrzywka; oddawanie moczu w nocy; wielomocz; zaburzenia erekcji; neutropenia; zmniejszenie wartości hematokrytu; małopłytkowość; agranulocytoza; zahamowanie czynności szpiku kostnego; pancytopenia; powiększenie węzłów chłonnych; choroby autoimmunologiczne; niezwykłe sny; zaburzenia snu; objaw Raynauda; nacieki płucne; zapalenie błony śluzowej nosa; alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc; zapalenie błony śluzowej jamy ustne/owrzodzenia aftowe; zapalenie języka; niewydolność wątroby; zapalenie wątroby - wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne; martwica wątroby; cholestaza (w tym żółtaczka); rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa i Johnsona; złuszczające zapalenie skóry; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; pęcherzyca; erytrodermia; skąpomocz; ginekomastia; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy; senność; omdlenie; dławica piersiowa; wymioty; częstomocz; ból w klatce piersiowej
- bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit; reakcje nadwrażliwości
- częstość nieznana: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH); przerost dziąseł1; mętny płyn otrzewnowy1; zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1; obrzęk naczynioruchowy1
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Lercaprel u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie stosować poniżej 18 lat
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ma wskazań do stosowaniu produktu leczniczego Lercaprel u dzieci i młodzieży w leczeniu nadciśnienia tętniczego.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku: „Osoby w podeszłym wieku Dawkę należy dostosować w zależności od czynności nerek pacjenta (patrz „Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek”).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Lercaprel jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub u pacjentów poddawanych hemodializie (patrz punkty 4.3 i 4.4). Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek.” - Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Lercaprel jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiego zaburzenia czynności wątroby. Należy zachować szczególną ostrożność rozpoczynając leczenie pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża Enalapryl Nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE (enalapryl) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie inhibitorów ACE (enalapryl) jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są jednoznaczne, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia takiego ryzyka. Jeśli dalsze leczenie inhibitorem ACE nie jest konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży.” - (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Enalapryl Ograniczone dane farmakokinetyczne wykazują bardzo małe stężenie enalaprylu w mleku kobiecym (patrz punkt 5.2). Chociaż stężenie to zdaje się być nieistotne klinicznie, nie zaleca się stosowania enalaprylu w przypadku karmienia piersią wcześniaka oraz noworodka (pierwsze tygodnie po urodzeniu), z powodu działania na układ sercowo - naczyniowy oraz nerki, a także ze względu na niedostateczne doświadczenie kliniczne. W przypadku starszych niemowląt można rozważyć stosowanie enalaprylu u kobiet karmiących piersią, jeżeli leczenie jest konieczne dla matki, a dziecko zostanie poddane obserwacji czy nie wystąpią u niego działania niepożądane.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność
„Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lerkanidypiny na płodność. U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia zaobserwowano przemijające zmiany biochemiczne w główkach plemników, mogące utrudnić zapłodnienie. W przypadku, gdy wielokrotne próby zapłodnienia in vitro nie powiodły się i gdy nie znaleziono innego wyjaśnienia, jako przyczynę należy rozważyć możliwość wpływu antagonistów wapnia.”
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana co najmniej 15 minut przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- Produkt leczniczy Lercaprel należy przyjmować rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „- Produktu leczniczego Lercaprel nie należy podawać łącznie z sokiem grejpfrutowym (patrz punkty 4.3 i 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.2
- jedzenie i napoje: „Sok grejpfrutowy” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny może ulec zahamowaniu po spożyciu soku grejpfrutowego, co zwiększa dostępność ogólnoustrojową lerkanidypiny oraz nasila działanie hipotensyjne.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- jedzenie i napoje: „Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny zdrowym ochotnikom na czczo nie zmieniło właściwości farmakokinetycznych warfaryny.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Alkohol” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, rozszerzających naczynia (patrz punkt 4.5).” źródło: ChPL, pkt 4.4
- alkohol: „Alkohol nasila działanie hipotensyjne inhibitorów ACE.” źródło: ChPL, pkt 4.5
- alkohol: „Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia (patrz punkt 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.5
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed przyjęciem leku Lercaprel
Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel:
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na enalaprylu maleinian lub lerkanidypiny
chlorowodorek, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w
punkcie 6);
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna po podaniu leków podobnych do
substancji zawartych w leku Lercaprel, tzn. po podaniu innych inhibitorów ACE lub innych
antagonistów wapnia;
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpił obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła
powodujący trudności w połykaniu lub oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy), spowodowany
leczeniem inhibitorem ACE, lub jeśli taki obrzęk pojawił się z nieznanych przyczyn, lub jest
dziedziczny;
- jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w
leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych,
ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagłego obrzęku podskórnego w
miejscach takich jak gardło);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek obniżający ciśnienie
tętnicze, zawierający aliskiren;
- po 3. miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Lercaprel we wczesnym okresie
ciąży – patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);
- jeśli u pacjenta stwierdzono pewne choroby serca:
• zwężenie odpływu krwi z lewej komory serca, w tym zwężenie zastawki aorty,
• nieleczona niewydolność serca,
• niestabilna dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej w spoczynku lub stopniowo
nasilający się),
• w ciągu miesiąca po zawale serca (mięśnia sercowego);
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest poddawany dializie;
- jeśli pacjent stosuje leki hamujące aktywność enzymów wątrobowych, takie jak:
• leki przeciwgrzybicze (takie jak ketokonazol, itrakonazol),
• antybiotyki makrolidowe (takie jak erytromycyna, troleandomycyna),
• leki przeciwwirusowe (takie jak rytonawir);
- jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie lek o nazwie cyklosporyna (stosowany w celu
zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu);
- jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lercaprel należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę:
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze (mogące objawiać się omdleniami lub zawrotami
głowy, zwłaszcza podczas wstawania);
- jeśli u pacjenta występują nasilone wymioty lub wystąpiła niedawno biegunka;
- jeśli pacjent stosuje dietę z małą ilością soli;
- jeśli pacjent ma zaburzenia serca;
- jeśli pacjent ma zaburzenia dotyczące naczyń krwionośnych w mózgu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek (w tym stan po przeszczepieniu nerki). Może to
prowadzić do poważnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Lekarz może dostosować
dawkę enalaprylu lub kontrolować stężenie potasu w surowicy;
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia krwi, takie jak zmniejszenie liczby lub brak krwinek
białych (leukopenia, agranulocytoza); mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), lub
zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość);
- jeśli pacjent ma kolagenozę (np. toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów lub
twardzina układowa), poddawany jest leczeniu hamującemu aktywność układu
odpornościowego, przyjmuje leki zawierające allopurynol lub prokainamid albo jakiekolwiek
skojarzenie tych leków;
- pacjenci rasy czarnej muszą mieć świadomość zwiększonego ryzyka wystąpienia reakcji
uczuleniowych z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła powodującym trudności w
połykaniu lub oddychaniu podczas przyjmowania inhibitorów ACE;
- jeśli pacjent ma cukrzycę. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi w celu wykrycia
zmniejszenia jej stężenia, zwłaszcza podczas pierwszego miesiąca leczenia. Stężenie potasu we
krwi może być również zwiększone;
- jeśli pacjent przyjmuje suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas lub zamienniki
soli kuchennej zawierające potas;
- jeśli pacjent jest w wieku powyżej 70 lat;
- jeśli u pacjenta występuje nietolerancja niektórych cukrów (laktoza).
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ryzyko obrzęku naczynioruchowego
może się zwiększyć:
• racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;
• leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka (np.
temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
• wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
• antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na przykład
walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek
związane z cukrzycą;
• aliskiren.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.
Patrz także podpunkt „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel”.
Jeśli u pacjenta planowany jest zabieg medyczny
Jeśli u pacjenta planowany jest którykolwiek z poniższych zabiegów, należy powiedzieć lekarzowi o
przyjmowaniu leku Lercaprel:
- zabieg chirurgiczny lub podanie znieczulenia (w tym u dentysty);
- leczenie mające na celu usunięcie cholesterolu z krwi (afereza LDL);
- leczenie odczulające, mające na celu zmniejszenie alergii na jad pszczół lub os.
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży, a także o karmieniu piersią
(Patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Lercaprel u dzieci w wieku poniżej 18
lat.
Lek Lercaprel a inne leki
Leku Lercaprel nie wolno stosować z niektórymi lekami.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które
wydawane są bez recepty. Jeśli lek Lercaprel jest stosowany jednocześnie z innymi lekami, działanie
leku Lercaprel lub innego leku może ulec zmianie, mogą też częściej występować pewne działania
niepożądane.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków:
- inne leki obniżające ciśnienie tętnicze;
- suplementy potasu (w tym zamienniki soli), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki
zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i ko-trimoksazol, stosowane w
zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny stosowany w
zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz heparyna, lek stosowany w celu
rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom). Patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku
Lercaprel”;
- lit (stosowany w leczeniu pewnego typu depresji);
- leki stosowane w leczeniu depresji, nazywane trójpierścieniowymi lekami
przeciwdepresyjnymi;
- leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, nazywane lekami przeciwpsychotycznymi;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2) (leki
zmniejszające stan zapalny oraz łagodzące ból);
- niektóre leki przeciwbólowe lub stosowane w leczeniu zapalenia stawów, w tym sole złota;
- niektóre leki stosowane w przypadku kaszlu i przeziębienia oraz w celu zmniejszenia masy
ciała, zawierające tak zwane sympatykomimetyki;
- leki przeciwcukrzycowe (w tym doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina);
- astemizol i terfenadyna (leki przeciwalergiczne);
- amiodaron, chinidyna lub sotalol (leki stosowane w leczeniu przyspieszonego rytmu serca);
- fenytoina, fenobarbital i karbamazepina (leki przeciwpadaczkowe);
- ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy);
- digoksyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń serca);
- midazolam (lek stosowany w przypadku zaburzeń snu);
- beta-adrenolityki np. metoprolol (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego,
niewydolności serca i zaburzeń rytmu serca);
- cymetydyna (w dawce dobowej większej niż 800 mg, lek stosowany w leczeniu choroby
wrzodowej i zgagi).
Nie stosować leku Lercaprel, jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje sakubitryl z
walsartanem, lek stosowany w leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności
serca u dorosłych, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagłego obrzęku
podskórnego w miejscach takich jak gardło).
Jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował niedawno którykolwiek z następujących leków, ryzyko
obrzęku naczynioruchowego może się zwiększyć:
• racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;
• leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka (np.
temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
• wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.
Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności:
- jeśli pacjent przyjmuje antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskiren (patrz także
podpunkty „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Lercaprel z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Lercaprel należy zażywać co najmniej 15 minut przed posiłkiem.
- Duża zawartość tłuszczu w posiłku znacząco zwiększa stężenie leku we krwi.
- Alkohol może nasilać działanie leku Lercaprel. Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia
lekiem Lercaprel.
- Leku Lercaprel nie wolno zażywać łącznie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ
mogą one nasilać działanie leku (patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku Lercaprel”).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Nie zaleca się stosowania leku Lercaprel u
pacjentek planujących ciążę, we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować w późniejszym
okresie ciąży (od 3. miesiąca), ponieważ podawany po trzecim miesiącu ciąży może poważnie
zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Lercaprel podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli pojawią się zawroty głowy, osłabienie lub senność, nie wolno prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn.
Lercaprel zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania tego leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpi
którekolwiek z niżej wymienionych działań niepożądanych:
- reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować trudności
w oddychaniu lub przełykaniu.
Po rozpoczęciu przyjmowania leku Lercaprel może wystąpić omdlenie, zawroty głowy lub zamazane
widzenie. Jest to spowodowane nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego. Jeśli wystąpią takie objawy
należy położyć się do czasu ich ustąpienia. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do
lekarza.
Działania niepożądane obserwowane przy stosowaniu leku Lercaprel
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10):
• Kaszel
• Zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100):
• Zmiany parametrów krwi, takie jak zmniejszenie liczby płytek krwi
• Zwiększenie stężenie potasu we krwi
• Zdenerwowanie (niepokój)
• Zawroty głowy podczas wstawania, uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego)
• Przyspieszona czynność serca, przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca)
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej (uderzenia gorąca),
niskie ciśnienie tętnicze
• Ból brzucha, zaparcie, nudności
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• Zaczerwienienie skóry
• Ból stawów
• Zwiększenie częstości oddawania moczu
• Uczucie osłabienia, zmęczenie, uderzenia gorąca, obrzęk okolicy kostek
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
• Niedokrwistość
• Reakcje alergiczne
• Dzwonienie w uszach (szum uszny)
• Omdlenie
• Suchość błony śluzowej gardła, ból gardła
• Niestrawność, uczucie słonego smaku na języku, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej,
obrzęk dziąseł
• Reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w połykaniu lub oddychaniu, wysypka skórna, pokrzywka
• Oddawanie moczu w nocy, zwiększenie objętości moczu
• Impotencja
Dodatkowe działania niepożądane, związane ze stosowaniem poszczególnych składników leku
(enalapryl lub lerkanidypina)
Enalapryl
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjenta na 10):
Zamazane widzenie, zawroty głowy, uczucie osłabienie, nudności, kaszel
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10):
Depresja, ból głowy, omdlenie, ból w klatce piersiowej, uczucie pustki w głowie z powodu niskiego
ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, przyspieszona czynność serca, dławica piersiowa,
duszność, zaburzenia smaku, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (zazwyczaj stwierdzane w
badaniach laboratoryjnych), duże stężenie potasu we krwi, biegunka, ból brzucha, zmęczenie,
wysypka, reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować
trudności w połykaniu lub oddychaniu
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100):
Niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna), nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, stan
splątania, zdenerwowanie, bezsenność lub senność, uczucie kłucia lub drętwienia, zawał serca
(zazwyczaj w wyniku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego u niektórych pacjentów z grupy dużego
ryzyka, w tym u pacjentów z zaburzeniami przepływu krwi w sercu i mózgu), udar mózgu (zazwyczaj
w wyniku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego u pacjentów z grupy dużego ryzyka), wodnista
wydzielina z nosa, ból gardła i chrypka, astma z towarzyszącym uczuciem ucisku w klatce piersiowej,
spowolnienie perystaltyki jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcie, podrażnienie
żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny, jadłowstręt, świąd lub pokrzywka,
wypadanie włosów, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, nadmierna potliwość, duże
stężenie białka w moczu (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), skurcze mięśni, złe
samopoczucie, wysoka temperatura (gorączka), małe stężenie cukru lub sodu we krwi, duże stężenie
mocznika we krwi (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), uderzenia gorąca, przyspieszona lub
nierówna czynność serca (kołatanie serca), zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (uczucie
wirowania), dzwonienie w uszach (szum uszny), impotencja
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
Zmiany parametrów krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych, zahamowanie czynności
szpiku kostnego, choroby autoimmunologiczne, dziwne sny lub zaburzenia snu, objaw Raynauda
(uczucie zimna i bladość palców rąk i stóp w wyniku zmniejszenia przepływu krwi), zapalenie błony
śluzowej nosa, zapalenie płuc, zaburzenia czynności wątroby w tym niewydolność wątroby, zapalenie
wątroby, żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu), duże stężenie enzymów wątrobowych lub bilirubiny
we krwi (stwierdzane w badaniach laboratoryjnych), rumień wielopostaciowy (czerwone plamy
różnego kształtu pojawiające się na skórze), zespół Stevensa i Johnsona i toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka (ciężka reakcja skórna z zaczerwienieniem i złuszczaniem się naskórka,
powstawaniem pęcherzy lub owrzodzeń lub oddzieleniem się górnej warstwy naskórka od dolnych
warstw), złuszczające zapalenie skóry/erytrodermia (ciężka wysypka skórna z odwarstwieniem lub
złuszczaniem się skóry) lub pęcherzyca (powstawanie małych wypełnionych płynem pęcherzy na
skórze), zmniejszenie ilości wydalanego moczu, powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia),
powiększenie węzłów chłonnych na szyi, w pachach i pachwinach, gromadzenie się płynu lub innych
substancji w płucach (stwierdzane na zdjęciach rentgenowskich), zapalenie błony śluzowej policzków,
dziąseł, języka, warg, gardła
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10 000):
Obrzęk jelit (obrzęk naczynioruchowy jelit)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Nadmierne wytwarzanie hormonu antydiuretycznego, powodujące zatrzymywanie płynów,
prowadzące do osłabienia, zmęczenia lub uczucia splątania.
Opisywano zespół, który może obejmować niektóre lub wszystkie z następujących objawów:
gorączka, zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie błon surowiczych/zapalenie naczyń
krwionośnych), ból mięśni (ból mięśni/zapalenie mięśni), ból stawów (ból stawów/zapalenie stawów).
Może wystąpić wysypka, nadwrażliwość na światło lub inne objawy skórne.
Lerkanidypina
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którekolwiek z niżej
wymienionych działań niepożądanych:
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):
Dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym zaopatrzenia serca w
krew), reakcje alergiczne (objawy obejmują świąd, wysypkę, pokrzywkę), omdlenie
U pacjentów z dławicą piersiową, stosowanie leków z grupy, do której należy lerkanidypina, może
powodować zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie napadów dławicowych.
Obserwowano pojedyncze przypadki zawałów serca.
Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 10): ból głowy, przyspieszona czynność serca,
przyspieszona lub nierówna czynność serca (kołatanie serca), nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub
górnej części klatki piersiowej (uderzenia gorąca), obrzęk okolicy kostek
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 100): zawroty głowy, nagłe obniżenie
ciśnienia tętniczego, zgaga, nudności, ból brzucha, wysypka, świąd, ból mięśni, oddawanie dużych
ilości moczu, uczucie osłabienia lub zmęczenia
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjenta na 1000): senność, wymioty, biegunka,
pokrzywka, zwiększenie częstości oddawania moczu, ból w klatce piersiowej
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): obrzęk dziąseł,
zaburzenia czynności wątroby (stwierdzane w badaniach krwi), mętny płyn (podczas wykonywania
dializy poprzez rurkę umieszczoną w brzuchu), obrzęk twarzy warg, języka lub gardła, który może
powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu
W razie nasilenia się działań niepożądanych lub wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych
niewymienionych w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Lekarz lub
farmaceuta może udzielić więcej informacji dotyczących działań niepożądanych. Dysponują oni
bardziej szczegółowym wykazem działań niepożądanych.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na którykolwiek inhibitor konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin
Converting Enzyme, ACE) lub antagonistę wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, lub
na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
• Obrzęk naczynioruchowy związany z wcześniejszym podawaniem inhibitorów ACE w
wywiadzie
• Dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6)
• Zaburzenie odpływu krwi z lewej komory serca
• Nieleczona zastoinowa niewydolność serca
• Niestabilna dławica piersiowa lub przebyty niedawno (w ciągu ostatniego miesiąca) zawał
mięśnia sercowego
• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby
• Ciężkie zaburzenie czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, ang.
glomerular filtration rate, GFR < 30 ml/min), w tym u pacjentów w trakcie hemodializy
• Jednoczesne stosowanie:
o silnych inhibitorów CYP3A4 (patrz punkt 4.5),
o cyklosporyny (patrz punkt 4.5),
o spożycie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5)
• Jednoczesne stosowanie sakubitrylu z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia enalaprylem
wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem
(patrz także punkty 4.4 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lercaprel z produktami zawierającymi aliskiren jest
przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
(GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Niedociśnienie objawowe
Niedociśnienie objawowe rzadko obserwuje się u pacjentów z nadciśnieniem bez powikłań.
U pacjentów otrzymujących enalapryl objawowe niedociśnienie jest bardziej prawdopodobne, jeśli u
pacjenta wystąpił niedobór objętości płynów, np. w wyniku leczenia moczopędnego, dietetycznych
ograniczeń w przyjmowaniu soli, dializoterapii, biegunki lub wymiotów (patrz punkt 4.5). Objawowe
niedociśnienie obserwowano u pacjentów z niewydolnością serca, z towarzyszącą niewydolnością
nerek lub bez niewydolności nerek. Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z bardziej
zaawansowaną niewydolnością serca, powodującą stosowanie dużych dawek diuretyków pętlowych,
hiponatremię lub zaburzenie czynności nerek. W przypadku tych pacjentów należy rozpocząć leczenie
pod opieką lekarza i prowadzić uważną obserwację pacjenta po każdym dostosowaniu dawki
enalaprylu i (lub) leku moczopędnego. Podobne zalecenia dotyczą pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia mózgowego, u których nadmierne zmniejszenie
ciśnienia krwi może spowodować wystąpienie zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-
mózgowego.
W razie wystąpienia niedociśnienia, pacjenta należy położyć na plecach oraz, w razie konieczności,
podać dożylny wlew fizjologicznego roztworu soli. Przemijająca reakcja hipotensyjna nie stanowi
przeciwwskazania do dalszego podawania produktu leczniczego, które powinno przebiegać bez
komplikacji, gdy ciśnienie krwi wzrośnie wskutek zwiększenia objętości płynów.
U niektórych pacjentów z niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem tętniczym po
zastosowaniu enalaprylu może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi. To działanie jest
spodziewane i zazwyczaj nie stanowi powodu do przerwania leczenia. Jeżeli wystąpią objawy
niedociśnienia, konieczne może być zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie stosowania diuretyku i
(lub) enalaprylu.
Zespół chorego węzła zatokowego
Zaleca się szczególną ostrożność podczas stosowania lerkanidypiny u pacjentów z zespołem chorego
węzła zatokowego (bez stymulatora).
Zaburzenia czynności lewej komory serca i choroba niedokrwienna serca
Chociaż w kontrolowanych badaniach dotyczących hemodynamiki nie wykazano zaburzeń czynności
komór, należy zachować ostrożność podczas leczenia antagonistami wapnia pacjentów z zaburzeniem
czynności lewej komory serca.
Choroba niedokrwienna serca
Wydaje się, że u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczonych niektórymi krótko działającymi
pochodnymi dihydropirydyny występuje zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
Chociaż lerkanidypina jest lekiem długo działającym, w przypadku tych pacjentów zalecane jest
zachowanie ostrożności.
W rzadkich przypadkach niektóre leki z grupy pochodnych dihydropirydyny mogą powodować ból w
okolicy przedsercowej lub dławicę piersiową. Bardzo rzadko u pacjentów z dławicą piersiową może
wystąpić zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie tych napadów.
Zaobserwowano odosobnione przypadki zawału mięśnia sercowego (patrz punkt 4.8).
Zaburzenia czynności nerek
Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia enalaprylem u pacjentów z
łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek. Rutynowa kontrola stężenia potasu i
kreatyniny stanowi część standardowej praktyki medycznej u tych pacjentów.
Obserwowano niewydolność nerek, związaną ze stosowaniem enalaprylu, głównie u pacjentów z
ciężką niewydolnością serca lub współistniejącą chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej.
Niewydolność nerek związana z leczeniem enalaprylem zazwyczaj ustępuje, jeżeli nastąpi wczesne
rozpoznanie i wprowadzone zostanie odpowiednie leczenie.
U niektórych pacjentów z nadciśnieniem, u których wcześniej nie występowała choroba nerek,
nastąpiło zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi podczas jednoczesnego stosowania
enalaprylu i leku moczopędnego. Konieczne może być zmniejszenie dawki enalaprylu i (lub)
przerwanie stosowania diuretyku. Sytuacja ta może wskazywać na współistniejące zwężenie tętnicy
nerkowej (patrz punkt 4.4 ,,Nadciśnienie nerkowo-naczyniowe”).
Nadciśnienie nerkowo-naczyniowe
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej
nerki występuje zwiększone ryzyko niedociśnienia i niewydolności nerek podczas leczenia
inhibitorami konwertazy angiotensyny. Utrata czynności nerek może nastąpić z jedynie niewielkimi
zmianami stężenia kreatyniny w surowicy. U tych pacjentów leczenie należy rozpocząć pod ścisłą
kontrolą lekarza, od małej dawki. Dawkę należy zwiększać ostrożnie oraz należy monitorować
czynność nerek.
Przeszczepienie nerki
Brak doświadczeń dotyczących stosowania lerkanidypiny lub enalaprylu u pacjentów po niedawno
przebytym przeszczepieniu nerki. Dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel u
tych pacjentów.
Niewydolność wątroby
Działanie przeciwnadciśnieniowe lerkanidypiny może ulec nasileniu u pacjentów z zaburzeniem
czynności wątroby.
W rzadkich przypadkach inhibitory konwertazy angiotensyny powodowały zespół zaczynający się od
żółtaczki cholestatycznej lub zapalenia wątroby i prowadzący do piorunującej martwicy wątroby,
czasami zakończonej zgonem. Mechanizm powstawania tego zespołu nie jest jeszcze znany. U
pacjentów, u których wystąpi żółtaczka lub znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
podczas leczenia inhibitorami ACE, należy przerwać podawanie inhibitora ACE i zastosować
odpowiednie leczenie.
Dializa otrzewnowa
Stosowanie lerkanidypiny jest powiązane ze zmętnieniem płynu otrzewnowego u pacjentów
poddawanych dializie otrzewnowej. Zmętnienie wynika ze zwiększonego stężenia triglicerydów w
płynie odprowadzanym z otrzewnej. Chociaż mechanizm powstawania jest nieznany, zmętnienie
ustępuje wkrótce po odstawieniu lerkanidypiny. Ważne jest prawidłowe rozpoznanie tego stanu,
ponieważ zmętnienie płynu otrzewnowego może zostać mylnie rozpoznane jako bakteryjne zapalenie
otrzewnej i w konsekwencji prowadzić do niepotrzebnej hospitalizacji oraz zastosowania empirycznej
antybiotykoterapii.
Neutropenia/agranulocytoza
U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE zgłaszano występowanie neutropenii, agranulocytozy,
małopłytkowości i niedokrwistości. Neutropenia występuje rzadko u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek i bez innych czynników ryzyka. Enalapryl należy stosować szczególnie ostrożnie u
pacjentów z kolagenozą z zajęciem naczyń krwionośnych, pacjentów otrzymujących leki
immunosupresyjne, allopurynol lub prokainamid, lub w przypadku współistnienia tych czynników
ryzyka, zwłaszcza jeśli występują zaburzenia czynności nerek. U niektórych pacjentów rozwinęło się
ciężkie zakażenie, które w kilku przypadkach było oporne na intensywną antybiotykoterapię. Jeśli
enalapryl jest stosowany u tych pacjentów, zaleca się okresowe kontrolowanie liczby białych krwinek,
a pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności zgłaszania wszelkich objawów zakażenia.
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, obserwowano obrzęk
naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani. Reakcja ta może wystąpić w
każdym momencie leczenia. W takich przypadkach enalapryl należy bezzwłocznie odstawić oraz
należy monitorować stan pacjenta, aż do całkowitego ustąpienia objawów. Nawet w przypadku, gdy
występuje jedynie obrzęk języka, bez niewydolności oddechowej, może być konieczna przedłużona
obserwacja pacjenta, ponieważ leczenie lekami przeciwhistaminowymi i kortykosteroidami może się
okazać niewystarczające.
Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zgonu spowodowane obrzękiem naczynioruchowym krtani lub
języka. U pacjentów z obrzękiem języka, głośni lub krtani prawdopodobne jest wystąpienie
niedrożności dróg oddechowych, zwłaszcza u osób po operacji dróg oddechowych.
Gdy obrzęk obejmuje język, głośnię lub krtań, uniemożliwiając oddychanie, należy niezwłocznie
podjąć odpowiednie leczenie, które obejmuje podskórne podanie roztworu adrenaliny 1:1000 (0,3 ml
do 0,5 ml) i (lub) udrożnienie dróg oddechowych.
Inhibitory ACE częściej wywołują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u osób
innych ras.
Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, niezwiązanym z leczeniem inhibitorami ACE,
mogą należeć do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia obrzęku podczas przyjmowania inhibitorów
ACE (patrz punkt 4.3).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z
powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie rozpoczynać leczenia sakubitrylem z
walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki enalaprylu. Nie
rozpoczynać leczenia enalaprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki
sakubitrylu z walsartanem (patrz punkt 4.3 i 4.5).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez)
(patrz punkt 4.5). Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność
rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem,
temsyrolimusem) lub wildagliptyną.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas odczulania na jad owadów
W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego
na jad owadów błonkoskrzydłych występowały zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne.
Reakcji tych unikano, przerywając czasowo leczenie inhibitorem ACE przed każdym odczulaniem.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL
W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas aferezy LDL z użyciem
siarczanu dekstranu występowały ciężkie, zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne. Reakcji
tych unikano przerywając czasowo leczenie inhibitorem ACE przed każdą aferezą.
Hipoglikemia
Pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną i
rozpoczynających leczenie inhibitorem ACE należy poinstruować, aby starannie kontrolowali stężenie
glukozy we krwi z powodu możliwości wystąpienia hipoglikemii, zwłaszcza podczas pierwszego
miesiąca stosowania produktu złożonego (patrz punkt 4.5).
Kaszel
Podczas przyjmowania inhibitorów ACE zgłaszano przypadki kaszlu. Kaszel jest zwykle suchy,
uporczywy i ustępuje po zaprzestaniu leczenia. Podczas diagnostyki różnicowej kaszlu należy brać
pod uwagę kaszel wywołany przez stosowanie inhibitora konwertazy angiotensyny.
Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie ogólne
U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym lub otrzymujących znieczulenie z
zastosowaniem środków wywołujących niedociśnienie, enalapryl blokuje powstawanie angiotensyny
II, wtórnie do kompensacyjnego uwalniania reniny. W razie wystąpienia niedociśnienia, którego
przyczyną jest powyższy mechanizm, leczenie może obejmować zwiększenie objętości płynów.
Stężenie potasu w surowicy
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie
to jest zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek i (lub) u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym
substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas, trimetoprym lub ko-trimoksazol (znany także
jako trimetoprim z sulfametoksazolem), a zwłaszcza leczonych antagonistami aldosteronu lub
blokerami receptora angiotensyny, może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające
potas i blokery receptora angiotensyny należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE oraz należy kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek
(patrz punkt 4.5).
Lit
Ogólnie, nie zaleca się stosowania enalaprylu w skojarzeniu z litem (patrz punkt 4.5).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE),
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym, nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE,
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z
nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Induktory CYP3A4
Induktory CYP3A4, takie jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina, karbamazepina) oraz
ryfampicyna mogą zmniejszać stężenie lerkanidypiny w surowicy, powodując mniejszą, niż
oczekiwana, skuteczność produktu leczniczego (patrz punkt 4.5).
Różnice etniczne
Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, enalapryl wykazuje słabsze działanie hipotensyjne u
pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie ze względu na większą częstość
występowania małej aktywności reninowej osocza u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem
tętniczym.
Ciąża
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel w okresie ciąży.
Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, podczas ciąży. Jeśli leczenie
inhibitorem ACE nie jest konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki
przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży. W przypadku
potwierdzenia ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać i, jeśli jest to konieczne,
rozpocząć inne leczenie (patrz punkt 4.3 i 4.6).
Nie zaleca się również stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży lub planujących zajście w ciążę
(patrz punkt 4.6).
Karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lercaprel u kobiet karmiących piersią (patrz punkt
4.6).
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu złożonego u dzieci.
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może nasilać działanie leków
przeciwnadciśnieniowych, rozszerzających naczynia (patrz punkt 4.5).
Laktoza
Ten lek zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-
galaktozy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Działanie przeciwnadciśnieniowe produktu leczniczego Lercaprel może być nasilone przez inne leki
obniżające ciśnienie krwi, takie jak leki moczopędne, beta-adrenolityki, alfa-adrenolityki i inne
substancje.
Ponadto zaobserwowano następujące interakcje z poszczególnymi składnikami produktu złożonego.
Enalaprylu maleinian
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane,
ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas
Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych
pacjentów leczonych enalaprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające
potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające
potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy również
zachować ostrożność podając enalapryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu
w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem), ponieważ
wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd. Z tego
względu, leczenie skojarzone enalaprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest zalecane. Jeśli
jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem ostrożności i
często kontrolować stężenie potasu w surowicy.
Cyklosporyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić hiperkaliemia.
Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Heparyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca
się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
Diuretyki (diuretyki tiazydowe lub pętlowe)
Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami diuretyków może powodować zmniejszenie objętości
wewnątrznaczyniowej oraz ryzyko niedociśnienia podczas rozpoczynania leczenia enalaprylem (patrz
punkt 4.4). Działanie hipotensyjne można zmniejszyć poprzez zaprzestanie podawania leku
moczopędnego, zwiększenie objętości płynów lub spożycia soli lub poprzez stosowanie małej dawki
enalaprylu na początku leczenia.
Inne leki przeciwnadciśnieniowe
Jednoczesne podawanie tych leków może nasialać działanie hipotensyjne enalaprylu. Jednoczesne
podawanie nitrogliceryny i innych azotanów lub innych leków rozszerzających naczynia może
powodować dalsze zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.
Lit
Podczas jednoczesnego podawania litu i inhibitorów ACE zaobserwowano przemijające zwiększenie
stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie diuretyków
tiazydowych może dodatkowo zwiększać stężenie litu i zwiększać ryzyko jego toksyczności w
związku ze stosowaniem inhibitorów ACE. Nie zaleca się stosowania enalaprylu z litem, lecz gdy jest
to konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy krwi (patrz punkt 4.4).
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulające ogólnie i
narkotyczne leki przeciwbólowe
Równoczesne stosowanie niektórych leków znieczulających, trójpierścieniowych leków
przeciwdepresyjnych oraz leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może powodować
dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2)
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 (COX-2)
mogą osłabiać działanie diuretyków i innych leków przeciwnadciśnieniowych. Dlatego też,
przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów receptora angiotensyny II lub inhibitorów ACE może
być osłabione przez NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2.
Jednoczesne stosowanie NLPZ (w tym inhibitorów COX-2) i antagonistów receptora angiotensyny II
lub inhibitorów ACE wywiera addytywny wpływ na zwiększenie stężenia potasu w surowicy i może
powodować pogorszenie czynności nerek. Działanie to jest zazwyczaj odwracalne. W rzadkich
przypadkach może wystąpić ostra niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek (jak na przykład osoby w wieku podeszłym lub pacjenci odwodnieni, również leczeni
diuretykami). Dlatego, należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu złożonego u
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz
rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo podczas
leczenia.
Złoto
U pacjentów leczonych złotem we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) i jednocześnie
przyjmujących inhibitory ACE, w tym enalapryl, rzadko występowały reakcje podobne do objawów
po podaniu azotanów (nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).
Sympatykomimetyki
Sympatykomimetyki mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.
Leki przeciwcukrzycowe
Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że jednoczesne podawanie inhibitorów ACE oraz leków
przeciwcukrzycowych (insuliny, doustnych środków hipoglikemicznych) może nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi, powodując ryzyko wystąpienia hipoglikemii.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tego zjawiska zdaje się być większe w pierwszych tygodniach
leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 4.8).
Alkohol
Alkohol nasila działanie hipotensyjne inhibitorów ACE.
Kwas acetylosalicylowy, leki trombolityczne i β-adrenolityki
Enalapryl można bezpiecznie stosować jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach
dostosowanych do profilaktyki chorób układu krążenia), lekami trombolitycznymi oraz
beta-adrenolitykami.
Lerkanidypina
Przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania
Inhibitory CYP3A4
Lerkanidypina jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, dlatego jednoczesne podawanie leków
hamujących CYP3A4 może wpływać na metabolizm oraz eliminację lerkanidypiny. W badaniu
interakcji z ketokonazolem, silnym inhibitorem CYP3A4, wykazano znaczne zwiększenie stężenia
lerkanidypiny w osoczu (15-krotne zwiększenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia leku
we krwi od czasu (AUC) oraz 8-krotne zwiększenie Cmax enancjomeru S-lerkanidypiny).
Należy unikać jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem,
itrakonazolem, rytonawirem, erytromycyną, troleandomycyną, klarytromycyną) (patrz punkt 4.3).
Cyklosporyna
Po jednoczesnym podaniu obserwowano zwiększone stężenia obu leków w osoczu. W badaniu z
udziałem zdrowych, młodych ochotników nie wykazano zmian stężenia lerkanidypiny w osoczu, gdy
cyklosporynę podawano 3 godziny po przyjęciu lerkanidypiny, jednak AUC cyklosporyny zwiększyło
się o 27%. Jednakże, jednoczesne stosowanie cyklosporyny i lerkanidypiny spowodowało 3-krotne
zwiększenie stężenia lerkanidypiny w osoczu oraz 21% zwiększenie AUC cyklosporyny. Nie należy
stosować jednocześnie cyklosporyny i lerkanidypiny (patrz punkt 4.3).
Sok grejpfrutowy
Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny może ulec
zahamowaniu po spożyciu soku grejpfrutowego, co zwiększa dostępność ogólnoustrojową
lerkanidypiny oraz nasila działanie hipotensyjne. Lerkanidypiny nie należy przyjmować z sokiem
grejpfrutowym (patrz punkt 4.3).
Alkohol
Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leków
przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia (patrz punkt 4.4).
Substraty CYP3A4
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z innymi substratami
CYP3A4, takimi jak terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III, np. amiodaron,
chinidyna, sotalol.
Midazolam
U ochotników w podeszłym wieku jednoczesne doustne podawanie 20 mg midazolamu zwiększyło
wchłanianie lerkanidypiny (o około 40%) oraz spowolniło wchłanianie (tmax wydłużył się z 1,75 godz.
do 3 godz.). Nie wystąpiły żadne zmiany w stężeniu midazolamu.
Metoprolol
Podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny i metoprololu, beta-adrenolityku wydalanego
głównie przez wątrobę, biodostępność metoprololu pozostawała bez zmian, podczas gdy
biodostępność lerkanidypiny zmniejszyła się o 50%. Działanie to może wynikać ze zmniejszenia
przepływu krwi przez wątrobę spowodowanego działaniem beta-adrenolityków, a zatem może też
wystąpić w przypadku innych produktów leczniczych należących do tej grupy leków. Niemniej jednak
lerkanidypinę można bezpiecznie stosować z lekami blokującymi receptory ß-adrenergiczne.
Digoksyna
Nie wykazano interakcji farmakokinetycznej w wyniku stosowania 20 mg lerkanidypiny u pacjentów
leczonych stale ß-metyldigoksyną. U zdrowych ochotników leczonych digoksyną po podaniu 20 mg
lerkanidypiny zaobserwowano średnie zwiększenie Cmax digoksyny o 33%, podczas gdy ani AUC, ani
klirens nerkowy nie uległy znaczącej zmianie. Pacjentów przyjmujących jednocześnie digoksynę
należy uważnie obserwować, czy nie wystąpią u nich kliniczne objawy zatrucia digoksyną.
Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Fluoksetyna
Badanie interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 oraz CYP3A4) przeprowadzone z udziałem
zdrowych ochotników w wieku 65 lat ± 7 (średnia ± odchylenie standardowe) nie wykazało klinicznie
istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych lerkanidypiny.
Cymetydyna
Równoczesne stosowanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje znaczących zmian
stężenia lerkanidypiny w osoczu, jednak w przypadku większych dawek należy zachować ostrożność,
ponieważ może zwiększyć się biodostępność lerkanidypiny, a zatem również jej działanie
hipotensyjne.
Symwastatyna
Po wielokrotnym podaniu 20 mg lerkanidypiny równocześnie z 40 mg symwastatyny, AUC
lerkanidypiny nie uległo znaczącej zmianie, podczas gdy AUC symwastatyny zwiększyło się o 56%, a
AUC jej czynnego metabolitu, ß-hydroksykwasu, zwiększyło się o 28%. Kliniczne znaczenie tych
zmian jest mało prawdopodobne. Nie oczekuje się interakcji w przypadku, gdy lerkanidypina jest
podawana rano, a symwastatyna wieczorem, zgodnie z zaleceniami dla tego produktu leczniczego.
Warfaryna
Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny zdrowym ochotnikom na czczo nie zmieniło
właściwości farmakokinetycznych warfaryny.
Leki moczopędne i inhibitory ACE
Lerkanidypina może być bezpiecznie stosowana z lekami moczopędnymi i inhibitorami ACE.
Inne produkty lecznicze wpływające na ciśnienie tętnicze
Podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, może wystąpić nasilenie
działania hipotensyjnego, jeśli lerkanidypina jest podawana z innymi produktami leczniczymi
mającymi wpływ na ciśnienie tętnicze, takimi jak alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu objawów
związanych z zaburzeniami układu moczowego, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
neuroleptyki. Natomiast jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami może prowadzić do osłabienia
działania hipotensyjnego.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Lercaprel oceniano w pięciu badaniach klinicznych
z podwójnie ślepą próbą, z grupą kontrolną oraz w trakcie dwóch długoterminowych otwartych
badaniach rozszerzonych. Lercaprel w dawkach 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg, 20 mg + 20 mg
podano ogółem 1141 pacjentom. Działania niepożądane produktu złożonego są podobne do działań
niepożądanych obserwowanych dla poszczególnych substancji podawanych w monoterapii.
Najczęście zgłaszane działania niepożądane podczas stosowania produktu leczniczego Lercaprel to:
kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) i ból głowy (1,67%).
Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych
Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych dotyczących produktu leczniczego
Lercaprel o mocy 10 mg + 10 mg, 20 mg + 10 mg, 20 mg + 20 mg, dla których istnieje uzasadniony
związek przyczynowo-skutkowy, zestawiono w poniższej tabeli według klasyfikacji układów i
narządów MedDRA i według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do
<1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 i <1/1 000), bardzo rzadko
(<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: małopłytkowość
Rzadko: zmniejszenie stężenia hemoglobiny
Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hiperkaliemia
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: lęk
Zaburzenia układu nerwowego
Często: zawroty głowy, ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy ortostatyczne
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Rzadko: szum uszny
Zaburzenia serca
Niezbyt często: tachykardia, kołatanie serca
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często: nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie
Rzadko: zapaść krążeniowa
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: kaszel
Rzadko: suchość błony śluzowej gardła, ból w jamie
ustnej i gardle
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: ból brzucha, zaparcie, nudności
Rzadko: niestrawność, obrzęk warg, zaburzenia języka,
biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej,
zapalenie dziąseł
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie
aktywności AspAT
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: rumień
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy,
zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: ból stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: częstomocz
Rzadko: oddawanie moczu w nocy, wielomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: zaburzenia erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: osłabienie, zmęczenie, odczucie gorąca, obrzęki
obwodowe
Działania niepożądane występujące wyłącznie u jednego pacjenta zostały zaklasyfikowane z częstością
rzadko
Charakterystyka wybranych działań niepożądanych
Częstość występowania wybranych działań niepożądanych często obserwowanych w monoterapii
enalaprylem i lerkanidypiną, które zgłoszono w randomizowanych badaniach klinicznych z podwójnie
ślepą próbą, z analizą czynnikową, zaprezentowano w tabeli poniżej.
Placebo
(n=113)
E20
(n=111)
L20 (n=113) E20/L20
(n=116)
Pacjenci z jakimkolwiek
działaniem
niepożądanym
5,3% 10,8% 8,8% 8,6%
Kaszel 1,8% 3,6% - 1,7%
Zawroty głowy - 1,8% - 0,9%
Ból głowy 0,9% 0,9% 1,8% 0,9%
Obrzęki obwodowe 0,9% - 1,8% -
Tachykardia - 1,8% 3,5% 0,9%
Kołatanie serca - 0,9% 0,9% -
Nagłe zaczerwienienie - - 1,8% 0,9%
Wysypka - 0,9% 0,9% -
Zmęczenie - - - 0,9%
Dodatkowe informacje dotyczące poszczególnych składników
Działania niepożądane zgłaszane w odniesieniu do jednego ze składników (enalapryl lub
lerkanidypina) mogą również stanowić działanie niepożądane produktu leczniczego Lercaprel, nawet
jeśli nie były obserwowane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do
obrotu.
Enalapryl
Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem enalaprylu to:
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Niezbyt często: niedokrwistość (w tym aplastyczna i hemolityczna)
Rzadko: neutropenia, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematokrytu,
małopłytkowość, agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku kostnego, pancytopenia,
powiększenie węzłów chłonnych, choroby autoimmunologiczne
Zaburzenia endokrynologiczne
Nieznana: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of
inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hipoglikemia (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia psychiczne
Często: depresja
Niezbyt często: dezorientacja, zdenerwowanie, bezsenność
Rzadko: niezwykłe sny, zaburzenia snu
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: zawroty głowy
Często: ból głowy, omdlenie, zaburzenia smaku
Niezbyt często: senność, parestezje, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia oka
Bardzo często: zamazane widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szum uszny
Zaburzenia serca
Często: ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, tachykardia
Niezbyt często: kołatanie serca, zawał mięśnia sercowego lub zaburzenia krążenia mózgowego*,
prawdopodobnie wtórny do nadmiernego niedociśnienia u pacjentów wysokiego ryzyka (patrz punkt
4.4.)
* częstość występowania była porównywalna do zdarzeń zaobserwowanych podczas badań
klinicznych z zastosowaniem placebo i w aktywnych grupach kontrolnych
Zaburzenia naczyniowe
Często: niedociśnienie (w tym ortostatyczne)
Niezbyt często: nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko: objaw Raynauda
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często: kaszel
Często: duszność
Niezbyt często: wyciek wodnisty z nosa, ból gardła i chrypka, skurcz oskrzeli/astma
Rzadko: nacieki płucne, zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie pęcherzyków
płucnych/eozynofilowe zapalenie płuc
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: nudności
Często: biegunka, ból brzucha
Niezbyt często: niedrożność jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcie, brak łaknienia,
podrażnienie żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wrzód trawienny
Rzadko: zapalenie błony śluzowej jamy ustne/owrzodzenia aftowe, zapalenie języka
Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: niewydolność wątroby, zapalenie wątroby - wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne,
martwica wątroby, cholestaza (w tym żółtaczka)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: wysypka, reakcje nadwrażliwości/obrzęk naczynioruchowy: zgłaszano obrzęk twarzy,
kończyn, warg, języka, głośni i (lub) gardła (patrz punkt 4.4)
Niezbyt często: nadmierna potliwość, świąd, pokrzywka, łysienie
Rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, złuszczające zapalenie skóry,
toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzyca, erytrodermia
Opisywano zespół, który może obejmować niektóre lub wszystkie z następujących objawy: gorączka,
zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, ból mięśni i zapalenie mięśni, ból stawów i zapalenie
stawów, dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przyspieszone opadanie krwinek
czerwonych, eozynofilia oraz leukocytoza. Może wystąpić wysypka, uczulenie na światło lub inne
objawy dermatologiczne.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek, białkomocz
Rzadko: skąpomocz
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: zaburzenia erekcji
Rzadko: ginekomastia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: astenia
Często: zmęczenie
Niezbyt często: złe samopoczucie, gorączka
Badania diagnostyczne
Często: hiperkaliemia, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
Niezbyt często: zwiększenie stężenia mocznika we krwi, hiponatremia
Rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy
Lerkanidypina
Działania niepożądane najczęściej zgłaszane w badaniach klinicznych oraz z doświadczenia po
wprowadzeniu produktu do obrotu to: obrzęki obwodowe, nagłe zaczerwienienie, tachykardia i
kołatanie serca.
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy
Niezbyt często: zawroty głowy
Rzadko: senność, omdlenie
Zaburzenia serca
Często: tachykardia, kołatanie serca
Rzadko: dławica piersiowa
Zaburzenia naczyniowe
Często: nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy
Niezbyt często: niedociśnienie
Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często: nudności, dyspepsja, ból brzucha
Rzadko: biegunka, wymioty
Nieznana: przerost dziąseł1, mętny płyn otrzewnowy1
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana: zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w osoczu1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: wysypka, świąd
Rzadko: pokrzywka
Nieznana: obrzęk naczynioruchowy1
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: ból mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: wielomocz
Rzadko: częstomocz
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: obrzęk obwodowy
Niezbyt często: osłabienie, zmęczenie
Rzadko: ból w klatce piersiowej
1 działania niepożądane ze spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu
W rzadkich przypadkach niektóre pochodne dihydropirydyny mogą powodować ból w okolicy
przedsercowej lub dławicę piersiową. Bardzo rzadko u pacjentów z dławicą piersiową może wystąpić
zwiększenie częstości, wydłużenie czasu trwania lub nasilenie napadów. W pojedynczych
przypadkach może wystąpić zawał mięśnia sercowego.
Nie stwierdzono działania niepożądanego lerkanidypiny dotyczącego stężenia cukru we krwi czy
stężeń lipidów w surowicy.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Enalaprili maleas 10 mg + Lercanidipini hydrochloridum 10 mg | Tabletki powlekane | 18395 | 100250633 | ChPL: 2021-07-07, Ulotka: 2021-07-07 |
| Enalaprili maleas 20 mg + Lercanidipini hydrochloridum 10 mg | Tabletki powlekane | 18396 | 100250640 | ChPL: 2021-07-07, Ulotka: 2021-07-07 |
| Enalaprili maleas 20 mg (co odpowiada 15,29 mg enalaprylu) + Lercanidipini hydrochloridum 20 mg (co odpowiada 18,88 mg lerkanidypiny) | Tabletki powlekane | 22077 | 100316094 | ChPL: 2021-07-07, Ulotka: 2021-07-07 |