Lefisyo

Kiedy nie przyjmować leku Lefisyo – Jeśli pacjent ma uczulenie na lewometadon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). – Jeśli pacjent przyjmuje inhibitory monoaminooksydazy (ang. monoamine oxidase inhibitors (MAO), leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona lub depresji) lub jeśli pacjent zaprzestał ich przyjmowania w ciągu ostatnich dwóch tygodni. – Jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą neutralizować lub zmieniać działanie leku Lefisyo, takie jak pentazocyna i buprenorfina. Niemniej leki te można stosować w leczeniu przedawkowania leku Lefisyo. Ostrzeżenia i środki ostrożności Lewometadon może być stosowany tylko u pacjentów uzależnionych od opiatów (opioidów) przez lekarzy upoważnionych do prowadzenia leczenia substytucyjnego, ponieważ standardowe dawki stosowane w leczeniu substytucyjnym mogą powodować ciężkie zatrucie lub nawet prowadzić do zgonu u pacjentów z nietolerancją opiatów. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lefisyo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli którakolwiek z niżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta. Lekarz rozpocznie leczenie tylko wtedy, jeśli będzie to konieczne. Odnosi się to w szczególności do następujących przypadków: – Ciąża i karmienie piersią – Zaburzenia świadomości – Stosowanie tego leku jednocześnie z innymi lekami, które hamują niektóre funkcje mózgu (takie jak kontrola oddychania) (patrz punkt „Lek Lefisyo a inne leki” oraz „Lefisyo z alkoholem”) – Jednoczesne stosowanie leku Lefisyo z lekami uspokajającymi lub tabletkami nasennymi (takimi jak benzodiazepiny i pokrewne leki): Może to prowadzić do senności, spłycenia i osłabienia oddechu oraz śpiączki i może również prowadzić do zgonu (patrz również punkt „Lek Lefisyo a inne leki”) – Choroby, w których należy unikać depresji oddechowej, takie jak: • Astma • Choroby płuc z przewlekłym zwężeniem dróg oddechowych • Niewydolność serca wywołana ciężką chorobą płuc • Umiarkowana do ciężkiej depresja oddechowa (wolny lub płytki, nieskuteczny oddech, prowadzący do zwiększenia stężenia dwutlenku węgla i zmniejszenia stężenia tlenu w organizmie) oraz duszności (uczucie braku tchu) • Małe stężenie tlenu we krwi • Zwiększenie stężenia dwutlenku węgla we krwi W przypadku tych chorób oddychanie może być utrudnione lub może wystąpić zatrzymanie oddechu, nawet podczas stosowania standardowych dawek leku Lefisyo. Możliwe jest zaostrzenie istniejącej wcześniej astmy lub wysypek skórnych oraz nieprawidłowości w morfologii krwi, w szczególności jeśli pacjent ma skłonności do uczuleń. – Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe: Może ulegać dalszemu zwiększeniu – Niskie ciśnienie tętnicze krwi spowodowane odwodnieniem – Powiększenie gruczołu krokowego z niecałkowitym opróżnianiem pęcherza moczowego – Zapalenie trzustki – Zaburzenia dróg żółciowych – Niedrożność i choroby zapalne jelit – Guz chromochłonny, tj. rak nadnerczy wydzielający hormony – Niedoczynność tarczycy (stan, w którym tarczyca nie produkuje wystarczającej ilości hormonów) – Ryzyko samobójstwa: W przypadku przyjmowania opiatów, w szczególności w skojarzeniu z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu depresji (leki przeciwdepresyjne), alkoholem i innymi substancjami, takimi jak benzodiazepiny, próby samobójcze mogą być jedną z oznak klinicznych uzależnienia od substancji. Jeśli pacjent nie może przerwać jednoczesnego przyjmowania takich substancji należy omówić to z lekarzem lub poradnią specjalistyczną. – Ciężkie schorzenia jamy brzusznej: Leczenie lekiem Lefisyo może również maskować ciężkie schorzenia jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów zaburzeń ze strony jamy brzusznej należy rozpocząć regularne monitorowanie stanu pacjenta do czasu ustalenia dokładnej przyczyny. – Arytmia serca (zaburzenia rytmu serca) lub wydłużenie czynności komór, znane jako wydłużenie odstępu QT, lub zaburzenia równowagi mineralnej, w szczególności w przypadku niskiego stężenia potasu we krwi. Niektóre opiaty mogą wpływać na przewodnictwo w mięśniu sercowym (wydłużenie odstępu QT w EKG). Może to powodować niebezpieczne zaburzenia rytmu serca (zbyt szybkie, niemiarowe bicie serca; „torsade de pointes”). W przypadku występowania u pacjenta nieregularnego bicia serca lub omdleń należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. – Leczenie lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III – Spowolnienie bicia serca U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą nerek, ciężką przewlekłą chorobą wątroby lub w złym stanie ogólnym dawkę należy zmniejszyć. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lefisyo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta występują zaburzenia nadnerczy. Leczenie należy prowadzić z zachowaniem ostrożności. Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, jeśli podczas przyjmowania leku Lefisyo u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów: osłabienie, zmęczenie, brak apetytu, nudności, wymioty lub niskie ciśnienie tętnicze krwi. Mogą to być objawy produkowania przez nadnercza zbyt małej ilości hormonu o nazwie kortyzol i u pacjenta konieczne może być przyjmowanie suplementacji hormonalnej. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi silny ból w górnej części brzucha, mogący promieniować do pleców, nudności, wymioty lub gorączka, ponieważ mogą to być objawy zapalenia trzustki lub dróg żółciowych. Długotrwałe stosowanie opioidów może powodować zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i zwiększenie stężenia hormonu o nazwie prolaktyna. W przypadku wystąpienia objawów takich jak obniżony popęd seksualny, impotencja lub brak miesiączki należy skontaktować się z lekarzem. Zaburzenia oddychania w czasie snu Lek Lefisyo może powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, takie jak bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu) i hipoksemię związaną ze snem (małe stężenie tlenu we krwi). Objawami mogą być przerwy w oddychaniu podczas snu, nocne budzenie z powodu duszności, trudności w utrzymaniu snu lub nadmierna senność w ciągu dnia. Jeśli pacjent lub inna osoba zauważy takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki. Tolerancja, uzależnienie i nałogowe przyjmowanie Ten lek zawiera lewometadon, który jest lekiem opioidowym. Wielokrotne stosowanie opioidów może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku (organizm pacjenta przyzwyczaja się do działania leku, co określa się mianem „tolerancji”). Wielokrotne stosowanie leku Lefisyo może również prowadzić do uzależnienia, nadużywania i nałogowego przyjmowania, co może skutkować zagrażającym życiu przedawkowaniem. Uzależnienie lub nałogowe przyjmowanie może sprawiać, że pacjent czuje, że nie ma kontroli nad ilością przyjmowanego leku lub częstością jego przyjmowania. Ryzyko rozwoju uzależnienia lub nadużywania jest różne u różnych pacjentów. U pacjenta może występować większe ryzyko rozwoju nadużywania lub uzależnienia od leku Lefisyo, jeśli: - Pacjent lub członek jego rodziny kiedykolwiek nadużywał lub był uzależniony od alkoholu, leków wydawanych na receptę lub nielegalnych narkotyków („uzależnienie”). - Pacjent pali papierosy. - Pacjent kiedykolwiek miał zaburzenia nastroju (depresja, zaburzenia lękowe lub zaburzenia osobowości) lub był leczony przez psychiatrę z powodu innych chorób psychicznych. Jeśli podczas przyjmowania leku Lefisyo pacjent zauważy którykolwiek z niżej wymienionych objawów, może to świadczyć rozwinięciu się u niego uzależnienia lub nadużywania. - Pacjent odczuwa potrzebę przyjmowania leku dłużej niż zalecił to lekarz. - Pacjent odczuwa potrzebę przyjmowania większej dawki niż zalecana. - Pacjent stosuje lek z powodów innych niż ten, z którego lek został przepisany, na przykład „aby się uspokoić” lub aby „móc zasnąć”. - Pacjent wielokrotnie podejmował nieudane próby przerwania lub kontrolowania stosowania leku. - Po przerwaniu przyjmowania leku pacjent czuje się źle i czuje się lepiej po ponownym przyjęciu leku („objawy odstawienia”). Jeśli pacjent zauważy u siebie którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, powinien porozmawiać z lekarzem i omówić najlepszy dla siebie sposób leczenia, w tym odpowiedni moment przerwania leczenia i bezpieczny sposób przerwania leczenia (patrz punkt 3, Przerwanie przyjmowania leku Lefisyo). Dalsze informacje Długotrwałe i wielokrotne stosowanie lewometadonu może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz przyzwyczajenia z utratą skuteczności, znanego jako tolerancja. Przerwanie leczenia po stosowaniu wielokrotnym lub w przypadku uzależnienia od opiatów, lub podanie antagonisty opiatowego (substancji, która może blokować działanie opiatów) może wywołać zespół odstawienia. Przyjmowanie leku Lefisyo przez osoby, które nie są przyzwyczajone do wielokrotnego i regularnego przyjmowania opioidów, stanowi zagrożenie życia i może prowadzić do zgonu w wyniku zatrzymania oddechu. Lek Lefisyo jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Nadużywanie leku Lefisyo poprzez wstrzykiwanie go do żyły prowadzi do przedawkowania i wystąpienia zagrażających życiu działań niepożądanych, takich jak zakażenie krwi, zapalenie żył i zablokowanie naczyń krwionośnych w płucach przez zakrzep. Nadużywanie narkotyków i leków podczas leczenia substytucyjnego może prowadzić do wystąpienia incydentów zagrażających życiu i należy tego bezwzględnie unikać. Lekarz będzie przeprowadzać regularne badania moczu w celu sprawdzenia, czy pacjent nie przyjmuje jednocześnie narkotyków. Podczas stosowania lewometadonu ważne jest, aby pamiętać, że siła działania lewometadonu jest około dwukrotnie większa niż racematu metadonu (patrz również punkt 3 „Jak przyjmować lek Lefisyo”). Skutki niewłaściwego użycia do celów dopingowych Przyjmowanie leku Lefisyo może powodować pozytywne wyniki kontrolnych testów antydopingowych. Ponadto, niewłaściwe stosowanie leku Lefisyo jako substancji dopingującej może powodować zagrożenia dla zdrowia. Lek Lefisyo a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych (stosowanych) przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować (stosować). Przyjmowanie innych leków może mieć wpływ na wymaganą dawkę dobową leku Lefisyo. Jeśli pacjent zauważy jakiekolwiek objawy nasilonego działania lub objawy odstawienia leku Lefisyo, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Nie wolno przyjmować leku Lefisyo jednocześnie z następującymi lekami: – Inhibitory monoaminooksydazy: Leki stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona. Należy zaprzestać stosowanie tych leków na co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczeniem lekiem Lefisyo. W przeciwnym wypadku może wystąpić zagrażające życiu działanie supresyjne lub pobudzające na oddychanie i krążenie. – Pentazocyna, buprenorfina: Leki stosowane w leczeniu silnego bólu. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z lekiem Lefisyo mogą wystąpić objawy odstawienia. Nie wolno stosować buprenorfiny wcześniej niż przed upływem 20 godzin od odstawienia leku Lefisyo. W wyjątkowych przypadkach leki te można przyjmować jednocześnie z tym lekiem, jeśli są stosowane w celu leczenia przedawkowania leku Lefisyo. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ mogą one zmieniać działanie leku Lefisyo: – Inne leki hamujące niektóre funkcje mózgu (na przykład kontrolę oddychania), takie jak • Silne leki przeciwbólowe (w tym opioidy) • Niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychiatrycznych, których nazwa substancji czynnej zwykle kończy się na „- azyna”, takie jak fenotiazyna • Tabletki nasenne • Leki przeciwpadaczkowe, takie jak barbiturany, których nazwa substancji czynnej zwykle kończy się na „-tal”, takie jak fenobarbital • Leki narkotyczne • Niektóre leki stosowane w leczeniu depresji znane jako trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (np. trimipramina i doksepina) W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z lekiem Lefisyo mogą one powodować wzajemne nasilenie działania na funkcje mózgu i poprzez to mogą powodować na przykład senność lub spłycenie i osłabienie oddechu (patrz punkt „Ostrzeżenia i osłabienie oddechu”). Należy dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. – Leki uspokajające i tabletki nasenne znane jako benzodiazepiny (zwykle kończące się na „-zepam”, takie jak diazepam, flunitrazepam) i pokrewne leki (takie jak zolpidem). Jednoczesne stosowanie leku Lefisyo i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne leki, zwiększa ryzyko senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie należy rozważyć jedynie, gdy zastosowanie innych opcji leczenia nie jest możliwe. Jeśli jednak lekarz przepisał lek Lefisyo jednocześnie z lekami o działaniu uspokajającym, powinien ograniczyć dawkę i czas jednoczesnego stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach uspokajających i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. Pomocne może być poinformowanie znajomych lub krewnych, aby byli świadomi wyżej wymienionych objawów przedmiotowych i podmiotowych. W przypadku wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem. – Niektóre leki stosowane w leczeniu depresji znane jako selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors (SSRI), takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna) – Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (takie jak rezerpina, klonidyna, urapidyl i prazosyna) – Cymetydyna, lek stosowany w celu zmniejszenia wytwarzania soku żołądkowego – Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol) – Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (na przykład leki przeciwarytmiczne klasy I i III, takie jak amiodaron) – Tabletki antykoncepcyjne – Karbamazepina i fenytoina, leki stosowane w leczeniu padaczki – Kannabidiol (lek stosowany w leczeniu napadów drgawek) – Gabapentyna i pregabalina (leki stosowane w leczeniu padaczki, nerwobólów lub lęku), mogą zwiększać ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej (trudności z oddychaniem) i mogą zagrażać życiu – Leki stosowane w leczeniu niektórych zakażeń bakteryjnych, takie jak ryfampicyna, leki znane jako antybiotyki makrolidowe, cyprofloksacyna, kwas fusydowy – Dziurawiec zwyczajny – Spironolakton (diuretyk) – Leki hamujące namnażanie wirusa HIV (takie jak efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir, didanozyna, stawudyna, zydowudyna). Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu i leków przeciwdepresyjnych (takich jak citalopram, duloksetyna, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina, wenlafaksyna, amitryptylina, klomipramina, imipramina, nortryptylina). Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów, takich jak: • Zmiany stanu psychicznego (na przykład pobudzenie, halucynacje, śpiączka) • Przyspieszone tętno, niestabilne ciśnienie tętnicze krwi, gorączka • Nadmiernie wyrażone odruchy, zaburzenia koordynacji, sztywność mięśni • Objawy żołądkowo-jelitowe (takie jak nudności, wymioty, biegunka) Lefisyo z alkoholem Nie należy pić alkoholu podczas przyjmowania leku Lefisyo. Alkohol może w sposób nieprzewidywalny nasilić działanie leku i spowodować ciężkie zatrucie z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi, takimi jak senność, spłycenie i osłabienie oddechu oraz śpiączka, w niektórych przypadkach również prowadząc do zgonu. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Lewometadon przenika do łożyska i krwi nienarodzonego dziecka. Lek Lefisyo może być stosowany w okresie ciąży po wnikliwym rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka, najlepiej w warunkach nadzoru w specjalistycznym ośrodku medycznym. Z powodu zmian metabolicznych zachodzących w przebiegu ciąży, konieczne może być zwiększenie dawki leku. Z uwagi na dobrostan płodu lekarz może również zalecić podzielenie dawki dobowej. Przewlekłe stosowanie w okresie ciąży może prowadzić do przyzwyczajenia i uzależnienia płodu od lewometadonu, jak również do wystąpienia u dziecka objawów odstawienia po urodzeniu, co często wymaga leczenia w warunkach szpitalnych. Niektóre badania wykazały wady wrodzone lub zaburzenia rozwoju układu nerwowego (zaburzenia rozwojowe we wczesnym dzieciństwie) u dzieci urodzonych przez matki, które stosowały metadon w czasie ciąży w celu leczenia uzależnienia od opioidów. Nie jest jednak możliwe ustalenie, czy jest to spowodowane stosowaniem metadonu, czy innymi czynnikami, takimi jak stan zdrowia matki oraz warunki społeczne i środowiskowe związane z uzależnieniem od opioidów. Ponadto, przyjmowanie lewometadonu przed oraz w trakcie porodu może prowadzić do problemów z oddychaniem u noworodka. Karmienie piersią Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjentka karmi piersią lub rozważa karmienie piersią podczas przyjmowania lewometadonu, ponieważ lek może wpływać na dziecko. Należy obserwować dziecko w kierunku wystąpienia nieprawidłowych objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak zwiększona senność (większa niż zwykle), trudności z oddychaniem i wiotkość. W przypadku zauważenia tych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Płodność Odnotowano, że metadon w leczeniu podtrzymującym wywołuje zaburzenia czynności seksualnych u pacjentów płci męskiej. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ten lek, nawet stosowany w zamierzony sposób, może zmieniać reakcje pacjenta w sposób zaburzający zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jest to szczególnie istotne w przypadku jednoczesnego przyjmowania z alkoholem i niektórymi innymi lekami (patrz również punkt „Lek Lefisyo a inne leki”). Decyzja o zdolności prowadzenia pojazdów jest podejmowana w każdym indywidualnym przypadku przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę indywidualną odpowiedź pacjenta i określone dawkowanie. Lek Lefisyo zawiera benzoesan sodu Lek zawiera 0,3 mg benzoesanu sodu w każdym ml. Lek Lefisyo zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niżej wymienione objawy odstawienia występują często na początku leczenia (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 osób): – Lęk – Utrata apetytu – Mimowolne drganie mięśni – Depresja – Skurcze jelit, skurcze żołądka – Nudności, wymioty – Biegunka – Gorączka, naprzemienne dreszcze i uderzenia gorąca – Ziewanie – Gęsia skórka – Spadek masy ciała – Przyspieszone bicie serca – Katar, kichanie – Rozszerzone źrenice – Rozdrażnienie – Senność – Ból fizyczny – Omdlenie – Intensywne pocenie się – Nasilone łzawienie – Niepokój ruchowy i drżenie Inne możliwe działania niepożądane Często (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 osób) do niezbyt często (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 osób): – Spłycenie i osłabienie oddechu – Nudności, wymioty, zaparcia, skurcz dróg żółciowych – Kołatanie serca, wolniejsze bicie serca – Stan splątania, dezorientacja – Zawroty głowy, uspokojenie – Pokrzywka i inne rodzaje wysypki, świąd – Obniżony popęd seksualny i (lub) impotencja – Zmniejszona objętość moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu – Zatrzymanie wody w tkankach – Bezsenność, pobudzenie – Utrata apetytu, zmęczenie, osłabienie – Podekscytowanie i przygnębienie – Pocenie się, suchość jamy ustnej – Zamazane widzenie – Ból głowy Rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 osób) do bardzo rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 osób): – Zaczerwienienie skóry i uczucie gorąca – Zatrzymanie oddechu – Zatrzymanie akcji serca – Spadek ciśnienia tętniczego krwi przy zmianie pozycji na stojącą – Zaburzenia związane z krążeniem krwi – Krótkie okresy omdlenia z powodu nieregularnego bicia serca – Wstrząs – Krwawienie Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): – Niskie stężenie cukru we krwi – U pacjenta może rozwinąć się uzależnienie od leku Lefisyo (więcej informacji, patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) – Bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu) – Objawy związane z zapaleniem trzustki i dróg żółciowych (problem dotyczący zastawki w jelitach nazywany zaburzeniem czynności zwieracza Oddiego), np. silny ból w górnej części brzucha mogący promieniować do pleców, nudności, wymioty lub gorączka Uwaga Po osiągnięciu regularnej dawki dobowej działania niepożądane mogą ulec złagodzeniu w ciągu kilku tygodni. Zaparcia i zwiększone pocenie się często utrzymują się i można je złagodzić, podejmując odpowiednie środki. Należy zapytać o to lekarza. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

– nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 – leczenie inhibitorami MAO lub okres dwóch tygodni od przerwania ich stosowania Podczas leczenia produktem leczniczym Lefisyo nie wolno stosować antagonistów leków narkotycznych ani innych agonistów/antagonistów (np. pentazocyna i buprenorfina), za wyjątkiem leczenia przedawkowania.

Lewometadon może być stosowany tylko u pacjentów uzależnionych od opiatów (opioidów) przez lekarzy upoważnionych do prowadzenia leczenia substytucyjnego, ponieważ standardowe dawki stosowane w leczeniu substytucyjnym mogą powodować ciężkie zatrucie lub nawet prowadzić do zgonu u pacjentów z nietolerancją opiatów. Dokładna ocena wskazań i ścisłe monitorowanie medyczne są konieczne w następujących przypadkach: – Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6) – Zaburzenia świadomości – Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych i substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy lub oddechowy – Zaburzenia, w przypadku których należy unikać depresji układu oddechowego – Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe – Niedociśnienie tętnicze w przebiegu hipowolemii – Rozrost gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu – Zapalenie trzustki – Zaburzenia dróg żółciowych – Niedrożność i choroby zapalne jelit – Guz chromochłonny – Niedoczynność tarczycy – Umiarkowane do ciężkich zaburzenia układu oddechowego i oddychania – Bradykardia – Leczenie lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III Płuca i oddychanie Produkt leczniczy Lefisyo należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z: – Astmą – Przewlekłą obturacyjną chorobą płuc – Sercem płucnym – Bardzo ograniczoną rezerwą oddechową – Istniejącymi wcześniej zaburzeniami oddychania – Hipoksją lub hiperkapnią Nawet przy standardowych dawkach terapeutycznych leków narkotycznych u tych pacjentów może wystąpić obniżenie aktywności układu oddechowego z jednoczesnym zwiększeniem oporu w drogach oddechowych, co może prowadzić do bezdechu. U pacjentów predysponowanych do takich zjawisk atopowych może dojść do zaostrzenia istniejącej astmy, nasilenia wysypek skórnych i wystąpienia odchyleń w morfologii krwi (eozynofilia). Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym ośrodkowy bezdech senny (CSA, ang. Central Sleep Apnoea) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko CSA w stopniu zależnym od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ciśnienie śródczaszkowe Depresyjny wpływ leków narkotycznych na oddychanie i ich zdolność do zwiększania ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego mogą ulec znacznemu nasileniu w przypadku wcześniej istniejącego zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego. Z uwagi na profil skuteczności lewometadonu jako μ-agonisty należy stosować go ze szczególną ostrożnością i wyłącznie, gdy uzna się, że jego stosowanie jest niezbędne w leczeniu tych pacjentów. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem produktu leczniczego Lefisyo i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lefisyo i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne może doprowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na to ryzyko, jednoczesne przepisywanie tych uspokajających produktów leczniczych należy zarezerwować dla pacjentów, u których zastosowanie innych opcji leczenia nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o przepisaniu produktu leczniczego Lefisyo jednocześnie z uspokajającymi produktami leczniczymi, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych depresji oddechowej i sedacji. Z tego względu usilnie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Ryzyko związane z jednoczesnym spożywaniem alkoholu Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym lewometadonu, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia lewometadonem (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie Nadużywanie substancji i produktów leczniczych podczas leczenia substytucyjnego może prowadzić do wystąpienia incydentów zagrażających życiu i należy tego bezwzględnie unikać. Należy przeprowadzać regularne badania moczu w celu wykrycia ewentualnego jednoczesnego stosowania innych nielegalnych substancji. Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka Leczenie musi być prowadzone z zachowaniem szczególnej ostrożności w następujących przypadkach – Bardzo wrażliwi pacjenci: Próby samobójcze są jedną z oznak klinicznych uzależnienia od substancji w przypadku przyjmowania opiatów, w szczególności w skojarzeniu z lekami przeciwdepresyjnymi, alkoholem i innymi substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy. U pacjentów stosujących substancje w niekontrolowany sposób i przejawiających utrzymujące się wysoce ryzykowne zachowania mimo odpowiednich interwencji farmakoterapeutycznych należy rozważyć indywidualną ocenę i planowanie leczenia, które może obejmować opiekę stacjonarną w szpitalu. – Ostre schorzenia jamy brzusznej: Leczenie produktem leczniczym Lefisyo może maskować rozpoznanie lub przebieg kliniczny u pacjentów z a ostrymi schorzeniami jamy brzusznej. Z tego powodu, pacjentów z objawami przedmiotowymi ostrych schorzeń jamy brzusznej podczas leczenia substytucyjnego należy szczególnie uważnie monitorować do czasu ustalenia ostatecznego rozpoznania. – Pacjenci ze znanym lub podejrzewanym wydłużeniem odstępu QT lub zaburzeniami równowagi elektrolitowej, w szczególności hipokaliemią i (lub) arytmią serca: Podczas stosowania agonistów receptorów opiatowych µ należy wziąć pod uwagę możliwość wydłużenia odstępu QT i następowego wystąpienia polimorficznego częstoskurczu komorowego (torsade de pointes). Jako ogólna zasada, przed rozpoczęciem terapii, wszystkich pacjentów należy pytać o wcześniejsze schorzenia serca i niewyjaśnione omdlenia. Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia arytmii serca. Należy wykonać badanie EKG przed rozpoczęciem terapii i po dwóch tygodniach leczenia w celu potwierdzenia działania leku substytucyjnego na odstęp QT i ilościowej oceny tego działania. Podobnie, zaleca się wykonanie badania EKG przed zwiększeniem dawki oraz kontrolnego badania EKG co najmniej raz na rok. W przypadku niewyjaśnionych omdleń należy wziąć pod uwagę możliwość występowania przyczyn kardiologicznych. W przypadku każdej zmiany dodatkowego leku należy rozważyć możliwość interakcji wpływającej na odstęp QT. Niewydolność kory nadnerczy Lewometadon należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy, ponieważ opioidy mogą zmniejszać produkcję kortyzolu. Opioidy mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności kory nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie tętnicze krwi. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Lewometadon może spowodować zaburzenia czynności i skurcz zwieracza Oddiego, zwiększając ryzyko objawów dotyczących dróg żółciowych i zapalenia trzustki. Dlatego lewometadon należy podawać ostrożnie pacjentom z zapaleniem trzustki i chorobami dróg żółciowych. Obniżony poziom hormonów płciowych i podwyższony poziom prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidów może wiązać się z obniżeniem poziomu hormonów płciowych i podwyższeniem poziomu prolaktyny. Objawy obejmują zmniejszenie libido, impotencję lub brak miesiączki. Hipoglikemia Hipoglikemię obserwowano w odniesieniu do przedawkowania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) lub zwiększania dawki. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia cukru we krwi podczas zwiększania dawki (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Lewometadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowymi sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może się kumulować w organizmie. Pojedyncza dawka podawana w celu złagodzenia objawów, jeśli będzie powtarzana codziennie, może się skumulować i doprowadzić do śmierci. Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania lewometadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Może on powodować uzależnienie w przypadkach długotrwałego i wielokrotnego stosowania. W przypadku nagłego odstawienia lub stosowania antagonisty opiatowego można spodziewać się ciężkich, niekiedy zagrażających życiu objawów odstawienia. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Lefisyo może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. Opioid Use Disorder) jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Dalsze informacje Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą nerek, ciężką przewlekłą chorobą wątroby lub w złym stanie ogólnym (patrz punkt 4.2). Podczas stosowania lewometadonu ważne jest, aby pamiętać, że siła działania lewometadonu jest około dwukrotnie większa niż racematu metadonu (patrz punkt 4.2). Stosowanie produktu leczniczego Lefisyo przez osoby nietolerujące opiatów zagraża życiu i może prowadzić do zgonu z powodu zatrzymania oddechu. Produkt leczniczy Lefisyo jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Nadużywanie dożylnego stosowania produktu leczniczego Lefisyo może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, na przykład sepsy, zapalenia żył i zatorowości płucnej, a nawet zgonu. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lefisyo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych klinicznych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Kontrolne testy antydopingowe Stosowanie produktu leczniczego Lefisyo może powodować pozytywne wyniki kontrolnych testów antydopingowych. Ponadto niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Lefisyo jako substancji dopingującej może powodować zagrożenia dla zdrowia. Produkt leczniczy Lefisyo zawiera sodu benzoesan. Produkt leczniczy zawiera 0,3 mg benzoesanu sodu w każdym ml. Produkt leczniczy Lefisyo zawiera sód. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. Ponadto, w zależności od objawów klinicznych, w przypadku interakcji opisanych w niniejszym punkcie może być konieczne dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) jednocześnie stosowanego leku. Przeciwwskazane są następujące skojarzenia (patrz punkt 4.3): – W przypadku przyjmowania przez pacjenta inhibitorów MAO w okresie ostatnich 14 dni przed rozpoczęciem stosowania opioidów (np. petydyna) obserwowano zagrażające życiu działanie (zarówno depresyjne, jak i pobudzające pod względem objawów) na ośrodkowy układ nerwowy, czynność układu oddechowego i krążenia. Takich reakcji nie można wykluczyć dla lewometadonu. – U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów w trakcie leczenia substytucyjnego metadonem pentazocyna i buprenorfina mogą powodować zespół odstawienia. Nie wolno stosować buprenorfiny wcześniej niż przed upływem 20 godzin od odstawienia produktu leczniczego Lefisyo. W przypadku stosowania lewometadonu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi należy uwzględnić następujące interakcje: Może wystąpić wzajemne nasilenie działania na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy w przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy, na przykład z – Silnymi lekami przeciwbólowymi (w tym opiaty) – Alkoholem (patrz punkt 4.4) – Pochodnymi fenotiazyny – Barbituranami i innymi tabletkami nasennymi lub lekami narkotycznymi – Trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnym Uspokajające produkty lecznicze, takie jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne: Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne, zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego stosowania (patrz punkt 4.4). Gabapentynoidy: Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: – Rezerpina – Klonidyna – Urapidyl – Prazosyna Stężenie lewometadonu w osoczu może ulec zwiększeniu, a czas trwania działania może się wydłużyć w przypadku jednoczesnego stosowania produktów leczniczych i substancji hamujących metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), takich jak: – Cymetydyna – Leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol) – Antybiotyki makrolidowe – Leki przeciwarytmiczne – Środki antykoncepcyjne – Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors (SSRI), takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna) – Cyprofloksacyna. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. Może wystąpić zmniejszenie stężenia lewometadonu w osoczu i skrócenie czasu jego działania przy jednoczesnym stosowaniu produktów leczniczych i substancji nasilających metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie, takich jak: – Karbamazepina – Fenobarbital – Fenytoina – Ryfampicyna – Dziurawiec zwyczajny – Spironolakton – Kwas fusydowy – Flunitrazepam – Efawirenz – Newirapina – Nelfinawir – Rytonawir – Amprenawir Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Zaleca się również ścisłe monitorowanie stanu pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, stosowania zbyt małej dawki leku i objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki w przypadku stosowania lewometadonu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, które są metabolizowane przez enzymy wątrobowe lub mogą wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się głównie z alfa-kwaśną glikoproteiną oraz albuminami, patrz punkt 5.2), jak również po przerwaniu stosowania takich produktów leczniczych lub substancji. Na przykład, po jednoczesnym stosowaniu przeciwwirusowych produktów leczniczych, zgłaszano zmniejszenie (didanozyna i stawudyna) lub zwiększenie (zydowudyna) stężenia przeciwwirusowych substancji czynnych w osoczu przy niezmienionym stężeniu lewometadonu w osoczu. U tych pacjentów wymagane jest ścisłe monitorowanie pod kątem odpowiedniej odpowiedzi klinicznej lub objawów przedmiotowych toksyczności. Serotoninergiczne produkty lecznicze: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i produktami leczniczymi działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowo- mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe.

Częstość występowania działań niepożądanych określono według następujących kategorii: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (1/1 000 do <1/100) Rzadko (1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Należy rozważyć wdrożenie odpowiedniej profilaktyki znanych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem opioidów (takich jak zaparcia). Często na początku leczenia substytucyjnego występują objawy odstawienia opiatów. Objawy te obejmują lęk, jadłowstręt, mimowolne i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, ból fizyczny, omdlenie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. Inne możliwe działania niepożądane: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Utrata apetytu. Częstość nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Niezbyt często do często: Euforia i dysforia. Częstość nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, sedacja, stan splątania, dezorientacja, ból głowy, bezsenność, niepokój ruchowy. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Nieostre widzenie. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Arytmia serca (omdlenie), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Sączące krwawienie (krwotok), niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia krążenia, wstrząs. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Częstość nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w ustach, zaparcia. Częstość nieznana: Ostre zapalenie trzustki. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Dyskineza dróg żółciowych. Częstość nieznana: Zaburzenia czynności zwieracza Oddiego. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często do często: Zmniejszone libido i (lub) obniżona potencja (patrz punkt 4.6). Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Napady pocenia się, zmęczenie, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.