Ipozumax

Kiedy nie przyjmować leku Ipozumax - Jeśli pacjent ma uczulenie na itrakonazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych punkcie 6). - Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje ciążę, chyba że le- karz zaleci inaczej (patrz poniżej „Ciąża i karmienie piersią”). - Jeśli pacjent ma ciężką chorobę serca zwaną niewydolnością serca (nazywaną również zastoi- nową niewydolnością serca lub przewlekłą niewydolnością serca (ang. chronic heart failure, CHF)), chyba że lekarz zalecił stosowanie itrakonazolu (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności” poniżej). Nie wolno stosować tego leku, jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości, należy zwrócić się do z lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem itrakonazolu w postaci kapsułek. Przed zastosowaniem itrakonazolu w postaci kapsułek należy poinformować lekarza o przyjmowa- niu jakichkolwiek innych leków. Nie należy stosować itrakonazolu w postaci kapsułek, jeśli przyjmuje się którykolwiek z poniższych leków lub w ciągu 2 tygodni od zaprzestania stosowania itrakonazolu: Leki stosowane w leczeniu problemów z sercem, krwią lub krążeniem - aliskiren, eplerenon, lerkanidypina lub nizoldypina (leki stosowane w leczeniu wysokiego ci- śnienia krwi) - beprydyl, iwabradyna lub ranolazyna (leki stosowane w dławicy piersiowej) - dabigatran lub tykagrelor (leki przeciwzakrzepowe) - dyzopiramid, dofetylid, dronedaron lub chinidyna (leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca) - finerenon (lek stosowany w przewlekłej chorobie nerek, powiązanej z cukrzycą typu 2) - lomitapid, lowastatyna, symwastatyna (leki obniżające poziom cholesterolu) - syldenafil (stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego). Leki stosowane w leczeniu zaburzeń żołądka oraz w zaparciach - cyzapryd (stosowany w zaburzeniach trawienia) - domperydon (na nudności i wymioty) - naloksegol (w terapii zaparć spowodowanych stosowaniem opioidowych leków przeciwbólo- wych). Leki stosowane w leczeniu bólów głowy, zaburzeń snu lub problemów ze zdrowiem psychicz- nym - dihydroergotamina lub ergotamina (alkaloidy sporyszu stosowane w migrenowych bólach głowy) - midazolam (przyjmowany doustnie) lub triazolam (stosowane w celu uspokojenia lub ułatwie- nia zasypiania) - lurazydon, pimozyd, kwetiapina lub sertyndol (w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej lub innych problemów ze zdrowiem psychicznym). Leki stosowane w leczeniu problemów z oddawaniem moczu - daryfenacyna (stosowany w leczeniu nietrzymania moczu) - fezoterodyna lub solifenacyna (w leczeniu podrażnienia pęcherza moczowego) stosowane u pa- cjentów z niektórymi problemami z nerkami lub wątrobą. Leki stosowane w alergiach - astemizol, mizolastyna lub terfenadyna (na alergię). Leki stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji i wytrysku - awanafil (na zaburzenia erekcji) - dapoksetyna (na przedwczesny wytrysk) - wardenafil (na zaburzenia erekcji) stosowany u mężczyzn powyżej 75. roku życia. Inne leki zawierające: - kolchicynę (w dnie moczanowej) stosowaną u pacjentów z problemami z nerkami lub wątrobą - ergometrynę (ergonowinę) lub metyloergometrynę (metyloergonowinę) – alkaloidy sporyszu stosowane po porodzie - eliglustat (w chorobie Gauchera) stosowany u pacjentów, którzy nie mogą rozkładać niektó- rych leków w organizmie - halofantrynę (stosowany w malarii) - irynotekan (przeciwnowotworowy) - izawukonazol (w zakażeniach grzybiczych) - ombitaswir/parytaprewir/rytonawir z dazabuwirem lub bez – (w leczeniu wirusowego zapale- nia wątroby typu C) - wenetoklaks (w przewlekłej białaczce limfocytowej) w przypadku rozpoczęcia stosowania we- netoklaksu lub zwiększania dawek na początku leczenia. Należy pamiętać aby nie przyjmować żadnego z powyższych leków przez 2 tygodnie po ostatnim leczeniu itrakonazolem w postaci kapsułek. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ipozumax, 100 mg, kapsułki należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: - kiedykolwiek u pacjenta występowały zaburzenia czynności nerek – może być konieczna zmiana dawki itrakonazolu w postaci kapsułek; - kiedykolwiek u pacjenta występowały zaburzenia czynności wątroby, takie jak zażółcenie skóry (żółtaczka). Może być konieczna zmiana dawki itrakonazolu w postaci kapsułek. Należy prze- rwać przyjmowanie itrakonazolu w postaci kapsułek i bezzwłocznie skonsultować się z leka- rzem, jeżeli w trakcie przyjmowania tego leku wystąpi znaczne zmniejszenie apetytu, nudności (mdłości), wymioty, nietypowe uczucie zmęczenia, bóle brzucha, osłabienie mięśni, zażółcenie skóry lub białek oczu lub nietypowo ciemny mocz, jasny stolec lub wypadanie włosów; - kiedykolwiek u pacjenta występowały zaburzenia krążenia, w tym niewydolność serca (zwana również zastoinową niewydolnością serca lub CHF). Itrakonazol w postaci kapsułek może je nasilić. Jeśli po jego zastosowaniu pojawią się: - trudności z oddychaniem; - niespodziewany przyrost masy ciała; - obrzęki nóg lub brzucha; - uczucie nietypowego zmęczenia; - nocne napady duszności; należy zaprzestać przyjmowania itrakonazolu w postaci kapsułek i natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. Mogą to być objawy niewydolności serca. - pacjent ma zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) i jego układ odpornościowy nie działa właściwie; - u pacjenta wystąpiła w przeszłości reakcja alergiczna na inny lek przeciwgrzybiczy; - itrakonazolu w postaci kapsułek zazwyczaj nie podaje się pacjentom w podeszłym wieku. Nie- mniej jednak, w szczególnych przypadkach, lekarz może przepisać ten lek pacjentowi w pode- szłym wieku. - pacjent choruje na mukowiscydozę; - jeśli pacjent zauważy objawy utraty słuchu. W bardzo rzadkich przypadkach pacjenci, którzy przyjmowali lek zawierający itrakonazol, zgłaszali przejściową lub trwałą utratę słuchu. W razie wątpliwości, czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zażyciem itrakonazolu w postaci kapsułek należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dzieci i młodzież Itrakonazolu w postaci kapsułek nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Jednakże, w szczególnych przypadkach lekarz może przepisać ten lek tej grupie pacjentów. Pacjenci w podeszłym wieku Itrakonazolu w postaci kapsułek zazwyczaj nie podaje się pacjentom w podeszłym wieku. Niemniej jednak, w szczególnych przypadkach, lekarz może przepisać ten lek pacjentom w podeszłym wieku. Badanie krwi Jeżeli itrakonazol w postaci kapsułek stosuje się bez przerwy dłużej niż przez miesiąc, lekarz może zlecić badanie krwi w celu sprawdzenia czynności wątroby. Ipozumax a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, w tym leków dostępnych bez recepty oraz leków roślinnych. Niektórych le- ków nie należy przyjmować podczas stosowania itrakonazolu. Zostały one wymienione powyżej w sekcji „Kiedy nie przyjmować leku Ipozumax”. Niektórych leków nie zaleca się stosować jednocześnie z itrakonazolem w postaci kapsułek. Lekarz może zalecić, aby nie przyjmować niektórych leków jednocześnie z itrakonazolem w postaci kapsułek lub w ciągu 2 tygodni od zakończenia przyjmowania itrakonazolu w postaci kapsułek. Przykłady tych leków to: Leki stosowane w leczeniu problemów z sercem, krwią lub krążeniem - apiksaban, edoksaban, rywaroksaban lub worapaksar (leki przeciwzakrzepowe) - atorwastatyna (leki obniżające poziom cholesterolu) - felodypina (leki na nadciśnienie) - riocyguat lub tadalafil (leki na nadciśnienie płucne). Leki stosowane w leczeniu padaczki, bólów głowy lub problemów ze zdrowiem psychicznym - fenytoina, karbamazepina lub fenobarbital (leki przeciwpadaczkowe) - eletryptan (na migrenowe bóle głowy) - dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) (lek roślinny stosowany w problemach ze zdro- wiem psychicznym). Leki stosowane w leczeniu problemów z układem moczowym - tamsulosyna (na nietrzymanie moczu u mężczyzn) - tolterodyna (na podrażniony pęcherz moczowy). Leki stosowane w leczeniu raka - aksytynib, bozutynib, kabazytaksel, kabozantynib, cerytynib, kobimetynib, kryzotynib, dabrafenib, dazatynib, docetaksel, entrektynib, glasdegib, ibrutynib, lapatinib, nilotynib, olaparyb, pazopanib, regorafenib, sunitynib, talazoparyb, trabektedyna, trastuzumab emtansyna, wenetoklaks (gdy pacjent przyjmuje stabilną dawkę wenetoklaksu w przewlekłej białaczce lim- focytowej lub w dowolnym momencie leczenia ostrej białaczki szpikowej) lub alkaloidy bar- winka (np. winflunina, winorelbina). Leki stosowane w leczeniu gruźlicy - bedakwilina, izoniazyd, ryfabutyna lub ryfampicyna (na gruźlicę). Leki stosowane w leczeniu ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV) lub zapalenia wą- troby - efawirenz lub newirapina (przeciw HIV/AIDS) - elbaswir/grazoprewir, fumaran tenofowiru alafenamidu (TAF), fumaran tenofowiru dizoproksylu (TDF) (przeciw HIV lub zapaleniu wątroby). Leki stosowane po przeszczepieniu narządu - ewerolimus, rapamycyna (znana również jako syrolimus), temsyrolimus. Leki stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu prostaty - alfuzosyna, sylodosyna. Leki stosowane w leczeniu problemów z płucami lub alergii - cyklezonid (na stany zapalne, astmę i alergie) - ebastyna (na alergie) - salmeterol (na astmę lub przewlekłą obturacyjną chorobę płuc - POChP). Leki stosowane w leczeniu problemów z erekcją i ejakulacją - tadalafil lub wardenafil (stosowane u mężczyzn w 75 roku życia i młodszych) (na zaburzenia erekcji). Inne leki zawierające: - kolchicynę (na dnę moczanową) - fentanyl (na ból) - lumakaftor/iwakaftor (na mukowiscydozę). Należy pamiętać, aby nie przyjmować żadnego z powyższych leków w ciągu 2 tygodni od zakończe- nia przyjmowania itrakonazolu w postaci kapsułek. To nie jest pełna lista, dlatego należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje lub planuje przyjmować którykolwiek z tych leków, lub jakiekolwiek inne leki. Należy zachować ostrożność podczas stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek z niektórymi innymi lekami. Może wystąpić większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych lub może być ko- nieczna zmiana dawki itrakonazolu w postaci kapsułek lub innego leku. Przykłady tych leków to: Leki stosowane w leczeniu problemów z sercem, krwią lub krążeniem - bozentan (na nadciśnienie płucne) - blokery kanału wapniowego, takie jak dihydropirydyny, np. amlodypina, isradypina, nifedypina, nimodypina lub diltiazem (na nadciśnienie) - lub werapamil (na wysokie ciśnienie krwi) - cylostazol (na problemy z krążeniem) - „kumaryny”, takie jak warfaryna (leki przeciwzakrzepowe) - digoksyna (na migotanie przedsionków) - nadolol (na nadciśnienie płucne lub dławicę piersiową). Leki stosowane w leczeniu problemów żołądkowych lub biegunki - aprepitant lub netupitant (leki hamujące nudności i wymioty podczas leczenia raka) - loperamid (przeciw biegunce) - leki zobojętniające kwas, takie jak aluminium, wapń, magnez lub wodorowęglan sodu; antago- niści receptora H2, tacy jak cymetydyna, ranitydyna i inhibitory pompy protonowej, takie jak lanzoprazol, omeprazol, rabeprazol (w leczeniu problemów z kwasem żołądkowym). Leki stosowane w leczeniu problemów ze snem lub problemów ze zdrowiem psychicznym - alprazolam, brotizolam, buspiron lub midazolam (podawany dożylnie) (stosowany uspakajająco lub w celu ułatwienia zasypiania) - zopiklon (w celu ułatwienia zasypiania) - reboksetyna lub wenlafaksyna (na depresję i lęk) - arypiprazol, kariprazyna, haloperidol lub rysperydon (na schizofrenię,choroba afektywna dwu- biegunowa lub inne problemy ze zdrowiem psychicznym) - galantamina (w chorobie Alzheimera) - guanfacyna (w zespole nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi). Leki stosowane w leczeniu problemów z oddawaniem moczu - imidafenacyna, fezoterodyna, oksybutynina, solifenacyna (w przypadku nadreaktywnego pęche- rza moczowego). Leki stosowane w leczeniu raka - bortezomib, brentuksymab vedotin, busulfan, erlotynib, gefitynib, idelalisyb, imatynib, nintedanib, panobinostat, pemigatynib, ponatynib, ruksolitynib, sonidegib lub tretynoina (doust- nie). Leki stosowane w leczeniu zakażeń - cyprofloksacyna, klarytromycyna lub erytromycyna (w zakażeniach bakteryjnych) - delamanid (w gruźlicy) - artemeter-lumefantryna lub chinina (w leczeniu malarii) - prazykwantel (w przypadku przywr i tasiemców). Leki stosowane w leczeniu ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV) lub zapalenia wą- troby - kobicystat, elwitegrawir wzmocniony rytonawirem, marawirok, rytonawir, darunawir wzmoc- niony, fosamprenawir wzmocniony rytonawirem, indynawir lub sakwinawir wzmocniony rytonawirem (w leczeniu HIV) - glekaprewir/pibrentaswir (w leczeniu zapalenia wątroby). Leki stosowane po przeszczepieniu narządu - cyklosporyna lub takrolimus. Leki stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego - dutasteryd. Leki stosowane w leczeniu problemów z płucami, alergii lub stanów zapalnych - bilastyna lub rupatadyna (w alergii) - metyloprednizolon lub deksametazon (leki podawane doustnie lub we wstrzyknięciach w ast- mie, alergiach lub stanach zapalnych) - budezonid lub flutykazon (w astmie, alergiach). Leki stosowane w leczeniu problemów z erekcją i ejakulacją - syldenafil (w zaburzeniach erekcji). Leki stosowane w leczeniu bólu - alfentanyl, buprenorfina, oksykodon lub sufentanyl (w bólu) - meloksykam (w zapaleniu stawów i bólu). Inne leki zawierające: - alitretynoinę (podawaną ustnie) (w leczeniu egzemy) - kabergolinę (w chorobie Parkinsona) - produkty na bazie konopi indyjskich, w tym leki (takie jak na nudności i wymioty lub skurcze mięśni u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym) - cynakalcet (w nadczynności przytarczyc) - dienogest lub uliprystal (środki antykoncepcyjne) - eliglustat (w chorobie Gauchera) u pacjentów, którzy nie mogą rozkładać niektórych leków w organizmie - iwakaftor (w mukowiscydozie) - metadon (w leczeniu uzależnienia od narkotyków) - repaglinid lub saksagliptyna (stosowane w leczeniu cukrzycy). To nie jest pełna lista, dlatego należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje lub planuje przyjmować którykolwiek z tych leków lub jakiekolwiek inne leki. Może być konieczna zmiana dawki itrakonazolu w postaci kapsułek lub innego leku. Ipozumax, 100 mg, kapsułki z jedzeniem i piciem Itrakonazol w postaci kapsułek należy zawsze przyjmować bezpośrednio po posiłku, aby uzyskać najlepsze wchłanianie leku. Pacjenci z niedoborem soku żołądkowego (achlorhydria), niektórzy pacjenci z AIDS lub pacjenci przyjmujący leki zmniejszające wydzielanie soku żołądkowego (np. antagoniści H2, inhibitory pompy protonowej) powinni przyjmować lek Ipozumax, w postaci kapsułek z kwaśnym napojem typu „cola” (niedietetyczna). Ciąża i karmienie piersią - Jeśli pacjentka jest w ciąży, nie powinna przyjmować itrakonazolu w kapsułkach, chyba że le- karz zaleci inaczej. Pacjentka powinna stosować antykoncepcję, aby mieć pewność, że nie zaj- dzie w ciążę w okresie stosowania itrakonazolu. - Itrakonazol podawany w postaci kapsułek pozostaje w organizmie przez jakiś czas po zaprze- staniu ich przyjmowania. Po zakończeniu leczenia, pacjentka musi stosować antykoncepcję aż do następnej miesiączki. Należy poradzić się lekarza, jaki rodzaj antykoncepcji będzie odpo- wiedni. - Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę po rozpoczęciu leczenia, musi natychmiast przerwać przyjmo- wanie itrakonazolu w postaci kapsułek i powiedzieć o tym lekarzowi. - Podczas przyjmowania itrakonazolu w postaci kapsułek nie wolno karmić piersią, ponieważ niewielka ilość tego leku może przenikać do mleka ludzkiego. Należy skonsultować się z leka- rzem. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed za- stosowaniem tego leku. Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym i może zajść w ciążę należy skontaktować się z lekarzem. Pacjentka powinna stosować skuteczne metody antykoncepcji, aby upewnić się, że nie zajdzie w ciążę podczas przyjmowania leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Itrakonazol w postaci kapsułek może czasami powodować zawroty głowy, niewyraźne i (lub) po- dwójne widzenie lub utratę słuchu. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, nie powinien on prowa- dzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Ipozumax zawiera sacharozę Ten lek zawiera cukier sacharozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. 3. Jak podawany jest lek Ipozumax Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Stosowanie itrakonazolu w postaci kapsułek - Itrakonazol w postaci kapsułek należy zawsze przyjmować bezpośrednio po posiłku, ponieważ pomaga to działaniu leku na organizm. - Kapsułki należy połykać w całości, popijając je płynem. - Aby lek mógł działać na organizm konieczne jest zapewnienie odpowiedniej kwasowości w żołądku. Leki stosowane w niestrawności, chorobie wrzodowej żołądka lub nadkwaśności mogą zaburzyć wytwarzanie kwasu w żołądku. Dlatego, po zażyciu kapsułek itrakonazolu na- leży odczekać dwie godziny, zanim zastosuje się któryś z tych leków. - Jeśli pacjent przyjmuje leki, które zmniejszające produkcję kwasu żołądkowego, należy kap- sułki itrakonazolu popijać napojem typu „cola” (niedietetyczna). Lekarz powie pacjentowi, ile kapsułek itrakonazolu należy przyjmować i jak długo należy stosować lek. Zalecana dawka leku u dorosłych to: Powierzchowne zakażenia grzybicze Wskazania Dawkowanie Czas trwania leczenia Grzybica pochwy i sromu 2 kapsułki dwa razy na dobę lub 2 kapsułki raz na dobę 1 dzień lub 3 dni Grzybica skóry 1 kapsułka raz na dobę lub 2 kapsułki raz na dobę 2 tygodnie lub 7 dni Kandydoza jamy ustnej 100 mg raz na dobę 15 dni Grzybica podeszwy stóp i dłoni 100 mg raz na dobę lub 200 mg dwa razy na dobę 30 dni lub 7 dni Łupież pstry 2 kapsułki raz na dobę 7 dni Grzybicze zakażenie ro- gówki 2 kapsułki raz na dobę 21 dni Długość leczenia zależy od reakcji pacjenta na le- czenie Grzybica paznokci Leczenie cykliczne (przyjmowanie z prze- rwą) Dawkowanie i okres stosowania Leczenie cykliczne obejmuje następujący schemat dawkowania: 2 kapsułki 2 razy na dobę (co odpowiada 400 mg itrakonazolu na dobę) przez jeden tydzień. Leczenie cykliczne jest zawsze przerywane trzytygodniową przerwą w przyjmowaniu leku (patrz załączona tabela). Reakcja na leczenie staje się widoczna po zakończeniu leczenia, gdy paznokieć odrośnie. Lokalizacja grzybicy pa- znokci Tydzień 1. Tydzień 2. Tydzień 3. Tydzień 4. Tydzień 5. Tydzień 6. Tydzień 7. Tydzień 8. Tydzień 9. Paznokcie stóp lub wraz z paznokciami rąk Cykl 1. Przerwa w przyjmowaniu itrakonazolu Cykl 2. Przerwa w przyjmowaniu itrakonazolu Cykl 3. Wyłącznie pa- znokcie rąk Cykl 1. Przerwa w przyjmowaniu itrakonazolu Cykl 2. Grzybica paznokci Leczenie ciągłe (przyj- mowane bez przerw) Dawkowanie Okres stosowania 2 kapsułki raz na dobę (co odpowiada 200 mg itrako- nazolu) 3 miesiące (krótszy okres leczenia może być wystarczający, jeśli dotknięte są tylko pa- znokcie) Grzybice układowe Wskazanie Dawkowanie Okres stosowa- nia1 Uwagi Aspergiloza 200 mg raz na dobę 2 - 5 miesięcy Lekarz zwiększy dawkę do 200 mg dwa razy na dobę, jeżeli zmiany są głębokie lub rozsiane Kandydoza 100-200 mg raz na dobę 3 tygodnie -7 miesięcy W przypadku choroby in- wazyjnej lub rozsianej dawkę należy zwiększyć do 2 razy na dobę (rano i wie- czorem) po 2 kapsułki (co odpowiada 400 mg itrako- nazolu na dobę). Kryptokokoza (bez za- palenia opon mózgowo- rdzeniowych) 200 mg raz na dobę 2 miesiące - 1 rok Terapia podtrzymująca Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzenio- wych 200 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem) 2 miesiące - 1 rok Histoplazmoza od 200 mg raz na dobę do 200 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem) 8 miesięcy Blastomikoza od 100 mg raz na dobę do 200 mg dwa razy na dobę 6 miesięcy Sporotrychoza poza- skórna 200 mg dwa razy na dobę 12 miesięcy Sporotrychoza skórna i limfatyczna 100 mg lub 200 mg raz na dobę (zmiany miejscowe) lub 200 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem) (rozległe zmiany) 3 - 6 miesięcy Parakokcydioidomikoza 100 mg raz na dobę 6 miesięcy Brak dostępnych danych na temat skuteczności kapsułek itrakonazolu w zalecanej dawce w leczeniu parakok- cydioidomikozy u pacjen- tów z AIDS. Chromomikoza 100 mg lub 200 mg raz na dobę 6 miesięcy Zakażenia skóry Zmiany chorobowe związane z zakażeniami skóry znikają całkowicie dopiero kilka tygodni po za- kończeniu leczenia lekiem Ipozumax. Dotyczy to zazwyczaj plam wywołanych przez grzyby: lek eliminuje grzyba, ale zmiana chorobowa znika wraz z regeneracją skóry. Zakażenia paznokci W przypadku zakażeń paznokci, zmiany chorobowe znikają dopiero 6 do 9 miesięcy po zakończeniu leczenia itrakonazolem w postaci kapsułek, ponieważ lek jedynie zabija grzyba. Paznokieć potrze- buje czasu, aby odrosnąć po wyeliminowaniu grzyba z zakażonego paznokcia, ale odrastanie pa- znokcia trwa wiele miesięcy. Nie należy się martwić, jeśli nie zauważy się poprawy podczas lecze- nia. Lek pozostanie w paznokciu przez kilka miesięcy, zabijając grzyba. Dlatego należy przerwać leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli pacjent nie zauważy poprawy. Zakażenia narządów wewnętrznych: Może być konieczne przyjmowanie większych dawek itrakonazolu w postaci kapsułek przez dłuższy czas. Należy zawsze postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz może dostosować leczenie do konkretnego przypadku. Stosowanie u dzieci Itrakonazol w postaci kapsułek nie jest zalecany do stosowania u dzieci, chyba że lekarz zaleci ina- czej. Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku Itrakonazol w postaci kapsułek nie jest zalecany do stosowania u pacjentów w podeszłym wieku, chyba że lekarz zaleci inaczej. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ipozumax, 100 mg, kapsułki W razie zażycia większej niż zalecana dawki leku Ipozumax, 100 mg, kapsułki należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Pominięcie przyjęcia leku Ipozumax, 100 mg, kapsułki Należy przyjąć pominiętą dawkę tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jednak zbliża się pora zażycia na- stępnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki i postępować według zwykłego schematu dawkowania. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie przyjmowania leku Ipozumax Należy stosować lek Ipozumax tak długo jak zaleci lekarz. Nie należy przerywać leczenia tylko dla- tego, że pacjent czyje się lepiej. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych niżej objawów, należy zaprzestać przyjmowania itrakonazolu w postaci kapsułek i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może być ko- nieczne pilne uzyskanie pomocy medycznej. - Pojawiające się nagle objawy alergii, takie jak wysypka, pokrzywka, silne podrażnienie skóry, obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji aler- gicznej. Dotyczy to tylko niewielkiej grupy pacjentów. - Ciężkie zaburzenia skórne z łuszczeniem się skóry i (lub) tworzeniem się małych krost (z go- rączką) lub pęcherzy na skórze, w okolicach ust, oczu i narządów płciowych, z gorączką, dresz- czami, bólami mięśni i ogólnym złym samopoczuciem (te objawy występują rzadko). - Odczucie mrowienia, drętwienia lub osłabienia kończyn (te objawy występują rzadko). - Znaczna utrata apetytu, nudności, wymioty, nietypowe zmęczenie, bóle brzucha, osłabienie siły mięśni, zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka), nietypowo ciemny mocz, jasne stolce lub wypadanie włosów. Mogą to być objawy zaburzeń czynności wątroby. Dotyczy to tylko nie- wielkiej grupy pacjentów. - Trudności z oddychaniem, nietypowy przyrost masy ciała, obrzęki nóg i brzucha, uczucie niety- powego zmęczenia, nocne napady duszności. Mogą to być objawy niewydolności serca. Trudno- ści z oddychaniem mogą być objawem obecności płynu w płucach (te objawy występują rzadko). Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpi którykolwiek z podanych poniżej objawów niepożądanych Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób) - ból brzucha, mdłości (nudności); - ból głowy. Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób) - zapalenie zatok, zakażenie górnych dróg oddechowych, katar; - nadwrażliwość; - wymioty, biegunka, zaparcia, niestrawność, wzdęcia, ; - zaburzenia czynności wątroby; - pokrzywka, wysypka, świąd; - zaburzenia miesiączkowania. Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób): - szczególne zaburzenia krwi (leukopenia); - choroba posurowicza, bolesny obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy), ob- jawy nadwrażliwości (reakcja anafilaktyczna) - mrowienie lub osłabienie dłoni lub stóp (parestezje), osłabione odczuwanie bólu (hipestezja), nieprzyjemny smak (dysgeuzja); - niewydolność serca z objawami takimi jak duszność, nieoczekiwany przyrost masy ciała, obrzęk nóg lub brzucha, nietypowe zmęczenie lub nowe problemy z zasypianiem w nocy (za- stoinowa niewydolność serca); - skrócenie oddechu (duszność); - ciężkie zatrucie wątroby (hepatotoksyczność, w tym nagła niewydolność wątroby), podwyższe- nie stężenia bilirubiny we krwi; - ciężkie reakcje skórne wywołane alergią na leki (takie jak toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry lub leukocytoklastyczne zapalenie naczyń) z towarzyszącymi różnymi zmia- nami skórnymi, wypadaniem włosów, nadwrażliwością na światło; - zwiększona częstość oddawania moczu (częstomocz); - gromadzenie wody w tkankach (obrzęk); - wzrost poziomu fosfokinazy kreatynowej we krwi; - zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne lub podwójne widzenie; - tymczasowa lub trwała utrata słuchu, dzwonienie w uszach (szumy uszne); - ostry ból brzucha, często z nudnościami i wymiotami (zapalenie trzustki); - wysokie stężenie trójglicerydów we krwi (widoczne w badaniach krwi) - zaburzenia erekcji. U pacjentów przyjmujących inne postacie leku zawierające itrakonazol odnotowano następujące działania niepożądane: - niektóre zaburzenia hematopoezy (granulocytopenia, trombocytopenia) - objawy nadwrażliwości (reakcja anafilaktoidalna) - wysokie stężenie cukru we krwi - skurcze mięśni lub nieregularne bicie serca (możliwe objawy wysokiego lub niskiego stężenia potasu we krwi) - skurcze mięśni lub nieregularne bicie serca (możliwe objawy niskiego stężenia magnezu we krwi) - splątanie - neuropatia obwodowa, zawroty głowy, senność, drżenie - niewydolność serca, przyspieszone bicie serca (tachykardia) - wysokie ciśnienie krwi, niskie ciśnienie krwi - płyn w płucach, trudności w mówieniu, kaszel - zaburzenia żołądkowo-jelitowe - niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry (żółtaczka) - wysypka rumieniowa, nadmierne pocenie się - ból mięśni, ból stawów - problemy z nerkami, mimowolne oddawanie moczu (nietrzymanie moczu) - uogólniony obrzęk, obrzęk twarzy, ból w klatce piersiowej, gorączka, bóle, zmęczenie, dresz- cze - nieprawidłowe oddawanie moczu i wyniki badań krwi, podwyższone wyniki specjalistycznych testów czynności wątroby (podwyższony poziom enzymów wątrobowych). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymie- nione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Bio- bójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 30, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicie- lowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bez- pieczeństwa stosowania leku. 5. Jak przechowywać lek Ipozumax Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się widoczne oznaki uszkodzenia. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środo- wisko. 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Ipozumax - Substancją czynną leku jest itrakonazol; każda kapsułka zawiera 100 mg itrakonazolu. - Pozostałe składniki to: - zawartość kapsułki: kulki cukrowe (skrobia kukurydziana i sacharoza), poloksamer 188, hypromeloza.; - otoczka kapsułki: indygotyna (E 132), żółcień chinolinowa (E 104), tytanu dwutlenek (E 171) i żelatyna. Jak wygląda lek Ipozumax i co zawiera opakowanie Lek Ipozumax ma postać kapsułek twardych. Opakowania zawierają 4 lub 28 kapsułek. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny +pharma arzneimittel gmbh Hafnerstraße 211 8054 Graz Austria Wytwórca Laboratorios LICONSA, S.A. Avda. Miralcampo, Nr 7 Poligono Industrial Miralcampo 19200 Azuqueca de Henares (Guadalajara) Hiszpania Heumann Pharma GmbH & Co. Generica KG Südwestpark 50 90449 Nürnberg Niemcy W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: +pharma Polska sp. z o.o. ul. Podgórska 34 31-536 Kraków, Polska tel: +48 12 262 32 36 e-mail: krakow@pluspharma.eu Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Portugalia: Itraconazol Fungizol 100 mg capsulas Bułgaria: Itraconazol Fungizol 100 mg Капсула, твърда Republika Czeska: CONISOR 100 MG TVRDE TOBOLKY Niemcy: Itraconazol Heumann• 100 mg Hartkapseln Hiszpania: Itraconazol Normon 100 mg cápsulas duras Węgry: Itraconazol Medico Uno 100 mg kemény kapszula Polska: Ipozumax Republika Słowacka: Prokanazol 100 mg Wielka Brytania: Itraconazole 100 mg Capsules Data ostatniej aktualizacji ulotki: lipiec 2025

Ipozumax, 100 mg, kapsułki twarde jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwo- ścią na itrakonazol lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Itrakonazolu w postaci kapsułek nie należy podawać pacjentom z objawami zaburzenia czynności ko- mór, takimi jak zastoinowa niewydolność serca (ang. congestive heart failure, CHF) lub z CHF stwier- dzonym w wywiadzie, z wyjątkiem leczenia zagrażających życiu lub ciężkich zakażeń. (Patrz punkt 4.4). Stosowanie itrakonazolu w postaci kapsułek jest przeciwwskazane w okresie ciąży (z wyjątkiem przy- padków zagrożenia życia), patrz punkt 4.6. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące itrakonazol w postaci kapsułek powinny stosować antykon- cepcję. Skuteczną antykoncepcję należy kontynuować do wystąpienia miesiączki po zakończeniu tera- pii itrakonazolem w postaci kapsułek. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie wielu substratów cytochromu CYP3A4 z itrakonazolem w postaci kapsułek (patrz punkt 4.4 i 4.5). Jednoczesne podawanie może prowadzić do zwiększenia stężenia tych substratów w osoczu, co może prowadzić do wydłużenia działania obu terapii, a także do nasilenia działań niepożądanych, co może prowadzić do wystąpienia potencjalnie ciężkiego stanu. Na przykład, zwiększone stężenie niektórych z tych leków w osoczu może powodować wydłużenie odstępu QT i tachyarytmii komorowych, w tym występowanie torsades de pointes – arytmii mogącej prowadzić do zgonu. Szczegółowe przykłady po- dano w punkcie 4.5. Obejmują one: Leki przeciwbólowe; leki znieczulające Alkaloidy sporyszu (np. dihydroergotamina, ergometryna, ergotamina, metyloergometryna) Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnou- strojowego; leki przeciwprątkowe; leki przeciw- grzybicze do stosowania ogólnoustrojowego Izawukonazol Leki przeciwrobacze; leki przeciwpierwotniakowe Halofantryna Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnou- strojowego Astemizol Mizolastyna Terfenadyna Leki przeciwnowotworowe Irynotekan Wenetoklaks (w przypadku pa- cjentów z przewle- kłą białaczką limfo- cytową w momen- cie rozpoczęcia dawkowania i w fa- zie dostosowywa- nia dawki wenetoklaksu) Leki przeciwzakrzepowe Dabigatran Tikagrelor Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnoustro- jowego Ombitaswir/parytaprewir/rytonawir (z dazabuwirem albo bez niego) Układ sercowo-naczyniowy (leki oddziałujące na układ renina-angiotensyna; leki obniżające ciśnie- nie krwi; leki blokujące receptory beta; blokery kanału wapniowego; leki kardiologiczne; leki mo- czopędne) Aliskiren Eplerenon Chinidyna Bepridil Finerenon Ranolazyna Dyzopiramid Iwabradyna Sildenafil (nadci- śnienie płucne) Dofetylid Lerkanidypina Dronedaron Nisoldypina Leki oddziałujące na układ pokarmowy, w tym leki przeciwbiegunkowe, dojelitowe leki przeciw- zapalne/przeciwzakaźne; leki przeciwwymiotne i przeciw nudnościom; leki na zaparcia; leki stoso- wane w czynnościowych zaburzeniach żołądka i jelit Cyzapryd Domperidon Naloksegol Leki immunosupresyjne Woklosporyna Leki modyfikujące stężenie lipidów Lowastatyna Lomitapid Symwastatyna Leki psychoanaleptyczne; leki psycholeptyczne (np. leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwlękowe i leki nasenne) Lurazydon Pimozyd Sertindol Midazolam (doustnie) Kwetiapina Triazolam Leki urologiczne Awanafil Daryfenacyna Solifenacyna (w przypadku pa- cjentów z cięż- kimi zaburze- niami czynności nerek albo zabu- rzeniami czynno- ści wątroby o na- sileniu od umiar- kowanego do ciężkiego) Dapoksetyna Fezoterodyna (w przypadku pa- cjentów z zaburze- niami czynności nerek albo wątroby o nasileniu umiar- kowanym albo ciężkim). Wardenafil (w przypadku pa- cjentów w wieku powyżej 75 lat). Różne leki i inne substancje Kolchicyna (w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek albo wątroby) Eliglustat (w przy- padku pacjentów ze słabym metaboli- zmem CYP2D6, z umiarkowanym metabolizmem (IMs) albo szybkim metabolizmem (EMs) CYP2D6 przyjmujących silny albo umiarko- wany inhibitor CYP2D6).

Nadwrażliwość krzyżowa Nie ma danych dotyczących występowania nadwrażliwości krzyżowej na itrakonazol i inne leki prze- ciwgrzybiczne z grupy azoli. Należy zachować ostrożność przepisując itrakonazol w postaci kapsułek pacjentom wykazującym nadwrażliwość na inne związki z grupy azoli. Wpływ na serce W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, którzy otrzymywali dożylnie itrakonazol, obserwowano przemijające bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory. Ustępowało ono przed ko- lejną infuzją. Kliniczne znaczenie tych wyników w odniesieniu do podawania doustnego jest nieznane. Wykazano, że itrakonazol ma ujemne działanie inotropowe, a w związku z podawaniem 100 mg itrakonazolu notowano zastoinową niewydolność serca. Niewydolność serca w raportach spontanicz- nych częściej zgłaszano podczas podawania całkowitej dawki dobowej 400 mg niż mniejszych dawek dobowych, co sugeruje, że ryzyko niewydolności serca może się zwiększać wraz ze wzrostem całko- witej dawki dobowej itrakonazolu. Itrakonazolu nie należy stosować u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca lub zastoinową nie- wydolnością serca w wywiadzie, chyba że spodziewane korzyści wyraźnie przeważają ryzyko. Oce- niając, indywidualnie dla każdego pacjenta, stosunek korzyści do ryzyka, należy wziąć pod uwagę ta- kie czynniki, jak: stopień ciężkości choroby stanowiącej wskazanie do stosowania leku, schemat daw- kowania (np. całkowita dawka dobowa) oraz występowanie poszczególnych czynników ryzyka zastoi- nowej niewydolności serca. Do tych czynników ryzyka należą choroby serca, takie jak choroba niedo- krwienna serca, choroba zastawek serca, znacząca choroba płuc, taka jak przewlekła obturacyjna cho- roba płuc, a także niewydolność nerek i inne choroby mogące powodować obrzęki. Pacjenta należy wówczas poinformować o podmiotowych i przedmiotowych objawach zastoinowej niewydolności serca. Leczenie tych pacjentów należy prowadzić ostrożnie. Podczas leczenia należy obserwować szczególnie wnikliwie, czy nie występują u pacjentów objawy podmiotowe i przedmiotowe zastoino- wej niewydolności serca. W razie wystąpienia takich objawów należy przerwać stosowanie itrakona- zolu. Antagoniści wapnia mogą działać inotropowo ujemnie; działanie to może się sumować z inotro- powo-ujemnym działaniem itrakonazolu. Ponadto itrakonazol może hamować metabolizm tych leków. Z tych powodów należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania itrakonazolu i anta- gonistów wapnia, gdyż zwiększa się ryzyko zastoinowej niewydolności serca (patrz punkt 4.5). Wpływ na wątrobę Podczas leczenia itrakonazolem w postaci kapsułek bardzo rzadko występowała ciężka hepatotoksycz- ność, w tym przypadki ostrej niewydolności wątroby zakończonej zgonem. W większości przypadków dotyczyło to pacjentów z występującą wcześniej chorobą wątroby, leczonych z powodu grzybic ukła- dowych, mających inne poważne obciążenia zdrowotne i (lub) przyjmujących inne leki hepatotok- syczne. U niektórych z tych pacjentów nie występowały oczywiste czynniki ryzyka choroby wątroby. Niektóre z tych przypadków wystąpiły w ciągu pierwszego miesiąca leczenia, w tym kilka w ciągu pierwszego tygodnia. U pacjentów leczonych itrakonazolem w postaci kapsułek należy rozważyć mo- nitorowanie czynności wątroby. Lekarz powinien poinstruować pacjenta, że należy niezwłocznie zgło- sić się do lekarza, jeśli wystąpią objawy świadczące o zapaleniu wątroby, takie jak: brak łaknienia, nudności, wymioty, uczucie zmęczenia, ból brzucha lub ciemna barwa moczu. Jeśli u pacjenta wystą- pią takie objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie itrakonazolu oraz przeprowadzić ocenę czynności wątroby. Dostępne dane dotyczące doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu w tej grupie pa- cjentów. Zaleca się, by pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby uważnie kontrolować podczas leczenia itrakonazolem. Decydując się na rozpoczęcie leczenia itrakonazolem jednocześnie z innymi produktami leczniczymi, metabolizowanymi przy udziale CYP3A4, należy wziąć pod uwagę wydłu- żony okresu półtrwania eliminacji obserwowany w badaniach klinicznych po jednokrotnym podaniu itrakonazolu w postaci kapsułek u pacjentów z marskością wątroby. U pacjentów ze zwiększoną lub nieprawidłową aktywnością enzymów wątrobowych, czynną chorobą wątroby, a także u pacjentów, u których po zastosowaniu innych leków występowały objawy toksycz- nego działania na wątrobę, nie należy stosować itrakonazolu w postaci kapsułek, chyba że występuje ciężki lub zagrażający życiu stan, a spodziewane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko. Zaleca się monitorowanie czynności wątroby u pacjentów, u których wystąpiły wcześniej zaburzenia czynności wątroby lub u których wystąpiło toksyczne działanie innych leków na wątrobę (patrz punkt 5.2). Zmniejszona kwasowość soku żołądkowego Wchłanianie itrakonazolu po podaniu doustnym jest słabsze, jeśli kwasowość soku żołądkowego jest zmniejszona. U pacjentów ze zmniejszoną kwasowością soku żołądkowego wynikającą z choroby (np. pacjenci z achlorhydrią) lub ze stosowania leków (np. pacjenci przyjmujący leki zmniejszające kwasowość soku żołądkowego), zaleca się podawanie itrakonazolu z kwaśnymi napojami (typu „cola” niedietetyczna). Działanie przeciwgrzybicze należy kontrolować i w razie konieczności zwiększyć dawkę. Patrz punkt 4.5 Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności itrakonazolu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkty 4.8 i 5.2). Nie zaleca się stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u dzieci i młodzieży, chyba że możliwe korzyści przeważają ryzyko. Pacjenci w podeszłym wieku Dane kliniczne dotyczące stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek u pacjentów w podeszłym wieku są ograniczone. U tych pacjentów itrakonazol można podawać tylko wtedy, gdy potencjalne ko- rzyści przewyższają ryzyko. Ogólnie, podczas wyboru dawki u pacjenta w podeszłym wieku należy wziąć pod uwagę zwiększoną częstość występowania zmniejszonej czynności wątroby, nerek oraz serca, jak również choroby współistniejące oraz leczenie innymi lekami. Zaburzenia czynności nerek Dostępne dane dotyczące doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są ograniczone. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ekspozycja na itrako- nazol może być mniejsza. Obserwowano duże różnice międzyosobnicze u tych pacjentów przyjmują- cych itrakonazol w postaci kapsułek (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu w tej grupie pacjentów i należy rozważyć konieczność dostosowania dawki. Utrata słuchu U pacjentów leczonych itrakonazolem notowano przemijające lub trwałe uszkodzenie słuchu. Kilku z tych pacjentów otrzymywało jednocześnie chinidynę, co jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5). Utrata słuchu zazwyczaj ustępuje po zaprzestaniu leczenia, ale może utrzymywać się u niektó- rych pacjentów. Pacjenci z osłabioną odpornością U niektórych pacjentów z osłabioną odpornością (np. pacjenci z neutropenią, AIDS, po przeszczepie- niu narządów) może zmniejszyć się biodostępność itrakonazolu podawanego doustnie. Pacjenci z grzybicą układową stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia Z uwagi na właściwości farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2), itrakonazolu w postaci kapsułek nie za- leca się w początkowym leczeniu zagrażających życiu grzybic układowych. Pacjenci chorzy na AIDS Jeśli u pacjenta z AIDS, leczonego z powodu grzybicy układowej (jak sporotrychoza, blastomykoza, histoplazmoza lub kryptokokoza - postać z zajęciem opon mózgowo-rdzeniowych lub bez), istnieje ryzyko nawrotu grzybicy, należy brać pod uwagę konieczność zastosowania leczenia podtrzymują- cego. Neuropatia Leczenie itrakonazolem postaci kapsułek należy przerwać, jeśli wystąpią objawy neuropatii, którą można wiązać z przyjmowaniem leku. Mukowiscydoza U pacjentów z mukowiscydozą zaobserwowano zróżnicowanie stężeń terapeutycznych itrakonazolu w stanie stacjonarnym w przypadku podawania itrakonazolu w postaci roztworu doustnego w dawce 2,5 mg/kg dwa razy na dobę. Stężenia w stanie stacjonarnym wynoszące >250 ng/mL uzyskano u około 50% uczestników w wieku powyżej 16 lat, ale u żadnego z pacjentów w wieku poniżej 16 lat. Jeżeli u pacjenta nie występuje odpowiedź na itrakonazol w postaci kapsułek, należy rozważyć zmianę metody leczenia na inną. Oporność krzyżowa Jeśli układowa kandydoza jest przypuszczalnie wywołana szczepem Candida opornym na flukonazol, nie można zakładać, że szczep ten będzie wrażliwy na itrakonazol, a jego wrażliwość należy określić przed rozpoczęciem leczenia itrakonazolem. Wymienność Nie zaleca się wymiennego stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek i itrakonazolu w postaci roz- tworu doustnego. Ekspozycja na itrakonazol w postaci roztworu doustnego jest większa niż w postaci kapsułek, nawet jeśli podawana dawka leku jest taka sama. Możliwe interakcje Jednoczesne stosowanie określonych leków z itrakonazolem może powodować zmiany w skuteczności itrakonazolu i (lub) jednocześnie podawanego leku. Przykładowo, stosowanie itrakonazolu jednocze- śnie z induktorami CYP3A4 może prowadzić do subterapeutycznych stężeń itrakonazolu w osoczu, a tym samym do niepowodzenia leczenia. Ponadto stosowanie itrakonazolu jednocześnie z niektórymi substratami CYP3A4 może prowadzić do podwyższenia stężeń tych leków w osoczu i do ciężkich lub potencjalnie zagrażających życiu zdarzeń niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT i tachya- rytmie komorowe, w tym wystąpienie częstoskurczu komorowego typu Torsade de Pointes – zaburze- nia rytmu serca potencjalnie prowadzącego do zgonu. Osoba przepisująca powinna zapoznać się z charakterystyką podawanego jednocześnie produktu leczniczego w celu uzyskania dodatkowych in- formacji dotyczących ciężkich albo zagrażających życiu zdarzeń niepożądanych, które mogą wystąpić w przypadkach zwiększonego stężenia tego leku w osoczu. Leki przeciwwskazane, niezalecane albo zalecane do stosowania z zachowaniem ostrożności w skojarzeniu z itrakonazolem wymieniono w punkcie 4.3 Przeciwwskazania i punkcie 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne ro- dzaje interakcji. Zaburzenia metabolizmu węglowodanów Ten produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, związa- nymi z nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glu- kozy-galaktozy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Itrakonazol jest metabolizowany głównie z udziałem cytochromu CYP3A4. Inne związki, które albo są metabolizowane tym samym szlakiem, albo zmieniają aktywność CYP3A4, mogą wpływać na far- makokinetykę itrakonazolu. Podobnie, itrakonazol może zmieniać farmakokinetykę innych związków metabolizowanych tym samym szlakiem. Itrakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P i inhibitorem białka oporności lekowej w raku piersi (ang. breast cancer resistance Protein, BCRP). Itrakonazol może modyfikować farmakokinetykę innych substancji metabolizowanych za pośrednic- twem tego szlaku metabolicznego albo ścieżek transportu białek. Przykłady leków, które mogą wpływać na stężenie itrakonazolu w osoczu przedstawiono poniżej we- dług klasy leków w Tabeli 1. Przykłady leków, na których stężenie w osoczu może wpływać itrakonazol przedstawiono w Tabeli 2 poniżej. Ze względu na liczbę interakcji nie uwzględniono potencjalnych zmian w zakresie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leków wchodzących w interakcje. Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z Charakterystyką produktu leczniczego dotyczącą leku wchodzącego w interakcje. Interakcje opisane w tych tabelach zostały sklasyfikowane jako „przeciwwskazane”, „niezalecane” albo „stosować ostrożnie” w przypadku jednoczesnego podawania z itrakonazolem, biorąc pod uwagę zakres zwiększenia stężenia i profil bezpieczeństwa leku wchodzącego w interakcje (aby uzyskać wię- cej informacji, patrz punkty 4.3 i 4.4). Potencjał interakcji wymienionych leków został oceniony na podstawie badań farmakokinetyki itrakonazolu u ludzi lub badań farmakokinetyki innych silnych inhi- bitorów CYP3A4 (np. ketokonazolu) u ludzi bądź danych uzyskanych w warunkach in vitro: • „Przeciwwskazane”: W żadnym wypadku nie należy podawać leku jednocześnie z itrakonazolem oraz przez dwa tygodnie po przerwaniu leczenia z zastosowaniem itrakonazolu. • „Niezalecane”: Należy unikać stosowania leku w trakcie oraz przez dwa tygodnie po przerwaniu le- czenia z zastosowaniem itrakonazolu, chyba że korzyści przewyższają potencjalnie zwiększone ry- zyko wystąpienia działań niepożądanych. Jeśli uniknięcie jednoczesnego podawania nie jest możliwe, zaleca się monitorowanie kliniczne pod kątem objawów przedmiotowych albo podmiotowych nasilo- nego albo wydłużonego działania bądź działań niepożądanych jednocześnie podawanego leku oraz w razie konieczności zmniejszenie albo przerwanie podawania dawki. W stosownych przypadkach za- leca się pomiary stężenia jednocześnie podawanego leku w osoczu. • „Stosować ostrożnie”: W przypadku podawania leku jednocześnie z itrakonazolem zaleca się ścisłe monitorowanie. W przypadku jednoczesnego podawania zaleca się ścisłe monitorowanie pod kątem objawów przedmiotowych albo podmiotowych zwiększonego albo wydłużonego działania bądź dzia- łań niepożądanych jednocześnie podawanego leku oraz w razie potrzeby zmniejszenie dawki. W sto- sownych przypadkach zaleca się pomiary stężenia jednocześnie podawanego leku w osoczu. Interakcje wymienione w tych tabelach zostały scharakteryzowane w badaniach przeprowadzonych z zastosowaniem zalecanych dawek itrakonazolu. Jednakże zakres interakcji może zależeć od podanej dawki itrakonazolu. W przypadku wyższej dawki albo krótszych odstępów między dawkami może wystąpić silniejsza interakcja. Należy zachować ostrożność w przypadku ekstrapolacji wyników z in- nymi schematami dawkowania albo innymi lekami. Po przerwaniu leczenia stężenia itrakonazolu w osoczu zmniejszają się do niemal niewykrywalnego stężenia w ciągu siedmiu do 14 dni, w zależności od dawki i czasu trwania leczenia. W przypadku pa- cjentów z marskością wątroby albo uczestników przyjmujących inhibitory CYP3A4 spadek stężenia w osoczu może wykazywać jeszcze bardziej stopniowy charakter. Jest to szczególnie istotne w przy- padku rozpoczynaniu leczenia z zastosowaniem leków, na których metabolizm wpływa itrakonazol. (Patrz punkt 5.2). Tabela 1: Przykłady leków, które mogą wpływać na stężenie itrakonazolu w osoczu, przedstawione według klasy leków Przykłady produktów leczni- czych (pojedyncza dawka poda- wana doustnie, o ile nie wska- zano inaczej) w danej klasie Przewidywany/potencjalny wpływ na stężenie itrakonazolu (↑ = zwiększenie; ↔ = bez zmian; ↓ = zmniejszenie) Komentarz kli- niczny (dodatkowe informacje patrz powyżej oraz punkty 4.3 i 4.4) Leki przeciwbakteryjne do stoso- wania ogólnoustrojowego; leki przeciwprątkowe Izoniazyd Choć nie przeprowadzono bezpo- średnich badań, istnieje prawdopodo- bieństwo, że izoniazyd zmniejsza stę- żenie itrakonazolu. Niezalecane Ryfampicyna 600 mg doustnie raz na dobę Itrakonazol: AUC ↓ Niezalecane Ryfabutyna 300 mg doustnie raz na dobę Itrakonazol: Cmax ↓ 71%, AUC ↓ 74% Niezalecane Cyprofloksacyna 500 mg doustnie dwa razy na dobę Itrakonazol: Cmax ↑ 53%, AUC ↑ 82% Stosować ostrożnie Erytromycyna 1 g Itrakonazol: Cmax ↑ 44%, AUC ↑ 36% Stosować ostrożnie Klarytromycyna 500 mg doustnie dwa razy na dobę Itrakonazol: Cmax ↑ 90%, AUC ↑ 92% Stosować ostrożnie Leki przeciwpadaczkowe Karbamazepina, fenobarbital Choć nie przeprowadzono bezpo- średnich badań, istnieje prawdopodo- bieństwo, że te leki zmniejszają stę- żenie itrakonazolu. Niezalecane Fenytoina 300 mg doustnie raz na dobę Itrakonazol: Cmax ↓ 83%, AUC ↓ 93%; Hydroksyitrakonazol: Cmax ↓ 84%, AUC ↓ 95% Niezalecane Leki przeciwnowotworowe Idelalizyb Choć nie przeprowadzono bezpo- średnich badań, istnieje prawdopodo- bieństwo, że idelalizyb zwiększa stę- żenie itrakonazolu. Stosować ostrożnie Leki przeciwwirusowe do stoso- wania ogólnoustrojowego Ombitaswir/parytaprewir/ rytonawir (z dazabuwirem albo bez niego) Choć nie przeprowadzono bezpo- średnich badań, przewiduje się, że te leki zwiększają stężenie itrakonazolu. Przeciwwskazane Efawirenz 600 mg Itrakonazol: Cmax ↓ 37%, AUC ↓ 39%; Hydroksyitrakonazol: Cmax ↓ 35%, AUC ↓ 37% Niezalecane Newirapina 200 mg doustnie raz na dobę Itrakonazol: Cmax ↓ 38%, AUC ↓ 62% Niezalecane Kobicystat, darunawir (wzmoc- niony), elwitegrawir (wzmocniony rytonawirem), fosamprenawir (wzmocniony rytonawirem), rytonawir, sakwinawir (wzmocniony rytonawirem) Choć nie przeprowadzono bezpo- średnich badań, przewiduje się, że te leki zwiększają stężenie itrakonazolu. Stosować ostrożnie Indinawir 800 mg doustnie trzy razy na dobę Itrakonazol: stężenie ↑ Stosować ostrożnie Blokery kanału wapniowego Diltiazem Choć nie przeprowadzono bezpo- średnich badań, istnieje prawdopodo- bieństwo, że diltiazem zwiększa stę- żenie itrakonazolu. Stosować ostrożnie Leki stosowane w zaburzeniach związanych z kwasem żołądko- wym Leki zobojętniające kwasy żołądkowe (glin, wapń, magnez albo wodorowęglan sodu), antagonisty receptora H2 (np. cymetydyna, ranitydyna), inhibitory pompy protonowej (np. lanzoprazol, omeprazol, rabeprazol) Itrakonazol: Cmax ↓, AUC ↓ Stosować ostrożnie Układ oddechowy: inne leki oddziałujące na układ odde- chowy Lumakaftor/iwakaftor 200/250 mg doustnie dwa razy na dobę Itrakonazol: stężenie ↓ Niezalecane Różne Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) Choć nie przeprowadzono bezpo- średnich badań, istnieje prawdopodo- bieństwo, że dziurawiec zwyczajny zmniejsza stężenie itrakonazolu*. Niezalecane Tabela 2: Przykłady leków, na których stężenie w osoczu może wpływać itrakonazol, przedstawione według klasy leków Produkty lecznicze (pojedyncza dawka podawana doustnie, o ile nie wskazano inaczej) w danej klasie Przewidywany/potencjalny wpływ na stężenia leków (↑ = zwiększenie; ↔ = bez zmian; ↓ = zmniejsze- nie) Komentarz kliniczny (dodatkowe informacje – patrz powyżej oraz punkty 4.3 i 4.4) Leki przeciwbólowe; Środki znieczulające Alkaloidy sporyszu (np. dihydroergotamina, ergometryna, ergotamina, metyloergometryna) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Przeciwwskazane Eletryptan, fentanyl Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków Niezalecane Alfentanyl, buprenorfina (dożylnie i podjęzykowo), kannabinoidy, metadon, sufentanyl Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków Stosować ostrożnie Oksykodon 10 mg doustnie Oksykodon doustnie: Cmax ↑ 45%, AUC ↑ 2,4-krotnie Stosować ostrożnie Oksykodon 0,1 mg/kg dożylnie Oksykodon dożylnie: AUC ↑ 51% Stosować ostrożnie Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnoustrojowego; leki przeciwprątkowe; leki przeciwgrzybicze do stosowania ogólnoustrojowego Izawukonazol Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje prawdopodobieństwo, że Przeciwwskazane itrakonazol zwiększa stężenie izawukonazolu. Bedakilina Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie bedakiliny. Niezalecane Ryfabutyna 300 mg, doustnie raz na dobę Ryfabutyna: stężenie ↑ (zakres nieznany) Niezalecane Klarytromycyna 500 mg, doustnie dwa razy na dobę Klarytromycyna: stężenie ↑ Stosować ostrożnie Delamanid Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie delamanidu. Stosować ostrożnie Leki przeciwpadaczkowe Karbamazepina Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie karbamazepiny. Niezalecane Leki przeciwzapalne i przeciw- reumatyczne Meloksykam 15 mg Meloksykam: Cmax ↓ 64%, AUC ↓ 37% Stosować ostrożnie Leki przeciwrobacze; leki przeciwpierwotniakowe Halofantryna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie halofantryny. Przeciwwskazane Artemeter-lumefantryna, prazykwantel Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Chinina 300 mg Chinina: Cmax ↔, AUC ↑ 96% Stosować ostrożnie Leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnoustrojowego Astemizol, mizolastyna, terfenadyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków*. Przeciwwskazane Ebastyna 20 mg Ebastyna: Cmax ↑ 2,5-krotnie, AUC ↑ 6,2-krotnie Karabastyna: Cmax ↔, AUC ↑ 3,1-krotnie Niezalecane Bilastyna, rupatadyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Leki przeciwnowotworowe Irynotekan Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia irynotekanu i jego aktywnego metabolitu. Przeciwwskazane Wenetoklaks Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie wenetoklaksu. Przeciwwskazane w przy- padku pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową w mo- mencie rozpoczęcia dawko- wania i w fazie dostosowywa- nia dawki wenetoklaksu. W pozostałych przypadkach: niezalecane, o ile korzyści nie przewyższają ryzyka. Należy zapoznać się z Charaktery- styką produktu leczniczego dotyczącą wenetoklaksu. Aksytynib, bosutynib, kabazytaksel, kabozantynib, cerytynib, kryzotynib, dabrafenib, dasatynib, docetaksel, ewerolimus, glasdegib, ibrutynib, lapatynib, nilotynib, pazopanib, regorafenib, sunitynib, temsyrolimus, trabektedyna, trastuzumabemtanzyna, alkaloidy barwinka różowego (np. winflunina, winorelbina) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków z wyjątkiem kabazytakselu i regorafenibu. Brak statystycznie istotnej zmiany w zakresie eks- pozycji na kabazytaksel, zaobser- wowano jednak wysokie zróżni- cowanie wyników. Przewiduje się spadek AUC regorafenibu (na podstawie oszacowania aktywnej grupy funkcyjnej). Niezalecane Kobimetynib 10 mg Kobimetynib: Cmax ↑ 3,2-krot- nie, AUC ↑ 6,7-krotnie Niezalecane Entrektynib Entrektynib: Cmax ↑ 73%, AUC ↑ 6,0 krotnie Niezalecane Olaparyb 100 mg Olaparyb: Cmax ↑ 40%, AUC ↑ 2,7-krotnie Niezalecane Talazoparib Talazoparib: Cmax ↑ 40%, AUC ↑ 56% Niezalecane Alitretynoina (doustnie), bortezomib, brentuksymab, vedotin, erlotynib, idelalizyb, imatynib, nintedanib, panobinostat, ponatynib, ruksolitynib, sonidegib, tretynoina (doustnie) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Busulfan 1 mg/kg co sześć go- dzin Busulfan: Cmax ↑, AUC ↑ Stosować ostrożnie Gefitynib 250 mg Gefitynib 250 mg: C max ↑, AUC ↑ 78% Stosować ostrożnie Pemigatynib Pemigatynib: Cmax ↑ 17%, AUC ↑ 91% Stosować ostrożnie Leki przeciwzakrzepowe Dabigatran, tikagrelor Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Przeciwwskazane Apiksaban, edoksaban, rywaroksaban, worapaksar Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Niezalecane Cylostazol, kumaryny (np. warfaryna) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Leki przeciwwirusowe do sto- sowania ogólnoustrojowego Ombitaswir / parytaprewir / rytonawir (z dazabuwirem albo bez niego) Itrakonazol może zwiększać stę- żenie parytaprewiru Przeciwwskazane Elbaswir / grazoprewir, fumaran alafenamidu tenofowiru (tenofovir alefenamide fumarate, TAF), fumaran dizoproksylu tenofowiru (tenofovir disoproxil fumarate, TDF) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Niezalecane Kobicystat, elwitegrawir (wzmocniony rytonawirem), glekaprewir / pibrentaswir, marawirok, rytonawir, sakwinawir Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Indinawir 800 mg, doustnie trzy razy na dobę Indinawir: Cmax ↔, AUC ↑ Stosować ostrożnie Układ sercowo-naczyniowy (leki oddziałujące na układ re- nina-angiotensyna; leki obni- żające ciśnienie krwi; leki blo- kujące receptory beta; blokery kanału wapniowego; leki kar- diologiczne; leki moczopędne) Bepridil, dyzopiramid, dofetylid, dronedaron, eplerenon, finerenon, iwabradyna, lerkanidypina, nisoldypina, ranolazyna, sildenafil (nadciśnie- nie płucne) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Przeciwwskazane Aliskiren 150 mg Aliskiren: Cmax ↑ 5,8-krotnie, AUC ↑ 6,5-krotnie Przeciwwskazane Chinidyna 100 mg Chinidyna: Cmax ↑ 59%, AUC ↑ 2,4-krotnie Przeciwwskazane Felodypina 5 mg Felodypina: Cmax ↑ 7,8-krotnie, AUC ↑ 6,3-krotnie Niezalecane Riocyguat, tadalafil (nadciśnie- nie płucne) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Niezalecane Bozentan, diltiazem, guanfa- cyna, inne dihydropirydyny (np. amlodypina, isradypina, nifedypina, nimodypina), werapamil Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Digoksyna 0,5 mg Digoksyna: Cmax ↑ 34%, AUC ↑ 68% Stosować ostrożnie Nadolol 30 mg Nadolol Cmax ↑ 4,7-krotnie, AUC ↑ 2,2-krotnie Stosować ostrożnie Kortykosteroidy do stosowania ogólnoustrojowego; leki stoso- wane w leczeniu obturacyj- nych chorób dróg oddecho- wych Cyklezonid, salmeterol Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia salmeterolu i aktywnych metabolitów cyklezonidu. Niezalecane Budezonid 1 mg wziewnie, dawka pojedyncza Budezonid wziewnie: Cmax ↑ 65%, AUC ↑ 4,2-krotnie; Budezonid (inne postacie): stęże- nie ↑ Stosować ostrożnie Deksametazon 5 mg dożylnie Deksametazon 4,5 mg doustnie Deksametazon dożylnie: Cmax ↔, AUC ↑ 3,3-krotnie; Deksametazon doustnie: Cmax ↑ 69%, AUC ↑ 3,7-krotnie Stosować ostrożnie Flutykazon 1 mg, wziewnie dwa razy na dobę Flutykazon wziewnie: stężenie ↑ Stosować ostrożnie Metyloprednizolon 16 mg Metyloprednizolon doustnie: Cmax ↑ 92%, AUC ↑ 3,9-krotnie; Metyloprednizolon dożylnie: AUC ↑ 2,6-krotnie Stosować ostrożnie Flutykazon donosowo Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie flutykazonu podawanego donosowo. Stosować ostrożnie Leki stosowane w leczeniu cu- krzycy Repaglinid 0,25 mg Repaglinid: Cmax ↑ 47%, AUC ↑ 41% Stosować ostrożnie Saksagliptyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie saksagliptyny. Stosować ostrożnie Leki oddziałujące na układ po- karmowy, w tym leki przeciw- biegunkowe, dojelitowe leki przeciwzapalne / przeciwza- kaźne; leki przeciwwymiotne i przeciw nudnościom; leki na zaparcia; leki stosowane w czynnościowych zaburzeniach żołądka i jelit Cyzapryd, naloksegol Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Przeciwwskazane Domperidon 20 mg Domperidon: Cmax ↑ 2,7-krotnie, AUC ↑ 3,2-krotnie Przeciwwskazane Aprepitant, loperamid, netupitant Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Leki immunosupresyjne Woklosporyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie woklosporyny. Przeciwwskazane Syrolimus (rapamycyna) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie syrolimusu. Niezalecane Cyklosporyna, takrolimus Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Takrolimus 0,03 mg/kg, dożyl- nie raz na dobę Takrolimus dożylnie: stężenie ↑ Stosować ostrożnie Leki modyfikujące stężenie li- pidów Lomitapid Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie lomitapidu. Przeciwwskazane Lowastatyna 40 mg Lowastatyna: Cmax ↑ 14,5–>20- krotnie, AUC ↑ >14,8–>20-krot- nie; Kwas lowastatyny: Cmax ↑ 11,5– 13-krotnie, AUC ↑ 15,4–20-krot- nie Przeciwwskazane Simwastatyna 40 mg Kwas simwastatyny: Cmax ↑ 17- krotnie, AUC ↑ 19-krotnie Przeciwwskazane Atorwastatyna Kwas atorwastatyny: Cmax ↔ do ↑ 2,5-krotnie, AUC ↑ 40% do 3-krotnie Niezalecane Leki psychoanaleptyczne; leki psycholeptyczne (np. leki prze- ciwpsychotyczne, leki przeciw- lękowe i leki nasenne) Lurazydon, pimozyd, kwetiapina, sertindol Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków Przeciwwskazane Midazolam (doustnie) 7,5 mg Midazolam (doustnie): Cmax ↑ 2,5 do 3,4-krotnie, AUC ↑ 6,6 do 10,8-krotnie Przeciwwskazane Triazolam 0,25 mg Triazolam: Cmax ↑, AUC ↑ Przeciwwskazane Alprazolam 0,8 mg Alprazolam: Cmax ↔, AUC ↑ 2,8- krotnie Stosować ostrożnie Arypiprazol 3 mg Arypiprazol: Cmax ↑ 19%, AUC ↑ 48% Stosować ostrożnie Brotizolam 0,5 mg Brotizolam: Cmax ↔, AUC ↑ 2,6- krotnie Stosować ostrożnie Buspiron 10 mg Buspiron: Cmax ↑ 13,4-krotnie, AUC ↑ 19,2-krotnie Stosować ostrożnie Midazolam (dożylnie) 7,5 mg Midazolam (dożylnie) 7,5 mg: stężenie ↑; choć nie przeprowa- dzono bezpośrednich badań, ist- nieje prawdopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie midazolamu po podaniu na błonę śluzową jamy ustnej. Stosować ostrożnie Rysperydon 2–8 mg/dobę Rysperydon i aktywny metabolit stężenie ↑ Stosować ostrożnie Zopiklon 7,5 mg Zopiklon: Cmax ↑ 30%, AUC ↑ 70% Stosować ostrożnie Kariprazyna, galantamina, haloperidol, reboksetyna, wenlafaksyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Układ oddechowy: inne leki oddziałujące na układ odde- chowy Lumakaftor / iwakaftor 200/250 mg doustnie dwa razy na dobę Iwakaftor: Cmax ↑ 3,6-krotnie, AUC ↑ 4,3-krotnie; Lumakaftor: Cmax ↔, AUC ↔ Niezalecane Iwakaftor Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie iwakaftoru. Stosować ostrożnie Hormony płciowe i modula- tory układu rozrodczego; inne leki ginekologiczne Kabergolina, dienogest, uliprystal Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Leki urologiczne Awanafil, dapoksetyna, daryfenacyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Przeciwwskazane Fezoterodyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol Zaburzenia czynności nerek albo wątroby o nasileniu zwiększa stężenia aktywnych metabolitów 5-hydroksymetylo- tolterodyny. umiarkowanym albo ciężkim: przeciwwskazane. Łagodne zaburzenia czynno- ści nerek albo wątroby: należy unikać jednoczesnego poda- wania. Prawidłowa czynność nerek albo wątroby: stosować ostrożnie; maksymalna dawka fezoterodyny to 4 mg. Solifenacyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie solifenacyny. Ciężkie zaburzenia czynności nerek: przeciwwskazane. Zaburzenia czynności wą- troby o nasileniu umiarkowa- nym albo ciężkim: przeciw- wskazane. Stosować ostrożnie w przy- padku wszystkich innych pa- cjentów; maksymalna dawka solifenacyny to 5 mg. Wardenafil Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie wardenafilu. Przeciwwskazane w przy- padku pacjentów w wieku po- wyżej 75 lat; w pozostałych przypadkach: niezalecane. Alfuzosyna, sylodosyna, tadalafil (zaburzenia wzwodu i łagodny rozrost gruczołu kroko- wego), tamsulosyna, tolterodyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Niezalecane Dutasteryd, imidafenacyna, sildenafil (zaburzenia wzwodu) Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenia tych leków. Stosować ostrożnie Oksybutynina 5 mg Oksybutynina: Cmax ↑ 2-krotnie, AUC ↑ 2-krotnie; N-dietylooksybutynina: Cmax ↔, AUC ↔ Po podaniu przezskórnym: choć nie przeprowadzono bezpośred- nich badań, istnieje prawdopodo- bieństwo, że itrakonazol zwięk- sza stężenia oksybutyniny po po- daniu przezskórnym. Stosować ostrożnie Różne leki i inne substancje Kolchicyna Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie kolchicyny. Przeciwwskazane w przy- padku pacjentów z zaburze- niami czynności nerek albo wątroby. Niezalecane w przy- padku pozostałych pacjentów. Eliglustat Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, przewiduje się, że itrakonazol zwiększa stę- żenie eliglustatu. Przeciwwskazane w przy- padku osób ze słabym meta- bolizmem (poor metaboliser, PM) CYP2D6. Przeciwwskazane w przy- padku osób z umiarkowanym metabolizmem (intermediate metaboliser, IM) albo z szyb- kim metabolizmem (exten- sive metaboliser, EM) CYP2D6 przyjmujących silny albo umiarkowany inhibitor CYP2D6. Stosować ostrożnie w przy- padku osób z umiarkowanym i szybkim metabolizmem CYP2D6. W przypadku osób z szybkim metabolizmem CYP2D6 z łagodnym zabu- rzeniem czynności wątroby należy rozważyć dawkę eliglustatu wynoszącą 84 mg/dobę. Cynakalcet Choć nie przeprowadzono bez- pośrednich badań, istnieje praw- dopodobieństwo, że itrakonazol zwiększa stężenie cynakalcetu. Stosować ostrożnie

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane po podaniu itrakonazolu w postaci kapsułek, zidentyfiko- wane podczas badań klinicznych i (lub) zgłoszeń spontanicznych były to ból głowy, ból brzucha oraz nudności. Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi były ciężkie reakcje alergiczne, niewydol- ność serca i (lub) zastoinowa niewydolność serca i (lub) obrzęk płuc, zapalenie trzustki, ciężka hepato- toksyczność (w tym kilka przypadków ostrej niewydolności wątroby zakończonej zgonem) i ciężkie reakcje skórne. Częstość występowania oraz inne zaobserwowane działania niepożądane – patrz tabe- laryczne zestawienie poniżej. Dodatkowe informacje dotyczące innych ciężkich działań niepożąda- nych – patrz punkt 4.4. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane podane w tabeli poniżej odnoszą się do otwartych badań klinicznych i badań z podwójnie ślepą próbą, w których stosowano itrakonazol w postaci kapsułek u 8499 pacjentów le- czonych z powodu grzybicy skóry lub grzybicy paznokci. W tabeli podano także działania niepożą- dane zgłaszane spontanicznie. W tabeli poniżej zamieszczono działania niepożądane leku według klasyfikacji układów i narządów. W obrębie każdego układu i narządu objawy niepożądane leku są przedstawione według częstości, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często Zapalenie zatok, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko Leukopenia Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Nadwrażliwość* Rzadko Reakcja anafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, objawy choroby posurowiczej Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko Hipertriglycerydemia Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy Rzadko Niedoczulica, parestezje, zaburzenia smaku Zaburzenia oka Rzadko Zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie i zamazane widze- nie) Zaburzenia ucha i błędnika Rzadko Przemijająca lub całkowita utrata słuchu*, szumy uszne Zaburzenia serca Rzadko Zastoinowa niewydolność serca* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często Ból brzucha, nudności Niezbyt często Wymioty, biegunka, zaparcie, niestrawność, wzdęcia Rzadko Zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często Zaburzenia czynności wątroby Rzadko Ciężka hepatotoksyczność (w tym przypadki ostrej niewydolności wątroby zakończone zgonem)*, hiperbilirubinemia Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd, wysypka, pokrzywka Rzadko Toksyczna nekroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. acute generalised exhanthematous pustulosis, AGEP), rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, , nadwrażliwość na światło, łysienie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko Częstomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Zaburzenia miesiączkowania Rzadko Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko Obrzęk Badania laboratoryjne Rzadko Zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej *patrz punkt 4.4 Opis wybranych działań niepożądanych Poniżej podana lista działań niepożądanych związanych z itrakonazolem obejmuje przypadki zgłoszone podczas badań klinicznych itrakonazolu w postaci roztworu doustnego i itrakonazolu podawanego dożyl- nie, poza działaniem „Zakażenie w miejscu podania leku”, które jest swoiste dla drogi podania w iniekcji. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: granulocytopenia, małopłytkowość; Zaburzenia układu immunologicznego: reakcja rzekomoanafilaktyczna; Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia; Zaburzenia psychiczne: dezorientacja; Zaburzenia układu nerwowego: neuropatia obwodowa (patrz punkt 4.4.), zawroty głowy, senność; Zaburzenia serca: niewydolność serca, niewydolność lewokomorowa, tachykardia; Zaburzenia naczyniowe: nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze; Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: obrzęk płuc, bezgłos, kaszel; Zaburzenia żołądka i jelit: zaburzenia żołądkowo-jelitowe; Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: niewydolność wątroby (patrz punkt 4.4.), zapalenie wątroby, żółtaczka; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka rumieniowa, nadmierne pocenie się; Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: ból mięśni, ból stawów; Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zaburzenie czynności nerek, nietrzymanie moczu; Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: obrzęk uogólniony, obrzęk twarzy, ból w klatce piersio- wej, gorączka, ból, uczucie zmęczenia, dreszcze; Badania laboratoryjne: zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparginowej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stęże- nia dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenia Gamma- glutamylotransferazy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, nieprawidłowe wyniki badania moczu. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu w postaci kapsułek oceniono u 165 pacjentów w wieku 1 do 17 lat, biorących udział w 14 badaniach klinicznych (4 badania z kontrolą placebo i z podwójnie ślepą próbą, 9 badań otwartych oraz 1 badanie obejmujące fazę otwartą z następującą po niej fazą podwójnie ślepej próby). Pacjenci z tej grupy otrzymali co najmniej jedną dawkę itrakonazolu w postaci kapsułek w lecze- niu zakażeń grzybiczych i dostarczyli danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Na podstawie uzyskanych z tych badań klinicznych łącznych danych dotyczących bezpieczeństwa stoso- wania, najczęściej odnotowanymi działaniami niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: ból głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%), zaburzenia czynności wątroby (1,2%), niedociśnienie tętnicze (1,2%), nudności (1,2%) oraz pokrzywka (1,2%). Charakter działań niepożąda- nych jest zasadniczo podobny u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów dorosłych, jednak częstość występo- wania u dzieci i młodzieży jest większa. Doświadczenie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu Oprócz działań niepożądanych zgłoszonych w badaniach klinicznych i wymienionych powyżej, w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłoszono również poniższe działania niepożądane. W każdej tabeli częstość występowania sklasyfikowano w następujący sposób: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100, <1/10) Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) Rzadko (≥1/10 000, <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze zgłoszenia. Poniżej przedstawiono działania niepożądane według częstości występowania w oparciu o współczyn- nik zgłoszeń spontanicznych. Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: choroba posurowicza, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna Choroby endokrynologiczne Bardzo rzadko: pseudoaldosteronizm Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Bardzo rzadko: hipertrójglicerydemia Zaburzenia układu nerwowego: Bardzo rzadko: drżenie Zaburzenia oka: Bardzo rzadko: zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie i niewyraźne widzenie) Zaburzenia ucha i błędnika: Bardzo rzadko: przemijająca albo trwała utrata słuchu Zaburzenia serca: zastoinowa niewydolność serca, bradykardia Zaburzenia naczyniowe: nadciśnienie, niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Bardzo rzadko: duszność Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo rzadko: zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Bardzo rzadko: ciężka hepatotoksyczność (w tym kilka przypadków ciężkiego uszkodzenia wątroby prowadzącego do zgonu) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Bardzo rzadko: toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, leukocytoklastyczne zapalenie na- czyń, nadwrażliwość na światło, łysienie Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Bardzo rzadko: zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań nie- pożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania pro- duktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.