Igantet 250

Kiedy nie stosować leku Igantet 250 − jeśli występuje nadwra żliwo ść na jakikolwiek składnik leku, − w przypadku nadwrażliwości na immunoglobulinę ludzką. Zachować szczególną ostrożność stosując lek Igantet 250 − w przypadku niedoboru IgA i jednoczesnej obecności przeciwciał przeciw IgA, − Należy upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym, odciągając tłok strzykawki ponieważ podanie donaczyniowo może być przyczyną wstrząsu. − Reakcje alergiczne po podaniu immunoglobuliny prz eciwtężcowej ludzkiej są możliwe jakkolwiek występują rzadko. W przypadku wystąpienia wstrząsu należy postępować zgodnie z zasadami leczenia wstrząsu. − Po podaniu leku Igantet 250 pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarza przynajmniej przez 20 minut. Ostrzeżenia i środki ostro żno ści W procesie wytwarzania leków z ludzkiej krwi lub os ocza są stosowane określone procedury mające zapobiec przeniesieniu zakażenia na leczonych pacjentów. Do tych procedur należy selekcja dawców krwi i osocza, której celem jest wykluczenie dawców mogących być źródłem zakażenia; badanie osocza pod kątem obecności czynników zakaźnych. Wytwórcy tych leków stosują procesy, które inaktywują lub eliminują wirusy. Pomimo stosowania środków zapobiegawczych, nie można całkowicie wykluczyć mo żliwo ści przeniesienia zakażenia, jeśli podawane są leki wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza. Ma to również zastosowanie wobec nieznanych lub nowo odkrytych w irusów i innych patogenów. Ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych jest znacznie zmniejszone przez stosowanie odpowiednich procedur: - selekcję dawców dokonywanej na podstawie wywiadu lekarskiego oraz badań przesiewowych pojedynczych donacji i pul osocza na obecność HBsAg oraz przeciwciał przeciw-HIV i HCV, - badanie pul osocza na obecność materiału genetycznego HCV, - zastosowania podczas produkcji, procesów unieczyn niania i usuwania wirusów, zwalidowanych za pomocą wirusów modelowych. Procesy te uważa się za skuteczne wobec wirusów HIV, HCV, HAV i HBV. Powyższe działania mogą mieć ograniczoną wartość w przypadku takich patogenów jak parwowirus B19. Z dotychczasowych do świadcze ń wynika, że preparaty immunoglobulin nie przenoszą wirusa zapalenia wątroby typu A ani parwowirusa B19. Przyjmuje się, że obecność przeciwciał odgrywa istotną rolę zabezpieczającą przed zakażeniami wirusami. Dla dobra pacjentów, zaleca się o ile to możliwe, aby w każdym przypadku podania Igantet 250 odnotować nazwę i numer serii leku. Igantet 250 a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Należy poinformować lekarza o ostatnio otrzymanych szczepionkach. Szczepionki zawierające żywe atenuowane wirusy Stosowanie immunoglobulin może osłabić na okres, od co najmniej 6 tygodni do 3 miesięcy skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy odry, różyczki, świnki oraz ospy wietrznej. Wpływ na wyniki testów serologicznych Po podaniu immunoglobulin, we krwi pacjenta występuje przejściowy wzrost biernie wprowadzonych różnych przeciwciał, które mogą spowodować fałszywie dodatnie wyniki badań serologicznych. Ciąża i karmienie piersią Bezpieczeństwo stosowania leku podczas ciąży nie było przedmiotem klinicznych kontrolowanych badań z tego powodu powinien być on stosowany z zachowaniem ostrożności u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Długotrwałe doświadczenie kliniczne w stosowaniu immunoglobulina w szczególności immunoglobuliny anty-D nie wskazuje na to, że należy spodziewać się negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu lub noworodka. Immunoglobuliny wydzielane są z ludzkim mlekiem, co może przyczyniać się do przekazywania noworodkowi przeciwciał ochronnych. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie obserwowano wpływu immunoglobuliny przeciwtęż cowej ludzkiej na zdolności prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. 3. Jak stosować lek Igantet 250 Przed podaniem, lek ogrza ć do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. - Należy wstrzykiwać wolno domięśniowo. - W razie konieczności zastosowania większych dawek (5 ml lub więcej), zaleca się podzielenie dawki i wstrzykiwać w różne miejsca. - W przypadku jednoczesnego podawania immunoglobuliny przeciwtęż cowej i szczepionki należy stosować oddzielne strzykawki i igły. Wstrzyknięcia wykonać w różne miejsca ciała. Po oczyszczeniu rany, usunięciu ciał obcych i martwych tkanek należy ocenić wskazanie do czynnego uodpornienia szczepionką przeciwtężcową i jednoczesnego podania immunoglobuliny przeciwtężcowej ludzkiej, domięśniowo w inne miejsce ciała zgodnie z następującymi zaleceniami: - Czyste i małe zranienia Nie zaleca się szczepienia ani stosowania immunoglobuliny przeciwtęż cowej u tych pacjentów, którzy otrzymali ostatnią dawkę przypominającą szczepionki w ciągu ostatnich 10 lat lub, którzy byli szczepieni zgodnie z programem szczepień przeciwtęż cowi. Zaleca się szczepionkę tym pacjentom, którzy nie otrzymali dawki przypominającej w ciągu ostatnich 10 lat lub, którzy nie byli szczepieni zgodnie programem szczepień przeciw tężcowi oraz tym, u których nie jest znana historia szczepienia przeciwtęż cowi. Podanie immunoglobuliny przeciwtężcowej nie jest konieczne. - Zabrudzone duże zranienia Nie zaleca się szczepienie tych pacjentów, którzy otrzymali ostatnią dawkę przypominającą szczepionki w ciągu ostatnich 5 lat lub, którzy byli szczepieni zgodnie z programem szczepień przeciw tężcowi. Należy zastosować szczepionkę, jeśli od podania ostatniej dawki przypominającej upłynęło więcej niż 5 lat. W obu przypadkach nie jest konieczne podanie immunoglobuliny przeciwtężcowej. W przypadku pacjentów, którzy nie zostali zaszczepieni zgodnie programem szczepień przeciw tęż cowi lub historia szczepień jest nieznana, należy zastosować szczepionkę jednocześnie z immunoglobuliną przeciwtężcową. Do uodpornienia czynnego można stosować szczepionkę zawierająca tylko toksoid tęż cowy (T) lub toksoid tęż cowy i toksoid błonicy (Td szczepionka dla dorosłych). Szczepionka Td nie może być stosowana u pacjentów z obniżoną odpornością. Zaleca się, aby lekarz określił ryzyko wystąpienia tęż ca na podstawie prawdopodobieństwa zakażenia rany Clostridium tetani. Dawki dla dzieci i dorosłych są takie same. - Zapobieganie tęż cowi 250 j.m. domięśniowo. Dawkę należy podwoić (500 j.m.) w przypadku ran powikłanych (ran głębokich z uszkodzonymi tkankami, zanieczyszczonych), lub gdy od zranienia upłynęły ponad 24 godziny, lub w przypadku osób dorosłych z nadwagą. - Leczenie tęż ca Wyniki kilku badań sugerują o znaczeniu stosowania jednorazowo dawek od 3000 do 6000 j.m. immunoglobuliny ludzkiej przeciwtężcowej w leczeniu tęż ca jednocześnie z stosowaniem innych odpowiednich metod leczenia. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Igantet 250 Konsekwencje przedawkowania nie są znane. 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepo żą dane, chociaż nie każdego one wystąpią. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić ból i tkliwość . Można temu zapobiec przez podzielenie dawki i podanie w różne miejsca. Niekiedy może pojawić się gorączka, dreszcze i reakcje skórne. W rzadkich przypadkach obserwowano: nudności, wymioty, spadek ciśnienia, tachykardię oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne, łącznie ze wstrząsem. Nie ma dokładnych informacji na temat częstości występowania działań niepożądanych zarówno z przeprowadzonych badań klinicznych jak i doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu. Informacje o ryzyku przeniesienia wirusów patrz – Ostrzeżenia i środki ostro żno ści. Zgłaszanie działań niepo żą danych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepo żą dane, w tym wszelkie objawy niepo żą dane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepo żą dane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepo żą danych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa, Tel. 22 49 21 301, faks (22) 49 21 309; e-mail: ndl@urpl.gov.pl . Dzięki zgłaszaniu działań niepo żą danych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5. Jak przechowywa ć lek Igantet 250 Przechowywa ć w lodówce (2˚C – 8˚C). Lek należy przechowywa ć w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu wa żno ści zamieszczonego na opakowaniu.. Po otwarciu zużyć natychmiast. Lek należy ocenić wzrokowo. Powinien być przejrzysty bez osadu. Nie stosować leku Igantet 250 jeśli zauważy się, że płyn jest mętny lub zawiera osad. Leków nie należy wyrzuca ć do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Igantet 250 Substancję czynną: 1 ml roztworu zawiera: Białko osocza ludzkiego 160 mg w tym immunoglobulina G ≥ 95% Immunoglobulina przeciwtęż cowa 250 j.m. Pozostałe składniki to: glicyna, sodu chlorek i woda do wstrzykiwań Jak wygląda Igantet 250 i co zawiera opakowanie 1 ampułko-strzykawka po 1 ml w tekturowym pudełku. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca INSTITUTO GRIFOLS, S.A. Poligono Levante Can Guasch, 2 08150 Parets del Vallès, Barcelona, Hiszpania Inne źródła informacji W celu bardziej szczegółowych informacji należy się zwrócić do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Grifols Polska Sp. z o. o., ul. Grzybowska 87, 05-462 Warszawa Nr tel.:+48 22 378 85 61, fax: +48 22 378 85 6 Data ostatniej aktualizacji ulotki:

− Nadwrażliwość na jakikolwiek składnik produktu leczniczego − Nadwrażliwości na immunoglobulinę ludzką.

Stosować domięśniowo. Nie podawać donaczyniowo ze względu na ryzyko wywołania wstrząsu.. Należy upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym, odciągając tłok strzykawki. Nie stosować podskórnie. Prawdziwe reakcje alergiczne po zalecanym domięśniowym sposobie podania immunoglobuliny przeciwtężcowej ludzkiej występują rzadko. W przypadku wystąpienia wstrząsu należy postępować zgodnie z zasadami leczenia wstrząsu. Objawy nietolerancji immunoglobuliny mogą się pojawić w bardzo rzadko występujących przypadkach niedoboru IgA, jeżeli u pacjenta są obecne przeciwciała przeciwko IgA. Po podaniu produktu, pacjenci powinni pozostawać pod obserwacją przynajmniej przez 20 minut. Nie można całkowicie wykluczyć prawdopodobieństwa przeniesienia czynników zakaźnych poprzez podanie produktów otrzymywanych z krwi lub osocza ludzkiego. Dotyczy to również czynników zakaźnych dotychczas nieznanych. Ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych jest znacznie zmniejszone przez stosowanie odpowiednich procedur: - selekcję dawców dokonywanej na podstawie wywiadu lekarskiego oraz badań przesiewowych pojedynczych donacji i pul osocza na obecność HBsAg oraz przeciwciał przeciw-HIV i HCV, - badanie pul osocza na obecność materiału genetycznego HCV, - zastosowania podczas produkcji, procesów unieczyn niania i usuwania wirusów, zwalidowanych za pomocą wirusów modelowych. Procesy te uważa się za skuteczne wobec wirusów HIV, HCV HAV i HBV. Powyższe działania mogą mieć ograniczoną wartość w przypadku takich patogenów jak parwowirus B19. Z dotychczasowych do świadcze ń wynika, że preparaty immunoglobulin nie przenoszą wirusa zapalenia wątroby typu A ani parwowirusa B19. Przyjmuje się, że obecność przeciwciał odgrywa istotną rolę zabezpieczającą przed zakażeniami wirusami. Dla dobra pacjentów, zaleca się o ile to możliwe, aby w każdym przypadku podania Igantet 250 odnotować nazwę i numer serii produktu.

Szczepionki zawierające żywe atenuowane wirusy Stosowanie immunoglobulin może osłabić na okres, od co najmniej 6 tygodni do 3 miesięcy skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy odry, różyczki, świnki oraz ospy wietrznej. Wpływ na wyniki testów serologicznych Po podaniu immunoglobulin, we krwi pacjenta występuje przejściowy wzrost biernie wprowadzonych różnych przeciwciał, które mogą spowodować fałszywie dodatnie wyniki badań serologicznych.

W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić ból i tkliwość . Można temu zapobiec przez podzielenie dawki i podanie w różne miejsca. Niekiedy może pojawić się gorączka, dreszcze i reakcje skórne. W rzadkich przypadkach obserwowano: nudności, wymioty, spadek ciśnienia, tachykardię oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne, łącznie ze wstrząsem. Nie ma dokładnych informacji na temat częstości występowania działań niepożą danych zarówno z przeprowadzonych badań klinicznych jak i do świadcze ń postmarketingowych. Informacje o ryzyku przeniesienia wirusów patrz punkt 4.4. Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepo żą danych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepo żą dane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepo żą danych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel. (22) 49 21 301, faks (22) 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl