Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 2 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
bezbarwny Idanuz ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań w szklanej ampułkostrzykawce o pojemności 3 mL. Do opakowania dołączona jest igła do podawania podskórnego. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożnośćźródło: „Ikatybant wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po zastosowaniu ikatybantu obserwowano zmęczenie, letarg, senność i zawroty głowy. Objawy te mogą wystąpić w wyniku napadu HAE. Pacjentom należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn, jeżeli odczuwają zmęczenie lub zawroty głowy.” · ChPL, pkt 4.7
częstość niepodana w tekście: Zasinienie w miejscu wstrzyknięcia; krwiak w miejscu wstrzyknięcia; pieczenie w miejscu wstrzyknięcia; rumień w miejscu wstrzyknięcia; niedoczulica w miejscu wstrzyknięcia; podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia; drętwienie w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk w miejscu wstrzyknięcia; ból w miejscu wstrzyknięcia; uczucie ucisku w miejscu wstrzyknięcia; świąd w miejscu wstrzyknięcia; opuchlizna w miejscu wstrzyknięcia; pokrzywka w miejscu wstrzyknięcia; uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia; obrzęk; pieczenie; ból; świąd skóry; uczucie ciepła
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 2 lat źródło: „Nie zaleca się stosowania leku Idanuz u dzieci w wieku poniżej 2 lat lub ważących mniej niż 12 kg, ponieważ nie badano go w tej grupie wiekowej.” · Ulotka, pkt 2
Maksymalna dawka wg dokumentu
3 wstrzyknięcia na dobę · dorośli źródło: „Nie należy wykonywać więcej niż 3 wstrzyknięcia produktu Idanuz w ciągu 24 godzin.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli„Dorośli Zalecana dawka dla osób dorosłych to jedno wstrzyknięcie podskórne produktu Idanuz 30 mg. W większości przypadków jedno wstrzyknięcie produktu Idanuz jest wystarczające do leczenia napadu. W przypadku niewystarczającego ustąpienia lub nawrotu objawów po 6 godzinach można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu Idanuz. Jeżeli drugie wstrzyknięcie nie spowoduje wystarczającego ustąpienia objawów lub w przypadku zaobserwowania nawrotu objawów, po dalszych 6 godzinach można wykonać trzecie wstrzyknięcie produktu Idanuz. Nie należy wykonywać więcej niż 3 wstrzyknięcia produktu Idanuz w ciągu 24 godzin. W badaniach klinicznych nie podawano więcej niż 8 wstrzyknięć ikatybantu na miesiąc.”
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Zalecaną dawkę produktu Idanuz na podstawie masy ciała dla dzieci i młodzieży (w wieku od 2 do 17 lat) podano w tabeli 1, poniżej.”
Dorośli: „Dorośli Idanuz może być podawany samodzielnie lub przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu w technice wykonywania wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika służby zdrowia.”
Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat: „Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat Idanuz może być podawany przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu w technice wykonywania wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika służby zdrowia.”
Pacjenci w podeszłym wieku„Pacjenci w podeszłym wieku Informacje na temat stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są ograniczone. U pacjentów w podeszłym wieku wykazano wzrost ekspozycji układowej na ikatybant. Znaczenie tej obserwacji dla bezpieczeństwa ikatybantu jest nieznane (patrz punkt 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Nie są dostępne żadne dane kliniczne na temat stosowania ikatybantu w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały wpływ na implantację w macicy i poród (patrz punkt 5.3), lecz potencjalne zagrożenia dla ludzi są nieznane. Ikatybant można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy potencjalne korzyści uzasadniają potencjalne zagrożenia dla płodu (np. w leczeniu potencjalnie zagrażających życiu napadów w obrębie krtani).”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Ikatybant przenika do mleka szczurów podczas laktacji w stężeniach podobnych do stężeń występujących we krwi matki. Nie wykryto żadnego wpływu na rozwój pourodzeniowy potomstwa szczurów. Nie wiadomo, czy ikatybant przenika do mleka ludzkiego, lecz zaleca się, aby kobiety karmiące piersią, które zamierzają przyjąć produkt Idanuz, powstrzymały się od karmienia piersią przez 12 godzin po przyjęciu leku.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność„Płodność Zarówno u szczurów jak i u psów wielokrotne zastosowanie ikatybantu skutkowało wpływem na narządy płciowe. Ikatybant nie wykazuje wpływu na płodność samców myszy i szczurów (patrz punkt 5.3). W badaniu z udziałem 39 zdrowych mężczyzn i kobiet otrzymujących 30 mg co 6 godzin, 3 dawki co 3 dni, łącznie 9 dawek, zarówno u kobiet jak i u mężczyzn nie obserwowano klinicznie istotnych zmian w porównaniu do pomiaru początkowego w zakresie podstawowych aktywności hormonów układu rozrodczego i ich aktywności po stymulacji przez hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH - gonadotropin-releasing hormone).”(początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie)źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
alkohol: „• Oczyścić miejsce wstrzyknięcia, przecierając je płatkiem gazy nasączonym alkoholem i pozostawić do wyschnięcia.” źródło: Ulotka, pkt 3
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg masy ciała (tabela z dokumentu): Tabela 1: Schemat podawania dla dzieci i młodzieży(dzieci, młodzież)
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Idanuz
Kiedy nie stosować leku Idanuz
- jeśli pacjent ma uczulenie na ikatybant lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Idanuz należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występuje dusznica bolesna (zmniejszony dopływ krwi do mięśnia sercowego);
- jeśli u pacjenta niedawno wystąpił udar.
Działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Idanuz są podobne do objawów choroby.
W przypadku zauważenia pogorszenia objawów napadu po otrzymaniu tego leku, należy natychmiast
powiadomić lekarza.
Ponadto:
- Przed samodzielnym wstrzyknięciem lub przed podaniem leku przez opiekuna, pacjent lub
opiekun powinien być przeszkolony w wykonywaniu wstrzyknięć podskórnych (pod
skórę).
- Pacjent z napadem w obrębie krtani (niedrożność górnych dróg oddechowych), który sam
wstrzykuje sobie Idanuz lub któremu opiekun wstrzykuje Idanuz, powinien niezwłocznie
zgłosić się po pomoc lekarską w placówce ochrony zdrowia.
- Jeśli po jednorazowym samodzielnym wstrzyknięciu leku Idanuz lub jednorazowym podaniu
leku Idanuz przez opiekuna objawy nie ustąpiły, pacjent powinien zgłosić się lub opiekun
powinien zgłosić pacjenta do lekarza w celu wykonania następnego wstrzyknięcia leku Idanuz.
Dorosłym pacjentom nie należy podawać więcej niż dwa dodatkowe wstrzyknięcia w ciągu 24
godzin.
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Idanuz u dzieci w wieku poniżej 2 lat lub ważących mniej niż 12 kg,
ponieważ nie badano go w tej grupie wiekowej.
Lek Idanuz a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie są znane interakcje leku Idanuz z innymi lekami. Jeżeli pacjent przyjmuje lek określany jako
inhibitor konwertazy (inhibitor ACE) (na przykład: kaptopryl, enalapryl, ramipryl, chinapryl,
lizynopryl), stosowany w celu obniżenia ciśnienia tętniczego lub z jakiegokolwiek innego powodu,
przed zastosowaniem tego leku należy poinformować o tym lekarza.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed rozpoczęciem stosowania tego leku.
Pacjentka nie powinna karmić piersią przez 12 godzin po przyjęciu leku Idanuz.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn, jeśli u pacjenta występuje uczucie zmęczenia lub
zawroty głowy w wyniku napadu HAE lub po zastosowaniu leku Idanuz.
Lek Idanuz zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią. Niemal u wszystkich pacjentów otrzymujących Idanuz występuje reakcja w miejscu
wstrzyknięcia (jak podrażnienie, obrzęk, ból, świąd, zaczerwienienie skóry i uczucie
pieczenia). Działania te są zazwyczaj łagodne i ustępują bez konieczności stosowania
dodatkowego leczenia.
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli pacjent zauważy zaostrzenie objawów napadu
choroby po zastosowaniu tego leku.
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 osoby na 10):
Dodatkowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (uczucie ucisku, zasinienie, zaburzenia czucia i (lub)
drętwienie, swędząca i wypukła wysypka oraz uczucie ciepła).
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 osoby na 10):
Nudności
Bóle głowy
Zawroty głowy
Gorączka
Świąd
Wysypka
Zaczerwienienie skóry
Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Pokrzywka
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Napady w obrębie krtani
Pacjenci z napadami w obrębie krtani, po wstrzyknięciu powinni być leczeni w odpowiedniej
placówce służby zdrowia dopóki lekarz prowadzący nie uzna, że wypisanie pacjenta do domu jest
bezpieczne.
Choroba niedokrwienna serca
W warunkach niedokrwienia może teoretycznie wystąpić pogorszenie czynności serca i spadek
przepływu wieńcowego na skutek antagonistycznego działania produktu leczniczego na receptor
bradykininy typu 2. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania ikatybantu pacjentom
z ostrą chorobą niedokrwienną serca lub niestabilną dusznicą bolesną (patrz punkt 5.3).
Udar
Choć istnieją dowody na korzystny wpływ blokady receptora B2 bezpośrednio po udarze, to jednak
istnieje teoretyczna możliwość, że ikatybant może osłabiać korzystne w późnej fazie
neuroprotekcyjnej działania bradykininy. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas
podawania ikatybantu pacjentom w okresie kilku tygodni po udarze.
Podanie przez opiekuna/samodzielne podanie
U pacjentów, którzy nigdy wcześniej nie otrzymywali ikatybantu, pierwsze podanie należy
wykonać w placówce medycznej lub pod kontrolą lekarza.
W przypadku niedostatecznego złagodzenia lub nawrotu objawów po samodzielnym podaniu lub
podaniu przez opiekuna zaleca się, aby pacjent lub opiekun zasięgnął porady lekarza. Osobom
dorosłym kolejne dawki, które mogą konieczne w tym samym napadzie, należy podawać w placówce
służby zdrowia (patrz punkt 4.2). Brak danych dotyczących podawania kolejnych dawek w przypadku
tego samego napadu u młodzieży lub dzieci.
Pacjenci, u których wystąpił napad w obrębie krtani, powinni zawsze zgłaszać się do lekarza i należy
ich obserwować w placówce medycznej także po wstrzyknięciu produktu w domu.
Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące leczenia więcej niż jednego napadu HAE ikatybantem u dzieci
i młodzieży.
Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułko-strzykawkę, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Nie przewiduje się interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lekami, metabolizowanymi przez
układ cytochromu P450 (patrz punkt 5.2).
Nie badano równoczesnego podawania ikatybantu i inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE).
Inhibitory ACE są przeciwwskazane u pacjentów z HAE ze względu na możliwość zwiększania
aktywności bradykininy.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych prowadzonych w celu rejestracji produktu 999 napadów HAE leczono
ikatybantem w dawce 30 mg podawanym podskórnie przez pracownika służby zdrowia. Fachowy
pracownik służby zdrowia podawał podskórnie ikatybant w dawce 30 mg 129 zdrowym
ochotnikom i 236 pacjentom z HAE.
Niemal u wszystkich pacjentów, którzy byli leczeni ikatybantem podawanym podskórnie w badaniach
klinicznych, wystąpiły reakcje w miejscu wstrzyknięcia (obejmujące podrażnienie skóry, obrzęk, ból,
świąd, rumień, uczucie pieczenia). Reakcje te były zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, przemijające i
ustępowały bez dodatkowych interwencji.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w tabeli 1 zdefiniowano następująco:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000).
Wszystkie działania niepożądane odnotowane po wprowadzeniu produktu do obrotu zapisane są
kursywą.
Tabela 2: Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu ikatybantu
Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Zalecany termin
Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy
Ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka
Rumień
Świąd
Częstość nieznana Pokrzywka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często Odczyny w miejscu
wstrzyknięcia*
Często Gorączka
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności
aminotransferaz
* Zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, rumień
w miejscu wstrzyknięcia, niedoczulica w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, drętwienie
w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ucisku w miejscu
wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, opuchlizna w miejscu wstrzyknięcia, pokrzywka w miejscu
wstrzyknięcia oraz uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia.
Dzieci i młodzież
Łącznie 32 pacjentów z tej populacji (8 dzieci w wieku od 2 do 11 lat i 24 nastolatków w wieku od
12 do 17 lat) z HAE włączono do leczenia ikatybantem w badaniach klinicznych.
Trzydziestu jeden pacjentów otrzymało pojedynczą dawkę ikatybantu, a jeden z pacjentów
(nastolatek) otrzymał ikatybant na dwa napady (łącznie dwie dawki). Ikatybant podano we
wstrzyknięciu podskórnym w dawce 0,4 mg na kg masy ciała i nie więcej niż 30 mg w dawce.
U większości pacjentów tej populacji leczonych ikatybantem podawanym podskórnie wystąpiły
reakcje w miejscu podania, takie jak: rumień, obrzęk, pieczenie, ból i świąd skóry. Reakcje te były
łagodne lub umiarkowanie ciężkie oraz odpowiadały reakcjom obserwowanym u dorosłych. U dwóch
pacjentów z tej populacji wystąpiły ciężkie reakcje w miejscu podania, które całkowicie ustąpiły
w ciągu 6 godzin. Reakcje te to rumień, obrzęk, pieczenie i uczucie ciepła.
Podczas badań klinicznych nie obserwowano istotnych klinicznie zmian dotyczących hormonów
płciowych.
Opis wybranych działań niepożądanych
Immunogenność
W rzadkich wypadkach obserwowano przejściową obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi w
kontrolowanych badaniach fazy III przy wielokrotnym podawaniu produktu leczniczego u osób
dorosłych. U wszystkich pacjentów utrzymywała się skuteczność leczenia. U jednego pacjenta
leczonego ikatybantem stwierdzono obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi przed rozpoczęciem
leczenia i po jego zakończeniu. Pacjenta poddawano obserwacji przez 5 miesięcy, a w kolejnych
próbkach nie wykazano obecności przeciwciał przeciw ikatybantowi. Nie zgłaszano przypadków
nadwrażliwości i reakcji anafilaktycznych podczas leczenia ikatybantem.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.+ 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.