Gripex DZIEŃ i NOC

Lek ten może prowadzić do uzależnienia. Dlatego leczenie powinno być krótkotrwałe. Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 3 dniach. Kiedy nie stosować leku Gripex DZIEŃ i NOC - jeśli pacjent ma uczulenie na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające paracetamol; - jeśli pacjent przyjmuje leki nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) lub nie upłynęły jeszcze 2 tygodnie od zaprzestania ich przyjmowania; - jeśli u pacjenta zdiagnozowano wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (jest to dziedziczna choroba czerwonych krwinek); - jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby; - jeśli pacjent ma bardzo wysokie ciśnienie krwi (ciężkie nadciśnienie tętnicze) lub nadciśnienie tętnicze, którego nie można kontrolować za pomocą leków; - jeśli pacjent ma ciężką ostrą (nagłą) lub przewlekłą (długoterminową) chorobę nerek lub niewydolność nerek; - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba niedokrwienna serca; - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba układu krążenia; - jeśli pacjent stale spożywa alkohol lub jest uzależniony od alkoholu; - jeśli u pacjenta stwierdzono niewydolność oddechową lub ryzyko wystąpienia niewydolności oddechowej (np. u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zapaleniem płuc, podczas ataku astmy lub z zaostrzeniem astmy); - jeśli u pacjenta występuje jaskra (podwyższone ciśnienie w oku); - jeśli pacjent stosuje inne leki zwężające naczynia krwionośne w celu łagodzenia obrzęku błony śluzowej nosa, podawane doustnie lub donosowo (np. fenylopropanoloaminę, fenylefrynę i efedrynę) oraz metylofenidat; - jeśli pacjent w przeszłości doznał udaru mózgu lub obecnie występują u niego czynniki ryzyka udaru; - jeśli u pacjenta występuje rozrost gruczołu krokowego; - jeśli pacjent przebył zawał mięśnia sercowego; - jeśli u pacjenta występuje guz chromochłonny (rzadki guz rdzenia nadnerczy); - jeśli pacjent choruje na cukrzycę; - jeśli u pacjenta występuje nadczynność tarczycy (stan, w którym tarczyca wytwarza zbyt dużo hormonów); - jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią; - jeśli pacjent jest w wieku poniżej 18 lat. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. W trakcie stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica (gdy we krwi krążą bakterie i ich toksyny prowadzące do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie, przewlekły alkoholizm lub gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk). W tych sytuacjach notowano u pacjentów występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna (nieprawidłowość krwi i płynów), gdy stosowali oni paracetamol w regularnych dawkach przez dłuższy czas lub gdy przyjmowali paracetamol wraz z flukloksacyliną. Objawy kwascy metabolicznej mogą obejmować: poważne trudności z oddychaniem, w tym przyspieszone głębokie oddychanie, senność, uczucie mdłości (nudności) i wymioty. Ten lek może uszkadzać wątrobę u osób z niewydolnością wątroby, nadużywających alkoholu, wygłodzonych lub odwodnionych. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas stosowania tego leku, jeśli cierpią na niewydolność nerek, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca, rozedmę płuc oraz jeśli przyjmują leki przeciwlękowe, przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, np. amitryptylina), leki obkurczające śluzówkę nosa, leki zmniejszające apetyt i leki psychostymulujące (leki o działaniu zwężającym naczynia krwionośne – sympatykomimetyki i leki psychostymulujące podobne do amfetaminy). Tego leku nie należy stosować u pacjentów z przewlekłym kaszlem z odkrztuszaniem wydzieliny. Ten lek zawiera chlorofenaminę i nie powinien być stosowany przez pacjentów z zespołem wydłużonego odcinka QT (arytmią serca) do czasu udowodnienia jego nieszkodliwości w tej grupie wysokiego ryzyka. Ze względu na tę substancję ten lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z padaczką. Tabletki Gripex DZIEŃ i NOC (niebieskie) „na noc” zawierają chlorofenaminę i powinny być stosowane ostrożnie przez osoby w podeszłym wieku, ze względu na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Stosować ostrożnie, jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe. U tych pacjentów zaleca się zmniejszenie dawki terapeutycznej o połowę. Nie należy spożywać alkoholu w trakcie przyjmowania tego leku. Lek Gripex DZIEŃ i NOC należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób dorosłych przyjmujących leki lub substancje psychoaktywne, jeśli obserwuje się nadużywanie dekstrometorfanu. Należy zachować ostrożność u pacjentów, których organizm wytwarza niewielką ilość pewnego enzymu zwanego CYP2D6 lub jeśli przyjmują oni jakiekolwiek substancje, które mogą zmniejszać aktywność tego enzymu (wymienione w punkcie „Lek Gripex DZIEŃ i NOC a inne leki”). Jeśli pacjent przyjmuje leki hamujące aktywność enzymu CYP2D6, przed zastosowaniem tego leku powinien porozmawiać z lekarzem. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu, stan pacjenta powinien być monitorowany przez lekarza. Może być konieczne zmniejszenie dawki dekstrometorfanu. U pacjentów charakteryzujących się słabym metabolizmem CYP2D6 oraz u pacjentów stosujących jednocześnie inhibitory CYP2D6 działanie dekstrometorfanu może być silniejsze i (lub) dłuższe. Dlatego u pacjentów istnieje ryzyko toksycznego działania dekstrometorfanu (objawiającego się pobudzeniem, uczuciem splątania, drżeniami, bezsennością, biegunką i zahamowaniem oddechu), które może powodować zespół serotoninowy (zwiększona częstość akcji serca, zaburzenia orientacji, obfite pocenie się, omamy, mimowolne ruchy mięśni, dreszcze, drżenie). Jeżeli po przyjęciu leku Gripex DZIEŃ i NOC u pacjenta wystąpi którykolwiek z opisanych powyżej objawów, należy przerwać stosowanie tego leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pseudoefedryna - jedna z substancji czynnych leku Gripex DZIEŃ i NOC, może być nadużywana, a duże dawki pseudoefedryny mogą być toksyczne. Ciągłe stosowanie może prowadzić do przyjmowania większych dawek leku Gripex DZIEŃ i NOC niż dawka zalecana do uzyskania pożądanego skutku, co zwiększa ryzyko przedawkowania. Nie należy przyjmować dawki większej niż zalecana dawka maksymalna ani nie przekraczać czasu trwania leczenia (patrz punkt 3). Jeśli u pacjenta wystąpi gorączka z uogólnionym rumieniem skóry i wysypką krostkową, należy przerwać przyjmowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną. Patrz punkt 4. Podczas stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC może wystąpić nagły ból brzucha lub krwawienie z odbytu w wyniku stanu zapalnego jelita grubego (niedokrwienne zapalenie jelita grubego). Jeśli wystąpią takie objawy ze strony przewodu pokarmowego, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza lub zgłosić się po pomoc medyczną. Patrz punkt 4. Podczas stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC może wystąpić zmniejszenie dopływu krwi do nerwu wzrokowego. W razie wystąpienia nagłej utraty wzroku należy przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się po pomoc medyczną. Patrz punkt 4. Jeśli pacjent przyjmuje takie leki, jak niektóre leki przeciwdepresyjne lub przeciwpsychotyczne, lek Gripex DZIEŃ i NOC może z nimi oddziaływać powodując zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka) oraz inne objawy, takie jak temperatura ciała powyżej 38°C, podwyższone tętno, niestabilne ciśnienie krwi, a także przesadzone reakcje odruchowe, sztywność mięśni, brak koordynacji i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego (np. nudności, wymioty, biegunka). Po zastosowaniu leków zawierających pseudoefedrynę zgłaszano przypadki zespołu tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespołu odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). PRES i RCVS to rzadkie schorzenia, które mogą wiązać się ze zmniejszonym dopływem krwi do mózgu. W przypadku wystąpienia objawów, które mogą być objawami PRES lub RCVS, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską (objawy, patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Jeśli po upływie 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem. Należy porozmawiać z lekarzem, nawet jeśli powyższe objawy występowały w przeszłości. Chlorofenaminy maleinian zawarty w tabletce (niebieskiej) „na noc” powoduje senność, dlatego tabletkę „na noc” należy przyjmować wyłącznie przed snem. Dzieci Zabronione jest stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC u osób w wieku poniżej 18 lat. Lek Gripex DZIEŃ i NOC a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Oddziaływanie leku Gripex DZIEŃ i NOC z innymi lekami wynika z oddziaływania substancji czynnych wchodzących w skład leku: Paracetamol - Zabronione jest stosowanie tego leku równocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol. - Leki przyspieszające opróżnianie żołądka (np. metoklopramid) przyspieszają wchłanianie paracetamolu. - Leki opóźniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą opóźniać wchłanianie paracetamolu. - Jednoczesne stosowanie paracetamolu z inhibitorami monoaminooksydazy [IMAO] (stosowanymi w leczeniu depresji) oraz w okresie 2 tygodni po zaprzestaniu leczenia tymi lekami może powodować pobudzenie i gorączkę. - Równoczesne stosowanie paracetamolu z zydowudyną (AZT, lek stosowany w zakażeniu wirusem HIV) może nasilać toksyczne działanie zydowudyny na szpik kostny. - Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny). - Równoczesne stosowanie paracetamolu i leków zwiększających metabolizm wątrobowy, tj. niektórych leków nasennych lub przeciwpadaczkowych, takich jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina i ryfampicyna (stosowana np. w leczeniu gruźlicy) może prowadzić do uszkodzenia wątroby nawet podczas stosowania zalecanych dawek terapeutycznych paracetamolu. - Spożywanie alkoholu podczas leczenia paracetamolem prowadzi do powstawania toksycznego metabolitu, który powoduje śmierć komórek wątroby, co może doprowadzić do niewydolności wątroby. - Równoczesne stosowanie z chloramfenikolem (lek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania) może zwiększać klirens chloramfenikolu. - Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli pacjent przyjmuje flukloksacylinę (antybiotyk) ze względu na poważne ryzyko zaburzeń krwi i płynów ustrojowych (nazywanych kwasicą metaboliczną), które muszą być pilnie leczone (patrz punkt 2). Pseudoefedryna - Jednoczesne stosowanie z albuterolem (stosowanym w leczeniu astmy) może przyspieszać częstość akcji serca, zwiększać skurczowe lub rozkurczowe ciśnienie krwi i powodować zmiany w EKG. - Nie stosować jednocześnie z amitryptyliną (stosowaną np. w depresji) i sympatykomimetykami (stosowanymi w leczeniu skurczu oskrzeli, np. w astmie). - Jednoczesne stosowanie innych sympatykomimetyków, takich jak leki obkurczające błonę śluzową (leki łagodzące przekrwienie błony śluzowej nosa), leki zmniejszające apetyt lub leki psychostymulujące podobne do amfetaminy, może zwiększać ciśnienie krwi. - Chlorek amonu zwiększa wchłanianie metabolitów pseudoefedryny w nerkach i wydłuża jej działanie. - Leki zobojętniające (stosowane w leczeniu zgagi i niestrawności) mogą zwiększać wchłanianie pseudoefedryny. - Inhibitory MAO (stosowane w leczeniu depresji) mogą nasilać działanie pseudoefedryny, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego (nagłego, ciężkiego wzrostu ciśnienia krwi) i bradykardii (wolnej akcji serca). - Pseudoefedryna zmniejsza działanie leków przeciwnadciśnieniowych i może modyfikować działanie glikozydów naparstnicy (stosowanych w niewydolności serca). Dekstrometorfan - Nie stosować z inhibitorami MAO (lekami stosowanymi w leczeniu depresji). - Leki zmniejszające aktywność enzymu CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina, amiodaron, flekainid, propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna, mogą zwiększać stężenie dekstrometorfanu w surowicy krwi. Chlorofenamina - Inhibitory MAO (leki stosowane w leczeniu depresji) mogą przedłużać i nasilać działanie przeciwcholinergiczne i hamujące ośrodkowy układ nerwowy leków przeciwhistaminowych. - W literaturze opisano przypadek wielokształtnego częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes (specyficzny rodzaj nieprawidłowego rytmu serca) wywołanego chlorofenaminą u pacjenta przyjmującego długotrwale tiorydazynę (lek przeciwpsychotyczny). - Chlorofenamina hamuje metabolizm fenytoiny (leku przeciwpadaczkowego) i może prowadzić do toksyczności fenytoiny. - Leki przeciwhistaminowe mogą nasilać działanie alkoholu i innych substancji działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. - Leki zmieniające pH moczu, takie jak chlorek amonu, wodorowęglan sodu, kwas migdałowy, kwas hipurowy, kwas askorbinowy i leki zobojętniające, powodują istotne zmiany w wydalaniu chlorofenaminy. Zakwaszenie moczu zwiększa wydalanie chlorofenaminy, a alkalizacja moczu zmniejsza jej wydalanie. Stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC z jedzeniem, piciem i alkoholem Na ogół pożywienie nie wpływa znacząco na wchłanianie tego leku. Podczas stosowania tego leku nie należy spożywać alkoholu. Nie należy przyjmować tego leku jednocześnie z sokiem grejpfrutowym i sokiem z gorzkiej pomarańczy. Ciąża i karmienie piersią Zabronione jest stosowanie tego leku w ciąży i w okresie karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania tego leku. Tabletka (żółta) „na dzień” zawiera tartrazynę (E102). Tartrazyna może powodować reakcje alergiczne.

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeżeli wystąpią objawy wskazujące na zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Należą do nich: • silny ból głowy o nagłym początku, • nudności, • wymioty, • splątanie, • drgawki, • zmiany widzenia. Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób): - dyskinezy twarzy, zaburzenia koordynacji (sztywność), drżenie, parestezje (uczucie drętwienia, mrowienia); - nieostre widzenie, podwójne widzenie; - suchość błon śluzowych nosa i jamy ustnej, suchość błon śluzowych; - suchość w ustach, nudności, zmiany dotyczące odczuwania smaku, biegunka; - nasilone pocenie; - zatrzymanie moczu i (lub) trudności z oddawaniem moczu. Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób): - zmęczenie, zawroty głowy. Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1 000 osób): - reakcje nadwrażliwości typu I: obrzęk alergiczny (tj. obrzęk skóry i tkanek miękkich, często twarzy, takich jak usta, język, powieki), reakcja anafilaktyczna (tj. duszność, pocenie się, spadek ciśnienia krwi z objawami szoku); - alergiczne reakcje skórne, rumień, wysypka, świąd, pocenie się, różowa wysypka, pokrzywka; - zmiany w liczbie krwinek (agranulocytoza – niebezpiecznie zmniejszona liczba krwinek zwanych granulocytami; leukopenia – zmniejszona liczba krwinek zwanych leukocytami; niedokrwistość aplastyczna – choroba, w której szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby krwinek; małopłytkowość – zmniejszona liczba krwinek zwanych płytkami krwi) z objawami takimi jak nietypowe krwawienie lub zmęczenie. Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób): - nieprawidłowe wyniki badań krwi: granulocytopenia (zmniejszona liczba komórek krwi zwanych granulocytami), agranulocytoza, małopłytkowość; - atak astmy oskrzelowej; - uszkodzenie wątroby, zwykle spowodowane przedawkowaniem; - kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność nerek; - omamy; - zawroty głowy; - ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwawienie; - ciężkie reakcje skórne, Zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): - ciężkie schorzenia wpływające na naczynia krwionośne w mózgu, znane jako zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS); - zwiększona częstość akcji serca (tachykardia); - podwyższone ciśnienie krwi; - niskie ciśnienie krwi; - zwiększone pragnienie; - zatrzymanie moczu; - zaburzenia układu moczowego, zatrzymanie moczu, zwłaszcza u pacjentów z powiększoną prostatą; - zapalenie jelita grubego spowodowane niedostatecznym dopływem krwi (niedokrwienne zapalenie jelita grubego); - nagła gorączka, zaczerwienienie skóry lub liczne niewielkie krostki (możliwe objawy ostrej uogólnionej osutki krostkowej – AGEP, ang. acute generalized examthematous pustulosis) mogą wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni stosowania leku Gripex DZIEŃ i NOC. Patrz punkt 2. Jeśli wystąpią takie objawy, należy przerwać stosowanie leku Gripex DZIEŃ i NOC i skontaktować się z lekarzem lub niezwłocznie zwrócić o pomoc medyczną.; - zmniejszenie przepływu krwi w obrębie nerwu wzrokowego (niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego); - może wystąpić nieoczekiwane pobudzenie, szczególnie po zastosowaniu dużych dawek u dzieci lub pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami lękowymi, bezsennością, nerwowością, majaczeniem; - impotencja, krwawienia międzymiesiączkowe; - poważne schorzenie, które może powodować zakwaszenie krwi (tzw. kwasica metaboliczna), u pacjentów z ciężką chorobą przyjmujących paracetamol (patrz punkt 2). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Jednoczesne stosowanie innych leków zawierających paracetamol. - Stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) i okres do 2 tygodni od zaprzestania ich przyjmowania. - Wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. - Ciężka niewydolność wątroby (klasa C, 10-15 punktów w skali Childa-Pugha). - Ciężkie nadciśnienie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. - Ciężka ostra lub przewlekła choroba nerek lub niewydolność nerek. - Choroba niedokrwienna serca. - Przewlekły alkoholizm. - Niewydolność oddechowa lub ryzyko wystąpienia niewydolności oddechowej (np. u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zapaleniem płuc, podczas ataku astmy lub z zaostrzeniem astmy). - Jaskra. - Jednoczesne stosowanie innych leków zwężających naczynia krwionośne w celu łagodzenia obrzęku błony śluzowej nosa, (np. fenylopropanoloaminy, fenylefryny i efedryny) oraz metylofenidatu (podawanych doustnie lub donosowo). - Udar w wywiadzie lub obecne czynniki ryzyka wystąpienia udaru. - Rozrost gruczołu krokowego. - Zawał mięśnia sercowego w wywiadzie. - Guz chromochłonny. - Cukrzyca. - Nadczynność tarczycy. - Nie stosować w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią. - Nie stosować u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Ze względu na zawartość dekstrometorfanu, tego produktu leczniczego nie należy stosować w leczeniu przewlekłego kaszlu z odkrztuszaniem wydzieliny. Stosowanie produktu leczniczego u osób z niewydolnością wątroby, nadużywających alkoholu, odwodnionych z niskim wskaźnikiem masy ciała lub przy niedostatecznym odżywieniu stwarza ryzyko uszkodzenia wątroby. Stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek, nadciśnieniem, zaburzeniami rytmu serca, rozedmą płuc oraz u pacjentów przyjmujących leki przeciwlękowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne leki sympatykomimetyczne, tj. obkurczające śluzówkę nosa, leki zmniejszające apetyt i leki psychostymulujące podobne do amfetaminy. Stosować ostrożnie u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. U tych pacjentów zaleca się zmniejszenie dawki terapeutycznej o połowę. W okresie przyjmowania leku nie należy spożywać alkoholu. Istnieją dane dotyczące nadużywania i uzależnienia od dekstrometrofanu. Pacjenci ze stwierdzonym zespołem wydłużonego odcinka QT powinni unikać stosowania tego leku (ze względu na zawartość substancji o działaniu przeciwhistaminowym) do czasu udowodnienia jego nieszkodliwości w tej grupie wysokiego ryzyka. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów chorych na padaczkę (ze względu na zawartość substancji o działaniu przeciwhistaminowym). Należy zachować ostrożność podczas stosowania tabletek „na noc” (niebieskich) u osób w podeszłym wieku, ze względu na zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których odnotowano w wywiadzie nadużywanie produktów leczniczych lub substancji psychoaktywnych. Dekstrometorfan jest metabolizowany przez cytochrom wątrobowy P4502D6. Aktywność tego enzymu jest uwarunkowana genetycznie. U około 10% ogólnej populacji odnotowuje się słaby metabolizm CYP2D6. U pacjentów ze słabym metabolizmem tego enzymu oraz u pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory CYP2D6 mogą występować wzmożone i / lub długoterminowe skutki działania dekstrometorfanu. W związku z tym należy zachować ostrożność u pacjentów ze słabym metabolizmem CYP2D6 lub stosujących inhibitory CYP2D6 (patrz także punkt 4.5). Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 3 dniach. Zespół serotoninowy Efekty serotoninergiczne, w tym rozwój mogącego zagrażać życiu zespołu serotoninowego, były notowane podczas stosowania leków selektywnie hamujących wychwyt zwrotny serotoniny (SSRI), leków osłabiających metabolizm serotoniny (w tym inhibitorów oksydazy monoaminowej [MAOIs]) oraz CYP2D6 inhibitorów w połączeniu z dekstrometorfanem. Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy przerwać leczenie produktem Gripex DZIEŃ i NOC. Ryzyka nadużywania Pseudoefedryna niesie ryzyko nadużywania. Zwiększone dawki mogą w końcu spowodować toksyczność. Ciągłe stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji, co skutkuje zwiększonym ryzykiem przedawkowania. Nie należy przekraczać zalecanej dawki maksymalnej oraz czasu trwania leczenia (patrz punkt 4.2.) Ciężkie reakcje skórne Po zastosowaniu produktów zawierających pseudoefedrynę mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Ostra osutka krostkowa może wystąpić w ciągu pierwszych 2 dni leczenia razem z gorączką oraz licznymi, małymi, zwykle niepęcherzykowymi krostkami pojawiającymi się na obrzmiałych zmianach rumieniowych i głównie umiejscowionymi w zgięciach skóry, na tułowiu i na kończynach górnych. Pacjentów należy uważnie obserwować. Jeśli wystąpią takie objawy, jak gorączka, rumień lub pojawienie się licznych niewielkich krostek, należy odstawić produkt Gripex DZIEŃ i NOC i, jeśli to konieczne, wdrożyć odpowiednie leczenie. Niedokrwienne zapalenie jelita grubego Podczas stosowania pseudoefedryny odnotowano kilka przypadków niedokrwiennego zapalenia jelita grubego. Jeśli u pacjenta wystąpi nagły ból brzucha, krwawienie z odbytu lub inne objawy niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, należy odstawić pseudoefedrynę, a pacjent powinien zasięgnąć porady lekarza. Niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego Podczas stosowania pseudoefedryny zgłaszano przypadki niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego. Należy zaprzestać podawania pseudoefedryny, jeśli u pacjenta wystąpi nagła utrata wzroku lub pogorszenie ostrości widzenia, np. w postaci mroczków. Zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (ang. posterior reversible encephalopathy syndrome, PRES) i zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (ang. reversible cerebral vasoconstriction syndrome, RCVS). . Zgłaszano przypadki PRES i RCVS podczas stosowania produktów zawierających pseudoefedrynę (patrz punkt 4.8). Ryzyko jest zwiększone u pacjentów z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub z ciężką ostrą lub przewlekłą chorobą nerek i (lub) niewydolnością nerek (patrz punkt 4.3). Należy przerwać stosowanie pseudoefedryny i natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli wystąpią następujące objawy: nagły, silny ból głowy lub piorunujący ból głowy, nudności, wymioty, splątanie, drgawki i (lub) zaburzenia widzenia. Większość zgłoszonych przypadków PRES i RCVS ustąpiła po przerwaniu leczenia i zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Notowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA, ang. high anion gap metabolic acidosis) spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową u pacjentów z ciężką chorobą, taką jak ciężkie zaburzenie czynności nerek i posocznica, lub u pacjentów z niedożywieniem lub z innymi źródłami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), leczonych paracetamolem w dawce terapeutycznej stosowanym przez dłuższy czas lub skojarzeniem paracetamolu i flukloksacyliny. Jeśli podejrzewa się występowanie HAGMA spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zaleca się natychmiastowe przerwanie przyjmowania paracetamolu i ścisłą obserwację pacjenta. Pomiar 5 -oksoproliny moczowej może być przydatny do identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny HAGMA u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka. Zawarty w tabletce (niebieskiej) „na noc” chlorofenaminy maleinian powoduje senność, dlatego tabletkę „na noc” należy przyjmować wyłącznie przed snem. Tabletki (żółte) „na dzień” zawierają tartrazynę (E102): może ona powodować reakcje alergiczne.

Interakcje produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi wynikają z interakcji każdej substancji czynnej, tj. paracetamolu, pseudoefedryny, dekstrometorfanu i chlorofenaminy. Paracetamol Tego leku nie należy stosować równocześnie z innymi lekami zawierającymi paracetamol. Leki przyspieszające opróżnianie żołądka (np. metoklopramid) przyspieszają wchłanianie paracetamolu. Produkty lecznicze opóźniające opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą opóźniać wchłanianie paracetamolu. W przypadku stosowania paracetamolu jednocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu 2 tygodni po zakończeniu leczenia tymi produktami leczniczymi, może wystąpić stan pobudzenia i gorączka. Równoczesne stosowanie paracetamolu z zydowudyną (AZT) może nasilać toksyczne działanie zydowudyny na szpik kostny. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny). Równoczesne stosowanie paracetamolu i produktów leczniczych zwiększających metabolizm wątrobowy, jak niektórych produktów leczniczych nasennych lub przeciwpadaczkowych, takich jak fenobarbital, fenytoina, karbamazepina i ryfampicyna, może prowadzić do uszkodzenia wątroby, nawet podczas stosowania zalecanych dawek paracetamolu. Spożywanie alkoholu podczas leczenia paracetamolem prowadzi do powstawania toksycznego metabolitu wywołującego martwicę komórek wątrobowych, co może doprowadzić do niewydolności wątroby. Równoczesne stosowanie z chloramfenikolem może zwiększać klirens chloramfenikolu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu równocześnie z flukloksacylina, ponieważ jednoczesne ich stosowanie jest powiązane z występowaniem kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz punkt 4.4). Pseudoefedryna Jednoczesne podawanie z albuterolem może zwiększać częstość akcji serca, skurczowe lub rozkurczowe ciśnienie krwi i powodować zmiany w EKG. Nie stosować jednocześnie z amitryptyliną i sympatykomimetykami. Jednoczesne stosowanie z innymi sympatykomimetykami, tj. lekami obkurczającymi błonę śluzową, lekami zmniejszającymi apetyt lub lekami psychostymulującymi podobnymi do amfetaminy może wywołać podwyższenie ciśnienia krwi. Jednoczesne stosowanie z innymi sympatykomimetykami zwiększa ryzyko PRES i RCVS (patrz punkt 4.4). Chlorek amonu poprzez alkalizację moczu zwiększa zwrotną resorpcję metabolitów pseudoefedryny w nerkach i wydłuża czas jej działania. Leki zobojętniające mogą zwiększać wchłanianie pseudoefedryny. Inhibitory MAO mogą nasilać działanie pseudoefedryny, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego i bradykardii. Pseudoefedryna zmniejsza działanie leków przeciwnadciśnieniowych i może modyfikować działanie glikozydów naparstnicy. Dekstrometorfan Zabronione jest łączne stosowanie z inhibitorami MAO. Dekstrometorfan jest metabolizowany przez enzym CYP2D6 i ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 może zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie do poziomu wielokrotnie większego niż prawidłowy. Zwiększa to ryzyko występowania toksycznego wpływu dekstrometorfanu (pobudzenia, dezorientacji, drżenia, bezsenności, biegunki i depresji oddechowej) oraz wystąpienia zespołu serotoninowego. Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6 należą fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna i terbinafina. W przypadku jednoczesnego stosowania z chinidyną stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć nawet 20-krotnie, co zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego powiązanych z jego stosowaniem. Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu wywołują również amiodaron, flekainid i propafenon, sertralina, bupropion, metadon, cynakalcet, haloperydol, perfenazyna i tiorydazyna. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu pacjent musi być monitorowany. Konieczne może okazać się również zmniejszenie dawki dekstrometorfanu. Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia dekstrometorfanem ze względu na ryzyko nasilenia działania sedatywnego dekstrometorfanu. Nie należy przyjmować dekstrometorfanu jednocześnie z sokiem grejpfrutowym i sokiem z gorzkiej pomarańczy ponieważ zwiększają one biodostępność i wchłanianie dekstrometorfanu poprzez hamowanie enzymu CYP3A i glikoproteiny P w jelicie. Chlorofenamina Stosowanie IMAO z lekami przeciwhistaminowymi może wydłużać i nasilać działanie przeciwcholinergiczne i hamujące działanie leków przeciwhistaminowych na OUN. W literaturze opisano przypadek wielokształtnego częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes wywołanego chlorofenaminą u pacjenta przyjmującego długotrwale tiorydazynę. Chlorofenamina hamuje metabolizm fenytoiny i może prowadzić do toksyczności fenytoiny. Leki przeciwhistaminowe mogą nasilać działanie alkoholu i innych substancji działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Leki zmieniające pH moczu, takie jak chlorek amonu, wodorowęglan sodu, kwas migdałowy, kwas hipurowy, kwas askorbinowy i leki zobojętniające, powodują istotne zmiany w wydalaniu chlorofenaminy. Zakwaszenie moczu zwiększa wydalanie chlorofenaminy, a alkalizacja moczu zmniejsza jej wydalanie. Produkt leczniczy Gripex DZIEŃ i NOC może również wpływać na działanie: - leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, kumaryna) i nasilać ich działanie przeciwzakrzepowe (pacjenci przyjmujący doustne leki przeciwzakrzepowe mogą przyjmować paracetamol w dawce do 2 g na dobę – czyli połowę zalecanej dawki terapeutycznej); - leków przeciwnadciśnieniowych i glikozydów naparstnicy (mogą powodować osłabienie działania hipotensyjnego, możliwość wystąpienia arytmii); - doustnych leków przeciwcukrzycowych (nasilenie ich działania); - leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak leki nasenne, opioidowe leki przeciwbólowe (nasilenie ich działania); - neuroleptyków (haloperydol i inne pochodne butyrofenonu), leków przeciwdepresyjnych (fluoksetyna, paroksetyna) i innych produktów leczniczych hamujących aktywność cytochromu P4502D6 (zwiększona siła działania i toksyczność); - leków indukujących enzymy wątrobowe (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital) (zwiększone ryzyko toksycznego działania na wątrobę).

Częstość działań niepożądanych jest określona przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Paracetamol Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: niedokrwistość niehemolityczna, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, granulocytopenia, agranulocytoza. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka; Bardzo rzadko: ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwawienie. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: niewydolność wątroby, martwica wątroby, żółtaczka, występujące zwykle w wyniku przedawkowania. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje nadwrażliwości typu I: obrzęk alergiczny, reakcja anafilaktyczna. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: świąd, wysypka, pocenie się, pokrzywka; Bardzo rzadko: ciężkie reakcje skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko: zawroty głowy. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: nefropatia i tubulopatia. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Częstość nieznana: kwasica metaboliczna z dużą luką anionową Opis wybranych działań niepożądanych Kwasica metaboliczna z dużą luką anionową U pacjentów z czynnikami ryzyka, u których stosowano paracetamol (patrz punkt 4.4), obserwowano przypadki kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, spowodowanej przez kwasicę piroglutaminową. Kwasica piroglutaminowa może wystąpić w wyniku niskiego stężenia glutationu u tych pacjentów. Paracetamol jest szeroko stosowanym produktem leczniczym, jednak dane dotyczące działań niepożądanych są ograniczone i zwykle wiążą się z przedawkowaniem. Pseudoefedryna Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), zaczerwienienie i wysypka. Zaburzenia oka Częstość nieznana: niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego. Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana: niestrawność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nudności, wymioty, niedokrwienne zapalenie jelita grubego. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: zwiększone pragnienie. Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana: zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) (patrz punkt 4.4), Zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS) (patrz punkt 4.4), drżenie, lęk, zawroty głowy, bezsenność, niekontrolowane oddawanie moczu. Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana: omamy. Zaburzenia serca Częstość nieznana: zaburzenia rytmu serca, tachykardia. Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: zwiększenie ciśnienia krwi. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: zatrzymanie moczu. Dekstrometorfan Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: nadwrażliwość. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: umiarkowane zmęczenie, zawroty głowy; Bardzo rzadko: senność, omamy, rozwój uzależnienia w przypadku nadużywania. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wymioty. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: ataki astmy oskrzelowej. Chlorofenaminy maleinian Zaburzenia układu nerwowego: Często: depresja ośrodkowego układu nerwowego z sennością, nudnościami i osłabieniem mięśni, która u niektórych pacjentów ustępuje w ciągu 2-3 dni po leczeniu; dyskinezy twarzy, problemy z koordynacją (sztywność), drżenie, parestezje. Częstość nieznana: czasami występuje nieoczekiwane pobudzenie, szczególnie po zastosowaniu dużych dawek u dzieci lub pacjentów w podeszłym wieku z lękiem, bezsennością, nerwowością, majaczeniem. Zaburzenia oka: Często: widzenie nieostre, podwójne widzenie. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i opłucnej: Często: suchość błony śluzowej nosa i gardła, suchość błon śluzowych. Zaburzenia żołądka i jelit Często: suchość w ustach, zmiany dotyczące odczuwania smaku, nudności, biegunka. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zatrzymanie moczu i / lub trudności z oddawaniem moczu. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: zmiany w liczbie krwinek (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna lub trombocytopenia) z objawami takimi jak obfite krwawienie lub zmęczenie. Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne (kaszel, trudności w połykaniu, przyspieszone bicie serca, świąd, opuchnięcie powiek lub okolicy oczu, twarzy czy języka, duszność, zmęczenie itp.), nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość krzyżowa na podobne produkty lecznicze. Zaburzenia serca Częstość nieznana: zwykle w przypadku przedawkowania; zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, tachykardia. Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana: hipotensja, nadciśnienie. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: cholestaza. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 (22) 492 13 01, faks: +48 (22) 492 13 09, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.