medinary.info

Gemcitabine Kabi

Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.

Podmiot odpowiedzialny
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Substancje czynne
Gemcitabinum: 38 mg/ml
Stan bazy na dzień
2026-10-22

Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja

NazwaPostaćOpakowaniaDostępność
Gemcitabine Kabi 38 mg/ml Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 1 fiol. 5,26 ml, 1 fiol. 26,3 ml, 1 fiol. 52,6 ml na receptę (Rx)

Wskazania (wg ChPL 4.1)

Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie

  • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
  • Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
źródło: ChPL, pkt 4.3, str. 5

Gemcitabinum 38 mg/ml (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji)

Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Przechowywanie
  • poniżej 25 °C
  • nie przechowywać w lodówce
  • nie zamrażać
źródło: ChPL, pkt 6.4
Termin ważności
  • 2 lata (opakowanie nieotwarte)
  • 7 dni (po sporządzeniu)
  • 24 godzin (po sporządzeniu)
źródło: ChPL, pkt 6.3
Substancje pomocnicze
Glikol propylenowy; Makrogol 400; Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH); Kwas solny stężony (do ustalenia pH); Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
  • glikol propylenowy: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1

Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.

Opakowanie i akcesoria
  • opakowanie bezpośrednie: fiolka
źródło: ChPL, pkt 6.5
Wygląd
  • bezbarwny
    Ten lek jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. Gemcitabine Kabi jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji przezroczystym, bezbarwnym do delikatnie słomkowego roztworem, wolnym od widocznych cząstek stałych. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże po zastosowaniu gemcytabiny odnotowano przypadki występowania łagodnej do umiarkowanej senności, w szczególności w połączeniu ze spożywanym alkoholem. Należy przestrzec pacjentów przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn do czasu stwierdzenia, że senność u nich nie występuje.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
78 pozycji wyodrębnione przez model AI
  • bardzo często: Leukopenia (neutropenia stopnia 3. = 19,3%; stopnia 4. = 6%).; Trombocytopenia; Niedokrwistość; Duszność – zazwyczaj łagodna i szybko przemijająca bez konieczności leczenia; Wymioty; Nudności; Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT i AlAT) i fosfatazy alkalicznej; Wysypka alergiczna często z towarzyszącym swędzeniem; Łysienie; Krwiomocz; Łagodny białkomocz; Objawy grypopodobne; gorączka; dreszcze; osłabienie; brak łaknienia; złe samopoczucie; trudności z zasypianiem; Obrzęki lub obrzęki obwodowe, w tym obrzęk twarzy
  • często: Zakażenia; Gorączka neutropeniczna; Jadłowstręt; Ból głowy; Bezsenność; Senność; Kaszel; Zapalenie błony śluzowej nosa; Biegunka; Zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej; Zaparcie; Zwiększenie stężenia bilirubiny; Swędzenie; Potliwość; Ból pleców; Ból mięśni
  • niezbyt często: Udar naczyniowy mózgu; Zaburzenia rytmu serca, przeważnie nadkomorowe; Niewydolność serca; Śródmiąższowe zapalenie płuc (patrz punkt 4.4); Skurcz oskrzeli – zazwyczaj łagodny i przemijający, ale może; Ciężka hepatotoksyczność, w tym niewydolność wątroby i zgon; Niewydolność nerek; Zespół hemolityczno-mocznicowy
  • rzadko: Zawał mięśnia sercowego; Kliniczne objawy zapalenia naczyń obwodowych i zgorzel; Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi; Obrzęk płuc; Zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych; Zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT); Ciężkie reakcje skórne, w tym łuszczenie skóry i wysypka pęcherzowa; Owrzodzenie; Tworzenie się pęcherzyków i owrzodzeń; Złuszczanie naskórka; Reakcje w miejscu wstrzyknięcia; Toksyczność radioterapii; Nawrót objawów popromiennych
  • bardzo rzadko: Trombocytoza; Mikroangiopatia zakrzepowa; Reakcja anafilaktyczna; Zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (patrz punkt 4.4.); Zespół przesiąkania włośniczek (patrz punkt 4.4.); Niedokrwienne zapalenie okrężnicy; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; Zespół Stevensa-Johnsona
  • częstość nieznana: Posocznica; Rzekome zapalenie tkanki łącznej (pseudocellulitis); Ostra uogólniona osutka krostkowa
  • częstość niepodana w tekście: neutropenii; Zmęczenie; Neutropenia; Neuropatia motoryczna; Neuropatia czuciowa; Nudności i wymioty; Zakażenie; Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; Leukocytopenia; Krwotok; Zakażenie bez towarzyszącej neutropenii

Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.

źródło: ChPL, pkt 4.8

Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie

Wiek i masa ciała
  • nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
    źródło: „Gemcytabina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
  • Dzieci i młodzież (< 18 lat): „Dzieci i młodzież (< 18 lat) Gemcytabina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.”
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc., podawana w 30-minutowej infuzji dożylnej.”
  • dawkowanie (zdanie bez nagłówka grupy): „Zalecana dawka gemcytabiny wynosi 1000 mg/m2 pc. podawana w 30-minutowej infuzji dożylnej.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby„Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Gemcytabinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, z uwagi na niewystarczające dane z badań klinicznych, aby określić zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4 i 5.2).”
    źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat)„Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat) Gemcytabina jest dobrze tolerowana przez pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Brak danych wskazujących, że poza ogólnymi zaleceniami, konieczne jest dostosowywanie dawki produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).”
    źródło: ChPL, pkt 4.2
  • Ciąża„Ciąża Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania gemcytabiny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Na podstawie danych z badań na zwierzętach oraz danych dotyczących mechanizmu działania gemcytabiny ustalono, że nie należy stosować tej substancji w okresie ciąży jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Kobietom należy poradzić, aby nie planowały ciąży w trakcie leczenia gemcytabiną, a jeśli jednak zajdą w ciążę, aby natychmiast poinformowały o tym lekarza prowadzącego.”
    źródło: ChPL, pkt 4.6
  • Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy gemcytabina przenika do mleka ludzkiego i nie można wykluczyć wystąpienia działań niepożądanych u dzieci karmionych piersią. Podczas leczenia gemcytabiną należy przerwać karmienie piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
  • Płodność„Płodność W badaniach dotyczących płodności, gemcytabina spowodowała hipospermatogenezę u samców myszy (patrz punkt 5.3). Dlatego mężczyznom leczonym gemcytabiną zaleca się, aby nie planowali posiadania potomstwa w trakcie leczenia oraz do 3 miesięcy po jego zakończeniu. Przed podjęciem leczenia zaleca się zasięgnięcie porady w kwestii zamrożenia nasienia w ciekłym azocie z uwagi na możliwość wystąpienia bezpłodności na skutek leczenia gemcytabiną.”
    źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
  • alkohol: „Gemcitabine Kabi zawiera glikol propylenowy, który może powodować wystąpienie objawów podobnych do występujących po spożyciu alkoholu.” źródło: ChPL, pkt 4.4

Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie

Dawkowanie (tabela z dokumentu): tabelami:
Dostosowanie dawki gemcytabiny w trakcie trwania cyklu leczenia raka pęcherza moczowego, niedrobnokomórkowego raka płuca i raka trzustki, podawanej w monoterapii lub w skojarzeniu z cisplatyną
Bezwzględna liczba granulocytów (x 106/l)Liczba płytek krwi (x 106/l)Procent standardowej dawki gemcytabiny (%)
> 1 000 i> 100 000100
500 do 1 000 lub50 000 do 100 00075
< 500 lub< 50 000pominąć dawkę*

* Nie należy podawać pominiętej dawki w czasie trwania cyklu dopóki bezwzględna liczba
granulocytów nie osiągnie wartości co najmniej 500 (x 106/l) komórek, a liczba płytek krwi
50 000 (x 106/l).

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 3

Dawkowanie (tabela z dokumentu)
Dostosowanie dawki gemcytabiny w trakcie trwania cyklu leczenia raka piersi, podawanej w skojarzeniu z paklitakselem
Bezwzględna liczba granulocytów (x 106/l)Liczba płytek krwi (x 106/l)Procent standardowej dawki gemcytabiny (%)
≥ 1 200 i> 75 000100
1 000 - < 1 200 lub50 000 do 75 00075
700 - < 1 000 i≥ 50 00050
< 700 lub< 50 000pominąć dawkę*

* Nie należy podawać pominiętej dawki w trakcie trwania cyklu. Leczenie należy rozpocząć w 1. dniu
następnego cyklu, jeżeli bezwzględna liczba granulocytów osiągnie wartości co najmniej
1500 (x 106/l) komórek, a liczba płytek krwi 100 000 (x 106/l).

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4

Dawkowanie (tabela z dokumentu)
Dostosowanie dawki gemcytabiny w trakcie trwania cyklu leczenia raka jajnika, podawanej w skojarzeniu z karboplatyną
Bezwzględna liczba granulocytów (x 106/l)Liczba płytek krwi (x 106/l)Procent standardowej dawki gemcytabiny (%)
≥ 1 500 i≥ 100 000100
1 000 do 1 500 lub75 000 do 100 00050
< 1 000 lub< 75 000pominąć dawkę*

* Nie należy podawać pominiętej dawki w trakcie trwania cyklu. Leczenie należy rozpocząć w 1. dniu
następnego cyklu, jeżeli bezwzględna liczba granulocytów osiągnie wartości co najmniej
1 500 (x 106/l) komórek, a liczba płytek krwi 100 000 (x 106/l).

źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 4

Sporządzanie i rozcieńczanie (tabela z dokumentu)
Powierzchnia ciała (m2) (A)Zalecana dawka (mg/m2) (B)Obliczona łączna dawka (mg) (AxB)Obliczona objętość (ml) [(AxB)/38]Objętość po rozcieńczeniu* (ml) (C)Końcowe stężenie (mg/ml) (AxB)/(C)Osmolalność (mOsm/kg)pH
1,01000100026,35002,0520-6206,0 do 9,0
1,01250125032,95002,5600-700
1,21250150039,55003,0680-780
1,41250175046,15003,5760-860
1,51000150039,55003,0680-780
1,61250200052,65004,0830-930
1,81250225059,25004,5930-1030
2,01000200052,65004,0830-930
2,01250250065,85005,01020-1120

*Można wykonać kolejne rozcieńczenie przy użyciu tego samego rozpuszczalnika.

źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 19

Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie

Ulotka, pkt 2: Podawany pozajelitowo lek przed zastosowaniem należy obejrzeć, czy nie zawiera cząstek
stałych i przebarwień. Jeżeli występują cząstki stałe, nie podawać leku. Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów należy natychmiast powiadomić lekarza: NL/H/2447/002/IB/029 4 - krwawienia z dziąseł, nosa lub jamy ustnej lub inne krwawienie, którego nie można zatamować, czerwone lub różowe zabarwienie moczu, nieoczekiwane siniaki na skórze (ponieważ pacjent może mieć zmniejszoną liczbę płytek krwi, co zdarza się bardzo często), - uczucie zmęczenia, uczucie słabości, łatwa utrata tchu lub bladość skóry (ponieważ pacjent może mieć zmniejszone stężenie hemoglobiny, co zdarza się bardzo często), - łagodna do umiarkowanej wysypka na skórze (bardzo często) lub swędzenie (często), lub gorączka (bardzo często); (reakcje uczuleniowe), - temperatura 38ºC lub wyższa, poty lub inne objawy zakażenia (ponieważ pacjent może mieć zmniejszoną liczbę białych krwinek z towarzyszącą gorączką), tak zwana gorączka neutropeniczna (często), - ból, zaczerwienienie, obrzęk lub owrzodzenie jamy ustnej (często), - nieregularny rytm serca (arytmia) (niezbyt często), - skrajne przemęczenie i osłabienie, plamica lub skłonność do miejscowych krwawień w obrębie skóry (wybroczyny), ciężka niewydolność nerek (skąpomocz lub bezmocz) i objawy zakażenia. Mogą to być objawy mikroangiopatii zakrzepowej (skrzepy tworzące się w małych naczyniach krwionośnych) i zespołu hemolityczno-mocznicowego, które mogą być śmiertelne, - trudności w oddychaniu (często w krótkim czasie po podaniu gemcytabiny mogą wystąpić łagodne trudności w oddychaniu, które szybko ustępują; niezbyt często lub rzadko mogą wystąpić cięższe powikłania ze strony płuc), - ostry ból w klatce piersiowej (zawał serca) (rzadko), - ciężkie reakcje nadwrażliwości (uczuleniowe): ciężka wysypka lub pokrzywka na skórze, obrzęk rąk, stóp, kostek u stóp, twarzy, warg, ust lub przełyku (co może powodować trudności w przełykaniu lub oddychaniu), świszczący oddech, przyspieszone bicie serca, uczucie omdlenia (reakcja anafilaktyczna) (bardzo rzadko), - uogólniony obrzęk, duszność lub zwiększenie masy ciała mogą być objawami przesiąkania płynu z małych naczyń krwionośnych do tkanek (zespół przesiąkania włośniczek) (bardzo rzadko), - ból głowy z zaburzeniami widzenia, splątaniem, padaczką lub drgawkami (zespół odwracalnej tylnej encefalopatii) (bardzo rzadko), - ciężka wysypka z uczuciem swędzenia, łuszczeniem lub zmianami pęcherzowymi skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) (bardzo rzadko), - czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z pęcherzami pod obrzękniętą skórą (w tym w fałdach skórnych, na tułowiu i kończynach górnych) oraz pęcherze z jednoczesną gorączką - ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP - częstość występowania nieznana). Inne możliwe działania niepożądane po zastosowaniu leku Gemcitabine Kabi: Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów - mała liczba białych krwinek, - trudności w oddychaniu, - wymioty, - nudności, - wypadanie włosów, - zaburzenia czynności wątroby, których objawami są nieprawidłowe wyniki badań krwi, - obecność krwi w moczu, - nieprawidłowe wyniki badań moczu: obecność białka w moczu, - objawy grypopodobne, w tym gorączka, - obrzęk okolicy kostek, palców, stóp i twarzy. Często: mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów - jadłowstręt (małe łaknienie), - ból głowy, - bezsenność, - senność, - kaszel, - zapalenie błony śluzowej nosa, - zaparcie, NL/H/2447/002/IB/029 5 - biegunka, - swędzenie, - potliwość, - ból mięśni, - ból pleców, - gorączka, - osłabienie, - dreszcze, - zakażenia. Niezbyt często: mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów - śródmiąższowe zapalenie płuc (bliznowacenie pęcherzyków płucnych), - skurcz dróg oddechowych (świszczący oddech), - nieprawidłowy obraz klatki piersiowej na zdjęciach rentgenowskich (bliznowacenie płuc), - niewydolność serca, - niewydolność nerek, - ciężkie uszkodzenie wątroby, w tym niewydolność wątroby, - udar. Rzadko: mogą dotyczyć 1 na 1 000 pacjentów - niskie ciśnienie tętnicze krwi, - złuszczanie naskórka, powstawanie wrzodów lub pęcherzy, - martwica skóry i powstawanie pęcherzy, - reakcje w miejscu podania, - zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (ciężkie zapalenie płuc powodujące zaburzenia oddychania), - wysypka skórna (podobna do oparzenia słonecznego) mogąca wystąpić na skórze, która wcześniej była poddana radioterapii (nawrót objawów popromiennych), - płyn w płucach, - bliznowacenie pęcherzyków płucnych związane z radioterapią (objawy choroby popromiennej), - zgorzel palców u rąk lub stóp, - objawy zapalenia naczyń obwodowych (zapalenie naczyń krwionośnych). Bardzo rzadko: mogą dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów - zwiększona liczba płytek krwi, - niedokrwienne zapalenie okrężnicy (zapalenie błony śluzowej jelita grubego spowodowane zmniejszonym dopływem krwi), - małe stężenie hemoglobiny (anemia), mała liczba białych krwinek i płytek krwi zostaną wykryte w badaniu krwi. - mikroangiopatia zakrzepowa: skrzepy tworzące się w małych naczyniach krwionośnych. Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych - sepsa: kiedy bakterie i ich toksyny krążą we krwi i zaczynają uszkadzać narządy, - rzekome zapalenie tkanki łącznej: zaczerwienienie skóry z obrzękiem. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych działań niepożądanych należy natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy zwrócić się do lekarza. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa NL/H/2447/002/IB/029 6 tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią (patrz punkt 4.6).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wykazano, że wydłużenie czasu infuzji dożylnej i zwiększenie częstotliwości dawkowania wiąże się ze zwiększeniem toksyczności gemcytabiny. W związku z leczeniem gemcytabiną zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań niepożądanych (SCAR), w tym zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN) i ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP), mogących zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Pacjentów należy informować o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz ściśle kontrolować, czy nie występują u nich reakcje skórne. Jeżeli pojawią się objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazujące na takie reakcje, należy natychmiast odstawić gemcytabinę. Toksyczność hematologiczna Gemcytabina może powodować zahamowanie czynności szpiku kostnego objawiające się leukopenią, trombocytopenią i niedokrwistością. U pacjentów otrzymujących gemcytabinę, przed podaniem każdej dawki należy oznaczyć liczbę płytek krwi, leukocytów i granulocytów. W razie zahamowania czynności szpiku kostnego wywołanego leczeniem (patrz punkt 4.2), należy rozważać przerwanie lub zmodyfikowanie leczenia. Jednak zahamowanie czynności szpiku jest krótkotrwałe i na ogół nie powoduje konieczności zmniejszenia dawki i rzadko prowadzi do przerwania leczenia. Liczba komórek krwi we krwi obwodowej może się nadal zmniejszać po zaprzestaniu podawania gemcytabiny. U pacjentów z zaburzeniem czynności szpiku kostnego, należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie. Tak jak w przypadku podawania innych leków cytotoksycznych, należy wziąć pod uwagę ryzyko kumulacji zahamowania czynności szpiku kostnego, gdy gemcytabina podawana jest w skojarzeniu z inną chemioterapią. Zaburzenia czynności wątroby i nerek Gemcytabinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub z zaburzeniami czynności nerek, z uwagi na niewystarczające dane z badań klinicznych, aby określić zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2). U pacjentów, u których występują przerzuty do wątroby lub u których stwierdzono zapalenie wątroby, alkoholizm lub marskość wątroby w wywiadzie, podanie gemcytabiny może prowadzić do zaostrzenia wcześniej występujących zaburzeń czynności wątroby. NL/H/2447/002/IB/029 6 Należy okresowo przeprowadzać ocenę wyników badań laboratoryjnych czynności nerek i wątroby (w tym badań wirusologicznych). Jednoczesne stosowanie radioterapii Radioterapia skojarzona (podawana jednocześnie lub w odstępie ≤ 7 dni): zgłaszano występowanie objawów toksyczności (patrz punkt 4.5, szczegółowe informacje i zalecenia dotyczące stosowania). Żywe szczepionki Nie zaleca się stosowania szczepionki przeciw żółtej febrze i innych żywych atenuowanych szczepionek u pacjentów leczonych gemcytabiną (patrz punkt 4.5). Zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (ang. Posterior Reversible Encephalopathy Syndrome - PRES) Donoszono o rozwijaniu się zespołu odwracalnej tylnej encefalopatii z możliwymi ciężkimi konsekwencjami u pacjentów leczonych gemcytabiną w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym z innymi produktami leczniczymi przeciwnowotworowymi. Wysokie nadciśnienie tętnicze i napady drgawkowe były zgłaszane u większości pacjentów z zespołem odwracalnej encefalopatii, ale inne objawy, takie jak bóle głowy, senność, splątanie i zaburzenia widzenia również mogą być obecne. Diagnoza jest potwierdzana metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Zespół odwracalnej tylnej encefalopatii jest zwykle ustępuje przy zastosowaniu odpowiedniego leczenia objawowego. Podawanie gemcytabiny powinno zostać trwale przerwane i należy wprowadzić leczenie objawowe, w tym kontrolę ciśnienia krwi i leczenie przeciwdrgawkowe, u pacjentów u których rozwinęły się objawy PRES podczas leczenia gemcytabiną. Zaburzenia sercowo-naczyniowe Ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń serca i (lub) zaburzeń naczyniowych, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi w wywiadzie. Zespół przesiąkania włośniczek Zespół przesiąkania włośniczek zgłaszano u pacjentów leczonych gemcytabiną w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwnowotworowymi (patrz punkt 4.8). Zespół ten jest zwykle możliwy do wyleczenia w przypadku wczesnego rozpoznania i wdrożenia właściwego leczenia, ale zgłaszano przypadki zgonów. Zespół ten charakteryzuje się występowaniem epizodów nadmiernego przesiąkania włośniczek, podczas których następuje przeciek płynów i białek z przestrzeni wewnątrznaczyniowej do przestrzeni śródmiąższowej. Objawy kliniczne obejmują uogólniony obrzęk, zwiększenie masy ciała, hipoalbuminemię, wysokie nadciśnienie tętnicze, ciężką niewydolność nerek i obrzęk płucny. Podawanie gemcytabiny powinno zostać trwale przerwane i należy wprowadzić leczenie objawowe, u pacjentów u których rozwinęły się objawy zespołu przesiąkania włośniczek podczas leczenia gemcytabiną. Zespół przesiąkania włośniczek może wystąpić w późniejszych cyklach leczenia i w literaturze medycznej wiązano go z zespołem zaburzeń oddychania u dorosłych. Płuca Zaburzenia ze strony płuc, czasami ciężkie (takie jak obrzęk płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc lub zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych - ARDS) obserwowano w związku z leczeniem gemcytabiną. Pochodzenie tych objawów nie jest znane. W razie wystąpienia tych zaburzeń należy rozważyć odstawienie gemcytabiny. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Nerki Zespół hemolityczno-mocznicowy NL/H/2447/002/IB/029 7 U pacjentów leczonych gemcytabiną rzadko obserwowano objawy kliniczne zespołu hemolityczno- mocznicowego (patrz punkt 4.8). Zespół hemolityczno-mocznicowy to choroba zagrażająca życiu. Podawanie gemcytabiny należy przerwać w razie wystąpienia pierwszych objawów mikroangiopatycznej niedokrwistości hemolitycznej, takich jak nagłe zmniejszenie stężenia hemoglobiny z towarzyszącą trombocytopenią, zwiększenie stężenia bilirubiny i kreatyniny w surowicy, azotu mocznikowego we krwi lub LDH. Niewydolność nerek może być trwała nawet pomimo odstawienia produktu leczniczego i konieczna może być dializa. Płodność W badaniach dotyczących płodności, gemcytabina spowodowała hipospermatogenezę u samców myszy (patrz punkt 5.3). Dlatego mężczyznom leczonym gemcytabiną zaleca się, aby nie planowali posiadania potomstwa w trakcie leczenia oraz do 3 miesięcy po jego zakończeniu. Przed podjęciem leczenia zaleca się zasięgnięcie porady w kwestii zamrożenia nasienia w ciekłym azocie z uwagi na możliwość wystąpienia bezpłodności na skutek leczenia gemcytabiną (patrz punkt 4.6). Sód Fiolka 200 mg zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Fiolka 1000 mg zawiera 98,36 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 4,92% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Fiolka 2000 mg zawiera 196,72 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 9,84% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Gemcitabine Kabi zawiera glikol propylenowy, który może powodować wystąpienie objawów podobnych do występujących po spożyciu alkoholu.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji (patrz punkt 5.2). Radioterapia Jednoczesne stosowanie radioterapii (razem z gemcytabiną lub w odstępie ≤ 7 dni): toksyczność związana z takim leczeniem skojarzonym zależy od wielu czynników, m.in. od dawki gemcytabiny, częstości infuzji gemcytabiny, dawki napromieniania, planowanej techniki radioterapii, tkanki docelowej oraz objętości docelowej. Wyniki badań nieklinicznych i klinicznych wykazały, że gemcytabina zwiększa wrażliwość organizmu na promieniowanie jonizujące. W pojedynczym badaniu klinicznym, w którym u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca stosowano przez okres do 6 kolejnych tygodni jednocześnie gemcytabinę w dawce 1000 mg/m2 pc. i terapeutyczną dawkę napromieniowania klatki piersiowej, obserwowano znaczną toksyczność w postaci ciężkiego, i mogącego zagrażać życiu, zapalenia błony śluzowej, w szczególności zapalenia przełyku i płuc. Objawy te występowały głównie u pacjentów, którzy otrzymywali intensywną radioterapię (mediana dawki napromieniania 4 795 cm3). Wyniki kolejnych badań sugerowały, że możliwe jest podawanie gemcytabiny w mniejszych dawkach jednocześnie z radioterapią z przewidywalnym działaniem toksycznym, tak jak w badaniach II fazy przeprowadzonych u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, gdzie przez okres 6 tygodni stosowano jednocześnie napromienianie klatki piersiowej (dawka napromieniania 66 Gy), gemcytabinę (600 mg/m2 pc. czterokrotnie) i cisplatynę (80 mg/m2 pc. dwukrotnie). Dotychczas nie ustalono optymalnego schematu bezpiecznego stosowania gemcytabiny z terapeutycznymi dawkami radioterapii we wszystkich rodzajach nowotworu. Stosowanie gemcytabiny przed radioterapią lub po radioterapii (podawanej w odstępie > 7 dni): analiza danych nie wykazuje zwiększonej toksyczności po podaniu gemcytabiny pacjentom w odstępie dłuższym niż 7 dni przed radioterapią lub po radioterapii, z wyjątkiem nawrotu objawów NL/H/2447/002/IB/029 8 popromiennych. Wyniki badań sugerują, że leczenie gemcytabiną można rozpocząć po ustąpieniu ostrych objawów radioterapii lub co najmniej tydzień po napromienianiu. Uszkodzenia popromienne w obrębie tkanek docelowych (np. zapalenie przełyku, zapalenie okrężnicy i zapalenie płuc) zgłaszano zarówno podczas jednoczesnego, jak i nie jedoczesnego stosowania gemcytabiny z radioterapią. Inne Nie zaleca się stosowania szczepionki przeciw żółtej febrze i innych żywych atenuowanych szczepionek, ze względu na ryzyko wystąpienia choroby układowej, mogącej zagrażać życiu, w szczególności u pacjentów z obniżoną odpornością.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem gemcytabiny należą: nudności z wymiotami lub bez, podwyższona aktywność aminotransferaz wątrobowych (AspAT lub AlAT) i fosfatazy alkalicznej, występujące u około 60% pacjentów; białko i krew w moczu występujące u około 50% pacjentów; duszność występująca u około 10 do 40% pacjentów (największa częstość występowała u pacjentów z rakiem płuca); alergiczna wysypka skórna NL/H/2447/002/IB/029 9 występująca u około 25% pacjentów i alergiczna wysypka z towarzyszącym swędzeniem u 10% pacjentów. Częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych zależne są od dawki, szybkości infuzji i odstępów między dawkami (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane, które powodują konieczność ograniczenia dawki to zmniejszenie liczby trombocytów, leukocytów i granulocytów (patrz punkt 4.2). Dane z badań klinicznych Ocena częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Poniższą tabelę, przedstawiającą działania niepożądane i częstość ich występowania, opracowano na podstawie danych z badań klinicznych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często • Zakażenia Częstość nieznana • Posocznica Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często • Leukopenia (neutropenia stopnia 3. = 19,3%; stopnia 4. = 6%). Zahamowanie czynności szpiku jest zazwyczaj łagodne do umiarkowanego i wpływa przede wszystkim na liczbę granulocytów (patrz punkt 4.2). • Trombocytopenia • Niedokrwistość Często • Gorączka neutropeniczna Bardzo rzadko • Trombocytoza • Mikroangiopatia zakrzepowa Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko • Reakcja anafilaktyczna Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często • Jadłowstręt Zaburzenia układu nerwowego Często • Ból głowy • Bezsenność • Senność Niezbyt często • Udar naczyniowy mózgu Bardzo rzadko • Zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia serca Niezbyt często • Zaburzenia rytmu serca, przeważnie nadkomorowe • Niewydolność serca NL/H/2447/002/IB/029 10 Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Rzadko • Zawał mięśnia sercowego Zaburzenia naczyniowe Rzadko • Kliniczne objawy zapalenia naczyń obwodowych i zgorzel • Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi Bardzo rzadko • Zespół przesiąkania włośniczek (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo często • Duszność – zazwyczaj łagodna i szybko przemijająca bez konieczności leczenia Często • Kaszel • Zapalenie błony śluzowej nosa Niezbyt często • Śródmiąższowe zapalenie płuc (patrz punkt 4.4) • Skurcz oskrzeli – zazwyczaj łagodny i przemijający, ale może wymagać zastosowania leczenia pozajelitowego Rzadko • Obrzęk płuc • Zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych (patrz punkt 4.4) Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często • Wymioty • Nudności Często • Biegunka • Zapalenie i owrzodzenie jamy ustnej • Zaparcie Bardzo rzadko • Niedokrwienne zapalenie okrężnicy Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo często • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT i AlAT) i fosfatazy alkalicznej Często • Zwiększenie stężenia bilirubiny Niezbyt często • Ciężka hepatotoksyczność, w tym niewydolność wątroby i zgon Rzadko • Zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGT) NL/H/2447/002/IB/029 11 Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często • Wysypka alergiczna często z towarzyszącym swędzeniem • Łysienie Często • Swędzenie • Potliwość Rzadko • Ciężkie reakcje skórne, w tym łuszczenie skóry i wysypka pęcherzowa • Owrzodzenie • Tworzenie się pęcherzyków i owrzodzeń • Złuszczanie naskórka Bardzo rzadko • Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka • Zespół Stevensa-Johnsona Częstość nieznana • Rzekome zapalenie tkanki łącznej (pseudocellulitis) • Ostra uogólniona osutka krostkowa Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Często • Ból pleców • Ból mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo często • Krwiomocz • Łagodny białkomocz Niezbyt często • Niewydolność nerek (patrz punkt 4.4) • Zespół hemolityczno-mocznicowy (patrz punkt 4.4) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często • Objawy grypopodobne – najczęściej występujące objawy to gorączka, ból głowy, dreszcze, ból mięśni, osłabienie i brak łaknienia. Zgłaszano także: kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, potliwość i trudności z zasypianiem • Obrzęki lub obrzęki obwodowe, w tym obrzęk twarzy. Obrzęki z reguły ustępują po przerwaniu leczenia Często • Gorączka • Osłabienie • Dreszcze Rzadko • Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – przeważnie łagodne Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Rzadko • Toksyczność radioterapii (patrz punkt 4.5) Nawrót objawów popromiennych NL/H/2447/002/IB/029 12 Leczenie skojarzone w raku piersi Częstość występowania toksyczności hematologicznej stopnia 3. i 4., zwłaszcza neutropenii zwiększa się, gdy gemcytabina jest stosowana w skojarzeniu z paklitakselem. Jednak zwiększenie częstości występowania tych działań niepożądanych nie wiąże się ze zwiększeniem częstości występowania zakażeń lub objawów krwotocznych. Zmęczenie i gorączka neutropeniczna występują częściej, gdy gemcytabina jest stosowana w skojarzeniu z paklitakselem. Zmęczenie, któremu nie towarzyszy niedokrwistość, przeważnie ustępuje po pierwszym cyklu leczenia. Działania niepożądane stopnia 3. i 4. Leczenie paklitakselem względem leczenia skojarzonego gemcytabiną z paklitakselem Liczba pacjentów (%) Grupa paklitakselu (N=259) Grupa leczenia skojarzonego gemcytabiną z paklitakselem (N=262) Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4. Laboratoryjne Niedokrwistość 5 (1,9) 1 (0,4) 15 (5,7) 3 (1,1) Trombocytopenia 0 0 14 (5,3) 1 (0,4) Neutropenia 11 (4,2) 17 (6,6)* 82 (31,3) 45 (17,2)* Inne niż laboratoryjne Gorączka neutropeniczna 3 (1,2) 0 12 (4,6) 1 (0,4) Zmęczenie 3 (1,2) 1 (0,4) 15 (5,7) 2 (0,8) Biegunka 5 (1,9) 0 8 (3,1) 0 Neuropatia motoryczna 2 (0,8) 0 6 (2,3) 1 (0,4) Neuropatia czuciowa 9 (3,5) 0 14 (5,3) 1 (0,4) * Neutropenia stopnia 4. trwająca dłużej niż 7 dni występowała u 12,6% pacjentów z grupy leczenia skojarzonego i u 5% pacjentów z grupy leczenia paklitakselem. Leczenie skojarzone w raku pęcherza moczowego Działania niepożądane stopnia 3. i 4. Leczenie MWAC względem leczenia skojarzonego gemcytabiną z cisplatyną Liczba pacjentów (%) Grupa MWAC (metotreksat, winblastyna, doksorubicyna i cisplatyna) (N=196) Grupa leczenia skojarzonego gemcytabiną z cisplatyną (N=200) Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4. Laboratoryjne Niedokrwistość 30 (16) 4 (2) 47 (24) 7 (4) Trombocytopenia 15 (8) 25 (13) 57 (29) 57 (29) Inne niż laboratoryjne Nudności i wymioty 37 (19) 3 (2) 44 (22) 0 (0) Biegunka 15 (8) 1 (1) 6 (3) 0 (0) Zakażenie 19 (10) 10 (5) 4 (2) 1 (1) Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej 34 (18) 8 (4) 2 (1) 0 (0) NL/H/2447/002/IB/029 13 Leczenie skojarzone w raku jajnika Działania niepożądane stopnia 3. i 4. Leczenie karboplatyną względem leczenia skojarzonego gemcytabiną z karboplatyną Liczba pacjentów (%) Grupa karboplatyny (N=174) Grupa leczenia skojarzonego gemcytabiną z karboplatyną (N=175) Stopień 3. Stopień 4. Stopień 3. Stopień 4. Laboratoryjne Niedokrwistość 10 (5,7) 4 (2,3) 39 (22,3) 9 (5,1) Neutropenia 19 (10,9) 2 (1,1) 73 (41,7) 50 (28,6) Trombocytopenia 18 (10,3) 2 (1,1) 53 (30,3) 8 (4,6) Leukocytopenia 11 (6,3) 1 (0,6) 84 (48,0) 9 (5,1) Inne niż laboratoryjne Krwotok 0 (0,0) 0 (0,0) 3 (1,8) 0 (0,0) Gorączka neutropeniczna 0 (0,0) 0 (0,0) 2 (1,1) 0 (0,0) Zakażenie bez towarzyszącej neutropenii 0 (0,0) 0 (0,0) 0 (0,0) 1 (0,6) Neuropatia czuciowa również występowała częściej w grupie leczenia skojarzonego niż w grupie leczenia karboplatyną podawaną w monoterapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dane rejestrowe

SubstancjaPostać Numer pozwolenia Numer w rejestrze Dokumenty
Gemcitabinum 38 mg/ml Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 22322 100329777 ChPL: 2024-05-22, Ulotka: 2024-05-22