Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Febuxostatum hemihydricum 80 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna (PH 101); Laktoza jednowodna; Kroskarmeloza sodowa; Hydroksypropyloceluloza; Krzemionka koloidalna uwodniona; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki (Opadry II Yellow 85F42129); Alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Talk; Żelaza tlenek żółty (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty bezbarwny kapsułkowy nadruk: 80 nadruk: 120
Febuxostat MSN, 80 mg, tabletki powlekane Żółte, w kształcie kapsułki (około 17 mm długości i 6 mm szerokości), obustronnie wypukłe (około 5 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczonym po jednej stronie symbolem „80” i gładkie po drugiej stronie. Febuxostat MSN, 120 mg, tabletki powlekane Żółte, w kształcie kapsułki (około 19 mm długości i 8 mm szerokości), obustronnie wypukłe (około 6 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczonym po jednej stronie symbolem „120” i gładkie po drugiej stronie. Lek Febuxostat MSN 80 mg i 120 mg jest pakowany w przezroczyste blistry Aclar/PVC/Aluminium, w tekturowe pudełka. źródło: Ulotka, pkt 6 - żółty kapsułkowy nadruk: 80
Żółte, w kształcie kapsułki (około 17 mm długości i 6 mm szerokości), obustronnie wypukłe (około 5 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczonym po jednej stronie symbolem „80” i gładkie po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Zgłaszano związane ze stosowaniem febuksostatu reakcje niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, parestezje i niewyraźne widzenie. Pacjenci powinni zachować ostrożność przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdów, obsługiwania maszyn lub podejmowania niebezpiecznych czynności do chwili, gdy będą w dostatecznym stopniu pewni, że febuksostat nie wpływa niekorzystnie na ich zdolność wykonywania tych czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
109 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zaostrzenie dny moczanowej; Ból głowy; zawroty głowy; Duszność; Obrzęk; zmęczenie
- niezbyt często: Zwiększona aktywność TSH; niedoczynność tarczycy; Niewyraźne widzenie; Cukrzyca; hiperlipidemia; zmniejszenie apetytu; zwiększenie masy ciała; Zmniejszone libido; bezsenność; Parestezje; niedowład połowiczy; senność; letarg; zaburzenia smaku; niedoczulica; osłabienie węchu; Szumy uszne; Migotanie przedsionków; kołatanie serca; nieprawidłowy zapis EKG; arytmia; Nadciśnienie tętnicze; zaczerwienienie; uderzenia gorąca; Zapalenie oskrzeli; zakażenie górnych dróg oddechowych; Zapalenie stawów; bóle mięśniowo-stawowe; osłabienie mięśni; kurcze mięśni; nadmierne napięcie mięśni; zapalenie kaletki; obrzęk stawów; ból pleców; sztywność mięśniowo-stawowa; sztywność stawów; Niewydolność nerek; kamica nerkowa; krwiomocz; częstomocz; białkomocz; parcie na mocz; zakażenie dróg moczowych; Zaburzenia wzwodu; Ból w klatce piersiowej; dyskomfort w klatce piersiowej; ból; złe samopoczucie; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi; zmniejszenie liczby płytek krwi; zmniejszenie liczby białych krwinek; zmniejszenie liczby limfocytów; zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi; zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi; zmniejszenie stężenia hematokrytu; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie stężenia potasu we krwi; zwiększenie INR; Urazy
- rzadko: Pancytopenia; trombocytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość; Reakcja anafilaktyczna; nadwrażliwość na produkt; Niedrożność tętnicy siatkówki; Zmniejszenie masy ciała; nasilony apetyt; jadłowstręt; Nerwowość; nastrój depresyjny; zaburzenia snu; Utrata smaku; uczucie pieczenia; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych; Zapaść krążeniowa; Rabdomioliza; zespół stożka rotatorów; zespół bólu wielomięśniowego; Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek; Pragnienie; uczucie gorąca; Zwiększenie stężenia glukozy we krwi; wydłużony czas kaolinowo-kefalinowy; zmniejszenie liczby czerwonych krwinek; ciężkich reakcji nadwrażliwości; zespołu Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; reakcji anafilaktycznych/wstrząsu
- częstość niepodana w tekście: Ból stawów; ból mięśni; ból kończyn; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; reakcje skórne w postaci naciekowych zmian grudkowoplamkowych; uogólnionych lub złuszczających wysypek; uszkodzenie skóry; obrzęk twarzy; gorączka
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności febuksostatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności febuksostatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak jest dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w wieku podeszłym: „Osoby w wieku podeszłym Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie zostały w pełni ocenione u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, patrz punkt 5.2). Nie ma konieczności modyfikacji dawki produktu u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby
„Zaburzenia czynności wątroby Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania febuksostatu nie zostały zbadane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha). Zalecana dawka u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami wątroby to 80 mg. Dostępne są ograniczone informacje dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Z danych otrzymanych z bardzo ograniczonej liczby przypadków stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży nie wynika szkodliwe działanie febuksostatu na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu i (lub) noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, lub przebieg porodu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Febuksostatu nie należy stosować w okresie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy febuksostat przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie tej substancji czynnej do mleka i zaburzenia rozwoju karmionych młodych. Nie można wykluczyć ryzyka u niemowlęcia karmionego piersią. Febuksostatu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność W badaniach reprodukcji u zwierząt z użyciem dawek do 48 mg/kg/dobę, nie wykazano zależnego od dawki niekorzystnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Wpływ febuksostatu na płodność u ludzi nie jest znany.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Febuxostat MSN należy przyjmować doustnie i można go przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Febuxostat MSN
Kiedy nie stosować leku Febuxostat MSN
- jeśli pacjent ma uczulenie na febuksostat lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Febuxostat MSN należy zwrócić się do lekarza:
• jeśli pacjent ma lub miał niewydolność serca lub problemy z sercem lub udar;
• jeśli u pacjenta występują lub występowały choroby nerek i (lub) ciężkie reakcje alergiczne na
allopurynol (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej);
• jeśli u pacjenta występują lub występowały choroby wątroby lub nieprawidłowe wyniki
testów czynnościowych wątroby;
• jeśli pacjent leczony jest z powodu dużego stężenia kwasu moczowego w wyniku zespołu
Lescha-Nyhana (rzadka choroba dziedziczna, w której występuje za dużo kwasu moczowego
we krwi);
• jeśli pacjent ma chorą tarczycę.
W razie wystąpienia reakcji alergicznej na Febuxostat MSN należy natychmiast przerwać
przyjmowanie tego leku (patrz punkt 4).
Możliwe objawy reakcji alergicznej to:
- wysypka w tym ciężkie postaci wysypki (np. pęcherzyki, guzki, swędząca, złuszczająca
wysypka), świąd;
- obrzęk kończyn lub twarzy;
- trudności w oddychaniu;
- gorączka i powiększenie węzłów chłonnych;
- ciężkie, zagrażające życiu reakcje alergiczne z zatrzymaniem akcji serca i krążenia.
Lekarz może podjąć decyzję o definitywnym zaprzestaniu leczenia lekiem Febuxostat MSN.
Zgłaszano rzadkie przypadki potencjalnie zagrażających życiu wysypek skórnych (zespół Stevensa-
Johnsona) podczas stosowania leku Febuxostat MSN, objawiające się początkowo w postaci
czerwonawych, koncentrycznych plam lub okrągłych plam często z pęcherzykami na tułowiu. Objawy
mogą też obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i zapalenie
spojówek (zaczerwienienie i obrzęk wokół oczu). Wysypka może postępować, przechodząc w
pęcherze i powodować złuszczanie i oddzielanie się naskórka.
W przypadku wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona podczas leczenia lekiem Febuxostat MSN,
leczenia febuksostatem nie wolno już nigdy rozpoczynać ponownie. W przypadku wystąpienia
wysypki lub wymienionych objawów skórnych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i
poinformować o przyjmowaniu tego leku.
Jeśli u pacjenta występuje napad dny moczanowej (nagłe pojawienie się silnego bólu, tkliwości,
zaczerwienienia, uczucia ciepła i obrzęku stawu), przed pierwszym rozpoczęciem leczenia lekiem
Febuxostat MSN należy odczekać, aż napad dny osłabnie.
U niektórych osób napady dny moczanowej mogą się zaostrzać w przypadku rozpoczynania leczenia
pewnymi lekami kontrolującymi stężenie kwasu moczowego. Zaostrzenia nie występują u każdego,
ale zaostrzenie może wystąpić, nawet jeśli pacjent stosuje lek Febuxostat MSN, a szczególnie w
trakcie pierwszych tygodni lub miesięcy leczenia. Ważne jest kontynuowanie zażywania leku
Febuxostat MSN nawet, jeśli u pacjenta wystąpi zaostrzenie, ponieważ Febuxostat MSN nadal
zmniejsza stężenie kwasu moczowego. Wraz z upływem czasu napady dny moczanowej będą
występować rzadziej i będą mniej bolesne, jeśli lek Febuxostat MSN będzie stosowany codziennie.
Lekarz często przepisuje inne leki, jeśli są niezbędne, aby pomóc zapobiec lub leczyć objawy
zaostrzenia (takie jak ból i obrzęk stawu).
U pacjentów, którzy mają bardzo duże stężenie kwasu moczowego (np. poddawanych chemioterapii),
leczenie lekami obniżającymi stężenie kwasu moczowego może prowadzić do nagromadzenia
ksantyny w drogach moczowych, z możliwością powstania kamieni, mimo że nie obserwowano tego u
pacjentów leczonych lekiem Febuxostat MSN, z powodu zespołu rozpadu guza.
Lekarz może zlecić wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia, czy czynność wątroby jest
prawidłowa.
Dzieci i młodzież
Nie stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono skuteczności i
bezpieczeństwa stosowania.
Lek Febuxostat MSN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez
recepty.
Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza lub farmaceuty w przypadku stosowania leków
zawierających dowolne z niżej wymienionych substancji, ponieważ mogą one oddziaływać z lekiem
Febuxostat MSN, a lekarz może wówczas rozważyć podjęcie niezbędnych środków:
- merkaptopuryna (stosowana w leczeniu raka),
- azatiopryna (stosowana w celu zmniejszenia odpowiedzi układu odpornościowego),
- teofilina (stosowana w leczeniu astmy).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, czy Febuxostat MSN może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Leku Febuxostat
MSN nie należy stosować w okresie ciąży. Nie wiadomo, czy Febuxostat MSN może przenikać do
mleka kobiet karmiących piersią. Nie należy stosować leku Febuxostat MSN, jeśli pacjentka karmi
piersią lub planuje karmienie piersią.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy pamiętać, że w trakcie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność, niewyraźne widzenie i
drętwienie lub mrowienie. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn.
Febuxostat MSN zawiera laktozę i sód
Lek Febuxostat MSN zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych
cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu".
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do
najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpią następujące rzadkie (występujące u 1 na 1000
pacjentów) reakcje niepożądane, ponieważ mogą one prowadzić do ciężkich reakcji alergicznych:
- reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość na lek (patrz też punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”);
- potencjalnie zagrażające życiu wysypki skórne charakteryzujące się tworzeniem się
pęcherzyków i łuszczeniem się skóry i wewnętrznych powierzchni jam ciała np. jamy ustnej i
narządów płciowych, bolesne owrzodzenie jamy ustnej i (lub) okolic narządów płciowych ze
współistniejącą gorączką, bólem gardła i zmęczeniem (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka) lub powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem
wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), zwiększeniem liczby białych
krwinek (reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi – ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) (patrz punkt 2);
- uogólnione wysypki skórne.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):
- nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych,
- biegunka,
- ból głowy,
- wysypka (w tym różne rodzaje wysypki, patrz poniżej punkty „niezbyt często” i „rzadko”),
- nudności,
- nasilenie objawów dny,
- zlokalizowane obrzęki spowodowane gromadzeniem się płynu w tkankach (obrzęk),
- zawroty głowy,
- duszność,
- świąd,
- ból kończyn, ból mięśni lub stawów,
- zmęczenie.
Niżej wymienione są inne działania niepożądane, które nie zostały przedstawione powyżej.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):
- zmniejszenie apetytu, zmiana stężenia cukru we krwi (cukrzyca), której objawem może być
nadmierne pragnienie, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, zwiększenie masy ciała;
- zmniejszony popęd płciowy;
- zaburzenia snu, senność;
- uczucie drętwienia, mrowienie, osłabienie lub zmienione czucie dotyku (niedoczulica,
niedowład lub parestezje), zaburzenia smaku, osłabienie odczuwania zapachów (osłabienie
węchu);
- nieprawidłowości w zapisie EKG, nieregularne albo szybkie bicie serca, uczucie kołatania
serca (palpitacja);
- uderzenia gorąca lub zaczerwienienie skóry (np. zaczerwienienie twarzy lub szyi),
podwyższone ciśnienie krwi, krwawienie (krwotok, zaobserwowane tylko u pacjentów
przyjmujących chemioterapię z powodu chorób krwi);
- kaszel, dyskomfort lub ból w klatce piersiowej, zapalenie błony śluzowej nosa i (lub) gardła
(zakażenie górnych dróg oddechowych), zapalenie oskrzeli, zakażenie dolnych dróg
oddechowych;
- suchość w jamie ustnej, ból brzucha lub odczucie dyskomfortu w brzuchu albo oddawanie
gazów, ból w górnej części brzucha, zgaga lub niestrawność, zaparcie, częstsze wypróżnianie,
wymioty, odczucie dyskomfortu w żołądku;
- swędząca wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry, przebarwienie skóry, małe, czerwone lub
fioletowe plamy na skórze, małe, płaskie czerwone plamy na skórze, płaskie, czerwone
obszary na skórze pokryte niewielkimi guzkami, wysypka, miejscowe zaczerwienienie i
plamy na skórze, nadmierne pocenie się, poty nocne, łysienie, zaczerwienienie skóry (rumień),
łuszczyca, wyprysk, inne rodzaje zaburzeń skórnych;
- skurcz mięśni, osłabienie mięśni, zapalenie kaletki lub zapalenie stawów (zapalenie stawów,
któremu zwykle towarzyszy ból, obrzęki (lub) sztywność), ból pleców, kurcze mięśni,
sztywność mięśni i (lub) stawów;
- krew w moczu, nieprawidłowe częste oddawanie moczu, nieprawidłowe wyniki analiz moczu
(zwiększone stężenie białka w moczu), zaburzenia czynności nerek, zakażenie dróg
moczowych;
- ból w klatce piersiowej, odczucie dyskomfortu w klatce piersiowej;
- kamienie w pęcherzyku żółciowym lub drogach żółciowych (kamica żółciowa);
- zwiększenie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH);
- zmiany składu chemicznego krwi lub liczby krwinek lub płytek (nieprawidłowe wyniki
analizy krwi);
- kamica nerkowa;
- zaburzenia wzwodu;
- niedoczynność tarczycy;
- niewyraźne widzenie, zmiana widzenia;
- dzwonienie w uszach;
- katar;
- owrzodzenie jamy ustnej;
- zapalenie trzustki: częste objawy to ból brzucha, nudności i wymioty;
- nagłe parcie na mocz;
- ból;
- złe samopoczucie;
- zwiększenie INR;
- uraz;
- obrzęk warg.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób):
- uszkodzenie mięśni, stan, który w odosobnionych przypadkach może być ciężki. Mogą
wystąpić zaburzenia mięśni, ze współistniejącym złym samopoczuciem lub wysoką gorączką,
spowodowane uszkodzeniem mięśni. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w
przypadku wystąpienia bólu mięśni, tkliwości lub osłabienia;
- ciężki obrzęk głębokich warstw skóry, szczególnie w obrębie oczu, narządów płciowych,
dłoni, stóp lub języka z możliwymi nagłymi trudnościami w oddychaniu;
- wysoka gorączka z wysypką odropodobną, powiększeniem węzłów chłonnych,
powiększeniem wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), podwyższeniem
liczby białych krwinek (leukocytoza z lub bez eozynofilii);
- wysypki różnego rodzaju (np. z białymi plamami, z pęcherzami, z ropnymi pęcherzami, z
łuszczeniem się skóry, wysypka odropodobna), rozlany rumień, martwica, pęcherze na skórze
i błonach śluzowych powodujące ich rozwarstwianie się i możliwość wystąpienia posocznicy
(zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka);
- nerwowość;
- odczuwanie pragnienia;
- zmniejszenie masy ciała, zwiększenie apetytu, niekontrolowana utrata apetytu (anoreksja);
- nieprawidłowa, mała liczba krwinek (białych lub czerwonych krwinek lub płytek krwi);
- zmiany w moczu lub zmniejszenie ilości wydalanego moczu związane z zapaleniem nerek
(cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek);
- zapalenie wątroby;
- zażółcenie skóry (żółtaczka);
- zakażenie pęcherza moczowego;
- uszkodzenie wątroby;
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (wskaźnik uszkodzenia mięśni);
- nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych;
- mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość);
- depresja;
- zaburzenia snu;
- utrata węchu;
- uczucie pieczenia;
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
- zapaść krążeniowa;
- zakażenie płuc (zapalenie płuc);
- owrzodzenie jamy ustnej; zapalenie jamy ustnej;
- perforacja przewodu pokarmowego;
- zespół stożka rotatorów;
- zespół bólu wielomięśniowego;
- uczucie gorąca;
- nagła utrata widzenia spowodowana niedrożnością tętnicy w oku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1 (patrz również punkt 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia sercowo-naczyniowe
Podczas opracowywania produktu oraz w jednym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (CARES) u
pacjentów z istniejącymi uprzednio ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał
mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa), leczonych febuksostatem obserwowano
większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu do pacjentów leczonych
allopurynolem.
Jednakże w kolejnym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (FAST), odsetek występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych zarówno nie prowadzących do zgonu jak i prowadzących do zgonu był
podobny w przypadku febuksostatu oraz allopurynolu.
Leczenie w tej grupie pacjentów należy prowadzić z zachowaniem ostrożności i regularnie ich
monitorować.
Bardziej szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego febuksostatu
znajdują się w punkcie 4.8 i punkcie 5.1.
Alergia i (lub) nadwrażliwość na produkt leczniczy
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
alergicznych i (lub) nadwrażliwości, w tym zagrażającego życiu zespołu Stevensa-Johnsona,
toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka oraz ostrych reakcji anafilaktycznych i (lub)
wstrząsu. W większości przypadków reakcje te występowały podczas pierwszych miesięcy leczenia
febuksostatem. U niektórych pacjentów (nie u wszystkich) wcześniej występowały zaburzenia
czynności nerek i (lub) nadwrażliwość na allopurynol. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja
polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. DRESS - Drug Reaction with Eosinophilia and
Systemic Symptoms) były w niektórych przypadkach związane z gorączką, zaburzeniami
hematologicznymi, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz ściśle
monitorować w kierunku wystąpienia objawów reakcji alergicznych i (lub) reakcji nadwrażliwości
(patrz punkt 4.8). Leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać w razie wystąpienia ciężkich
reakcji alergicznych i (lub) nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, ponieważ wczesne
odstawienie produktu jest związane z lepszym rokowaniem. Jeżeli u pacjenta wystąpiła reakcja
alergiczna i (lub) nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona i ostra reakcja anafilaktyczna i
(lub) wstrząs, ponowne leczenie febuksostatem u tego pacjenta jest niedopuszczalne.
Ostre napady dny (zaostrzenie dny moczanowej)
Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać do chwili całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny
moczanowej. Zaostrzenie dny moczanowej może wystąpić w trakcie rozpoczynania leczenia wskutek
zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikających z uwolnienia moczanu ze złogów w
tkankach (patrz punkty 4.8 i 5.1). Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem zaleca się
profilaktykę lekami z grupy NLPZ lub kolchicyną przeciw zaostrzeniom dny moczanowej przez co
najmniej 6 miesięcy (patrz punkt 4.2).
W razie wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia febuksostatem, produktu nie należy odstawiać.
Zaostrzenie dny moczanowej można równocześnie leczyć w sposób odpowiedni dla danego pacjenta.
Stałe leczenie febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń dny.
Odkładanie się złogów ksantyny
U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy i
leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu
może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów w
drogach moczowych. Ze względu na brak doświadczenia dotyczącego febuksostatu, nie zaleca się
stosowania produktu w tych populacjach.
Merkaptopuryna/azatiopryna
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów leczonych równocześnie merkaptopuryną/
azatiopryną, ponieważ hamowanie oksydazy ksantynowej przez febuksostat może powodować
zwiększenie stężenia merkaptopuryny/azatiopryny w osoczu, co może prowadzić do poważnej
toksyczności.
Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania obu tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki
merkaptopuryny/azatiopryny do 20% lub mniej wcześniej zalecanej dawki, w celu uniknięcia
możliwych reakcji hematologicznych (patrz punkty 4.5 i 5.3).
Pacjentów należy ściśle monitorować, a następnie należy skorygować dawkę
merkaptopuryny/azatiopryny na podstawie oceny odpowiedzi terapeutycznej i wystąpienia
ewentualnych objawów toksycznych.
Pacjenci po przeszczepach narządów
Ponieważ brak doświadczenia dotyczącego stosowania produktu u pacjentów po przeszczepach
narządów, nie zaleca się stosowania febuksostatu u takich pacjentów (patrz punkt 5.1).
Teofilina
U zdrowych ochotników jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki 400
mg teofiliny nie wykazało jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej (patrz punkt 4.5). Febuksostat
w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych równocześnie teofiliną bez ryzyka
wystąpienia podwyższenia stężenia teofiliny w osoczu. Brak danych dla febuksostatu w dawce 120
mg.
Zaburzenia wątroby
W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach
czynnościowych wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Wykonanie testu
czynnościowego wątroby jest zalecane przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie
okresowo w oparciu o ocenę kliniczną (patrz punkt 5.1).
Zaburzenia tarczycy
W długotrwałych, otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano zwiększone stężenia TSH
(>5,5 μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność
podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy (patrz punkt 5.1).
Laktoza i sód
Tabletki febuksostatu zawierają laktozę. Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznie występującymi
zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania
glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego produktu.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w 80 mg tabletce powlekanej, to
znaczy zasadniczo „nie zawiera sodu”.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Merkaptopuryna/azatiopryna
W oparciu o mechanizm działania hamującego aktywność oksydazy ksantynowej - XO przez
febuksostat, nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Hamowanie oksydazy ksantynowej
(XO) przez febuksostat może powodować zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, co prowadzi do
mielotoksyczności.
W przypadku łącznego stosowania z febuksostatem, dawkę merkaptopuryny/azatiopryny należy
zmniejszyć do 20% poprzednio przepisanej dawki lub mniejszej (patrz punkty 4.4 i 5.3).
Adekwatność proponowanego dostosowania dawki, w oparciu o modele i symulowaną analizę danych
z badań przedklinicznych na szczurach, została potwierdzona wynikami badania klinicznego interakcji
między lekami u zdrowych ochotników otrzymujących 100 mg azatiopryny w monoterapii i
zmniejszoną dawkę azatiopryny (25 mg) w połączeniu z febuksostatem (40 lub 120 mg).
Nie przeprowadzono badań interakcji febuksostatu z innymi cytotoksycznymi środkami
chemioterapeutycznymi. Nie są dostępne żadne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania
febuksostatu w trakcie innego leczenia cytotoksycznego.
Rosiglitazon/substraty CYP2C8
Wykazano, iż febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2C8 in vitro. W badaniu, w którym wzięli
udział zdrowi ochotnicy jednoczesne podanie 120 mg febuksostatu na dobę i pojedynczej dawki 4 mg
rosiglitazonu doustnie nie miało wpływu na farmakokinetykę rosiglitazonu i jego metabolitu N-
desmetyl rosiglitazonu, co wskazuje że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo. W związku z
tym nie jest wymagana jakakolwiek zmiana dawkowania podczas jednoczesnego podawania
febuksostatu i rosiglitazonu lub innych substratów CYP2C8.
Teofilina
Przeprowadzono badanie interakcji z zastosowaniem febuksostatu u zdrowych ochotników, aby ocenić
czy hamowanie XO może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny w osoczu, tak jak zgłaszano dla
innych inhibitorów XO. Wyniki badania wykazały, iż jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80
mg raz na dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie ma wpływu na farmakokinetykę lub
bezpieczeństwo stosowania teofiliny. Z tego względu nie zaleca się zachowania szczególnej
ostrożności w przypadku jednoczesnego podawania febuksostatu w dawce 80 mg oraz teofiliny. Brak
danych dla febuksostatu w dawce 120 mg.
Naproksen i inne inhibitory glukuronidacji
Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferaza (UGT). Produkty lecznicze,
które hamują glukuronidację, takie jak leki z grupy NLPZ i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać
na eliminację febuksostatu. U zdrowych uczestników badań jednoczesne stosowanie febuksostatu i
naproksenu w dawce 250 mg dwa razy na dobę było związane ze zwiększoną ekspozycją na
febuksostat (Cmax 28%, AUC 41% i t1/2 26%). W badaniach klinicznych stosowanie naproksenu lub
innych leków z grupy NLPZ/inhibitorów COX-2 nie było związane z żadnym klinicznie istotnym
zwiększeniem częstości zdarzeń niepożądanych.
Febuksostat może być podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki
febuksostatu lub naproksenu.
Leki indukujące glukuronidację
Leki silnie indukujące enzymy UGT mogą potencjalnie prowadzić do zwiększenia metabolizmu i
zmniejszenia skuteczności febuksostatu. Z tego względu zaleca się kontrolowanie stężenia kwasu
moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia silnym lekiem indukującym
glukuronidację. Z drugiej strony, przerwanie leczenia lekiem indukującym może doprowadzić do
zwiększonych stężeń febuksostatu w osoczu.
Kolchicyna/indometacyna/hydrochlorotiazyd/warfaryna
Febuksostat może być podawany jednocześnie z kolchicyną lub indometacyną bez konieczności
modyfikacji dawki febuksostatu lub drugiej równocześnie stosowanej substancji czynnej.
Nie jest wymagana modyfikacja dawki febuksostatu w przypadku jednoczesnego podawania z
hydrochlorotiazydem.
Nie jest konieczna modyfikacja dawki warfaryny w przypadku jednoczesnego podawania z
febuksostatem. Podawanie febuksostatu (80 mg lub 120 mg raz na dobę) jednocześnie z warfaryną nie
wpływało na farmakokinetykę warfaryny u zdrowych ochotników. Wskaźnik INR i aktywność
czynnika krzepnięcia VII również nie uległy zmianie po jednoczesnym podawaniu febuksostatu.
Dezypramina/substraty CYP2D6
Wykazano, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6 in vitro. W badaniu zdrowych
uczestników dawka 120 mg febuksostatu na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości AUC dla
dezypraminy, substratu CYP2D6, wskazując na potencjalne słabe działanie hamujące febuksostatu na
enzym CYP2D6 w warunkach in vivo. Z tego względu nie należy się spodziewać, że jednoczesne
podawanie febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagać modyfikacji dawki tych
leków.
Leki zobojętniające sok żołądkowy
Wykazano, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego
wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (o około 1 godzinę) i
wywołuje zmniejszenie o 32% stężenia Cmax, natomiast nie zaobserwowano znaczącej zmiany
wartości AUC. Z tego względu febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków
zobojętniających sok żołądkowy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane w badaniach klinicznych (4072 pacjentów leczonych co
najmniej jedną dawką – 10 mg do 300 mg) w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia (badanie FAST: 3001 pacjentów leczonych co najmniej
jedną dawką od 18 mg do 120 mg) oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu to objawy dny
moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, zawroty głowy,
duszność, wysypka, świąd, ból stawów, ból mięśni, ból kończyn, obrzęki zmęczenie. Te działania
niepożądane miały przeważnie łagodne lub umiarkowane nasilenie. Po wprowadzeniu produktu do
obrotu zgłaszano rzadkie przypadki reakcji nadwrażliwości na febuksostat, niektóre z nich związane
były z objawami ogólnoustrojowymi oraz rzadkie przypadki nagłego zgonu z przyczyn sercowo-
naczyniowych.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Poniżej wymienione są często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadko
(≥1/10000 do <1/1000) występujące reakcje niepożądane, zgłaszane u pacjentów leczonych
febuksostatem.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem w badaniach klinicznych fazy 3, długotrwałych
badaniach rozszerzonych, badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego po
wydaniu pozwolenia oraz po wprowadzeniu do obrotu
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko
Pancytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza*, niedokrwistość#
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko
Reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość na produkt*
Zaburzenia endokrynologiczne Niezbyt często
Zwiększona aktywność TSH, niedoczynność tarczycy#
Zaburzenia oka
Niezbyt często
Niewyraźne widzenie
Rzadko
Niedrożność tętnicy siatkówki#
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często***
Zaostrzenie dny moczanowej
Niezbyt często
Cukrzyca, hiperlipidemia, zmniejszenie apetytu, zwiększenie
masy ciała
Rzadko
Zmniejszenie masy ciała, nasilony apetyt, jadłowstręt
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często
Zmniejszone libido, bezsenność
Rzadko
Nerwowość, nastrój depresyjny#, zaburzenia snu#
Zaburzenia układu nerwowego
Często
Ból głowy, zawroty głowy
Niezbyt często
Parestezje, niedowład połowiczy, senność, letarg#, zaburzenia
smaku, niedoczulica, osłabienie węchu
Rzadko
Utrata smaku#, uczucie pieczenia#
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często
Szumy uszne
Rzadko
Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego#
Zaburzenia serca
Niezbyt często
Migotanie przedsionków, kołatanie serca, nieprawidłowy zapis
EKG, arytmia#
Rzadko
Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często
Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie, uderzenia gorąca
Rzadko
Zapaść krążeniowa#
Zaburzenia układu oddechowego
klatki piersiowej i śródpiersia
Często
Duszność
Niezbyt często
Zapalenie oskrzeli, zakażenie górnych dróg oddechowych,
infekcja dolnych dróg oddechowych#, kaszel, wodnista wydzielina
z nosa#
Rzadko
Zapalenie płuc#
Zaburzenia żołądka i jelit
Często
Biegunka**, nudności
Niezbyt często
Ból brzucha, ból w górnej części brzucha#, wzdęcia, refluks
żołądkowo-przełykowy, wymioty, suchość błony śluzowej jamy
ustnej, niestrawność, zaparcie, częste wypróżnianie, wzdęcia z
oddawaniem gazów, dyskomfort żołądkowo-jelitowy,
owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk warg#, zapalenie trzustki
Rzadko
Perforacja układu pokarmowego#, zapalenie jamy ustnej#
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często
Nieprawidłowa czynność wątroby**
Niezbyt często
Kamica żółciowa
Rzadko
Zapalenie wątroby, żółtaczka*, uszkodzenie wątroby*, zapalenie
pęcherzyka żółciowego#
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Często
Wysypka (w tym różne rodzaje wysypki występujące z mniejszą
częstością, patrz poniżej), świąd
Niezbyt często
Zapalenie skóry, pokrzywka, zmiana zabarwienia skóry,
uszkodzenie skóry, wybroczyny, wysypka plamkowa, wysypka
grudkowo-plamkowa, wysypka grudkowa, nadmierne pocenie się,
łysienie, wyprysk#, rumień, poty nocne#, łuszczyca#, swędząca
wysypka#
Rzadko
Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*, zespół Stevensa-
Johnsona*, obrzęk naczynioruchowy*, reakcje na lek z
eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi*, uogólniona wysypka
(ciężka)*, wysypka złuszczająca, wysypka grudkowa, wysypka
pęcherzykowa, wysypka krostkowa, wysypka rumieniowata,
wysypka odropodobna
Zaburzenia mięśniowo-
szkieletowe i tkanki łącznej
Często
Ból stawów, ból mięśni, ból kończyn#
Niezbyt często
Zapalenie stawów, bóle mięśniowo-stawowe, osłabienie mięśni,
kurcze mięśni, nadmierne napięcie mięśni, zapalenie kaletki,
obrzęk stawów#, ból pleców, sztywność mięśniowo-stawowa#,
sztywność stawów#
Rzadko
Rabdomioliza*, zespół stożka rotatorów#, zespół bólu
wielomięśniowego#
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Niezbyt często
Niewydolność nerek, kamica nerkowa, krwiomocz, częstomocz,
białkomocz, parcie na mocz, zakażenie dróg moczowych#
Rzadko
Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek*
Zaburzenia układu rozrodczego i
piersi
Niezbyt często
Zaburzenia wzwodu
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często
Obrzęk, zmęczenie
Niezbyt często
Ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, ból#, złe
samopoczucie#
Rzadko
Pragnienie, uczucie gorąca#
Badania diagnostyczne
Niezbyt często
Zwiększenie aktywności amylazy we krwi, zmniejszenie liczby
płytek krwi, zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie
liczby limfocytów, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia
mocznika we krwi, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi,
zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, zmniejszenie stężenia
hematokrytu, zwiększenie aktywności dehydrogenazy
mleczanowej we krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi,
zwiększenie INR#
Rzadko
Zwiększenie stężenia glukozy we krwi, wydłużony czas
kaolinowo-kefalinowy, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek,
zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej,
zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi*
Urazy, zatrucia i powikłania po
zabiegach
Niezbyt często
Urazy#
* Działania niepożądane, zgłoszone po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
** Związana z leczeniem, biegunka niezakaźna i nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych
wątroby zaobserwowane w połączonych badaniach fazy 3 są częstsze u pacjentów jednocześnie
leczonych kolchicyną.
*** Patrz punkt 5.1 w celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi częstości przypadków
zaostrzenia dny moczanowej w poszczególnych randomizowanych, kontrolowanych badaniach
fazy 3.
# Reakcje niepożądane związane z leczeniem w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia.
Opis wybranych działań niepożądanych
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i
reakcji anafilaktycznych/wstrząsu, po przyjęciu febuksostatu. Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka charakteryzują się nasilającą się wysypką skórną z pęcherzami lub
uszkodzeniem błon śluzowych i podrażnieniem oczu. Reakcji nadwrażliwości na febuksostat mogą
towarzyszyć następujące objawy: reakcje skórne w postaci naciekowych zmian grudkowo-
plamkowych, uogólnionych lub złuszczających wysypek, uszkodzenie skóry, obrzęk twarzy, gorączka,
nieprawidłowości w składzie krwi takie jak trombocytopenia i eozynofilia oraz zmiany w obrębie
pojedynczych organów lub wielonarządowe (wątroba i nerki, w tym cewkowo-śródmiąższowe
zapalenie nerek) (patrz punkt 4.4).
Objawy dny moczanowej obserwowano często wkrótce po rozpoczęciu leczenia i podczas pierwszych
miesięcy leczenia. Następnie, częstość zaostrzeń dny moczanowej malała z upływem czasu. Zaleca się
stosowanie leczenia profilaktycznego przeciw dnie (patrz punkt 4.2 i 4.4).
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Febuxostatum hemihydricum 120 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki; Celuloza mikrokrystaliczna (PH 101); Laktoza jednowodna; Kroskarmeloza sodowa; Hydroksypropyloceluloza; Krzemionka koloidalna uwodniona; Magnezu stearynian; Otoczka tabletki (Opadry II Yellow 85F42129); Alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany; Tytanu dwutlenek (E 171); Makrogol 3350; Talk; Żelaza tlenek żółty (E 172) źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie
- laktoza: wymieniona w ChPL pkt 4.4; w składzie
źródło: ChPL, pkt 4.4, ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- żółty bezbarwny kapsułkowy nadruk: 80 nadruk: 120
Febuxostat MSN, 80 mg, tabletki powlekane Żółte, w kształcie kapsułki (około 17 mm długości i 6 mm szerokości), obustronnie wypukłe (około 5 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczonym po jednej stronie symbolem „80” i gładkie po drugiej stronie. Febuxostat MSN, 120 mg, tabletki powlekane Żółte, w kształcie kapsułki (około 19 mm długości i 8 mm szerokości), obustronnie wypukłe (około 6 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczonym po jednej stronie symbolem „120” i gładkie po drugiej stronie. Lek Febuxostat MSN 80 mg i 120 mg jest pakowany w przezroczyste blistry Aclar/PVC/Aluminium, w tekturowe pudełka. źródło: Ulotka, pkt 6 - żółty kapsułkowy nadruk: 120
Żółte, w kształcie kapsułki (około 19 mm długości i 8 mm szerokości), obustronnie wypukłe (około 6 mm grubości) tabletki powlekane z wytłoczonym po jednej stronie symbolem „120” i gładkie po drugiej stronie. źródło: ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Zgłaszano związane ze stosowaniem febuksostatu reakcje niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, parestezje i niewyraźne widzenie. Pacjenci powinni zachować ostrożność przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdów, obsługiwania maszyn lub podejmowania niebezpiecznych czynności do chwili, gdy będą w dostatecznym stopniu pewni, że febuksostat nie wpływa niekorzystnie na ich zdolność wykonywania tych czynności.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
162 pozycji wyodrębnione przez model AI
- często: Zaostrzenie dny moczanowej; Ból głowy; zawroty głowy; Duszność; Biegunka; nudności; Nieprawidłowa czynność wątroby; Wysypka; świąd; Ból stawów; ból mięśni; ból kończyn; Obrzęk; zmęczenie
- niezbyt często: Zwiększona aktywność TSH; niedoczynność tarczycy; Niewyraźne widzenie; Cukrzyca; hiperlipidemia; zmniejszenie apetytu; zwiększenie masy ciała; Zmniejszone libido; bezsenność; Parestezje; niedowład połowiczy; senność; letarg; zaburzenia smaku; niedoczulica; osłabienie węchu; Szumy uszne; Migotanie przedsionków; kołatanie serca; nieprawidłowy zapis EKG; blok lewej odnogi pęczka Hisa; Nadciśnienie tętnicze; zaczerwienienie; uderzenia gorąca; krwotok; Zapalenie oskrzeli; zakażenie górnych dróg oddechowych; infekcja dolnych dróg oddechowych; kaszel; wodnista wydzielnina z nosa; Ból brzucha; ból w górnej części brzucha; wzdęcia; refluks żołądkowo-przełykowy; wymioty; suchość błony śluzowej jamy ustnej; niestrawność; zaparcie; częste wypróżnianie; wzdęcia z oddawaniem gazów; dyskomfort żołądkowo-jelitowy; owrzodzenie jamy ustnej; obrzęk warg; zapalenie trzustki; Kamica żółciowa; Zapalenie skóry; pokrzywka; zmiana zabarwienia skóry; uszkodzenie skóry; wybroczyny; wysypka plamkowa; wysypka grudkowo-plamkowa; wysypka grudkowa; Zapalenie stawów; bóle mięśniowo-stawowe; osłabienie mięśni; kurcze mięśni; nadmierne napięcie mięśni; zapalenie kaletki; obrzęk stawów; ból pleców; sztywność mięśniowo-stawowa; sztywność stawów; Niewydolność nerek; kamica nerkowa; krwiomocz; częstomocz; białkomocz; parcie na mocz; zakażenie dróg moczowych; Zaburzenia wzwodu; Ból w klatce piersiowej; dyskomfort w klatce piersiowej; ból; złe samopoczucie; Zwiększenie aktywności amylazy we krwi; zmniejszenie liczby płytek krwi; zmniejszenie liczby białych krwinek; zmniejszenie liczby limfocytów; zwiększenie stężenia; Urazy
- rzadko: Pancytopenia; trombocytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość; Reakcja anafilaktyczna; nadwrażliwość na produkt; Niedrożność tętnicy siatkówki; Zmniejszenie masy ciała; nasilony apetyt; jadłowstręt; Nerwowość; nastrój depresyjny; zaburzenia snu; Utrata smaku; uczucie pieczenia; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych; Zapaść krążeniowa; Zapalenie płuc; Perforacja przewodu pokarmowego; zapalenie jamy ustnej; Zapalenie wątroby; żółtaczka; uszkodzenie wątroby; zapalenie pęcherzyka żółciowego; Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; obrzęk naczynioruchowy; reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi; uogólniona wysypka (ciężka); wysypka złuszczająca; wysypka pęcherzykowa; wysypka krostkowa; wysypka rumieniowata; wysypka odropodobna; Rabdomioliza; zespół stożka rotatorów; zespół bólu wielomięśniowego; Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek; Pragnienie; uczucie gorąca; Zwiększenie stężenia glukozy we krwi; wydłużony czas kaolinowo-kefalinowy; zmniejszenie liczby czerwonych krwinek; zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej; zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi; ciężkich reakcji nadwrażliwości; zespołu Stevensa-Johnsona
- częstość niepodana w tekście: Zespół lizy guza; częstoskurcz zatokowy; arytmia; nadmierne pocenie się; łysienie; wyprysk; rumień; poty nocne; łuszczyca; swędząca wysypka; kreatyniny we krwi; zmniejszenie stężenia hemoglobiny; zwiększenie stężenia mocznika we krwi; zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi; zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi; zmniejszenie stężenia hematokrytu; zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi; zwiększenie stężenia potasu we krwi; zwiększenie INR
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat
źródło: „Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i stosowania febuksostatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat.” · ChPL, pkt 4.2
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i stosowania febuksostatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak jest dostępnych danych.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w wieku podeszłym: „Osoby w wieku podeszłym Nie jest wymagana modyfikacja dawki produktu u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania nie zostały w pełni ocenione u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, patrz punkt 5.2). Nie ma konieczności modyfikacji dawki produktu u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania febuksostatu nie zostały zbadane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Z danych otrzymanych z bardzo ograniczonej liczby przypadków stosowania produktu leczniczego w okresie ciąży nie wynika szkodliwe działanie febuksostatu na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu i (lub) noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, lub przebieg porodu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Febuksostatu nie należy stosować w okresie ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy febuksostat przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie tej substancji czynnej do mleka i zaburzenia rozwoju karmionych młodych. Nie można wykluczyć ryzyka u niemowlęcia karmionego piersią. Febuksostatu nie należy stosować w okresie karmienia piersią.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Płodność: „Płodność W badaniach reprodukcji u zwierząt z użyciem dawek do 48 mg/kg/dobę, nie wykazano zależnego od dawki niekorzystnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Wpływ febuksostatu na płodność u ludzi nie jest znany.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Febuxostat MSN należy przyjmować doustnie i można go przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Febuxostat MSN
Kiedy nie stosować leku Febuxostat MSN
- jeśli pacjent ma uczulenie na febuksostat lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Febuxostat MSN należy zwrócić się do lekarza:
• jeśli pacjent ma lub miał niewydolność serca lub problemy z sercem lub udar;
• jeśli u pacjenta występują lub występowały choroby nerek i (lub) ciężkie reakcje alergiczne na
allopurynol (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej);
• jeśli u pacjenta występują lub występowały choroby wątroby lub nieprawidłowe wyniki
testów czynnościowych wątroby;
• jeśli pacjent leczony jest z powodu dużego stężenia kwasu moczowego w wyniku zespołu
Lescha-Nyhana (rzadka choroba dziedziczna, w której występuje za dużo kwasu moczowego
we krwi);
• jeśli pacjent ma chorą tarczycę.
W razie wystąpienia reakcji alergicznej na Febuxostat MSN należy natychmiast przerwać
przyjmowanie tego leku (patrz punkt 4).
Możliwe objawy reakcji alergicznej to:
- wysypka w tym ciężkie postaci wysypki (np. pęcherzyki, guzki, swędząca, złuszczająca
wysypka), świąd;
- obrzęk kończyn lub twarzy;
- trudności w oddychaniu;
- gorączka i powiększenie węzłów chłonnych;
- ciężkie, zagrażające życiu reakcje alergiczne z zatrzymaniem akcji serca i krążenia.
Lekarz może podjąć decyzję o definitywnym zaprzestaniu leczenia lekiem Febuxostat MSN.
Zgłaszano rzadkie przypadki potencjalnie zagrażających życiu wysypek skórnych (zespół Stevensa-
Johnsona) podczas stosowania leku Febuxostat MSN, objawiające się początkowo w postaci
czerwonawych, koncentrycznych plam lub okrągłych plam często z pęcherzykami na tułowiu. Objawy
mogą też obejmować owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i zapalenie
spojówek (zaczerwienienie i obrzęk wokół oczu). Wysypka może postępować, przechodząc w
pęcherze i powodować złuszczanie i oddzielanie się naskórka.
W przypadku wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona podczas leczenia lekiem Febuxostat MSN,
leczenia febuksostatem nie wolno już nigdy rozpoczynać ponownie. W przypadku wystąpienia
wysypki lub wymienionych objawów skórnych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i
poinformować o przyjmowaniu tego leku.
Jeśli u pacjenta występuje napad dny moczanowej (nagłe pojawienie się silnego bólu, tkliwości,
zaczerwienienia, uczucia ciepła i obrzęku stawu), przed pierwszym rozpoczęciem leczenia lekiem
Febuxostat MSN należy odczekać, aż napad dny osłabnie.
U niektórych osób napady dny moczanowej mogą się zaostrzać w przypadku rozpoczynania leczenia
pewnymi lekami kontrolującymi stężenie kwasu moczowego. Zaostrzenia nie występują u każdego,
ale zaostrzenie może wystąpić, nawet jeśli pacjent stosuje lek Febuxostat MSN, a szczególnie w
trakcie pierwszych tygodni lub miesięcy leczenia. Ważne jest kontynuowanie zażywania leku
Febuxostat MSN nawet, jeśli u pacjenta wystąpi zaostrzenie, ponieważ Febuxostat MSN nadal
zmniejsza stężenie kwasu moczowego. Wraz z upływem czasu napady dny moczanowej będą
występować rzadziej i będą mniej bolesne, jeśli lek Febuxostat MSN będzie stosowany codziennie.
Lekarz często przepisuje inne leki, jeśli są niezbędne, aby pomóc zapobiec lub leczyć objawy
zaostrzenia (takie jak ból i obrzęk stawu).
U pacjentów, którzy mają bardzo duże stężenie kwasu moczowego (np. poddawanych chemioterapii),
leczenie lekami obniżającymi stężenie kwasu moczowego może prowadzić do nagromadzenia
ksantyny w drogach moczowych, z możliwością powstania kamieni, mimo że nie obserwowano tego u
pacjentów leczonych lekiem Febuxostat MSN, z powodu zespołu rozpadu guza.
Lekarz może zlecić wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia, czy czynność wątroby jest
prawidłowa.
Dzieci i młodzież
Nie stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono skuteczności i
bezpieczeństwa stosowania.
Lek Febuxostat MSN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez
recepty.
Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza lub farmaceuty w przypadku stosowania leków
zawierających dowolne z niżej wymienionych substancji, ponieważ mogą one oddziaływać z lekiem
Febuxostat MSN, a lekarz może wówczas rozważyć podjęcie niezbędnych środków:
- merkaptopuryna (stosowana w leczeniu raka),
- azatiopryna (stosowana w celu zmniejszenia odpowiedzi układu odpornościowego),
- teofilina (stosowana w leczeniu astmy).
Ciąża i karmienie piersią
Nie wiadomo, czy Febuxostat MSN może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Leku Febuxostat
MSN nie należy stosować w okresie ciąży. Nie wiadomo, czy Febuxostat MSN może przenikać do
mleka kobiet karmiących piersią. Nie należy stosować leku Febuxostat MSN, jeśli pacjentka karmi
piersią lub planuje karmienie piersią.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Należy pamiętać, że w trakcie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność, niewyraźne widzenie i
drętwienie lub mrowienie. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani
obsługiwać maszyn.
Febuxostat MSN zawiera laktozę i sód
Lek Febuxostat MSN zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych
cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu".
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do
najbliższego oddziału ratunkowego, jeśli wystąpią następujące rzadkie (występujące u 1 na 1000
pacjentów) reakcje niepożądane, ponieważ mogą one prowadzić do ciężkich reakcji alergicznych:
- reakcje anafilaktyczne, nadwrażliwość na lek (patrz też punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”);
- potencjalnie zagrażające życiu wysypki skórne charakteryzujące się tworzeniem się
pęcherzyków i łuszczeniem się skóry i wewnętrznych powierzchni jam ciała np. jamy ustnej i
narządów płciowych, bolesne owrzodzenie jamy ustnej i (lub) okolic narządów płciowych ze
współistniejącą gorączką, bólem gardła i zmęczeniem (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka) lub powiększeniem węzłów chłonnych, powiększeniem
wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), zwiększeniem liczby białych
krwinek (reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi – ang. drug reaction with
eosinophilia and systemic symptoms, DRESS) (patrz punkt 2);
- uogólnione wysypki skórne.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 10 osób):
- nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych,
- biegunka,
- ból głowy,
- wysypka (w tym różne rodzaje wysypki, patrz poniżej punkty „niezbyt często” i „rzadko”),
- nudności,
- nasilenie objawów dny,
- zlokalizowane obrzęki spowodowane gromadzeniem się płynu w tkankach (obrzęk),
- zawroty głowy,
- duszność,
- świąd,
- ból kończyn, ból mięśni lub stawów,
- zmęczenie.
Niżej wymienione są inne działania niepożądane, które nie zostały przedstawione powyżej.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 100 osób):
- zmniejszenie apetytu, zmiana stężenia cukru we krwi (cukrzyca), której objawem może być
nadmierne pragnienie, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, zwiększenie masy ciała;
- zmniejszony popęd płciowy;
- zaburzenia snu, senność;
- uczucie drętwienia, mrowienie, osłabienie lub zmienione czucie dotyku (niedoczulica,
niedowład lub parestezje), zaburzenia smaku, osłabienie odczuwania zapachów (osłabienie
węchu);
- nieprawidłowości w zapisie EKG, nieregularne albo szybkie bicie serca, uczucie kołatania
serca (palpitacja);
- uderzenia gorąca lub zaczerwienienie skóry (np. zaczerwienienie twarzy lub szyi),
podwyższone ciśnienie krwi, krwawienie (krwotok, zaobserwowane tylko u pacjentów
przyjmujących chemioterapię z powodu chorób krwi);
- kaszel, dyskomfort lub ból w klatce piersiowej, zapalenie błony śluzowej nosa i (lub) gardła
(zakażenie górnych dróg oddechowych), zapalenie oskrzeli, zakażenie dolnych dróg
oddechowych;
- suchość w jamie ustnej, ból brzucha lub odczucie dyskomfortu w brzuchu albo oddawanie
gazów, ból w górnej części brzucha, zgaga lub niestrawność, zaparcie, częstsze wypróżnianie,
wymioty, odczucie dyskomfortu w żołądku;
- swędząca wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry, przebarwienie skóry, małe, czerwone lub
fioletowe plamy na skórze, małe, płaskie czerwone plamy na skórze, płaskie, czerwone
obszary na skórze pokryte niewielkimi guzkami, wysypka, miejscowe zaczerwienienie i
plamy na skórze, nadmierne pocenie się, poty nocne, łysienie, zaczerwienienie skóry (rumień),
łuszczyca, wyprysk, inne rodzaje zaburzeń skórnych;
- skurcz mięśni, osłabienie mięśni, zapalenie kaletki lub zapalenie stawów (zapalenie stawów,
któremu zwykle towarzyszy ból, obrzęki (lub) sztywność), ból pleców, kurcze mięśni,
sztywność mięśni i (lub) stawów;
- krew w moczu, nieprawidłowe częste oddawanie moczu, nieprawidłowe wyniki analiz moczu
(zwiększone stężenie białka w moczu), zaburzenia czynności nerek, zakażenie dróg
moczowych;
- ból w klatce piersiowej, odczucie dyskomfortu w klatce piersiowej;
- kamienie w pęcherzyku żółciowym lub drogach żółciowych (kamica żółciowa);
- zwiększenie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH);
- zmiany składu chemicznego krwi lub liczby krwinek lub płytek (nieprawidłowe wyniki
analizy krwi);
- kamica nerkowa;
- zaburzenia wzwodu;
- niedoczynność tarczycy;
- niewyraźne widzenie, zmiana widzenia;
- dzwonienie w uszach;
- katar;
- owrzodzenie jamy ustnej;
- zapalenie trzustki: częste objawy to ból brzucha, nudności i wymioty;
- nagłe parcie na mocz;
- ból;
- złe samopoczucie;
- zwiększenie INR;
- uraz;
- obrzęk warg.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób):
- uszkodzenie mięśni, stan, który w odosobnionych przypadkach może być ciężki. Mogą
wystąpić zaburzenia mięśni, ze współistniejącym złym samopoczuciem lub wysoką gorączką,
spowodowane uszkodzeniem mięśni. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w
przypadku wystąpienia bólu mięśni, tkliwości lub osłabienia;
- ciężki obrzęk głębokich warstw skóry, szczególnie w obrębie oczu, narządów płciowych,
dłoni, stóp lub języka z możliwymi nagłymi trudnościami w oddychaniu;
- wysoka gorączka z wysypką odropodobną, powiększeniem węzłów chłonnych,
powiększeniem wątroby, zapaleniem wątroby (do niewydolności wątroby), podwyższeniem
liczby białych krwinek (leukocytoza z lub bez eozynofilii);
- wysypki różnego rodzaju (np. z białymi plamami, z pęcherzami, z ropnymi pęcherzami, z
łuszczeniem się skóry, wysypka odropodobna), rozlany rumień, martwica, pęcherze na skórze
i błonach śluzowych powodujące ich rozwarstwianie się i możliwość wystąpienia posocznicy
(zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka);
- nerwowość;
- odczuwanie pragnienia;
- zmniejszenie masy ciała, zwiększenie apetytu, niekontrolowana utrata apetytu (anoreksja);
- nieprawidłowa, mała liczba krwinek (białych lub czerwonych krwinek lub płytek krwi);
- zmiany w moczu lub zmniejszenie ilości wydalanego moczu związane z zapaleniem nerek
(cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek);
- zapalenie wątroby;
- zażółcenie skóry (żółtaczka);
- zakażenie pęcherza moczowego;
- uszkodzenie wątroby;
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (wskaźnik uszkodzenia mięśni);
- nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych;
- mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość);
- depresja;
- zaburzenia snu;
- utrata węchu;
- uczucie pieczenia;
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
- zapaść krążeniowa;
- zakażenie płuc (zapalenie płuc);
- owrzodzenie jamy ustnej; zapalenie jamy ustnej;
- perforacja przewodu pokarmowego;
- zespół stożka rotatorów;
- zespół bólu wielomięśniowego;
- uczucie gorąca;
- nagła utrata widzenia spowodowana niedrożnością tętnicy w oku.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1 (patrz również punkt 4.8).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Zaburzenia sercowo-naczyniowe
Leczenie przewlekłej hiperurykemii
Podczas opracowywania produktu oraz w jednym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (CARES) u
pacjentów z istniejącymi uprzednio ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. zawał
mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa), leczonych febuksostatem obserwowano
większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu do pacjentów leczonych
allopurynolem.
Jednakże w kolejnym badaniu po dopuszczeniu do obrotu (FAST), odsetek występowania zdarzeń
sercowo-naczyniowych zarówno nie prowadzących do zgonu jak i prowadzących do zgonu był
podobny w przypadku febuksostatu oraz allopurynolu.
Leczenie w tej grupie pacjentów należy prowadzić z zachowaniem ostrożności i regularnie ich
monitorować.
Bardziej szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego febuksostatu
znajdują się w punkcie 4.8 i punkcie 5.1.
Zapobieganiu i leczenie hiperurykemii u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza
(TLS)
U pacjentów poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do
wysokiego ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza, leczonych febuksostatem należy ściśle
monitorować czynność serca, jeżeli jest to uzasadnione klinicznie.
Alergia i (lub) nadwrażliwość na produkt leczniczy
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
alergicznych i (lub) nadwrażliwości, w tym zagrażającego życiu zespołu Stevensa-Johnsona,
toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka oraz ostrych reakcji anafilaktycznych i (lub)
wstrząsu. W większości przypadków reakcje te występowały podczas pierwszych miesięcy leczenia
febuksostatem. U niektórych pacjentów (nie u wszystkich) wcześniej występowały zaburzenia
czynności nerek i (lub) nadwrażliwość na allopurynol. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja
polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. DRESS - Drug Reaction with Eosinophilia and
Systemic Symptoms) były w niektórych przypadkach związane z gorączką, zaburzeniami
hematologicznymi, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Pacjentów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych i ściśle monitorować w
kierunku wystąpienia objawów reakcji alergicznych i (lub) reakcji nadwrażliwości (patrz punkt 4.8).
Leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać w razie wystąpienia ciężkich reakcji
alergicznych i (lub) nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, ponieważ wczesne
odstawienie produktu jest związane z lepszym rokowaniem. Jeżeli u pacjenta wystąpiła reakcja
alergiczna i (lub) nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona i ostra reakcja anafilaktyczna i
(lub) wstrząs, ponowne leczenie febuksostatem u tego pacjenta jest niedopuszczalne.
Ostre napady dny (zaostrzenie dny moczanowej)
Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać do chwili całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny
moczanowej. Zaostrzenie dny moczanowej może wystąpić w trakcie rozpoczynania leczenia wskutek
zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikających z uwolnienia moczanu ze złogów w
tkankach (patrz punkty 4.8 i 5.1). Podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem zaleca się
profilaktykę lekami z grupy NLPZ lub kolchicyną przeciw zaostrzeniom dny moczanowej przez co
najmniej 6 miesięcy (patrz punkt 4.2).
W razie wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia febuksostatem, produktu nie należy odstawiać.
Zaostrzenie dny moczanowej można równocześnie leczyć w sposób odpowiedni dla danego pacjenta.
Stałe leczenie febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń dny.
Odkładanie się złogów ksantyny
U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu (np. nowotwór złośliwy i
leczenie przeciwnowotworowe, zespół Lescha-Nyhana) bezwzględne stężenie ksantyny w moczu
może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów w
drogach moczowych. Tego zjawiska nie zaobserwowano w głównym badaniu klinicznym febuksostatu
stosowanego w zespole rozpadu guza (TLS). Ze względu na brak doświadczenia dotyczącego
stosowania febuksostatu, nie zaleca się stosowania produktu u pacjentów z zespołem Lescha-Nyhana.
Merkaptopuryna/azatiopryna
Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów leczonych równocześnie merkaptopuryną/
azatiopryną, ponieważ hamowanie oksydazy ksantynowej przez febuksostat może powodować
zwiększenie stężenia merkaptopuryny/azatiopryny w osoczu, co może prowadzić do poważnej
toksyczności.
Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania obu tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki
merkaptopuryny/ azatiopryny do 20% lub mniej wcześniej zalecanej dawki, w celu uniknięcia
możliwych reakcji hematologicznych (patrz punkty 4.5 i 5.3).
Pacjentów należy ściśle monitorować, a następnie należy skorygować dawkę merkaptopuryny/
azatiopryny na podstawie oceny odpowiedzi terapeutycznej i wystąpienia ewentualnych efektów
toksycznych.
Pacjenci po przeszczepach narządów
Ponieważ brak doświadczenia dotyczącego stosowania produktu u pacjentów po przeszczepach
narządów, nie zaleca się stosowania febuksostatu u takich pacjentów (patrz punkt 5.1).
Teofilina
U zdrowych ochotników jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki
400 mg teofiliny nie wykazało jakiejkolwiek interakcji farmakokinetycznej (patrz punkt 4.5).
Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych równocześnie teofiliną bez
ryzyka wystąpienia podwyższenia stężenia teofiliny w osoczu. Brak danych dla febuksostatu w dawce
120 mg.
Zaburzenia wątroby
W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach
czynnościowych wątroby u pacjentów leczonych febuksostatem (5,0%). Wykonanie testu
czynnościowego wątroby jest zalecane przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie
okresowo w oparciu o ocenę kliniczną (patrz punkt 5.1).
Zaburzenia tarczycy
W długotrwałych otwartych badaniach rozszerzonych zaobserwowano zwiększone stężenia TSH (>5,5
μIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność podczas
stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy (patrz punkt 5.1).
Laktoza i sód
Tabletki febuksostatu zawierają laktozę. Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznie występującymi
zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania
glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego produktu.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 120 mg tabletkę powlekaną, to
znaczy zasadniczo "nie zawiera sodu".
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Merkaptopuryna/azatiopryna
W oparciu o mechanizm działania hamującego aktywność oksydazy ksantynowej - XO przez
febuksostat, nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Hamowanie oksydazy ksantynowej
(XO) przez febuksostat może powodować zwiększenie stężenia tych leków w osoczu, co prowadzi do
mieletoksyczności.
W przypadku jednoczesnego stosowania z febuksostatem, dawkę merkaptopuryny/azatiopryny należy
zmniejszyć do 20% lub mniej wcześniej zalecanej dawki (patrz punkty 4.4 i 5.3).
Adekwatność proponowanego dostosowania dawki, w oparciu o modele i symulowaną analizę danych
z badań przedklinicznych na szczurach, została potwierdzona wynikami badania klinicznego interakcji
między lekami u zdrowych ochotników otrzymujących 100 mg azatiopryny w monoterapii i
zmniejszoną dawkę azatiopryny (25 mg) w połączeniu z febuksostatem (40 lub 120 mg).
Nie przeprowadzono badań interakcji febuksostatu z innymi cytotoksycznymi lekami
chemioterapeutycznymi. W badaniu głównym w zespole rozpadu guza podawano febuksostat w
dawce 120 mg na dobę pacjentom poddawanym różnym rodzajom chemioterapii, w tym terapii
przeciwciałami monoklonalnymi. Jednakże, w badaniu tym nie badano interakcji występujących
pomiędzy lekami ani interakcji lek-choroba. Dlatego nie można wykluczyć możliwych interakcji z
jakimkolwiek lekiem cytotoksycznym.
Rosiglitazon/substraty CYP2C8
Wykazano, iż febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2C8 in vitro. W badaniu, w którym wzięli
udział zdrowi ochotnicy jednoczesne podanie 120 mg febuksostatu na dobę i pojedynczej dawki 4 mg
rosiglitazonu doustnie nie miało wpływu na farmakokinetykę rosiglitazonu i jego metabolitu N-
desmetyl rosiglitazonu, co wskazuje że febuksostat nie jest inhibitorem CYP2C8 in vivo. W związku z
tym nie jest wymagana jakakolwiek zmiana dawkowania podczas jednoczesnego podawania
febuksostatu i rosiglitazonu lub innych substratów CYP2C8.
Teofilina
Przeprowadzono badanie interakcji z zastosowaniem febuksostatu u zdrowych ochotników, aby ocenić
czy hamowanie XO może prowadzić do wzrostu stężenia teofiliny w osoczu, tak jak zgłaszano dla
innych inhibitorów XO. Wyniki badania wykazały, iż jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80
mg raz na dobę z pojedynczą dawką 400 mg teofiliny nie ma wpływu na farmakokinetykę lub
bezpieczeństwo stosowania teofiliny. Z tego względu nie zaleca się zachowania szczególnej
ostrożności w przypadku jednoczesnego podawania febuksostatu w dawce 80 mg oraz teofiliny. Brak
danych dla febuksostatu w dawce 120 mg.
Naproksen i inne inhibitory glukuronidacji
Metabolizm febuksostatu zależy od enzymów glukuronylotransferaza (UGT). Produkty lecznicze,
które hamują glukuronidację, takie jak leki z grupy NLPZ i probenecyd, mogą teoretycznie wpływać
na eliminację febuksostatu. U zdrowych uczestników badań jednoczesne stosowanie febuksostatu i
naproksenu w dawce 250 mg dwa razy na dobę było związane ze zwiększoną ekspozycją na
febuksostat (Cmax 28%, AUC 41% i t1/2 26%). W badaniach klinicznych stosowanie naproksenu lub
innych leków z grupy NLPZ/inhibitorów COX-2 nie było związane z żadnym klinicznie istotnym
zwiększeniem częstości zdarzeń niepożądanych.
Febuksostat może być podawany jednocześnie z naproksenem bez konieczności modyfikacji dawki
febuksostatu lub naproksenu.
Leki indukujące glukuronidację
Leki silnie indukujące enzymy UGT mogą potencjalnie prowadzić do zwiększenia metabolizmu i
zmniejszenia skuteczności febuksostatu. Z tego względu zaleca się kontrolowanie stężenia kwasu
moczowego w surowicy krwi przez 1-2 tygodnie po rozpoczęciu leczenia silnym lekiem indukującym
glukuronidację. Z drugiej strony, przerwanie leczenia lekiem indukującym może doprowadzić do
zwiększonych stężeń febuksostatu w osoczu.
Kolchicyna/indometacyna/hydrochlorotiazyd/warfaryna
Febuksostat może być podawany jednocześnie z kolchicyną lub indometacyną bez konieczności
modyfikacji dawki febuksostatu lub drugiej równocześnie stosowanej substancji czynnej.
Nie jest wymagana modyfikacja dawki febuksostatu w przypadku jednoczesnego podawania z
hydrochlorotiazydem.
Nie jest konieczna modyfikacja dawki warfaryny w przypadku jednoczesnego podawania z
febuksostatem. Podawanie febuksostatu (80 mg lub 120 mg raz na dobę) jednocześnie z warfaryną nie
wpływało na farmakokinetykę warfaryny u zdrowych ochotników. Wskaźnik INR i aktywność
czynnika krzepnięcia VII również nie uległy zmianie po jednoczesnym podawaniu febuksostatu.
Dezypramina/substraty CYP2D6
Wykazano, że febuksostat jest słabym inhibitorem CYP2D6 in vitro. W badaniu zdrowych
uczestników dawka 120 mg febuksostatu na dobę powodowała zwiększenie o 22% wartości AUC dla
dezypraminy, substratu CYP2D6, wskazując na potencjalne słabe działanie hamujące febuksostatu na
enzym CYP2D6 w warunkach in vivo. Z tego względu nie należy się spodziewać, że jednoczesne
podawanie febuksostatu z innymi substratami CYP2D6 będzie wymagać modyfikacji dawki tych
leków.
Leki zobojętniające sok żołądkowy
Wykazano, że jednoczesne zażycie leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego
wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu, opóźnia wchłanianie febuksostatu (o około 1 godzinę) i
wywołuje zmniejszenie o 32% stężenia Cmax, natomiast nie zaobserwowano znaczącej zmiany
wartości AUC. Z tego względu febuksostat można przyjmować niezależnie od stosowania leków
zobojętniających sok żołądkowy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane w badaniach klinicznych (4072 pacjentów leczonych co
najmniej jedną dawką – 10 mg do 300 mg) w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia (badanie FAST: 3001 pacjentów leczonych co najmniej
jedną dawką od 18 mg do 120 mg) oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z dną
moczanową to objawy zaostrzenia dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka,
nudności, ból głowy, zawroty głowy, duszność, wysypka, świąd, ból stawów, ból mięśni, ból kończyn,
obrzęki zmęczenie. Te działania niepożądane miały przeważnie łagodne lub umiarkowane nasilenie.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości na
febuksostat, niektóre z nich związane były z objawami ogólnoustrojowymi oraz rzadkie przypadki
nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Poniżej wymienione są często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadko
(≥1/10000 do <1/1000) występujące reakcje niepożądane, zgłaszane u pacjentów leczonych
febuksostatem. Częstości występowania oparte są na badaniach i doświadczeniach po wprowadzeniu
do obrotu u pacjentów z dną moczanową.
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione
zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem w badaniach klinicznych fazy 3, długotrwałych
badaniach rozszerzonych, badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego po
wydaniu pozwolenia oraz po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów z dną moczanową
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko
Pancytopenia, trombocytopenia, agranulocytoza*,
niedokrwistość#
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko
Reakcja anafilaktyczna*, nadwrażliwość na produkt*
Zaburzenia endokrynologiczne Niezbyt często
Zwiększona aktywność TSH, niedoczynność tarczycy#
Zaburzenia oka
Niezbyt często
Niewyraźne widzenie
Rzadko
Niedrożność tętnicy siatkówki#
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często***
Zaostrzenie dny moczanowej
Niezbyt często
Cukrzyca, hiperlipidemia, zmniejszenie apetytu,
zwiększenie masy ciała
Rzadko
Zmniejszenie masy ciała, nasilony apetyt, jadłowstręt
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często
Zmniejszone libido, bezsenność
Rzadko
Nerwowość, nastrój depresyjny#, zaburzenia snu#
Zaburzenia układu nerwowego
Często
Ból głowy, zawroty głowy
Niezbyt często
Parestezje, niedowład połowiczy, senność, letarg#,
zaburzenia smaku, niedoczulica, osłabienie węchu
Rzadko
Utrata smaku#, uczucie pieczenia#
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często
Szumy uszne
Rzadko
Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego#
Zaburzenia serca
Niezbyt często
Migotanie przedsionków, kołatanie serca, nieprawidłowy
zapis EKG, blok lewej odnogi pęczka Hisa (patrz punkt
Zespół lizy guza), częstoskurcz zatokowy (patrz punkt
„Zespół rozpadu guza”), arytmia#
Rzadko
Nagły zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych*
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często
Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie, uderzenia gorąca,
krwotok (patrz punkt „Zespół rozpadu guza”)
Rzadko
Zapaść krążeniowa#
Zaburzenia układu oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Często
Duszność
Niezbyt często
Zapalenie oskrzeli, zakażenie górnych dróg oddechowych,
infekcja dolnych dróg oddechowych#, kaszel, wodnista
wydzielina z nosa#
Rzadko
Zapalenie płuc#
Zaburzenia żołądka i jelit
Często
Biegunka**, nudności
Niezbyt często
Ból brzucha, ból w górnej części brzucha#, wzdęcia,
refluks żołądkowo-przełykowy, wymioty, suchość błony
śluzowej jamy ustnej, niestrawność, zaparcie, częste
wypróżnianie, wzdęcia z oddawaniem gazów, dyskomfort
żołądkowo-jelitowy, owrzodzenie jamy ustnej, obrzęk
warg#, zapalenie trzustki
Rzadko
Perforacja przewodu pokarmowego#, zapalenie jamy
ustnej#
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często
Nieprawidłowa czynność wątroby**
Niezbyt często
Kamica żółciowa
Rzadko
Zapalenie wątroby*, żółtaczka*, uszkodzenie wątroby*,
zapalenie pęcherzyka żółciowego#
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często
Wysypka (w tym różne rodzaje wysypki występujące
mniejszą częstością, patrz poniżej), świąd
Niezbyt często
Zapalenie skóry, pokrzywka, zmiana zabarwienia skóry,
uszkodzenie skóry, wybroczyny, wysypka plamkowa,
wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka grudkowa,
nadmierne pocenie się, łysienie, wyprysk#, rumień, poty
nocne#, łuszczyca#, swędząca wysypka#
Rzadko
Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka*, zespół
Stevensa-Johnsona*, obrzęk naczynioruchowy*, reakcje
na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi*,
uogólniona wysypka (ciężka)*, wysypka złuszczająca,
wysypka grudkowa, wysypka pęcherzykowa, wysypka
krostkowa, wysypka rumieniowata, wysypka
odropodobna
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Często
Ból stawów, ból mięśni, ból kończyn#
Niezbyt często
Zapalenie stawów, bóle mięśniowo-stawowe, osłabienie
mięśni, kurcze mięśni, nadmierne napięcie mięśni,
zapalenie kaletki, obrzęk stawów#, ból pleców,
sztywność mięśniowo-stawowa#, sztywność stawów
Rzadko
Rabdomioliza*, zespół stożka rotatorów#, zespół bólu
wielomięśniowego#
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często
Niewydolność nerek, kamica nerkowa, krwiomocz,
częstomocz, białkomocz, parcie na mocz, zakażenie dróg
moczowych#
Rzadko
Cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek*
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często
Zaburzenia wzwodu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Często
Obrzęk, zmęczenie
Niezbyt często
Ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej,
ból, złe samopoczucie#
Rzadko
Pragnienie, uczucie gorąca#
Badania diagnostyczne
Niezbyt często
Zwiększenie aktywności amylazy we krwi, zmniejszenie
liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby białych krwinek,
zmniejszenie liczby limfocytów, zwiększenie stężenia
kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia hemoglobiny,
zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
stężenia trójglicerydów we krwi, zwiększenie stężenia
cholesterolu we krwi, zmniejszenie stężenia hematokrytu,
zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we
krwi, zwiększenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie
INR#
Rzadko
Zwiększenie stężenia glukozy we krwi, wydłużony czas
kaolinowo-kefalinowy, zmniejszenie liczby czerwonych
krwinek, zwiększenie aktywności aminotransferazy
alaninowej, zwiększenie aktywności fosfokinazy
kreatynowej we krwi*
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Niezbyt często
Urazy#
* Działania niepożądane, zgłoszone po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
** Związana z leczeniem, biegunka niezakaźna i nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych
wątroby zaobserwowane w połączonych badaniach fazy 3 są częstsze u pacjentów jednocześnie
leczonych kolchicyną.
*** Patrz punkt 5.1 w celu zapoznania się z informacjami dotyczącymi częstości przypadków
zaostrzenia dny moczanowej w poszczególnych randomizowanych, kontrolowanych badaniach
fazy 3.
# Reakcje niepożądane związane z leczeniem w badaniach dotyczących bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego po wydaniu pozwolenia.
Opis wybranych działań niepożądanych
Po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki wystąpienia ciężkich reakcji
nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i
reakcji anafilaktycznych/wstrząsu, po przyjęciu febuksostatu. Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne
martwicze oddzielanie się naskórka charakteryzują się nasilającą się wysypką skórną z pęcherzami lub
uszkodzeniem błon śluzowych i podrażnieniem oczu. Reakcji nadwrażliwości na febuksostat mogą
towarzyszyć następujące objawy: reakcje skórne w postaci naciekowych zmian grudkowo-
plamkowych, uogólnionych lub złuszczających wysypek, uszkodzenie skóry, obrzęk twarzy, gorączka,
nieprawidłowości w składzie krwi takie jak trombocytopenia i eozynofilia oraz zmiany w obrębie
pojedynczych organów lub wielonarządowe (wątroba i nerki, w tym cewkowo-śródmiąższowe
zapalenie nerek) (patrz punkt 4.4).
Objawy dny moczanowej obserwowano często wkrótce po rozpoczęciu leczenia i podczas pierwszych
miesięcy leczenia. Następnie, częstość zaostrzeń dny moczanowej malała z upływem czasu. Zaleca się
stosowanie leczenia profilaktycznego przeciw dnie (patrz punkt 4.2 i 4.4).
Zespół rozpadu guza
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W podstawowym randomizowanym badaniu klinicznym fazy 3, z podwójnie ślepą próbą,
FLORENCE (FLO-01), w którym porównywano febuksostat i allopurynol (346 pacjentów
poddawanych chemioterapii z powodu nowotworów krwi z umiarkowanym do wysokiego ryzykiem
wystąpienia zespołu rozpadu guza), tylko u 22 (6,4%) pacjentów wystąpiły działania niepożądane, to
jest u 11 (6,4%) pacjentów w każdej leczonej grupie. Większość działań niepożądanych była albo
łagodna albo umiarkowana.
Ogólnie, badanie FLORENCE nie wykazało żadnych szczególnych zagrożeń w kwestii
bezpieczeństwa oprócz wcześniejszych doświadczeń z febuksostatem w leczeniu dny moczanowej, z
wyjątkiem trzech poniższych działań niepożądanych (podanych powyżej w tabeli 1).
Zaburzenia serca
Niezbyt często: blok lewej odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz zatokowy
Zaburzenia naczyniowe:
Niezbyt często: krwotok
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.:
+ 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.