ESONALGEN

Kiedy nie stosować leku Esonalgen: • Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na naproksen. • Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na ezomeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej. • Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). • Jeśli u pacjenta jednocześnie stosowany jest atazanawir lub nelfinawir (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV). • Jeśli po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego (np. aspiryny), naproksenu lub innych leków z grupy NLPZ, takich jak ibuprofen, diklofenak lub inhibitory COX-2 (np. celekoksyb, etorykoksyb) u pacjenta wystąpiła astma (świszczący oddech) lub reakcja alergiczna taka jak świąd skóry lub wysypka skórna (pokrzywka). • Jeśli pacjentka jest w ostatnich 3 miesiącach ciąży. • Jeśli u pacjenta występują ciężkie problemy dotyczące wątroby, nerek lub serca. • Jeśli u pacjenta występuje owrzodzenie żołądka lub jelit. • Jeśli u pacjenta występują zaburzenia krwawienia lub ciężkie i nieoczekiwane krwawienia. Jeśli którakolwiek z podanych sytuacji dotyczy pacjenta nie należy przyjmować leku Esonalgen. Jeśli nie jest się pewnym, należy poinformować lekarza lub farmaceutę przed zastosowaniem leku Esonalgen. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Esonalgen należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Nie wolno zażywać leku Esonalgen i należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli którakolwiek z wymienionych sytuacji wystąpiła wcześniej lub podczas stosowania leku Esonalgen, ponieważ ten lek może maskować objawy innej choroby: • znaczna, niezamierzona utrata masy ciała i zaburzenia połykania. • wymioty lub wymioty z domieszką krwi. • smoliste stolce (kał zabarwiony krwią). Jeśli którakolwiek z podanych sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości), należy poinformować lekarza lub farmaceutę przed zastosowaniem tego leku. Przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: • u pacjenta występuje zapalenie jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego). • u pacjenta występują jakiekolwiek inne choroby wątroby lub nerek lub pacjent jest w podeszłym wieku. • pacjent przyjmuje leki, takie jak kortykosteroidy przyjmowane doustnie, warfaryna, klopidogrel, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), kwas acetylosalicylowy lub NLPZ, w tym inhibitory COX-2 (patrz punkt Esonalgen a inne leki). • u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja skórna po zastosowaniu leku podobnego do ezomeprazolu (będącego składnikiem leku Esonalgen), który zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego. • jeśli u pacjenta należy wykonać określone badanie krwi (oznaczenie chromograniny A). Jeśli którakolwiek z podanych sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości), należy poinformować lekarza lub farmaceutę przed zastosowaniem tego leku. 3 IE/H/xxxx/WS/290 Jeśli u pacjenta wystąpiły wcześniej wrzody żołądka lub krwawienie, należy poinformować o tym lekarza. Pacjent zostanie poproszony o zgłaszanie lekarzowi wszelkich nietypowych objawów ze strony żołądka (np. bólu). Stosowanie leków takich jak Esonalgen może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka ataku serca (zawału mięśnia sercowego) lub udaru. Każde ryzyko zwiększa się podczas stosowania większych dawek i długotrwałego leczenia. Nie należy przekraczać zalecanej dawki i czasu trwania leczenia. Esonalgen zawiera naproksen z grupy NLPZ. Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, naproksen należy stosować w najniższej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Lekarz będzie zatem oceniać w regularnych odstępach, czy Esonalgen jest nadal odpowiedni dla pacjenta. Esonalgen nie nadaje się do uzyskania szybkiego złagodzenia ostrego bólu, ponieważ potrzeba kilku godzin, zanim substancja przeciwbólowa naproksen zostanie wchłonięta do krwi. Przed zastosowaniem leku należy także poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują dolegliwości ze strony serca, pacjent przebył wcześniej udar lub pacjent uważa, że jest narażony na te choroby. Pacjent może być narażony na wystąpienie tych dolegliwości, jeśli: • u pacjenta występuje wysokie ciśnienie krwi. • u pacjenta występują problemy z krążeniem krwi lub krzepnięciem krwi. • u pacjenta występuje cukrzyca. • u pacjenta występuje duże stężenie cholesterolu we krwi. • pacjent pali papierosy. Stosowanie inhibitora pompy protonowej (składnika leku Esonalgen), szczególnie przez okres dłuższy niż rok, może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości stawu biodrowego, nadgarstków lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent choruje na osteoporozę lub stosuje kortykosteroidy (leki mogące zwiększać ryzyko rozwoju osteoporozy). W przypadku pojawienia się wysypki na skórze, zwłaszcza w miejscach narażonych na działanie promieni słonecznych, należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza, ponieważ konieczne może być przerwanie leczenia lekiem Esonalgen. Należy pamiętać, aby wspomnieć również o wszelkich innych dolegliwościach, takich jak ból stawów. U pacjentów przyjmujących ezomeprazol występowały poważne wysypki skórne (patrz także punkt 4). Wysypka może obejmować owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i spojówek (czerwone i spuchnięte oczy). Te poważne wysypki skórne często pojawiają się po objawach grypopodobnych, takich jak gorączka, ból głowy, ból ciała. Wysypka może występować na dużej powierzchni ciała, z pęcherzami i łuszczeniem się skóry. Jeśli w dowolnym momencie leczenia (nawet po kilku tygodniach) wystąpi wysypka lub którykolwiek z tych objawów skórnych, należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ciężkie reakcje skórne, w tym (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)), były zgłaszane w związku ze stosowaniem leku Esonalgen. Należy zaprzestać stosowania leku Esonalgen i natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną w przypadku wystąpienia któregokolwiek z objawów związanych z tymi poważnymi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4. Podczas stosowania leku Esonalgen może wystąpić stan zapalny w nerkach. Objawami mogą być: zmniejszenie objętości moczu lub wystąpienie krwi w moczu i (lub) reakcji nadwrażliwości, takie jak 4 IE/H/xxxx/WS/290 gorączka, wysypka i sztywność stawów. O takich objawach należy powiedzieć lekarzowi. Dzieci i młodzież Esonalgen nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku 18 lat lub młodszych. Esonalgen a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które wydawane są bez recepty, w tym leków roślinnych. Jest to ważne, ponieważ lek Esonalgen może zmieniać działanie innych leków. Także działanie leku Esonalgen może zmienić się, jeśli są stosowane inne leki. Nie należy stosować tego leku i należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje: • Lek o nazwie „atazanawir” lub „nelfinawir” (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Należy poinformować lekarza lub farmaceutę w przypadku stosowania któregokolwiek z poniższych leków: • Kwas acetylosalicylowy (stosowany jako środek przeciwbólowy lub zapobiegający zakrzepom krwi). Jeśli pacjent przyjmuje małe dawki kwasu acetylosalicylowego, może kontynuować stosowanie leku Esonalgen. • Inne leki z grupy NLPZ (w tym inhibitory COX-2). • Pewne leki, takie jak ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby). • Erlotynib (lub inny lek przeciwnowotworowy z tej samej klasy). • Cholestyramina (lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu w krwi). • Klarytromycyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń). • „Antybiotyki chinolonowe” (stosowane w zakażeniach), takie jak cyprofloksacyna lub moksyfloksacyna. • Diazepam (lek stosowany w leczeniu niepokoju, w celu rozluźnienia mięśni lub w leczeniu padaczki). • Pochodne hydantoiny, takie jak fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki). • Sole litu (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji). • Metotreksat (lek stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i raka). • Probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej). • „Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny” (SSRI) (leki stosowane w leczeniu dużej depresji i niepokoju). • Cyklosporyna lub takrolimus (leki stosowane w celu zmniejszenia reakcji immunologicznych organizmu). • Digoksyna (stosowana w zaburzeniach czynności serca). • Pochodne sulfonylomocznika, takie jak glimepiryd (doustne leki stosowane w celu kontroli stężenia cukru we krwi w cukrzycy). • Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego nazywane diuretykami (takie jak furosemid lub hydrochlorotiazyd), inhibitory ACE (takie jak enalapryl), antagoniści receptora angiotensyny II (jak np. losartan) i leki beta- adrenolityczne (takie jak propranolol). • Kortykosteroidy, takie jak hydrokortyzon lub prednizolon (stosowane przeciwzapalnie). • Leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, dikumarol, heparyna lub klopidogrel. • Ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy). • Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (stosowane w leczeniu łagodnej depresji). • Cylostazol (lek stosowany w przypadku bólu nóg spowodowanego słabym przepływem krwi). Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości), należy 5 IE/H/xxxx/WS/290 poinformować lekarza lub farmaceutę przed zastosowaniem leku Esonalgen. Esonalgen z jedzeniem i piciem Nie należy stosować leku Esonalgen z pokarmem, ponieważ może to zmniejszyć i (lub) opóźnić działanie leku Esonalgen. Tabletki należy przyjąć przynajmniej 30 minut przed posiłkiem. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Nie należy przyjmować leku Esonalgen w ostatnich 3 miesiącach ciąży, ponieważ może on zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub spowodować komplikacje podczas porodu. Może powodować zaburzenia czynności nerek i serca u nienarodzonego dziecka. Może wpłynąć na skłonność do krwawień u pacjentki i jej dziecka oraz spowodować, że poród będzie opóźniony lub dłuższy niż oczekiwano. Nie należy stosować leku w ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i zostało zalecone przez lekarza. Jeśli konieczne jest leczenie w tym okresie lub podczas starań o zajście w ciążę, należy stosować najniższą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Jeśli lek jest przyjmowany przez więcej niż kilka dni począwszy od 20. tygodnia ciąży, może powodować zaburzenia czynności nerek u nienarodzonego dziecka, które mogą prowadzić do małej objętości płynu owodniowego otaczającego dziecko (małowodzie), lub zwężenia naczynia krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. Jeśli wymagane jest leczenie, które trwa dłużej niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkowe monitorowanie. Karmienie piersią Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Esonalgen. Jest to spowodowane tym, że niewielkie ilości leku mogą przenikać do mleka karmiących kobiet. Jeśli pacjentka planuje karmienie piersią nie powinna stosować leku Esonalgen. Płodność Lek Esonalgen może utrudniać zajście w ciążę. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka planuje ciążę lub ma problemy z zajściem w ciążę. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas stosowania leku Esonalgen mogą wystąpić zawroty głowy lub zaburzenia widzenia. W razie ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów, posługiwać się narzędziami ani obsługiwać maszyn. Esonalgen zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Następujące działania niepożądane mogą wystąpić po zastosowaniu tego leku. Należy przerwać stosowanie leku Esonalgen i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych niżej ciężkich działań niepożądanych - może być konieczne szybkie podjęcie leczenia: • Nagle pojawiający się świszczący oddech, opuchnięcie ust, języka i gardła lub ciała, wysypka, omdlenie lub trudności w połykaniu (ciężka reakcja alergiczna). • Nagle pojawiająca się ciężka wysypka lub zaczerwienienie skóry z pęcherzami lub łuszczeniem mogą wystąpić nawet po kilku tygodniach leczenia. Mogą także występować pęcherze i krwawienie z warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych. Wysypki skórne mogą przekształcić się w poważne rozległe uszkodzenia skóry (złuszczanie naskórka i powierzchownych błon śluzowych) z konsekwencjami zagrażającymi życiu. Może to być „rumień wielopostaciowy”, „zespół Stevensa-Johnsona”, „toksyczna nekroliza naskórka” lub „reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi”. Działania te występują bardzo rzadko i mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 10 000 osób. • Zażółcenie skóry lub białkówek oczu, ciemne zabarwienie moczu i zmęczenie, które mogą być objawami zaburzeń czynności wątroby. • Stosowanie leków, takich jak Esonalgen może być związane z niewielkim wzrostem ryzyka wystąpienia ataku serca (zawału mięśnia sercowego) lub udaru. Do objawów należy ból w klatce piersiowej promieniujący do szyi i ramion i wzdłuż lewego ramienia, 7 IE/H/xxxx/WS/290 splątanie lub osłabienie siły mięśniowej lub sztywność, które dotyczą tylko jednej połowy ciała. • Oddawanie czarnych, lepkich stolców lub krwawa biegunka. • Wymioty z krwią lub z czarnymi grudkami przypominającymi fusy z kawy. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów: W rzadkich przypadkach lek Esonalgen może zaburzać czynność białych krwinek prowadząc do osłabienia odporności. Jeśli u pacjenta wystąpi zakażenie z objawami, takimi jak: gorączka z bardzo złym ogólnym samopoczuciem lub gorączka z objawami zakażenia miejscowego, takimi jak ból szyi, gardła lub jamy ustnej lub trudności w oddawaniu moczu, należy tak szybko jak to możliwe skonsultować się z lekarzem, aby można było zbadać krew w celu wykluczenia braku białych krwinek (agranulocytozy). Ważne jest, aby poinformować wówczas lekarza o przyjmowanym leku. Do innych działań niepożądanych należą: Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 osoby na 10) • Ból głowy. • Uczucie zmęczenia. • Uczucie pragnienia. • Uczucie przygnębienia. • Brak tchu. • Nasilone pocenie się. • Swędząca skóra i wysypki skórne. • Uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego). • Czerwone lub fioletowe znaki, siniaki lub plamy na skórze. • Nudności (mdłości) lub wymioty. • Uczucie trzepotania serca (kołatanie serca). • Zaburzenia snu lub trudności w zasypianiu (bezsenność). • Zaburzenia słuchu lub dzwonienie w uszach. • Zawroty głowy, senność lub uczucie braku równowagi. • Obrzęk dłoni, stóp i kostek (obrzęki). • Stan zapalny w jamie ustnej. • Zaburzenia widzenia. • Biegunka, ból brzucha, zgaga, niestrawność, zaparcie, odbijanie się lub wzdęcia z oddawaniem gazów. • Wrzód żołądka lub wrzód w pierwszej części (dwunastnicy) jelita cienkiego. • Zapalenie błony wyściełającej żołądek (zapalenie żołądka). • Łagodne polipy w żołądku. Niezbyt często, rzadko lub bardzo rzadko (mogą wystąpić u maksymalnie 1 osoby na 100 lub rzadziej) • Ból jamy ustnej lub owrzodzenie jamy ustnej. • Zaburzenia wzroku, takie jak niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek lub ból oka. • Dziwne sny. • Uczucie senności. • Zwiększone stężenie cukru (glukozy) we krwi. Możliwe objawy to: uczucie pragnienia i zwiększoną ilość moczu. • Małe stężenie cukru (glukozy) we krwi. Możliwe objawy to: uczucie głodu lub osłabienia, pocenie się i przyspieszone bicie serca. • Śpiączka. 8 IE/H/xxxx/WS/290 • Zapalenie naczyń krwionośnych. • Perforacja (przedziurawienie) żołądka lub jelita. • Toczeń rumieniowaty układowy (SLE), choroba, w której układ odpornościowy atakuje organizm, powodując bóle stawów, wysypki skórne i gorączkę. • Powiększone węzły chłonne. • Złamanie biodra, nadgarstka lub kręgosłupa (w przypadku stosowania leku Esonalgen w dużych dawkach i przez długi czas). • Gorączka. • Omdlenie. • Suchość w jamie ustnej. • Agresja. • Utrata słuchu. • Napad astmy. • Napady drgawkowe. • Zaburzenia miesiączkowania. • Zmiany masy ciała. • Wypadanie włosów (łysienie). • Wysypka grudkowa (pokrzywka). • Ból stawów (artralgia). • Powiększenie piersi u mężczyzn. • Ból lub obrzęk języka. • Drobne kurcze lub drżenie mięśni. • Zaburzenia łaknienia lub zmiany smaku. • Osłabienie siły lub ból mięśni (mialgia). • Wydłużenie czasu krzepnięcia krwi. • U kobiet trudności z zajściem w ciążę. • Gorączka, zaczerwienienie lub inne objawy zakażenia. • Nieregularna, wolna lub bardzo szybka praca serca. • Mrowienie i drętwienie. • Trudności z pamięcią lub skupieniem uwagi. • Uczucie pobudzenia, splątania, niepokoju lub poddenerwowania. • Ogólne złe samopoczucie, osłabienie i brak energii. • Obrzęk lub ból części ciała spowodowany zatrzymywaniem wody. • Wysokie lub niskie ciśnienie krwi. Mogą wystąpić omdlenia lub zawroty głowy. • Wysypka skórna lub powstawanie pęcherzy, lub zwiększenie wrażliwości skóry na słońce. • Widzenie, czucie lub słyszenie nieistniejących rzeczy (omamy). • Zmiany wyników badań krwi oceniających czynność wątroby. Lekarz wyjaśni to dokładnie. • Zakażenie zwane „pleśniawką”, które może wpływać na jelita i jest wywoływane przez grzyby. • Krew w moczu lub inne zaburzenia czynności nerek. Może im towarzyszyć ból pleców. • Trudności w oddychaniu, które mogą się powoli nasilać. Mogą być to objawy rozwijającego się zapalenia płuc lub obrzęku płuc. • Małe stężenie soli (sodu) we krwi. Może to powodować osłabienie, wymioty i skurcze. • Objawy zapalenia opon mózgowych, takie jak gorączka, nudności, wymioty, sztywność karku, ból głowy, nadwrażliwość na światło i splątanie. • Zaburzenia czynności trzustki. Do objawów należy silny ból brzucha promieniujący do pleców. • Jasne stolce, które są objawem ciężkiej choroby wątroby (zapalenie wątroby). Ciężkie choroby wątroby mogą prowadzić do niewydolności wątroby i zaburzeń funkcjonowania mózgu. • Zapalenie jelita grubego lub pogorszenie choroby zapalnej jelita, takiej jak choroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita. Do objawów należą ból brzucha, biegunka, wymioty i utrata masy ciała. • Choroby krwi, takie jak zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość), białych krwinek lub płytek krwi. Może to powodować osłabienie, siniaczenie, gorączkę, 9 IE/H/xxxx/WS/290 silne dreszcze, ból gardła lub podatność na zakażenia. • Zwiększona liczba niektórych rodzajów białych krwinek (eozynofilia). • Niedobór wszystkich rodzajów komórek krwi (pancytopenia). • Problemy ze sposobem, w jaki serce pompuje krew w organizmie lub uszkodzenie naczyń krwionośnych. Do objawów mogą należeć zmęczenie, skrócenie oddechu, osłabienie, ból w klatce piersiowej lub uogólniony ból. Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych) • Jeśli pacjent przyjmuje lek Esonalgen dłużej niż trzy miesiące może wystąpić zmniejszenie stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu we krwi może objawiać się zmęczeniem, mimowolnymi skurczami mięśni, dezorientacją, drgawkami, zawrotami głowy lub przyspieszonym rytmem serca. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Małe stężenie magnezu może prowadzić również do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zalecić przeprowadzanie okresowych badań laboratoryjnych z krwi w celu kontrolowania stężenia magnezu. • Wysypka, prawdopodobnie z bólem stawów. • Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, zaburzenia krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych i objęcie innych narządów (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi, zwana także zespołem DRESS). Patrz też punkt 2. • charakterystyczna skórna reakcja alergiczna, nazywana utrwaloną wysypką polekową, która zazwyczaj nawraca w tym samym miejscu (miejscach) w wyniku ponownego zastosowania leku i może przybierać postać okrągłych lub owalnych zaczerwienionych plam i obrzęku skóry, pęcherzy (pokrzywki), swędzenia. Nie należy martwić się wymienionymi możliwymi działaniami niepożądanymi. U pacjenta może nie wystąpić żadne z nich. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub na pochodne benzoimidazolu • Astma, pokrzywka lub inne reakcje alergiczne po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych leków z grupy NLPZ w wywiadzie (patrz punkt 4.4) 3 IE/H/xxxx/WS/364 • Trzeci trymestr ciąży (patrz punkt 4.6) • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (tj. grupa C w skali Child-Pugh) • Ciężka niewydolność serca • Ciężkie zaburzenia czynności nerek • Czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (patrz punkt 4.4, Wpływ na układ pokarmowy, Naproksen) • Krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia z naczyń mózgowych lub inne zaburzenia związane z krwawieniem (patrz punkt 4.4, Wpływ na układ krwiotwórczy) • Produktu leczniczego Esonalgen nie wolno stosować jednocześnie z atazanawirem i nelfinawirem (patrz punkt 4.4 i 4.5).

Ogólne Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Esonalgen z innymi lekami z grupy NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, ze względu na skumulowane ryzyko wywołania poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z NLPZ. Produkt leczniczy Esonalgen może być stosowany jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w małej dawce (patrz też punkt 4.5). Działania niepożądane można zminimalizować poprzez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas konieczny do opanowania objawów (patrz poniżej punkt 4.2, oraz Wpływ na układ pokarmowy i sercowo-naczyniowy). Aby zapobiec nadmiernemu leczeniu, lekarz przepisujący produkt leczniczy powinien dokonywać oceny w klinicznie istotnych odstępach czasu, w oparciu o indywidualne ryzyko i w zależności od charakterystyki i nasilenia leczonej choroby podstawowej, pod kątem tego czy możliwe jest wystarczające opanowanie bólu za pomocą mniejszych dawek NLPZ w postaci produktów jednoskładnikowych. Jeśli uważa się, że całkowita dawka dobowa naproksenu 1000 mg (500 mg dwa razy na dobę) jest niewłaściwa, należy zastosować inny sposób leczenia naproksenem o mniejszej mocy lub innymi NLPZ w postaci produktów jednoskładnikowych, a ponadto należy ponownie ocenić konieczność kontynuacji leczenia gastroprotekcyjnego. Czynniki ryzyka powikłań ze strony przewodu pokarmowego, związanych ze stosowaniem leków z grupy NLPZ, to: podeszły wiek, jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, kortykosteroidów, innych NLPZ, w tym małych dawek kwasu acetylosalicylowego, pogłębiająca się choroba sercowo- naczyniowa, zakażenie Helicobacter pylori oraz choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy oraz krwawienie z przewodu pokarmowego w wywiadzie. Naproksen może być stosowany jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka związanych ze stosowaniem produktu leczniczego u pacjentów z następującymi chorobami: • z indukowanymi porfiriami • z toczniem rumieniowatym układowymi mieszaną chorobą tkanki łącznej, ponieważ u tych pacjentów opisywano rzadkie przypadki wystąpienia aseptycznego zapalenia opon mózgowych. Podczas długotrwałego leczenia (szczególnie trwającego dłużej niż rok) pacjenci powinni być poddawani regularnej kontroli. Pacjenci w podeszłym wieku Naproksen: U osób w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane, szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacja, które mogą zakończyć się zgonem (patrz punkt 4.2 i 5.2). Ezomeprazol, drugi składnik produktu leczniczego zawierającego naproksen i ezomeprazol, zmniejsza częstość występowania owrzodzeń u osób w podeszłym wieku. 4 IE/H/xxxx/WS/364 Wpływ na układ pokarmowy Naproksen: Krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja, z powodu których może wystąpić zgon, z wystąpieniem lub bez wystąpienia objawów ostrzegawczych lub wcześniejszych ciężkich zdarzeń dotyczących przewodu pokarmowego, były zgłaszane w dowolnej chwili leczenia lekami z grupy NLPZ. Ryzyko wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń lub perforacji związanych ze stosowaniem leków z grupy NLPZ jest większe podczas stosowania większych dawek NLPZ, u pacjentów z owrzodzeniami w wywiadzie, szczególnie powikłanymi z krwawieniem lub perforacją (patrz punkt 4.3) oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci ci powinni rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. W tej grupie pacjentów, jak również u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania małych dawek kwasu acetylosalicylowego i innych leków mogących zwiększać ryzyko objawów dotyczących układu pokarmowego, należy rozważyć wprowadzenie terapii skojarzonej z lekami ochronnymi (np. mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej) (patrz punkt 4.5 poniżej). Ezomeprazol, składnik produktu leczniczego Esonalgen, jest inhibitorem pompy protonowej. Pacjenci z toksycznym działaniem na układ pokarmowy w wywiadzie, szczególnie jeśli są w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszystkie nietypowe objawy dotyczące jamy brzusznej (przede wszystkim krwawienie z przewodu pokarmowego), szczególnie w początkowym okresie leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących NLPZ jednocześnie z lekami, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takimi jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe takie jak warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe np. kwas acetylosalicylowy (informacja o stosowaniu produktu leczniczego Esonalgen i małych dawek kwasu acetylosalicylowego, patrz punkt 4.5). Podczas badań klinicznych dotyczących produktu leczniczego zawierającego naproksen i ezomeprazol nie badano owrzodzeń powikłanych krwawieniami, perforacją i niedrożnością. Jeśli u pacjentów stosujących produkt leczniczy Esonalgen wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego lub owrzodzenie, należy przerwać podawanie leku (patrz punkt 4.3). Leki z grupy NLPZ należy podawać ostrożnie pacjentom, u których występowały choroby układu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego - Crohna), ponieważ może nastąpić ich pogorszenie (patrz punkt 4.8 – Działania niepożądane). Ezomeprazol: W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów (tj. znaczna, niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, zaburzenia połykania, wymioty z krwią lub smoliste stolce) i podejrzenia lub rozpoznania wrzodu żołądka, należy wykluczyć nowotworowy charakter choroby, ponieważ leczenie ezomeprazolem w postaci soli magnezowej może złagodzić objawy i opóźnić jej rozpoznanie. Pomimo zawartości ezomeprazolu w tabletce złożonej, w dalszym ciągu może występować niestrawność (patrz punkt 5.1). Leczenie lekami z grupy inhibitorów pompy protonowej może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego wywołanych przez bakterie, takie jak Salmonella i Campylobacter (patrz punkt 5.1). Ezomeprazol, podobnie jak inne leki hamujące wydzielanie kwasu solnego w żołądku, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalamina) z powodu hipo- i achlorhydrii. Należy to uwzględnić u pacjentów z ograniczoną możliwością magazynowania w organizmie lub z czynnikami ryzyka zmniejszenia wchłaniania witaminy B12 w trakcie długotrwałej terapii. 5 IE/H/xxxx/WS/364 Wpływ na układ krążenia i naczynia mózgowe Naproksen: Należy odpowiednio monitorować i udzielić porad pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ podczas leczenia lekami z grupy NLPZ zgłaszano zatrzymywanie płynów i obrzęki. Badania kliniczne i dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie leków z grupy z grupy inhibitorów COX-2 i niektórych NLPZ (szczególnie podczas stosowania dużych dawek i w leczeniu długotrwałym) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w tętnicach (np. zawał mięśnia sercowego lub udar). Pomimo, że dane wskazują, że ryzyko związane ze stosowaniem naproksenu (1000 mg na dobę) jest niższe, nie można go wykluczyć. U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stwierdzoną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgu leczenie naproksenem może być prowadzone tylko po dokładnym jego rozważeniu. Podobną uwagę należy zachować przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka zdarzeń sercowo- naczyniowych (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Wpływ na nerki Naproksen: Długotrwałe stosowanie leków z grupy NLPZ powodowało wystąpienie martwicy brodawek nerkowych i innych uszkodzeń nerek. Działanie toksyczne na nerki obserwowano również u pacjentów, u których prostaglandyny nerkowe pełnią rolę wyrównującą w podtrzymaniu właściwego przepływu nerkowego. U tych pacjentów stosowanie leków z grupy NLPZ może powodować zależne od dawki zmniejszenie powstawania prostaglandyn i wtórnie ograniczenie przepływu krwi w nerkach, co może powodować dekompensację nerek. Największe ryzyko wystąpienia tej reakcji występuje u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hipowolemią, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności wątroby, niedoborem soli w organizmie, pacjentów którzy przyjmują leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) lub antagonistów receptora angiotensyny II oraz pacjentów w podeszłym wieku. Po przerwaniu leczenia NLPZ zwykle następuje powrót do stanu poprzedzającego leczenie (patrz także poniżej oraz punkty 4.2 i 4.5). Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (TIN, ang. tubulointerstitial nephritis) obserwowano u pacjentów przyjmujących produkty zawierające ezomeprazol i naproksen i może ono wystąpić w dowolnym momencie leczenia produktem leczniczym Esonalgen (patrz punkt 4.8). Ostre cewkowo- śródmiąższowe zapalenie nerek może prowadzić do niewydolności nerek. Jeśli podejrzewa się wystąpienie TIN, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Esonalgen i niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ naproksen i jego metabolity są wydalane w dużej części (95%) z moczem poprzez filtrację kłębuszkową, należy go stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U tych pacjentów zaleca się kontrolę stężenia kreatyniny i (lub) klirensu kreatyniny w osoczu. Produkt leczniczy Esonalgen jest przeciwwskazany u pacjentów z wyjściowym klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 mL/minutę (patrz punkt 4.3). Hemodializa nie zmniejsza stężenia naproksenu w osoczu ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami. U niektórych pacjentów, szczególnie u tych, którzy mają zmniejszony przepływ nerkowy spowodowany zmniejszeniem objętości płynu pozakomórkowego, marskością wątroby, ograniczonym spożyciem sodu, zastoinową niewydolnością serca i istniejącą wcześniej chorobą nerek, należy ocenić czynność nerek przed rozpoczęciem i podczas leczenia produktem Esonalgen. Niektórzy starsi pacjenci, u których można spodziewać się zaburzeń czynności nerek, a także pacjenci stosujący leki moczopędne, inhibitory ACE lub antagonistów receptora angiotensyny II również należą do tej kategorii. Należy rozważyć zmniejszenie dawki dobowej naproksenu, aby uniknąć możliwej nadmiernej kumulacji metabolitów naproksenu u tych pacjentów. 6 IE/H/xxxx/WS/364 Wpływ na wątrobę U pacjentów stosujących leki NLPZ może wystąpić podwyższenie wartości granicznych jednego lub kilku testów wątrobowych. Zaburzenia czynności wątroby mogą być wynikiem nadwrażliwości, a nie bezpośredniego działania toksycznego. Zgłaszano rzadkie przypadki ciężkich reakcji ze strony wątroby, w tym żółtaczka i piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym, martwicy wątroby i niewydolności wątroby, które mogą prowadzić do zgonu. Zespół wątrobowo-nerkowy U pacjentów z ciężką marskością wątroby stosowanie NLPZ może wiązać się z ostrą niewydolnością nerek. U pacjentów tych często występuje również współistniejąca koagulopatia związana z niewystarczającą syntezą czynników krzepnięcia. Działanie przeciwpłytkowe związane z naproksenem może dodatkowo zwiększać ryzyko wystąpienia poważnych krwawień u tych pacjentów. Wpływ na układ krwiotwórczy Naproksen: Pacjenci, u których występują zaburzenia krzepnięcia lub stosujący leki wpływające na hemostazę powinni być ściśle obserwowani podczas leczenia produktami zawierającymi naproksen. Pacjenci z dużym ryzykiem krwawień i otrzymujący pełne leczenie przeciwzakrzepowe (np. pochodne dikumarolu) mogą być narażeni na większe ryzyko krwawień, jeśli jednocześnie są im podawane produkty lecznicze zawierające naproksen (patrz punkt 4.5). Naproksen zmniejsza agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia. Należy pamiętać o tym działaniu podczas oceny czasów krwawienia. Jeśli u pacjenta otrzymującego produkt leczniczy Esonalgen wystąpi czynne i klinicznie istotne krwawienie z jakiegokolwiek miejsca, należy przerwać leczenie. Wpływ na oczy Naproksen: Z powodu działań niepożądanych dotyczących oka obserwowanych podczas badań na zwierzętach, którym podawano NLPZ, zaleca się przeprowadzenie badań okulistycznych, jeśli wystąpią jakiekolwiek zmiany lub zaburzenia widzenia. Wpływ na skórę Naproksen: Ciężkie reakcje skórne, niektóre z nich zakończone zgonem, w tym złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu, były zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu w związku ze stosowaniem NLPZ (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że największe ryzyko wystąpienia tych reakcji wsytępowało u pacjentów na początku leczenia, a w większości przypadków początek objawów występował w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. U pacjentów przyjmujących NLPZ zgłaszano występowanie reakcji polekowej z towarzyszącą eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jeśli wystąpią objawy wskazujące na takie reakcje, należy natychmiast odstawić produkt leczniczy Esonalgen. Jeśli u pacjenta rozwinął się SJS, TEN lub DRESS podczas stosowania produktu leczniczego Esonalgen, nie należy ponownie rozpoczynać leczenia tym produktem i należy je trwale przerwać przy pierwszym pojawieniu się wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości. Ezomeprazol: Stosowanie inhibitorów pompy protonowej jest związane z bardzo rzadkimi przypadkami występowania postaci podostrej skórnego tocznia rumieniowatego (SCLE, ang. subacute cutaneous lupus erythematosus). W przypadku wystąpienia zmian chorobowych, zwłaszcza na obszarach skóry narażonych na działanie promieni słonecznych, oraz jeśli towarzyszą im bóle stawów, pacjent powinien niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, a lekarz powinien rozważyć zaprzestanie stosowania 7 IE/H/xxxx/WS/364 produktu leczniczego Esonalgen. Wystąpienie SCLE po wcześniejszym leczeniu inhibitorem pompy protonowej może zwiększać ryzyko SCLE przy stosowaniu innych inhibitorów pompy protonowej. Reakcje anafilaktyczne (anafilaktoidalne) Naproksen: U podatnych osób mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości. Reakcje anafilaktyczne (anafilaktoidalne) mogą wystąpić zarówno u pacjentów z reakcjami nadwrażliwości jak i bez reakcji nadwrażliwości w wywiadzie po ekspozycji na kwas acetylosalicylowy, inne leki z grupy NLPZ lub produkty zawierające naproksen. Mogą również wystąpić u osób z obrzękiem naczynioruchowym, reaktywnością bronchospastyczną (np. astma), zapaleniem błony śluzowej nosa i polipami w jamie nosa. Wcześniej stwierdzona astma Naproksen: Stosowanie kwasu acetylosalicylowego u pacjentów z astmą aspirynową było związane z wystąpieniem ciężkiego skurczu oskrzeli, który może prowadzić do zgonu. Ze względu na doniesienia o rekacjach krzyżowych między kwasem acetylosalicylowym i innymi lekami z grupy NLPZ u pacjentów wrażliwych na kwas acetylosalicylowy, w tymo skurczu oskrzeli, produktu leczniczego Esonalgen nie należy podawać pacjentom z tego typu wrażliwością na kwas acetylosalicylowy (patrz punkt 4.3) i należy stosować go ostrożnie u pacjentów ze stwierdzoną wcześniej astmą. Zapalenie Naproksen: Działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne naproksenu może zmniejszać gorączkę i inne objawy zapalenia, a tym samym zmniejszać ich rolę jako czynników diagnostycznych. Płodność u kobiet Stosowanie produktu leczniczego Esonalgen, tak jak innych leków hamujących cyklooksygenazę / syntezę prostaglandyn, może powodować zaburzenia płodności u kobiet i nie jest zalecane u kobiet starających się zajść w ciążę. U kobiet mających problemy z zajściem w ciążę lub będących w trakcie diagnostyki niepłodności należy rozważyć przerwanie stosowania produktu leczniczego Esonalgen (patrz punkt 4.6). Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi: Jednoczesne stosowanie atazanawiru i inhibitorów pompy protonowej nie jest zalecane (patrz punkt 4.5). Jeśli skojarzenie atazanawiru i inhibitorów pompy protonowej jest nieuniknione, zaleca się bardzo dokładna kontrole kliniczną (np. miano wirusa) w połączeniu ze zwiększeniem dawki atazanawiru do 400 mg i 100 mg rytonawiru; nie należy przekraczać 20 mg ezomeprazolu podczas stosowania atazanawiru, dlatego też nie należy stosować produktu leczniczego Esonalgen jednocześnie z atazanawirem (patrz punkt 4.3). Ezomeprazol jest inhibitorem izoenzymu CYP2C19. Podczas rozpoczynania lub przerywania leczenia ezomeprazolem należy rozważyć możliwość wystąpienia interakcji z lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP2C19. Interakcja obserwowana jest pomiędzy klopidogrelem i ezomeprazolem (patrz punkt 4.5). Kliniczne znaczenie tej interakcji nie jest znane. Jako środek ostrożności należy jednak odradzić jednoczesne stosowanie ezomeprazolu i klopidogrelu. Hipomagnezemia U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej (PPIs, ang. proton pump inhibitors), w tym ezomeprazolem, przez co najmniej trzy miesiące, a w większości przypadków przez rok, zgłaszano przypadki ciężkiej hipomagnezemii. Mogą wystąpić poważne objawy hipomagnezemii, takie jak zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty głowy oraz arytmia komorowa, ale mogą pojawić się niepostrzeżenie i zostać przeoczone. U większości pacjentów z hipomagnezemią objawy zmniejszają się po zastosowaniu leków uzupełniających magnez i przerwaniu stosowania PPI. U pacjentów, u których konieczne jest długotrwałe leczenie lub którzy stosują PPI jednocześnie z digoksyną lub innymi lekami mogącymi powodować hipomagnezemię (np. leki moczopędne), lekarze powinni rozważyć kontrolę stężenia magnezu przed rozpoczęciem stosowania PPI i regularnie podczas leczenia. 8 IE/H/xxxx/WS/364 Złamania kości Inhibitory pompy protonowej szczególnie, jeśli są stosowane w dużych dawkach i przez długi okres (> 1 roku), mogą w stopniu umiarkowanym zwiększać ryzyko złamań kości stawu biodrowego, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub u których występują inne rozpoznane czynniki ryzyka. Badania obserwacyjne wskazują, że inhibitory pompy protonowej mogą zwiększać całkowite ryzyko złamań o 10-40%. Częściowo to zwiększenie ryzyka może być spowodowane innymi czynnikami. Pacjentom z ryzykiem rozwoju osteoporozy należy zapewnić opiekę zgodnie z aktualnymi zaleceniami klinicznymi oraz zalecić przyjmowanie witaminy D i wapnia w odpowiedniej ilości. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Podwyższone stężenie chromograniny A (CgA) może zakłócać badania w kierunku guzów neuroendokrynnych. Leczenie produktem Esonalgen należy przerwać na co najmniej 5 dni przed wykonaniem pomiarów CgA (patrz punkt 5.1). Jeśli stężenia CgA i gastryny nie powróciły do zakresu referencyjnego po pierwszym pomiarze, pomiary należy powtórzyć 14 dni po zaprzestaniu leczenia inhibitorem pompy protonowej. Laktoza Produkt leczniczy Esonalgen zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy Esonalgen zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Istnieje przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania (patrz punkt 4.3) Leki przeciwretrowirusowe Zgłaszano, że omeprazol, mieszanina racemiczna D+S omeprazolu (ezomeprazol), wchodzi w interakcje z niektórymi lekami przeciwretrowirusowymi. Istotność kliniczna i mechanizmy tych interakcji nie zawsze są znane. Zwiększenie pH w żołądku podczas stosowania leczenia omeprazolem może zmieniać wchłanianie leków przeciwretrowirusowych. Inne możliwe mechanizmy to działanie związane z izoenzymem CYP2C19. W przypadku niektórych leków przeciwretrowirusowych, takich jak atazanawir i nelfinawir, podczas jednoczesnego stosowania z omeprazolem zgłaszano zmniejszenie ich stężenia w surowicy. Jednoczesne stosowanie omeprazolu (40 mg raz na dobę) i leków, takich jak atazanawir w dawce 300 mg z rytonawirem w dawce 100 mg u zdrowych ochotników skutkowało istotnym zmniejszeniem ekspozycji na atazanawir (zmniejszenie AUC, Cmax i Cmin o około 75%). Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie rekompensowało wpływu omeprazolu na ekspozycję na atazanawir. Jednoczesne stosowanie omeprazolu (40 mg raz na dobę) powodowało zmniejszenie średniego AUC, Cmax i Cmin nelfinawiru o 36-39% i średniego AUC, Cmax i Cmin farmakologicznie czynnego metabolitu M8 o 75-92%. W przypadku innych leków przeciwretrowirusowych, takich jak sakwinawir, zgłaszano zwiększenie ich stężenia w surowicy. Są również leki przeciwretrowirusowe, których stężenie w surowicy nie ulegało zmianie podczas jednoczesnego podawania z omeprazolem. Nie prowadzono badań dotyczących interakcji pomiędzy produktu leczniczego zawierającego naproksen i ezomeprazol a atazanawirem. Jednakże, ze względu na podobne właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne omeprazolu i ezomeprazolu, jednoczesne stosowanie atazanawiru i nelfinawiru z ezomeprazolem nie jest zalecane, a jednoczesne podawanie z produktem Esonalgen jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Inne leki przeciwbólowe, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 9 IE/H/xxxx/WS/364 Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej leków z grupy NLPZ, ponieważ może to zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie wrzodów i krwawień w przewodzie pokarmowym. Nie zaleca się jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Esonalgen z innymi lekami z grupy NLPZ z wyjątkiem małych dawek kwasu acetylosalicylowego (≤ 325 mg na dobę) (patrz punkt 4.4). Kwas acetylosalicylowy Produkt leczniczy Esonalgen może być stosowany podczas leczenia kwasem acetylosalicylowym w małych dawkach (≤ 325 mg na dobę). W badaniach klinicznych u pacjentów stosujących produkt leczniczy zawierający naproksen i ezomeprazol w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w małych dawkach nie obserwowano zwiększenia częstości występowania wrzodów żołądka w porównaniu do pacjentów zażywających sam produkt leczniczy zawierający naproksen i ezomeprazol (patrz punkt 5.1). Jednak jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i produktu leczniczego Esonalgen może nadal zwiększać ryzyko ciężkich zdarzeń niepożądanych (patrz punkt 4.4 i 4.8). Kliniczne dane farmakodynamiczne wskazują, że jednoczesne stosowanie naproksenu przez więcej niż jeden dzień z rzędu może hamować wpływ małych dawek kwasu acetylosalicylowego na aktywność płytek krwi, a hamowanie to może utrzymywać się do kilku dni po zaprzestaniu leczenia naproksenem. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest znane. Takrolimus Podobnie jak w przypadku wszystkich leków NLPZ, istnieje potencjalne ryzyko nefrotoksyczności podczas jednoczesnego stosowania naproksenu z takrolimusem. Zgłaszano, że jednoczesne podawanie ezomeprazolu zwiększa stężenie takrolimusu w surowicy. Podczas leczenia produktem Esonalgen należy dokładnie kontrolować stężenie takrolimusu oraz czynności nerek (klirens kreatyniny) i w razie konieczności dostosować dawkę takrolimusu. Cyklosporyna Podobnie jak w przypadku wszystkich NLPZ, zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z cyklosporyną ze względu na zwiększone ryzyko nefrotoksyczności. Leki moczopędne Badania kliniczne i obserwacje z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu wskazują, że leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać działanie natriuretyczne furosemidu i tiazydów u niektórych pacjentów. Właściwość tę przypisuje się zahamowaniu syntezy prostaglandyn w nerkach. Podczas jednoczesnego stosowania z lekami z grupy NLPZ należy bardzo dokładnie kontrolować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów niewydolności nerek, a także aby zapewnić dostateczną diurezę (patrz punkt 4.4). Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) Jednoczesne stosowanie leków NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX-2, i leków z grupy SSRI zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.4). Kortykosteroidy Istnieje zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, jeśli kortykosteroidy są stosowane jednocześnie z lekami z grupy NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2. Należy zachować ostrożność podając leki z grupy NLPZ jednocześnie z kortykosteroidami (patrz punkt 4.4). Inhibitory ACE/antagoniści receptora angiotensyny II Zgłoszenia wskazują, że leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II. NLPZ mogą również zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek związanych ze stosowaniem inhibitorów ACE lub antagonistów receptora angiotensyny II. U pacjentów w podeszłym wieku, z niedoborem objętości płynów lub z zaburzeniami czynności nerek należy stosować ostrożnie skojarzenie NLPZ i inhibitorów ACE lub antagonistów 10 IE/H/xxxx/WS/364 receptora angiotensyny II (patrz punkt 4.4). Digoksyna Leki z grupy NLPZ mogą zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z glikozydami nasercowymi, takimi jak digoksyna. Lit Leki z grupy NLPZ powodowały zwiększenie stężenia litu w osoczu i zmniejszenie klirensu nerkowego litu. Działanie to przypisuje się zahamowaniu syntezy prostaglandyn nerkowych przez leki z grupy NLPZ. Zatem, jeśli leki z grupy NLPZ i lit są podawane jednocześnie, należy uważnie obserwować, czy u pacjentów nie występują objawy toksycznego działania litu. Metotreksat W przypadku jednoczesnego podawania z inhibitorami pompy protonowej u niektórych pacjentów odnotowywano zwiększenie stężenia metotreksatu. Stwierdzono, że NLPZ zmniejszają wydzielanie kanalikowe metotreksatu w modelu zwierzęcym. Może to wskazywać, że zarówno ezomeprazol, jak i naproksen mogą zwiększać toksyczność metotreksatu. Znaczenie kliniczne może być większe u pacjentów otrzymujących duże dawki metotreksatu oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Esonalgen z metotreksatem. W przypadku podawania dużych dawek metotreksatu zaleca się tymczasowe odstawienie produktu leczniczego. Pochodne sulfonylomocznika, hydantoiny Naproksen w dużym stopmiu wiąże się z białkami osocza, dlatego teoretycznie istnieje możliwość interakcji z innymi lekami wiążącymi się z białkami, takimi jak pochodne sulfonylomocznika i hydantoiny. Pacjentów otrzymujących jednocześnie naproksen i hydantoinę, sulfonamid lub sulfonylomocznik należy obserwować pod względem konieczności dostosowania dawki. Klopidogrel Wyniki badań z udziałem zdrowych osób wykazały interakcję farmakokinetyczno/farmakodynamiczną (PK/PD) między klopidogrelem (dawka wysycająca 300 mg/dobowa dawka podtrzymująca 75 mg) i ezomeprazolem (40 mg na dobę doustnie), która skutkowała zmniejszeniem ekspozycji na aktywny metabolit klopidogrelu średnio o 40%, i doprowadziła do zmniejszenia maksymalnego hamowania (indukowanego przez ADP) agregacji płytek krwi średnio o 14%. W badaniu z udziałem zdrowych osób stwierdzono zmniejszoną o prawie 40% ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu, gdy podawano ustaloną dawkę skojarzenia ezomeprazolu 20 mg i kwasu acetylosalicylowego 81 mg z klopidogrelem w porównaniu z samym klopidogrelem. Jednak maksymalne poziomy hamowania (indukowanego przez ADP) agregacji płytek krwi u tych osób były takie same w obu grupach. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji między klopidogrelem a skojarzeniem naproksenu i ezomeprazolu w ustalonej dawce. Niejednoznaczne dane klinicznych implikacji interakcji farmakokinetycznych/farmakodynamicznych ezomeprazolu pod względem ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych zgłaszano w zarówno w badaniach obserwacyjnych jak i klinicznych. Jako środek ostrożności należy odradzać jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Esonalgen i klopidogrelu (patrz punkt 4.4). Leki przeciwzakrzepowe i inhibitory agregacji trombocytów Leki z grupy NLPZ mogą wzmagać działanie doustnych leków przeciwkrzepliwych (np. warfaryna, dikumarol), heparyny i inhibitorów agregacji trombocytów (patrz punkt 4.4). Jednoczesne podawanie ezomeprazolu w dawce 40 mg pacjentom leczonym warfaryną wykazało, że 11 IE/H/xxxx/WS/364 pomimo niewielkiego zwiększenia najniższego stężenia w osoczu słabszego izomeru R warfaryny, wartości czasu krzepnięcia były w zakresie wartości dopuszczalnych. Jednak po dopuszczeniu do obrotu, zaobserwowano przypadki istotnego klinicznie zwiększenia wartości współczynnika INR podczas jednoczesnego stosowania z warfaryną. Zaleca się uważną kontrolę stanu pacjenta podczas rozpoczynania i kończenia leczenia warfaryną lub innymi pochodnymi kumaryny. Leki blokujące receptory beta Naproksen i inne leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe działanie propranololu i innych leków blokujących beta receptory. Probenecyd Probenecyd podawany jednocześnie zwiększa stężenie anionów naproksenu w osoczu i znacząco wydłuża okres jego półtrwania w osoczu. Leki, których wchłanianie zależy od pH żołądka Hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku podczas leczenia ezomeprazolem lub innymi lekami z grupy PPI może zwiększać lub zmniejszać wchłanianie leków, których wchłanianie zależy od pH soku żołądkowego. Podobnie w przypadku innych leków zmniejszających kwasowość zawartości żołądka, podczas leczenia ezomeprazolem może zmniejszać się wchłanianie leków takich jak ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol i erlotynib, a zwiększać wchłanianie digoksyny. Należy unikać jednoczesnego stosowania pozakonazolu i erlotynibu. Jednoczesne zastosowanie omeprazolu (20 mg na dobę) i digoksyny u zdrowych osób spowodowało zwiększenie biodostępności digoksyny o 10% (do 30% u 2 z 10 osób). Inne informacje dotyczące interakcji pomiędzy lekami Badania nad jednoczesnym stosowaniem ezomeprazolu i naproksenu (nieselektywnego NLPZ) lub rofekoksybu (selektywnego COX-2 NLPZ) nie ujawniły jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji. Tak jak w przypadku innych leków z grupy NLPZ jednoczesne stosowanie cholestyraminy może opóźnić wchłanianie naproksenu. Podanie zdrowym ochotnikom ezomeprazolu w dawce 40 mg jednocześnie z cyzaprydem powodowało zwiększenie powierzchni pola pod krzywą zależności stężenia ezomeprazolu w osoczu od czasu (ang. AUC, Area Under Curve) o 32% i wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji ezomeprazolu (t1/2) o 31%. Nie obserwowano istotnego zwiększenia maksymalnego stężenia cyzaprydu w osoczu. Stosowanie cyzaprydu w monoterapii powoduje niewielkie wydłużenie odstępu QT. Jednoczesne zastosowanie ezomeprazolu i cyzaprydu nie powoduje dodatkowo wydłużenia odstępu QT (patrz także punkt 4.4). Ezomeprazol nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę amoksycyliny lub chinidyny. Ezomeprazol hamuje CYP2C19, główny enzym metabolizujący ezomeprazol. Ezomeprazol jest metabolizowany również przez CYP3A4. Następujące obserwacje mają związek z tymi enzymami: • Jednoczesne podanie ezomeprazolu w dawce 30 mg powoduje zmniejszenie o 45% klirensu diazepamu, substratu dla izoenzymu CYP2C19. Jest mało prawdopodobne, aby interakcja ta miała znaczenie kliniczne. • U pacjentów z padaczką jednoczesne podanie ezomeprazolu w dawce 40 mg powoduje zwiększenie najniższego stężenia fenytoiny w osoczu o 13%. • Jednoczesne podawanie ezomeprazolu i inhibitora obu izoenzymów, CYP2C19 i CYP3A4, takiego jak worykonazol, może powodować ponad dwukrotne zwiększenie ekspozycji na ezomeprazol. • Jednoczesne podawanie ezomeprazolu i inhibitora CYP3A4, klarytromycyny (500 mg dwa razy na dobę), powoduje podwojenie ekspozycji (AUC) na ezomeprazol. W żadnym z tych przypadków nie było konieczne dostosowanie dawki ezomeprazolu. Leki indukujące CYP2C19 lub CYP3A4 lub obydwa (takie jak ryfampicyna i ziele dziurawca) mogą 12 IE/H/xxxx/WS/364 prowadzić do zmniejszenia stężenia ezomeprazolu w surowicy przez nasilenie metabolizmu ezomeprazolu. Omeprazol, tak jak ezomeprazol, jest inhibitorem izoenzymu CYP2C19. W badaniu krzyżowym omeprazol podany w dawce 40 mg zdrowym ochotnikom powodował zwiększenie Cmax i AUC cilostazolu o odpowiednio 18% i 26%, a jednego z jego czynnych metabolitów odpowiednio o 29% i 69%. Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że leki z grupy NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolowych. U pacjentów przyjmujących chinolony wystąpić może zwiększone ryzyko rozwoju drgawek. Interakcja – lek/badania diagnostyczne Naproksen może zmniejszać agregację płytek krwi i wydłużać czas krwawienia. Należy pamiętać o tym działaniu podczas oceny czasów krwawienia. Podawanie naproksenu może powodować zwiększenie stężenia 17-ketosteroidów w moczu, co spowodowane jest interakcją pomiędzy lekiem i (lub) jego metabolitami a m-di-nitrobenzenem stosowanym w tym badaniu. Chociaż wydaje się, że wynik pomiaru 17-hydroksy-kortykosteroidów (test Portera-Silbera) nie jest fałszywie zmieniony, zaleca się, aby w przypadku wykonywania testu czynności nadnerczy testem Portera-Silbera, na 72 godziny przed wykonaniem testu przerwać czasowo leczenie naproksenem. Naproksen może wpływać na niektóre oznaczenia kwasu 5-hydroksyindolooctowego (5HIAA) w moczu.

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ezomeprazol o natychmiastowym uwalnianiu został zastosowany w produkcie w postaci tabletek, aby zmniejszyć częstość występowania działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego spowodowanych działaniem naproksenu. Wykazano, iż stosowanie produktu leczniczego zawierającego naproksen i ezomeprazol powoduje istotne zmniejszenie częstości występowania owrzodzenia żołądka i zdarzeń dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem leków z grupy NLPZ w porównaniu do stosowania samego naproksenu (patrz punkt 5.1). Nie odnotowano żadnych nowych danych dotyczących bezpieczeństwa podczas leczenia produktem leczniczym zawierającym naproksen i ezomeprazol w całej populacji badanej (n=1157) w porównaniu do dobrze poznanych profili bezpieczeństwa poszczególnych substancji czynnych, naproksenu i ezomeprazolu. 13 IE/H/xxxx/WS/364 Tabelaryczne podsumowanie działań niepożądanych Działania niepożądane zostały pogrupowane zgodnie z częstością oraz Klasyfikacją układów i narządów. Kategorie częstości zostały zdefiniowane następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Esonalgen Poniższe działania niepożądane zgłaszane były przez pacjentów przyjmujących przyjmujących produkty zawierające ezomeprazol i naproksen podczas badań klinicznych: Niezbyt często: zakażenie Rzadko: zapalenie uchyłków jelit Rzadko: eozynofilia, leukopenia Rzadko: reakcje nadwrażliwości Niezbyt często: zaburzenia łaknienia Rzadko: zatrzymanie płynów, hiperkaliemia, hiperurykemia Niezbyt często: niepokój, depresja, bezsenność Rzadko: splątanie, zaburzenia snu Często: zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku Niezbyt często: parestezje, omdlenie Rzadko: senność, drżenie Niezbyt często: szumy uszne, zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Niezbyt często: arytmia, kołatanie serca Rzadko: zawał mięśnia sercowego, tachykardia Często: nadciśnienie tętnicze Niezbyt często: astma, skurcz oskrzeli, duszność 14 IE/H/xxxx/WS/364 Bardzo często: niestrawność Często: ból brzucha, zaparcie, biegunka, zapalenie przełyku, wzdęcia, wrzody żołądka/ dwunastnicy*, zapalenie błony śluzowej żołądka, nudności, wymioty Niezbyt często: suchość błony śluzowej jamy ustnej, odbijanie się, krwawienie z przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej Rzadko: zapalenie języka, krwawe wymioty, krwawienie z odbytu Często: wysypki skórne Niezbyt często: zapalenie skóry, nadpotliwość, świąd, pokrzywka Rzadko: łysienie, wybroczyny Często: artralgia Niezbyt często: mialgia Rzadko: białkomocz, niewydolność nerek Rzadko: zaburzenia miesiączkowania Często: obrzęk Niezbyt często: astenia, zmęczenie, gorączka Niezbyt często: nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy *co wykryto podczas rutynowej endoskopii Naproksen Następujące działania niepożądane były zgłaszane u pacjentów przyjmujących naproksen w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu. Często: zapalenie uchyłków jelita Niezbyt często: aseptyczne zapalenie opon mózgowych, zakażenie, sepsa Niezbyt często: agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, eozynofilia, granulocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, limfadenopatia, pancytopenia, trombocytopenia trombocytopenia 15 IE/H/xxxx/WS/364 Niezbyt często: reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne, reakcje nadwrażliwości Niezbyt często: zaburzenia łaknienia, zatrzymywanie płynów, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, zmiany masy ciała Często: depresja, bezsenność Niezbyt często: pobudzenie, niepokój, splątanie, nieprawidłowy sen, omamy, nerwowość Często: zawroty głowy, nadmierna senność, ból głowy, uczucie braku równowagi, odczucie wirowania Niezbyt często: zaburzenia funkcji poznawczych, śpiączka, drgawki, trudności w skupieniu uwagi, zapalenie nerwu wzrokowego, parestezje, omdlenie, drżenie Często: zaburzenia widzenia Niezbyt często: niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego Często: szumy uszne, zaburzenia słuchu Niezbyt często: upośledzenie słuchu Często: kołatanie serca Niezbyt często: zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, tachykardia Niezbyt często: nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, zapalenie naczyń Często: duszność Niezbyt często: astma, skurcz oskrzeli, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie płuc, obrzęk płuc, zahamowanie ośrodka oddechowego oddechowego 16 IE/H/xxxx/WS/364 Często: niestrawność, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, zgaga, wrzody trawienne, zapalenie jamy ustnej Niezbyt często: suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie przełyku, wrzody żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, odbijanie się, wzdęcie, wrzody żołądka/ dwunastnicy, krwawienie z przewodu pokarmowego i (lub) perforacja, smoliste stolce, krwawe wymioty, zapalenie trzustki, zapalenie jelita, zaostrzenie choroby zapalnej jelita (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego - Crohna), inne niż trawienne owrzodzenie przewodu pokarmowego, krwawienie z odbytu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej Niezbyt często: cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby Często: świąd, wybroczyny, plamica, wysypki skórne Niezbyt często: łysienie, osutka, pokrzywka, reakcje pęcherzowe w tym zespół Stevensa- Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, wysypka polekowa trwała, liszaj płaski, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skóry spowodowane nadwrażliwością na światło, reakcje nadwrażliwości na światło, w tym rzadkie przypadki przypominające porfirię skórną późną (pseudoporfiria), złuszczające zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, krostkowa reakcja skórna Częstość nieznana: reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.4) Niezbyt często: osłabienie mięśni, mialgia 17 IE/H/xxxx/WS/364 Niezbyt często: kłębuszkowe zapalenie nerek, krwiomocz, cewkowośródmiąższowe zapalenie nerek (z możliwością progresji do niewydolności nerek), zespół nerczycowy, oliguria/poliuria, proteinuria, niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych, martwica kanalików nerkowych Niezbyt często: bezpłodność, zaburzenia miesiączkowania Często: zmęczenie, obrzęki, nadmierne pocenie się, nadmierne pragnienie Niezbyt często: astenia, złe samopoczucie, gorączka Niezbyt często: nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, wydłużenie czasu krwawienia, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy w surowicy Ezomeprazol: Następujące działania niepożądane były rozpoznane lub podejrzewane w programie badań klinicznych dla ezomeprazolu i (lub) po dopuszczeniu produktu do obrotu. Żadne z nich nie było zależne od dawki. Rzadko: leukopenia, trombocytopenia Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia Rzadko: reakcje nadwrażliwości, np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna /wstrząs 18 IE/H/xxxx/WS/364 Niezbyt często: obrzęk obwodowy Rzadko: hiponatremia Częstość nieznana: hipomagnezemia; ciężka hipomagnezemia może prowadzić do hipokalcemii; hipomagnezemia może być również związana z hipokaliemią. Niezbyt często: bezsenność Rzadko: pobudzenie, splątanie, depresja Bardzo rzadko: agresja, omamy Często: ból głowy Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, senność Rzadko: zaburzenia smaku Rzadko: niewyraźne widzenie Niezbyt często: zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego) Rzadko: skurcz oskrzeli Często: ból brzucha, biegunka, wzdęcie, nudności/ wymioty, zaparcie, polipy gruczołów dna żołądka (łagodne) Niezbyt często: suchość błony śluzowej jamy ustnej Rzadko: zapalenie jamy ustnej, kandydoza przewodu pokarmowego Bardzo rzadko: mikroskopowe zapalenie jelita grubego 19 IE/H/xxxx/WS/364 Niezbyt często: zwiększona aktywność enzymów wątrobowych Rzadko: zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki Bardzo rzadko: niewydolność wątroby, encefalopatia wątrobowa u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby Niezbyt często: zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, wysypka Rzadko: łysienie, nadwrażliwość na światło Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka (TEN), reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) Częstość nieznana: postać podostra skórnego tocznia rumieniowatego (patrz punkt 4.4) Niezbyt często: złamania kości stawu biodrowego, nadgarstka lub kręgosłupa (patrz punkt 4.4) Rzadko: artralgia, mialgia Bardzo rzadko: osłabienie mięśni Bardzo rzadko: cewkowośródmiąższowe zapalenie nerek (z możliwością progresji do niewydolności nerek) Bardzo rzadko: ginekomastia Rzadko: złe samopoczucie, nasilone pocenie się 20 IE/H/xxxx/WS/364 Opis wybranych działań niepożądanych Naproksen Badania kliniczne i dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie inhibitorów COX-2 i niektórych NLPZ (szczególnie podczas stosowania dużych dawek i w leczeniu długotrwałym) może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka wystąpienia incydentów zakrzepicy tętniczej (na przykład zawał mięśnia sercowego lub udar). Pomimo, że dane wskazująistnienie niskiego ryzyka związanego ze stosowaniem naproksenu (1000 mg na dobę), nie można go wykluczyć (patrz punkt 4.4). Obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca były zgłaszane podczas stosowania leków z grupy NLPZ. Najczęściej obserwowane zdarzenia niepożądane dotyczą układu pokarmowego. Wystąpić mogą owrzodzenia żołądka i (lub) dwunastnicy, perforacje lub krwawienia z przewodu pokarmowego, czasem ze skutkiem śmiertelnym, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Po podaniu zgłaszano występowanie nudności, wymiotów, biegunki, wzdęć, zaparć, niestrawności, bólu brzucha, krwawych stolców, krwawych wymiotów, wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej, zaostrzenia zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna (patrz punkt 4.4 – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). Z mniejszą częstością obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. Produkt leczniczy Esonalgen zawiera również ezomeprazol w celu zmniejszenia częstości występowania działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem naproksenu i wykazuje istotne zmniejszenie częstości występowania owrzodzeń żołądka lub dwunastnicy oraz zdarzeń niepożądanych dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych ze stosowaniem leków z grupy NLPZ w porównaniu do stosowania naproksenu w monoterapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.