Esomeprazole Zentiva

Nie wolno podawać pacjentowi leku Esomeprazole Tillomed: - Jeśli pacjent ma uczulenie na ezomeprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). - Jeżeli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub złuszczanie skóry, powstawanie pęcherzy i (lub) owrzodzenia jamy ustnej po podaniu ezomeprazolu lub innych podobnych leków. - Jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki z grupy inhibitorów pompy protonowej (np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, omeprazol). - Jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Nie wolno stosować u pacjenta leku Esomeprazole Tillomed, jeśli występuje u niego którakolwiek z powyższych sytuacji. W razie wątpliwości należy przed otrzymaniem tego leku zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem podawania leku Esomeprazole Tillomed należy omówić to z lekarzem, jeśli: • u pacjenta występują poważne problemy z wątrobą. • jeśli u pacjenta występują poważne problemy z nerkami. • u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości wystąpiła reakcja skórna po zastosowaniu leku podobnego do leku Esomeprazole Tillomed, zmniejszającego wydzielanie kwasu żołądkowego. • u pacjenta planowane jest wykonanie specyficznego badania krwi (stężenie chromograniny A). Ezomeprazol może maskować objawy innych chorób. Pacjent powinien natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi u niego którykolwiek z wymienionych poniżej objawów przed otrzymaniem leku Esomeprazole Tillomed lub po jego otrzymaniu: • Jeśli pacjent bez uchwytnej przyczyny znacznie schudł i ma trudności z przełykaniem. • Jeśli u pacjenta pojawi się ból brzucha lub niestrawność. • Jeśli pacjent wymiotuje treścią pokarmową lub krwią. • Jeśli pacjent oddaje czarne stolce (krwisty stolec). Przyjmowanie inhibitora pompy protonowej, takiego jak ezomeprazol, , może prowadzić do nieznacznego zwiększenia ryzyka złamania biodra, nadgarstka lub kręgosłupa, szczególnie , jeżeli lek jest przyjmowany przez okres dłuższy niż rok . Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma osteoporozę lub przyjmuje kortykosteroidy (które mogą zwiększać ryzyko osteoporozy). Jeśli u pacjenta pojawi się wysypka na skórze, szczególnie w miejscach narażonych na działanie słońca, należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza, ponieważ może być konieczne przerwanie leczenia ezomeprazolem. Należy pamiętać o wymienieniu również wszelkich innych występujących działań niepożądanych, jak na przykład bóle stawów. Poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), zgłaszano w związku z leczeniem ezomeprazolem. Pacjent powinien przestać stosować ezomeprazol i zasięgnąć porady lekarza natychmiast po zaobserwowaniu któregokolwiek z objawów związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4. Jeśli w dowolnym momencie leczenia (nawet po kilku tygodniach) wystąpi wysypka skórna lub którykolwiek z objawów skórnych, należy przerwać stosowanie tego leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek Esomeprazole Tillomed a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków dostępnych bez recepty. Powodem jest to, że ezomeprazol może wpływać na sposób działania niektórych leków i niektóre leki mogą wpływać na działanie ezomeprazolu. Nie wolno otrzymywać ezomeprazolu, jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków: • atazanawir (lek stosowany w leczeniu zakażenia HIV). • klopidogrel (lek stosowany w zapobieganiu zakrzepom krwi). • ketokonazol, itrakonazol lub worykonazol (leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych). • erlotynib (lek stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych). • cytalopram, imipramina lub klomipramina (leki stosowane w leczeniu depresji). • diazepam (lek stosowany w leczeniu lęku, w celu rozluźnienia mięśni lub w leczeniu padaczki). • fenytoina (lek stosowany w leczeniu padaczki). Jeśli pacjent przyjmuje fenytoinę, lekarz będzie musiał monitorować stan pacjenta przy rozpoczynaniu i kończeniu stosowania ezomeprazolu. • leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwość krwi, takie jak warfaryna. Lekarz być może będzie musiał monitorować stan pacjenta przy rozpoczynaniu i kończeniu stosowania ezomeprazolu. • cylostazol (lek stosowany w leczeniu tzw. chromania przestankowego, czyli bólu nóg pojawiającego się w trakcie chodzenia, spowodowanego przez niedostateczne krążenie krwi). • cyzapryd (lek stosowany w niestrawności i zgadze). • digoksyna (lek stosowany w chorobach serca). • metotreksat (lek stosowany w dużych dawkach w chemioterapii nowotworów) - jeśli pacjent przyjmuje duże dawki metotreksatu, lekarz być może tymczasowo wstrzyma leczenie ezomeprazolem. • takrolimus (lek stosowany po transplantacjach narządów). • ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy). • ziele dziurawca (Hypericum perforatum) (lek stosowany w leczeniu depresji). Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Lekarz ustali, czy pacjentka może przyjmować ezomeprazol w tym okresie. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy ezomeprazol przenika do mleka kobiecego. Ezomeprazolu nie należy zatem podawać kobietom karmiącym piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn: Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, aby ezomeprazol wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania narzędzi lub maszyn. Niemniej jednak niezbyt często mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i nieostre widzenie (patrz punkt 4). W przypadku wystąpienia tych działań niepożądanych nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. 3. Jak podawany jest lek Esomeprazole Tillomed Ezomeprazol może być podawany dzieciom i młodzieży w wieku od 1 do 18 lat oraz dorosłym, w tym osobom w podeszłym wieku. Grupy pacjentów Dorośli • Lek Esomeprazole Tillomed zostanie podany przez lekarza, który podejmie decyzję o tym, ile leku pacjent potrzebuje. • Zalecana dawka to 20 mg lub 40 mg raz na dobę. • U pacjentów z poważnymi problemami z wątrobą, maksymalna dawka w leczeniu choroby refluksowej przełyku to 20 mg na dobę. • Lek ten zostanie podany w postaci zastrzyku lub wlewu do jednej z żył. Potrwa to maksymalnie 30 minut. • Zalecana dawka podawana w celu zapobieżenia ponownemu krwawieniu z wrzodu żołądka lub dwunastnicy to 80 mg we wlewie dożylnym trwającym 30 minut, po którym następuje wlew ciągły w dawce 8 mg/godz. podawany przez 3 doby. U pacjentów z poważnymi problemami z wątrobą wystarczające może być podanie wlewu ciągłego w dawce 4 mg/godz. przez 3 doby. Dzieci i młodzież od 1 do 18 lat • Lek Esomeprazole Tillomed zostanie podany przez lekarza, który podejmie decyzję o tym, ile leku pacjent potrzebuje. • U dzieci w wieku od 1 do 11 lat zalecana dawka to 10 mg lub 20 mg raz na dobę. U dzieci w wieku od 12 do 18 lat zalecana dawka to 20 mg lub 40 mg raz na dobę. • Lek ten zostanie podany w postaci zastrzyku lub wlewu do żyły. Potrwa to maksymalnie 30 minut. Otrzymanie większej niż zalecana dawki leku Esomeprazole Tillomed Jeśli pacjent uważa, że otrzymał zbyt dużą dawkę Esomeprazole Tillomed, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi. 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Esomeprazole Tillomed i natychmiast skontaktować się z lekarzem: • Nagłe pojawienie się świszczącego oddechu, obrzęk warg, języka i gardła lub ciała, wysypka skórna, omdlenie lub trudności z przełykaniem (ciężka reakcja alergiczna) (rzadko). • Nagłe wystąpienie ciężkiej wysypki skórnej lub zaczerwienienie skóry z pojawieniem się pęcherzy lub złuszczaniem, które mogą wystąpić nawet po kilku tygodniach leczenia Mogą pojawić się również nasilone pęcherze oraz krwawienie z warg, oczu, jamy ustnej, nosa i narządów płciowych. Wysypki skórne mogą przekształcić się w ciężkie, rozległe uszkodzenia skóry (odwarstwienie naskórka i powierzchownych błon śluzowych) z konsekwencjami zagrażającymi życiu. Może to być „rumień wielopostaciowy”, „zespół Stevensa-Johnsona”, „toksyczna rozpływna martwica naskórka” lub „reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) (bardzo rzadko). • Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększenie węzłów chłonnych (zespół DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek) (bardzo rzadko). • Zażółcenie skóry, ciemne zabarwienie moczu i zmęczenie — mogą to być objawy problemów z wątrobą (rzadko). Inne działania niepożądane to: Częste: (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 10 pacjentów ) • Ból głowy. • Objawy ze strony żołądka i (lub) jelit: biegunka, ból brzucha, zaparcie, wiatry (wzdęcia). • Mdłości (nudności) lub wymioty. • Reakcja w miejscu wstrzyknięcia. • Łagodne polipy żołądka. Niezbyt często: (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 100 pacjentów ) • Obrzęk stóp i kostek. • Zaburzenia snu (bezsenność). • Zawroty głowy, mrowienie, zmęczenie • Uczucie wirowania (zawroty głowy). • Zaburzenia widzenia, np. nieostre widzenie. • Suchość w ustach. • Zmiany wyników badań krwi oceniających czynność wątroby. • Wysypka skórna, grudkowata wysypka (pokrzywka) i swędzenie skóry (świąd) • Złamanie kości biodra, nadgarstka lub kręgosłupa (jeśli ezomeprazol jest stosowany w dużych dawkach i przez długi czas). Rzadko: (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 1000 pacjentów ) • Zaburzenia krwi, np. zmniejszona liczba krwinek białych lub płytek krwi. Może to objawiać się zmęczeniem, zwiększoną skłonnością do powstawania siniaków lub zwiększonym ryzykiem zakażeń. • Niskie stężenie sodu we krwi. Może to objawiać się zmęczeniem, wymiotami i skurczami mięśni. • Podniecenie, dezorientacja lub depresja. • Zaburzenia smaku. • Nagłe pojawienie się świszczącego oddechu lub duszności (skurcz oskrzeli). • Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej. • Zakażenie określane mianem „pleśniawka”, które może obejmować jelita i jest wywołane przez grzyby. • Problemy z wątrobą, w tym żółtaczka, które mogą powodować zażółcenie skóry, ciemne zabarwienie moczu i zmęczenie. • Wypadanie włosów (łysienie). • Wysypka skórna po ekspozycji na promienie słoneczne. • Bóle stawowe lub mięśniowe. • Ogólne złe samopoczucie i brak energii. • Wzmożona potliwość. Bardzo rzadko: (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 10 000 pacjentów ) • Zmiany w liczbie krwinek, w tym agranulocytoza (brak białych krwinek). • Agresja. • Widzenie, czucie lub słyszenie rzeczy, których w rzeczywistości nie ma (omamy). • Poważne problemy z wątrobą prowadzące do niewydolności wątroby i zapalenia mózgu. • Osłabienie mięśni. • Poważne problemy z nerkami. • Powiększenie męskich piersi Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. • Jeśli pacjent przyjmuje ezomeprazol dłużej niż trzy miesiące, możliwy jest wówczas u niego spadek stężenia magnezu we krwi. Zmniejszone stężenie magnezu we krwi może objawiać się zmęczeniem, niekontrolowanymi skurczami mięśni, dezorientacją, drgawkami, zawrotami głowy lub przyspieszoną akcją serca. Jeśli u pacjenta pojawią się wymienione objawy, powinien on natychmiast powiadomić o tym lekarza. Zmniejszone stężenie magnezu może też prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może przeprowadzać regularne badania krwi w celu kontrolowania stężenia magnezu. • Zapalenie jelit (prowadzące do biegunki). • Wysypka, czasem z towarzyszącym bólem stawów. W bardzo rzadkich przypadkach ezomeprazol może wpływać na krwinki białe i prowadzić do niedoboru odpornościowego. Jeśli pacjent ma zakażenie z takimi objawami, jak gorączka i bardzo zły stan ogólny zdrowia, lub jeśli ma gorączkę z objawami miejscowej infekcji, takimi jak ból w obrębie szyi, gardła lub jamy ustnej, lub trudności w oddawaniu moczu, powinien wówczas natychmiast skonsultować się z lekarzem w celu wykluczenia za pomocą badania krwi braku krwinek białych we krwi (agranulocytozy). Ważne jest, aby poinformować lekarza o przyjmowanych w tym czasie lekach. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce. 5. Jak przechowywać lek Esomeprazole Tillomed Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Lekarz lub farmaceuta szpitalny są odpowiedzialni za prawidłowe przechowywanie, użycie i usunięcie leku Esomeprazole Tillomed. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Fiolki mogą być przechowywane i wystawiane na światło wewnątrz pomieszczeń poza pudełkiem przez maksymalnie 24 godziny. Nie przechowywać w lodówce. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną leku podczas stosowania w ciągu 12 godzin w temperaturze 30°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, jeśli metoda przygotowania nie wyklucza ryzyka skażenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas oraz warunki przechowywania odpowiada osoba stosująca. Nie stosować roztworu, jeśli zauważy się oznaki zepsucia. 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Esomeprazole Tillomed Substancją czynną leku jest ezomeprazol w postaci soli sodowej ezomeprazolu. Każda fiolka proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji zawiera 42,5 mg soli sodowej ezomeprazolu, co odpowiada 40 mg ezomeprazolu. Pozostałe składniki to: disodu edetynian i sodu wodorotlenek (do ustalenia pH). Każda fiolka zawiera mniej niż 1 mmoL (23 mg) sodu, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jak wygląda lek Esomeprazole Tillomed i co zawiera opakowanie Lek Esomeprazole Tillomed, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji ma postać porowatego krążka lub proszku o barwie od białej do białawej. Przed podaniem pacjentowi sporządzany jest z tego roztwór. Lek Esomeprazole Tillomed dostarczany jest w fiolce z bezbarwnego szkła typu I, o pojemności 5 mL, zamkniętej ciemnoszarym korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem typu flip- off, w tekturowym pudełku. Lek Esomeprazole Tillomed jest dostępny w opakowaniach zawierających 1, 10 lub 50 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny Tillomed Malta Ltd Tower Business Centre, 2nd floor Tower Street, Swatar, Birkirkara BKR4013, Malta Tel: +48 509 368 531 E-mail: kontakt@mercapharm.com.pl Importer Tillomed Malta Limited, Malta Life Sciences Park, LS2.01.06 Industrial Estate, San Gwann, SGN 3000, Malta Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Kraj Nazwa produktu leczniczego Niemcy Esomeprazol Tillomed 40 mg Pulver zur Herstellung einer Injektions- /Infusionslösung Włochy Esomeprazolo Tillomed Francja ESOMEPRAZOLE TILLOMED 40 mg, poudre pour solution injectable/pour perfusion Polska Esomeprazole Tillomed Austria Esomeprazol Tillomed 40 mg Pulver zur Herstellung einer Injektions- /Infusionslösung Holandia Esomeprazol Tillomed 40 mg poeder voor oplossing voor injectie /infusie Irlandia Esomeprazole Tillomed 40 mg powder for solution for injection/infusion Data ostatniej aktualizacji ulotki: 09.2026 ________________________________________________________________________ Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Esomeprazole Tillomed, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji zawiera 40 mg ezomeprazolu w postaci soli sodowej. Każda fiolka zawiera disodu edetynian i sodu wodorotlenek (< 1 mmol sodu). Fiolki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Jeśli do podania pojedynczej dawki nie jest wymagana cała zrekonstytuowana zawartość fiolki, wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy usunąć. Dalsze informacje dotyczące zaleceń w zakresie dawkowania i warunków przechowywania, patrz odpowiednio punkty 3 i 5. Przygotowanie i podawanie zrekonstytuowanego roztworu W celu zrekonstytuowania roztworu należy zdjąć plastikowy kolorowy korek z górnej części fiolki leku Esomeprazole Tillomed, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji i przebić korek na środku zaznaczonego kółka, przytrzymując igłę pionowo, tak aby prawidłowo mogła przebić korek. Zrekonstytuowany roztwór do wstrzykiwań / do infuzji powinien być klarowny i bezbarwny do bardzo jasnożółtego. Przed podaniem należy skontrolować wizualnie, czy roztwór nie zawiera cząstek stałych lub nie ma zmienionej barwy. Należy stosować tylko klarowny roztwór. Nie przechowywać w lodówce. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną leku podczas stosowania w ciągu 12 godzin w temperaturze 30°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, jeśli metoda rekonstytucji nie wyklucza ryzyka skażenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas oraz warunki przechowywania odpowiada osoba stosująca. Esomeprazole Tillomed, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji Przygotowanie roztworu do wstrzyknięcia: Dawka 40 mg do wstrzyknięcia W celu uzyskania zrekonstytuowanego roztworu ezomeprazolu 8 mg/mL: Roztwór należy przygotować poprzez dodanie 5 mL 0,9% chlorku sodu do podania dożylnego do fiolki zawierającej 40 mg ezomeprazolu. Zrekonstytuowany roztwór do wstrzykiwań należy podawać dożylnie przez co najmniej 3 minuty. Więcej informacji na temat podawania dawki, patrz ChPL punkt 4.2. Przygotowanie roztworu do infuzji: Dawka 40 mg do infuzji (400 µg/mL lub 0,4 mg/mL) Należy rozpuścić zawartość jednej fiolki zawierającej 40 mg ezomeprazolu w maksymalnie 100 mL 0,9% chlorku sodu do podania dożylnego. Dawka 80 mg do infuzji (800 µg/mL lub 0,8 mg/mL) Należy rozpuścić zawartość dwóch fiolek zawierających po 40 mg ezomeprazolu w maksymalnie 100 mL 0,9% chlorku sodu do stosowania dożylnego. Więcej informacji na temat podawania dawki, patrz ChPL punkt 4.2. Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z krajowymi przepisami.

Nadwrażliwość na substancję czynną, podstawione benzoimidazole lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ezomeprazolu nie należy stosować jednocześnie z nelfinawirem (patrz punkt 4.5).

W przypadku obecności jakichkolwiek niepokojących objawów (np. znaczny niezamierzony spadek masy ciała, nawracające wymioty, dysfagia, wymioty krwawe lub smoliste stolce) oraz w przypadku podejrzenia lub obecności owrzodzenia żołądka należy wykluczyć chorobę nowotworową, gdyż stosowanie ezomeprazolu może łagodzić objawy i opóźniać rozpoznanie. Zakażenia przewodu pokarmowego Stosowanie inhibitorów pompy protonowej może prowadzić do nieznacznego zwiększenia ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego wywoływanych przez bakterie z rodzaju Salmonella i Campylobacter (patrz punkt 5.1). Wchłanianie witaminy B12 Ezomeprazol, tak jak wszystkie inne leki hamujące wydzielanie kwasu żołądkowego, może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 (cyjanokobalaminy) z powodu hipo- lub achlorhydrii. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów ze zmniejszonymi zapasami witaminy B12 w organizmie lub u których występują czynniki ryzyka zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 wskutek długotrwałego leczenia. Hipomagnezemia U pacjentów leczonych za pomocą inhibitorów pompy protonowej (ang. proton pump inhibitors, PPI), takich jak ezomeprazol, przez co najmniej trzy miesiące, a w większości przypadków przez rok, opisywano ciężką hipomagnezemię. Mogą pojawiać się poważne objawy hipomagnezemii, takie jak zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i komorowe zaburzenia rytmu serca, choć objawy te mogą rozwijać się niepostrzeżenie i mogą pozostać niezauważone. U większości pacjentów objawy hipomagnezemii uległy złagodzeniu po uzupełnieniu magnezu i odstawieniu IPP. U pacjentów, u których spodziewane jest długotrwałe stosowanie IPP lub którzy przyjmują IPP łącznie z digoksyną lub produktami leczniczymi mogącymi wywoływać hipomagnezemię (np. diuretykami), lekarz powinien rozważyć oznaczenie stężenia magnezu przed rozpoczęciem leczenia za pomocą IPP oraz okresowo w trakcie leczenia. Ryzyko złamań Inhibitory pompy protonowej, szczególnie jeśli stosowane są w dużych dawkach i przez długi czas (ponad rok), mogą nieznacznie zwiększać ryzyko złamań w obrębie stawu biodrowego, nadgarstka i kręgosłupa, głównie u osób w podeszłym wieku lub w obecności innych znanych czynników ryzyka. Z badań obserwacyjnych wynika, że inhibitory pompy protonowej mogą zwiększać ogólne ryzyko złamań o 10–40%. Za ten wzrost zagrożenia złamaniami częściowo mogą być odpowiedzialne inne czynniki ryzyka. Pacjenci narażeni na ryzyko osteoporozy powinni być objęci opieką zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi i powinni przyjmować odpowiednią ilość witaminy D i wapnia. Podostry skórny toczeń rumieniowaty (ang. subacute cutaneous lupus erythematosus – SCLE) Stosowanie inhibitorów pompy protonowej związane jest w bardzo rzadkich przypadkach z SCLE. W przypadku wystąpienia zmian, zwłaszcza w obrębie obszarów skóry wystawionych na działanie promieni słonecznych, i jeśli towarzyszą im bóle stawów, pacjent powinien niezwłocznie zwrócić się po pomoc lekarską i lekarz powinien rozważyć przerwanie stosowania ezomeprazolu. Wystąpienie SCLE po wcześniejszym leczeniu inhibitorem pompy protonowej może zwiększać ryzyko wystąpienia SCLE podczas stosowania innych inhibitorów pompy protonowej. Jednoczesne podawanie z innymi lekami Nie zaleca się jednoczesnego podawania ezomeprazolu z atazanawirem (patrz punkt 4.5). Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania atazanawiru z inhibitorem pompy protonowej, zalecane jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta oraz zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg i 100 mg rytonawiru. Nie należy stosować dawki ezomeprazolu większej niż 20 mg. Ezomeprazol jest inhibitorem CYP2C19. Przy rozpoczynaniu lub kończeniu stosowania ezomeprazolu należy brać pod uwagę możliwe jego interakcje z produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP2C19. Obserwuje się interakcje między klopidogrelem a ezomeprazolem (patrz punkt 4.5). Kliniczne znaczenie tych interakcji jest niepewne. Jako środek ostrożności należy unikać jednoczesnego stosowania ezomeprazolu i klopidogrelu. Ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCARs) Ciężkie skórne reakcje niepożądane (ang. Serious cutaneous adverse reactions SCARs), takie jak rumień wielopostaciowy (ang. erythema multiforme, EM), zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens- Johnson syndrome, SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), które mogą zagrażać życiu lub spowodować zgon, były zgłaszane bardzo rzadko w związku z leczeniem ezomeprazolem. Pacjentów należy poinformować o podmiotowych i przedmiotowych objawach ciężkiej reakcji skórnej typu EM/SJS/TEN/DRESS, a w przypadku zaobserwowania jakichkolwiek objawów wskazujących na taką reakcję powinni oni natychmiast zasięgnąć porady lekarza.. Stosowanie esomeprazolu należy przerwać natychmiast po wystąpieniu podmiotowych i przedmiotowych objawów ciężkich reakcji skórnych. W razie konieczności pacjent powinien zostać objęty dodatkową opieką medyczną/ścisłą kontrolą. U pacjentów, u których wystąpiły reakcje typu EM/SJS/TEN/DRESS, nie należy wznawiać stosowania leku po ustąpieniu działań niepożądanych. Nie należy ponownie podawać leku pacjentom z EM/SJS/TEN/DRESS. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) może zakłócać wyniki badań wykrywających obecność guzów neuroendokrynnych. W celu uniknięcia tego zakłócenia należy przerwać leczenie ezomeprazolem na co najmniej 5 dni przed pomiarami stężenia CgA (patrz punkt 5.1). Jeżeli po pomiarze wstępnym wartość stężenia CgA i gastryny nie wróciły do zakresu referencyjnego, pomiar należy powtórzyć po 14 dniach od zaprzestania leczenia inhibitorami pompy protonowej.

Wpływ ezomeprazolu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych Inhibitory proteazy Zgłaszano przypadki interakcji między omeprazolem a niektórymi inhibitorami proteazy. Znaczenie kliniczne i mechanizmy leżące u podłoża tych interakcji nie zawsze są znane. Zwiększone pH żołądkowe podczas leczenia omeprazolem może powodować zmiany we wchłanianiu inhibitorów proteazy. Inne możliwe mechanizmy interakcji obejmują hamowanie CYP2C19. W przypadku atazanawiru i nelfinawiru, zgłaszano zmniejszone stężenia w surowicy, kiedy leki te stosowano łącznie z omeprazolem, w związku z czym nie zaleca się ich łącznego podawania. Jednoczesne podawanie u zdrowych ochotników omeprazolu (w dawce 40 mg raz na dobę) z atazanawirem w dawce 300 mg z dodatkiem 100 mg rytonawiru prowadziło do znacznego zmniejszenia ekspozycji na atazanawir (około 75% spadek AUC, Cmax i Cmin). Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie skompensowało wpływu omeprazolu na ekspozycję na atazanawir. Jednoczesne podawanie u zdrowych ochotników omeprazolu (w dawce 20 mg raz na dobę) z atazanawirem w dawce 400 mg z dodatkiem 100 mg rytonawiru prowadziło do zmniejszenia ekspozycji na atazanawir o około 30% w porównaniu z ekspozycją obserwowaną w przypadku stosowania atazanawiru w dawce 300 mg łącznie z rytonawirem w dawce 100 mg raz na dobę bez omeprazolu w dawce 20 mg raz na dobę. Jednoczesne podawanie omeprazolu (w dawce 40 mg raz na dobę) prowadziło do zmniejszenia średnich wartości AUC, Cmax i Cmin nelfinawiru o 36–39% oraz średnich wartości AUC, Cmax i Cmin farmakologicznie czynnego metabolitu M8 o 75–92%. Ze względu na podobne działanie farmakodynamiczne i właściwości farmakokinetyczne omeprazolu i ezomeprazolu jednoczesne podawanie ezomeprazolu i atazanawiru nie jest zalecane (patrz punkt 4.4), a jednoczesne podawanie ezomeprazolu i nelfinawiru jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). W przypadku sakwinawiru (podawanego z rytonawirem), to podczas jednoczesnego stosowania tego leku z omeprazolem (w dawce 40 mg raz na dobę) stwierdzano zwiększone stężenie sakwinawiru (80–100%). Stosowanie omeprazolu w dawce 20 mg raz na dobę nie wpływało na ekspozycję na darunawir (stosowany z dodatkiem rytonawiru) ani amprenawir (stosowany z dodatkiem rytonawiru). Stosowanie ezomeprazolu w dawce 20 mg raz na dobę nie wpływało na ekspozycję na amprenawir (stosowany z dodatkiem rytonawiru i bez dodatku rytonawiru). Stosowanie omeprazolu w dawce 40 mg raz na dobę nie wpływało na ekspozycję na lopinawir (stosowany z dodatkiem rytonawiru). Metotreksat Stwierdzono, że przy łącznym podawaniu IPP z metotreksatem stężenie tego drugiego u niektórych pacjentów wzrasta. Przy podawaniu dużych dawek metotreksatu może być konieczne rozważenie tymczasowego odstawienia ezomeprazolu. Takrolimus Zgłaszano, że jednoczesne podawanie ezomeprazolu z takrolimusem zwiększa stężenie takrolimusu w surowicy. Należy wzmocnić monitorowanie stężenia takrolimusu, jak również czynności nerek (klirens kreatyniny) i w razie konieczności zmodyfikować dawkę takrolimusu. Produkty lecznicze, których wchłanianie zależy od pH Zahamowanie wydzielania kwasu żołądkowego w trakcie leczenia ezomeprazolem lub innymi inhibitorami pompy protonowej może prowadzić do zmniejszenia lub zwiększenia wchłaniania produktów leczniczych, których wchłanianie zależy od pH soku żołądkowego. Tak jak w przypadku innych produktów leczniczych zmniejszających kwasowość wewnątrz żołądka, w trakcie stosowania ezomeprazolu może dochodzić do zmniejszenia wchłaniania produktów leczniczych takich jak ketokonazol, itrakonazol czy erlotynib oraz do zwiększenia wchłaniania digoksyny. Jednoczesne leczenie omeprazolem (w dawce 20 mg na dobę) i digoksyną u osób zdrowych zwiększało biodostępność digoksyny o 10% (u dwóch na dziesięć osób do 30%). Toksyczność digoksyny była opisywana rzadko. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku podawania ezomeprazolu w dużych dawkach pacjentom w podeszłym wieku. Należy wtedy wzmocnić monitorowanie działania terapeutycznego digoksyny. Leki metabolizowane przez CYP2C19 Ezomeprazol hamuje aktywność CYP2C19 — głównego enzymu metabolizującego ezomeprazol. W związku z tym, gdy ezomeprazol jest łączony z produktami leczniczymi metabolizowanymi przez CYP2C19, takimi jak diazepam, cytalopram, imipramina, klomipramina, fenytoina itp., stężenie tych produktów leczniczych w osoczu może ulegać zwiększeniu i konieczne może być obniżenie ich dawkowania. Nie przeprowadzono żadnych badań interakcji in vivo z zastosowaniem dożylnego schematu wysokodawkowego (80 mg + 8 mg/godz.). Wpływ ezomeprazolu na produkty lecznicze metabolizowane przez CYP2C19 może być bardziej wyrażony podczas stosowania tego schematu dawkowania, w związku z czym podczas wspomnianego 3-dniowego okresu leczenia pacjenci powinni być ściśle monitorowani. Diazepam Jednoczesne podanie doustne 30 mg ezomeprazolu prowadziło do zmniejszenia o 45% klirensu diazepamu, będącego substratem CYP2C19. Fenytoina Jednoczesne podanie doustne 40 mg ezomeprazolu i fenytoiny prowadziło do zmniejszenia o 13% stężenia fenytoiny w osoczu mierzonego w stężeniu minimalnym u pacjentów z padaczką. Zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu, w okresie włączania i odstawiania ezomeprazolu. Worykonazol Omeprazol (w dawce 40 mg raz na dobę) prowadził do zwiększenia Cmax i AUCτ worykonazolu (będącego substratem CYP2C19) odpowiednio o 15% i 41%. Cylostazol Zarówno omeprazol, jak i ezomeprazol są inhibitorami CYP2C19. W badaniu krzyżowym omeprazol podawany w dawce 40 mg zdrowym uczestnikom prowadził do zwiększenia Cmax i AUC cylostazolu o odpowiednio 18% i 26%, a jednego z jego czynnych metabolitów o odpowiednio 29% i 69%. Cyzapryd U zdrowych ochotników jednoczesne podanie doustne 40 mg ezomeprazolu i cyzaprydu prowadziło do zwiększenia pola powierzchni pod krzywą zależności stężenie – czas (AUC) o 32% dla cyzaprydu oraz wydłużenie okresu półtrwania (t1/2) cyzaprydu o 31%, jednak bez istotnego wzrostu maksymalnego stężenia cyzaprydu w osoczu. Nieznaczne wydłużenie odstępu QTc obserwowane po podaniu samego cyzaprydu nie podlegało dalszemu zwiększeniu, kiedy cyzapryd podawany był w skojarzeniu z ezomeprazolem. Warfaryna W wyniku jednoczesnego podania doustnego 40 mg ezomeprazolu pacjentom leczonym warfaryną w badaniu klinicznym wykazano, że czasy krzepnięcia utrzymują się w akceptowalnym zakresie. W okresie po dopuszczeniu postaci doustnej ezomeprazolu do obrotu stwierdzono natomiast kilka izolowanych przypadków istotnego klinicznie zwiększenia wartości INR (Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany) przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Przy włączaniu i odstawianiu ezomeprazolu u pacjentów leczonych jednocześnie warfaryną lub innymi pochodnymi kumaryny zaleca się monitorowanie stanu pacjenta. Klopidogrel Badania z udziałem zdrowych ochotników wykazały istnienie interakcji farmakokinetycznych lub farmakodynamicznych między klopidogrelem (dawka nasycająca 300 mg lub dawka podtrzymująca 75 mg/dobę) i ezomeprazolem (40 mg doustnie raz na dobę) prowadzących do zmniejszenia o średnio 40% ekspozycji na czynny metabolit klopidogrelu i prowadzących do zmniejszenia maksymalnego hamowania (indukowanej przez ADP) agregacji płytek krwi średnio o 14%. Kiedy klopidogrel był podawany łącznie z produktem złożonym zawierającym 20 mg ezomeprazolu i 81 mg kwasu acetylosalicylowego i porównywany ze stosowaniem samego klopidogrelu w badaniu z udziałem zdrowych ochotników, stwierdzano zmniejszenie ekspozycji na czynny metabolit klopidogrelu o prawie 40%. Natomiast maksymalny poziom hamowania (indukowanej przez ADP) agregacji płytek krwi u tych osób był taki sam w grupie otrzymującej sam klopidogrel oraz w grupie otrzymującej klopidogrel i produkt złożony (ezomeprazol + kwas acetylosalicylowy). Dane z badań obserwacyjnych i klinicznych dotyczące implikacji klinicznych interakcji farmakokinetyczno-farmakodynamicznych ezomeprazolu, jeżeli chodzi o duże zdarzenia sercowo- naczyniowe, są niespójne. Jako środek ostrożności należy unikać jednoczesnego stosowania ezomeprazolu i klopidogrelu. Badane produkty lecznicze niewykazujące klinicznie istotnej interakcji Amoksycylina lub chinidyna Stwierdzono, że ezomeprazol nie ma żadnego klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę amoksycyliny ani chinidyny. Naproksen lub rofekoksyb W badaniach służących ocenie jednoczesnego podawania ezomeprazolu oraz naproksenu lub rofekoksybu nie stwierdzono żadnych klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych w badaniach krótkoterminowych. Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę ezomeprazolu Produkty lecznicze, które hamują CYP2C19 i (lub) CPY3A4 Ezomeprazol jest metabolizowany przez CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie doustne ezomeprazolu i inhibitora CYP3A4 klarytromycyny (w dawce 500 mg dwa razy na dobę) prowadziło do podwojenia ekspozycji (AUC) na ezomeprazol. Jednoczesne podawanie ezomeprazolu i inhibitora CYP2C19 i CYP3A4 może prowadzić do ponad dwukrotnego zwiększenia ekspozycji na ezomeprazol. Inhibitor CYP2C19 i CYP3A4 - worykonazol - zwiększał AUCτ omeprazolu o 280%. W żadnej z tych sytuacji nie ma generalnie potrzeby modyfikowania dawki ezomeprazolu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i w przypadkach, w których stosowanie ezomeprazolu jest wskazane długoterminowo, należy rozważyć zmodyfikowanie dawki. Produkty lecznicze, które indukują CYP2C19 i (lub) CPY3A4 Produkty lecznicze, co do których wiadomo, że indukują CYP2C19 lub CYP3A4 bądź też oba te izoenzymy (np. ryfampicyna i ziele dziurawca), mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia ezomeprazolu w surowicy w wyniku nasilania jego metabolizmu. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych w badaniach klinicznych (jak również w okresie po wprowadzeniu do obrotu) należały ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Ponadto profil bezpieczeństwa stosowania jest podobny w przypadku różnych postaci farmaceutycznych, wskazań terapeutycznych, grup wiekowych i populacji pacjentów. Nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych związanych z dawką. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W programie badań klinicznych dotyczących ezomeprazolu podawanego doustnie lub dożylnie oraz w okresie porejestracyjnym dla ezomeprazolu podawanego doustnie stwierdzono lub podejrzewano następujące działania niepożądane. Działania niepożądane zostały podzielone ze względu na częstość występowania: Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Rzadko: Leukopenia, małopłytkowość Bardzo rzadko: Agranulocytoza, pancytopenia Rzadko: Reakcje nadwrażliwości, np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna i (lub) wstrząs anafilaktyczny Niezbyt często: Obrzęk obwodowy Rzadko: Hiponatremia Częstość nieznana: Hipomagnezemia (patrz punkt 4.4); ciężka hipomagnezemia może korelować z hipokalcemią. Hipomagnezemia może też być związana z hipokaliemią. Niezbyt często: Bezsenność Rzadko: Pobudzenie psychoruchowe, splątanie, depresja Bardzo rzadko: Agresja, omamy Często: Ból głowy Niezbyt często: Zawroty głowy, parestezje, senność Rzadko: Zaburzenia smaku 10 * Reakcje w miejscu podania obserwowano głównie w badaniu, w którym miała miejsce ekspozycja na duże dawki przez 3 doby (72 godziny) (patrz punkt 5.3). 11 W pojedynczych przypadkach pacjentów w stanie krytycznym, którzy otrzymywali omeprazol (racemat) we wstrzyknięciach dożylnych, szczególnie w dużych dawkach, zgłaszano nieodwracalne upośledzenie wzroku; jednak związku przyczynowo-skutkowego nie wykazano. Dzieci i młodzież Przeprowadzono randomizowane, otwarte, wielonarodowe badanie w celu oceny farmakokinetyki dawek wielokrotnych ezomeprazolu podawanych dożylnie przez 4 doby z częstotliwością raz na dobę u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat (patrz punkt 5.2). Ocenie bezpieczeństwa poddano łącznie 57 pacjentów (8 dzieci w grupie wiekowej 1–5 lat). Wyniki dotyczące bezpieczeństwa stosowania pokrywają się z poznanym już wcześniej profilem bezpieczeństwa stosowania ezomeprazolu, przy czym nie wykryto żadnych nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.