Eslibon

Kiedy nie stosować leku Eslibon • jeśli pacjent ma uczulenie na octan eslikarbazepiny, na inne pochodne karboksamidu (np. karbamazepina lub okskarbazepina – leki stosowane w leczeniu padaczki) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); • jeśli u pacjenta występują określone zaburzenia rytmu serca (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia). Ostrzeżenia i środki ostro żno ści U niewielkiej liczby osób leczonych lekami przeciwpadaczkowymi występują myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. Jeśli u pacjenta pojawią się takie myśli podczas stosowania leku Eslibon, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Eslibon należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy niezwłocznie poinformować lekarza: • jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka, trudności w przełykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka; mogą to być objawy reakcji uczuleniowej; • jeśli u pacjenta wystąpiły stany splątania, nasilają się napady padaczkowe lub nastąpiło ograniczenie świadomości, mogące wskazywać na małe stęż enie soli we krwi. Należy poinformować lekarza: • jeśli u pacjenta wystąpiły zaburzenia czynności nerek; lekarz może zdecydować o zmianie dawki leku; nie zaleca się stosowania leku Eslibon u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; • jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby; nie zaleca się stosowania leku Eslibon u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby; • jeśli pacjent stosuje jakikolwiek lek, który może powodować nieprawidłowości w zapisie EKG (elektrokardiogram), określane jako zwiększenie odstępu PR; jeśli pacjent nie jest pewien, czy stosowany przez niego lek może wywierać takie działanie, powinien zapytać o to lekarza; • jeśli u pacjenta występuje choroba serca, np. niewydolność krążenia lub atak serca, lub jakiekolwiek zaburzenia rytmu serca; • jeśli u pacjenta występują napady padaczkowe, które rozpoczynają się od rozległego wyładowania elektrycznego obejmującego obie strony mózgu. Eslibon może powodować zawroty głowy i (lub) senność , szczególnie na początku leczenia. Należy zachować szczególną ostro żno ść podczas stosowania leku Eslibon, aby uniknąć przypadkowych obrażeń, spowodowanych np. upadkiem. U pacjentów z populacji Chińczyków Han lub Tajów można przewidzieć ryzyko poważnych reakcji skórnych związanych ze stosowaniem karbamazepiny lub związków o podobnej budowie chemicznej, badając próbkę krwi takich pacjentów. Lekarz powinien doradzić pacjentowi, jeśli konieczne jest badanie krwi przed przyjęciem leku Eslibon. Dzieci Nie należy podawać leku Eslibon dzieciom w wieku do 6 lat. Eslibon a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, ponieważ mogą one zakłócać działanie leku Eslibon lub lek Eslibon może zakłócać działanie tych leków. Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje: • fenytoinę (lek stosowany w leczeniu padaczki), ponieważ może być konieczna zmiana dawki leku; • karbamazepinę (lek stosowany w leczeniu padaczki), ponieważ może to wymagać dostosowania dawki, a następujące działania niepo żą dane powodowane przez Eslibon mogą występować częściej: podwójne widzenie, nieprawidłowa koordynacja i zawroty głowy; • hormonalne środki antykoncepcyjne (takie jak pigułka antykoncepcyjna), ponieważ lek Eslibon może zmniejszać ich skuteczność ; • symwastatynę (lek obni żaj ący stężenie cholesterolu), ponieważ może to wymagać dostosowania dawki; • rozuwastatynę, lek stosowany do obniżania stęż enia cholesterolu; • warfarynę - lek zmniejszający krzepliwość krwi; • trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, np. amitryptylinę; • Nie należy stosować okskarbazepiny (leku stosowanego w leczeniu padaczki) wraz z lekiem Eslibon, ponieważ nie wiadomo, czy równoczesne stosowanie tych leków jest bezpieczne. Wskazówki dotyczące stosowania środków antykoncepcyjnych podano w punkcie „Ciąża i karmienie piersią”. Ciąża i karmienie piersią Nie zaleca się stosowania leku Eslibon u kobiet w ciąży, ponieważ nie jest znany wpływ leku Eslibon na ciążę i nienarodzone dziecko. Jeśli pacjentka planuje ciążę , powinna porozmawiać z lekarzem przed przerwaniem stosowania antykoncepcji i przed zajściem w ciążę . Lekarz może zdecydować o zmianie leczenia. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania octanu eslikarbazepiny u kobiet w ciąży. Badania wykazały zwiększone ryzyko wad wrodzonych i problemów z rozwojem neurologicznym (rozwojem mózgu) u dzieci matek stosujących leki przeciwpadaczkowe, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania więcej niż jednego leku przeciwpadaczkowego. Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży. Nie należy przerywać przyjmowania leku przed omówieniem tego z lekarzem. Przerwanie stosowania leku bez konsultacji z lekarzem może spowodować wystąpienie drgawek, które mogą być niebezpieczne dla pacjentki i jej nienarodzonego dziecka. Lekarz może podjąć decyzję o zmianie leczenia. Jeśli pacjentka jest kobietą w wieku rozrodczym i nie planuje ciąży, powinna stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia lekiem Eslibon. Lek Eslibon może wpływać na działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak tabletki antykoncepcyjne, i sprawiać, że będą one mniej skuteczne w zapobieganiu ciąży. W związku z tym podczas leczenia lekiem Eslibon zaleca się stosowanie przez pacjentkę innej bezpiecznej i skutecznej metody antykoncepcyjnej. Należy omówić z lekarzem najbardziej odpowiedni rodzaj antykoncepcji, który należy stosować podczas przyjmowania leku Eslibon. Po przerwaniu leczenia lekiem Eslibon pacjentka powinna kontynuować stosowanie skutecznej antykoncepcji do końca bie żą cego cyklu menstruacyjnego. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Eslibon w okresie ciąży, jej dziecko jest również narażone na ryzyko wystąpienia zaraz po urodzeniu problemów z krwawieniem. Lekarz może podać pacjentce i dziecku lek, który temu zapobiegnie. Podczas przyjmowania leku Eslibon nie należy karmić piersią. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka ludzkiego. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Eslibon może powodować zawroty głowy, senność i wpływać na wzrok, szczególnie na początku leczenia. Jeśli takie objawy wystąpiły u pacjenta, nie powinien on prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn. Lek Eslibon zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. 3. Jak przyjmować lek Eslibon Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Dorośli Dawka na początku leczenia 400 mg raz na dobę przez tydzień lub dwa tygodnie, przed zwiększeniem do dawki podtrzymującej. Lekarz zdecyduje, czy taka dawka będzie stosowana przez tydzień czy dwa tygodnie. Dawka podtrzymująca Zwykle dawka podtrzymująca wynosi 800 mg raz na dobę. W zale żno ści od indywidualnej reakcji pacjenta na Eslibon, dawka może być zwiększona do 1200 mg raz na dobę. Jeśli pacjent przyjmuje lek Eslibon jako jedyny lek, lekarz może uznać, że korzystna będzie dla chorego dawka 1600 mg raz na dobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek zwykle będą otrzymywać mniejszą dawkę leku Eslibon. Lekarz dobierze dawkę odpowiednią dla pacjenta. Nie zaleca się stosowania leku Eslibon, jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i przyjmuje Eslibon jako jedyny lek, dawka 1600 mg nie jest dla pacjenta odpowiednia. Dzieci w wieku powyżej 6 lat Dawka na początku leczenia Dawka początkowa leku wynosi 10 mg na kg masy ciała przyjmowane raz na dobę przez jeden lub dwa tygodnie, przed zwiększeniem dawki do dawki podtrzymującej. Dawka podtrzymująca W zale żno ści od odpowiedzi na lek Eslibon, dawkę można zwiększać o 10 mg na kg masy ciała co jeden lub dwa tygodnie, do maksymalnie 30 mg na kg masy ciała. Maksymalna dawka to 1200 mg raz na dobę. Dzieci o masie ciała ≥60 kg Dzieci o masie ciała wynoszącej 60 kg lub więcej powinny przyjmować taką samą dawkę, jak dorośli. Dla dzieci mogą być odpowiednie inne postaci leku, jak zawiesina doustna. Lekarz lub farmaceuta mogą pomóc dobrać wła ściw ą postać leku. Sposób i droga podania Lek Eslibon jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody. Tabletki Eslibon można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Eslibon Jeśli pacjent przypadkowo zastosuje większą niż zalecana dawkę leku, narażony jest na ryzyko wystąpienia większej liczby napadów padaczkowych lub może odczuwać nieregularne albo szybsze bicie serca. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyższych objawów. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku. Pozwoli to lekarzowi ocenić, co pacjent zażył. Pominięcie zastosowania leku Eslibon Jeśli pacjent zapomniał o zastosowaniu tabletki, należy to zrobić jak najszybciej i kontynuować zalecane dawkowanie. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Przerwanie stosowania leku Eslibon Nie należy przerywać nagle stosowania leku. Jeśli pacjent nagle przerwie stosowanie leku, istnieje ryzyko zwiększenia liczby napadów padaczkowych. Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy stosować Eslibon. Jeśli lekarz zdecyduje o przerwaniu stosowania leku Eslibon, zwykle dawka leku będzie stopniowo zmniejszana. Ważne jest ukończenie leczenia zgodnie z zaleceniem lekarza, w przeciwnym razie może dojść do nasilenia objawów. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4. Możliwe działania niepo żą dane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepo żą dane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Następujące działania niepo żą dane mogą być bardzo ciężkie. Jeśli wystąpią u pacjenta, należy przerwać stosowanie leku Eslibon i niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub udać się do szpitala na izbę przyjęć , ponieważ może być konieczne niezwłoczne zastosowanie leczenia: • wysypka, trudności w przełykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka. Mogą to być objawy reakcji uczuleniowej. Bardzo często występujące działania niepo żą dane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób): • zawroty głowy lub senność Często występujące działania niepo żą dane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób): • uczucie braku równowagi, wirowania lub płynięcia • nudności lub wymioty • ból głowy • biegunka • podwójne lub niewyraźne widzenie • trudności w koncentracji • uczucie braku energii lub zmęczenia • drżenie • wysypka skórna • badania krwi wykazujące małe stężenie sodu we krwi • zmniejszenie apetytu • zaburzenia snu • trudności z koordynacją ruchów (ataksja) • zwiększenie masy ciała. Niezbyt często występujące działania niepo żą dane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób): • niezdarność • alergia • zaparcia • napady padaczkowe • niedoczynność tarczycy; objawy obejmują zmniejszenie stęż enia hormonu tarczycy (stwierdzane w badaniach krwi), nietolerancję zimna, powiększenie języka, cienkie i łamliwe paznokcie lub włosy i niską temperaturę ciała • zaburzenia wątroby (takie jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych) • wysokie ciśnienie krwi lub poważny wzrost ciśnienia krwi • niskie ciśnienie krwi lub spadek ciśnienia krwi podczas wstawania • badania krwi wskazujące małe stężenia soli (w tym chlorków) we krwi lub zmniejszenie liczby krwinek • odwodnienie • zmiany ruchów oczu, niewyraźne widzenie lub zaczerwienienie oczu • upadki • oparzenie termiczne • zaburzenia pamięci lub zapominanie • płacz, uczucie depresji, nerwowość lub splątanie, brak zainteresowania lub emocji • niemo żno ść mówienia lub pisania lub rozumienia mowy lub pisma • pobudzenie • zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi • dra żliwo ść • zmiany nastrojów lub omamy • zaburzenia mowy • krwawienie z nosa • ból w klatce piersiowej • mrowienie i (lub) drętwienie dowolnej części ciała • migrena • uczucie pieczenia • nieprawidłowa wra żliwo ść na dotyk • zaburzenia powonienia • szumy uszne • kłopoty ze słuchem • obrzęk nóg lub rąk • zgaga, rozstrój żoł ądka, ból brzucha, wzdęcie brzucha i dyskomfort lub suchość w jamie ustnej • ciemny stolec • zapalenie dziąseł lub ból zęba • pocenie się lub suchość skóry • swędzenie • zmiany na skórze (np. zaczerwienienie skóry) • wypadanie włosów • zakażenie dróg moczowych • ogólne osłabienie, złe samopoczucie lub dreszcze • zmniejszenie masy ciała • ból mięśni, ból kończyn, osłabienie mięśni • zaburzenia metabolizmu kostnego • zwiększenie stęż enia białka kostnego • nagłe zaczerwienienie twarzy, zimne kończyny • wolniejsze lub nieregularne bicie serca • uczucie niepohamowanej senności • sedacja • neurologiczne zaburzenia ruchowe, objawiające się skurczami mięśni powodującymi ruchy skrętne lub ruchy powtarzane, albo nieprawidłową postawę; objawy obejmują drżenie, ból, skurcze • toksyczne działanie leku • lęk. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): • zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększające ryzyko krwawień lub łatwego siniaczenia • silny ból pleców i żoł ądka (spowodowany zapaleniem trzustki) • zmniejszenie liczby białych krwinek, sprzyjające występowaniu zakażeń • reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms - DRESS ): objawy mogą obejmować wysypkę skórną, gorączkę, zmęczenie, obrzęk węzłów chłonnych, zwiększenie liczby eozynofili (rodzaj białych krwinek) i nieprawidłowości czynności wątroby, nerek lub płuc; DRESS może rozwinąć się kilka tygodni po rozpoczęciu leczenia. • letarg, splątanie, drganie mięśni lub znaczne nasilenie drgawek (możliwe objawy małego stęż enia sodu we krwi z powodu niewłaściwego wydzielania ADH) Stosowanie leku Eslibon jest związane z nieprawidłowym zapisem w EKG (elektrokardiogramie), określanym jako wydłużenie odstępu PR. Mogą wystąpić działania niepo żą dane związane z takim nieprawidłowym zapisem EKG (np. omdlenia lub wolniejsza praca serca). Odnotowano przypadki zaburzeń tkanki kostnej, w tym osteopenii i osteoporozy (zmniejszenia masy kostnej) i złamań związane z przyjmowaniem podobnych leków przeciwpadaczkowych, takich jak karbamazepina i okskarbazepina. Jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwpadaczkowe długotrwale, ma osteoporozę w wywiadzie lub przyjmuje leki steroidowe, powinien zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zgłaszanie działań niepo żą danych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepo żą dane, w tym wszelkie objawy niepo żą dane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepo żą dane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepo żą danych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepo żą dane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepo żą danych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. 5. Jak przechowywa ć lek Eslibon Lek należy przechowywa ć w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu wa żno ści zamieszczonego na opakowaniu po: EXP. Termin wa żno ści oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku. Leków nie należy wyrzuca ć do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Eslibon - Substancją czynną jest eslikarbazepiny octan. Eslibon 200 mg: Każda tabletka zawiera 200 mg eslikarbazepiny octanu. Eslibon 400 mg: Każda tabletka zawiera 400 mg eslikarbazepiny octanu. Eslibon 600 mg: Każda tabletka zawiera 600 mg eslikarbazepiny octanu. Eslibon 800 mg: Każda tabletka zawiera 800 mg eslikarbazepiny octanu. - Pozostałe składniki to: kroskarmeloza sodowa, powidon K 30, magnezu stearynian. Jak wygląda lek Eslibon i co zawiera opakowanie Eslibon, 200 mg, tabletki Białe lub prawie białe, podłu żne i obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po obu stronach o długości około 11,8 mm i grubości około 3,9 mm. Tabletkę można podzieli ć na równe dawki. Eslibon, 400 mg, tabletki Białe lub prawie białe, podłu żne i obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po obu stronach o długości około 15,0 mm i grubości około 4,9 mm. Tabletkę można podzieli ć na równe dawki. Eslibon, 600 mg, tabletki Białe lub prawie białe, podłu żne i obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po obu stronach o długości około 17,0 mm i grubości około 5,7 mm. Tabletkę można podzieli ć na równe dawki. Eslibon, 800 mg, tabletki Białe lub prawie białe, podłu żne i obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po obu stronach o długości około 18,9 mm i grubości około 6,1 mm. Tabletkę można podzieli ć na równe dawki. Tabletki są pakowane w przezroczysty lub nieprzezroczysty blister PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku zawierającym 30 tabletek. Podmiot odpowiedzialny G.L. Pharma GmbH Schlossplatz 1 8502 Lannach Austria {logo podmiotu odpowiedzialnego} Wytwórca G.L. Pharma GmbH Schlossplatz 1 8502 Lannach Austria Delorbis Pharmaceuticals Ltd, Industrial Area, Athinon 17 V Ergates, Nikozja 2643 Cypr W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: G.L. PHARMA POLAND Sp. z o.o. ul. Sienna 75 00-833 Warszawa, Polska Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02 biuro@gl-pharma.pl Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Nadwra żliwo ść na substancję czynną, na inne pochodne karboksamidu (np. karbamazepina, okskarbazepina) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia.

Myśli samobójcze U pacjentów, u których w kilku wskazaniach stosowano substancje czynne o działaniu przeciwpadaczkowym, zgłaszano myśli samobójcze lub zachowania samobójcze. Metaanaliza randomizowanych badań leków przeciwpadaczkowych prowadzonych z grupą kontrolną również wykazała niewielkie zwiększenie ryzyka myśli lub zachowań samobójczych. Mechanizm takiego ryzyka nie jest znany, a dostępne dane nie wykluczają mo żliwo ści zwiększonego ryzyka podczas stosowania octanu eslikarbazepiny. Dlatego należy obserwować, czy u pacjentów nie pojawiają się myśli i zachowania samobójcze i rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia. Należy poradzić pacjentom (i ich opiekunom), aby zgłosili się do lekarza w razie pojawienia się myśli lub zachowań samobójczych. Zaburzenia układu nerwowego Podczas stosowania octanu eslikarbazepiny występują niektóre działania niepo żą dane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i senność , mogące zwiększać częstość przypadkowych obrażeń. Inne ostrzeżenia i środki ostro żno ści Jeśli stosowanie produktu Eslibon ma zostać zakończone, zaleca się jego stopniowe odstawianie, by zminimalizować mo żliwo ść zwiększenia częstości napadów. Reakcje skórne W badaniach klinicznych wysypka wystąpiła jako działanie niepo żą dane u 1,2% całej populacji pacjentów z padaczką, otrzymujących lek Eslibon. Jeśli wystąpią objawy przedmiotowe lub podmiotowe nadwra żliwo ści, należy przerwać stosowanie octanu eslikarbazepiny. Allel HLA-B* 1502 - w populacjach Chińczyków Han, Tajów i innych populacjach azjatyckich Wykazano, że HLA-B*1502 u pacjentów należących do grup etnicznych Chińczyków Han i Tajów ściśle wiąże się z ryzykiem rozwoju cięż kich reakcji skórnych, znanych jako zespół Stevensa- Johnsona (SJS), podczas leczenia karbamazepiną. Budowa chemiczna octanu eslikarbazepiny jest podobna do budowy karbamazepiny i możliwe jest, że pacjenci z wynikiem pozytywnym oznaczenia HLA-B*1502 mogą być również zagrożeni wystąpieniem SJS po leczeniu octanem eslikarbazepiny. Częstość nosicielstwa HLA-B*1502 wynosi około 10% w populacjach Chińczyków Han i Tajów. Jeśli to możliwe, przed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną lub substancjami czynnymi o podobnej budowie chemicznej należy zbadać, czy u pacjentów tych nie występuje taki allel. Jeśli u pacjentów o takim pochodzeniu etnicznym wynik oznaczenia allelu HLA- B*1502 będzie dodatni, stosowanie octanu eslikarbazepiny można wziąć pod uwagę, jeśli spodziewane korzyści przewy ższaj ą ryzyko. Z powodu częstości występowania tego allelu w innych populacjach azjatyckich (np. powyżej 15% na Filipinach i w Malezji), można rozważyć wykonanie testów genetycznych na obecność HLA- B*1502 w populacjach ryzyka. Allel HLA-A*3101 - w populacjach pochodzenia europejskiego i Japończyków Niektóre dane wskazują na związek między obecnością allelu HLA-A*3101 ze zwiększonym ryzykiem skórnych działań niepo żą danych wywołanych karbamazepiną, w tym zespołu Stevensa- Johnsona (SJS), martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (TEN), osutki polekowej z eozynofilią (DRESS) lub mniej cięż kiej ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP) i wysypki plamisto- grudkowej u osób pochodzenia europejskiego i japońskiego. Częstość występowania allelu HLA-A*3101 zmienia się znacznie między populacjami etnicznymi. Allel HLA-A*3101 w populacjach europejskich występuje z częstością 2-5% i około 10% w populacji japońskiej. Obecność allelu HLA-A*3101 może zwiększać ryzyko reakcji skórnych wywołanych karbamazepiną (przeważnie mniej ciężkich) z 5,0% w populacji ogólnej do 26,0% u pacjentów pochodzenia europejskiego, zaś jego brak może zmniejszać ryzyko z 5,0% do 3,8%. Brak wystarczających danych potwierdzających zalecenie badań przesiewowych w kierunku występowania HLA-A*3101 przed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną lub związkami o podobnej budowie chemicznej. Jeśli u pacjentów pochodzenia europejskiego lub japońskiego wynik oznaczenia allelu HLA-A*3101 był dodatni, stosowanie karbamazepiny lub związków o podobnej budowie chemicznej można wziąć pod uwagę, jeśli spodziewane korzyści przewy ższaj ą ryzyko. Hiponatremia Hiponatremię jako działanie niepo żą dane zgłaszano u 1,5% pacjentów leczonych eslikarbazepiną. Hiponatremia jest najczęściej bezobjawowa, jednak mogą występować równocześnie takie objawy, jak nasilenie napadów padaczkowych, stan splątania, ograniczenie świadomości. Częstość występowania hiponatremii wzrastała wraz ze zwiększaniem dawki octanu eslikarbazepiny. U pacjentów z występującą wcześniej chorobą nerek prowadzącą do hiponatremii lub u pacjentów równocześnie leczonych lekami, które mogą powodować hiponatremię (np. leki moczopędne, desmopresyna, karbamazepina), należy badać stężenie sodu w surowicy przed rozpoczęciem i podczas leczenia octanem eslikarbazepiny. Ponadto należy oznaczać stęż enie sodu w surowicy, jeśli występują objawy kliniczne hiponatremii. Niezależnie od tego, należy oznaczać stęż enie sodu podczas rutynowych badań laboratoryjnych. Jeśli wystąpi klinicznie istotna hiponatremia, octan eslikarbazepiny należy odstawić. Odstęp PR Podczas badań klinicznych obserwowano wydłużenie odstępu PR u pacjentów leczonych octanem eslikarbazepiny. Należy zachować ostro żno ść u pacjentów z chorobami, w przebiegu których może dojść do wydłużenia odstępu PR (np. małe stęż enie tyroksyny, zaburzenia przewodnictwa serca) lub u pacjentów stosujących równocześnie leki, o których wiadomo, że ich stosowanie wiąże się z wydłużeniem odstępu PR. Zaburzenie czynności nerek Należy zachować ostro żno ść podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i dostosować dawkę leku w zale żno ści od klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2). W związku z niewystarczającą liczbą danych nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z CL CR <30 ml/min. Zaburzenie czynności wątroby Ponieważ dane kliniczne dotyczące stosowania leku u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby są ograniczone i brak jest danych dotyczących farmakokinetyki i stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, octan eslikarbazepiny należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i nie zaleca się stosowania go u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Eslibon zawiera sód: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Octan eslikarbazepiny jest w znacznym stopniu przekształcany w eslikarbazepinę, która jest eliminowana głównie w procesie sprzęgania z kwasem glukuronowym. W badaniach in vitro eslikarbazepina jest słabym induktorem CYP3A4 i UDP-glukuronylo-transferazy. W warunkach in vivo eslikarbazepina pobudza metabolizm leków, które są usuwane głównie w procesach metabolicznych zachodzących z udziałem CYP3A4 (np. symwastatyna). Dlatego podczas stosowania w połączeniu z octanem eslikarbazepiny może być konieczne zwiększenie dawki produktów leczniczych metabolizowanych głównie z udziałem CYP3A4. W warunkach in vivo eslikarbazepina może indukować metabolizm produktów leczniczych, które są usuwane głównie przez sprzęganie za pośrednictwem UDP-glukuronylo-transferaz. Podczas rozpoczynania lub przerywania stosowania produktu Eslibon lub zmiany jego dawki, może upłynąć 2 do 3 tygodni do osiągnięcia nowego poziomu aktywności enzymów. Taki okres opóźnienia należy brać pod uwagę, jeśli produkt leczniczy Eslibon stosuje się tuż przed lub równocześnie z innymi produktami leczniczymi, których dawki należy zmodyfikować podczas równoczesnego stosowania z produktem Eslibon. Eslikarbazepina działa hamująco na CYP2C19. W związku z tym mogą wystąpić interakcje podczas jednoczesnego podawania dużych dawek octanu eslikarbazepiny z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2C19 (np. fenytoina). Interakcje z innymi lekami przeciwpadaczkowymi Karbamazepina W badaniach z udziałem zdrowych uczestników jednoczesne podawanie octanu eslikarbazepiny w dawce 800 mg raz na dobę oraz karbamazepiny w dawce 400 mg dwa razy na dobę powodowało zmniejszenie średnio o 32% narażenia na czynny metabolit eslikarbazepiny, najprawdopodobniej wskutek indukcji glukuronidacji. Nie stwierdzono zmiany narażenia na karbamazepinę lub jej metabolit epoksyd karbamazepiny. Na podstawie odpowiedzi osobniczej może być konieczne zwiększenie dawki octanu eslikarbazepiny stosowanego jednocześnie z karbamazepiną. Wyniki badań z udziałem pacjentów wykazały, że leczenie skojarzone zwiększało ryzyko następujących działań niepo żą danych: podwójnego widzenia, nieprawidłowej koordynacji i zawrotów głowy. Nie można wykluczyć ryzyka nasilenia innych swoistych działań niepo żą danych powodowanych przez jednoczesne podawanie karbamazepiny i octanu eslikarbazepiny. Fenytoina W badaniu z udziałem zdrowych ochotników równoczesne stosowanie 1200 mg octanu eslikarbazepiny raz na dobę i fenytoiny powodowało średnie zmniejszenie o 31-33% narażenia na czynny metabolit, najprawdopodobniej spowodowane indukcją sprzęgania z kwasem glukuronowym, oraz średnie zwiększenie o 31-35% narażenia na fenytoinę, najprawdopodobniej spowodowane hamowaniem CYP2C19. Na podstawie indywidualnej reakcji, może być konieczne zwiększenie dawki octanu eslikarbazepiny i zmniejszenie dawki fenytoiny. Lamotrygina Sprzęganie z kwasem glukuronowym jest głównym szlakiem metabolicznym zarówno eslikarbazepiny, jak i lamotryginy, w związku z tym można spodziewać się interakcji. Badanie z udziałem zdrowych ochotników, którym podawano 1200 mg octanu eslikarbazepiny raz na dobę, wykazało niewielkie średnie interakcje farmakokinetyczne (narażenie na lamotryginę zmniejszyło się o 15%) między octanem eslikarbazepiny i lamotryginą, w związku z tym nie jest konieczna zmiana dawki. Niemniej jednak, w związku ze zró żnicowaniem międzyosobniczym, u niektórych pacjentów takie działanie może być klinicznie istotne. Topiramat W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, jednoczesne podawanie 1200 mg octanu eslikarbazepiny raz na dobę i topiramatu nie wykazało znaczących zmian narażenia na eslikarbazepinę, ale zmniejszenie o 18% narażenia na topiramat, najprawdopodobniej spowodowane zmniejszeniem biodostępności topiramatu. Nie jest konieczna modyfikacja dawki. Walproinian i lewetriacetam Analiza farmakokinetyki w badaniach III fazy z udziałem dorosłych pacjentów z padaczką wskazała, że jednoczesne podawanie walproinianu lub lewetiracetamu nie wpływało na ekspozycję na eslikarbazepinę, ale nie sprawdzano tego w konwencjonalnych badaniach interakcji. Okskarbazepina Nie zaleca się równoczesnego stosowania octanu eslikarbazepiny z okskarbazepiną, ponieważ może to powodować nadmierne narażenie na czynne metabolity. Inne produkty lecznicze Doustne środki antykoncepcyjne Podawanie 1200 mg octanu eslikarbazepiny raz na dobę u kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne powodowało średnie zmniejszenie odpowiednio o 37% i 42% ogólnego narażenia na lewonorgestrel i etynyloestradiol, najprawdopodobniej spowodowane indukcją CYP3A4. Dlatego kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować odpowiednie metody antykoncepcyjne podczas leczenia produktem Eslibon i do końca bie żą cego cyklu menstruacyjnego po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.6). Symwastatyna Badanie z udziałem zdrowych uczestników wykazało zmniejszenie średnio o 50% ogólnego narażenia na symwastatynę podczas jednoczesnego stosowania octanu eslikarbazepiny w dawce 800 mg raz na dobę, najprawdopodobniej z powodu indukcji CYP3A4. W przypadku jednoczesnego podawania octanu eslikarbazepiny może być wymagane zwiększenie dawki symwastatyny. Rozuwastatyna U zdrowych osób występowało zmniejszenie ekspozycji ogólnoustrojowej średnio wynoszące 36 - 39% w przypadku jednoczesnego podawania z octanem eslikarbazepiny w dawce 1200 mg raz na dobę. Mechanizm takiego zmniejszenia jest nieznany, ale może wynikać z samego zakłócenia działania transportera rozuwastatyny lub w skojarzeniu z indukcją metabolizmu. Ponieważ związek między ekspozycją a aktywnością leku jest niejasny, zaleca się monitorowanie odpowiedzi na leczenie (np. stężeń cholesterolu). Warfaryna Jednoczesne podawanie 1200 mg octanu eslikarbazepiny raz na dobę i warfaryny wykazało małe (23%), ale statystycznie znamienne zmniejszenie narażenia na S-warfarynę. Nie ma to wpływu na farmakokinetykę R-warfaryny ani na krzepliwość . Niemniej jednak, w związku ze zró żnicowaniem międzyosobniczym interakcji, podczas pierwszych tygodni po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia warfaryną i octanem eslikarbazepiny należy zwracać szczególną uwagę na monitorowanie INR. Digoksyna Badanie z udziałem zdrowych ochotników nie wykazało wpływu dawki 1200 mg octanu eslikarbazepiny podawanej raz na dobę na farmakokinetykę digoksyny, co świadczy o tym, że octan eslikarbazepiny nie wywiera wpływu na transport glikoproteiny P. Inhibitory oksydazy monoaminowej (MAOI) Z podobieństwa budowy octanu eslikarbazepiny do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych wynika teoretyczna mo żliwo ść interakcji pomiędzy octanem eslikarbazepiny i inhibitorami oksydazy monoaminowej (MAOI).

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych (terapia wspomagająca i monoterapia) 2434 pacjentów z napadami częściowymi leczono octanem eslikarbazepiny (1983 dorosłych pacjentów i 451 dzieci i młodzieży) i u 51% tych pacjentów występowały działania niepożądane. Działania niepożądane były zwykle łagodne lub umiarkowane i występowały głównie w początkowych tygodniach leczenia octanem eslikarbazepiny. Zagrożeniami zidentyfikowanymi dla octanu eslikarbazepiny są głównie działania niepożądane właściwe dla grupy leków, zależne od dawki. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi zgłaszanymi w badaniach nad leczeniem uzupełniającym z grupą kontrolną otrzymującą placebo z udziałem dorosłych pacjentów z padaczką, oraz w badaniu nad monoterapią z grupą kontrolną otrzymującą aktywny lek, porównującym octan eslikarbazepiny z karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu, były zawroty głowy, senność, ból głowy i nudności. Większość działań niepożądanych zgłaszano u <3% pacjentów w każdej z leczonych grup. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane związane z octanem eslikarbazepiny, zgłaszane podczas badań klinicznych i w okresie nadzoru po wprowadzeniu po obrotu, są wymienione w tabeli poniżej. Częstość występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości. Tabela 1: Działania niepożądane ujawniające się podczas leczenia związane ze stosowaniem octanu eslikarbazepiny w badaniach klinicznych i programach nadzoru po wprowadzeniu leku do obrotu 8 Niezbyt często: Niedokrwistość Częstość nieznana: Małopłytkowość, leukopenia Niezbyt często: Nadwrażliwość Niezbyt często: Niedoczynność tarczycy Często: Hiponatremia, zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Zaburzenia równowagi elektrolitowej, odwodnienie, hipochloremia Częstość nieznana: Zespół przypominający zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, z takimi objawami przedmiotowymi i podmiotowymi jak letarg, nudności, zawroty głowy, zmniejszenie osmolalności surowicy (krwi), wymioty, bóle głowy, stany splątania lub inne objawy neurologiczne. Często: Bezsenność Niezbyt często: Zaburzenia psychotyczne, apatia, depresja, nerwowość, pobudzenie, drażliwość, brak możności skupienia uwagi lub nadmierna aktywność, stan splątania, wahania nastroju, płacz, opóźnienie psychomotoryczne, lęk Bardzo często: Zawroty głowy, senność Często: Ból głowy, zaburzenia uwagi, drżenie, ataksja, zaburzenia równowagi Niezbyt często: Zaburzenia koordynacji, zaburzenia pamięci, zanik pamięci, nadmierna potrzeba snu, uspokojenie, afazja, nieprawidłowe odczucia, dystonia, letarg, omamy węchowe, zespół móżdżkowy, napady padaczkowe, neuropatia obwodowa, oczopląs, zaburzenia mowy, upośledzenie wymowy, uczucie pieczenia, parestezje, migrena Często: Podwójne widzenie, niewyraźne widzenie Niezbyt często: Zaburzenia widzenia, oscylopsja, zaburzenia ruchów obu gałek ocznych, przekrwienie oczu Często: Zawroty głowy pochodzenia Niezbyt często: Niedosłuch, szumy uszne 9 Często: obwodowego Niezbyt często: Kołatanie serca, bradykardia Niezbyt często: Nadciśnienie (w tym przełom nadciśnieniowy), niedociśnienie, podciśnienie ortostatyczne, nagłe zaczerwienienie twarzy, obwodowe uczucie zimna Niezbyt często: Krwawienie z nosa, ból w klatce piersiowej Często: Nudności, wymioty, biegunka Niezbyt często: Zaparcia, dyspepsja, zapalenie żołądka, ból brzucha, suchość w jamie ustnej, dyskomfort w obrębie brzucha, wzdęcie brzucha, zapalenie dziąseł, smoliste stolce, ból zęba Częstość nieznana: Zapalenie trzustki Niezbyt często: Zaburzenia czynności wątroby Często: Wysypka Niezbyt często: Łysienie, suchość skóry, nadmierne pocenie się, rumień, zaburzenia skóry, świąd, alergiczne zapalenie skóry Częstość nieznana: Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) Niezbyt często: Ból mięśni, zaburzenia metabolizmu kostnego, osłabienie mięśni, bóle kończyn Niezbyt często: Zakażenie dróg moczowych Często: Zmęczenie, zaburzenia chodu, astenia Niezbyt często: Złe samopoczucie, dreszcze, obrzęk obwodowy Często: Zwiększenie masy ciała Niezbyt często: Obniżenie ciśnienia krwi, zmniejszenie masy ciała, podwyższenie ciśnienia krwi, obniżenie stężenia sodu we krwi, zmniejszenie stężenia chlorków we krwi, zwiększenie stężenia osteokalcyny, zmniejszenie hematokrytu, obniżenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Niezbyt często: Toksyczność leku, 10 Niezbyt często: upadki, oparzenie termiczne Opis wybranych działań niepożądanych Zaburzenia oka i układu nerwowego W badaniach z grupą kontrolną otrzymującą placebo u pacjentów równocześnie leczonych karbamazepiną i octanem eslikarbazepiny obserwowano następujące działania niepożądane: podwójne widzenie (11,4% osób z jednocześnie podawaną karbamazepiną, 2,4% osób bez jednocześnie podawanej karbamazepiny), nieprawidłową koordynację (6,7% osób z jednocześnie podawaną karbamazepiną, 2,7% osób bez jednocześnie podawanej karbamazepiny) i zawroty głowy (30,0% osób z jednocześnie podawaną karbamazepiną, 11,5% osób bez jednocześnie podawanej karbamazepiny), patrz punkt 4.5. Odstęp PR Stosowanie octanu eslikarbazepiny wiąże się ze zwiększeniem odstępu PR. Mogą wystąpić działania niepożądane związane z wydłużeniem odstępu PR (np. blok AV, omdlenia, bradykardia). Działania niepożądane związane z grupą leków Rzadko występujące działania niepożądane, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), toczeń rumieniowaty układowy lub poważne zaburzenia rytmu serca, nie wystąpiły podczas badań oceniających leczenie padaczki octanem eslikarbazepiny, prowadzonych z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Niemniej jednak takie działania notowano podczas stosowania okskarbazepiny i dlatego nie można wykluczyć ich wystąpienia po leczeniu octanem eslikarbazepiny. Odnotowano przypadki zmniejszonej gęstości mineralnej kości, osteopenii, osteoporozy i złamań u pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu strukturalnie podobnymi lekami przeciwpadaczkowymi — karbamazepiną i okskarbazepiną. Nie zidentyfikowano mechanizmu wpływu tych leków na metabolizm tkanki kostnej. Dzieci i młodzież W badaniach z grupą kontrolną otrzymującą placebo z udziałem pacjentów w wieku od 2 do 18 lat z napadami częściowymi (238 pacjentów leczonych octanem eslikarbazepiny i 189 pacjentów otrzymujących placebo), u 35,7% pacjentów leczonych octanem eslikarbazepiny i 19% pacjentów otrzymujących placebo wystąpiły działania niepożądane. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi w grupie otrzymującej octan eslikarbazepiny były: podwójne widzenie (5,0%), senność (8,0%) i wymioty (4,6%). Profil zdarzeń niepożądanych octanu eslikarbazepiny jest na ogół podobny w różnych grupach wiekowych. W grupie wiekowej 6–11 lat najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi obserwowanymi u więcej niż dwóch pacjentów leczonych octanem eslikarbazepiny były: podwójne widzenie (9,5%), senność (7,4%), zawroty głowy (6,3%), drgawki (6,3%) i nudności (3,2%); w grupie wiekowej 12–18 lat — senność (7,4%), wymioty (4,2%), podwójne widzenie (3,2%) i zmęczenie (3,2%). Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Eslibon u dzieci w wieku do 6 lat. Profil bezpieczeństwa octanu eslikarbazepiny był na ogół podobny u pacjentów dorosłych oraz u dzieci i młodzieży, z wyjątkiem pobudzenia (często, 1,3%) i bólu brzucha (często, 2,1%), które występowały częściej u dzieci niż u dorosłych. Zawroty głowy pochodzenia obwodowego, senność, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, astenia, zaburzenia chodu, drżenie, ataksja, zaburzenia równowagi, niewyraźne widzenie, biegunka, wysypka i hiponatremia występowały rzadziej u dzieci niż u dorosłych. Alergiczne zapalenie skóry (niezbyt często, 0,8%) zgłaszano tylko u dzieci i młodzieży. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania 11 produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.