Dusalm

Kiedy nie stosować leku Dusalm • jeśli pacjent ma uczulenie na dapson lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). • jeśli pacjent ma uczulenie na sulfonamidy, ponieważ pacjenci z uczuleniem na sulfonamidy są zwykle również uczuleni na sulfony, a zatem także na dapson. • jeśli pacjent cierpi na ciężką chorobę wątroby. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Dusalm należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: • u pacjenta występuje jakiekolwiek inne zaburzenie krwi. W przypadku anemii gdy poziom hemoglobiny we krwi jest poniżej 10 g/dl dapsonu nie należy stosować. • u pacjenta występuje niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, dapson może w większym stopniu powodować rozpad czerwonych krwinek. W takim przypadku należy unikać stosowania dapsonu. Jeśli jednak leczenie dapsonem jest konieczne, wówczas lekarz może zaproponować leczenie połową zalecanej dawki. W trakcie leczenia: • jeśli na ustach i paznokciach pojawi się niebieskawe przebarwienie (sinica) lub trudności w oddychaniu (z powodu zwiększonego wytwarzania methemoglobiny), należy natychmiast skonsultować się z lekarzem (patrz również punkt 4: „Instrukcje specjalne”). • jeśli podczas terapii dapsonem wystąpią wysypki skórne, należy natychmiast powiadomić lekarza i przerwać stosowanie leku (patrz również punkt 4: „Możliwe działania niepożądane”). • jeśli leczenie jest wymagane w okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie dapsonu (patrz również punkt 2: „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”) • jeśli pacjent ma mieć przeprowadzony zabieg chirurgiczny powinien poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Dusalm. Wyniki badań laboratoryjnych U diabetyków przyjmowanie dapsonu może prowadzić do fałszywie niskich wartości HbA1c (wartości stężenia glukozy we krwi w dłuższym okresie) w badaniach laboratoryjnych, a tym samym symulować dobrą kontrolę stanu metabolicznego cukrzycy (patrz również punkt 4: „Możliwe działania niepożądane”). Lek Dusalm a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą nasilać działanie leku Dusalm, a niektóre mogą osłabiać jego działanie. Lekarz podejmie decyzję, czy pacjent powinien otrzymywać lek Dusalm w trakcie przyjmowania innych leków i jak powinien być monitorowany. Następujące leki mogą nasilać działanie leku Dusalm i zwiększać ryzyko działań niepożądanych: • omeprazol - lek stosowany w leczeniu wrzodów żołądka • probenecyd - lek stosowany w dnie moczanowej • fluconazol lub trimetoprim - antybiotyki przeciwko zakażeniom bakteryjnym Następujące leki mogą zmniejszać działanie leku Dusalm: • ryfabutyna – lek stosowany w gruźlicy • ryfampicyna – w leczeniu zakażeń • kwas ursodeoksycholowy – stosowany do rozpuszczania kamieni żółciowych Leki zwiększające powstawanie methemoglobiny – nieprawidłowej odmiany hemoglobiny, która nie przenosi tlenu i jej nadmiar powoduje niedotlenienie: • azotany, azotyny, sulfonamidy, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, tlenek azotu i środki znieczulające miejscowo, takie jak prylokaina Należy zachować ostrożność jeśli: • pacjent przyjmuje zydowudynę - lek stosowany u pacjentów z AIDS, • pacjent przyjmuje pirymetaminę – lek przeciwmalaryczny. Przed zastosowaniem jakichkolwiek leków należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty. Lek Dusalm z jedzeniem i piciem Lek Dusalm można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłkach. Jednak zaleca się przyjmowanie leku po posiłku. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Brak danych lub bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania dapsonu u kobiet w ciąży. Stosowanie dapsonu nie jest zalecane w czasie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Karmienie piersią Dapson jest wydzielany do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć wpływu na karmione piersią noworodki/niemowlęta. Dlatego lekarz powinien zdecydować, czy należy przerwać karmienie piersią, czy też należy przerwać leczenie dapsonem. Decyzja ta powinna uwzględniać zarówno korzyści karmienia piersią dla dziecka, jak i korzyści terapii dla kobiety. Płodność Brak danych dotyczących wpływu dapsonu na płodność u ludzi. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Dusalm może wpływać na zdolność reakcji podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn jeśli nie czuje się dobrze. Lek Dusalm zawiera laktozę jednowodną Jedna tabletka 50 mg zawiera 9,31 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej). Jedna tabletka 100 mg zawiera 18,62 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. Lek Dusalm zawiera sód Lek Dusalm zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala, jeśli u pacjenta wystąpią następujące objawy: Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób): • Zespół nadwrażliwości na dapson: stan zwany „zespołem nadwrażliwości na dapson” może wystąpić po 3-6 tygodniach leczenia. Objawy zawsze obejmują wysypkę, wysoką temperaturę i zmiany w komórkach krwi. Należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza, ponieważ mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, zapalenie wątroby, uszkodzenie nerek i choroba psychiczna, jeśli leczenie nie zostanie przerwane lub zmniejszone. Zgłoszono kilka zgonów. • Duszność, uczucie zmęczenia, niebieskawe zabarwienie skóry (methemoglobinemia). Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Reakcje nadwrażliwości na dapson mogą również wystąpić w postaci wysypek skórnych o ciężkim przebiegu (rumień wielopostaciowy lub złuszczające zapalenie skóry). Jeśli podczas terapii dapsonem wystąpią wysypki skórne należy natychmiast zgłosić to lekarzowi i przerwać stosowanie leku. Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli zauważy się którekolwiek z poniższych działań niepożądanych lub jakiekolwiek inne niewymienione objawy: Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób): • Hemoliza (rozpad czerwonych krwinek), która może powodować uczucie zmęczenia. • Ból głowy. • Nudności. • Rozstrój żołądka Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób): • Brak żelaza we krwi (niedokrwistość hemolityczna), spowodowany rozpadem czerwonych krwinek, co może powodować uczucie zmęczenia. • Szybkie bicie serca. • Problemy ze snem. • Halucynacje, urojenia, nadmierne ruchy, utrata kontaktu z rzeczywistością (psychoza). • Utrata apetytu (anoreksja). • Wymioty. Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób): • Niski poziom albumin we krwi (hipoalbuminemia) – lekarz to będzie to kontrolował. • Uszkodzenie nerwów, które może powodować mrowienie w rękach lub nogach oraz pewne osłabienie (neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa obwodowa). Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób): • Nagła gorączka, dreszcze, ból gardła, jamy ustnej i dziąseł, owrzodzenie jamy ustnej, krwawienie dziąseł (agranulocytoza). Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zgłaszano przypadki • trombocytozy wywołanej dapsonem (zwiększenie liczby komórek powodujących krzepnięcie krwi), • eozynofilowego zapalenia płuc (reakcja zapalna tkanki płucnej na bodźce chemiczne), • ostrego zapalenia trzustki, • podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych, • nadwrażliwości na światło (zwiększenie wrażliwości skóry na światło), • fałszywie niskich wartości hemoglobiny glikowanej (HbA1c) w badaniach krwi. Instrukcje specjalne Jeśli zawartość hemoglobiny (barwnik krwi) spadnie poniżej 10 g/dl, lekarz zleci przeprowadzanie częstych (jeśli to konieczne, codziennie) kontroli. W przypadku wartości hemoglobiny poniżej 9 g/dl lekarz może rozważyć przerwanie stosowania dapsonu. Krew zazwyczaj zawiera niewielką część methemoglobiny (1% całkowitego barwnika krwi lub 0,15 g/dl). Stężenia methemoglobiny we krwi wynoszące 10% i więcej są objawiają się sinicą. Stężenie methemoglobiny wynoszące 30% i więcej powoduje duszność, gdy rozwija się ostra methemoglobinemia. Stężenia śmiertelne we krwi wynoszą 75% całkowitego barwnika krwi. W przypadku ciężkiej i uporczywej produkcji methemoglobiny konieczne może być przerwanie terapii. W przypadku długotrwałego leczenia dapsonem może być konieczne zaakceptowanie umiarkowanie podwyższonego poziomu methemoglobiny we krwi. Ponieważ sinica pojawia się w bezpiecznym zakresie 10% methemoglobiny, możliwe jest wczesne wykrycie. Siwe przebarwienie warg i paznokci należy natychmiast zgłosić lekarzowi. Działania niepożądane wpływające na liczbę czerwonych krwinek są często bardziej wyraźne u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. • Nadwrażliwość na sulfonamidy, ponieważ pacjenci z nadwrażliwością na sulfonamidy • są zwykle również nadwrażliwi na sulfony, a więc także na dapson • Ciężka choroba wątroby

U pacjentów z dziedzicznym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest znacznie zwiększone, dlatego w takich przypadkach należy unikać stosowania dapsonu. Jeśli wskazanie jest nagłe, należy podjąć próbę leczenia z zastosowaniem połowy zalecanej dawki (patrz punkt 4.8). Dapsonu nie należy stosować u pacjentów z anemią (stężenie hemoglobiny poniżej 10 g/dl). Jednak w skrajnie nagłych przypadkach (np. opryszczkowe zapalenie skóry) próba leczenia pod ścisłą kontrolą, zwłaszcza liczby czerwonych krwinek, może być nieunikniona. Jeśli dostępne są inne opcje terapii (np. w przewlekłym reumatoidalnym zapaleniu stawów), dapsonu nie należy stosować, jeśli wartości hemoglobiny są niższe niż 11 g/dl na początku leczenia. Jeśli wartości hemoglobiny spadną poniżej 10 g/dl podczas terapii dapsonem, należy przeprowadzać częste (jeśli to konieczne codzienne) kontrole. Należy rozważyć przerwanie stosowania dapsonu, jeśli wartości hemoglobiny są poniżej 9 g/dl, chociaż decyzja lekarza zależy od stopnia pilności wskazania dapsonu. Wartości wyjściowe hemoglobiny należy również wykorzystać do podjęcia decyzji o przerwaniu terapii: szybki spadek hemoglobiny z wysokich wartości wyjściowych ma większe znaczenie niż niewielki spadek procentowy z początkowo niskich wartości hemoglobiny. Ze względu na wahania wyników pomiarów spowodowane zastosowaną metodą, w przypadku wątpliwości zaleca się powtórzenie badania w krótkim czasie (patrz punkt 4.8). Ciężka i uporczywa methemoglobinemia może wymagać przerwania terapii. W przypadku długotrwałego leczenia dapsonem może być konieczne zaakceptowanie umiarkowanie zwiększonej zawartości methemoglobiny we krwi. Ponieważ sinica występuje w bezpiecznym jeszcze zakresie 10% methemoglobiny, możliwe jest zauważenie anomalii na wczesnym etapie. Pacjent musi zostać poinstruowany, aby natychmiast zgłaszał lekarzowi zmianę zabarwienia warg i paznokci lub trudności w oddychaniu (patrz punkt 4.8). U diabetyków przyjmowanie dapsonu może prowadzić do fałszywie niskich wartości HbA1c (wartości cukru we krwi w dłuższym okresie) w badaniach laboratoryjnych, a tym samym imitować dobrą kontrolę sytuacji metabolicznej cukrzycy. Podczas długotrwałego stosowania dapsonu u pacjentów z AIDS leczonych zydowudyną należy szczególnie zwrócić uwagę na monitorowanie parametrów hematologicznych (patrz punkt 4.5). Pacjent powinien zostać poinformowany, że jeśli podczas terapii dapsonem wystąpią wysypki skórne, należy natychmiast poinformować lekarza i przerwać stosowanie leku (patrz punkt 4.8). Jeśli leczenie jest wymagane w okresie karmienia piersią, należy je przerwać (patrz punkt 4.6). Laktoza Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Omeprazol zmniejsza klirens dapsonu. Zaobserwowano to u rasy Kaukaskiej, ale nie u Azjatów. Jeśli dapson i probenecyd są stosowane w tym samym czasie, eliminacja dapsonu może zostać zahamowana. Trimetoprim zwiększa stężenie dapsonu w osoczu i działania niepożądane leku. Klirens dapsonu po podaniu doustnym znacznie wzrósł przy jednoczesnym podawaniu ryfabutyny. Rifampicyna może skrócić biologiczny okres półtrwania dapsonu. Jak dotąd nie ma dowodów na to, że miałoby to konsekwencje terapeutyczne. W przypadku jednoczesnego stosowania z kwasem ursodeoksycholowym dapson jest metabolizowany szybciej, więc jego działanie jest zmniejszone. Pirymetamina może zmieniać niektóre parametry farmakokinetyczne dapsonu (objętość dystrybucji, stężenia w osoczu, stężenia w ślinie). Jej znaczenie nie jest znane. Substancje mogące powodować zwiększenie stężenia methemoglobiny (azotany, azotyny, sulfonamidy, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, tlenek azotu i środki znieczulające miejscowo, takie jak prylokaina). Substancje te hamują enzym reduktazę methemoglobiny, która rozkłada methemoglobinę z powrotem do hemoglobiny. Przed zabiegami chirurgicznymi z użyciem środków znieczulających miejscowo, lekarz powinien zostać poinformowany przez pacjenta o przyjmowaniu dapsonu. Zawartość methemoglobiny we krwi powinna zostać określona przed zabiegiem. W przypadku planowanych interwencji długoterminowych, zaleca się przerwanie stosowania dapsonu na 2 do 3 dni przed zabiegiem. Badanie wykazało, że flukonazol zmniejsza powstawanie toksycznego metabolitu hydroksyloaminy Dapsonu u pacjentów zakażonych wirusem HIV. Podczas długotrwałego stosowania dapsonu u pacjentów z AIDS leczonych zydowudyną należy zachować szczególną ostrożność w celu monitorowania parametrów hematologicznych. W modelu mysim zaobserwowano nasilenie niedokrwistości makrocytarnej wywołanej zydowudyną oraz poprawę methemoglobinemii wywołanej dapsonem.

Działania niepożądane wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz konwencją dotyczącą częstości występowania. Kategorie częstości występowania w przypadku każdej reakcji niepożądanej przedstawiono zgodnie z poniższą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Częstotliwość Działanie niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Hemoliza (patrz dodatkowe informacje a, c) Niezbyt często Niedokrwistość hemolityczna Rzadko Tworzenie methemoglobiny (patrz dodatkowe informacje b, c) Bardzo rzadko Agranulocytoza, Nieznana Trombocytoza Zaburzenia serca Niezbyt często Tachykardia Zaburzenia żołądka i jelit Często Rozstrój żołądka, nudności (patrz dodatkowe informacje f) Niezbyt często Anoreksja, wymioty Nieznana Ostre zapalenie trzustki Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko „Zespół nadwrażliwości na dapson” (gorączka, złe samopoczucie, wysypki skórne, żółtaczka, obrzęk węzłów chłonnych, mononukleoza, eozynofilia, anemia, zwiększone wytwarzanie methemoglobiny, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie naczyń nerkowych i zapalenie wątroby w odosobnionych przypadkach) (patrz dodatkowe informacje d)) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko Hipoalbuminemia wysokiego stopnia Nieznana Wzrost stężenia enzymów wątrobowych Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy (patrz dodatkowe informacje e) Rzadko Neuropatia obwodowa# Neuropatia ruchowa obwodowa Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Bezsenność, psychozy Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Eozynofilowe zapalenie płuc Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Wysypka (patrz dodatkowe informacje g), nadwrażliwość na światło Badania diagnostyczne Nieznana Fałszywie niskie wartości HbA1c Dodatkowe informacje Dapson jest rozkładany (acetylowany) szybko lub powoli przez różne osoby w zależności od odziedziczonej funkcji. Wpływ na efekty lub skutki uboczne dapsonu nie mógł zostać ustalony do tej pory. a) Podczas leczenia dapsonem występuje hemoliza zależna od dawki, która jest tylko nieznacznie nasilona przy dawce dziennej do 100 mg (ale patrz odniesienie do niedoboru G6PD w punkcie 4.4). Wynikający z tego spadek wartości barwnika krwi jest szczególnie wyraźny w pierwszych 4 tygodniach leczenia, aby powrócić do punktu początkowego w kolejnych tygodniach. Wymagane jest regularne monitorowanie liczby czerwonych i białych krwinek (co tydzień na początku terapii, raz w miesiącu po kilku miesiącach). b) Methemoglobina objawia się niebieskawym zabarwieniem skóry. Ludzka krew normalnie zawiera niewielką ilość methemoglobiny (1% całkowitego barwnika krwi lub 0,15 g/dl). Stężenia methemoglobiny we krwi wynoszące 10% i więcej są widoczne zewnętrznie przez sinicę. Stężenie methemoglobiny wynoszące 30% i więcej powoduje duszność, gdy występuje ostra methemoglobinemia. Śmiertelne stężenia we krwi wynoszą ponad 75% całkowitego barwnika krwi. c) Działania niepożądane wpływające na liczbę czerwonych krwinek są często bardziej widoczne u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku. d) Nadwrażliwość może objawiać się jako tzw. „Zespół nadwrażliwości na dapson” – zwłaszcza u pacjentów słabo odżywionych. Nie jest zależna od dawki. Objawy kliniczne sugerują chorobę zakaźną, zwłaszcza mononukleozę zakaźną. Może wystąpić po 3–6 tygodniach terapii; objawy obejmują wysypkę, która jest zawsze obecna, gorączkę i eozynofilię. Jeśli stosowanie dapsonu nie zostanie natychmiast przerwane, zespół może rozwinąć się w złuszczające zapalenie skóry, zapalenie wątroby, albuminurię i psychozę. Odnotowano zgony. Większość pacjentów wymaga terapii steroidowej trwającej kilka tygodni, prawdopodobnie ze względu na wydłużony czas eliminacji leku e) Ból głowy występuje na początku leczenia i zazwyczaj ustępuje w trakcie dalszego stosowania dapsonu. f) Zaburzenia żołądkowo-jelitowe występują na początku leczenia i zazwyczaj ustępują w trakcie dalszego stosowania dapsonu. g) Reakcje nadwrażliwości na dapson mogą również wystąpić w postaci wysypki skórnej, przy czym obserwowano pojedyncze przypadki o ciężkim przebiegu (rumień wielopostaciowy lub złuszczające zapalenie skóry). Pacjent powinien być świadomy, że jeśli podczas terapii dapsonem wystąpią wysypki skórne, należy natychmiast poinformować lekarza. Lek musi być wówczas natychmiast odstawiony. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.