Clostilbegyt

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w sprawie ryzyka: - ciąży z więcej niż jednym dzieckiem w tym samym czasie (ciąży mnogiej). - ciąży pozamacicznej (ciąży, w której dziecko rozwija się poza macicą). - możliwego zwiększonego ryzyka raka jajnika. - zespołu hiperstymulacji jajników (nadmiernej aktywacji jajników). - problemów ze wzrokiem. Każda ciąża może prowadzić do wad wrodzonych lub poronienia. Może się to zdarzyć nawet jeśli pacjentka nie przyjmuje leku Clostilbegyt. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Clostilbegyt należy porozmawiać z lekarzem o możliwych zagrożeniach. Kiedy nie stosować leku Clostilbegyt - Jeśli pacjentka ma uczulenie na klomifen (substancję czynną) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Objawami reakcji alergicznej są m.in.: wysypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka. - Jeśli u pacjentki kiedykolwiek występowała choroba wątroby lub zaburzenia czynności wątroby. - Jeśli u pacjentki lub w rodzinie pacjentki kiedykolwiek występowały zaburzenia metabolizmu bilirubiny. - Jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”). - Jeśli u pacjentki stwierdzono torbiel jajnika (z wyjątkiem zespołu policystycznych jajników) lub zahamowanie czynności przysadki mózgowej. - Jeśli stwierdzono zaburzenia czynności tarczycy lub nadnerczy. - Jeśli u pacjentki występują krwawienia z macicy o nieznanej przyczynie lub niezdiagnozowane krwawienia. - Jeśli u pacjentki stwierdzono zaburzenia widzenia (występujące od dawna lub ostatnio, a w szczególności podczas stosowania tego leku). - Jeśli u pacjentki stwierdzono chorobę nowotworową, która może ulec zaostrzeniu pod wpływem hormonów (nowotwory hormonozależne). - Jeśli u pacjentki występuje wczesna menopauza lub stwierdzono niepłodność. Nie należy stosować tego leku, jeśli u pacjentki występuje którakolwiek z powyższych sytuacji. Ostrzeżenia i środki ostrożności Należy zachować szczególną ostrożność stosując Clostilbegyt Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Clostilbegyt należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, zwłaszcza: - jeśli u pacjentki nastąpił zanik miesiączkowania spowodowany zmniejszeniem masy ciała, - jeśli u pacjentki występowały w przeszłości napady padaczki, - jeśli u pacjentki występują mięśniaki macicy, - jeśli u pacjentki występują jajniki policystyczne, - jeśli u pacjentki występuje pierwotna niewydolność jajników lub przysadki, - jeśli u pacjentki występuje powiększenie lub zmiany torbielowate jajników, - jeśli u pacjentki występuje hipertriglicerydemia (nadmiar tłuszczów we krwi) lub w wywiadzie rodzinnym stwierdza się hipertriglicerydemię. Przed rozpoczęciem stosowania leku Clostilbegyt powinny być wykluczone i (lub) wyleczone inne możliwe przyczyny problemów z płodnością. Jeśli pacjentka nie jest pewna czy którykolwiek z powyższych punktów jej dotyczy, przed przyjęciem leku Clostilbegyt należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy natychmiast przerwać leczenie lekiem Clostilbegyt i poinformować lekarza, jeśli wystąpi niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia. Należy przeprowadzić pełne badanie okulistyczne. Dzieci i młodzież Leku nie powinny stosować dzieci i młodzież. Lek Clostilbegyt a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków dostępnych bez recepty, w tym leków ziołowych. Wynika to z faktu, że Clostilbegyt może wpływać na działanie niektórych innych leków. Niektóre leki również mogą wpływać na działanie Clostilbegytu. Ciąża i karmienie piersią Nie należy stosować tego leku jeśli pacjentka jest w ciaży lub przypuszcza, że może być w ciąży. Należy wykonać test ciążowy przed zastosowaniem leku Clostilbegyt. Przed zażyciem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, ponieważ lek Clostilbegyt może być stosowany jedynie wtedy, gdy lekarz stwierdzi, że potencjalne korzyści ze stosowania leku przewyższają ryzyko dla dziecka. Klomifen może hamować laktację (wydzielanie mleka). Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Clostilbegyt ma umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych pacjentek lek ten może powodować zaburzenia widzenia. Pacjentka podczas przyjmowania leku może zauważyć problemy ze wzrokiem, takie jak niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia. Mogą one stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, zwłaszcza przy zmianie oświetlenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani używać żadnych narzędzi, ani obsługiwać maszyn. Clostilbegyt zawiera laktozę Jedna tabletka leku Clostilbegyt zawiera 100 mg laktozy jednowodnej. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy przerwać przyjmowanie leku Clostilbegyt, natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się bezpośrednio do szpitala, w przypadku wystąpienia: - reakcji alergicznej (takiej jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy). Objawy to m. in.: wysypka, problemy z przełykaniem lub trudności w oddychaniu, duszność, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka (obrzęk naczynioruchowy), zimna, wilgotna skóra, kołatanie serca, zawroty głowy, osłabienie lub omdlenia. - drętwienia, osłabienia mięśni lub paraliżu jednej strony ciała, niewyraźnej mowy, nagłego pogorszenia widzenia, stanu splątania i drżenia. Mogą to być objawy udaru mózgu. - krwawienia z pochwy i bólów brzucha w czasie ciąży. Mogą to być objawy ciąży ektopowej (patrz punkt 2. powyżej). Częstość występowania powyższych objawów niepożądanych nie jest znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Należy przerwać stosowanie leku Clostilbegyt i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku zauważenia jednego z poniższych ciężkich działań niepożądanych – może być potrzebna pilna pomoc medyczna: Często (mogą występować z częstością do 1 na 10 osób) - Zaburzenia widzenia, plamki, mroczki iskrzące, powidoki. Zwykle są to odwracalne działania niepożądane, jednak w niektórych przypadkach mogą być stałe. Lekarz może zalecić badanie wzroku. Rzadko (mogą występować z częstością do 1 na 1 000 osób) - Osłabienie widzenia, ból oczu i trudności w widzeniu niektórych kolorów. Może to być objaw zapalenia nerwu wzrokowego. O nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - Nadmierna stymulacja jajników. Może powodować ból brzucha, miednicy lub łydek, pocenie lub uczucie wzdęcia, oddawanie mniejszej ilości moczu, trudności w oddychaniu lub zwiększenie masy ciała. W takim przypadku lekarz może zalecić zmniejszenie dawki leku Clostilbegyt. - Zaburzenia wątroby mogące prowadzić do zażółcenia białkówek oczu i skóry (żółtaczka). - Zaburzenia psychiczne takie jak psychozy paranoidalne. - Problemy ze wzrokiem - Pogorszenie ostrości wzroku - Niedokrwienie nerwu wzrokowego (neuropatia nerwu wzrokowego) - Odwarstwienie siatkówki lub ciała szklistego - Zakrzep naczyń krwionośnych siatkówki (zakrzep żyły środkowej siatkówki) - Podwójne widzenie - Ból oka - Zaburzenia akomodacji Zaburzenia widzenia zazwyczaj ustępują, ale w niektórych przypadkach prowadzą do odwracalnego lub nieodwracalnego, częściowego lub całkowitego upośledzenia wzroku (ślepoty). Lekarz może skierować pacjentkę na badanie okulistyczne. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli jakiekolwiek z poniższych działań niepożądanych ulegną nasileniu lub trwają dłużej niż kilka dni: Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób) - Zaczerwienienie skóry - Ból lub dyskomfort w podbrzuszu, zwiększenie masy ciała, obrzęki. Może to być objaw powiększenia jajników Często (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 10 osób) - Nudności lub wymioty - Zwiększone bóle miesiączkowe, obfite krwawienia miesiączkowe lub krwawienia w trakcie cyklu - Ból piersi - Bóle głowy - Uczucie wzdęcia Niezbyt często (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 100 osób) - Uczucie większego napięcia niż zwykle - Zaburzenia równowagi lub zawroty głowy (uczucie wirowania) - Uczucie zmęczenia lub trudności w zasypianiu (bezsenność) - Uczucie przygnębienia lub zmiany nastroju i zachowaniu Rzadko (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 1 000 osób) - Drgawki - Zmętnienie soczewki oka (zaćma) O nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) • Ból lub dyskomfort w podbrzuszu, zwiększenie wagi ciała, obrzęki. Może to być objaw wystąpienia endometriozy (stan, w którym komórki wyścielające wnętrze macicy są obecne w innych narządach organizmu, na przykład w mięśniach macicy) lub zaostrzenia endometriozy oraz raka jajnika • Olbrzymie powiększenie jajników • Ciąże mnogie, np. bliźniacze • Zwiększone stężenia tłuszczy we krwi (hipertriglicerydemia) • Wzrost stężeń enzymów wątrobowych w badaniach laboratoryjnych krwi. Może to świadczyć o nieprawidłowej czynności wątroby • Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby • Ból w nadbrzuszu lub lewym podżebrzu. Może to być objaw zapalenia trzustki, które może być wywołane dużym stężeniem tłuszczu we krwi • Szybkie lub nieregularne bicie serca • Zmiany na skórze nóg, ramion, dłoni, rąk, stóp i zmiany w jamie ustnej (rumień wielopostaciowy) • Problemy ze wzrokiem • Uczucie omdlewania lub utrata przytomności • Dezorientacja i zaburzenia mowy • Wysypka i swędzenie skóry • Siniaki na skórze • Obrzęk twarzy, wokół oczu, ust lub języka • Guzy powiązane z układem endokrynnym lub hormonozależne • Drętwienie lub mrowienie, kłucie, pieczenie lub swędzenie skóry (parestezje) • Uczucie niepokoju • Zmiany nastroju lub zachowania • Wypadanie lub ścieńczenie włosów Fale ciepła (uderzenia gorąca) obserwowane podczas leczenia przemijają po zakończeniu leczenia. Może dojść do torbielowatego powiększenia jajników, szczególnie w rzadko występującej chorobie, tak zwanym zespole Steina-Leventhala. Lekarz może zalecić zmierzenie temperatury ciała i zależnie od uzyskanych wyników zdecydować o przerwaniu leczenia. Częstość występowania ciąż bliźniaczych w czasie leczenia może być większa niż w populacji ogólnej. W czasie leczenia klomifenem mogą częściej wystąpić ciąże pozamaciczne. Istnieją doniesienia o przypadkach raka jajnika powiązanych ze stosowaniem produktów zwiększających płodność. Niektóre badania sugerują, że przedłużone stosowanie klomifenu może zwiększać to ryzyko. Z tego względu nie należy przekraczać zalecanego czasu leczenia. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Choroby wątroby, zaburzenia czynności wątroby. Terapia klomifenem jest przeciwwskazana u pacjentek z czynną chorobą wątroby, zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie lub zaburzeniami metabolizmu bilirubiny w wywiadzie rodzinnym lub osobistym (patrz także punkty 4.4 i 4.8). - Ciąża. Klomifen nie jest wskazany w ciąży. Aby uniknąć przypadkowego podania klomifenu we wczesnej ciąży, w każdym cyklu leczenia należy przeprowadzać odpowiednie testy w celu ustalenia, czy wystąpiła owulacja. Pacjentka powinna wykonać test ciążowy przed kolejnym cyklem leczenia klomifenem (patrz również punkt 4.6). - Torbiel jajnika (z wyjątkiem zespołu policystycznych jajników). Klomifenu nie należy podawać w przypadku torbieli jajnika, z wyjątkiem jajników policystycznych, ponieważ może dojść do dalszego powiększenia torbieli. Przed każdym cyklem leczenia pacjentki powinny być badane pod kątem obecności torbieli jajnika (patrz również punkty 4.4 i 4.8). - Pierwotna niedoczynność przysadki. - Zaburzenia czynności tarczycy lub nadnerczy. - Krwawienia z macicy o nieznanej przyczynie. Klomifen jest przeciwwskazany u pacjentek z nowotworami hormonozależnymi lub u pacjentek z nieprawidłowymi krwawieniami macicznymi o nieznanej etiologii. - Zaburzenia widzenia (występujące od dawna lub ostatnio). Klomifen jest przeciwwskazany u pacjentek z historią istotnych zaburzeń widzenia potwierdzonych medycznie, związanych ze stosowaniem klomifenu (w trakcie poprzedniego lub obecnego cyklu leczenia) (patrz punkty 4.4 i 4.8). - U pacjentek z dysgenezją jajników, po menopauzie lub w innej sytuacji, w której przewiduje się brak odpowiedzi.

Zaleca się przeprowadzenie testu czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia. Leczenie powinno być zawsze poprzedzone dokładnym badaniem lekarskim. Zastosowanie produktu leczniczego jest zalecane w przypadku, gdy całkowite stężenie gonadotropiny w moczu jest poniżej dolnej granicy prawidłowego poziomu lub jej stężenie jest prawidłowe, gdy stwierdzono w badaniu palpacyjnym, że jajniki są prawidłowe oraz gdy czynność tarczycy i nadnerczy jest prawidłowa. W przypadku braku owulacji inne możliwe przyczyny niepłodności powinny zostać wykluczone lub wyleczone przed zastosowaniem produktu leczniczego Clostilbegyt. Jeżeli zaobserwowano powiększenie jajników lub zmiany torbielowate jajników, leczenie nie jest wskazane do czasu, kiedy jajniki powrócą do prawidłowej wielkości. Następnie zaleca się zmniejszenie dawki lub skrócenie okresu leczenia. Konieczne jest także regularne badanie jajników w okresie leczenia. W okresie leczenia produktem leczniczym Clostilbegyt często trudne jest określenie czasu owulacji oraz często występuje niewydolność ciałka żółtego, z tego powodu zalecane jest dodatkowe profilaktyczne leczenie progesteronem po zapłodnieniu. Produkt leczniczy Clostilbegyt powinien być stosowany jedynie pod stałą kontrolą ginekologa! Ostrzeżenia Prawidłowe stężenia endogennych estrogenów (oceniane na podstawie wymazów z pochwy, biopsji endometrium, oznaczeń stężenia estrogenu w moczu oraz krwawienia macicznego w odpowiedzi na progesteron) pozwalają na ocenę spodziewanej możliwości wywołania owulacji w wyniku stosowania produktu leczniczego Clostilbegyt. Małe stężenia estrogenów, jakkolwiek klinicznie mniej korzystne, nie wykluczają pomyślnego wyniku leczenia. Leczenie produktem leczniczym Clostilbegyt nie jest skuteczne u pacjentek z pierwotną niewydolnością jajników lub przysadki. Nie należy oczekiwać, że leczenie produktem leczniczym Clostilbegyt może zastępować swoiste leczenie innych przyczyn zahamowania owulacji, takich jak zaburzenia czynności tarczycy lub nadnerczy. W przypadku hiperprolaktynemii zalecane są inne metody leczenia. Produkt leczniczy Clostilbegyt nie jest produktem leczniczym pierwszego rzutu w leczeniu niepłodności związanej z brakiem miesiączek wywołanym małą masą ciała i nie jest skuteczny w przypadkach, gdy wczesnej menopauzie towarzyszą duże stężenia FSH we krwi. Cel i ryzyko leczenia klomifenem powinny zostać przedstawione pacjentce przed rozpoczęciem leczenia. Należy podkreślić, że celem leczenia klomifenem jest uzyskanie owulacji w celu zajścia w ciążę. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o następujących potencjalnych zagrożeniach: Zespół hiperstymulacji jajników U pacjentek leczonych klomifenem w celu wywołania jajeczkowania może wystąpić zespół hiperstymulacji jajników (OHSS). W niektórych przypadkach OHSS występował po cyklicznym leczeniu klomifenem albo gdy produkt leczniczy był stosowany w połączeniu z gonadotropinami. W trakcie leczenia klomifenem zgłaszano rzadkie przypadki ciężkich postaci OHSS związane z tym zespołem: wysięk w osierdziu, obrzęki tkanki podskórnej, wysięk w opłucnej, ostry brzuch, niewydolność nerek, obrzęk płuc, krwotok z jajników, zakrzepica żył głębokich, skręt jajnika oraz ostra niewydolność oddechowa. Jeśli dojdzie do zapłodnienia, może nastąpić gwałtowne pogorszenie stanu pacjentki i rozwój ciężkiej postaci OHSS. Aby zmniejszyć ryzyko nieprawidłowego powiększenia jajników, związanego z podawaniem produktu leczniczego Clostilbegyt należy stosować najmniejszą dawkę, po jakiej można oczekiwać dobrych wyników leczenia. Pacjentka powinna być poinformowana, że w razie wystąpienia bólów brzucha lub miednicy, zwiększenia masy ciała, dyskomfortu lub zwiększenia obwodu brzucha w okresie przyjmowania produktu leczniczego, powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Maksymalne powiększenie jajnika może pojawić się dopiero po wielu dniach od zakończenia podawania produktu leczniczego. Niektóre pacjentki z zespołem policystycznych jajników, które są szczególnie wrażliwe na gonadotropinę, mogą nadmiernie reagować na standardowe dawki produktu leczniczego Clostilbegyt. Pacjentka, która skarży się na ból brzucha lub miednicy, dyskomfort lub zwiększenie obwodu brzucha po zastosowaniu produktu leczniczego Clostilbegyt, powinna zostać zbadana ze względu na możliwość obecności torbieli jajnika lub innej przyczyny dolegliwości. Z powodu kruchości powiększonych jajników w ciężkich przypadkach, badanie brzucha i miednicy powinno być przeprowadzane bardzo ostrożnie. W przypadku nieprawidłowego powiększenia jajników podawanie produktu leczniczego Clostilbegyt należy wstrzymać do czasu powrotu jajników do prawidłowego stanu. Powiększenie jajników i powstawanie torbieli związane z leczeniem produktem leczniczym Clostilbegyt zwykle cofa się samoistnie w ciągu kilku dni lub tygodni po zaprzestaniu leczenia. U większości pacjentek należy zastosować leczenie zachowawcze. Dawka i (lub) długość trwania następnego cyklu leczenia powinna być ograniczona. Objawy zaburzeń widzenia Pacjentki powinny zostać poinformowane, że w trakcie lub krótko po zakończeniu leczenia produktem leczniczym Clostilbegyt może występować od czasu do czasu zaburzenia widzenia, takie jak zaburzenia akomodacji, niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia takie jak plamki lub błyski (mroczki iskrzące). Takie zaburzenia widzenia są zwykle odwracalne; jednakże zgłaszane były przypadki przedłużonych lub nieodwracalnych zaburzeń wzroku, czasami związane z częściowym lub całkowitym uszkodzeniem wzroku (ślepotą), w tym występujące po przerwaniu leczenia klomifenem. Zaburzenia wzroku mogą być nieodwracalne szczególnie po zastosowaniu zwiększonych dawek produktu leczniczego lub przedłużonym czasie leczenia (patrz punkty 4.7 i 4.8). Pacjentkę należy poinstruować o konieczności natychmiastowego przerwania leczenia i powiadomienia lekarza w przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń widzenia. W takich przypadkach wymagane jest pełne badanie okulistyczne, a leczenie należy trwale przerwać, jeśli nie ustalono innej przyczyny zaburzeń widzenia. Należy ostrzec pacjentki, że te objawy mogą powodować większe niż zwykle zagrożenie przy wykonywaniu takich czynności jak prowadzenie samochodu lub obsługiwanie maszyn, zwłaszcza przy zmiennym oświetleniu. Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy, podczas stosowania klomifenu. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy przerwać leczenie klomifenem i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe (patrz punkt 4.8). Substancja pomocnicza Tabletki produktu leczniczego Clostilbegyt zawierają laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Środki ostrożności: Hipertriglicerydemia Po wprowadzeniu klomifenu do obrotu opisywano przypadki hipertriglicerydemii (patrz punkt 4.8). Wcześniejszy lub rodzinny wywiad hiperlipidemii i stosowanie większych niż zalecane dawek klomifenu i (lub) dłuższy czas leczenia klomifenem wiążą się z ryzykiem hipertriglicerydemii. U takich chorych wskazana może być okresowa kontrola stężeń triglicerydów w osoczu. Leczenie klomifenem powinno być prowadzone wyłącznie przez specjalistę dysponującego odpowiednimi warunkami do ścisłego monitorowania odpowiedzi klinicznej i laboratoryjnej. Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie ocenić stan ogólny pacjentki oraz przeprowadzić wnikliwą diagnostykę etiologiczną. Wszelkie uprzednio istniejące zaburzenia endokrynologiczne lub inne przyczyny niepłodności u pacjentki bądź jej partnera powinny zostać zidentyfikowane i leczone przed rozpoczęciem leczenia. Ciąża mnoga W przypadku zapłodnienia w okresie stosowania produktu leczniczego Clostilbegyt istnieje większe prawdopodobieństwo ciąży mnogiej. Należy omówić z pacjentką możliwe powikłania oraz zagrożenia związane z ciążą mnogą. Podczas badań klinicznych częstość występowania ciąży mnogiej wynosiła 7,9% (186 z 2369 ciąż po leczeniu produktem leczniczym Clostilbegyt). Spośród 2369 ciąż, 165 (6,9%) stanowiły ciąże bliźniacze, 11 (0,5%) – ciąże trojacze, 7 (0,3%) ciąże czworacze, 3 (0,13%) ciąże pięcioracze. Spośród 165 ciąż bliźniaczych dla których zebrano wystarczające dane, współczynnik bliźniąt monozygotycznych wynosił 1:5. Ciąża ektopowa U kobiet leczonych produktem leczniczym Clostilbegyt istnieje zwiększone ryzyko ciąży ektopowej (w tym jajowodowej i jajnikowej). Zgłaszano przypadki ciąż mnogich, w tym jednoczesnych ciąż wewnątrzmacicznych i pozamacicznych. Mięśniaki macicy U pacjentek z mięśniakami macicy leczenie produktem leczniczym Clostilbegyt należy prowadzić bardzo ostrożnie ze względu na możliwość dalszego powiększania się mięśniaków. Poronienia i nieprawidłowości rozwojowe Stwierdzana w badaniach częstość występowania nieprawidłowości rozwojowych ciąż związanych z leczeniem matki klomifenem (przed lub po zapłodnieniu) mieściła się w granicach opisywanych dla ogólnej populacji. W wyniku stosowania produktu leczniczego Clostilbegyt, w celu wywołania owulacji, zgłaszano spontanicznie indywidualne przypadki nieprawidłowości rozwojowych ciąż, spośród których stwierdzono duży odsetek wad rozwojowych cewy nerwowej. Dane te nie zostały jednak potwierdzone badaniami populacji. Pacjentka powinna zostać poinformowana przez lekarza, że istnieje z góry założone ryzyko poronień i wad rozwojowych w każdej ciąży, niezależnie od tego czy owulacja została wywołana przy pomocy klomifenu, czy też wystąpiła naturalnie. Pacjentka powinna zostać poinformowana o największych zagrożeniach ciąży, związanych z pewnymi cechami lub uwarunkowaniami każdej ciężarnej kobiety, np. wiek obojga partnerów, spontaniczne poronienia w wywiadzie, genotyp Rh, nieprawidłowe miesiączkowanie w wywiadzie, niepłodność w wywiadzie (niezależnie od przyczyny), organiczna choroba serca, cukrzyca, narażenie na czynniki zakaźne takie jak różyczka, nieprawidłowości rozwojowe w wywiadzie rodzinnym oraz inne czynniki ryzyka dotyczące pacjentki, u której planuje się leczenie produktem leczniczym Clostilbegyt. Na podstawie badania pacjentki może być wskazane przeprowadzenie konsultacji genetycznej. Istnieją doniesienia z badań na populacji pacjentów, wskazujące na zwiększone ryzyko zespołu Downa w przypadkach wywoływania owulacji. Zwiększone ryzyko zespołu Downa (wad o charakterze trisomii) w przypadku samoistnych poronień u kobiet z zaburzeniami płodności, stosujących produkty lecznicze wywołujące owulację. Wśród tych kobiet nie było ani jednej stosującej wyłącznie klomifen (bez innych produktów leczniczych wywołujących owulację). Jednak do tej pory istnieje zbyt mało doniesień, aby potwierdzić lub odrzucić to zwiększone ryzyko, które mogłoby usprawiedliwiać wykonanie punkcji owodniowej w innych przypadkach, niż ze względu na wiek lub wywiad rodzinny. Dane uzyskane od pacjentek uczestniczących w badaniu klinicznym klomifenu wykazały, że odsetek ciąż (pojedynczych i mnogich) zakończonych poronieniem lub obumarciem płodu wynosił 21,4% (poronienia 19,0%), odsetek ciąży ektopowych wynosił 1,18%, zaśniad groniasty – 0,17%, płód pergaminowy – 0,04%, odsetek ciąż zakończonych porodem jednego lub więcej martwego płodu – 1,01%. Spośród 2369 pacjentek, u których stwierdzono ciążę, 158 stosowało Clostilbegyt po zapłodnieniu. W przypadku tych 158 ciąż, u 8 noworodków (z 7 ciąż) stwierdzone wady wrodzone. Nie odnotowano różnicy w zgłaszanych przypadkach wad rozwojowych niezależnie od tego czy Clostilbegyt był podawany do 19. dnia po zapłodnieniu, czy pomiędzy 20. i 35. dniem po zapłodnieniu. Opisane przypadki mieszczą się w granicach opisywanych dla populacji ogólnej. Rak jajnika Odnotowano rzadkie przypadki występowania raka jajnika w okresie stosowania produktów leczniczych zwiększających płodność. Głównym czynnikiem ryzyka jest sama niepłodność.

Nie przeprowadzano badań interakcji z innymi produktami leczniczymi.

W badaniach klinicznych zgłaszano działania niepożądane zależne od dawki. Działania te występują częściej przy większych dawkach i dłuższych cyklach leczenia. Przy zalecanym dawkowaniu działania niepożądane nie są znaczące i rzadko zakłócają leczenie. W trakcie badań eksperymentalnych do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należały: powiększenie jajników (13,6%), uderzenia gorąca naczynioruchowe (10,4%), dyskomfort w obrębie jamy brzusznej i miednicy (wzdęcia) (5,5%), nudności i wymioty (2,2%), dyskomfort piersi (2,1%), objawy wzrokowe (1,5%), ból głowy (1,3%) oraz plamienie międzymiesiączkowe lub krwotok miesiączkowy (1,3%). Objawy niepożądane obserwowane po zastosowaniu klomifenu opisano zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA, a ich częstość występowania oszacowano na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100) Rzadko (≥1/10000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (<1/10000) O nieznanej częstości występowania (częstość niemożliwa do oszacowania na podstawie dostępnych danych). Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: - 6 Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: - Rzadko: - Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: - Rzadko: - Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: Depresja Rzadko: - Bardzo często: - Często: Ból głowy Niezbyt często: Zawroty głowy, uczucie omdlewania/ wirowania, napięcie nerwowe/bez senność, zmęczenie Rzadko: Drgawki Bardzo często: - Często: Zaburzenia widzenia: niewyraźne widzenie, plamki lub Rzadko: Zaćma, zapalenie nerwu wzrokowego 7 Często: migotanie (mroczki iskrzące), powidoki Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: - Rzadko: - Bardzo często: Uderzenia gorąca Często: - Niezbyt często: - Rzadko: - Bardzo często: - Często: Nudności, wymioty, wzdęcia, gazy Niezbyt często: - Rzadko: - Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: = Rzadko: - Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: - Rzadko: - Bardzo rzadko: Łysienie Bardzo często: - Często: - Niezbyt często: - Rzadko: - Bardzo często: Powiększenie jajników Często: Dyskomfort piersi, plamienie lub krwawienie w środku cyklu Niezbyt często: - Rzadko: - 8 Powiększenie jajników: Niezbyt często obserwuje się powiększenie jajników po zastosowaniu zalecanej dawki produktu leczniczego, chociaż zmiany rozmiaru jajników związane z cyklem miesięcznym mogą być nasilone po jego zastosowaniu. Podobnie ból związany z owulacją może być bardziej odczuwalny. Po zastosowaniu większych dawek lub dłuższym okresie stosowania, częściej może dochodzić do powiększenia jajników i powstawania torbieli, a faza lutealna cyklu może być wydłużona. Odnotowano rzadkie przypadki znacznego powiększenia jajników. Taki przypadek został opisany u pacjentki z zespołem policystycznych jajników, u której zastosowano leczenie produktem leczniczym Clostilbegyt w dawce 100 mg na dobę przez 14 dni. Nieprawidłowe powiększenie jajników zwykle ustępuje samoistnie; u większości pacjentek, u których wystąpił ten objaw należy zastosować leczenie zachowawcze. Zaburzenia oka i (lub) widzenia: Objawy opisywane zwykle jako „zamazanie” obrazu (niewyraźne widzenie), plamki lub migotanie (mroczki iskrzące) nasilają się w przypadku zwiększenia dawki produktu leczniczego. Opisane objawy prawdopodobnie występują w wyniku nasilenia i przedłużenia występowania powidoków optycznych. Objawy często pojawiają się najpierw podczas ekspozycji na jasne światło, lub są przez nie nasilane. Opisano przypadki mroczków, wrażenia widzenia silnego światła i zmniejszonej ostrości wzroku, które mają podłoże okulistyczne. Opisano rzadkie przypadki zaćmy i zapalenia nerwu wzrokowego. W okresie po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano w niektórych przypadkach występowanie wyżej wymienionych działań niepożądanych leku z odwracalnym lub nieodwracalnym, częściowym lub całkowitym upośledzeniem wzroku (ślepotą), zwłaszcza w przypadku zwiększenia dawki lub wydłużenia czasu trwania terapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 4.9). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zgłaszano wzrost poziomu transaminaz. Próba bromosulfaleinowa (ang. bromsulphalein test; BSP) jest to badanie czynności wątroby oparte na usuwaniu znanej ilości bromosulfaleiny z krwi w danym okresie czasu. Prawidłowe wartości jest to retencja mniejsza niż 5% na koniec 45-minutowego okresu czasu po dożylnej dawce 5 mg/kg masy ciała. Jest to przydatny test czynności komórek wątrobowych i zdolności detoksykacyjnych, ale nie ma zastosowania w przypadku żółtaczki na tle obturacji pozawątrobowych lub wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych. Retencja bromosulfaleiny (BSP) powyżej 5% była opisywana u 32 ze 141 pacjentek, u których wykonywano próbę, w tym u 5 z 43 pacjentek, które otrzymywały dawkę zbliżoną do obecnie zalecanej dawki klomifenu. Zwykle retencja była minimalna, o ile nie wiązała się z przedłużonym stosowaniem klomifenu lub z ewidentnie niezwiązaną chorobą wątroby. Inne badania czynności wątroby były zazwyczaj prawidłowe. W późniejszym badaniu, w którym pacjentki otrzymywały 6 kolejnych comiesięcznych kursów terapii klomifenem (50 lub 100 mg dziennie przez 3 dni) lub odpowiednio dobrane placebo próbę BSP wykonano u 94 pacjentek. Retencję powyżej 5% odnotowano u 11 pacjentek, z których 6 przyjmowało produkt leczniczy, a 5 placebo. W innym doniesieniu u 1 pacjentki stosującej 50 mg klomifenu dziennie wystąpiła żółtaczka w 19. dniu leczenia; biopsja wątroby wykazała zastój żółci bez cech zapalenia wątroby. Zaburzenia metabolizmu Hipertriglicerydemię, w niektórych przypadkach z zapaleniem trzustki, obserwowano u pacjentek z obecną wcześniej hipertriglicerydemią lub z rodzinnym wywiadem hipertriglicerydemii i (lub) z dawką i czasem leczenia wykraczającymi poza zarejestrowane zalecenia. 9 Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.