Cisplatinum Accord

Kiedy nie stosować leku Cisplatinum Accord - jeśli pacjent ma uczulenie na cisplatynę, podobne leki przeciwnowotworowe, inne związki zawierające platynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) - jeśli u pacjenta występuje bardzo mała liczba komórek krwi (tzw. ,,mielosupresja'') (lekarz sprawdzi to poprzez badanie krwi) - jeśli pacjentka karmi piersią - jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek - jeśli u pacjenta występują zaburzenia słuchu - jeśli pacjent jest odwodniony - jeśli pacjent musi otrzymać szczepionkę przeciw żółtej febrze Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, przed zastosowaniem tego leku należy skontaktować się z lekarzem. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Cisplatinum Accord należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką: - jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek objawy uszkodzenia nerwów (obwodowa neuropatia), takie jak uczucie mrowienia, drętwienia oraz osłabienie czucia dotyku. Pacjent będzie regularnie badany w kierunku tych objawów, a w razie konieczości, leczenie może zostać przerwane. - jeśli pacjent był poddawany radioterapii głowy. Lekarz przeprowadzi badania w celu określenia stężenia wapnia, sodu, potasu i magnezu we krwi, a także skontroluje morfologię krwi, czynność wątroby i nerek oraz układu nerwowego. Cisplatyna może wpływać na szpik kostny, powodując zmiany wytwarzania krwinek. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpią nietypowe krwawienia lub siniaki. Nie należy przyjmować aspiryny, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) ani innych leków bez konsultacji z lekarzem. Lekarz będzie często zlecał badanie krwi i sprawdzał obecność objawów zakażenia. Cisplatyna może powodować problemy ze słuchem (ototoksyczność) i zaburzenia czynności nerek (nefrotoksyczność). Czynność nerek i słuch będą monitorowane przed oraz podczas leczenia. Jeśli wystąpią zmiany w słuchu, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent planuje zaszczepić się podczas leczenia cisplatyną. Należy unikać niektórych żywych szczepionek, ponieważ mogą one spowodować ciężkie zakażenia, a odpowiedź na inne rodzaje szczepionek (inaktywowane) może być osłabiona. Cisplatinum Accord a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, np.: - niektóre antybiotyki, takie jak cefalosporyny, aminoglikozydy i amfoterycyna B oraz niektóre substancje stosowane w badaniach obrazowych mogą powodować nasilenie działań niepożądanych cisplatyny, szczególnie zaburzenia czynności nerek - niektóre leki moczopędne zwane diuretykami pętlowymi, antybiotyki zwane aminoglikozydami i lek przeciwnowotworowy o nazwie ifosfamid mogą nasilać działania niepożądane cisplatyny w postaci utraty słuchu - bleomycyna (lek przeciwnowotworowy), metotreksat (stosowany w leczeniu nowotworów lub zapalenia stawów) i paklitaksel (lek przeciwnowotworowy) mogą powodować więcej działań niepożądanych podczas jednoczesnego stosowania z cisplatyną - cisplatyna może zmniejszać skuteczność leków przeciwdrgawkowych (stosowanych w leczeniu padaczki); może być konieczne oznaczenie stężenia fenytoiny we krwi - skuteczność doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) może ulegać zmianie. Lekarz będzie monitorował wyniki badań krwi. - buklizyna, cyklizyna i meklozon (leki przeciwhistaminowe), loksapina, fenotiazyny i tioksanteny (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych) oraz trimetobenzaminy (leki stosowane w zapobieganiu nudnościom i wymiotom) mogą maskować objawy zaburzeń równowagi (takie jak zawroty głowy lub szumy uszne) - cisplatyna może nasilać działania niepożądane ifosfamidu (lek przeciwnowotworowy) - piroksydyna (witamina B6) i altretamina (lek przeciwnowotworowy) stosowane w skojarzeniu z cisplatyną w leczeniu zaawansowanego raka jajnika mogą skrócić czas rekonwalescencji. Lekarz omówi to z pacjentką. - bleomycyna i etopozyd (leki przeciwnowotworowe) stosowane w skojarzeniu z cisplatyną i litem (stosowanym w leczeniu chorób psychicznych) mogą zmniejszać stężenie litu we krwi. Zaleca się monitorowanie stężenia litu. - szczepionki przeciw żółtej gorączce nie wolno stosować jednocześnie z leczeniem cisplatyną ze względu na ryzyko śmierci w wyniku szczepienia. Zaleca się stosowanie nieaktywnej szczepionki. - leki przeciw dnie moczanowej, takie jak allopurynol, kolchicyna, probenecyd lub sulfinpirazon zmniejszają stężenie kwasu moczowego we krwi. Lekarz może zmienić dawkę leku Cisplatinum Accord. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ciąża Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ze względu na możliwość wystąpienia wad wrodzonych, pacjentki powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia cisplatyną i przez co najmniej 7 miesięcy po zakończeniu leczenia. Cisplatyny nie wolno stosować w okresie ciąży, chyba że wyraźnie zaleci to lekarz. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Karmienie piersią Nie należy stosować tego leku, jeśli pacjentka karmi piersią. Płodność Pacjenci płci męskiej powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji oraz nie powinni podejmować prób spłodzenia dziecka podczas leczenia cisplatyną i przez co najmniej 4 miesiące po jego zakończeniu. Leczenie cisplatyną może potencjalnie spowodować trwałą bezpłodność u mężczyzn. Zaleca się, aby mężczyźni, którzy chcą w przyszłości zostać ojcami, zasięgnęli porady dotyczącej przechowywania nasienia w stanie zamrożonym (kriokonserwacja) przed rozpoczęciem leczenia. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane mogące zmniejszać taką zdolność. Cisplatinum Accord zawiera sód Ten lek zawiera 3,5 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym ml. Odpowiada to 0,18% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Ten lek można przygotować używając roztworów zawierających sód. Należy to dodatkowo wziąć pod uwagę, jeśli pacjent stosuje dietę o niskiej zawartości soli (sodu).

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie powiadomić lekarza: - ciężka reakcja alergiczna - może wystąpić nagła swędząca wysypka (pokrzywka), obrzęk dłoni, stóp, kostek, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła (mogące powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu) nagłe zaczerwienie skóry oraz wrażenie, że pacjent zemdleje - silny ból w klatce piersiowej, który może promieniować do szczęki lub ramienia, pocenie się, duszność i nudności (zawał mięśnia sercowego) - omdlenia lub drgawki - problemy ze słuchem – może wystąpić dzwonienie w uszach lub utrata słuchu (ototoksyczność) - problemy z nerkami i moczem - nadmierne zmęczenie i ogólne złe samopoczucie, które mogą być objawami zmniejszonej liczby krwinek (mielosupresja). Zostanie to potwierdzone badaniem krwi. Są to ciężkie działania niepożądane. Pacjent może wymagać pilnej pomocy medycznej. Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów) - zmniejszenie czynności szpiku kostnego (może wpływać na wytwarzanie komórek krwi) - zmniejszenie liczby białych krwinek, co zwiększa ryzyko zakażeń (leukopenia) - zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko wystąpienia siniaków i krwawień (małopłytkowość) - zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, mogące powodować osłabienie i bladość skóry (niedokrwistość) - zmniejszenie stężenia sodu we krwi - wysoka temperatura Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) - silny ból lub obrzęk w obrębie nóg, ból w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu (co może świadczyć o niebezpiecznych zakrzepach krwi w żyle) - szybka, nieregularna lub powolna akcja serca - posocznica (zatrucie krwi) Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów) - ciężka reakcja alergiczna (patrz wyżej) - zaburzenia sluchu (ototoksyczność) - zmniejszenie stężenia magnezu we krwi - nieprawidłowe wytwarzanie plemników Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów) - zwiększone ryzyko ostrej białaczki - drgawki (napady padaczkowe) - omdlenia, ból głowy, dezorientacja i utrata wzroku - utrata pewnych funkcji mózgu, w tym dysfunkcja mózgu charakteryzująca się występowaniem skurczów i obniżonym poziomem świadomości - dysfunkcja mózgu (dezorientacja, niewyraźna mowa, czasami ślepota, utrata pamięci i porażenie) - zawał mięśnia sercowego - zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - obwodowa neuropatia nerwów czuciowych, charakteryzująca się łaskotaniem, swędzeniem lub mrowieniem bez przyczyny, czasem z utratą zmysłu smaku, dotyku lub wzroku, nagłym przeszywającym bólem szyi, pleców i nóg podczas pochylania do przodu Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów) - zatrzymanie akcji serca Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych) - objawy zakażenia, takie jak gorączka lub ból gardła - niedokrwistość hemolityczna - niewłaściwe uwalnianie wazopresyny (ADH), mogące prowadzić do małego stężenia sodu we krwi i zatrzymania wody w organizmie - zwiększenie aktywności amylazy (enzym) we krwi - odwodnienie - zmniejszenie stężenia wapnia, fosforanów i potasu we krwi - wysoki poziom kwasu moczowego we krwi - skurcze mięśni - choroba kręgosłupa mogąca powodować uczucie ,,porażenia prądem elektrycznym'' w obrębie kończyn - utrata smaku - problemy ze wzrokiem (niewyraźne widzenie, dziwne kolory, utrata wzroku lub ból oka) - dzwonienie w uszach lub głuchota - problemy z sercem - nietypowe uczucie zimna lub białe dłonie i stopy - mrowienie, drętwienie lub drżenie rąk, stóp, ramion lub nóg - uporczywy ból głowy - nudności lub wymioty - brak apetytu, jadłowstręt - czkawka - biegunka - zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - trudności z oddychaniem - duszność, ból w klatce piersiowej, szczególnie przy wdechu, odkrztuszanie krwi - zaburzenia nerek lub oddawania moczu - utrata włosów - wysypka - bardzo silne zmęczenie/osłabienie - obrzęk lub bolesność w miejscu wstrzyknięcia - skurcze mięśni - uczucie pieczenia lub kłucia - nieoczekiwane krwawienie lub zasinienia - zespół hemolityczno-mocznicowy, który może powodować zmiany w nerkach i krwi. Cisplatyna może powodować zaburzenia krwi, wątroby i nerek. Lekarz zleci pobranie próbek krwi w celu zbadania tych zaburzeń. Lekarz zleci pobranie próbek krwi w celu sprawdzenia tych zaburzeń i monitorowania stężenia elektrolitów. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na cisplatynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub inne związki zawierające platynę. Cisplatyna powoduje nefrotoksyczność, która może mieć charakter kumulacyjny. Jest zatem przeciwwskazana u pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Wykazano również, że cisplatyna ma skumulowane działanie neurotoksyczne (w szczególności ototoksyczne) i nie należy jej podawać pacjentom z wcześniej występującym uszkodzeniem słuchu. Cisplatyna jest również przeciwwskazana u pacjentów z mielosupresją oraz u osób odwodnionych. Pacjentki otrzymujące cisplatynę nie powinny karmić piersią (patrz punkt 4.6). Jednoczesne podawanie szczepionki przeciw żółtej febrze jest przeciwwskazane.

Cisplatyna powinna być podawana wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa w specjalistycznych placówkach w warunkach umożliwiających odpowiednie monitorowanie i nadzór. Powinien być dostępny odpowiedni sprzęt medyczny w celu kontroli reakcji anafilaktycznych. Cisplatyna reaguje z metalicznym aluminium powodując strącenie czarnego osadu platyny. Należy unikać stosowania zawierających aluminium zestawów infuzyjnych, igieł, cewników i strzykawek. Przed podaniem roztworu pacjentowi należy sprawdzić klarowność roztworu i brak obecności cząstek stałych. Cisplatyny w postaci roztworu do infuzji nie należy mieszać z innymi produktami leczniczymi lub substancjami dodatkowymi. Właściwe monitorowanie stanu pacjenta, leczenie choroby i postępowanie w razie powikłań jest możliwe tylko wtedy, gdy ustalono odpowiednie rozpoznanie i dostępne są określone warunki leczenia. Należy oznaczyć następujące parametry i czynność narządów przed, w trakcie i po podaniu cisplatyny: • czynność nerek • czynność wątroby • czynność układu krwiotwórczego (liczba krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi) • stężenie elektrolitów w surowicy (wapń, sód, potas, magnez) Badania należy powtarzać co tydzień przez cały okres leczenia cisplatyną. Ponowne podanie cisplatyny należy odłożyć do czasu uzyskania prawidłowych wartości następujących parametrów: - stężenie kreatyniny w surowicy ≤130 mikromol/l (1,5 mg/ 100 ml) - mocznik <25 mg/dl - krwinki białe >4 000/mikrolitr (>4,0x109/l) - płytki >100 000/mikrolitr (>100 x 109/l) - audiogram: wyniki w granicach normy Nefrotoksyczność Cisplatyna powoduje ciężkie kumulacyjne działania nefrotoksyczne, które mogą nasilić antybiotyki aminoglikozydowe. Cisplatyny nie należy podawać częściej niż raz na 3-4 tygodnie. W celu podtrzymania wydalania moczu i zmniejszenia toksycznego wpływu na nerki zaleca się podawanie cisplatyny we wlewie dożylnym trwającym od 6 do 8 godzin (patrz punkt 4.2). Nie należy podawać powtórnych kursów cisplatyny, chyba że stężenie kreatyniny w surowicy wynosi poniżej 1,5 mg/ 100 ml (130 mikromol/l) lub mocznika we krwi poniżej 25 mg/ 100 ml (9 mmol/l), a stężenia we krwi mają akceptowalną wartość.Ponieważ toksyczne działanie cisplatyny na nerki ma charakter kumulacyjny, przed rozpoczęciem leczenia i przed każdym kolejnym kursem należy wykonać pomiar BUN, stężenia kreatyniny w surowicy lub współczynnika przesączania kłębuszkowego (ang. Glomerular Filtration Rate, GFR)/współczynnika klirensu kreatyniny (ang. Creatinine Clearance Rate, CCr). Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie przed i w trakcie leczenia, aby zminimalizować ryzyko toksycznego działania na nerki. Oddawanie moczu w ilości 100 ml na godzinę lub większej będzie sprzyjać zminimalizowaniu nefrotoksyczności cisplatyny. Można to osiągnąć przez wstępne nawodnienie 2 litrami odpowiedniego roztworu dożylnego i podobne leczenie nawodniające po zastosowaniu cisplatyny (zalecane 2500 ml/m2 pc. na 24 godziny). Jeśli intensywne nawodnienie jest niewystarczające do utrzymania odpowiedniego wydalania moczu, można podać diuretyk osmotyczny (np. 10% roztwór mannitolu). Należy zachować szczególną ostrożność, gdy pacjentom leczonym cisplatyną podaje się jednocześnie inne, potencjalnie nefrotoksyczne leki (patrz punkt 4.5). Czynność szpiku kostnego U pacjentów otrzymujących cisplatynę należy często kontrolować morfologię krwi obwodowej. Chociaż toksyczność hematologiczna jest zwykle umiarkowana i odwracalna, może wystąpić ciężka małopłytkowość i leukopenia. U pacjentów, u których wystąpi trombocytopenia, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności: ostrożność przy wykonywaniu zabiegów inwazyjnych; ocena w kierunku obecności krwawienia lub siniaków; badanie moczu, stolca i wymiotów na obecność krwi utajonej; unikanie stosowania aspiryny i innych NLPZ. Pacjentów, u których wystąpiła leukopenia, należy uważnie obserwować w kierunku objawów zakażenia. Mogą oni wymagać zastosowania antybiotykoterapii oraz przetoczenia produktów krwiopochodnych (patrz punkt 4.8). Czynność ośrodkowego układu nerwowego Wiadomo, że cisplatyna wywołuje neurotoksyczność. Dlatego u pacjentów otrzymujących leczenie zawierające cisplatynę uzasadnione jest przeprowadzanie regularnych badań neurologicznych. Odnotowano przypadki wystąpienia ciężkiej neuropatii. Tego rodzaju neuropatie mogą mieć charakter nieodwracalny i objawiać się występowaniem parestezji, arefleksji oraz utratą czucia proprioceptywnego i odczuwaniem wibracji. Odnotowano również przypadki utraty funkcji motorycznych. Ototoksyczność Cisplatyna może powodować skumulowaną ototoksyczność, która jest bardziej prawdopodobna w przypadku stosowania dużych dawek. Audiometrię należy wykonać przed rozpoczęciem terapii, a audiogramy powtórzyć w przypadku wystąpienia objawów słuchowych lub ujawnienia się klinicznych zmian słuchu. Klinicznie istotne pogorszenie słuchu może wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia. Zgłaszano również toksyczność przedsionkową (patrz punkt 4.8). Ototoksyczność obserwowano nawet u 31% pacjentów leczonych pojedynczą dawką cisplatyny wynoszącą 50 mg/m2 pc. Objawy obejmowały szumy uszne i (lub) utratę słuchu w zakresie wysokich częstotliwości (4000 do 8000 Hz). Sporadycznie może wystąpić zmniejszona zdolność słyszenia tonów konwersacyjnych. Działanie ototoksyczne może być bardziej nasilone u dzieci otrzymujących cisplatynę. Utrata słuchu może być jednostronna lub obustronna i zwykle staje się częstsza oraz poważniejsza w przypadku powtarzanych dawek. Głuchota występująca po początkowej dawce cisplatyny była zgłaszana rzadko. Ototoksyczność może nasilić się po uprzednim jednoczesnym naświetlaniu czaszki i może być związana z maksymalnym stężeniem cisplatyny w osoczu. Nie jest jasne, czy ototoksyczność wywołana cisplatyną jest odwracalna. Należy starannie obserwować, czy nie występuje ototoksyczność, mielosupresja i reakcje anafilaktyczne (patrz punkt 4.8). Reakcje alergiczne Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających platynę, w większości przypadków mogą wystąpić reakcji nadwrażliwości, pojawiające się najczęściej w trakcie wlewu i wymagające przerwania wlewu oraz zastosowania odpowiedniego leczenia objawowego. Odnotowywano występowanie reakcji krzyżowych, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem w związku ze stosowaniem wszystkich związków platyny.(patrz punkty 4.3 i 4.8). Czynność wątroby i morfologia krwi Czynność wątroby oraz morfologia krwi muszą być kontrolowane w regularnych odstępach czasowych. Działanie rakotwórcze W rzadkich przypadkach odnotowywano u ludzi występowanie ostrej białaczki związane ze stosowaniem cisplatyny, któremu zwykle towarzyszyły inne czynniki wywołujące białaczkę. Cisplatyna ma działanie rakotwórcze u myszy i szczurów (patrz punkt 5.3). Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Podczas podawania cisplatyny mogą wystąpić reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Ze względu na możliwość wynaczynienia, zalecane jest ścisłe monitorowanie miejsca wlewu ze względu na wystąpienie ewentualnej infiltracji podczas podawania leku. Obecnie nie jest znane swoiste leczenie reakcji wywołanych wynaczynieniem. Wpływ na przewód pokarmowy Nudności i wymioty mogą być intensywne i wymagać odpowiedniego leczenia przeciwwymiotnego. Działanie immunosupresyjne/Zwiększona podatność na zakażenia Podanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek pacjentom z odpornością obniżoną przez chemioterapeutyki, w tym przez cisplatynę, może spowodować ciężkie lub śmiertelne zakażenia. Należy unikać szczepienia żywymi szczepionkami u pacjentów otrzymujących cisplatynę. Można podawać zabite lub inaktywowane szczepionki, jednak odpowiedź na takie szczepionki może być osłabiona. Szczepionka przeciw żółtej gorączce jest bezwzględnie przeciwwskazana ze względu na ryzyko śmiertelnej ogólnoustrojowej choroby poszczepiennej (patrz punkt 4.3). Ostrzeżenie dotyczące substancji pomocniczych Ten produkt leczniczy zawiera 3,5 mg sodu na ml, co odpowiada 0,18% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Cisplatynę można przygotowywać do podawania z roztworami zawierającymi sód (patrz punkt 6.6), co należy rozważyć w odniesieniu do całkowitej ilości sodu ze wszystkich źródeł, którą otrzyma pacjent.

Cisplatynę można stosować w skojarzeniu z innymi cytostatykami o odpowiednich mechanizmach działania. W takich przypadkach może wystąpić toksyczność addytywna. Hamowanie czynności szpiku wywołane przez cisplatynę będzie sumować się z istniejącym zaburzeniem lub podobną toksycznością innych, podawanych jednocześnie leków, takich jak cefalorydyna, furosemid, aminoglikozydy itp. Substancje nefrotoksyczne Jednoczesne stosowanie nefrotoksycznych (np. cefalosporyny, aminoglikozydów, amfoterycyny B lub substancji kontrastujących) produktów leczniczych nasila toksyczne działanie cisplatyny na nerki. Nefrotoksyczność może ulegać nasileniu przez antybiotyki aminoglikozydowe podawane jednocześnie lub 1-2 tygodnie po leczeniu cisplatyną. Podczas leczenia cisplatyną nie zaleca się jednoczesnego stosowania innych, potencjalnie nefrotoksycznych leków (np. amfoterycyny B). Leki wydalane przez nerki W trakcie lub po zakończeniu leczenia cisplatyną zaleca się ostrożność w przypadku substancji wydalanych głównie przez nerki, np. leków cytostatycznych, takich jak bleomycyna i metotreksat, ze względu na potencjalnie zmniejszoną eliminację przez nerki. Toksyczność ifosfamidu wobec nerek może być nasilona w trakcie jednoczesnego podawania cisplatyny lub u pacjentów uprzednio leczonych cisplatyną. W kilku przypadkach zaobserwowano obniżenie stężenia litu we krwi po leczeniu cisplatyną w skojarzeniu z bleomycyną i etopozydem. Dlatego zaleca się monitorowanie wartości litu. Leki ototoksyczne Jednoczesne i (lub) sekwencyjne stosowanie leków ototoksycznych (np. aminoglikozydy, diuretyki pętlowe) nasila ototoksyczny wpływ cisplatyny na czynność narządu słuchu, zwłaszcza w przypadku zaburzenia czynności nerek. Z wyjątkiem pacjentów otrzymujących dawki cisplatyny większe niż 60 mg/m2 pc., u których wydalanie moczu jest mniejsze niż 1000 ml na 24 godziny, nie należy stosować wymuszonej diurezy przy użyciu diuretyków pętlowych, ze względu na możliwe uszkodzenie nerkowych dróg moczowych oraz ototoksyczność. Ifosfamid zwiększa ryzyko utraty słuchu wskutek jednoczesnego stosowania z cisplatyną. Doustne leki przeciwzakrzepowe W przypadku jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych wskazane jest regularne oznaczanie INR. Leki przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny i inne Jednoczesne stosowanie leków przeciwhistaminowych, buklizyny, cyklizyny, loksapiny, meklozyny, fenotiazyn, pochodnych tioksantenu lub trimetobenzamidów może maskować objawy ototoksyczności (takie jak zawroty głowy i szum uszny). Pyroksydyna w skojarzeniu z altretaminą W randomizowanym badaniudotyczącym leczenia zaawansowanego raka jajnika jednoczesne podanie pirydoksyny i altretaminy (heksametylomelaminy) z cisplatyną miało negatywny wpływ na odpowiedź na leczenie. Paklitaksel Leczenie cisplatyną przed podaniem wlewu paklitakselu może zmniejszać klirens paklitakselu o 33% i dlatego może nasilać jego neurotoksyczność. Substancje przeciwdrgawkowe/Leki przeciwpadaczkowe Podczas leczenia cisplatyną stężenia leków przeciwdrgawkowych w surowicy mogą utrzymywać się na poziomie subterapeutycznym. Na przykład u pacjentów otrzymujących cisplatynę i fenytoinę, stężenie fenytoiny w surowicy może być zmniejszone. Jest to prawdopodobnie spowodowane zmniejszonym wchłanianiem i (lub) zwiększonym metabolizmem. Należy monitorować stężenie fenytoiny w osoczu i odpowiednio dostosowywać dawkę. Leki przeciw dnie moczanowej Cisplatyna może zwiększać stężenie kwasu moczowego we krwi, dlatego u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciw dnie moczanowej, takie jak allopurynol, kolchicyna, probenecyd lub sulfinpirazon, może być konieczne dostosowanie dawki tych leków w celu kontroli hiperurykemii i dny moczanowej. Cisplatyna może wchodzić w interakcje z glinem (patrz punkt 4.2).

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi cisplatyny były zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia i niedokrwistość), żołądkowo-jelitowe (jadłowstręt, nudności, wymioty i biegunka), zaburzenia ucha (uszkodzenie słuchu), zaburzenia czynności nerek (niewydolność nerek, nefrotoksyczność, hiperurykemia) i gorączka. U około jednej trzeciej pacjentów po podaniu pojedynczej dawki cisplatyny zgłaszano ciężkie toksyczne działania na nerki, szpik kostny i uszy. Działania te są zwykle zależne od dawki i kumulują się. Ototoksyczność może być cięższa u dzieci. Częstość występowania działań niepożądanych określono według następującej konwencji: Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego cisplatynę do obrotu Klasyfikacja układów i narządów Częstość działań niepożądanych Działanie niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Nieznana Zakażeniaa Często Posocznica Zakażenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Zahamowanie czynności szpiku kostnego, trombocytopenia, leukopenia, niedokrwistość Nieznana Niedokrwistość hemolityczna z dodatnim odczynem Coombsa Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym cysty i polipy) Rzadko Ostra białaczka Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często Reakcje anafilaktoidalneb Zaburzenia endokrynologiczne Nieznana Zwiększona aktywność amylazy we krwi, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. syndrome of inappropriate secretion of antidiuretic hormone, SIADH) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Nieznana Odwodnienie, hipokaliemia, hipofosfatemia, hiperurykemia, hipokalcemia, tężyczka Niezbyt często Hipomagnezemia Bardzo często Hiponatremia Zaburzenia układu nerwowego Nieznana Udar mózgu, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, utrata smaku, zapalenie tętnic mózgowych, objaw Lhermitte’a, mielopatia, neuropatia autonomiczna Rzadko Drgawki, neuropatia obwodowa, leukoencefalopatia, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii Zaburzenia oka Nieznana Niewyraźne widzenie, daltonizm nabyty, ślepota korowa, zapalenie nerwu wzrokowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, pigmentacja siatkówki Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Ototoksyczność Nieznana Szum w uszach, głuchota Zaburzenia serca Nieznana Zaburzenia serca Często Zaburzenia rytmu serca, bradykardia Rzadko Zawał mięśnia sercowego Bardzo rzadko Zatrzymanie czynności serca Zaburzenia naczyniowe Często Żylna choroba zakrzepowo- zatorowa Nieznana Mikroangiopatia zakrzepowa (zespół hemolityczno- mocznicowy), zespół Raynauda Zaburzenia żołądka i jelit Nieznana Wymioty, nudności, jadłowstręt, czkawka, biegunka Rzadko Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieznana Zwiększenie aktywności aminotransferaz i bilirubiny we krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieznana Zator tętnicy płucnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana Wysypka, łysienie Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe, tkanki łącznej i kości Nieznana Skurcze mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieznana Ostra niewydolność nerek, niewydolność nerekc , zaburzenia czynności kanalików nerkowych Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często Nieprawidłowa spermatogeneza Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Nieznana Gorączka (bardzo często), osłabienie, złe samopoczucie, wynaczynienie w miejscu wkłuciad a: powikłania związane z infekcjami w niektórych przypadkach prowadziły do śmierci pacjenta b: objawy obejmujące obrzęk twarzy, nagłe zaczerwienienie skóry, świszczący oddech, skurcz oskrzeli, tachykardia, niedociśnienie zostaną podane w nawiasach w tabeli działań niepożądanych. c: zwiększenie stężenia kreatyniny oraz azotu mocznikowego we krwi, kwasu moczowego w osoczu i (lub) zmniejszenie klirensu kreatyniny zostało zaklasyfikowane wspólnie jako zaburzenie czynności/ niewydolność nerek. d: miejscowa toksyczność wobec tkanek miękkich w tym zapalenie tkanki łącznej, zwłóknienia i martwica (często), ból (często), obrzęk (często), rumień (często) będące wynikiem wynaczynienia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.