Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 1 lek
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
Hiperfosfatemiawskazanie z ChPL źródło: „Wskazaniami do stosowania produktu leczniczego Calcifar są: hipokalcemia z hiperfosfatemią u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej” · ChPL, pkt 4.1
Osteoporozawskazanie z ChPL źródło: „Wskazaniami do stosowania produktu leczniczego Calcifar są: profilaktycznie – uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy” · ChPL, pkt 4.1
Przeziębieniewskazanie z ChPL źródło: „Wskazaniami do stosowania produktu leczniczego Calcifar są: wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
białybezbarwny Kapsułki twarde o rozmiarze 0EL z przezroczystym jasnoniebieskim korpusem i przezroczystym jasnoniebieskim wieczkiem, zawierające białą lub prawie białą mieszaninę. Blister PVC/PVDC/Aluminium. Blistry pakowane są w pudełka tekturowe wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „Węglan wapnia nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie zaleca się poniżej 12 lat źródło: „Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.” · ChPL, pkt 4.2
Maksymalna dawka wg dokumentu
1 kapsułka 998,5 mg = ~83,2% maksymalnej dawki dobowej dla dorosłych wg ChPL (1200 mg na dobę; ChPL, pkt 4.2). Udział jednej jednostki w liczbie z dokumentu, nie zalecenie. Liczone automatycznie i mogą być błędne; dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, a wiążąca jest ulotka.
1200 mg (3 kapsułki) na dobę · dorośli · pod nagłówkiem „Zwykle stosuje się następujące dawkowanie:” źródło: „Nie należy stosować więcej niż 1200 mg jonów wapnia na dobę, czyli więcej niż 3 kapsułki twarde produktu leczniczego Calcifar.” · ChPL, pkt 4.2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dorośli: „Dorośli Kobiety w ciąży i karmiące piersią Kobiety po menopauzie niestosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ)” źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
Ciąża i karmienie piersią: „Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.”
Ciąża: „Ciąża W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu.”
Karmienie piersią„Karmienie piersią W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.”
jedzenie i napoje„Podczas leczenia dużymi dawkami, a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D, tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń (takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii z późniejszymi zaburzeniami czynności nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym.”źródło: Ulotka, pkt 2
jedzenie i napoje: „Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia jednocześnie z pokarmami z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.” źródło: Ulotka, pkt 2
jedzenie i napoje: „Zaleca się stosowanie leku w czasie posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 2
jedzenie i napoje: „Zaleca się zażywanie leku podczas posiłku.” źródło: Ulotka, pkt 3
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dobowe, które przedstawia się następująco:
Kategoria wiekowa
Ilość w mg (w przeliczeniu na wapń elementarny)
Dorośli Kobiety w ciąży i karmiące piersią Kobiety po menopauzie niestosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ)
Dawkowanie wg wieku (tabela z dokumentu): Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dobowe, które przedstawia się następująco:
Kategoria wiekowa
Ilość w mg (w przeliczeniu na wapń elementarny)
Dorośli Kobiety w ciąży i karmiące piersią Kobiety po menopauzie niestosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) Kobiety po menopauzie stosujące HTZ Wszystkie osoby w wieku powyżej 65 lat
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Calcifar
Kiedy nie stosować leku Calcifar:
– jeśli pacjent ma uczulenie na węglan wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
– przy zwiększonym stężeniu wapnia we krwi i nadmiernym wydalaniu wapnia w moczu, np.
przy nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D3, nowotworach
odwapniających, takich jak szpiczaki i nowotworach dających przerzuty do kości, w ciężkiej
niewydolności nerek, sarkoidozie;
– w kamicy nerkowej;
– przy leczeniu glikozydami nasercowymi;
– w ciężkiej hiperkalciurii (nadmiernym wydalaniu wapnia z moczem).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we
krwi podczas stosowania leku.
Podczas leczenia dużymi dawkami, a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D,
tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń
(takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii z późniejszymi zaburzeniami czynności
nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym. Ryzyko to dotyczy także kobiet w ciąży przyjmujących
duże dawki wapnia i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U tych pacjentów należy kontrolować
stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność nerek.
Pacjenci leczeni glikozydami nasercowymi przed zastosowaniem preparatów wapnia powinni poradzić
się lekarza, gdyż jednoczesne przyjmowanie obu leków może nasilić działanie glikozydów na serce i
spowodować ryzyko zaburzeń rytmu.
Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Lek Calcifar a inne leki
Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość
jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia
we krwi. W przypadkach jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy
krwi.
Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo, zmniejszają wchłanianie wapnia i może
być konieczne zwiększenie jego dawki.
Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie z przewodu pokarmowego jednocześnie
zażytych antybiotyków tetracyklinowych i związków fluoru. Leki te należy podawać w odstępie 2
godzin.
Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych
antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.
Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym zwiększać toksyczność glikozydów
nasercowych. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować czynność
serca (elektrokardiogram) i stężenie wapnia we krwi.
Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze
względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego
stosowania.
Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 IU
(jednostek międzynarodowych) na dobę, zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu
pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia. Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i lekiem
Calcifar należy systematycznie kontrolować stężenie wapnia.
Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.
Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w
pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli
wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia jednocześnie z pokarmami z dużą
zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt dużego stężenia
wapnia we krwi).
Leki moczopędne osmotyczne, rtęciowe, furosemid, kwas etakrynowy hamują wtórne wchłanianie
jonów wapnia w początkowym odcinku nefronów; następuje zwiększenie wydalania jonów wapnia z
moczem. Leki moczopędne zakwaszające, zwiększają wydalanie jonów wapnia z moczem na skutek
zmniejszania wiązania się jonów wapnia z białkami wiążącymi wapń (CaBP). Zwiększone wydalanie
jonów wapnia z moczem obserwuje się także po podaniu kofeiny
Stosowanie leku Calcifar z jedzeniem i piciem
Zaleca się stosowanie leku w czasie posiłku.
Nie należy przyjmować tego leku w połączeniu z niektórymi produktami spożywczymi, takimi jak
szpinak, rabarbar czy pełne ziarna, ponieważ zawarte w nich kwas szczawiowy i kwas fitynowy mogą
tworzyć nierozpuszczalne sole wapnia i w ten sposób zmniejszać wchłanianie wapnia.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano
ryzyka zagrożenia dla płodu.
Karmienie piersią
W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych
nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
– nadmierne stężenie wapnia we krwi, nadmierne wydalanie wapnia w moczu.
Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób)
– zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka.
– świąd, wysypka, pokrzywka.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
– zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu (patrz punkt
“Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Calcifar”). Zespół mleczno-alkaliczny jest
zazwyczaj odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu (działanie moczopędne
wywołane roztworem fizjologicznym soli, zastosowanie kwasu pamidronowego).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1;
– hiperkalcemia spowodowana nadczynnością przytarczyc, nadczynnością tarczycy,
hiperwitaminozą D, nowotworami odwapniającymi bez przerzutów do kości, nowotworami
dającymi przerzuty do kości, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, sarkoidozą;
– ciężka hiperkalciuria;
– kamica nerkowa;
– leczenie glikozydami naparstnicy.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforanów
we krwi podczas stosowania produktu leczniczego.
U pacjentów z chorobami serca należy pamiętać, że stosowanie glikozydów naparstnicy jest
przeciwwskazaniem do podawania węglanu wapnia.
Podczas leczenia dużymi dawkami, a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D,
tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń
(takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii z późniejszymi zaburzeniami czynności
nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym. Ryzyko to dotyczy także kobiet w ciąży przyjmujących
duże dawki wapnia i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U tych pacjentów należy kontrolować
stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność nerek.
Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie tetracyklin i związków fluoru z przewodu
pokarmowego. Leki te należy podawać w odstępach około 2 godzin.
Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych
cefalosporyn oraz produktów zawierających żelazo.
Wapń nasila działanie digoksyny i innych glikozydów nasercowych i może zwiększać ich
toksyczność.
Produkt leczniczy osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.
Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 IU /dobę
zwiększa się znacząco absorpcja wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia.
Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i solami wapnia podawanymi doustnie, należy
monitorować stężenie wapnia.
Szczawiany i fosforany podawane jednocześnie z wapniem przyczyniają się do zmniejszenia jego
wchłaniania. Fosforany tworzą z wapniem trójzasadowy wapnia fosforan, który jest źle rozpuszczalny
w wodzie i nie ulega wchłanianiu. Kortykosteroidy hamują wydzielanie kalcytoniny i syntezę
1,25 (OH)2D3, co prowadzi do zmniejszania wchłaniania wapnia w jelitach i upośledzenia resorpcji
zwrotnej wapnia w kanalikach nerkowych. Tak indukowana hipokalcemia powoduje wtórną
nadczynność przytarczyc i nasiloną resorpcję osteoklastyczną pod wpływem parathormonu.
Moczopędne leki tiazydowe zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia w obrębie nefronów, zmniejszają
tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu ostatecznego, stwarzając ryzyko wystąpienia
hiperkalcemii.
Leki moczopędne osmotyczne, rtęciowe, furosemid, kwas etakrynowy hamują wtórne wchłanianie
Ca2+ w początkowym odcinku nefronów; następuje zwiększenie wydalania Ca2+ z moczem. Leki
moczopędne zakwaszające zwiększają wydalanie Ca2+ z moczem na skutek zmniejszania wiązania się
jonów wapnia z białkami wiążącymi wapń (CaBP). Zwiększone wydalanie Ca2+ z moczem obserwuje
się także po podaniu kofeiny.
Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze
względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego
stosowania.
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt dużego stężenia
wapnia we krwi).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Działania niepożądane uszeregowano według częstości występowania oraz klasyfikacji układów
i narządów (te najczęściej występujące podano jako pierwsze). Zastosowano następującą klasyfikację:
bardzo często (•1/10), często (•1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10
000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
niezbyt często: hiperkalcemia, hiperkalciuria.
częstość nieznana: zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu
(patrz punkt “Przedawkowanie”). Zespół mleczno-alkaliczny jest zwykle odwracalny po odstawieniu
i specjalnym leczeniu (diureza wywołana roztworem fizjologicznym soli, kwas pamidronowy).
Zaburzenia żołądka i jelit
rzadko: zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
rzadko: świąd, wysypka, pokrzywka.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa.
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.