Bympero
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Krka, d.d., Novo mesto
- Substancje czynne
- Bisoprololi fumaras + Perindoprilum argininum: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 4 pozycje
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| Bympero 5 mg + 5 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 90 tabl., 98 tabl. | na receptę (Rx) |
| Bympero 5 mg + 10 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 90 tabl., 98 tabl. | na receptę (Rx) |
| Bympero 10 mg + 5 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 90 tabl., 98 tabl. | na receptę (Rx) |
| Bympero 10 mg + 10 mg | Tabletki powlekane | 28 tabl., 30 tabl., 56 tabl., 60 tabl., 90 tabl., 98 tabl. | na receptę (Rx) |
Zamienniki o tej samej mocy i postaci · 9 leków
Ta sama substancja, moc i postać; kolejność alfabetyczna według nazwy, potem podmiotu, to nie jest ranking. Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Bisoprololi fumaras 5 mg + Perindoprilum argininum 5 mg (tabletki powlekane) · 2 leki
Bisoprololi fumaras 5 mg + Perindoprilum argininum 10 mg (tabletki powlekane) · 4 leki
Bisoprololi fumaras 10 mg + Perindoprilum argininum 5 mg (tabletki powlekane) · 1 lek
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Choroba wieńcowa wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Bympero jest wskazany jako terapia zastępcza, w leczeniu nadciśnienia tętniczego i (lub) stabilnej choroby wieńcowej (u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie i (lub) rewaskularyzacją), i (lub) stabilnej przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt Bympero jest wskazany jako terapia zastępcza, w leczeniu nadciśnienia tętniczego i (lub) stabilnej choroby wieńcowej (u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie i (lub) rewaskularyzacją) u dorosłych pacjentów odpowiednio kontrolowanych za pomocą bisoprololu i …” · ChPL, pkt 4.1 -
Nadciśnienie wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Bympero jest wskazany jako terapia zastępcza, w leczeniu nadciśnienia tętniczego i (lub) stabilnej choroby wieńcowej (u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie i (lub) rewaskularyzacją), i (lub) stabilnej przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną …” · ChPL, pkt 4.1
źródło: „Produkt Bympero jest wskazany jako terapia zastępcza, w leczeniu nadciśnienia tętniczego i (lub) stabilnej choroby wieńcowej (u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie i (lub) rewaskularyzacją) u dorosłych pacjentów odpowiednio kontrolowanych za pomocą bisoprololu i …” · ChPL, pkt 4.1 -
Zespół niewydolności serca wskazanie z ChPL
źródło: „Produkt Bympero jest wskazany jako terapia zastępcza, w leczeniu nadciśnienia tętniczego i (lub) stabilnej choroby wieńcowej (u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie i (lub) rewaskularyzacją), i (lub) stabilnej przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną …” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
- Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1 lub na którykolwiek inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE).
- Ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji niewydolności serca, wymagających stosowania dożylnych leków inotropowych.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez stosowania stymulatora serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego.
- Blok zatokowo-przedsionkowy.
- Objawowa bradykardia.
- Objawowe niedociśnienie tętnicze.
- Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc.
- Ciężkie postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub ciężkie postaci zespołu Raynauda.
- Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy (patrz punkt 4.4).
- Kwasica metaboliczna.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z uprzednim leczeniem inhibitorem ACE (patrz punkt 4.4).
- Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Bympero z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan. Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem Bympero przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5).
- Znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę (patrz punkt 4.4).
Bisoprololi fumaras 5 mg + Perindoprilum argininum 5 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabelki – Intragranular: Wapnia chlorek sześciowodny; Sodu węglan; Celuloza mikrokrystaliczna
- Rdzeń tabelki – Extragranular: Laktoza jednowodna; Skrobia żelowana, kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Mieszanka powlekająca (polidekstroza, wapnia węglan, hypromeloza, talk, triglicerydy); Żelaza tlenek żółty E 172; Żelaza tlenek czerwony E 172
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- laktoza: w składzie (Rdzeń tabelki – Extragranular)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- pomarańczowy owalny z linią podziału
Bympero, 5 mg + 5 mg, tabletki powlekane Pomarańczowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie tabletki. Po jednej stronie linii podziału, tabletka jest oznaczona literą B, a po drugiej stronie cyfrą 1. Wymiary tabletki: około 8 mm × 5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- pomarańczowy owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Bympero nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ale u niektórych pacjentów mogą wystąpić indywidualne reakcje związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie terapii albo w przypadku spożycia alkoholu. Z tego względu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji, według częstości
- bardzo często: Bradykardia
- często: Ból głowy**; Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Zaburzenia smaku; Parestezje; Senność; Nasilenie niewydolności serca; Często; Niezbyt często; Niezbyt często*; Rzadko*; Bardzo rzadko; Nieznana; Rzadko
- niezbyt często: Zaburzenia snu; Depresja; Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego; Arytmia; Niezbyt często; Rzadko; Często
- rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa; Eozynofilia; Pancytopenia; Agranulocytoza (patrz punkt 4.4); Leukopenia; Neutropenia (patrz punkt 4.4); Małopłytkowość (patrz punkt 4.4); Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH); Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5); Hiperkaliemia; ustępująca po przerwaniu leczenia; Hiponatremia; Zmiany nastroju; Koszmary senne; omamy; Splątanie; Omdlenie; Zaburzenia widzenia; Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek); Zaburzenia słuchu; Kołatanie serca; Tachykardia
- bardzo rzadko: Zapalenie spojówek; Szumy uszne
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Bympero u dzieci i młodzieży. Dane nie są dostępne. Z tego względu nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Produkt Bympero należy podawać w zależności od czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża W oparciu o istniejące dane dotyczące poszczególnych składników, produkt Bympero nie jest zalecany podczas pierwszego trymestru ciąży oraz jest przeciwwskazany podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży. Bisoprolol Bisoprolol ma działanie farmakologiczne, które może szkodliwie wpływać na ciążę i (lub) płód albo noworodka (zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, związane z opóźnieniem wzrostu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem lub przedwczesnym porodem oraz działaniami niepożądanymi (np. hipoglikemią i bradykardią) mogą wystąpić u płodu i noworodka). Jeśli jest konieczne leczenie beta-adrenolitykami, zaleca się stosowanie selektywnych beta1-adrenolityków.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie zaleca się stosowania produktu Bympero podczas karmienia piersią. Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego. Z tego względu, podczas podawania bisoprololu, nie zaleca się karmienia piersią. Ponieważ nie ma informacji dotyczącej stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, nie zaleca się stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka, a bardziej wskazane są inne metody leczenia o lepiej udokumentowanych profilach bezpieczeństwa.” - Płodność: „Płodność Nie ma danych klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Bympero.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Jeśli u pacjenta występuje umiarkowana choroba nerek, lekarz może zalecić połowę tabletki leku Bympero. Leku Bympero nie zaleca się pacjentom z ciężką chorobą nerek.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletkę produktu Bympero należy przyjmować w pojedynczej dawce raz na dobę, rano, przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem.” źródło: Ulotka, pkt 2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Zalecana dawka dobowa |
|---|---|
| ClCR ≥ 60 | Jedna tabletka produktu Bympero 5 mg + 5 mg. |
| 30 < ClCR < 60 | Połowa tabletki produktu Bympero 5 mg + 5 mg. |
| ClCR < 30 | Produkt nie jest odpowiedni. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawek za pomocą poszczególnych składników. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bympero
Kiedy nie stosować leku Bympero
- jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek beta-adrenolityk, na peryndopryl lub
którykolwiek inhibitor ACE, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca, która nagle się zaostrza i (lub) wymaga leczenia
szpitalnego;
- jeśli u pacjenta występuje wstrząs kardiogenny (ciężki stan serca spowodowany przez bardzo
małe ciśnienie tętnicze);
- jeśli pacjent ma chorobę serca, charakteryzującą się wolną lub nieregularną czynnością serca
(blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy,
zespół chorego węzła zatokowego);
- jeśli pacjent ma wolną częstość akcji serca;
- jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent ma ciężką astmę lub ciężką przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (takie jak zespół Raynauda), mogące
powodować mrowienie lub blednięcie albo sinienie palców rąk i nóg;
- jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, rzadki guz nadnerczy;
- jeśli u pacjenta występuje kwasica metaboliczna, stan, w którym krew zawiera za dużo kwasów;
- jeśli podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem ACE u pacjenta wystąpiły takie objawy, jak:
świszczący oddech, obrzęk twarzy, języka lub gardła, nasilony świąd albo ciężkie wysypki
skórne lub jeśli takie objawy występowały u pacjenta lub osoby spokrewnionej w jakichkolwiek
innych okolicznościach (stan nazywany obrzękiem naczynioruchowym);
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (lepiej także unikać stosowania leku Bympero
we wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii lub filtracji krwi inną metodą. Zależnie od
stosowanego urządzenia, lek Bympero może nie być odpowiedni dla pacjenta.
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, które powodują, że dostarczenie krwi do nerek jest
zmniejszone (zwężenie tętnicy nerkowej);
- jeśli pacjent przyjmował lub aktualnie przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan,
stosowany w leczeniu niewydolności serca, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (szybki obrzęk tkanek pod skórą w okolicy gardła) (patrz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności” oraz „Lek Bympero a inne leki”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bympero, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent ma cukrzycę;
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek (dotyczy też pacjentów po przeszczepieniu nerki) lub jeżeli
pacjent jest poddawany dializie;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia wątroby;
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej (zwężenie
głównego naczynia krwionośnego prowadzącego z serca), kardiomiopatię przerostową (choroba
mięśnia serca) lub zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie tętnicy zaopatrującej nerkę w krew);
- jeśli pacjent ma nieprawidłowo zwiększone stężenie hormonu, nazywanego aldosteronem, we
krwi (pierwotny aldosteronizm);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca lub jakiekolwiek inne choroby serca, takie jak zaburzenia
rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej podczas spoczynku (dławica Prinzmetala);
- jeśli u pacjenta stwierdzono kolagenozę (chorobę tkanki łącznej), taką jak toczeń rumieniowaty
układowy lub twardzina skóry;
- jeśli pacjent stosuje dietę o małej zawartości soli lub zamienniki soli kuchennej zawierające
potas (za duże stężenie potasu we krwi może powodować zmiany w częstości akcji serca);
- jeśli u pacjenta występowała ostatnio biegunka lub wymioty, lub pacjent jest odwodniony (lek
Bympero może powodować spadek ciśnienia tętniczego);
- jeśli pacjent jest poddawany zabiegowi aferezy LDL (usuwanie cholesterolu z krwi przy użyciu
specjalnego urządzenia), jest obecnie leczony przeciwalergicznie lub ma zostać poddany
leczeniu odczulającemu w celu zmniejszenia reakcji alergicznej na użądlenie pszczół i os;
- jeśli pacjent pozostaje na czczo lub jest na diecie;
- jeśli pacjent ma zostać poddany znieczuleniu i (lub) zabiegowi chirurgicznemu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia krążenia w kończynach;
- jeśli pacjent ma astmę lub przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma (lub miał) łuszczycę;
- jeśli pacjent ma guz nadnerczy (guz chromochłonny);
- jeśli pacjent ma zaburzenia tarczycy (lek Bympero może maskować objawy nadczynności
tarczycy);
- jeśli u pacjenta występuje obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna objawiająca się:
obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, trudnościami w połykaniu lub oddychaniu). Reakcja
ta może wystąpić w każdej chwili, podczas leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy,
należy przerwać przyjmowanie leku Bympero i skontaktować się niezwłocznie z lekarzem.
- u pacjentów rasy czarnej istnieje większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego,
a lek ten może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego niż u pacjentów innych
ras.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB)
(znane również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza
jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą;
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może kontrolować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach. Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
nie stosować leku Bympero”.
- pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego:
- racekadotryl (stosowany w leczeniu biegunki);
- syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy leków zwanych
inhibitorami mTOR (stosowane w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych
narządów oraz w leczeniu raka);
- sakubitryl (dostępny w leku złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan), stosowany
w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
- linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna oraz inne leki należące do grupy
leków zwanych gliptynami (stosowanymi w leczeniu cukrzycy).
Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Bympero, ponieważ może to spowodować ciężkie
pogorszenie czynności serca. Leczenia nie należy nagle przerywać, zwłaszcza u pacjentów z chorobą
wieńcową.
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Lek Bympero nie
jest zalecany we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest w ciąży
dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenie u dziecka, jeżeli jest
stosowany w tym czasie (patrz punkt „Ciąża”).
Dzieci i młodzież
Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Bympero a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Na działanie leku Bympero mogą mieć wpływ inne leki albo lek Bympero może zmieniać działanie
innych leków. Ten rodzaj oddziaływania może spowodować, że jeden lub oba leki będą mniej
skuteczne. Może także zwiększyć się ryzyko lub nasilenie działań niepożądanych.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- leki stosowane w kontrolowaniu ciśnienia tętniczego lub w chorobach serca (takie jak
amiodaron, amlodypina, klonidyna, glikozydy naparstnicy, diltiazem, dyzopiramid, felodypina,
flekainid, lidokaina, metylodopa, moksonidyna, prokainamid, propafenon, chinidyna,
rylmenidyna, werapamil);
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym antagonista receptora
angiotensyny II (ARB), aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować
leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub leki moczopędne (leki zwiększające
ilość wytwarzanego w nerkach moczu);
- leki oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), preparaty potasu lub zamienniki soli
zawierające potas, inne leki mogące zwiększać stężenie potasu w organizmie (takie jak
heparyna, lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów;
trimetoprim i kotrimoksazol, znany także jako lek złożony zawierający trimetoprim
i sulfametoksazol, stosowane w leczeniu zakażeń powodowanych przez bakterie);
- leki oszczędzające potas stosowane w leczeniu niewydolności serca: eplerenon i spironolakton
w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę;
- leki sympatykomimetyczne stosowane w leczeniu wstrząsu (adrenalina, noradrenalina,
dobutamina, izoprenalina, efedryna);
- estramustyna stosowana w leczeniu raka;
- leki, które stosuje się najczęściej w leczeniu biegunki (racekadotryl) lub w celu uniknięcia
odrzucenia przeszczepionych narządów (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki
należące do grupy leków zwanych inhibitorami mTOR). Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”.
- lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan (stosowany w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca). Patrz punkty „Kiedy nie stosować leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności”.
- lit stosowany w leczeniu manii lub depresji;
- pewne leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak imipramina, amitryptylina, inhibitory
monoaminooksydazy (inhibitory MAO; oprócz inhibitorów MAO-B);
- pewne leki stosowane w leczeniu schizofrenii (leki przeciwpsychotyczne);
- pewne leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, barbiturany, takie jak fenobarbital), leki
znieczulające stosowane w zabiegach chirurgicznych;
- leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany (leki powodujące, że naczynia
krwionośne stają się szersze), trimetoprim stosowany w leczeniu zakażeń;
- leki immunosupresyjne (zmniejszające reakcje obronne organizmu), takie jak cyklosporyna,
takrolimus, stosowane w leczeniu zaburzeń autoimmunologicznych lub po przeszczepieniu
narządów;
- allopurynol stosowany w leczeniu dny moczanowej;
- leki parasympatykomimetyczne stosowane w leczeniu stanów takich, jak: choroba Alzheimera
lub jaskra;
- podawane miejscowo beta-adrenolityki, stosowane w leczeniu jaskry (zwiększonego ciśnienia
w oku);
- meflochina stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii;
- baklofen stosowany w leczeniu sztywności mięśni w takich chorobach, jak stwardnienie
rozsiane;
- sole złota, szczególnie podawane dożylnie (stosowane w leczeniu objawów reumatoidalnego
zapalenia stawów);
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy, takie jak insulina, metformina, linagliptyna, saksagliptyna,
sitagliptyna, wildagliptyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak lub duże dawki
kwasu acetylosalicylowego, stosowane w leczeniu zapalenia stawów, bólu głowy, bólu lub
stanu zapalnego.
Lek Bympero z jedzeniem i piciem
Zaleca się zażywanie leku złożonego zawierającego bisoprolol i peryndopryl przed posiłkiem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Zazwyczaj lekarz
zaleci przerwanie przyjmowania leku Bympero przed zajściem w ciążę lub gdy tylko pacjentka dowie
się, że jest w ciąży oraz zaleci zażywanie innego leku zamiast leku Bympero. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero we wczesnym etapie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest
w ciąży dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenia u dziecka, jeżeli
jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka karmi lub zaczyna karmić piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero u matek, które karmią piersią, a lekarz może wybrać inną metodę leczenia,
jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza, gdy dziecko jest noworodkiem albo było urodzone
przedwcześnie.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty
głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po
zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem. W takiej sytuacji zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn może być zaburzona.
Lek Bympero zawiera sód i laktozę
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać przyjmowanie tego leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych:
- silne zawroty głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym (często – mogą
wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- nasilenie niewydolności serca powodujące znaczną duszność i (lub) zatrzymanie płynów
w organizmie (często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów);
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności
w oddychaniu (skurcz oskrzeli) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na
100 pacjentów);
- niezwykle szybkie lub nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa) lub
zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko – mogą wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- osłabienie siły mięśni rąk lub nóg, lub trudności z mówieniem, co może być objawem udaru
(bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha, promieniujący do pleców oraz
bardzo złe samopoczucie (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), co może być objawem zapalenia wątroby (bardzo rzadko
– może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- wysypka często rozpoczynająca się pojawieniem czerwonych, swędzących plam na twarzy,
ramionach lub nogach (rumień wielopostaciowy) (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie
u 1 na 10 000 pacjentów).
Lek Bympero jest zwykle dobrze tolerowany, ale tak jak w przypadku innych leków, u pacjentów
mogą wystąpić różne działania niepożądane, zwłaszcza na początku leczenia.
Należy natychmiast poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta wystąpi
którykolwiek z objawów niepożądanych wymienionych poniżej, lub jakikolwiek inny,
niewymieniony:
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- wolne bicie serca.
Częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy;
- zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego;
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
- zaburzenia smaku;
- mrowienie;
- drętwienie rąk lub stóp;
- zaburzenia widzenia;
- szumy uszne (wrażenie słyszenia dźwięków);
- uczucie ziębnięcia rąk lub stóp;
- kaszel;
- duszność;
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność lub
trudności z trawieniem, biegunka, zaparcie;
- reakcje alergiczne, takie jak wysypki, świąd;
- bolesne skurcze mięśni;
- uczucie zmęczenia;
- znużenie.
Niezbyt częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju;
- zaburzenia snu;
- depresja;
- suchość w jamie ustnej;
- nasilony świąd lub ciężkie wysypki;
- tworzenie się skupisk pęcherzy na skórze;
- zwiększona wrażliwość skóry na światło (reakcja nadwrażliwości na światło);
- pocenie;
- choroby nerek;
- impotencja;
- zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj krwinek białych);
- senność;
- omdlenie;
- kołatanie serca;
- częstoskurcz;
- nieregularna częstość akcji serca (zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego);
- zapalenie naczyń krwionośnych;
- zawroty głowy podczas wstawania;
- osłabienie mięśni;
- ból stawów;
- ból mięśni;
- ból w klatce piersiowej;
- złe samopoczucie;
- obrzęki obwodowe;
- gorączka;
- upadki;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: duże stężenie potasu we krwi, przemijające po
przerwaniu leczenia, małe stężenie sodu, hipoglikemia (bardzo małe stężenie cukru we krwi)
w przypadku pacjentów z cukrzycą, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
stężenia kreatyniny we krwi.
Rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów):
- ostra niewydolność nerek;
- ciemna barwa moczu, nudności lub wymioty, kurcze mięśni, dezorientacja i drgawki. Mogą to
być objawy stanu zwanego SIADH (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego);
- zmniejszone wydalanie lub brak wydalania moczu;
- nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi;
- koszmary senne, omamy;
- zmniejszone wydzielanie łez (suchość oczu);
- problemy ze słuchem;
- zapalenie wątroby, mogące powodować zażółcenie skóry lub białkówek oczu;
- katar alergiczny, kichanie;
- reakcje przypominające alergię: świąd, uderzenia gorąca, wysypka;
- nasilenie łuszczycy;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
duże stężenie bilirubiny w surowicy, nieprawidłowe stężenie tłuszczów we krwi.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
- dezorientacja;
- podrażnienie i zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek);
- eozynofilowe zapalenie płuc (rzadki rodzaj zapalenia płuc);
- zapalenie trzustki (które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców);
- wypadanie włosów;
- wystąpienie lub nasilenie łuszczycy, wysypki łuszczycopodobnej;
- zmiany obrazu krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych i krwinek czerwonych,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zasinienie, drętwienie i ból palców dłoni lub stóp (objaw Raynauda).
Jeśli wystąpią takie objawy, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1 lub na którykolwiek inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE).
- Ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji niewydolności serca,
wymagających stosowania dożylnych leków inotropowych.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez stosowania stymulatora
serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego.
- Blok zatokowo-przedsionkowy.
- Objawowa bradykardia.
- Objawowe niedociśnienie tętnicze.
- Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc.
- Ciężkie postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub ciężkie postaci zespołu Raynauda.
- Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy (patrz punkt 4.4).
- Kwasica metaboliczna.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z uprzednim leczeniem inhibitorem ACE
(patrz punkt 4.4).
- Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Bympero z produktami zawierającymi aliskiren
u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan. Nie wolno
rozpoczynać leczenia produktem Bympero przed upływem 36 godzin od podania ostatniej
dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym
ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5).
- Znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
(patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, dotyczące każdego składnika
produktu, dotyczą produktu Bympero.
Niedociśnienie tętnicze
Inhibitory ACE mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Objawowe
niedociśnienie tętnicze występuje rzadko u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym,
pojawia się częściej u pacjentów odwodnionych z powodu stosowania leków moczopędnych, diety
ubogosodowej, dializ, gdy występuje biegunka lub wymioty, lub u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem
reninozależnym (patrz punkty 4.5 i 4.8). U pacjentów z objawową niewydolnością serca,
z współistniejącą niewydolnością nerek lub bez współistniejącej niewydolności nerek, obserwowano
objawowe niedociśnienie tętnicze. Objawowe niedociśnienie tętnicze występuje częściej u pacjentów
z ciężką, objawową niewydolnością serca, w następstwie leczenia dużymi dawkami diuretyków
pętlowych, hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, rozpoczynanie leczenia jak i ustalanie dawki
powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Powyższe uwagi dotyczą również pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca lub z chorobą naczyń mózgowych, u których nagłe obniżenie ciśnienia
tętniczego może spowodować wystąpienie zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-
mózgowego.
W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, pacjenta należy położyć na plecach oraz, jeżeli
jest to konieczne, podać dożylnie roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Wystąpienie przemijającego
niedociśnienia tętniczego nie wyklucza późniejszego stosowania produktu, co zazwyczaj odbywa się
bez komplikacji, gdy ciśnienie tętnicze zwiększy się wskutek zwiększenia objętości
wewnątrznaczyniowej.
U niektórych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem
tętniczym, może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego po podaniu peryndoprylu.
Działanie to jest spodziewane i zazwyczaj nie powoduje przerwania leczenia. Jeśli niedociśnienie
tętnicze staje się objawowe, może być konieczne zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawianie leku,
za pomocą poszczególnych składników.
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
Obserwowano rzadkie przypadki występowania obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg,
błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani u pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym
peryndoprylem (patrz punkt 4.8). Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w każdym momencie
leczenia. W takich przypadkach należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Bympero. Terapia
beta-adrenolitykiem musi być kontynuowana. Należy rozpocząć odpowiednie monitorowanie pacjenta
i prowadzić je aż do całkowitego ustąpienia objawów. Obrzęki obejmujące twarz i wargi zazwyczaj
ustępowały bez leczenia, jednak leki przeciwhistaminowe okazywały się przydatne w celu złagodzenia
objawów.
Obrzęk naczynioruchowy krtani może spowodować zgon. Zajęcie języka, głośni lub krtani może
powodować niedrożność dróg oddechowych; należy wtedy zastosować leczenie przewidziane
w stanach nagłych. Leczenie to może obejmować podanie adrenaliny i (lub) utrzymanie drożności
dróg oddechowych. Pacjent powinien być pod ścisłą kontrolą medyczną do czasu całkowitego
i trwałego ustąpienia objawów.
U pacjentów, u których w przeszłości występował obrzęk naczynioruchowy niezwiązany ze
stosowaniem inhibitorów ACE, może istnieć większe ryzyko jego wystąpienia podczas leczenia
inhibitorami ACE (patrz punkt 4.3).
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE rzadko donoszono o wystąpieniu obrzęku
naczynioruchowego jelit. Pacjenci zgłaszali ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami albo bez
takich objawów); w niektórych przypadkach objawy te nie były poprzedzone obrzękiem twarzy,
a aktywność C-1 esterazy była prawidłowa. Obrzęk naczynioruchowy diagnozowano za pomocą
tomografii komputerowej, badania ultrasonograficznego lub podczas zabiegu chirurgicznego; objawy
ustępowały po przerwaniu podawania inhibitora ACE. Obrzęk naczynioruchowy jelit należy wziąć
pod uwagę w diagnostyce różnicowej bólów brzucha u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE.
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan jest
przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3).
Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan do
36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Jeśli terapia produktem złożonym zawierającym
sakubitryl i walsartan jest przerwana, nie wolno rozpoczynać leczenia peryndoprylem do 36 godzin od
podania ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3
i 4.5). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z inhibitorami obojętnej endopeptydazy (ang. neutral
endopeptidase, NEP) (np. racekadotryl), inhibitorami mTOR (np. syrolimus, ewerolimus,
temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) może
prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęk dróg oddechowych lub
języka, z zaburzeniami oddychania lub bez takich zaburzeń), patrz punkt 4.5. Należy zachować
ostrożność podczas rozpoczynania stosowania racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptyn (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna)
u pacjenta wcześniej przyjmującego inhibitor ACE.
Zaburzenia czynności wątroby
Rzadko, stosowanie inhibitorów ACE było związane z wystąpieniem zespołu rozpoczynającego się od
żółtaczki cholestatycznej i postępującego do piorunującej martwicy wątroby, i (czasami) zgonu.
Mechanizm tego zespołu nie jest wyjaśniony. U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, u których
rozwinęła się żółtaczka lub u których obserwuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
należy przerwać leczenie inhibitorem ACE i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne (patrz
punkt 4.8).
Rasa
Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras.
Tak jak inne inhibitory ACE, peryndopryl może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego
u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie z powodu częstszego
występowania małej aktywności reniny u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Kaszel
Podczas stosowania inhibitorów ACE obserwowano kaszel. Charakteryzuje się on tym, że jest suchy,
uporczywy oraz ustępuje po przerwaniu leczenia. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy wziąć pod
uwagę kaszel wywołany przez inhibitor ACE.
Hiperkaliemia
U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym peryndoprylem, obserwowano
zwiększenie stężenia potasu w surowicy, inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ
hamują wydzielanie aldosteronu. Wpływ jest zwykle nieznaczny u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek. Czynnikami ryzyka hiperkaliemii są: niewydolność nerek, pogorszona czynność
nerek, wiek (powyżej 70 lat), cukrzyca, współistniejące inne stany, w szczególności odwodnienie,
ostra niewydolność serca, kwasica metaboliczna oraz jednoczesne stosowanie leków moczopędnych
oszczędzających potas (np.: spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd), suplementów potasu
lub zamienników soli kuchennej zawierających potas, a także przyjmowanie innych leków
powodujących zwiększenie stężenia potasu w surowicy (np. heparyna, kotrimoksazol - zawierający
trimetoprim i sulfametoksazol) a zwłaszcza antagonistów aldosteronu lub antagonistów receptora
angiotensyny. Zastosowanie suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub
zamienników soli kuchennej zawierających potas, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek, może doprowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Hiperkaliemia może
powodować ciężkie, czasami prowadzące do zgonu, zaburzenia rytmu serca. U pacjentów
przyjmujących inhibitory ACE należy ostrożnie stosować leki moczopędne oszczędzające potas oraz
antagonistów receptora angiotensyny, należy monitorować stężenie potasu w surowicy krwi oraz
czynność nerek. Jeżeli jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych środków uważa się za właściwe,
zaleca się zachowanie ostrożności oraz częstą kontrolę stężenia potasu w surowicy (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z litem
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu z peryndoprylem (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli
kuchennej zawierającymi potas
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami
potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas (patrz punkt 4.5).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA
poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry, takie jak: czynność nerek, stężenie
elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być bardzo dokładnie monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Jednoczesne stosowanie z antagonistami kanału wapniowego, lekami przeciwarytmicznymi klasy I
oraz działającymi ośrodkowo lekami przeciwnadciśnieniowymi
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego, takimi jak
werapamil lub diltiazem, z lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz działającymi ośrodkowo lekami
przeciwnadciśnieniowymi (patrz punkt 4.5).
Przerwanie leczenia
Należy unikać nagłego przerwania terapii za pomocą beta-adrenolityku, zwłaszcza u pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ może to prowadzić do przemijającego pogorszenia stanu
serca. Dawkowanie należy zmniejszać stopniowo, za pomocą poszczególnych składników, najlepiej
w ciągu dwóch tygodni, w tym samym czasie, w razie konieczności, rozpoczynając leczenie
zastępcze.
Bradykardia
Jeśli, podczas leczenia, częstość akcji serca w spoczynku zmniejszy się poniżej 50-55 uderzeń na
minutę i u pacjenta występują objawy związane z bradykardią, należy zmniejszyć dawkę produktu
Bympero za pomocą poszczególnych składników, stosując odpowiednią dawkę bisoprololu.
Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia
Ze względu na ujemne działanie dromotropowe, beta-adrenolityki należy ostrożnie podawać
pacjentom z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa
Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, peryndopryl należy ostrożnie stosować u pacjentów ze
zwężeniem zastawki dwudzielnej oraz ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, takim jak
zwężenie zastawki aorty lub kardiomiopatia przerostowa.
Dławica Prinzmetala
Obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej selektywności względem
receptorów beta 1, nie można całkowicie wykluczyć napadów bólu dławicowego podczas stosowania
bisoprololu u pacjentów z dławicą Prinzmetala.
Zaburzenia czynności nerek
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dobową produktu Bympero należy
dostosować w zależności od klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).
U tych pacjentów kontrola stężenia potasu i kreatyniny jest częścią standardowego postępowania
medycznego (patrz punkt 4.8).
U pacjentów z objawową niewydolnością serca, wystąpienie niedociśnienia tętniczego po rozpoczęciu
leczenia inhibitorami ACE może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek. W takiej sytuacji
może wystąpić zazwyczaj przemijająca, ostra niewydolność nerek.
U części pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej
jedynej nerki, którzy byli leczeni inhibitorami ACE, obserwowano zwiększenie stężenia mocznika we
krwi i kreatyniny w surowicy. Zaburzenia te były odwracalne po przerwaniu leczenia. Dotyczy to
szczególnie pacjentów z niewydolnością nerek. W sytuacji, kiedy równocześnie występuje
nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia
tętniczego i niewydolności nerek. U takich pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą
lekarską, od małych dawek, ostrożnie je zwiększając. Leczenie moczopędne może być czynnikiem
predysponującym do wystąpienia tych stanów; należy wtedy przerwać leczenie lekami moczopędnymi
i kontrolować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia.
U niektórych pacjentów bez uprzedniej choroby naczyń nerkowych obserwowano zwiększenie
stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj przemijające i o małym nasileniu.
Szczególnie dotyczy to sytuacji, gdy peryndopryl stosowano jednocześnie z lekiem moczopędnym.
Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z wcześniej występującym zaburzeniem czynności nerek. Może być
konieczne zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie leczenia lekiem moczopędnymi (lub)
peryndoprylem.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
Podczas leczenia inhibitorami ACE pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub
zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego
oraz niewydolności nerek (patrz punkt 4.3). Leczenie lekami moczopędnymi może stanowić
dodatkowy czynnik ryzyka. Zmniejszona czynność nerek może przebiegać z jedynie niewielkimi
zmianami stężenia kreatyniny w surowicy, nawet u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy
nerkowej.
Przeszczepienie nerki
Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania peryndoprylu z argininą u pacjentów po niedawnym
przeszczepieniu nerki.
Pacjenci poddawani hemodializie
U pacjentów poddawanych dializie z zastosowaniem błon o dużej przepuszczalności (high flux)
i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE były obserwowane reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych
pacjentów należy rozważyć zastosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leków
przeciwnadciśnieniowych z innych grup.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL
Rzadko, u pacjentów leczonych inhibitorami ACE poddanych aferezie lipoprotein o małej gęstości
(LDL) z zastosowaniem siarczanu dekstranu występują reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające
życiu. Reakcjom tym można zapobiec poprzez czasowe odstawienie inhibitora ACE przed
rozpoczęciem każdego zabiegu aferezy LDL.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia odczulającego
U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów
błonkoskrzydłych) wystąpiły reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych samych pacjentów można było
uniknąć wystąpienia reakcji poprzez tymczasowe odstawienie inhibitorów ACE, chociaż reakcje
nawracały po nieumyślnym ponownym zastosowaniu.
Tak jak w przypadku innych beta-adrenolityków, bisoprolol może nasilać wrażliwość pacjenta na
alergeny oraz ciężkość reakcji rzekomoanafilaktycznych. Leczenie adrenaliną nie zawsze powoduje
oczekiwane działanie terapeutyczne.
Neutropenia/agranulocytoza/małopłytkowość/niedokrwistość
Neutropenia lub agranulocytoza, małopłytkowość oraz niedokrwistość były obserwowane u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez innych czynników
ryzyka, neutropenia występuje rzadko. Peryndopryl powinien być stosowany ze szczególną
ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi,
allopurynolem lub prokainamidem, lub gdy czynniki te występują łącznie, szczególnie jeśli wcześniej
rozpoznano niewydolność nerek. U niektórych z takich pacjentów odnotowano przypadki rozwoju
ciężkich zakażeń, które w pewnych przypadkach były oporne na intensywne leczenie antybiotykami.
Jeśli u takich pacjentów stosuje się peryndopryl, należy okresowo kontrolować liczbę krwinek
białych; pacjentów należy poinformować, aby zgłaszali wszelkie objawy zakażenia (np. ból gardła,
gorączka).
Skurcz oskrzeli (astma oskrzelowa, obturacyjne choroby dróg oddechowych)
W astmie oskrzelowej lub innych przewlekłych chorobach obturacyjnych płuc, mogących powodować
objawy, należy jednocześnie stosować leki rozszerzającą oskrzela. Niekiedy, gdy u pacjentów z astmą
stosuje się beta-adrenolityki, może dochodzić do zwiększenia oporu dróg oddechowych, z tego
względu może być konieczne zwiększenie dawki leku pobudzającego receptory beta2.
Pacjenci z cukrzycą
Należy zachować ostrożność, gdy produkt Bympero stosuje się u pacjentów z cukrzycą z dużymi wahaniami
stężeń glukozy we krwi.
Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii.
Ścisła głodówka
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących ścisłą głodówkę.
Zarostowa choroba tętnic obwodowych
Beta-adrenolityki mogą nasilać objawy, zwłaszcza na początku terapii.
Znieczulenie ogólne
U pacjentów poddanych znieczuleniu ogólnemu, blokada receptorów beta zmniejsza częstość
wystąpienia arytmii i niedokrwienia mięśnia sercowego podczas indukcji oraz intubacji, a także
w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się podtrzymanie blokady receptorów beta w okresie
okołooperacyjnym. Anestezjolog musi być świadomy blokady receptorów beta ze względu na
możliwe interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do bradyarytmii, osłabienia odruchowej
tachykardii oraz zmniejszonej zdolności kompensacyjnej w przypadku utraty krwi. Jeśli jest potrzeba
odstawienia beta-adrenolityku przed zabiegiem chirurgicznym, należy tego dokonać stopniowo
i zakończyć około 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.
U pacjentów poddanych rozległemu zabiegowi chirurgicznemu lub znieczuleniu za pomocą środków
powodujących niedociśnienie tętnicze, peryndopryl może blokować tworzenie angiotensyny II wtórnie
do kompensacyjnego uwalniania reniny. Leczenie należy przerwać dzień przed zabiegiem
chirurgicznym. W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego i gdy rozważa się ten mechanizm,
można je skorygować przez zwiększenie objętości płynów.
Łuszczyca
Beta-adrenolityki należy podawać pacjentom z łuszczycą lub pacjentom z łuszczycą w wywiadzie
tylko po ostrożnym rozważeniu korzyści i ryzyka.
Guz chromochłonny nadnerczy
U pacjentów z rozpoznanym lub podejrzewanym guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol
należy zawsze stosować w skojarzeniu z lekiem blokującym receptory alfa.
Nadczynność tarczycy
W czasie leczenia bisoprololem mogą być maskowane objawy nadczynności tarczycy.
Pierwotny aldosteronizm
Na ogół pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające przez hamowanie układu renina-angiotensyna. Z tego względu nie zaleca się stosowania
tego produktu.
Ciąża
Dopóki nie uzna się kontynuowania terapii inhibitorem ACE za niezbędne, u pacjentek planujących
ciążę należy zmienić leczenie na inną terapię przeciwnadciśnieniową, która ma ustalony profil
bezpieczeństwa, dotyczący stosowania w ciąży. Kiedy ciąża zostanie rozpoznana, należy natychmiast
przerwać leczenie inhibitorami ACE i, jeśli to właściwe, należy rozpocząć inną terapię (patrz
punkty 4.3 i 4.6).
Niewydolność serca
Nie ma doświadczenia terapeutycznego w leczeniu bisoprololem niewydolności serca u pacjentów
z następującymi chorobami i stanami:
- cukrzyca insulinozależna (typu I);
- ciężkie zaburzenia czynności nerek;
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- kardiomiopatia restrykcyjna;
- wrodzona wada serca;
- hemodynamicznie istotna wada zastawek;
- zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
Laktoza
Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie obserwowano interakcji między bisoprololem i peryndoprylem w badaniu dotyczącym interakcji,
przeprowadzonym u zdrowych ochotników. Informacje dotyczące interakcji z innymi produktami
leczniczymi, znane dla poszczególnych substancji czynnych, przedstawiono poniżej.
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan
jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz
punkty 4.3 i 4.4). Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl
i walsartan przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Nie wolno
rozpoczynać leczenia peryndoprylem przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu
złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna,
wildagliptyna) może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Leki wywołujące hiperkaliemię
Chociaż zwykle stężenie potasu w surowicy krwi pozostaje w zakresie wartości prawidłowych,
u niektórych pacjentów leczonych produktem Bympero może wystąpić hiperkaliemia. Niektóre leki
lub grupy terapeutyczne mogą zwiększać częstość wystąpienia hiperkaliemii: aliskiren, sole potasu,
leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), inhibitory ACE,
antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, leki
immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna lub takrolimus, trimetoprim oraz kotrimoksazol (produkt
złożony zawierający trimetoprim i sulfametoksazol), ponieważ wiadomo, że trimetoprim działa jak lek
moczopędny oszczędzający potas - amiloryd. Skojarzone stosowanie tych leków zwiększa ryzyko
hiperkaliemii. Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Bympero z wyżej
wymienionymi lekami. Jeśli jest wskazane jednoczesne stosowanie, leki te należy stosować
z ostrożnością, często kontrolując stężenie potasu w surowicy krwi.
Jednoczesne stosowanie leków przeciwwskazane (patrz punkt 4.3)
Aliskiren
U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek jednoczesne leczenie produktem Bympero
i aliskirenem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenie czynności nerek
oraz zwiększenie chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Pozaustrojowe metody leczenia
Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku
elektrycznym, takie jak dializa lub hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności
(np. błon poliakrylonitrylowych) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu
dekstranu - ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych (patrz
punkt 4.3). Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu
lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.
Jednoczesne stosowanie leków niezalecane
Związane z bisoprololem
Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, takie jak klonidyna oraz inne leki (np. metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna)
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym może
spowodować nasilenie niewydolności serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia
współczulnego (zwolnienie częstości akcji serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca,
rozszerzenie naczyń krwionośnych). Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie przed odstawieniem
beta-adrenolityków, może zwiększyć ryzyko nadciśnienia „z odbicia”.
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon)
Może być nasilony wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększone
ujemne działanie inotropowe.
Antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu oraz, w mniejszym stopniu, typu diltiazemu
Ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Podawanie dożylne
werapamilu u pacjentów, którzy są leczeni beta-adrenolitykami, może prowadzić do znacznego
niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Aliskiren
U innych osób niż pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek zwiększa się ryzyko
hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-
naczyniowych.
Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek
(w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku działającego na
układ RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Istnieją doniesienia w literaturze, że u pacjentów z jawną miażdżycą, niewydolnością serca lub
z cukrzycą z powikłaniami narządowymi, jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą
receptora angiotensyny II wiąże się z większą częstością występowania niedociśnienia tętniczego,
omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek),
w porównaniu ze stosowaniem pojedynczego leku działającego na układ renina-angiotensyna-
aldosteron. Podwójna blokada (na przykład, przez skojarzenie inhibitora ACE z antagonistą receptora
angiotensyny II) powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków ze ścisłą
obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.
Estramustyna
Istnieje ryzyko zwiększonej częstości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk
naczynioruchowy.
Leki moczopędne oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), sole potasu
Hiperkaliemia (potencjalnie zakończona zgonem), zwłaszcza w połączeniu z zaburzeniem czynności
nerek (addytywne działanie hiperkaliemiczne).
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z wymienionymi powyżej produktami nie jest zalecane (patrz
punkt 4.4). Jeśli mimo to jednoczesne stosowanie tych produktów jest wskazane, należy je stosować
ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy. Stosowanie spironolaktonu
w niewydolności serca – patrz niżej.
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano przemijające zwiększenie
stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Nie zaleca się stosowania peryndoprylu
z litem, jednak gdy jest to konieczne, należy dokładnie kontrolować stężenia litu w surowicy (patrz
punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie leków wymagające szczególnej ostrożności
Związane z bisoprololem i peryndoprylem
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące)
Badania epidemiologiczne sugerują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków
przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) może nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi z ryzykiem hipoglikemii. Zjawisko to jest bardziej
prawdopodobne podczas pierwszych tygodni skojarzonego leczenia u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może
nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi.
Blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy ≥ 3 g/dobę
Jednoczesne podanie produktu Bympero z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (tj. kwasem
acetylosalicylowym w zakresie dawek działających przeciwzapalnie, inhibitorami COX-2
i niewybiórczymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi) może osłabiać działanie
przeciwnadciśnieniowe bisoprololu i peryndoprylu.
Dodatkowo, jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków z grupy NLPZ może prowadzić do
zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek oraz
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z uprzednio istniejącą pogorszoną
czynnością nerek. Leczenie skojarzone należy podawać z ostrożnością, zwłaszcza u osób w podeszłym
wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć kontrolę czynności nerek po rozpoczęciu
jednoczesnego leczenia oraz cyklicznie w późniejszym okresie.
Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami rozszerzającymi naczynia
krwionośne (takimi jak glicerolu triazotan, inne azotany lub inne leki rozszerzające naczynia) lub
z innymi produktami, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) może zwiększać ryzyko hipotensyjnego
działania peryndoprylu i bisoprololu.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne/leki przeciwpsychotyczne/leki znieczulające
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z pewnymi lekami znieczulającymi, trójpierścieniowymi
lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami przeciwpsychotycznymi może powodować dalsze obniżenie
ciśnienia tętniczego.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami znieczulającymi może prowadzić do odruchowej
tachykardii i zwiększenia ryzyka niedociśnienia tętniczego.
Leki sympatykomimetyczne
Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): leczenie skojarzone z bisoprololem może
osłabiać działanie obu stosowanych leków. Leki sympatykomimetyczne, które pobudzają zarówno
receptory alfa-, jak i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina): leczenie skojarzone
z bisoprololem może ujawnić działanie zwężające naczynia krwionośne, zależne od receptorów
alfa-adrenergicznych, tych leków, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia
chromania przestankowego. Takie interakcje uważa się za bardziej prawdopodobne w przypadku
nieselektywnych beta-adrenolityków.
Sympatykomimetyki mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.
Związane z bisoprololem
Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny, takie jak felodypina i amlodypina
Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego i nie można wykluczyć
zwiększenia ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością
serca.
Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron)
Możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Leki parasympatykomimetyczne
Jednoczesne stosowanie może wydłużyć czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz
zwiększyć ryzyko bradykardii.
Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry)
Jednoczesne stosowanie może nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.
Glikozydy napastnicy
Zmniejszenie częstości akcji serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Baklofen
Nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i w razie
konieczności dostosować dawkowanie leku przeciwnadciśnieniowego.
Leki moczopędne nieoszczędzające potasu
Pacjenci leczeni lekami moczopędnymi, szczególnie osoby z zaburzeniami gospodarki wodno-
elektrolitowej, mogą być narażeni na nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego w trakcie
rozpoczynania leczenia inhibitorem ACE. Możliwość działania hipotensyjnego można zmniejszyć
przez przerwanie leczenia lekami moczopędnymi, zwiększenie objętości płynów lub zwiększenie
podaży soli przed rozpoczęciem leczenia małymi, stopniowo zwiększanymi dawkami peryndoprylu.
W nadciśnieniu tętniczym, jeśli wcześniejsza terapia lekiem moczopędnym mogła spowodować
zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, należy albo przerwać stosowanie leku moczopędnego
przed rozpoczęciem podawania inhibitora ACE, a następnie można ponownie wprowadzić lek
moczopędny nieoszczędzający potasu, albo leczenie inhibitorem ACE musi być rozpoczęte od małej
dawki, która będzie zwiększana.
W zastoinowej niewydolności serca leczonej lekami moczopędnymi stosowanie inhibitora ACE
należy rozpocząć od bardzo małej dawki, po możliwym zmniejszeniu dawki leku moczopędnego
nieoszczędzającego potasu.
We wszystkich przypadkach, podczas pierwszych tygodni leczenia inhibitorem ACE, należy
kontrolować czynność nerek (stężenia kreatyniny).
Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton)
Eplerenon lub spironolakton w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów
ACE:
W leczeniu pacjentów z niewydolnością serca od II do IV klasy (wg NYHA), z frakcją wyrzutową
lewej komory <40% oraz wcześniej leczonych inhibitorami ACE i diuretykami pętlowymi, istnieje
ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem, zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania
zaleceń dotyczących stosowania leków w tym skojarzeniu.
Przed rozpoczęciem skojarzonego leczenia należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia
i zaburzenia czynności nerek.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu oraz kreatyniny we krwi raz w tygodniu w pierwszym miesiącu
leczenia, a następnie co miesiąc.
Jednoczesne stosowanie leków wymagające rozważenia
Związane z bisoprololem
Meflochina
Zwiększa się ryzyko bradykardii.
Inhibitory monoaminooksydazy (oprócz inhibitorów MAO-B)
Nasilenie działania hipotensyjnego beta-adrenolityków, ale także zwiększenie ryzyka przełomu
nadciśnieniowego.
Związane z peryndoprylem
Sole złota
Rzadko u pacjentów poddanych terapii solami złota (sodu aurotiojabłczan), stosowanymi w iniekcji,
oraz jednoczesnemu leczeniu inhibitorem ACE, w tym peryndoprylem, zgłaszano reakcje jak po
podaniu azotanów (objawy to: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia
ośrodkowego, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny, nudności,
wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, osłabienie i zmęczenie.
Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych oraz obserwowane po
zastosowaniu peryndoprylu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze,
kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, zaburzenie smaku,
niestrawność, wysypka, świąd, bolesne skurcze mięśni i osłabienie.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Podczas badań klinicznych i (lub) po wprowadzeniu do obrotu bisoprololu lub peryndoprylu,
stosowanych oddzielnie, obserwowano następujące działania niepożądane, uszeregowane według
klasyfikacji układów i narządów MedDRA i zgodnie z następującymi częstościami występowania:
- Bardzo często (≥1/10);
- Często (≥1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
13
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa
Rzadko: Eozynofilia
Rzadko: Pancytopenia
Rzadko: Agranulocytoza (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Leukopenia
Rzadko: Neutropenia (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Małopłytkowość (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH)
Rzadko: Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
Rzadko: Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5)
Rzadko: Hiperkaliemia, ustępująca po przerwaniu leczenia
Rzadko: Hiponatremia
Rzadko: Zmiany nastroju
Niezbyt często: Zaburzenia snu
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Koszmary senne, omamy
Rzadko: Splątanie
Często: Ból głowy**
Często: Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**
Często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Często: Zaburzenia smaku
Często: Parestezje
Często: Senność
Rzadko: Omdlenie
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Rzadko: Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek)
Bardzo rzadko: Zapalenie spojówek
Bardzo rzadko: Szumy uszne
Rzadko: Zaburzenia słuchu
Rzadko: Kołatanie serca
Rzadko: Tachykardia
Bardzo często: Bradykardia
Często: Nasilenie niewydolności serca
Niezbyt często: Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Niezbyt często: Arytmia
14
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Nieznana
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Często: -
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
15
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
*Częstość określona w badaniach klinicznych dla działań niepożądanych zgłoszonych
w spontanicznych raportach.
**Objawy te występowały zwłaszcza na początku leczenia. Są one zwykle łagodne i często przemijają
w ciągu 1-2 tygodni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Bisoprololi fumaras 5 mg + Perindoprilum argininum 10 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabelki – Intragranular: Wapnia chlorek sześciowodny; Sodu węglan; Celuloza mikrokrystaliczna
- Rdzeń tabelki – Extragranular: Laktoza jednowodna; Skrobia żelowana, kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Mieszanka powlekająca (polidekstroza, wapnia węglan, hypromeloza, talk, triglicerydy); Żelaza tlenek czerwony E 172
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- laktoza: w składzie (Rdzeń tabelki – Extragranular)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- owalny z linią podziału
Bympero, 5 mg + 10 mg, tabletki powlekane Jasnoróżowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie tabletki. Po jednej stronie linii podziału, tabletka jest oznaczona literą B, a po drugiej stronie cyfrą 3. Wymiary tabletki: około 12 mm × 6 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Bympero nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ale u niektórych pacjentów mogą wystąpić indywidualne reakcje związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie terapii albo w przypadku spożycia alkoholu. Z tego względu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji, według częstości
- bardzo często: Bradykardia
- często: Ból głowy**; Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Zaburzenia smaku; Parestezje; Senność; Nasilenie niewydolności serca; Często; Niezbyt często; Niezbyt często*; Rzadko*; Bardzo rzadko; Nieznana; Rzadko
- niezbyt często: Zaburzenia snu; Depresja; Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego; Arytmia; Niezbyt często; Rzadko; Często
- rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa; Eozynofilia; Pancytopenia; Agranulocytoza (patrz punkt 4.4); Leukopenia; Neutropenia (patrz punkt 4.4); Małopłytkowość (patrz punkt 4.4); Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH); Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5); Hiperkaliemia; ustępująca po przerwaniu leczenia; Hiponatremia; Zmiany nastroju; Koszmary senne; omamy; Splątanie; Omdlenie; Zaburzenia widzenia; Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek); Zaburzenia słuchu; Kołatanie serca; Tachykardia
- bardzo rzadko: Zapalenie spojówek; Szumy uszne
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Bympero u dzieci i młodzieży. Dane nie są dostępne. Z tego względu nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Produkt Bympero należy podawać w zależności od czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża W oparciu o istniejące dane dotyczące poszczególnych składników, produkt Bympero nie jest zalecany podczas pierwszego trymestru ciąży oraz jest przeciwwskazany podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży. Bisoprolol Bisoprolol ma działanie farmakologiczne, które może szkodliwie wpływać na ciążę i (lub) płód albo noworodka (zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, związane z opóźnieniem wzrostu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem lub przedwczesnym porodem oraz działaniami niepożądanymi (np. hipoglikemią i bradykardią) mogą wystąpić u płodu i noworodka). Jeśli jest konieczne leczenie beta-adrenolitykami, zaleca się stosowanie selektywnych beta1-adrenolityków.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie zaleca się stosowania produktu Bympero podczas karmienia piersią. Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego. Z tego względu, podczas podawania bisoprololu, nie zaleca się karmienia piersią. Ponieważ nie ma informacji dotyczącej stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, nie zaleca się stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka, a bardziej wskazane są inne metody leczenia o lepiej udokumentowanych profilach bezpieczeństwa.” - Płodność: „Płodność Nie ma danych klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Bympero.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Leku Bympero nie zaleca się pacjentom z umiarkowaną lub ciężką chorobą nerek.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletkę produktu Bympero należy przyjmować w pojedynczej dawce raz na dobę, rano, przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem.” źródło: Ulotka, pkt 2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Zalecana dawka dobowa |
|---|---|
| ClCR ≥ 60 | Połowa tabletki produktu Bympero 5 mg + 10 mg. |
| 30 < ClCR < 60 | Produkt nie jest odpowiedni. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawek za pomocą poszczególnych składników. |
| ClCR < 60 | Produkt nie jest odpowiedni. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawek za pomocą poszczególnych składników. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bympero
Kiedy nie stosować leku Bympero
- jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek beta-adrenolityk, na peryndopryl lub
którykolwiek inhibitor ACE, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca, która nagle się zaostrza i (lub) wymaga leczenia
szpitalnego;
- jeśli u pacjenta występuje wstrząs kardiogenny (ciężki stan serca spowodowany przez bardzo
małe ciśnienie tętnicze);
- jeśli pacjent ma chorobę serca, charakteryzującą się wolną lub nieregularną czynnością serca
(blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy,
zespół chorego węzła zatokowego);
- jeśli pacjent ma wolną częstość akcji serca;
- jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent ma ciężką astmę lub ciężką przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (takie jak zespół Raynauda), mogące
powodować mrowienie lub blednięcie albo sinienie palców rąk i nóg;
- jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, rzadki guz nadnerczy;
- jeśli u pacjenta występuje kwasica metaboliczna, stan, w którym krew zawiera za dużo kwasów;
- jeśli podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem ACE u pacjenta wystąpiły takie objawy, jak:
świszczący oddech, obrzęk twarzy, języka lub gardła, nasilony świąd albo ciężkie wysypki
skórne lub jeśli takie objawy występowały u pacjenta lub osoby spokrewnionej w jakichkolwiek
innych okolicznościach (stan nazywany obrzękiem naczynioruchowym);
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (lepiej także unikać stosowania leku Bympero
we wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii lub filtracji krwi inną metodą. Zależnie od
stosowanego urządzenia, lek Bympero może nie być odpowiedni dla pacjenta.
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, które powodują, że dostarczenie krwi do nerek jest
zmniejszone (zwężenie tętnicy nerkowej);
- jeśli pacjent przyjmował lub aktualnie przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan,
stosowany w leczeniu niewydolności serca, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (szybki obrzęk tkanek pod skórą w okolicy gardła) (patrz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności” oraz „Lek Bympero a inne leki”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bympero, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent ma cukrzycę;
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek (dotyczy też pacjentów po przeszczepieniu nerki) lub jeżeli
pacjent jest poddawany dializie;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia wątroby;
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej (zwężenie
głównego naczynia krwionośnego prowadzącego z serca), kardiomiopatię przerostową (choroba
mięśnia serca) lub zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie tętnicy zaopatrującej nerkę w krew);
- jeśli pacjent ma nieprawidłowo zwiększone stężenie hormonu, nazywanego aldosteronem, we
krwi (pierwotny aldosteronizm);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca lub jakiekolwiek inne choroby serca, takie jak zaburzenia
rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej podczas spoczynku (dławica Prinzmetala);
- jeśli u pacjenta stwierdzono kolagenozę (chorobę tkanki łącznej), taką jak toczeń rumieniowaty
układowy lub twardzina skóry;
- jeśli pacjent stosuje dietę o małej zawartości soli lub zamienniki soli kuchennej zawierające
potas (za duże stężenie potasu we krwi może powodować zmiany w częstości akcji serca);
- jeśli u pacjenta występowała ostatnio biegunka lub wymioty, lub pacjent jest odwodniony (lek
Bympero może powodować spadek ciśnienia tętniczego);
- jeśli pacjent jest poddawany zabiegowi aferezy LDL (usuwanie cholesterolu z krwi przy użyciu
specjalnego urządzenia), jest obecnie leczony przeciwalergicznie lub ma zostać poddany
leczeniu odczulającemu w celu zmniejszenia reakcji alergicznej na użądlenie pszczół i os;
- jeśli pacjent pozostaje na czczo lub jest na diecie;
- jeśli pacjent ma zostać poddany znieczuleniu i (lub) zabiegowi chirurgicznemu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia krążenia w kończynach;
- jeśli pacjent ma astmę lub przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma (lub miał) łuszczycę;
- jeśli pacjent ma guz nadnerczy (guz chromochłonny);
- jeśli pacjent ma zaburzenia tarczycy (lek Bympero może maskować objawy nadczynności
tarczycy);
- jeśli u pacjenta występuje obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna objawiająca się:
obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, trudnościami w połykaniu lub oddychaniu). Reakcja
ta może wystąpić w każdej chwili, podczas leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy,
należy przerwać przyjmowanie leku Bympero i skontaktować się niezwłocznie z lekarzem.
- u pacjentów rasy czarnej istnieje większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego,
a lek ten może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego niż u pacjentów innych
ras.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB)
(znane również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza
jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą;
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może kontrolować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach. Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
nie stosować leku Bympero”.
- pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego:
- racekadotryl (stosowany w leczeniu biegunki);
- syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy leków zwanych
inhibitorami mTOR (stosowane w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych
narządów oraz w leczeniu raka);
- sakubitryl (dostępny w leku złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan), stosowany
w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
- linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna oraz inne leki należące do grupy
leków zwanych gliptynami (stosowanymi w leczeniu cukrzycy).
Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Bympero, ponieważ może to spowodować ciężkie
pogorszenie czynności serca. Leczenia nie należy nagle przerywać, zwłaszcza u pacjentów z chorobą
wieńcową.
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Lek Bympero nie
jest zalecany we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest w ciąży
dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenie u dziecka, jeżeli jest
stosowany w tym czasie (patrz punkt „Ciąża”).
Dzieci i młodzież
Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Bympero a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Na działanie leku Bympero mogą mieć wpływ inne leki albo lek Bympero może zmieniać działanie
innych leków. Ten rodzaj oddziaływania może spowodować, że jeden lub oba leki będą mniej
skuteczne. Może także zwiększyć się ryzyko lub nasilenie działań niepożądanych.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- leki stosowane w kontrolowaniu ciśnienia tętniczego lub w chorobach serca (takie jak
amiodaron, amlodypina, klonidyna, glikozydy naparstnicy, diltiazem, dyzopiramid, felodypina,
flekainid, lidokaina, metylodopa, moksonidyna, prokainamid, propafenon, chinidyna,
rylmenidyna, werapamil);
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym antagonista receptora
angiotensyny II (ARB), aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować
leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub leki moczopędne (leki zwiększające
ilość wytwarzanego w nerkach moczu);
- leki oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), preparaty potasu lub zamienniki soli
zawierające potas, inne leki mogące zwiększać stężenie potasu w organizmie (takie jak
heparyna, lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów;
trimetoprim i kotrimoksazol, znany także jako lek złożony zawierający trimetoprim
i sulfametoksazol, stosowane w leczeniu zakażeń powodowanych przez bakterie);
- leki oszczędzające potas stosowane w leczeniu niewydolności serca: eplerenon i spironolakton
w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę;
- leki sympatykomimetyczne stosowane w leczeniu wstrząsu (adrenalina, noradrenalina,
dobutamina, izoprenalina, efedryna);
- estramustyna stosowana w leczeniu raka;
- leki, które stosuje się najczęściej w leczeniu biegunki (racekadotryl) lub w celu uniknięcia
odrzucenia przeszczepionych narządów (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki
należące do grupy leków zwanych inhibitorami mTOR). Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”.
- lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan (stosowany w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca). Patrz punkty „Kiedy nie stosować leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności”.
- lit stosowany w leczeniu manii lub depresji;
- pewne leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak imipramina, amitryptylina, inhibitory
monoaminooksydazy (inhibitory MAO; oprócz inhibitorów MAO-B);
- pewne leki stosowane w leczeniu schizofrenii (leki przeciwpsychotyczne);
- pewne leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, barbiturany, takie jak fenobarbital), leki
znieczulające stosowane w zabiegach chirurgicznych;
- leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany (leki powodujące, że naczynia
krwionośne stają się szersze), trimetoprim stosowany w leczeniu zakażeń;
- leki immunosupresyjne (zmniejszające reakcje obronne organizmu), takie jak cyklosporyna,
takrolimus, stosowane w leczeniu zaburzeń autoimmunologicznych lub po przeszczepieniu
narządów;
- allopurynol stosowany w leczeniu dny moczanowej;
- leki parasympatykomimetyczne stosowane w leczeniu stanów takich, jak: choroba Alzheimera
lub jaskra;
- podawane miejscowo beta-adrenolityki, stosowane w leczeniu jaskry (zwiększonego ciśnienia
w oku);
- meflochina stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii;
- baklofen stosowany w leczeniu sztywności mięśni w takich chorobach, jak stwardnienie
rozsiane;
- sole złota, szczególnie podawane dożylnie (stosowane w leczeniu objawów reumatoidalnego
zapalenia stawów);
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy, takie jak insulina, metformina, linagliptyna, saksagliptyna,
sitagliptyna, wildagliptyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak lub duże dawki
kwasu acetylosalicylowego, stosowane w leczeniu zapalenia stawów, bólu głowy, bólu lub
stanu zapalnego.
Lek Bympero z jedzeniem i piciem
Zaleca się zażywanie leku złożonego zawierającego bisoprolol i peryndopryl przed posiłkiem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Zazwyczaj lekarz
zaleci przerwanie przyjmowania leku Bympero przed zajściem w ciążę lub gdy tylko pacjentka dowie
się, że jest w ciąży oraz zaleci zażywanie innego leku zamiast leku Bympero. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero we wczesnym etapie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest
w ciąży dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenia u dziecka, jeżeli
jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka karmi lub zaczyna karmić piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero u matek, które karmią piersią, a lekarz może wybrać inną metodę leczenia,
jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza, gdy dziecko jest noworodkiem albo było urodzone
przedwcześnie.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty
głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po
zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem. W takiej sytuacji zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn może być zaburzona.
Lek Bympero zawiera sód i laktozę
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać przyjmowanie tego leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych:
- silne zawroty głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym (często – mogą
wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- nasilenie niewydolności serca powodujące znaczną duszność i (lub) zatrzymanie płynów
w organizmie (często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów);
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności
w oddychaniu (skurcz oskrzeli) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na
100 pacjentów);
- niezwykle szybkie lub nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa) lub
zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko – mogą wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- osłabienie siły mięśni rąk lub nóg, lub trudności z mówieniem, co może być objawem udaru
(bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha, promieniujący do pleców oraz
bardzo złe samopoczucie (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), co może być objawem zapalenia wątroby (bardzo rzadko
– może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- wysypka często rozpoczynająca się pojawieniem czerwonych, swędzących plam na twarzy,
ramionach lub nogach (rumień wielopostaciowy) (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie
u 1 na 10 000 pacjentów).
Lek Bympero jest zwykle dobrze tolerowany, ale tak jak w przypadku innych leków, u pacjentów
mogą wystąpić różne działania niepożądane, zwłaszcza na początku leczenia.
Należy natychmiast poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta wystąpi
którykolwiek z objawów niepożądanych wymienionych poniżej, lub jakikolwiek inny,
niewymieniony:
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- wolne bicie serca.
Częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy;
- zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego;
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
- zaburzenia smaku;
- mrowienie;
- drętwienie rąk lub stóp;
- zaburzenia widzenia;
- szumy uszne (wrażenie słyszenia dźwięków);
- uczucie ziębnięcia rąk lub stóp;
- kaszel;
- duszność;
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność lub
trudności z trawieniem, biegunka, zaparcie;
- reakcje alergiczne, takie jak wysypki, świąd;
- bolesne skurcze mięśni;
- uczucie zmęczenia;
- znużenie.
Niezbyt częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju;
- zaburzenia snu;
- depresja;
- suchość w jamie ustnej;
- nasilony świąd lub ciężkie wysypki;
- tworzenie się skupisk pęcherzy na skórze;
- zwiększona wrażliwość skóry na światło (reakcja nadwrażliwości na światło);
- pocenie;
- choroby nerek;
- impotencja;
- zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj krwinek białych);
- senność;
- omdlenie;
- kołatanie serca;
- częstoskurcz;
- nieregularna częstość akcji serca (zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego);
- zapalenie naczyń krwionośnych;
- zawroty głowy podczas wstawania;
- osłabienie mięśni;
- ból stawów;
- ból mięśni;
- ból w klatce piersiowej;
- złe samopoczucie;
- obrzęki obwodowe;
- gorączka;
- upadki;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: duże stężenie potasu we krwi, przemijające po
przerwaniu leczenia, małe stężenie sodu, hipoglikemia (bardzo małe stężenie cukru we krwi)
w przypadku pacjentów z cukrzycą, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
stężenia kreatyniny we krwi.
Rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów):
- ostra niewydolność nerek;
- ciemna barwa moczu, nudności lub wymioty, kurcze mięśni, dezorientacja i drgawki. Mogą to
być objawy stanu zwanego SIADH (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego);
- zmniejszone wydalanie lub brak wydalania moczu;
- nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi;
- koszmary senne, omamy;
- zmniejszone wydzielanie łez (suchość oczu);
- problemy ze słuchem;
- zapalenie wątroby, mogące powodować zażółcenie skóry lub białkówek oczu;
- katar alergiczny, kichanie;
- reakcje przypominające alergię: świąd, uderzenia gorąca, wysypka;
- nasilenie łuszczycy;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
duże stężenie bilirubiny w surowicy, nieprawidłowe stężenie tłuszczów we krwi.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
- dezorientacja;
- podrażnienie i zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek);
- eozynofilowe zapalenie płuc (rzadki rodzaj zapalenia płuc);
- zapalenie trzustki (które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców);
- wypadanie włosów;
- wystąpienie lub nasilenie łuszczycy, wysypki łuszczycopodobnej;
- zmiany obrazu krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych i krwinek czerwonych,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zasinienie, drętwienie i ból palców dłoni lub stóp (objaw Raynauda).
Jeśli wystąpią takie objawy, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1 lub na którykolwiek inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE).
- Ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji niewydolności serca,
wymagających stosowania dożylnych leków inotropowych.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez stosowania stymulatora
serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego.
- Blok zatokowo-przedsionkowy.
- Objawowa bradykardia.
- Objawowe niedociśnienie tętnicze.
- Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc.
- Ciężkie postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub ciężkie postaci zespołu Raynauda.
- Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy (patrz punkt 4.4).
- Kwasica metaboliczna.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z uprzednim leczeniem inhibitorem ACE
(patrz punkt 4.4).
- Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Bympero z produktami zawierającymi aliskiren
u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan. Nie wolno
rozpoczynać leczenia produktem Bympero przed upływem 36 godzin od podania ostatniej
dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym
ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5).
- Znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
(patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, dotyczące każdego składnika
produktu, dotyczą produktu Bympero.
Niedociśnienie tętnicze
Inhibitory ACE mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Objawowe
niedociśnienie tętnicze występuje rzadko u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym,
pojawia się częściej u pacjentów odwodnionych z powodu stosowania leków moczopędnych, diety
ubogosodowej, dializ, gdy występuje biegunka lub wymioty, lub u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem
reninozależnym (patrz punkty 4.5 i 4.8). U pacjentów z objawową niewydolnością serca,
z współistniejącą niewydolnością nerek lub bez współistniejącej niewydolności nerek, obserwowano
objawowe niedociśnienie tętnicze. Objawowe niedociśnienie tętnicze występuje częściej u pacjentów
z ciężką, objawową niewydolnością serca, w następstwie leczenia dużymi dawkami diuretyków
pętlowych, hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, rozpoczynanie leczenia jak i ustalanie dawki
powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Powyższe uwagi dotyczą również pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca lub z chorobą naczyń mózgowych, u których nagłe obniżenie ciśnienia
tętniczego może spowodować wystąpienie zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-
mózgowego.
W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, pacjenta należy położyć na plecach oraz, jeżeli
jest to konieczne, podać dożylnie roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Wystąpienie przemijającego
niedociśnienia tętniczego nie wyklucza późniejszego stosowania produktu, co zazwyczaj odbywa się
bez komplikacji, gdy ciśnienie tętnicze zwiększy się wskutek zwiększenia objętości
wewnątrznaczyniowej.
U niektórych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem
tętniczym, może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego po podaniu peryndoprylu.
Działanie to jest spodziewane i zazwyczaj nie powoduje przerwania leczenia. Jeśli niedociśnienie
tętnicze staje się objawowe, może być konieczne zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawianie leku,
za pomocą poszczególnych składników.
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
Obserwowano rzadkie przypadki występowania obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg,
błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani u pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym
peryndoprylem (patrz punkt 4.8). Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w każdym momencie
leczenia. W takich przypadkach należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Bympero. Terapia
beta-adrenolitykiem musi być kontynuowana. Należy rozpocząć odpowiednie monitorowanie pacjenta
i prowadzić je aż do całkowitego ustąpienia objawów. Obrzęki obejmujące twarz i wargi zazwyczaj
ustępowały bez leczenia, jednak leki przeciwhistaminowe okazywały się przydatne w celu złagodzenia
objawów.
Obrzęk naczynioruchowy krtani może spowodować zgon. Zajęcie języka, głośni lub krtani może
powodować niedrożność dróg oddechowych; należy wtedy zastosować leczenie przewidziane
w stanach nagłych. Leczenie to może obejmować podanie adrenaliny i (lub) utrzymanie drożności
dróg oddechowych. Pacjent powinien być pod ścisłą kontrolą medyczną do czasu całkowitego
i trwałego ustąpienia objawów.
U pacjentów, u których w przeszłości występował obrzęk naczynioruchowy niezwiązany ze
stosowaniem inhibitorów ACE, może istnieć większe ryzyko jego wystąpienia podczas leczenia
inhibitorami ACE (patrz punkt 4.3).
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE rzadko donoszono o wystąpieniu obrzęku
naczynioruchowego jelit. Pacjenci zgłaszali ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami albo bez
takich objawów); w niektórych przypadkach objawy te nie były poprzedzone obrzękiem twarzy,
a aktywność C-1 esterazy była prawidłowa. Obrzęk naczynioruchowy diagnozowano za pomocą
tomografii komputerowej, badania ultrasonograficznego lub podczas zabiegu chirurgicznego; objawy
ustępowały po przerwaniu podawania inhibitora ACE. Obrzęk naczynioruchowy jelit należy wziąć
pod uwagę w diagnostyce różnicowej bólów brzucha u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE.
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan jest
przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3).
Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan do
36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Jeśli terapia produktem złożonym zawierającym
sakubitryl i walsartan jest przerwana, nie wolno rozpoczynać leczenia peryndoprylem do 36 godzin od
podania ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3
i 4.5). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z inhibitorami obojętnej endopeptydazy (ang. neutral
endopeptidase, NEP) (np. racekadotryl), inhibitorami mTOR (np. syrolimus, ewerolimus,
temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) może
prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęk dróg oddechowych lub
języka, z zaburzeniami oddychania lub bez takich zaburzeń), patrz punkt 4.5. Należy zachować
ostrożność podczas rozpoczynania stosowania racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptyn (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna)
u pacjenta wcześniej przyjmującego inhibitor ACE.
Zaburzenia czynności wątroby
Rzadko, stosowanie inhibitorów ACE było związane z wystąpieniem zespołu rozpoczynającego się od
żółtaczki cholestatycznej i postępującego do piorunującej martwicy wątroby, i (czasami) zgonu.
Mechanizm tego zespołu nie jest wyjaśniony. U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, u których
rozwinęła się żółtaczka lub u których obserwuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
należy przerwać leczenie inhibitorem ACE i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne (patrz
punkt 4.8).
Rasa
Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras.
Tak jak inne inhibitory ACE, peryndopryl może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego
u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie z powodu częstszego
występowania małej aktywności reniny u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Kaszel
Podczas stosowania inhibitorów ACE obserwowano kaszel. Charakteryzuje się on tym, że jest suchy,
uporczywy oraz ustępuje po przerwaniu leczenia. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy wziąć pod
uwagę kaszel wywołany przez inhibitor ACE.
Hiperkaliemia
U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym peryndoprylem, obserwowano
zwiększenie stężenia potasu w surowicy, inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ
hamują wydzielanie aldosteronu. Wpływ jest zwykle nieznaczny u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek. Czynnikami ryzyka hiperkaliemii są: niewydolność nerek, pogorszona czynność
nerek, wiek (powyżej 70 lat), cukrzyca, współistniejące inne stany, w szczególności odwodnienie,
ostra niewydolność serca, kwasica metaboliczna oraz jednoczesne stosowanie leków moczopędnych
oszczędzających potas (np.: spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd), suplementów potasu
lub zamienników soli kuchennej zawierających potas, a także przyjmowanie innych leków
powodujących zwiększenie stężenia potasu w surowicy (np. heparyna, kotrimoksazol - zawierający
trimetoprim i sulfametoksazol) a zwłaszcza antagonistów aldosteronu lub antagonistów receptora
angiotensyny. Zastosowanie suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub
zamienników soli kuchennej zawierających potas, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek, może doprowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Hiperkaliemia może
powodować ciężkie, czasami prowadzące do zgonu, zaburzenia rytmu serca. U pacjentów
przyjmujących inhibitory ACE należy ostrożnie stosować leki moczopędne oszczędzające potas oraz
antagonistów receptora angiotensyny, należy monitorować stężenie potasu w surowicy krwi oraz
czynność nerek. Jeżeli jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych środków uważa się za właściwe,
zaleca się zachowanie ostrożności oraz częstą kontrolę stężenia potasu w surowicy (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z litem
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu z peryndoprylem (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli
kuchennej zawierającymi potas
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami
potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas (patrz punkt 4.5).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA
poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry, takie jak: czynność nerek, stężenie
elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być bardzo dokładnie monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Jednoczesne stosowanie z antagonistami kanału wapniowego, lekami przeciwarytmicznymi klasy I
oraz działającymi ośrodkowo lekami przeciwnadciśnieniowymi
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego, takimi jak
werapamil lub diltiazem, z lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz działającymi ośrodkowo lekami
przeciwnadciśnieniowymi (patrz punkt 4.5).
Przerwanie leczenia
Należy unikać nagłego przerwania terapii za pomocą beta-adrenolityku, zwłaszcza u pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ może to prowadzić do przemijającego pogorszenia stanu
serca. Dawkowanie należy zmniejszać stopniowo, za pomocą poszczególnych składników, najlepiej
w ciągu dwóch tygodni, w tym samym czasie, w razie konieczności, rozpoczynając leczenie
zastępcze.
Bradykardia
Jeśli, podczas leczenia, częstość akcji serca w spoczynku zmniejszy się poniżej 50-55 uderzeń na
minutę i u pacjenta występują objawy związane z bradykardią, należy zmniejszyć dawkę produktu
Bympero za pomocą poszczególnych składników, stosując odpowiednią dawkę bisoprololu.
Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia
Ze względu na ujemne działanie dromotropowe, beta-adrenolityki należy ostrożnie podawać
pacjentom z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa
Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, peryndopryl należy ostrożnie stosować u pacjentów ze
zwężeniem zastawki dwudzielnej oraz ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, takim jak
zwężenie zastawki aorty lub kardiomiopatia przerostowa.
Dławica Prinzmetala
Obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej selektywności względem
receptorów beta 1, nie można całkowicie wykluczyć napadów bólu dławicowego podczas stosowania
bisoprololu u pacjentów z dławicą Prinzmetala.
Zaburzenia czynności nerek
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dobową produktu Bympero należy
dostosować w zależności od klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).
U tych pacjentów kontrola stężenia potasu i kreatyniny jest częścią standardowego postępowania
medycznego (patrz punkt 4.8).
U pacjentów z objawową niewydolnością serca, wystąpienie niedociśnienia tętniczego po rozpoczęciu
leczenia inhibitorami ACE może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek. W takiej sytuacji
może wystąpić zazwyczaj przemijająca, ostra niewydolność nerek.
U części pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej
jedynej nerki, którzy byli leczeni inhibitorami ACE, obserwowano zwiększenie stężenia mocznika we
krwi i kreatyniny w surowicy. Zaburzenia te były odwracalne po przerwaniu leczenia. Dotyczy to
szczególnie pacjentów z niewydolnością nerek. W sytuacji, kiedy równocześnie występuje
nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia
tętniczego i niewydolności nerek. U takich pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą
lekarską, od małych dawek, ostrożnie je zwiększając. Leczenie moczopędne może być czynnikiem
predysponującym do wystąpienia tych stanów; należy wtedy przerwać leczenie lekami moczopędnymi
i kontrolować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia.
U niektórych pacjentów bez uprzedniej choroby naczyń nerkowych obserwowano zwiększenie
stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj przemijające i o małym nasileniu.
Szczególnie dotyczy to sytuacji, gdy peryndopryl stosowano jednocześnie z lekiem moczopędnym.
Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z wcześniej występującym zaburzeniem czynności nerek. Może być
konieczne zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie leczenia lekiem moczopędnymi (lub)
peryndoprylem.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
Podczas leczenia inhibitorami ACE pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub
zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego
oraz niewydolności nerek (patrz punkt 4.3). Leczenie lekami moczopędnymi może stanowić
dodatkowy czynnik ryzyka. Zmniejszona czynność nerek może przebiegać z jedynie niewielkimi
zmianami stężenia kreatyniny w surowicy, nawet u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy
nerkowej.
Przeszczepienie nerki
Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania peryndoprylu z argininą u pacjentów po niedawnym
przeszczepieniu nerki.
Pacjenci poddawani hemodializie
U pacjentów poddawanych dializie z zastosowaniem błon o dużej przepuszczalności (high flux)
i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE były obserwowane reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych
pacjentów należy rozważyć zastosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leków
przeciwnadciśnieniowych z innych grup.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL
Rzadko, u pacjentów leczonych inhibitorami ACE poddanych aferezie lipoprotein o małej gęstości
(LDL) z zastosowaniem siarczanu dekstranu występują reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające
życiu. Reakcjom tym można zapobiec poprzez czasowe odstawienie inhibitora ACE przed
rozpoczęciem każdego zabiegu aferezy LDL.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia odczulającego
U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów
błonkoskrzydłych) wystąpiły reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych samych pacjentów można było
uniknąć wystąpienia reakcji poprzez tymczasowe odstawienie inhibitorów ACE, chociaż reakcje
nawracały po nieumyślnym ponownym zastosowaniu.
Tak jak w przypadku innych beta-adrenolityków, bisoprolol może nasilać wrażliwość pacjenta na
alergeny oraz ciężkość reakcji rzekomoanafilaktycznych. Leczenie adrenaliną nie zawsze powoduje
oczekiwane działanie terapeutyczne.
Neutropenia/agranulocytoza/małopłytkowość/niedokrwistość
Neutropenia lub agranulocytoza, małopłytkowość oraz niedokrwistość były obserwowane u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez innych czynników
ryzyka, neutropenia występuje rzadko. Peryndopryl powinien być stosowany ze szczególną
ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi,
allopurynolem lub prokainamidem, lub gdy czynniki te występują łącznie, szczególnie jeśli wcześniej
rozpoznano niewydolność nerek. U niektórych z takich pacjentów odnotowano przypadki rozwoju
ciężkich zakażeń, które w pewnych przypadkach były oporne na intensywne leczenie antybiotykami.
Jeśli u takich pacjentów stosuje się peryndopryl, należy okresowo kontrolować liczbę krwinek
białych; pacjentów należy poinformować, aby zgłaszali wszelkie objawy zakażenia (np. ból gardła,
gorączka).
Skurcz oskrzeli (astma oskrzelowa, obturacyjne choroby dróg oddechowych)
W astmie oskrzelowej lub innych przewlekłych chorobach obturacyjnych płuc, mogących powodować
objawy, należy jednocześnie stosować leki rozszerzającą oskrzela. Niekiedy, gdy u pacjentów z astmą
stosuje się beta-adrenolityki, może dochodzić do zwiększenia oporu dróg oddechowych, z tego
względu może być konieczne zwiększenie dawki leku pobudzającego receptory beta2.
Pacjenci z cukrzycą
Należy zachować ostrożność, gdy produkt Bympero stosuje się u pacjentów z cukrzycą z dużymi
wahaniami stężeń glukozy we krwi.
Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii.
Ścisła głodówka
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących ścisłą głodówkę.
Zarostowa choroba tętnic obwodowych
Beta-adrenolityki mogą nasilać objawy, zwłaszcza na początku terapii.
Znieczulenie ogólne
U pacjentów poddanych znieczuleniu ogólnemu, blokada receptorów beta zmniejsza częstość
wystąpienia arytmii i niedokrwienia mięśnia sercowego podczas indukcji oraz intubacji, a także
w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się podtrzymanie blokady receptorów beta w okresie
okołooperacyjnym. Anestezjolog musi być świadomy blokady receptorów beta ze względu na
możliwe interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do bradyarytmii, osłabienia odruchowej
tachykardii oraz zmniejszonej zdolności kompensacyjnej w przypadku utraty krwi. Jeśli jest potrzeba
odstawienia beta-adrenolityku przed zabiegiem chirurgicznym, należy tego dokonać stopniowo
i zakończyć około 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.
U pacjentów poddanych rozległemu zabiegowi chirurgicznemu lub znieczuleniu za pomocą środków
powodujących niedociśnienie tętnicze, peryndopryl może blokować tworzenie angiotensyny II wtórnie
do kompensacyjnego uwalniania reniny. Leczenie należy przerwać dzień przed zabiegiem
chirurgicznym. W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego i gdy rozważa się ten mechanizm,
można je skorygować przez zwiększenie objętości płynów.
Łuszczyca
Beta-adrenolityki należy podawać pacjentom z łuszczycą lub pacjentom z łuszczycą w wywiadzie
tylko po ostrożnym rozważeniu korzyści i ryzyka.
Guz chromochłonny nadnerczy
U pacjentów z rozpoznanym lub podejrzewanym guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol
należy zawsze stosować w skojarzeniu z lekiem blokującym receptory alfa.
Nadczynność tarczycy
W czasie leczenia bisoprololem mogą być maskowane objawy nadczynności tarczycy.
Pierwotny aldosteronizm
Na ogół pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające przez hamowanie układu renina-angiotensyna. Z tego względu nie zaleca się stosowania
tego produktu.
Ciąża
Dopóki nie uzna się kontynuowania terapii inhibitorem ACE za niezbędne, u pacjentek planujących
ciążę należy zmienić leczenie na inną terapię przeciwnadciśnieniową, która ma ustalony profil
bezpieczeństwa, dotyczący stosowania w ciąży. Kiedy ciąża zostanie rozpoznana, należy natychmiast
przerwać leczenie inhibitorami ACE i, jeśli to właściwe, należy rozpocząć inną terapię (patrz
punkty 4.3 i 4.6).
Niewydolność serca
Nie ma doświadczenia terapeutycznego w leczeniu bisoprololem niewydolności serca u pacjentów
z następującymi chorobami i stanami:
- cukrzyca insulinozależna (typu I);
- ciężkie zaburzenia czynności nerek;
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- kardiomiopatia restrykcyjna;
- wrodzona wada serca;
- hemodynamicznie istotna wada zastawek;
- zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
Laktoza
Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie obserwowano interakcji między bisoprololem i peryndoprylem w badaniu dotyczącym interakcji,
przeprowadzonym u zdrowych ochotników. Informacje dotyczące interakcji z innymi produktami
leczniczymi, znane dla poszczególnych substancji czynnych, przedstawiono poniżej.
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan
jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz
punkty 4.3 i 4.4). Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl
i walsartan przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Nie wolno
rozpoczynać leczenia peryndoprylem przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu
złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna,
wildagliptyna) może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Leki wywołujące hiperkaliemię
Chociaż zwykle stężenie potasu w surowicy krwi pozostaje w zakresie wartości prawidłowych,
u niektórych pacjentów leczonych produktem Bympero może wystąpić hiperkaliemia. Niektóre leki
lub grupy terapeutyczne mogą zwiększać częstość wystąpienia hiperkaliemii: aliskiren, sole potasu,
leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), inhibitory ACE,
antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, leki
immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna lub takrolimus, trimetoprim oraz kotrimoksazol (produkt
złożony zawierający trimetoprim i sulfametoksazol), ponieważ wiadomo, że trimetoprim działa jak lek
moczopędny oszczędzający potas - amiloryd. Skojarzone stosowanie tych leków zwiększa ryzyko
hiperkaliemii. Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Bympero z wyżej
wymienionymi lekami. Jeśli jest wskazane jednoczesne stosowanie, leki te należy stosować
z ostrożnością, często kontrolując stężenie potasu w surowicy krwi.
Jednoczesne stosowanie leków przeciwwskazane (patrz punkt 4.3)
Aliskiren
U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek jednoczesne leczenie produktem Bympero
i aliskirenem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenie czynności nerek
oraz zwiększenie chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Pozaustrojowe metody leczenia
Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku
elektrycznym, takie jak dializa lub hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności
(np. błon poliakrylonitrylowych) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu
dekstranu - ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych (patrz
punkt 4.3). Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu
lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.
Jednoczesne stosowanie leków niezalecane
Związane z bisoprololem
Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, takie jak klonidyna oraz inne leki (np. metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna)
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym może
spowodować nasilenie niewydolności serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia
współczulnego (zwolnienie częstości akcji serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca,
rozszerzenie naczyń krwionośnych). Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie przed odstawieniem
beta-adrenolityków, może zwiększyć ryzyko nadciśnienia „z odbicia”.
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon)
Może być nasilony wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększone
ujemne działanie inotropowe.
Antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu oraz, w mniejszym stopniu, typu diltiazemu
Ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Podawanie dożylne
werapamilu u pacjentów, którzy są leczeni beta-adrenolitykami, może prowadzić do znacznego
niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Aliskiren
U innych osób niż pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek zwiększa się ryzyko
hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-
naczyniowych.
Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek
(w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku działającego na
układ RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Istnieją doniesienia w literaturze, że u pacjentów z jawną miażdżycą, niewydolnością serca lub
z cukrzycą z powikłaniami narządowymi, jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą
receptora angiotensyny II wiąże się z większą częstością występowania niedociśnienia tętniczego,
omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek),
w porównaniu ze stosowaniem pojedynczego leku działającego na układ renina-angiotensyna-
aldosteron. Podwójna blokada (na przykład, przez skojarzenie inhibitora ACE z antagonistą receptora
angiotensyny II) powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków ze ścisłą
obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.
Estramustyna
Istnieje ryzyko zwiększonej częstości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk
naczynioruchowy.
Leki moczopędne oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), sole potasu
Hiperkaliemia (potencjalnie zakończona zgonem), zwłaszcza w połączeniu z zaburzeniem czynności
nerek (addytywne działanie hiperkaliemiczne).
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z wymienionymi powyżej produktami nie jest zalecane (patrz
punkt 4.4). Jeśli mimo to jednoczesne stosowanie tych produktów jest wskazane, należy je stosować
ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy. Stosowanie spironolaktonu
w niewydolności serca – patrz niżej.
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano przemijające zwiększenie
stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Nie zaleca się stosowania peryndoprylu
z litem, jednak gdy jest to konieczne, należy dokładnie kontrolować stężenia litu w surowicy (patrz
punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie leków wymagające szczególnej ostrożności
Związane z bisoprololem i peryndoprylem
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące)
Badania epidemiologiczne sugerują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków
przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) może nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi z ryzykiem hipoglikemii. Zjawisko to jest bardziej
prawdopodobne podczas pierwszych tygodni skojarzonego leczenia u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może
nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi.
Blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy ≥ 3 g/dobę
Jednoczesne podanie produktu Bympero z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (tj. kwasem
acetylosalicylowym w zakresie dawek działających przeciwzapalnie, inhibitorami COX-2
i niewybiórczymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi) może osłabiać działanie
przeciwnadciśnieniowe bisoprololu i peryndoprylu.
Dodatkowo, jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków z grupy NLPZ może prowadzić do
zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek oraz
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z uprzednio istniejącą pogorszoną
czynnością nerek. Leczenie skojarzone należy podawać z ostrożnością, zwłaszcza u osób w podeszłym
wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć kontrolę czynności nerek po rozpoczęciu
jednoczesnego leczenia oraz cyklicznie w późniejszym okresie.
Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami rozszerzającymi naczynia
krwionośne (takimi jak glicerolu triazotan, inne azotany lub inne leki rozszerzające naczynia) lub
z innymi produktami, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) może zwiększać ryzyko hipotensyjnego
działania peryndoprylu i bisoprololu.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne/leki przeciwpsychotyczne/leki znieczulające
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z pewnymi lekami znieczulającymi, trójpierścieniowymi
lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami przeciwpsychotycznymi może powodować dalsze obniżenie
ciśnienia tętniczego.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami znieczulającymi może prowadzić do odruchowej
tachykardii i zwiększenia ryzyka niedociśnienia tętniczego.
Leki sympatykomimetyczne
Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): leczenie skojarzone z bisoprololem może
osłabiać działanie obu stosowanych leków. Leki sympatykomimetyczne, które pobudzają zarówno
receptory alfa-, jak i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina): leczenie skojarzone
z bisoprololem może ujawnić działanie zwężające naczynia krwionośne, zależne od receptorów
alfa-adrenergicznych, tych leków, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia
chromania przestankowego. Takie interakcje uważa się za bardziej prawdopodobne w przypadku
nieselektywnych beta-adrenolityków.
Sympatykomimetyki mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.
Związane z bisoprololem
Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny, takie jak felodypina i amlodypina
Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego i nie można wykluczyć
zwiększenia ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością
serca.
Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron)
Możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Leki parasympatykomimetyczne
Jednoczesne stosowanie może wydłużyć czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz
zwiększyć ryzyko bradykardii.
Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry)
Jednoczesne stosowanie może nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.
Glikozydy napastnicy
Zmniejszenie częstości akcji serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Baklofen
Nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i w razie
konieczności dostosować dawkowanie leku przeciwnadciśnieniowego.
Leki moczopędne nieoszczędzające potasu
Pacjenci leczeni lekami moczopędnymi, szczególnie osoby z zaburzeniami gospodarki wodno-
elektrolitowej, mogą być narażeni na nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego w trakcie
rozpoczynania leczenia inhibitorem ACE. Możliwość działania hipotensyjnego można zmniejszyć
przez przerwanie leczenia lekami moczopędnymi, zwiększenie objętości płynów lub zwiększenie
podaży soli przed rozpoczęciem leczenia małymi, stopniowo zwiększanymi dawkami peryndoprylu.
W nadciśnieniu tętniczym, jeśli wcześniejsza terapia lekiem moczopędnym mogła spowodować
zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, należy albo przerwać stosowanie leku moczopędnego
przed rozpoczęciem podawania inhibitora ACE, a następnie można ponownie wprowadzić lek
moczopędny nieoszczędzający potasu, albo leczenie inhibitorem ACE musi być rozpoczęte od małej
dawki, która będzie zwiększana.
W zastoinowej niewydolności serca leczonej lekami moczopędnymi stosowanie inhibitora ACE
należy rozpocząć od bardzo małej dawki, po możliwym zmniejszeniu dawki leku moczopędnego
nieoszczędzającego potasu.
We wszystkich przypadkach, podczas pierwszych tygodni leczenia inhibitorem ACE, należy
kontrolować czynność nerek (stężenia kreatyniny).
Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton)
Eplerenon lub spironolakton w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów
ACE:
W leczeniu pacjentów z niewydolnością serca od II do IV klasy (wg NYHA), z frakcją wyrzutową
lewej komory <40% oraz wcześniej leczonych inhibitorami ACE i diuretykami pętlowymi, istnieje
ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem, zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania
zaleceń dotyczących stosowania leków w tym skojarzeniu.
Przed rozpoczęciem skojarzonego leczenia należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia
i zaburzenia czynności nerek.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu oraz kreatyniny we krwi raz w tygodniu w pierwszym miesiącu
leczenia, a następnie co miesiąc.
Jednoczesne stosowanie leków wymagające rozważenia
Związane z bisoprololem
Meflochina
Zwiększa się ryzyko bradykardii.
Inhibitory monoaminooksydazy (oprócz inhibitorów MAO-B)
Nasilenie działania hipotensyjnego beta-adrenolityków, ale także zwiększenie ryzyka przełomu
nadciśnieniowego.
Związane z peryndoprylem
Sole złota
Rzadko u pacjentów poddanych terapii solami złota (sodu aurotiojabłczan), stosowanymi w iniekcji,
oraz jednoczesnemu leczeniu inhibitorem ACE, w tym peryndoprylem, zgłaszano reakcje jak po
podaniu azotanów (objawy to: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia
ośrodkowego, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny, nudności,
wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, osłabienie i zmęczenie.
Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych oraz obserwowane po
zastosowaniu peryndoprylu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze,
kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, zaburzenie smaku,
niestrawność, wysypka, świąd, bolesne skurcze mięśni i osłabienie.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Podczas badań klinicznych i (lub) po wprowadzeniu do obrotu bisoprololu lub peryndoprylu,
stosowanych oddzielnie, obserwowano następujące działania niepożądane, uszeregowane według
klasyfikacji układów i narządów MedDRA i zgodnie z następującymi częstościami występowania:
- Bardzo często (≥1/10);
- Często (≥1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
13
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa
Rzadko: Eozynofilia
Rzadko: Pancytopenia
Rzadko: Agranulocytoza (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Leukopenia
Rzadko: Neutropenia (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Małopłytkowość (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH)
Rzadko: Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
Rzadko: Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5)
Rzadko: Hiperkaliemia, ustępująca po przerwaniu leczenia
Rzadko: Hiponatremia
Rzadko: Zmiany nastroju
Niezbyt często: Zaburzenia snu
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Koszmary senne, omamy
Rzadko: Splątanie
Często: Ból głowy**
Często: Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**
Często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Często: Zaburzenia smaku
Często: Parestezje
Często: Senność
Rzadko: Omdlenie
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Rzadko: Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek)
Bardzo rzadko: Zapalenie spojówek
Bardzo rzadko: Szumy uszne
Rzadko: Zaburzenia słuchu
Rzadko: Kołatanie serca
Rzadko: Tachykardia
Bardzo często: Bradykardia
Często: Nasilenie niewydolności serca
Niezbyt często: Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Niezbyt często: Arytmia
14
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Nieznana
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Często: -
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
15
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
*Częstość określona w badaniach klinicznych dla działań niepożądanych zgłoszonych
w spontanicznych raportach.
**Objawy te występowały zwłaszcza na początku leczenia. Są one zwykle łagodne i często przemijają
w ciągu 1-2 tygodni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Bisoprololi fumaras 10 mg + Perindoprilum argininum 5 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabelki – Intragranular: Wapnia chlorek sześciowodny; Sodu węglan; Celuloza mikrokrystaliczna
- Rdzeń tabelki – Extragranular: Laktoza jednowodna; Skrobia żelowana, kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Mieszanka powlekająca (polidekstroza, wapnia węglan, hypromeloza, talk, triglicerydy); Żelaza tlenek żółty E 172
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Otoczka tabletki)
- laktoza: w składzie (Rdzeń tabelki – Extragranular)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- żółty owalny
Bympero, 10 mg + 5 mg, tabletki powlekane Żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z oznaczeniem B2 po jednej stronie tabletki. Wymiary tabletki: około 12 mm × 6 mm. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- żółty owalny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Bympero nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ale u niektórych pacjentów mogą wystąpić indywidualne reakcje związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie terapii albo w przypadku spożycia alkoholu. Z tego względu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji, według częstości
- bardzo często: Bradykardia
- często: Ból głowy**; Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Zaburzenia smaku; Parestezje; Senność; Nasilenie niewydolności serca; Często; Niezbyt często; Niezbyt często*; Rzadko*; Bardzo rzadko; Nieznana; Rzadko
- niezbyt często: Zaburzenia snu; Depresja; Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego; Arytmia; Niezbyt często; Rzadko; Często
- rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa; Eozynofilia; Pancytopenia; Agranulocytoza (patrz punkt 4.4); Leukopenia; Neutropenia (patrz punkt 4.4); Małopłytkowość (patrz punkt 4.4); Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH); Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5); Hiperkaliemia; ustępująca po przerwaniu leczenia; Hiponatremia; Zmiany nastroju; Koszmary senne; omamy; Splątanie; Omdlenie; Zaburzenia widzenia; Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek); Zaburzenia słuchu; Kołatanie serca; Tachykardia
- bardzo rzadko: Zapalenie spojówek; Szumy uszne
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Bympero u dzieci i młodzieży. Dane nie są dostępne. Z tego względu nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Produkt Bympero należy podawać w zależności od czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża W oparciu o istniejące dane dotyczące poszczególnych składników, produkt Bympero nie jest zalecany podczas pierwszego trymestru ciąży oraz jest przeciwwskazany podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży. Bisoprolol Bisoprolol ma działanie farmakologiczne, które może szkodliwie wpływać na ciążę i (lub) płód albo noworodka (zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, związane z opóźnieniem wzrostu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem lub przedwczesnym porodem oraz działaniami niepożądanymi (np. hipoglikemią i bradykardią) mogą wystąpić u płodu i noworodka). Jeśli jest konieczne leczenie beta-adrenolitykami, zaleca się stosowanie selektywnych beta1-adrenolityków.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie zaleca się stosowania produktu Bympero podczas karmienia piersią. Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego. Z tego względu, podczas podawania bisoprololu, nie zaleca się karmienia piersią. Ponieważ nie ma informacji dotyczącej stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, nie zaleca się stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka, a bardziej wskazane są inne metody leczenia o lepiej udokumentowanych profilach bezpieczeństwa.” - Płodność: „Płodność Nie ma danych klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Bympero.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Leku Bympero nie zaleca się pacjentom z umiarkowaną lub ciężką chorobą nerek.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletkę produktu Bympero należy przyjmować w pojedynczej dawce raz na dobę, rano, przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem.” źródło: Ulotka, pkt 2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Zalecana dawka dobowa |
|---|---|
| ClCR ≥ 60 | Jedna tabletka produktu Bympero 10 mg + 5 mg. |
| 30 < ClCR < 60 | Produkt nie jest odpowiedni. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawek za pomocą poszczególnych składników. |
| ClCR < 60 | Produkt nie jest odpowiedni. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawek za pomocą poszczególnych składników. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bympero
Kiedy nie stosować leku Bympero
- jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek beta-adrenolityk, na peryndopryl lub
którykolwiek inhibitor ACE, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca, która nagle się zaostrza i (lub) wymaga leczenia
szpitalnego;
- jeśli u pacjenta występuje wstrząs kardiogenny (ciężki stan serca spowodowany przez bardzo
małe ciśnienie tętnicze);
- jeśli pacjent ma chorobę serca, charakteryzującą się wolną lub nieregularną czynnością serca
(blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy,
zespół chorego węzła zatokowego);
- jeśli pacjent ma wolną częstość akcji serca;
- jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent ma ciężką astmę lub ciężką przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (takie jak zespół Raynauda), mogące
powodować mrowienie lub blednięcie albo sinienie palców rąk i nóg;
- jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, rzadki guz nadnerczy;
- jeśli u pacjenta występuje kwasica metaboliczna, stan, w którym krew zawiera za dużo kwasów;
- jeśli podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem ACE u pacjenta wystąpiły takie objawy, jak:
świszczący oddech, obrzęk twarzy, języka lub gardła, nasilony świąd albo ciężkie wysypki
skórne lub jeśli takie objawy występowały u pacjenta lub osoby spokrewnionej w jakichkolwiek
innych okolicznościach (stan nazywany obrzękiem naczynioruchowym);
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (lepiej także unikać stosowania leku Bympero
we wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii lub filtracji krwi inną metodą. Zależnie od
stosowanego urządzenia, lek Bympero może nie być odpowiedni dla pacjenta.
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, które powodują, że dostarczenie krwi do nerek jest
zmniejszone (zwężenie tętnicy nerkowej);
- jeśli pacjent przyjmował lub aktualnie przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan,
stosowany w leczeniu niewydolności serca, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (szybki obrzęk tkanek pod skórą w okolicy gardła) (patrz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności” oraz „Lek Bympero a inne leki”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bympero, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent ma cukrzycę;
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek (dotyczy też pacjentów po przeszczepieniu nerki) lub jeżeli
pacjent jest poddawany dializie;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia wątroby;
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej (zwężenie
głównego naczynia krwionośnego prowadzącego z serca), kardiomiopatię przerostową (choroba
mięśnia serca) lub zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie tętnicy zaopatrującej nerkę w krew);
- jeśli pacjent ma nieprawidłowo zwiększone stężenie hormonu, nazywanego aldosteronem, we
krwi (pierwotny aldosteronizm);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca lub jakiekolwiek inne choroby serca, takie jak zaburzenia
rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej podczas spoczynku (dławica Prinzmetala);
- jeśli u pacjenta stwierdzono kolagenozę (chorobę tkanki łącznej), taką jak toczeń rumieniowaty
układowy lub twardzina skóry;
- jeśli pacjent stosuje dietę o małej zawartości soli lub zamienniki soli kuchennej zawierające
potas (za duże stężenie potasu we krwi może powodować zmiany w częstości akcji serca);
- jeśli u pacjenta występowała ostatnio biegunka lub wymioty, lub pacjent jest odwodniony (lek
Bympero może powodować spadek ciśnienia tętniczego);
- jeśli pacjent jest poddawany zabiegowi aferezy LDL (usuwanie cholesterolu z krwi przy użyciu
specjalnego urządzenia), jest obecnie leczony przeciwalergicznie lub ma zostać poddany
leczeniu odczulającemu w celu zmniejszenia reakcji alergicznej na użądlenie pszczół i os;
- jeśli pacjent pozostaje na czczo lub jest na diecie;
- jeśli pacjent ma zostać poddany znieczuleniu i (lub) zabiegowi chirurgicznemu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia krążenia w kończynach;
- jeśli pacjent ma astmę lub przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma (lub miał) łuszczycę;
- jeśli pacjent ma guz nadnerczy (guz chromochłonny);
- jeśli pacjent ma zaburzenia tarczycy (lek Bympero może maskować objawy nadczynności
tarczycy);
- jeśli u pacjenta występuje obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna objawiająca się:
obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, trudnościami w połykaniu lub oddychaniu). Reakcja
ta może wystąpić w każdej chwili, podczas leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy,
należy przerwać przyjmowanie leku Bympero i skontaktować się niezwłocznie z lekarzem.
- u pacjentów rasy czarnej istnieje większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego,
a lek ten może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego niż u pacjentów innych
ras.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB)
(znane również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza
jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą;
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może kontrolować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach. Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
nie stosować leku Bympero”.
- pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego:
- racekadotryl (stosowany w leczeniu biegunki);
- syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy leków zwanych
inhibitorami mTOR (stosowane w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych
narządów oraz w leczeniu raka);
- sakubitryl (dostępny w leku złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan), stosowany
w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
- linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna oraz inne leki należące do grupy
leków zwanych gliptynami (stosowanymi w leczeniu cukrzycy).
Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Bympero, ponieważ może to spowodować ciężkie
pogorszenie czynności serca. Leczenia nie należy nagle przerywać, zwłaszcza u pacjentów z chorobą
wieńcową.
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Lek Bympero nie
jest zalecany we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest w ciąży
dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenie u dziecka, jeżeli jest
stosowany w tym czasie (patrz punkt „Ciąża”).
Dzieci i młodzież
Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Bympero a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Na działanie leku Bympero mogą mieć wpływ inne leki albo lek Bympero może zmieniać działanie
innych leków. Ten rodzaj oddziaływania może spowodować, że jeden lub oba leki będą mniej
skuteczne. Może także zwiększyć się ryzyko lub nasilenie działań niepożądanych.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- leki stosowane w kontrolowaniu ciśnienia tętniczego lub w chorobach serca (takie jak
amiodaron, amlodypina, klonidyna, glikozydy naparstnicy, diltiazem, dyzopiramid, felodypina,
flekainid, lidokaina, metylodopa, moksonidyna, prokainamid, propafenon, chinidyna,
rylmenidyna, werapamil);
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym antagonista receptora
angiotensyny II (ARB), aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować
leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub leki moczopędne (leki zwiększające
ilość wytwarzanego w nerkach moczu);
- leki oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), preparaty potasu lub zamienniki soli
zawierające potas, inne leki mogące zwiększać stężenie potasu w organizmie (takie jak
heparyna, lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów;
trimetoprim i kotrimoksazol, znany także jako lek złożony zawierający trimetoprim
i sulfametoksazol, stosowane w leczeniu zakażeń powodowanych przez bakterie);
- leki oszczędzające potas stosowane w leczeniu niewydolności serca: eplerenon i spironolakton
w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę;
- leki sympatykomimetyczne stosowane w leczeniu wstrząsu (adrenalina, noradrenalina,
dobutamina, izoprenalina, efedryna);
- estramustyna stosowana w leczeniu raka;
- leki, które stosuje się najczęściej w leczeniu biegunki (racekadotryl) lub w celu uniknięcia
odrzucenia przeszczepionych narządów (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki
należące do grupy leków zwanych inhibitorami mTOR). Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”.
- lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan (stosowany w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca). Patrz punkty „Kiedy nie stosować leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności”.
- lit stosowany w leczeniu manii lub depresji;
- pewne leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak imipramina, amitryptylina, inhibitory
monoaminooksydazy (inhibitory MAO; oprócz inhibitorów MAO-B);
- pewne leki stosowane w leczeniu schizofrenii (leki przeciwpsychotyczne);
- pewne leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, barbiturany, takie jak fenobarbital), leki
znieczulające stosowane w zabiegach chirurgicznych;
- leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany (leki powodujące, że naczynia
krwionośne stają się szersze), trimetoprim stosowany w leczeniu zakażeń;
- leki immunosupresyjne (zmniejszające reakcje obronne organizmu), takie jak cyklosporyna,
takrolimus, stosowane w leczeniu zaburzeń autoimmunologicznych lub po przeszczepieniu
narządów;
- allopurynol stosowany w leczeniu dny moczanowej;
- leki parasympatykomimetyczne stosowane w leczeniu stanów takich, jak: choroba Alzheimera
lub jaskra;
- podawane miejscowo beta-adrenolityki, stosowane w leczeniu jaskry (zwiększonego ciśnienia
w oku);
- meflochina stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii;
- baklofen stosowany w leczeniu sztywności mięśni w takich chorobach, jak stwardnienie
rozsiane;
- sole złota, szczególnie podawane dożylnie (stosowane w leczeniu objawów reumatoidalnego
zapalenia stawów);
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy, takie jak insulina, metformina, linagliptyna, saksagliptyna,
sitagliptyna, wildagliptyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak lub duże dawki
kwasu acetylosalicylowego, stosowane w leczeniu zapalenia stawów, bólu głowy, bólu lub
stanu zapalnego.
Lek Bympero z jedzeniem i piciem
Zaleca się zażywanie leku złożonego zawierającego bisoprolol i peryndopryl przed posiłkiem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Zazwyczaj lekarz
zaleci przerwanie przyjmowania leku Bympero przed zajściem w ciążę lub gdy tylko pacjentka dowie
się, że jest w ciąży oraz zaleci zażywanie innego leku zamiast leku Bympero. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero we wczesnym etapie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest
w ciąży dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenia u dziecka, jeżeli
jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka karmi lub zaczyna karmić piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero u matek, które karmią piersią, a lekarz może wybrać inną metodę leczenia,
jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza, gdy dziecko jest noworodkiem albo było urodzone
przedwcześnie.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty
głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po
zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem. W takiej sytuacji zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn może być zaburzona.
Lek Bympero zawiera sód i laktozę
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać przyjmowanie tego leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych:
- silne zawroty głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym (często – mogą
wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- nasilenie niewydolności serca powodujące znaczną duszność i (lub) zatrzymanie płynów
w organizmie (często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów);
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności
w oddychaniu (skurcz oskrzeli) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na
100 pacjentów);
- niezwykle szybkie lub nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa) lub
zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko – mogą wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- osłabienie siły mięśni rąk lub nóg, lub trudności z mówieniem, co może być objawem udaru
(bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha, promieniujący do pleców oraz
bardzo złe samopoczucie (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), co może być objawem zapalenia wątroby (bardzo rzadko
– może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- wysypka często rozpoczynająca się pojawieniem czerwonych, swędzących plam na twarzy,
ramionach lub nogach (rumień wielopostaciowy) (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie
u 1 na 10 000 pacjentów).
Lek Bympero jest zwykle dobrze tolerowany, ale tak jak w przypadku innych leków, u pacjentów
mogą wystąpić różne działania niepożądane, zwłaszcza na początku leczenia.
Należy natychmiast poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta wystąpi
którykolwiek z objawów niepożądanych wymienionych poniżej, lub jakikolwiek inny,
niewymieniony:
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- wolne bicie serca.
Częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy;
- zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego;
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
- zaburzenia smaku;
- mrowienie;
- drętwienie rąk lub stóp;
- zaburzenia widzenia;
- szumy uszne (wrażenie słyszenia dźwięków);
- uczucie ziębnięcia rąk lub stóp;
- kaszel;
- duszność;
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność lub
trudności z trawieniem, biegunka, zaparcie;
- reakcje alergiczne, takie jak wysypki, świąd;
- bolesne skurcze mięśni;
- uczucie zmęczenia;
- znużenie.
Niezbyt częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju;
- zaburzenia snu;
- depresja;
- suchość w jamie ustnej;
- nasilony świąd lub ciężkie wysypki;
- tworzenie się skupisk pęcherzy na skórze;
- zwiększona wrażliwość skóry na światło (reakcja nadwrażliwości na światło);
- pocenie;
- choroby nerek;
- impotencja;
- zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj krwinek białych);
- senność;
- omdlenie;
- kołatanie serca;
- częstoskurcz;
- nieregularna częstość akcji serca (zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego);
- zapalenie naczyń krwionośnych;
- zawroty głowy podczas wstawania;
- osłabienie mięśni;
- ból stawów;
- ból mięśni;
- ból w klatce piersiowej;
- złe samopoczucie;
- obrzęki obwodowe;
- gorączka;
- upadki;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: duże stężenie potasu we krwi, przemijające po
przerwaniu leczenia, małe stężenie sodu, hipoglikemia (bardzo małe stężenie cukru we krwi)
w przypadku pacjentów z cukrzycą, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
stężenia kreatyniny we krwi.
Rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów):
- ostra niewydolność nerek;
- ciemna barwa moczu, nudności lub wymioty, kurcze mięśni, dezorientacja i drgawki. Mogą to
być objawy stanu zwanego SIADH (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego);
- zmniejszone wydalanie lub brak wydalania moczu;
- nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi;
- koszmary senne, omamy;
- zmniejszone wydzielanie łez (suchość oczu);
- problemy ze słuchem;
- zapalenie wątroby, mogące powodować zażółcenie skóry lub białkówek oczu;
- katar alergiczny, kichanie;
- reakcje przypominające alergię: świąd, uderzenia gorąca, wysypka;
- nasilenie łuszczycy;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
duże stężenie bilirubiny w surowicy, nieprawidłowe stężenie tłuszczów we krwi.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
- dezorientacja;
- podrażnienie i zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek);
- eozynofilowe zapalenie płuc (rzadki rodzaj zapalenia płuc);
- zapalenie trzustki (które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców);
- wypadanie włosów;
- wystąpienie lub nasilenie łuszczycy, wysypki łuszczycopodobnej;
- zmiany obrazu krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych i krwinek czerwonych,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zasinienie, drętwienie i ból palców dłoni lub stóp (objaw Raynauda).
Jeśli wystąpią takie objawy, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1 lub na którykolwiek inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE).
- Ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji niewydolności serca,
wymagających stosowania dożylnych leków inotropowych.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez stosowania stymulatora
serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego.
- Blok zatokowo-przedsionkowy.
- Objawowa bradykardia.
- Objawowe niedociśnienie tętnicze.
- Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc.
- Ciężkie postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub ciężkie postaci zespołu Raynauda.
- Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy (patrz punkt 4.4).
- Kwasica metaboliczna.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z uprzednim leczeniem inhibitorem ACE
(patrz punkt 4.4).
- Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Bympero z produktami zawierającymi aliskiren
u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan. Nie wolno
rozpoczynać leczenia produktem Bympero przed upływem 36 godzin od podania ostatniej
dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym
ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5).
- Znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
(patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, dotyczące każdego składnika
produktu, dotyczą produktu Bympero.
Niedociśnienie tętnicze
Inhibitory ACE mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Objawowe
niedociśnienie tętnicze występuje rzadko u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym,
pojawia się częściej u pacjentów odwodnionych z powodu stosowania leków moczopędnych, diety
ubogosodowej, dializ, gdy występuje biegunka lub wymioty, lub u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem
reninozależnym (patrz punkty 4.5 i 4.8). U pacjentów z objawową niewydolnością serca,
z współistniejącą niewydolnością nerek lub bez współistniejącej niewydolności nerek, obserwowano
objawowe niedociśnienie tętnicze. Objawowe niedociśnienie tętnicze występuje częściej u pacjentów
z ciężką, objawową niewydolnością serca, w następstwie leczenia dużymi dawkami diuretyków
pętlowych, hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, rozpoczynanie leczenia jak i ustalanie dawki
powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Powyższe uwagi dotyczą również pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca lub z chorobą naczyń mózgowych, u których nagłe obniżenie ciśnienia
tętniczego może spowodować wystąpienie zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-
mózgowego.
W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, pacjenta należy położyć na plecach oraz, jeżeli
jest to konieczne, podać dożylnie roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Wystąpienie przemijającego
niedociśnienia tętniczego nie wyklucza późniejszego stosowania produktu, co zazwyczaj odbywa się
bez komplikacji, gdy ciśnienie tętnicze zwiększy się wskutek zwiększenia objętości
wewnątrznaczyniowej.
U niektórych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem
tętniczym, może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego po podaniu peryndoprylu.
Działanie to jest spodziewane i zazwyczaj nie powoduje przerwania leczenia. Jeśli niedociśnienie
tętnicze staje się objawowe, może być konieczne zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawianie leku,
za pomocą poszczególnych składników.
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
Obserwowano rzadkie przypadki występowania obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg,
błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani u pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym
peryndoprylem (patrz punkt 4.8). Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w każdym momencie
leczenia. W takich przypadkach należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Bympero. Terapia
beta-adrenolitykiem musi być kontynuowana. Należy rozpocząć odpowiednie monitorowanie pacjenta
i prowadzić je aż do całkowitego ustąpienia objawów. Obrzęki obejmujące twarz i wargi zazwyczaj
ustępowały bez leczenia, jednak leki przeciwhistaminowe okazywały się przydatne w celu złagodzenia
objawów.
Obrzęk naczynioruchowy krtani może spowodować zgon. Zajęcie języka, głośni lub krtani może
powodować niedrożność dróg oddechowych; należy wtedy zastosować leczenie przewidziane
w stanach nagłych. Leczenie to może obejmować podanie adrenaliny i (lub) utrzymanie drożności
dróg oddechowych. Pacjent powinien być pod ścisłą kontrolą medyczną do czasu całkowitego
i trwałego ustąpienia objawów.
U pacjentów, u których w przeszłości występował obrzęk naczynioruchowy niezwiązany ze
stosowaniem inhibitorów ACE, może istnieć większe ryzyko jego wystąpienia podczas leczenia
inhibitorami ACE (patrz punkt 4.3).
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE rzadko donoszono o wystąpieniu obrzęku
naczynioruchowego jelit. Pacjenci zgłaszali ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami albo bez
takich objawów); w niektórych przypadkach objawy te nie były poprzedzone obrzękiem twarzy,
a aktywność C-1 esterazy była prawidłowa. Obrzęk naczynioruchowy diagnozowano za pomocą
tomografii komputerowej, badania ultrasonograficznego lub podczas zabiegu chirurgicznego; objawy
ustępowały po przerwaniu podawania inhibitora ACE. Obrzęk naczynioruchowy jelit należy wziąć
pod uwagę w diagnostyce różnicowej bólów brzucha u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE.
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan jest
przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3).
Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan do
36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Jeśli terapia produktem złożonym zawierającym
sakubitryl i walsartan jest przerwana, nie wolno rozpoczynać leczenia peryndoprylem do 36 godzin od
podania ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3
i 4.5). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z inhibitorami obojętnej endopeptydazy (ang. neutral
endopeptidase, NEP) (np. racekadotryl), inhibitorami mTOR (np. syrolimus, ewerolimus,
temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) może
prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęk dróg oddechowych lub
języka, z zaburzeniami oddychania lub bez takich zaburzeń), patrz punkt 4.5. Należy zachować
ostrożność podczas rozpoczynania stosowania racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptyn (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna)
u pacjenta wcześniej przyjmującego inhibitor ACE.
Zaburzenia czynności wątroby
Rzadko, stosowanie inhibitorów ACE było związane z wystąpieniem zespołu rozpoczynającego się od
żółtaczki cholestatycznej i postępującego do piorunującej martwicy wątroby, i (czasami) zgonu.
Mechanizm tego zespołu nie jest wyjaśniony. U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, u których
rozwinęła się żółtaczka lub u których obserwuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
należy przerwać leczenie inhibitorem ACE i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne (patrz
punkt 4.8).
Rasa
Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras.
Tak jak inne inhibitory ACE, peryndopryl może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego
u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie z powodu częstszego
występowania małej aktywności reniny u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Kaszel
Podczas stosowania inhibitorów ACE obserwowano kaszel. Charakteryzuje się on tym, że jest suchy,
uporczywy oraz ustępuje po przerwaniu leczenia. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy wziąć pod
uwagę kaszel wywołany przez inhibitor ACE.
Hiperkaliemia
U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym peryndoprylem, obserwowano
zwiększenie stężenia potasu w surowicy, inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ
hamują wydzielanie aldosteronu. Wpływ jest zwykle nieznaczny u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek. Czynnikami ryzyka hiperkaliemii są: niewydolność nerek, pogorszona czynność
nerek, wiek (powyżej 70 lat), cukrzyca, współistniejące inne stany, w szczególności odwodnienie,
ostra niewydolność serca, kwasica metaboliczna oraz jednoczesne stosowanie leków moczopędnych
oszczędzających potas (np.: spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd), suplementów potasu
lub zamienników soli kuchennej zawierających potas, a także przyjmowanie innych leków
powodujących zwiększenie stężenia potasu w surowicy (np. heparyna, kotrimoksazol - zawierający
trimetoprim i sulfametoksazol) a zwłaszcza antagonistów aldosteronu lub antagonistów receptora
angiotensyny. Zastosowanie suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub
zamienników soli kuchennej zawierających potas, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek, może doprowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Hiperkaliemia może
powodować ciężkie, czasami prowadzące do zgonu, zaburzenia rytmu serca. U pacjentów
przyjmujących inhibitory ACE należy ostrożnie stosować leki moczopędne oszczędzające potas oraz
antagonistów receptora angiotensyny, należy monitorować stężenie potasu w surowicy krwi oraz
czynność nerek. Jeżeli jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych środków uważa się za właściwe,
zaleca się zachowanie ostrożności oraz częstą kontrolę stężenia potasu w surowicy (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z litem
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu z peryndoprylem (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli
kuchennej zawierającymi potas
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami
potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas (patrz punkt 4.5).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA
poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry, takie jak: czynność nerek, stężenie
elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być bardzo dokładnie monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Jednoczesne stosowanie z antagonistami kanału wapniowego, lekami przeciwarytmicznymi klasy I
oraz działającymi ośrodkowo lekami przeciwnadciśnieniowymi
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego, takimi jak
werapamil lub diltiazem, z lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz działającymi ośrodkowo lekami
przeciwnadciśnieniowymi (patrz punkt 4.5).
Przerwanie leczenia
Należy unikać nagłego przerwania terapii za pomocą beta-adrenolityku, zwłaszcza u pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ może to prowadzić do przemijającego pogorszenia stanu
serca. Dawkowanie należy zmniejszać stopniowo, za pomocą poszczególnych składników, najlepiej
w ciągu dwóch tygodni, w tym samym czasie, w razie konieczności, rozpoczynając leczenie
zastępcze.
Bradykardia
Jeśli, podczas leczenia, częstość akcji serca w spoczynku zmniejszy się poniżej 50-55 uderzeń na
minutę i u pacjenta występują objawy związane z bradykardią, należy zmniejszyć dawkę produktu
Bympero za pomocą poszczególnych składników, stosując odpowiednią dawkę bisoprololu.
Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia
Ze względu na ujemne działanie dromotropowe, beta-adrenolityki należy ostrożnie podawać
pacjentom z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa
Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, peryndopryl należy ostrożnie stosować u pacjentów ze
zwężeniem zastawki dwudzielnej oraz ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, takim jak
zwężenie zastawki aorty lub kardiomiopatia przerostowa.
Dławica Prinzmetala
Obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej selektywności względem
receptorów beta 1, nie można całkowicie wykluczyć napadów bólu dławicowego podczas stosowania
bisoprololu u pacjentów z dławicą Prinzmetala.
Zaburzenia czynności nerek
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dobową produktu Bympero należy
dostosować w zależności od klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).
U tych pacjentów kontrola stężenia potasu i kreatyniny jest częścią standardowego postępowania
medycznego (patrz punkt 4.8).
U pacjentów z objawową niewydolnością serca, wystąpienie niedociśnienia tętniczego po rozpoczęciu
leczenia inhibitorami ACE może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek. W takiej sytuacji
może wystąpić zazwyczaj przemijająca, ostra niewydolność nerek.
U części pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej
jedynej nerki, którzy byli leczeni inhibitorami ACE, obserwowano zwiększenie stężenia mocznika we
krwi i kreatyniny w surowicy. Zaburzenia te były odwracalne po przerwaniu leczenia. Dotyczy to
szczególnie pacjentów z niewydolnością nerek. W sytuacji, kiedy równocześnie występuje
nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia
tętniczego i niewydolności nerek. U takich pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą
lekarską, od małych dawek, ostrożnie je zwiększając. Leczenie moczopędne może być czynnikiem
predysponującym do wystąpienia tych stanów; należy wtedy przerwać leczenie lekami moczopędnymi
i kontrolować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia.
U niektórych pacjentów bez uprzedniej choroby naczyń nerkowych obserwowano zwiększenie
stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj przemijające i o małym nasileniu.
Szczególnie dotyczy to sytuacji, gdy peryndopryl stosowano jednocześnie z lekiem moczopędnym.
Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z wcześniej występującym zaburzeniem czynności nerek. Może być
konieczne zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie leczenia lekiem moczopędnymi (lub)
peryndoprylem.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
Podczas leczenia inhibitorami ACE pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub
zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego
oraz niewydolności nerek (patrz punkt 4.3). Leczenie lekami moczopędnymi może stanowić
dodatkowy czynnik ryzyka. Zmniejszona czynność nerek może przebiegać z jedynie niewielkimi
zmianami stężenia kreatyniny w surowicy, nawet u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy
nerkowej.
Przeszczepienie nerki
Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania peryndoprylu z argininą u pacjentów po niedawnym
przeszczepieniu nerki.
Pacjenci poddawani hemodializie
U pacjentów poddawanych dializie z zastosowaniem błon o dużej przepuszczalności (high flux)
i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE były obserwowane reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych
pacjentów należy rozważyć zastosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leków
przeciwnadciśnieniowych z innych grup.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL
Rzadko, u pacjentów leczonych inhibitorami ACE poddanych aferezie lipoprotein o małej gęstości
(LDL) z zastosowaniem siarczanu dekstranu występują reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające
życiu. Reakcjom tym można zapobiec poprzez czasowe odstawienie inhibitora ACE przed
rozpoczęciem każdego zabiegu aferezy LDL.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia odczulającego
U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów
błonkoskrzydłych) wystąpiły reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych samych pacjentów można było
uniknąć wystąpienia reakcji poprzez tymczasowe odstawienie inhibitorów ACE, chociaż reakcje
nawracały po nieumyślnym ponownym zastosowaniu.
Tak jak w przypadku innych beta-adrenolityków, bisoprolol może nasilać wrażliwość pacjenta na
alergeny oraz ciężkość reakcji rzekomoanafilaktycznych. Leczenie adrenaliną nie zawsze powoduje
oczekiwane działanie terapeutyczne.
Neutropenia/agranulocytoza/małopłytkowość/niedokrwistość
Neutropenia lub agranulocytoza, małopłytkowość oraz niedokrwistość były obserwowane u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez innych czynników
ryzyka, neutropenia występuje rzadko. Peryndopryl powinien być stosowany ze szczególną
ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi,
allopurynolem lub prokainamidem, lub gdy czynniki te występują łącznie, szczególnie jeśli wcześniej
rozpoznano niewydolność nerek. U niektórych z takich pacjentów odnotowano przypadki rozwoju
ciężkich zakażeń, które w pewnych przypadkach były oporne na intensywne leczenie antybiotykami.
Jeśli u takich pacjentów stosuje się peryndopryl, należy okresowo kontrolować liczbę krwinek
białych; pacjentów należy poinformować, aby zgłaszali wszelkie objawy zakażenia (np. ból gardła,
gorączka).
Skurcz oskrzeli (astma oskrzelowa, obturacyjne choroby dróg oddechowych)
W astmie oskrzelowej lub innych przewlekłych chorobach obturacyjnych płuc, mogących powodować
objawy, należy jednocześnie stosować leki rozszerzającą oskrzela. Niekiedy, gdy u pacjentów z astmą
stosuje się beta-adrenolityki, może dochodzić do zwiększenia oporu dróg oddechowych, z tego
względu może być konieczne zwiększenie dawki leku pobudzającego receptory beta2.
Pacjenci z cukrzycą
Należy zachować ostrożność, gdy produkt Bympero stosuje się u pacjentów z cukrzycą z dużymi
wahaniami stężeń glukozy we krwi.
Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii.
Ścisła głodówka
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących ścisłą głodówkę.
Zarostowa choroba tętnic obwodowych
Beta-adrenolityki mogą nasilać objawy, zwłaszcza na początku terapii.
Znieczulenie ogólne
U pacjentów poddanych znieczuleniu ogólnemu, blokada receptorów beta zmniejsza częstość
wystąpienia arytmii i niedokrwienia mięśnia sercowego podczas indukcji oraz intubacji, a także
w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się podtrzymanie blokady receptorów beta w okresie
okołooperacyjnym. Anestezjolog musi być świadomy blokady receptorów beta ze względu na
możliwe interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do bradyarytmii, osłabienia odruchowej
tachykardii oraz zmniejszonej zdolności kompensacyjnej w przypadku utraty krwi. Jeśli jest potrzeba
odstawienia beta-adrenolityku przed zabiegiem chirurgicznym, należy tego dokonać stopniowo
i zakończyć około 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.
U pacjentów poddanych rozległemu zabiegowi chirurgicznemu lub znieczuleniu za pomocą środków
powodujących niedociśnienie tętnicze, peryndopryl może blokować tworzenie angiotensyny II wtórnie
do kompensacyjnego uwalniania reniny. Leczenie należy przerwać dzień przed zabiegiem
chirurgicznym. W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego i gdy rozważa się ten mechanizm,
można je skorygować przez zwiększenie objętości płynów.
Łuszczyca
Beta-adrenolityki należy podawać pacjentom z łuszczycą lub pacjentom z łuszczycą w wywiadzie
tylko po ostrożnym rozważeniu korzyści i ryzyka.
Guz chromochłonny nadnerczy
U pacjentów z rozpoznanym lub podejrzewanym guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol
należy zawsze stosować w skojarzeniu z lekiem blokującym receptory alfa.
Nadczynność tarczycy
W czasie leczenia bisoprololem mogą być maskowane objawy nadczynności tarczycy.
Pierwotny aldosteronizm
Na ogół pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające przez hamowanie układu renina-angiotensyna. Z tego względu nie zaleca się stosowania
tego produktu.
Ciąża
Dopóki nie uzna się kontynuowania terapii inhibitorem ACE za niezbędne, u pacjentek planujących
ciążę należy zmienić leczenie na inną terapię przeciwnadciśnieniową, która ma ustalony profil
bezpieczeństwa, dotyczący stosowania w ciąży. Kiedy ciąża zostanie rozpoznana, należy natychmiast
przerwać leczenie inhibitorami ACE i, jeśli to właściwe, należy rozpocząć inną terapię (patrz
punkty 4.3 i 4.6).
Niewydolność serca
Nie ma doświadczenia terapeutycznego w leczeniu bisoprololem niewydolności serca u pacjentów
z następującymi chorobami i stanami:
- cukrzyca insulinozależna (typu I);
- ciężkie zaburzenia czynności nerek;
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- kardiomiopatia restrykcyjna;
- wrodzona wada serca;
- hemodynamicznie istotna wada zastawek;
- zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
Laktoza
Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie obserwowano interakcji między bisoprololem i peryndoprylem w badaniu dotyczącym interakcji,
przeprowadzonym u zdrowych ochotników. Informacje dotyczące interakcji z innymi produktami
leczniczymi, znane dla poszczególnych substancji czynnych, przedstawiono poniżej.
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan
jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz
punkty 4.3 i 4.4). Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl
i walsartan przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Nie wolno
rozpoczynać leczenia peryndoprylem przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu
złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna,
wildagliptyna) może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Leki wywołujące hiperkaliemię
Chociaż zwykle stężenie potasu w surowicy krwi pozostaje w zakresie wartości prawidłowych,
u niektórych pacjentów leczonych produktem Bympero może wystąpić hiperkaliemia. Niektóre leki
lub grupy terapeutyczne mogą zwiększać częstość wystąpienia hiperkaliemii: aliskiren, sole potasu,
leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), inhibitory ACE,
antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, leki
immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna lub takrolimus, trimetoprim oraz kotrimoksazol (produkt
złożony zawierający trimetoprim i sulfametoksazol), ponieważ wiadomo, że trimetoprim działa jak lek
moczopędny oszczędzający potas - amiloryd. Skojarzone stosowanie tych leków zwiększa ryzyko
hiperkaliemii. Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Bympero z wyżej
wymienionymi lekami. Jeśli jest wskazane jednoczesne stosowanie, leki te należy stosować
z ostrożnością, często kontrolując stężenie potasu w surowicy krwi.
Jednoczesne stosowanie leków przeciwwskazane (patrz punkt 4.3)
Aliskiren
U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek jednoczesne leczenie produktem Bympero
i aliskirenem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenie czynności nerek
oraz zwiększenie chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Pozaustrojowe metody leczenia
Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku
elektrycznym, takie jak dializa lub hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności
(np. błon poliakrylonitrylowych) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu
dekstranu - ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych (patrz
punkt 4.3). Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu
lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.
Jednoczesne stosowanie leków niezalecane
Związane z bisoprololem
Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, takie jak klonidyna oraz inne leki (np. metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna)
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym może
spowodować nasilenie niewydolności serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia
współczulnego (zwolnienie częstości akcji serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca,
rozszerzenie naczyń krwionośnych). Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie przed odstawieniem
beta-adrenolityków, może zwiększyć ryzyko nadciśnienia „z odbicia”.
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon)
Może być nasilony wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększone
ujemne działanie inotropowe.
Antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu oraz, w mniejszym stopniu, typu diltiazemu
Ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Podawanie dożylne
werapamilu u pacjentów, którzy są leczeni beta-adrenolitykami, może prowadzić do znacznego
niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Aliskiren
U innych osób niż pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek zwiększa się ryzyko
hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-
naczyniowych.
Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek
(w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku działającego na
układ RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Istnieją doniesienia w literaturze, że u pacjentów z jawną miażdżycą, niewydolnością serca lub
z cukrzycą z powikłaniami narządowymi, jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą
receptora angiotensyny II wiąże się z większą częstością występowania niedociśnienia tętniczego,
omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek),
w porównaniu ze stosowaniem pojedynczego leku działającego na układ renina-angiotensyna-
aldosteron. Podwójna blokada (na przykład, przez skojarzenie inhibitora ACE z antagonistą receptora
angiotensyny II) powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków ze ścisłą
obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.
Estramustyna
Istnieje ryzyko zwiększonej częstości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk
naczynioruchowy.
Leki moczopędne oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), sole potasu
Hiperkaliemia (potencjalnie zakończona zgonem), zwłaszcza w połączeniu z zaburzeniem czynności
nerek (addytywne działanie hiperkaliemiczne).
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z wymienionymi powyżej produktami nie jest zalecane (patrz
punkt 4.4). Jeśli mimo to jednoczesne stosowanie tych produktów jest wskazane, należy je stosować
ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy. Stosowanie spironolaktonu
w niewydolności serca – patrz niżej.
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano przemijające zwiększenie
stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Nie zaleca się stosowania peryndoprylu
z litem, jednak gdy jest to konieczne, należy dokładnie kontrolować stężenia litu w surowicy (patrz
punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie leków wymagające szczególnej ostrożności
Związane z bisoprololem i peryndoprylem
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące)
Badania epidemiologiczne sugerują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków
przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) może nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi z ryzykiem hipoglikemii. Zjawisko to jest bardziej
prawdopodobne podczas pierwszych tygodni skojarzonego leczenia u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może
nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi.
Blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy ≥ 3 g/dobę
Jednoczesne podanie produktu Bympero z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (tj. kwasem
acetylosalicylowym w zakresie dawek działających przeciwzapalnie, inhibitorami COX-2
i niewybiórczymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi) może osłabiać działanie
przeciwnadciśnieniowe bisoprololu i peryndoprylu.
Dodatkowo, jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków z grupy NLPZ może prowadzić do
zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek oraz
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z uprzednio istniejącą pogorszoną
czynnością nerek. Leczenie skojarzone należy podawać z ostrożnością, zwłaszcza u osób w podeszłym
wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć kontrolę czynności nerek po rozpoczęciu
jednoczesnego leczenia oraz cyklicznie w późniejszym okresie.
Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami rozszerzającymi naczynia
krwionośne (takimi jak glicerolu triazotan, inne azotany lub inne leki rozszerzające naczynia) lub
z innymi produktami, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) może zwiększać ryzyko hipotensyjnego
działania peryndoprylu i bisoprololu.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne/leki przeciwpsychotyczne/leki znieczulające
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z pewnymi lekami znieczulającymi, trójpierścieniowymi
lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami przeciwpsychotycznymi może powodować dalsze obniżenie
ciśnienia tętniczego.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami znieczulającymi może prowadzić do odruchowej
tachykardii i zwiększenia ryzyka niedociśnienia tętniczego.
Leki sympatykomimetyczne
Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): leczenie skojarzone z bisoprololem może
osłabiać działanie obu stosowanych leków. Leki sympatykomimetyczne, które pobudzają zarówno
receptory alfa-, jak i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina): leczenie skojarzone
z bisoprololem może ujawnić działanie zwężające naczynia krwionośne, zależne od receptorów
alfa-adrenergicznych, tych leków, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia
chromania przestankowego. Takie interakcje uważa się za bardziej prawdopodobne w przypadku
nieselektywnych beta-adrenolityków.
Sympatykomimetyki mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.
Związane z bisoprololem
Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny, takie jak felodypina i amlodypina
Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego i nie można wykluczyć
zwiększenia ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością
serca.
Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron)
Możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Leki parasympatykomimetyczne
Jednoczesne stosowanie może wydłużyć czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz
zwiększyć ryzyko bradykardii.
Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry)
Jednoczesne stosowanie może nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.
Glikozydy napastnicy
Zmniejszenie częstości akcji serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Baklofen
Nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i w razie
konieczności dostosować dawkowanie leku przeciwnadciśnieniowego.
Leki moczopędne nieoszczędzające potasu
Pacjenci leczeni lekami moczopędnymi, szczególnie osoby z zaburzeniami gospodarki wodno-
elektrolitowej, mogą być narażeni na nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego w trakcie
rozpoczynania leczenia inhibitorem ACE. Możliwość działania hipotensyjnego można zmniejszyć
przez przerwanie leczenia lekami moczopędnymi, zwiększenie objętości płynów lub zwiększenie
podaży soli przed rozpoczęciem leczenia małymi, stopniowo zwiększanymi dawkami peryndoprylu.
W nadciśnieniu tętniczym, jeśli wcześniejsza terapia lekiem moczopędnym mogła spowodować
zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, należy albo przerwać stosowanie leku moczopędnego
przed rozpoczęciem podawania inhibitora ACE, a następnie można ponownie wprowadzić lek
moczopędny nieoszczędzający potasu, albo leczenie inhibitorem ACE musi być rozpoczęte od małej
dawki, która będzie zwiększana.
W zastoinowej niewydolności serca leczonej lekami moczopędnymi stosowanie inhibitora ACE
należy rozpocząć od bardzo małej dawki, po możliwym zmniejszeniu dawki leku moczopędnego
nieoszczędzającego potasu.
We wszystkich przypadkach, podczas pierwszych tygodni leczenia inhibitorem ACE, należy
kontrolować czynność nerek (stężenia kreatyniny).
Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton)
Eplerenon lub spironolakton w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów
ACE:
W leczeniu pacjentów z niewydolnością serca od II do IV klasy (wg NYHA), z frakcją wyrzutową
lewej komory <40% oraz wcześniej leczonych inhibitorami ACE i diuretykami pętlowymi, istnieje
ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem, zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania
zaleceń dotyczących stosowania leków w tym skojarzeniu.
Przed rozpoczęciem skojarzonego leczenia należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia
i zaburzenia czynności nerek.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu oraz kreatyniny we krwi raz w tygodniu w pierwszym miesiącu
leczenia, a następnie co miesiąc.
Jednoczesne stosowanie leków wymagające rozważenia
Związane z bisoprololem
Meflochina
Zwiększa się ryzyko bradykardii.
Inhibitory monoaminooksydazy (oprócz inhibitorów MAO-B)
Nasilenie działania hipotensyjnego beta-adrenolityków, ale także zwiększenie ryzyka przełomu
nadciśnieniowego.
Związane z peryndoprylem
Sole złota
Rzadko u pacjentów poddanych terapii solami złota (sodu aurotiojabłczan), stosowanymi w iniekcji,
oraz jednoczesnemu leczeniu inhibitorem ACE, w tym peryndoprylem, zgłaszano reakcje jak po
podaniu azotanów (objawy to: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia
ośrodkowego, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny, nudności,
wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, osłabienie i zmęczenie.
Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych oraz obserwowane po
zastosowaniu peryndoprylu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze,
kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, zaburzenie smaku,
niestrawność, wysypka, świąd, bolesne skurcze mięśni i osłabienie.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Podczas badań klinicznych i (lub) po wprowadzeniu do obrotu bisoprololu lub peryndoprylu,
stosowanych oddzielnie, obserwowano następujące działania niepożądane, uszeregowane według
klasyfikacji układów i narządów MedDRA i zgodnie z następującymi częstościami występowania:
- Bardzo często (≥1/10);
- Często (≥1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
13
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa
Rzadko: Eozynofilia
Rzadko: Pancytopenia
Rzadko: Agranulocytoza (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Leukopenia
Rzadko: Neutropenia (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Małopłytkowość (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH)
Rzadko: Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
Rzadko: Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5)
Rzadko: Hiperkaliemia, ustępująca po przerwaniu leczenia
Rzadko: Hiponatremia
Rzadko: Zmiany nastroju
Niezbyt często: Zaburzenia snu
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Koszmary senne, omamy
Rzadko: Splątanie
Często: Ból głowy**
Często: Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**
Często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Często: Zaburzenia smaku
Często: Parestezje
Często: Senność
Rzadko: Omdlenie
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Rzadko: Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek)
Bardzo rzadko: Zapalenie spojówek
Bardzo rzadko: Szumy uszne
Rzadko: Zaburzenia słuchu
Rzadko: Kołatanie serca
Rzadko: Tachykardia
Bardzo często: Bradykardia
Często: Nasilenie niewydolności serca
Niezbyt często: Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Niezbyt często: Arytmia
14
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Nieznana
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Często: -
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
15
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
*Częstość określona w badaniach klinicznych dla działań niepożądanych zgłoszonych
w spontanicznych raportach.
**Objawy te występowały zwłaszcza na początku leczenia. Są one zwykle łagodne i często przemijają
w ciągu 1-2 tygodni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Bisoprololi fumaras 10 mg + Perindoprilum argininum 10 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- Termin ważności
- 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabelki – Intragranular: Wapnia chlorek sześciowodny; Sodu węglan; Celuloza mikrokrystaliczna
- Rdzeń tabelki – Extragranular: Laktoza jednowodna; Skrobia żelowana, kukurydziana; Krzemionka koloidalna bezwodna; Kroskarmeloza sodowa; Magnezu stearynian
- Otoczka tabletki: Mieszanka powlekająca (polidekstroza, wapnia węglan, hypromeloza, talk, triglicerydy)
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- laktoza: w składzie (Rdzeń tabelki – Extragranular)
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
- Wygląd
- biały owalny z linią podziału
Bympero, 10 mg + 10 mg, tabletki powlekane Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie tabletki. Po jednej stronie linii podziału, tabletka jest oznaczona literą B, a po drugiej stronie cyfrą 4. Wymiary tabletki: około 12 mm × 6 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- biały owalny z linią podziału
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Produkt Bympero nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ale u niektórych pacjentów mogą wystąpić indywidualne reakcje związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie terapii albo w przypadku spożycia alkoholu. Z tego względu zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
47 pozycji, według częstości
- bardzo często: Bradykardia
- często: Ból głowy**; Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**; Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego; Zaburzenia smaku; Parestezje; Senność; Nasilenie niewydolności serca; Często; Niezbyt często; Niezbyt często*; Rzadko*; Bardzo rzadko; Nieznana; Rzadko
- niezbyt często: Zaburzenia snu; Depresja; Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego; Arytmia; Niezbyt często; Rzadko; Często
- rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa; Eozynofilia; Pancytopenia; Agranulocytoza (patrz punkt 4.4); Leukopenia; Neutropenia (patrz punkt 4.4); Małopłytkowość (patrz punkt 4.4); Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH); Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH); Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5); Hiperkaliemia; ustępująca po przerwaniu leczenia; Hiponatremia; Zmiany nastroju; Koszmary senne; omamy; Splątanie; Omdlenie; Zaburzenia widzenia; Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek); Zaburzenia słuchu; Kołatanie serca; Tachykardia
- bardzo rzadko: Zapalenie spojówek; Szumy uszne
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- nie zaleca się poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Bympero u dzieci i młodzieży. Dane nie są dostępne. Z tego względu nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Produkt Bympero należy podawać w zależności od czynności nerek.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- (początek fragmentu; dalszy ciąg w dokumencie) źródło: ChPL, pkt 4.6
Ciąża
„Ciąża W oparciu o istniejące dane dotyczące poszczególnych składników, produkt Bympero nie jest zalecany podczas pierwszego trymestru ciąży oraz jest przeciwwskazany podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży. Bisoprolol Bisoprolol ma działanie farmakologiczne, które może szkodliwie wpływać na ciążę i (lub) płód albo noworodka (zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, związane z opóźnieniem wzrostu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem lub przedwczesnym porodem oraz działaniami niepożądanymi (np. hipoglikemią i bradykardią) mogą wystąpić u płodu i noworodka). Jeśli jest konieczne leczenie beta-adrenolitykami, zaleca się stosowanie selektywnych beta1-adrenolityków.” - źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Nie zaleca się stosowania produktu Bympero podczas karmienia piersią. Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego. Z tego względu, podczas podawania bisoprololu, nie zaleca się karmienia piersią. Ponieważ nie ma informacji dotyczącej stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, nie zaleca się stosowania peryndoprylu podczas karmienia piersią, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka, a bardziej wskazane są inne metody leczenia o lepiej udokumentowanych profilach bezpieczeństwa.” - Płodność: „Płodność Nie ma danych klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Bympero.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Zaburzenia czynności nerek: „Zaburzenia czynności nerek Leku Bympero nie zaleca się pacjentom z umiarkowaną lub ciężką chorobą nerek.” źródło: Ulotka, pkt 3
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletkę produktu Bympero należy przyjmować w pojedynczej dawce raz na dobę, rano, przed posiłkiem.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- alkohol: „Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem.” źródło: Ulotka, pkt 2
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Zalecana dawka dobowa |
|---|---|
| ClCR ≥ 60 | Połowa tabletki produktu Bympero 10 mg + 10 mg. |
| 30 < ClCR < 60 | Produkt nie jest odpowiedni. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawek za pomocą poszczególnych składników. |
| ClCR < 30 | Produkt nie jest odpowiedni. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawek za pomocą poszczególnych składników. |
źródło: ChPL, pkt 4.2, s. 2
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bympero
Kiedy nie stosować leku Bympero
- jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek beta-adrenolityk, na peryndopryl lub
którykolwiek inhibitor ACE, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca, która nagle się zaostrza i (lub) wymaga leczenia
szpitalnego;
- jeśli u pacjenta występuje wstrząs kardiogenny (ciężki stan serca spowodowany przez bardzo
małe ciśnienie tętnicze);
- jeśli pacjent ma chorobę serca, charakteryzującą się wolną lub nieregularną czynnością serca
(blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy,
zespół chorego węzła zatokowego);
- jeśli pacjent ma wolną częstość akcji serca;
- jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent ma ciężką astmę lub ciężką przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (takie jak zespół Raynauda), mogące
powodować mrowienie lub blednięcie albo sinienie palców rąk i nóg;
- jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, rzadki guz nadnerczy;
- jeśli u pacjenta występuje kwasica metaboliczna, stan, w którym krew zawiera za dużo kwasów;
- jeśli podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem ACE u pacjenta wystąpiły takie objawy, jak:
świszczący oddech, obrzęk twarzy, języka lub gardła, nasilony świąd albo ciężkie wysypki
skórne lub jeśli takie objawy występowały u pacjenta lub osoby spokrewnionej w jakichkolwiek
innych okolicznościach (stan nazywany obrzękiem naczynioruchowym);
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (lepiej także unikać stosowania leku Bympero
we wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii lub filtracji krwi inną metodą. Zależnie od
stosowanego urządzenia, lek Bympero może nie być odpowiedni dla pacjenta.
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, które powodują, że dostarczenie krwi do nerek jest
zmniejszone (zwężenie tętnicy nerkowej);
- jeśli pacjent przyjmował lub aktualnie przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan,
stosowany w leczeniu niewydolności serca, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (szybki obrzęk tkanek pod skórą w okolicy gardła) (patrz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności” oraz „Lek Bympero a inne leki”).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bympero, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent ma cukrzycę;
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek (dotyczy też pacjentów po przeszczepieniu nerki) lub jeżeli
pacjent jest poddawany dializie;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia wątroby;
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej (zwężenie
głównego naczynia krwionośnego prowadzącego z serca), kardiomiopatię przerostową (choroba
mięśnia serca) lub zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie tętnicy zaopatrującej nerkę w krew);
- jeśli pacjent ma nieprawidłowo zwiększone stężenie hormonu, nazywanego aldosteronem, we
krwi (pierwotny aldosteronizm);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca lub jakiekolwiek inne choroby serca, takie jak zaburzenia
rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej podczas spoczynku (dławica Prinzmetala);
- jeśli u pacjenta stwierdzono kolagenozę (chorobę tkanki łącznej), taką jak toczeń rumieniowaty
układowy lub twardzina skóry;
- jeśli pacjent stosuje dietę o małej zawartości soli lub zamienniki soli kuchennej zawierające
potas (za duże stężenie potasu we krwi może powodować zmiany w częstości akcji serca);
- jeśli u pacjenta występowała ostatnio biegunka lub wymioty, lub pacjent jest odwodniony (lek
Bympero może powodować spadek ciśnienia tętniczego);
- jeśli pacjent jest poddawany zabiegowi aferezy LDL (usuwanie cholesterolu z krwi przy użyciu
specjalnego urządzenia), jest obecnie leczony przeciwalergicznie lub ma zostać poddany
leczeniu odczulającemu w celu zmniejszenia reakcji alergicznej na użądlenie pszczół i os;
- jeśli pacjent pozostaje na czczo lub jest na diecie;
- jeśli pacjent ma zostać poddany znieczuleniu i (lub) zabiegowi chirurgicznemu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia krążenia w kończynach;
- jeśli pacjent ma astmę lub przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma (lub miał) łuszczycę;
- jeśli pacjent ma guz nadnerczy (guz chromochłonny);
- jeśli pacjent ma zaburzenia tarczycy (lek Bympero może maskować objawy nadczynności
tarczycy);
- jeśli u pacjenta występuje obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna objawiająca się:
obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, trudnościami w połykaniu lub oddychaniu). Reakcja
ta może wystąpić w każdej chwili, podczas leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy,
należy przerwać przyjmowanie leku Bympero i skontaktować się niezwłocznie z lekarzem.
- u pacjentów rasy czarnej istnieje większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego,
a lek ten może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego niż u pacjentów innych
ras.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB)
(znane również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza
jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą;
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może kontrolować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach. Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
nie stosować leku Bympero”.
- pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, zwiększa się ryzyko obrzęku
naczynioruchowego:
- racekadotryl (stosowany w leczeniu biegunki);
- syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy leków zwanych
inhibitorami mTOR (stosowane w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych
narządów oraz w leczeniu raka);
- sakubitryl (dostępny w leku złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan), stosowany
w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
- linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna oraz inne leki należące do grupy
leków zwanych gliptynami (stosowanymi w leczeniu cukrzycy).
Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Bympero, ponieważ może to spowodować ciężkie
pogorszenie czynności serca. Leczenia nie należy nagle przerywać, zwłaszcza u pacjentów z chorobą
wieńcową.
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Lek Bympero nie
jest zalecany we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest w ciąży
dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenie u dziecka, jeżeli jest
stosowany w tym czasie (patrz punkt „Ciąża”).
Dzieci i młodzież
Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek Bympero a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Na działanie leku Bympero mogą mieć wpływ inne leki albo lek Bympero może zmieniać działanie
innych leków. Ten rodzaj oddziaływania może spowodować, że jeden lub oba leki będą mniej
skuteczne. Może także zwiększyć się ryzyko lub nasilenie działań niepożądanych.
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- leki stosowane w kontrolowaniu ciśnienia tętniczego lub w chorobach serca (takie jak
amiodaron, amlodypina, klonidyna, glikozydy naparstnicy, diltiazem, dyzopiramid, felodypina,
flekainid, lidokaina, metylodopa, moksonidyna, prokainamid, propafenon, chinidyna,
rylmenidyna, werapamil);
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym antagonista receptora
angiotensyny II (ARB), aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować
leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub leki moczopędne (leki zwiększające
ilość wytwarzanego w nerkach moczu);
- leki oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), preparaty potasu lub zamienniki soli
zawierające potas, inne leki mogące zwiększać stężenie potasu w organizmie (takie jak
heparyna, lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów;
trimetoprim i kotrimoksazol, znany także jako lek złożony zawierający trimetoprim
i sulfametoksazol, stosowane w leczeniu zakażeń powodowanych przez bakterie);
- leki oszczędzające potas stosowane w leczeniu niewydolności serca: eplerenon i spironolakton
w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę;
- leki sympatykomimetyczne stosowane w leczeniu wstrząsu (adrenalina, noradrenalina,
dobutamina, izoprenalina, efedryna);
- estramustyna stosowana w leczeniu raka;
- leki, które stosuje się najczęściej w leczeniu biegunki (racekadotryl) lub w celu uniknięcia
odrzucenia przeszczepionych narządów (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki
należące do grupy leków zwanych inhibitorami mTOR). Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”.
- lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan (stosowany w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca). Patrz punkty „Kiedy nie stosować leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia
i środki ostrożności”.
- lit stosowany w leczeniu manii lub depresji;
- pewne leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak imipramina, amitryptylina, inhibitory
monoaminooksydazy (inhibitory MAO; oprócz inhibitorów MAO-B);
- pewne leki stosowane w leczeniu schizofrenii (leki przeciwpsychotyczne);
- pewne leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, barbiturany, takie jak fenobarbital), leki
znieczulające stosowane w zabiegach chirurgicznych;
- leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany (leki powodujące, że naczynia
krwionośne stają się szersze), trimetoprim stosowany w leczeniu zakażeń;
- leki immunosupresyjne (zmniejszające reakcje obronne organizmu), takie jak cyklosporyna,
takrolimus, stosowane w leczeniu zaburzeń autoimmunologicznych lub po przeszczepieniu
narządów;
- allopurynol stosowany w leczeniu dny moczanowej;
- leki parasympatykomimetyczne stosowane w leczeniu stanów takich, jak: choroba Alzheimera
lub jaskra;
- podawane miejscowo beta-adrenolityki, stosowane w leczeniu jaskry (zwiększonego ciśnienia
w oku);
- meflochina stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii;
- baklofen stosowany w leczeniu sztywności mięśni w takich chorobach, jak stwardnienie
rozsiane;
- sole złota, szczególnie podawane dożylnie (stosowane w leczeniu objawów reumatoidalnego
zapalenia stawów);
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy, takie jak insulina, metformina, linagliptyna, saksagliptyna,
sitagliptyna, wildagliptyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak lub duże dawki
kwasu acetylosalicylowego, stosowane w leczeniu zapalenia stawów, bólu głowy, bólu lub
stanu zapalnego.
Lek Bympero z jedzeniem i piciem
Zaleca się zażywanie leku złożonego zawierającego bisoprolol i peryndopryl przed posiłkiem.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Zazwyczaj lekarz
zaleci przerwanie przyjmowania leku Bympero przed zajściem w ciążę lub gdy tylko pacjentka dowie
się, że jest w ciąży oraz zaleci zażywanie innego leku zamiast leku Bympero. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero we wczesnym etapie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest
w ciąży dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenia u dziecka, jeżeli
jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka karmi lub zaczyna karmić piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero u matek, które karmią piersią, a lekarz może wybrać inną metodę leczenia,
jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza, gdy dziecko jest noworodkiem albo było urodzone
przedwcześnie.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty
głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po
zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem. W takiej sytuacji zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn może być zaburzona.
Lek Bympero zawiera sód i laktozę
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać przyjmowanie tego leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych:
- silne zawroty głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym (często – mogą
wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- nasilenie niewydolności serca powodujące znaczną duszność i (lub) zatrzymanie płynów
w organizmie (często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów);
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności
w oddychaniu (skurcz oskrzeli) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na
100 pacjentów);
- niezwykle szybkie lub nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa) lub
zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko – mogą wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- osłabienie siły mięśni rąk lub nóg, lub trudności z mówieniem, co może być objawem udaru
(bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha, promieniujący do pleców oraz
bardzo złe samopoczucie (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), co może być objawem zapalenia wątroby (bardzo rzadko
– może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- wysypka często rozpoczynająca się pojawieniem czerwonych, swędzących plam na twarzy,
ramionach lub nogach (rumień wielopostaciowy) (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie
u 1 na 10 000 pacjentów).
Lek Bympero jest zwykle dobrze tolerowany, ale tak jak w przypadku innych leków, u pacjentów
mogą wystąpić różne działania niepożądane, zwłaszcza na początku leczenia.
Należy natychmiast poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta wystąpi
którykolwiek z objawów niepożądanych wymienionych poniżej, lub jakikolwiek inny,
niewymieniony:
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- wolne bicie serca.
Częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy;
- zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego;
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
- zaburzenia smaku;
- mrowienie;
- drętwienie rąk lub stóp;
- zaburzenia widzenia;
- szumy uszne (wrażenie słyszenia dźwięków);
- uczucie ziębnięcia rąk lub stóp;
- kaszel;
- duszność;
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność lub
trudności z trawieniem, biegunka, zaparcie;
- reakcje alergiczne, takie jak wysypki, świąd;
- bolesne skurcze mięśni;
- uczucie zmęczenia;
- znużenie.
Niezbyt częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju;
- zaburzenia snu;
- depresja;
- suchość w jamie ustnej;
- nasilony świąd lub ciężkie wysypki;
- tworzenie się skupisk pęcherzy na skórze;
- zwiększona wrażliwość skóry na światło (reakcja nadwrażliwości na światło);
- pocenie;
- choroby nerek;
- impotencja;
- zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj krwinek białych);
- senność;
- omdlenie;
- kołatanie serca;
- częstoskurcz;
- nieregularna częstość akcji serca (zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego);
- zapalenie naczyń krwionośnych;
- zawroty głowy podczas wstawania;
- osłabienie mięśni;
- ból stawów;
- ból mięśni;
- ból w klatce piersiowej;
- złe samopoczucie;
- obrzęki obwodowe;
- gorączka;
- upadki;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: duże stężenie potasu we krwi, przemijające po
przerwaniu leczenia, małe stężenie sodu, hipoglikemia (bardzo małe stężenie cukru we krwi)
w przypadku pacjentów z cukrzycą, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
stężenia kreatyniny we krwi.
Rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów):
- ostra niewydolność nerek;
- ciemna barwa moczu, nudności lub wymioty, kurcze mięśni, dezorientacja i drgawki. Mogą to
być objawy stanu zwanego SIADH (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego);
- zmniejszone wydalanie lub brak wydalania moczu;
- nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi;
- koszmary senne, omamy;
- zmniejszone wydzielanie łez (suchość oczu);
- problemy ze słuchem;
- zapalenie wątroby, mogące powodować zażółcenie skóry lub białkówek oczu;
- katar alergiczny, kichanie;
- reakcje przypominające alergię: świąd, uderzenia gorąca, wysypka;
- nasilenie łuszczycy;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
duże stężenie bilirubiny w surowicy, nieprawidłowe stężenie tłuszczów we krwi.
Bardzo rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
- dezorientacja;
- podrażnienie i zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek);
- eozynofilowe zapalenie płuc (rzadki rodzaj zapalenia płuc);
- zapalenie trzustki (które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców);
- wypadanie włosów;
- wystąpienie lub nasilenie łuszczycy, wysypki łuszczycopodobnej;
- zmiany obrazu krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych i krwinek czerwonych,
zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zasinienie, drętwienie i ból palców dłoni lub stóp (objaw Raynauda).
Jeśli wystąpią takie objawy, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1 lub na którykolwiek inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE).
- Ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji niewydolności serca,
wymagających stosowania dożylnych leków inotropowych.
- Wstrząs kardiogenny.
- Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez stosowania stymulatora
serca).
- Zespół chorego węzła zatokowego.
- Blok zatokowo-przedsionkowy.
- Objawowa bradykardia.
- Objawowe niedociśnienie tętnicze.
- Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła choroba obturacyjna płuc.
- Ciężkie postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych lub ciężkie postaci zespołu Raynauda.
- Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy (patrz punkt 4.4).
- Kwasica metaboliczna.
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z uprzednim leczeniem inhibitorem ACE
(patrz punkt 4.4).
- Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Bympero z produktami zawierającymi aliskiren
u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania
kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1).
- Jednoczesne stosowanie z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan. Nie wolno
rozpoczynać leczenia produktem Bympero przed upływem 36 godzin od podania ostatniej
dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.4 i 4.5).
- Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym
ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5).
- Znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę
(patrz punkt 4.4).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wszystkie ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania, dotyczące każdego składnika
produktu, dotyczą produktu Bympero.
Niedociśnienie tętnicze
Inhibitory ACE mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Objawowe
niedociśnienie tętnicze występuje rzadko u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym,
pojawia się częściej u pacjentów odwodnionych z powodu stosowania leków moczopędnych, diety
ubogosodowej, dializ, gdy występuje biegunka lub wymioty, lub u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem
reninozależnym (patrz punkty 4.5 i 4.8). U pacjentów z objawową niewydolnością serca,
z współistniejącą niewydolnością nerek lub bez współistniejącej niewydolności nerek, obserwowano
objawowe niedociśnienie tętnicze. Objawowe niedociśnienie tętnicze występuje częściej u pacjentów
z ciężką, objawową niewydolnością serca, w następstwie leczenia dużymi dawkami diuretyków
pętlowych, hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem
wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego, rozpoczynanie leczenia jak i ustalanie dawki
powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Powyższe uwagi dotyczą również pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca lub z chorobą naczyń mózgowych, u których nagłe obniżenie ciśnienia
tętniczego może spowodować wystąpienie zawału mięśnia sercowego lub incydentu naczyniowo-
mózgowego.
W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, pacjenta należy położyć na plecach oraz, jeżeli
jest to konieczne, podać dożylnie roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Wystąpienie przemijającego
niedociśnienia tętniczego nie wyklucza późniejszego stosowania produktu, co zazwyczaj odbywa się
bez komplikacji, gdy ciśnienie tętnicze zwiększy się wskutek zwiększenia objętości
wewnątrznaczyniowej.
U niektórych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, z prawidłowym lub niskim ciśnieniem
tętniczym, może wystąpić dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego po podaniu peryndoprylu.
Działanie to jest spodziewane i zazwyczaj nie powoduje przerwania leczenia. Jeśli niedociśnienie
tętnicze staje się objawowe, może być konieczne zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawianie leku,
za pomocą poszczególnych składników.
Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy
Obserwowano rzadkie przypadki występowania obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg,
błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani u pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym
peryndoprylem (patrz punkt 4.8). Obrzęk naczynioruchowy może wystąpić w każdym momencie
leczenia. W takich przypadkach należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Bympero. Terapia
beta-adrenolitykiem musi być kontynuowana. Należy rozpocząć odpowiednie monitorowanie pacjenta
i prowadzić je aż do całkowitego ustąpienia objawów. Obrzęki obejmujące twarz i wargi zazwyczaj
ustępowały bez leczenia, jednak leki przeciwhistaminowe okazywały się przydatne w celu złagodzenia
objawów.
Obrzęk naczynioruchowy krtani może spowodować zgon. Zajęcie języka, głośni lub krtani może
powodować niedrożność dróg oddechowych; należy wtedy zastosować leczenie przewidziane
w stanach nagłych. Leczenie to może obejmować podanie adrenaliny i (lub) utrzymanie drożności
dróg oddechowych. Pacjent powinien być pod ścisłą kontrolą medyczną do czasu całkowitego
i trwałego ustąpienia objawów.
U pacjentów, u których w przeszłości występował obrzęk naczynioruchowy niezwiązany ze
stosowaniem inhibitorów ACE, może istnieć większe ryzyko jego wystąpienia podczas leczenia
inhibitorami ACE (patrz punkt 4.3).
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE rzadko donoszono o wystąpieniu obrzęku
naczynioruchowego jelit. Pacjenci zgłaszali ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami albo bez
takich objawów); w niektórych przypadkach objawy te nie były poprzedzone obrzękiem twarzy,
a aktywność C-1 esterazy była prawidłowa. Obrzęk naczynioruchowy diagnozowano za pomocą
tomografii komputerowej, badania ultrasonograficznego lub podczas zabiegu chirurgicznego; objawy
ustępowały po przerwaniu podawania inhibitora ACE. Obrzęk naczynioruchowy jelit należy wziąć
pod uwagę w diagnostyce różnicowej bólów brzucha u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE.
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan jest
przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3).
Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan do
36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Jeśli terapia produktem złożonym zawierającym
sakubitryl i walsartan jest przerwana, nie wolno rozpoczynać leczenia peryndoprylem do 36 godzin od
podania ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3
i 4.5). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z inhibitorami obojętnej endopeptydazy (ang. neutral
endopeptidase, NEP) (np. racekadotryl), inhibitorami mTOR (np. syrolimus, ewerolimus,
temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) może
prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęk dróg oddechowych lub
języka, z zaburzeniami oddychania lub bez takich zaburzeń), patrz punkt 4.5. Należy zachować
ostrożność podczas rozpoczynania stosowania racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptyn (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna)
u pacjenta wcześniej przyjmującego inhibitor ACE.
Zaburzenia czynności wątroby
Rzadko, stosowanie inhibitorów ACE było związane z wystąpieniem zespołu rozpoczynającego się od
żółtaczki cholestatycznej i postępującego do piorunującej martwicy wątroby, i (czasami) zgonu.
Mechanizm tego zespołu nie jest wyjaśniony. U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, u których
rozwinęła się żółtaczka lub u których obserwuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
należy przerwać leczenie inhibitorem ACE i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne (patrz
punkt 4.8).
Rasa
Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras.
Tak jak inne inhibitory ACE, peryndopryl może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego
u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie z powodu częstszego
występowania małej aktywności reniny u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.
Kaszel
Podczas stosowania inhibitorów ACE obserwowano kaszel. Charakteryzuje się on tym, że jest suchy,
uporczywy oraz ustępuje po przerwaniu leczenia. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy wziąć pod
uwagę kaszel wywołany przez inhibitor ACE.
Hiperkaliemia
U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym peryndoprylem, obserwowano
zwiększenie stężenia potasu w surowicy, inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ
hamują wydzielanie aldosteronu. Wpływ jest zwykle nieznaczny u pacjentów z prawidłową
czynnością nerek. Czynnikami ryzyka hiperkaliemii są: niewydolność nerek, pogorszona czynność
nerek, wiek (powyżej 70 lat), cukrzyca, współistniejące inne stany, w szczególności odwodnienie,
ostra niewydolność serca, kwasica metaboliczna oraz jednoczesne stosowanie leków moczopędnych
oszczędzających potas (np.: spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd), suplementów potasu
lub zamienników soli kuchennej zawierających potas, a także przyjmowanie innych leków
powodujących zwiększenie stężenia potasu w surowicy (np. heparyna, kotrimoksazol - zawierający
trimetoprim i sulfametoksazol) a zwłaszcza antagonistów aldosteronu lub antagonistów receptora
angiotensyny. Zastosowanie suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub
zamienników soli kuchennej zawierających potas, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek, może doprowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Hiperkaliemia może
powodować ciężkie, czasami prowadzące do zgonu, zaburzenia rytmu serca. U pacjentów
przyjmujących inhibitory ACE należy ostrożnie stosować leki moczopędne oszczędzające potas oraz
antagonistów receptora angiotensyny, należy monitorować stężenie potasu w surowicy krwi oraz
czynność nerek. Jeżeli jednoczesne stosowanie wyżej wymienionych środków uważa się za właściwe,
zaleca się zachowanie ostrożności oraz częstą kontrolę stężenia potasu w surowicy (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z litem
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu z peryndoprylem (patrz punkt 4.5).
Jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli
kuchennej zawierającymi potas
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami
potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas (patrz punkt 4.5).
Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA
poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry, takie jak: czynność nerek, stężenie
elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być bardzo dokładnie monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Jednoczesne stosowanie z antagonistami kanału wapniowego, lekami przeciwarytmicznymi klasy I
oraz działającymi ośrodkowo lekami przeciwnadciśnieniowymi
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego, takimi jak
werapamil lub diltiazem, z lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz działającymi ośrodkowo lekami
przeciwnadciśnieniowymi (patrz punkt 4.5).
Przerwanie leczenia
Należy unikać nagłego przerwania terapii za pomocą beta-adrenolityku, zwłaszcza u pacjentów
z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ może to prowadzić do przemijającego pogorszenia stanu
serca. Dawkowanie należy zmniejszać stopniowo, za pomocą poszczególnych składników, najlepiej
w ciągu dwóch tygodni, w tym samym czasie, w razie konieczności, rozpoczynając leczenie
zastępcze.
Bradykardia
Jeśli, podczas leczenia, częstość akcji serca w spoczynku zmniejszy się poniżej 50-55 uderzeń na
minutę i u pacjenta występują objawy związane z bradykardią, należy zmniejszyć dawkę produktu
Bympero za pomocą poszczególnych składników, stosując odpowiednią dawkę bisoprololu.
Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia
Ze względu na ujemne działanie dromotropowe, beta-adrenolityki należy ostrożnie podawać
pacjentom z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia.
Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa
Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, peryndopryl należy ostrożnie stosować u pacjentów ze
zwężeniem zastawki dwudzielnej oraz ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, takim jak
zwężenie zastawki aorty lub kardiomiopatia przerostowa.
Dławica Prinzmetala
Obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej selektywności względem
receptorów beta 1, nie można całkowicie wykluczyć napadów bólu dławicowego podczas stosowania
bisoprololu u pacjentów z dławicą Prinzmetala.
Zaburzenia czynności nerek
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dobową produktu Bympero należy
dostosować w zależności od klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.2).
U tych pacjentów kontrola stężenia potasu i kreatyniny jest częścią standardowego postępowania
medycznego (patrz punkt 4.8).
U pacjentów z objawową niewydolnością serca, wystąpienie niedociśnienia tętniczego po rozpoczęciu
leczenia inhibitorami ACE może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek. W takiej sytuacji
może wystąpić zazwyczaj przemijająca, ostra niewydolność nerek.
U części pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej
jedynej nerki, którzy byli leczeni inhibitorami ACE, obserwowano zwiększenie stężenia mocznika we
krwi i kreatyniny w surowicy. Zaburzenia te były odwracalne po przerwaniu leczenia. Dotyczy to
szczególnie pacjentów z niewydolnością nerek. W sytuacji, kiedy równocześnie występuje
nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia
tętniczego i niewydolności nerek. U takich pacjentów leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą
lekarską, od małych dawek, ostrożnie je zwiększając. Leczenie moczopędne może być czynnikiem
predysponującym do wystąpienia tych stanów; należy wtedy przerwać leczenie lekami moczopędnymi
i kontrolować czynność nerek podczas pierwszych tygodni leczenia.
U niektórych pacjentów bez uprzedniej choroby naczyń nerkowych obserwowano zwiększenie
stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, zazwyczaj przemijające i o małym nasileniu.
Szczególnie dotyczy to sytuacji, gdy peryndopryl stosowano jednocześnie z lekiem moczopędnym.
Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z wcześniej występującym zaburzeniem czynności nerek. Może być
konieczne zmniejszenie dawki i (lub) przerwanie leczenia lekiem moczopędnymi (lub)
peryndoprylem.
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
Podczas leczenia inhibitorami ACE pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub
zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego
oraz niewydolności nerek (patrz punkt 4.3). Leczenie lekami moczopędnymi może stanowić
dodatkowy czynnik ryzyka. Zmniejszona czynność nerek może przebiegać z jedynie niewielkimi
zmianami stężenia kreatyniny w surowicy, nawet u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy
nerkowej.
Przeszczepienie nerki
Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania peryndoprylu z argininą u pacjentów po niedawnym
przeszczepieniu nerki.
Pacjenci poddawani hemodializie
U pacjentów poddawanych dializie z zastosowaniem błon o dużej przepuszczalności (high flux)
i jednocześnie leczonych inhibitorem ACE były obserwowane reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych
pacjentów należy rozważyć zastosowanie błon dializacyjnych innego rodzaju lub leków
przeciwnadciśnieniowych z innych grup.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy LDL
Rzadko, u pacjentów leczonych inhibitorami ACE poddanych aferezie lipoprotein o małej gęstości
(LDL) z zastosowaniem siarczanu dekstranu występują reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające
życiu. Reakcjom tym można zapobiec poprzez czasowe odstawienie inhibitora ACE przed
rozpoczęciem każdego zabiegu aferezy LDL.
Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia odczulającego
U pacjentów otrzymujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego (np. jadem owadów
błonkoskrzydłych) wystąpiły reakcje rzekomoanafilaktyczne. U tych samych pacjentów można było
uniknąć wystąpienia reakcji poprzez tymczasowe odstawienie inhibitorów ACE, chociaż reakcje
nawracały po nieumyślnym ponownym zastosowaniu.
Tak jak w przypadku innych beta-adrenolityków, bisoprolol może nasilać wrażliwość pacjenta na
alergeny oraz ciężkość reakcji rzekomoanafilaktycznych. Leczenie adrenaliną nie zawsze powoduje
oczekiwane działanie terapeutyczne.
Neutropenia/agranulocytoza/małopłytkowość/niedokrwistość
Neutropenia lub agranulocytoza, małopłytkowość oraz niedokrwistość były obserwowane u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez innych czynników
ryzyka, neutropenia występuje rzadko. Peryndopryl powinien być stosowany ze szczególną
ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi,
allopurynolem lub prokainamidem, lub gdy czynniki te występują łącznie, szczególnie jeśli wcześniej
rozpoznano niewydolność nerek. U niektórych z takich pacjentów odnotowano przypadki rozwoju
ciężkich zakażeń, które w pewnych przypadkach były oporne na intensywne leczenie antybiotykami.
Jeśli u takich pacjentów stosuje się peryndopryl, należy okresowo kontrolować liczbę krwinek
białych; pacjentów należy poinformować, aby zgłaszali wszelkie objawy zakażenia (np. ból gardła,
gorączka).
Skurcz oskrzeli (astma oskrzelowa, obturacyjne choroby dróg oddechowych)
W astmie oskrzelowej lub innych przewlekłych chorobach obturacyjnych płuc, mogących powodować
objawy, należy jednocześnie stosować leki rozszerzającą oskrzela. Niekiedy, gdy u pacjentów z astmą
stosuje się beta-adrenolityki, może dochodzić do zwiększenia oporu dróg oddechowych, z tego
względu może być konieczne zwiększenie dawki leku pobudzającego receptory beta2.
Pacjenci z cukrzycą
Należy zachować ostrożność, gdy produkt Bympero stosuje się u pacjentów z cukrzycą z dużymi
wahaniami stężeń glukozy we krwi.
Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii.
Ścisła głodówka
Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących ścisłą głodówkę.
Zarostowa choroba tętnic obwodowych
Beta-adrenolityki mogą nasilać objawy, zwłaszcza na początku terapii.
Znieczulenie ogólne
U pacjentów poddanych znieczuleniu ogólnemu, blokada receptorów beta zmniejsza częstość
wystąpienia arytmii i niedokrwienia mięśnia sercowego podczas indukcji oraz intubacji, a także
w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się podtrzymanie blokady receptorów beta w okresie
okołooperacyjnym. Anestezjolog musi być świadomy blokady receptorów beta ze względu na
możliwe interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do bradyarytmii, osłabienia odruchowej
tachykardii oraz zmniejszonej zdolności kompensacyjnej w przypadku utraty krwi. Jeśli jest potrzeba
odstawienia beta-adrenolityku przed zabiegiem chirurgicznym, należy tego dokonać stopniowo
i zakończyć około 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.
U pacjentów poddanych rozległemu zabiegowi chirurgicznemu lub znieczuleniu za pomocą środków
powodujących niedociśnienie tętnicze, peryndopryl może blokować tworzenie angiotensyny II wtórnie
do kompensacyjnego uwalniania reniny. Leczenie należy przerwać dzień przed zabiegiem
chirurgicznym. W razie wystąpienia niedociśnienia tętniczego i gdy rozważa się ten mechanizm,
można je skorygować przez zwiększenie objętości płynów.
Łuszczyca
Beta-adrenolityki należy podawać pacjentom z łuszczycą lub pacjentom z łuszczycą w wywiadzie
tylko po ostrożnym rozważeniu korzyści i ryzyka.
Guz chromochłonny nadnerczy
U pacjentów z rozpoznanym lub podejrzewanym guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol
należy zawsze stosować w skojarzeniu z lekiem blokującym receptory alfa.
Nadczynność tarczycy
W czasie leczenia bisoprololem mogą być maskowane objawy nadczynności tarczycy.
Pierwotny aldosteronizm
Na ogół pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające przez hamowanie układu renina-angiotensyna. Z tego względu nie zaleca się stosowania
tego produktu.
Ciąża
Dopóki nie uzna się kontynuowania terapii inhibitorem ACE za niezbędne, u pacjentek planujących
ciążę należy zmienić leczenie na inną terapię przeciwnadciśnieniową, która ma ustalony profil
bezpieczeństwa, dotyczący stosowania w ciąży. Kiedy ciąża zostanie rozpoznana, należy natychmiast
przerwać leczenie inhibitorami ACE i, jeśli to właściwe, należy rozpocząć inną terapię (patrz
punkty 4.3 i 4.6).
Niewydolność serca
Nie ma doświadczenia terapeutycznego w leczeniu bisoprololem niewydolności serca u pacjentów
z następującymi chorobami i stanami:
- cukrzyca insulinozależna (typu I);
- ciężkie zaburzenia czynności nerek;
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
- kardiomiopatia restrykcyjna;
- wrodzona wada serca;
- hemodynamicznie istotna wada zastawek;
- zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.
Laktoza
Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie obserwowano interakcji między bisoprololem i peryndoprylem w badaniu dotyczącym interakcji,
przeprowadzonym u zdrowych ochotników. Informacje dotyczące interakcji z innymi produktami
leczniczymi, znane dla poszczególnych substancji czynnych, przedstawiono poniżej.
Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan
jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz
punkty 4.3 i 4.4). Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl
i walsartan przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Nie wolno
rozpoczynać leczenia peryndoprylem przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu
złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (patrz punkty 4.3 i 4.4).
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus,
ewerolimus, temsyrolimus) oraz gliptynami (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna,
wildagliptyna) może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Leki wywołujące hiperkaliemię
Chociaż zwykle stężenie potasu w surowicy krwi pozostaje w zakresie wartości prawidłowych,
u niektórych pacjentów leczonych produktem Bympero może wystąpić hiperkaliemia. Niektóre leki
lub grupy terapeutyczne mogą zwiększać częstość wystąpienia hiperkaliemii: aliskiren, sole potasu,
leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), inhibitory ACE,
antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, leki
immunosupresyjne, takie jak cyklosporyna lub takrolimus, trimetoprim oraz kotrimoksazol (produkt
złożony zawierający trimetoprim i sulfametoksazol), ponieważ wiadomo, że trimetoprim działa jak lek
moczopędny oszczędzający potas - amiloryd. Skojarzone stosowanie tych leków zwiększa ryzyko
hiperkaliemii. Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Bympero z wyżej
wymienionymi lekami. Jeśli jest wskazane jednoczesne stosowanie, leki te należy stosować
z ostrożnością, często kontrolując stężenie potasu w surowicy krwi.
Jednoczesne stosowanie leków przeciwwskazane (patrz punkt 4.3)
Aliskiren
U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek jednoczesne leczenie produktem Bympero
i aliskirenem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenie czynności nerek
oraz zwiększenie chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Pozaustrojowe metody leczenia
Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku
elektrycznym, takie jak dializa lub hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności
(np. błon poliakrylonitrylowych) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu
dekstranu - ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych (patrz
punkt 4.3). Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu
lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.
Jednoczesne stosowanie leków niezalecane
Związane z bisoprololem
Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, takie jak klonidyna oraz inne leki (np. metylodopa,
moksonidyna, rylmenidyna)
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym może
spowodować nasilenie niewydolności serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia
współczulnego (zwolnienie częstości akcji serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca,
rozszerzenie naczyń krwionośnych). Nagłe odstawienie tych leków, szczególnie przed odstawieniem
beta-adrenolityków, może zwiększyć ryzyko nadciśnienia „z odbicia”.
Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon)
Może być nasilony wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zwiększone
ujemne działanie inotropowe.
Antagoniści kanału wapniowego typu werapamilu oraz, w mniejszym stopniu, typu diltiazemu
Ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Podawanie dożylne
werapamilu u pacjentów, którzy są leczeni beta-adrenolitykami, może prowadzić do znacznego
niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Aliskiren
U innych osób niż pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek zwiększa się ryzyko
hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-
naczyniowych.
Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek
(w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku działającego na
układ RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Istnieją doniesienia w literaturze, że u pacjentów z jawną miażdżycą, niewydolnością serca lub
z cukrzycą z powikłaniami narządowymi, jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą
receptora angiotensyny II wiąże się z większą częstością występowania niedociśnienia tętniczego,
omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek),
w porównaniu ze stosowaniem pojedynczego leku działającego na układ renina-angiotensyna-
aldosteron. Podwójna blokada (na przykład, przez skojarzenie inhibitora ACE z antagonistą receptora
angiotensyny II) powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków ze ścisłą
obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.
Estramustyna
Istnieje ryzyko zwiększonej częstości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk
naczynioruchowy.
Leki moczopędne oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), sole potasu
Hiperkaliemia (potencjalnie zakończona zgonem), zwłaszcza w połączeniu z zaburzeniem czynności
nerek (addytywne działanie hiperkaliemiczne).
Jednoczesne stosowanie peryndoprylu z wymienionymi powyżej produktami nie jest zalecane (patrz
punkt 4.4). Jeśli mimo to jednoczesne stosowanie tych produktów jest wskazane, należy je stosować
ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy. Stosowanie spironolaktonu
w niewydolności serca – patrz niżej.
Lit
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano przemijające zwiększenie
stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Nie zaleca się stosowania peryndoprylu
z litem, jednak gdy jest to konieczne, należy dokładnie kontrolować stężenia litu w surowicy (patrz
punkt 4.4).
Jednoczesne stosowanie leków wymagające szczególnej ostrożności
Związane z bisoprololem i peryndoprylem
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące)
Badania epidemiologiczne sugerują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków
przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) może nasilać działanie
zmniejszające stężenie glukozy we krwi z ryzykiem hipoglikemii. Zjawisko to jest bardziej
prawdopodobne podczas pierwszych tygodni skojarzonego leczenia u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może
nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi.
Blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy ≥ 3 g/dobę
Jednoczesne podanie produktu Bympero z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (tj. kwasem
acetylosalicylowym w zakresie dawek działających przeciwzapalnie, inhibitorami COX-2
i niewybiórczymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi) może osłabiać działanie
przeciwnadciśnieniowe bisoprololu i peryndoprylu.
Dodatkowo, jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków z grupy NLPZ może prowadzić do
zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek oraz
zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z uprzednio istniejącą pogorszoną
czynnością nerek. Leczenie skojarzone należy podawać z ostrożnością, zwłaszcza u osób w podeszłym
wieku. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i rozważyć kontrolę czynności nerek po rozpoczęciu
jednoczesnego leczenia oraz cyklicznie w późniejszym okresie.
Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, lekami rozszerzającymi naczynia
krwionośne (takimi jak glicerolu triazotan, inne azotany lub inne leki rozszerzające naczynia) lub
z innymi produktami, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki
przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny) może zwiększać ryzyko hipotensyjnego
działania peryndoprylu i bisoprololu.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne/leki przeciwpsychotyczne/leki znieczulające
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z pewnymi lekami znieczulającymi, trójpierścieniowymi
lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami przeciwpsychotycznymi może powodować dalsze obniżenie
ciśnienia tętniczego.
Jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami znieczulającymi może prowadzić do odruchowej
tachykardii i zwiększenia ryzyka niedociśnienia tętniczego.
Leki sympatykomimetyczne
Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): leczenie skojarzone z bisoprololem może
osłabiać działanie obu stosowanych leków. Leki sympatykomimetyczne, które pobudzają zarówno
receptory alfa-, jak i beta-adrenergiczne (np. noradrenalina, adrenalina): leczenie skojarzone
z bisoprololem może ujawnić działanie zwężające naczynia krwionośne, zależne od receptorów
alfa-adrenergicznych, tych leków, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego i nasilenia
chromania przestankowego. Takie interakcje uważa się za bardziej prawdopodobne w przypadku
nieselektywnych beta-adrenolityków.
Sympatykomimetyki mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.
Związane z bisoprololem
Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny, takie jak felodypina i amlodypina
Jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego i nie można wykluczyć
zwiększenia ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością
serca.
Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron)
Możliwość nasilenia wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Leki parasympatykomimetyczne
Jednoczesne stosowanie może wydłużyć czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz
zwiększyć ryzyko bradykardii.
Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry)
Jednoczesne stosowanie może nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.
Glikozydy napastnicy
Zmniejszenie częstości akcji serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Związane z peryndoprylem
Baklofen
Nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i w razie
konieczności dostosować dawkowanie leku przeciwnadciśnieniowego.
Leki moczopędne nieoszczędzające potasu
Pacjenci leczeni lekami moczopędnymi, szczególnie osoby z zaburzeniami gospodarki wodno-
elektrolitowej, mogą być narażeni na nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego w trakcie
rozpoczynania leczenia inhibitorem ACE. Możliwość działania hipotensyjnego można zmniejszyć
przez przerwanie leczenia lekami moczopędnymi, zwiększenie objętości płynów lub zwiększenie
podaży soli przed rozpoczęciem leczenia małymi, stopniowo zwiększanymi dawkami peryndoprylu.
W nadciśnieniu tętniczym, jeśli wcześniejsza terapia lekiem moczopędnym mogła spowodować
zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, należy albo przerwać stosowanie leku moczopędnego
przed rozpoczęciem podawania inhibitora ACE, a następnie można ponownie wprowadzić lek
moczopędny nieoszczędzający potasu, albo leczenie inhibitorem ACE musi być rozpoczęte od małej
dawki, która będzie zwiększana.
W zastoinowej niewydolności serca leczonej lekami moczopędnymi stosowanie inhibitora ACE
należy rozpocząć od bardzo małej dawki, po możliwym zmniejszeniu dawki leku moczopędnego
nieoszczędzającego potasu.
We wszystkich przypadkach, podczas pierwszych tygodni leczenia inhibitorem ACE, należy
kontrolować czynność nerek (stężenia kreatyniny).
Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton)
Eplerenon lub spironolakton w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów
ACE:
W leczeniu pacjentów z niewydolnością serca od II do IV klasy (wg NYHA), z frakcją wyrzutową
lewej komory <40% oraz wcześniej leczonych inhibitorami ACE i diuretykami pętlowymi, istnieje
ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem, zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania
zaleceń dotyczących stosowania leków w tym skojarzeniu.
Przed rozpoczęciem skojarzonego leczenia należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia
i zaburzenia czynności nerek.
Zaleca się oznaczanie stężenia potasu oraz kreatyniny we krwi raz w tygodniu w pierwszym miesiącu
leczenia, a następnie co miesiąc.
Jednoczesne stosowanie leków wymagające rozważenia
Związane z bisoprololem
Meflochina
Zwiększa się ryzyko bradykardii.
Inhibitory monoaminooksydazy (oprócz inhibitorów MAO-B)
Nasilenie działania hipotensyjnego beta-adrenolityków, ale także zwiększenie ryzyka przełomu
nadciśnieniowego.
Związane z peryndoprylem
Sole złota
Rzadko u pacjentów poddanych terapii solami złota (sodu aurotiojabłczan), stosowanymi w iniekcji,
oraz jednoczesnemu leczeniu inhibitorem ACE, w tym peryndoprylem, zgłaszano reakcje jak po
podaniu azotanów (objawy to: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie).
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia
ośrodkowego, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny, nudności,
wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, osłabienie i zmęczenie.
Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych oraz obserwowane po
zastosowaniu peryndoprylu to: ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zawroty głowy
pochodzenia błędnikowego, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie tętnicze,
kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie, zaburzenie smaku,
niestrawność, wysypka, świąd, bolesne skurcze mięśni i osłabienie.
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Podczas badań klinicznych i (lub) po wprowadzeniu do obrotu bisoprololu lub peryndoprylu,
stosowanych oddzielnie, obserwowano następujące działania niepożądane, uszeregowane według
klasyfikacji układów i narządów MedDRA i zgodnie z następującymi częstościami występowania:
- Bardzo często (≥1/10);
- Często (≥1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
13
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Rzadko: Zapalenie błony śluzowej nosa
Rzadko: Eozynofilia
Rzadko: Pancytopenia
Rzadko: Agranulocytoza (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Leukopenia
Rzadko: Neutropenia (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Małopłytkowość (patrz punkt 4.4)
Rzadko: Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6PDH)
Rzadko: Zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
Rzadko: Hipoglikemia (patrz punkty 4.4 i 4.5)
Rzadko: Hiperkaliemia, ustępująca po przerwaniu leczenia
Rzadko: Hiponatremia
Rzadko: Zmiany nastroju
Niezbyt często: Zaburzenia snu
Niezbyt często: Depresja
Rzadko: Koszmary senne, omamy
Rzadko: Splątanie
Często: Ból głowy**
Często: Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego**
Często: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Często: Zaburzenia smaku
Często: Parestezje
Często: Senność
Rzadko: Omdlenie
Rzadko: Zaburzenia widzenia
Rzadko: Zmniejszone wydzielanie łez (należy wziąć pod uwagę, jeśli pacjent używa soczewek)
Bardzo rzadko: Zapalenie spojówek
Bardzo rzadko: Szumy uszne
Rzadko: Zaburzenia słuchu
Rzadko: Kołatanie serca
Rzadko: Tachykardia
Bardzo często: Bradykardia
Często: Nasilenie niewydolności serca
Niezbyt często: Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Niezbyt często: Arytmia
14
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Nieznana
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: Niezbyt często
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często*
Często: -
Często: Niezbyt często
Często: Rzadko
Często: -
Często: -
Często: Rzadko*
Często: -
Często: Bardzo rzadko
Często: Bardzo rzadko
Często: -
15
Niezbyt często: Niezbyt często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Niezbyt często
Niezbyt często: Często
Często: Często
Niezbyt często: Często
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
Niezbyt często: Rzadko
Często: Rzadko
Niezbyt często: -
Często: Rzadko
Niezbyt często: Rzadko
Często: -
Niezbyt często: -
Często: Bardzo rzadko
Niezbyt często: -
Często: Niezbyt często*
*Częstość określona w badaniach klinicznych dla działań niepożądanych zgłoszonych
w spontanicznych raportach.
**Objawy te występowały zwłaszcza na początku leczenia. Są one zwykle łagodne i często przemijają
w ciągu 1-2 tygodni.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Bisoprololi fumaras 5 mg + Perindoprilum argininum 5 mg | Tabletki powlekane | 29360 | 100505141 | ChPL: 2026-02-12, Ulotka: 2026-05-28 |
| Bisoprololi fumaras 5 mg + Perindoprilum argininum 10 mg | Tabletki powlekane | 29361 | 100505173 | ChPL: 2026-02-12, Ulotka: 2026-05-28 |
| Bisoprololi fumaras 10 mg + Perindoprilum argininum 5 mg | Tabletki powlekane | 29362 | 100505180 | ChPL: 2026-02-12, Ulotka: 2026-05-28 |
| Bisoprololi fumaras 10 mg + Perindoprilum argininum 10 mg | Tabletki powlekane | 29363 | 100505198 | ChPL: 2026-02-12, Ulotka: 2026-05-28 |