bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
- Podmiot odpowiedzialny
- Fresenius Medical Care Deutschland GmbH
- Substancje czynne
- Calcii chloridum dihydricum + Glucosum monohydricum + Magnezu chlorek sześciowodny + Natrii hydrogenocarbonas + Sodu chlorek: 0,3675 g + 33 g + 0,2033 g + 5,88 g + 11,57 g, wszystkie moce
- Stan bazy na dzień
- 2026-10-22
Dostępne moce i opakowania · 1 pozycja
| Nazwa | Postać | Opakowania | Dostępność |
|---|---|---|---|
| bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l 0,3675 g + 33 g + 0,2033 g + 5,88 g + 11,57 g | Roztwór do dializy otrzewnowej | 2 worki 5000 ml, 4 zestawy, 4 worki 3000 ml | na receptę (Rx) |
Zamienniki: ta sama substancja, inna moc lub postać · 2 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Wskazania (wg ChPL 4.1)
-
Niewydolność nerek wskazanie z ChPL
źródło: „Schyłkowa (niewyrównana) przewlekła niewydolność nerek o różnej etiologii, leczona dializą otrzewnową.” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Przeciwwskazania dla tego określonego roztworu do dializy otrzewnowej: Roztworu bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l nie wolno stosować u pacjentów z ciężką hipokaliemią i ciężką hipokalcemią. Roztworu do dializy otrzewnowej nie wolno stosować do infuzji dożylnych. Przeciwwskazania ogólne dla dializy otrzewnowej: Zabiegowi dializy otrzewnowej nie wolno poddawać pacjentów w następujących przypadkach:
- niedawno przebyte operacje lub urazy jamy brzusznej, wcześniej przebyte operacje jamy brzusznej z pozostawieniem zrostów, ciężkie oparzenia powłok brzusznych, perforacja jelit
- rozległe stany zapalne skóry powłok brzucha (dermatitis)
- choroby zapalne jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenia jelita grubego, zapalenia uchyłka)
- miejscowe zapalenie otrzewnej
- wewnętrzna lub zewnętrzna przetoka brzuszna
- pępkowa, pachwinowa lub inna przepuklina brzuszna
- guzy jamy brzusznej
- niedrożność jelita
- choroby płuc (zwłaszcza zapalenie płuc)
- sepsa
- skrajna hiperlipidemia
- w rzadkich przypadkach mocznicy, której nie można opanować stosowaniem dializy otrzewnowej
- wyniszczenie oraz znaczna utrata masy ciała, zwłaszcza w przypadkach, gdy nie można zapewnić odpowiedniego spożycia białka
- u pacjentów, którzy z powodów fizycznych lub umysłowych są niezdolni do wykonania dializy otrzewnowej zgodnie z instrukcją lekarza. Jeśli podczas dializy otrzewnowej rozwinie się którekolwiek z wyżej wymienionych zaburzeń, decyzja o dalszym postępowaniu będzie należeć do lekarza prowadzącego.
Calcii chloridum dihydricum 0,3675 g + Glucosum monohydricum 33 g + Magnezu chlorek sześciowodny 0,2033 g + Natrii hydrogenocarbonas 5,88 g + Sodu chlorek 11,57 g (roztwór do dializy otrzewnowej)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- poniżej 4 °C
- Termin ważności
- Okres ważności w opakowaniu do sprzedaży: 2 lata (opakowanie nieotwarte)
- 24 godziny (po sporządzeniu)
- Substancje pomocnicze
- Kwas solny; Sodu wodorotlenek; Dwutlenek węgla; Woda do wstrzykiwań źródło: ChPL, pkt 6.1
- Wygląd
- bezbarwny
Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Teoretyczna osmolarność gotowego do użycia roztworu wynosi 357 mOsm/l, wartość pH około 7,4. Lek bicaVera dostarczany jest w dwukomorowym worku. Jedna komora zawiera zasadowy roztwór wodorowęglanu sodu, a druga kwaśny roztwór elektrolitów i glukozy w stosunku 1:1. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- bezbarwny
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotny źródło: „Roztwór bicaVera nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
1 pozycji, według częstości
- częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
- Dorośli: „Dorośli: O ile nie przepisano inaczej, stosuje się 2000 ml roztworu na jedną wymianę, cztery razy na dobę. Po okresie zalegania od 2 do 10 godzin, roztwór zostaje zdrenowany.”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: U dzieci objętość roztworu na jedną wymianę powinna być przepisywana odpowiednio do wieku i pola powierzchni ciała.”
Dorośli
„Dorośli: Typowo pacjenci są poddawani leczeniu za pomocą cyklera przez 8 – 10 godzin w ciągu nocy. Objętości zalegania wynoszą od 1500 do 3000 ml, a liczba cykli zwykle waha się od 3 do 10 w ciągu nocy. Typowa ilość użytego płynu zawiera się między 10 a 18 l, ale może wynosić także od 6 do 30 l. Nocna terapia za pomocą cyklera jest zwykle łączona z 1 lub 2 wymianami w ciągu dnia.”- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież: Objętość na jedną wymianę powinna wynosić 800-1000 ml/m² pola powierzchni ciała, przy 5 – 10 wymianach w ciągu nocy. Może ona być zwiększona do 1400 ml/m² pola powierzchni ciała, w zależności od tolerancji, wieku i resztkowej funkcji nerek.”
- Grupy szczególne (cytat)
-
Ciąża
„Ciąża Brak jest danych klinicznych, dotyczących stosowania roztworów bicaVera u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie są wystarczające dla oceny toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej (patrz punkt 5.3). Roztwór bicaVera powinien być stosowany podczas ciąży tylko wtedy, gdy korzyść dla matki jednoznacznie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu (patrz punkt 4.4).”- Karmienie piersią: „Karmienie piersią Nie wiadomo, czy składniki roztworu bicaVera przenikają do mleka kobiecego. Roztwór bicaVera powinien być stosowany u kobiet karmiących tylko wtedy, gdy korzyść dla matki jednoznacznie przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka.”
- Płodność: „Płodność Nie ma dostępnych danych.”
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przygotowanie roztworu: patrz system stay•safe.
- Rozwinąć dren worka.
- Usunąć kapturek ochronny.
- Włożyć końcówkę (łącznik) drenu worka w wolny prowadnik tacy cyklera.
- Worek jest teraz gotowy do użycia z zestawem sleep•safe.
źródło: Ulotka, pkt 3, s. 4
- Przygotowanie roztworu: patrz system stay•safe
- Rozwinąć dren worka.
- Usunąć kapturek ochronny.
- Włożyć końcówkę (łącznik) drenu worka w wolny prowadnik tacy cyklera.
- Worek jest teraz gotowy do użycia z zestawem sleep•safe.
źródło: ChPL, pkt 6.6, s. 10
Z ulotki i ChPL wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku bicaVera
Nie należy stosować leku bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l
• jeśli stężenie potasu we krwi jest bardzo małe;
• jeśli stężenie wapnia we krwi jest bardzo małe.
Zabiegowi dializy otrzewnowej nie wolno poddawać pacjentów w następujących przypadkach:
• zmiany w obrębie brzucha, takie jak:
- urazy lub przebyte operacje jamy brzusznej;
- ciężkie oparzenia;
- rozległe stany zapalne skóry powłok brzucha;
- zapalenie otrzewnej;
- niegojące się, sączące rany;
- przepuklina pępkowa, pachwinowa lub rozworu przełykowego przepony;
- guzy w obrębie brzucha lub jelit;
• choroby zapalne jelit;
• niedrożność jelit;
• choroby płuc (zwłaszcza zapalenie płuc);
• zakażenie krwi wywołane przez bakterie;
• bardzo znaczny nadmiar tłuszczów we krwi;
• nagromadzenie we krwi toksyn mocznicowych, które nie może być leczone za pomocą
dializy otrzewnowej;
• ciężkie niedożywienie i utrata masy ciała, szczególnie jeśli nie jest możliwe przyjmowanie
odpowiedniej ilości pokarmów zawierających białko.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli występuje:
• znaczna utrata elektrolitów (soli) spowodowana wymiotami i (lub) biegunką;
• nadczynność przytarczyc lub za małe stężenie wapnia we krwi; konieczne może być dodatkowe
przyjmowanie środków wiążących fosforany zawierających wapń i (lub) witaminy D. Jeśli nie jest
to możliwe, konieczne może być zastosowanie roztworu do dializy o wyższym stężeniu wapnia;
• zapalenie otrzewnej, które objawia się mętnym dializatem, bólem brzucha, gorączką, złym
samopoczuciem lub, w bardzo rzadkich przypadkach, sepsą (zakażeniem krwi).Worek ze
zdrenowanym dializatem należy pokazać lekarzowi prowadzącemu;
• wielotorbielowatość nerek;
• silny ból brzucha, wzdęcie brzucha lub wymioty. Mogą to być oznaki otorbiającego
stwardnienia otrzewnej, powikłania leczenia dializą otrzewnową, które może być śmiertelne.
Dializa otrzewnowa może powodować utratę białka i witamin rozpuszczalnych w wodzie. Aby
zapobiec niedoborom, należy zapewnić właściwą dietę lub uzupełnianie traconych składników.
Lekarz prowadzący będzie sprawdzał równowagę elektrolitów (soli), morfologię krwi, czynność
nerek, masę ciała i stan odżywienia.
Lek bicaVera a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Ponieważ dializa otrzewnowa może wpływać na działanie leków, lekarz prowadzący może zmienić
ich dawkowanie. Dotyczy to szczególnie następujących leków:
• stosowanych w niewydolności serca, np. digoksyny.
Lekarz prowadzący będzie sprawdzał stężenie potasu we krwi i, jeśli to konieczne, podejmie
odpowiednie działania;
• wpływających na stężenie wapnia we krwi, takich jak leki zawierające wapń lub witamina D;
• zwiększających wydalanie moczu, takich jak leki moczopędne;
• obniżających stężenie cukru we krwi leków doustnych i insuliny. Konieczne jest regularne
sprawdzanie stężenia cukru we krwi.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Nie ma wystarczających danych o stosowaniu leku bicaVera u kobiet w ciąży i karmiących piersią. W
czasie ciąży lub okresie karmienia piersią lek bicaVera powinien być stosowany tylko, jeśli lekarz
uzna to za absolutnie konieczne.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek bicaVera nie ma wpływu lub ma tylko wpływ nieistotny na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn w ruchu.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Wystąpić mogą następujące objawy niepożądane, będące wynikiem zabiegu dializy otrzewnowej:
bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- zapalenie otrzewnej ze zmętnieniem zdrenowanego dializatu, bólem brzucha, gorączką, złym
samopoczuciem i, w bardzo rzadkich przypadkach, z sepsą (zakażeniem krwi).
Worek ze zdrenowanym dializatem należy pokazać lekarzowi prowadzącemu;
- zapalenie skóry w miejscu ujścia cewnika lub wzdłuż przebiegu cewnika, cechujące się
zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, sączeniem lub strupami;
- przepuklina ściany brzucha.
W przypadku stwierdzenia któregokolwiek z tych objawów niepożądanych należy niezwłocznie
zawiadomić lekarza prowadzącego.
Innymi objawami niepożądanymi zabiegu są:
często (mogą wystąpić z częstością do 1 na 10 pacjentów):
- trudności przy wprowadzaniu roztworu do jamy otrzewnowej lub jego drenowaniu na zewnątrz
- uczucie napięcia i pełności w brzuchu
- ból barku
niezbyt często (mogą wystąpić z częstością do 1 na 100 pacjentów):
- biegunka
- zaparcie
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- utrudnienie oddychania spowodowane uniesieniem przepony
- otorbiające stwardnienie otrzewnej; ewentualnymi objawami mogą być ból brzucha, wzdęcie
brzucha lub wymioty.
W trakcie stosowania leku bicaVera mogą wystąpić następujące objawy niepożądane:
bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- niedobór potasu
często (mogą wystąpić z częstością do 1 na 10 pacjentów):
- duże stężenie cukru we krwi
- duże stężenie tłuszczów we krwi
- zwiększenie masy ciała
niezbyt często (mogą wystąpić z częstością do 1 na 100 pacjentów):
- niedobór wapnia
- zbyt mała ilość płynów ustrojowych, co może być rozpoznane na podstawie szybkiej utraty masy
ciała
- niskie ciśnienie krwi
- szybka czynność serca (szybki puls)
- zbyt duża ilość płynów ustrojowych, co może być rozpoznane na podstawie szybkiego zwiększenia
masy ciała
- gromadzenie się wody w tkankach obwodowych i płucach
- wysokie ciśnienie krwi
- trudności z oddychaniem
częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- nadczynność przytarczyc, która może prowadzić do zaburzeń kostnych
Zgłaszanie podejrzenia działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, PL-02 222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Przeciwwskazania dla tego określonego roztworu do dializy otrzewnowej:
Roztworu bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l nie wolno stosować u pacjentów z ciężką
hipokaliemią i ciężką hipokalcemią.
Roztworu do dializy otrzewnowej nie wolno stosować do infuzji dożylnych.
Przeciwwskazania ogólne dla dializy otrzewnowej:
Zabiegowi dializy otrzewnowej nie wolno poddawać pacjentów w następujących przypadkach:
- niedawno przebyte operacje lub urazy jamy brzusznej, wcześniej przebyte operacje jamy brzusznej z
pozostawieniem zrostów, ciężkie oparzenia powłok brzusznych, perforacja jelit;
- rozległe stany zapalne skóry powłok brzucha (dermatitis);
- choroby zapalne jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenia jelita grubego, zapalenia uchyłka);
- miejscowe zapalenie otrzewnej;
- wewnętrzna lub zewnętrzna przetoka brzuszna;
- pępkowa, pachwinowa lub inna przepuklina brzuszna;
- guzy jamy brzusznej;
- niedrożność jelita;
- choroby płuc (zwłaszcza zapalenie płuc);
- sepsa;
- skrajna hiperlipidemia;
- w rzadkich przypadkach mocznicy, której nie można opanować stosowaniem dializy otrzewnowej;
- wyniszczenie oraz znaczna utrata masy ciała, zwłaszcza w przypadkach, gdy nie można zapewnić
odpowiedniego spożycia białka;
- u pacjentów, którzy z powodów fizycznych lub umysłowych są niezdolni do wykonania dializy otrzewnowej
zgodnie z instrukcją lekarza.
Jeśli podczas dializy otrzewnowej rozwinie się którekolwiek z wyżej wymienionych zaburzeń, decyzja o
dalszym postępowaniu będzie należeć do lekarza prowadzącego.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Roztwór bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l można stosować tylko po dokładnej ocenie
korzyści i ryzyka w następujących przypadkach:
- utrata elektrolitów spowodowana przez wymioty i (lub) biegunkę;
- hipokalcemia: konieczne może być zastosowanie czasowe lub stałe roztworu do dializy otrzewnowej z
wyższym stężeniem wapnia, jeśli nie jest możliwe dostarczenie odpowiedniej ilości wapnia drogą
jelitową, za pomocą zawierających wapń środków wiążących fosforany i (lub) witaminy D;
- pacjenci z nadczynnością przytarczyc: można rozważyć podawanie zawierających wapń środków
wiążących fosforany i (lub) witaminy D, aby zapewnić adekwatną podaż wapnia drogą jelitową;
- pacjenci leczeni glikozydami naparstnicy: konieczne jest systematyczne monitorowanie stężenia potasu w
surowicy. Znaczna hipokaliemia może wymagać zastosowania roztworu do dializy zawierającego potas,
łącznie z odpowiednimi zaleceniami dietetycznymi;
- pacjenci z dużymi wielotorbielowatymi nerkami.
Typowa, wynikająca z niewydolności nerek kwasica metaboliczna może nie być całkowicie wyrównana
znajdującym się w ostatecznym roztworze wodorowęglanem o stężeniu 34 mmol/l.
Kwasica może się wiązać z niepożądanymi działaniami, np. niedożywieniem.
W czasie dializy otrzewnowej dochodzi do utraty białek, aminokwasów i witamin rozpuszczalnych w wodzie.
Aby zapobiec niedoborom, należy zapewnić właściwą dietę lub uzupełnianie.
Charakterystyka przenikania przez błonę otrzewnową może ulec zmianie w trakcie długotrwałego leczenia
dializami otrzewnowymi, co objawia się pierwotnie utratą zdolności ultrafiltracji. W ciężkich przypadkach
należy zaprzestać leczenia dializami otrzewnowymi i rozpocząć leczenie hemodializą.
Zaleca się systematyczne monitorowanie następujących parametrów:
- masa ciała, w celu wczesnego rozpoznania przewodnienia lub odwodnienia;
- stężenie sodu, potasu, wapnia, magnezu i fosforanów w surowicy, równowaga kwasowo-zasadowa i białka
krwi;
- stężenie kreatyniny i mocznika w surowicy;
- parathormon oraz inne wskaźniki metabolizmu tkanki kostnej;
- cukier we krwi;
- resztkowa czynność nerek, w celu dostosowania dializy otrzewnowej.
Otorbiające stwardnienie otrzewnej uważa się za znane, rzadkie powikłanie leczenia dializą otrzewnową, które
nieczęsto może prowadzić do zgonu.
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku, przed decyzją o rozpoczęciu dializy otrzewnowej należy wziąć pod uwagę
większą częstość występowania przepuklin.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Użycie tego roztworu do dializy otrzewnowej może powodować utratę skuteczności innych produktów
leczniczych, jeśli ulegają one dializie przez błonę otrzewnową. Konieczne może być dostosowanie dawki.
Znaczne zmniejszenie stężenia potasu w surowicy może zwiększać częstość reakcji niepożądanych związanych
z glikozydami naparstnicy. Konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie stężenia potasu w surowicy
podczas równoczesnego leczenia glikozydami naparstnicy.
Szczególna uwaga i monitorowanie wymagane są w przypadku wtórnej nadczynności przytarczyc.
Konieczne może być podawanie zawierających wapń środków wiążących fosforany i (lub) witaminy D.
Zastosowanie leków moczopędnych może pomóc utrzymać resztkową diurezę, jednak może również
powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.
U pacjentów chorych na cukrzycę należy dostosować dobową dawkę leków obniżających stężenie glukozy we
krwi do zwiększonej podaży glukozy.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Roztwór bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l jest roztworem elektrolitów o składzie podobnym
do występującego we krwi. Dodatkowym składnikiem jest fizjologiczny bufor wodorowęglanowy.
Możliwe działania niepożądane mogą wynikać z techniki dializy otrzewnowej albo mogą być wywołane
przez roztwór do dializy otrzewnowej.
Działania niepożądane uszeregowano na podstawie zgłaszanej częstości ich występowania, zgodnie z
poniższą tabelą:
Bardzo często: •1/10
Często: •1/100 do <1/10
Niezbyt często: •1/1000 do <1/100
Rzadko: •1/10 000 do <1/1000
Bardzo rzadko: <1/10 000
nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
Możliwe działania niepożądane roztworu do dializy otrzewnowej
System Klasyfikacji Narządowej Preferowane określenie Częstość
Zaburzenia endokrynologiczne
Wtórna nadczynność przytarczyc z
możliwymi zaburzeniami metabolizmu
kostnego
nieznana
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Zwiększone stężenie glukozy we krwi często
Hiperlipidemia często
Zwiększenie masy ciała związane z ciągłym
wchłanianiem glukozy z roztworu do
dializy otrzewnowej
często
Zaburzenia serca Tachykardia niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze niezbyt często
Nadciśnienie tętnicze niezbyt często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej i
śródpiersia
Duszność niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej, np.
hipokaliemia
bardzo często
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej, np.
hipokalcemia
niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Zawroty głowy niezbyt często
Obrzęki niezbyt często
Zaburzenia równowagi płynów niezbyt często
Możliwe działania uboczne związane z techniką leczenia:
System Klasyfikacji Narządowej Preferowane określenie Częstość
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zapalenie otrzewnej bardzo często
Zakażenia skóry w miejscu ujścia cewnika
lub zakażenie kanału cewnika
bardzo często
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej i
śródpiersia
Duszność spowodowana uniesieniem
przepony
nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka niezbyt często
Zaparcie niezbyt często
Przepuklina bardzo często
Rozdęcie jamy brzusznej i uczucie pełności często
Otorbiające stwardnienie otrzewnej nieznana
Urazy, zatrucia i powikłania po
zabiegach
Zaburzenia wpływu i wypływu płynu
dializacyjnego
często
Ból barków często
Zapalenie otrzewnej
Wskazuje na nie zmętnienie dializatu. Później może wystąpić ból brzucha, gorączka i ogólnie złe
samopoczucie lub, w bardzo rzadkich przypadkach, sepsa. Pacjent niezwłocznie powinien zgłosić się do
lekarza. Worek z mętnym dializatem należy zamknąć jałowym kapturkiem i zbadać w nim obecność
mikroorganizmów oraz liczbę krwinek białych.
Zakażenia skóry w miejscu ujścia cewnika lub zakażenie kanału cewnika
Wskazuje na nie zaczerwienienie, obrzęk, wysięk, strupy i bolesność w miejscu ujścia cewnika. W
przypadku zakażenia skóry w miejscu ujścia cewnika lub zakażenia kanału cewnika należy jak najszybciej
porozumieć się z lekarzem prowadzącym.
Zaburzenia równowagi płynów
Wskazuje na nie nagłe zmniejszenie (odwodnienie) lub zwiększenie masy ciała (przewodnienie). Gdy stosuje się
roztwory o wyższym stężeniu glukozy, może wystąpić znaczne odwodnienie.
Zgłaszanie podejrzenia działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby
należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane
za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181 C, 02 -222 Warszawa, tel: 22 49 21 301, fax: 22 49 21 309, Strona internetowa:
https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
| Substancja | Postać | Numer pozwolenia | Numer w rejestrze | Dokumenty |
|---|---|---|---|---|
| Calcii chloridum dihydricum 0,3675 g + Glucosum monohydricum 33 g + Magnezu chlorek sześciowodny 0,2033 g + Natrii hydrogenocarbonas 5,88 g + Sodu chlorek 11,57 g | Roztwór do dializy otrzewnowej | 23606 | 100339669 | ChPL: 2023-02-03, Ulotka: 2023-02-03 |