Bendamustine Kabi

Kiedy nie stosować leku Bendamustine Kabi: − jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość (uczulenie) na bendamustynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); − w okresie karmienia piersią, podczas leczenia bendamustyną należy przerwać karmienie piersią (patrz punkt Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność); − jeśli u pacjenta stwierdzono ciężkie uszkodzenie wątroby (uszkodzenie komórek czynnościowych wątroby); − jeśli u pacjenta występuje zażółcenie skóry lub białkówek oczu spowodowane zaburzeniami czynności wątroby lub zaburzeniami krwi (żółtaczka); − jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności szpiku kostnego (zahamowanie szpiku kostnego) i duże zmiany w liczbie białych krwinek i płytek krwi; − jeśli pacjent miał poważną operację chirurgiczną w ciągu 30 dni przed rozpoczęciem leczenia; AT/H/0587/001/IB/018 2 − jeśli u pacjenta występuje zakażenie, zwłaszcza z towarzyszącym zmniejszeniem liczby białych krwinek (leukocytopenia); − jeśli pacjent był szczepiony przeciwko żółtej febrze. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Bendamustine Kabi należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką: − w przypadku zmniejszonej zdolności szpiku kostnego do wytwarzania krwinek. Należy zbadać liczbę białych krwinek oraz płytek krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Bendamustine Kabi, przed każdym kolejnym cyklem podania leku oraz w przerwach pomiędzy podawaniem leku. − w przypadku zakażenia. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy zakażenia, w tym gorączka i objawy ze strony układu oddechowego. − jeśli w dowolnym momencie w trakcie lub po zakończeniu leczenia wystąpią następujące objawy: utrata pamięci, problemy z myśleniem, trudności z chodzeniem lub utrata wzroku - mogą być one spowodowane bardzo rzadkim, ale ciężkim zakażeniem mózgu (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, PML), co może prowadzić do śmierci. Należy niezwłocznie o tym powiedzieć lekarzowi. − w przypadku wystąpienia zmian skórnych podczas leczenia lekiem Bendamustine Kabi. Zmiany skórne mogą się nasilać. − w razie zaobserwowania jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Należy skontaktować się z lekarzem, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia pewnych rodzajów raka skóry (nieczerniakowy rak skóry) podczas stosowania tego leku. − jeśli wystąpi bolesna, czerwona lub fioletowa, rozprzestrzeniająca się wysypka z pęcherzami i (lub) innymi zmianami w obrębie błony śluzowej (np. w ustach i na wargach), zwłaszcza jeśli wcześniej u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na światło, zakażenie układu oddechowego (np. zapalenie oskrzeli) i (lub) gorączkę. − w przypadku istniejącej choroby serca (np. zawał serca, ból w klatce piersiowej, ciężkie zaburzenia rytmu serca). − w przypadku odczuwania jakiegokolwiek bólu, obecności krwi w moczu lub zmniejszonego wydalania moczu. Gdy pacjent jest w zaawansowanym stadium choroby zbędne produkty obumierającej tkanki nowotworowej mogą być usuwane z organizmu z opóźnieniem. Zjawisko to nazywa się zespołem rozpadu guza i może prowadzić do niewydolności nerek i zaburzeń pracy serca w ciągu 48 godzin po podaniu pierwszej dawki leku Bendamustine Kabi. Lekarz powinien upewnić się, że pacjent jest odpowiednio nawodniony i może podać inne leki zapobiegające temu zjawisku. − w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub reakcji nadwrażliwości. Należy obserwować miejsce podania leku po pierwszym cyklu leczenia. Bendamustine Kabi a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W przypadku stosowania bendamustyny w połączeniu z lekami, które hamują powstawanie krwi w szpiku kostnym, może dojść do nasilenia jej wpływu na czynność szpiku kostnego. Bendamustyna stosowana w połączeniu z lekami, które wpływają na odpowiedź immunologiczną, może nasilać ten efekt. Leki cytostatyczne mogą zmniejszać skuteczność szczepień, w których wykorzystuje się żywe wirusy. Leki cytostatyczne zwiększają dodatkowo ryzyko zakażenia po szczepieniu żywymi szczepionkami (np. szczepionkami przeciwwirusowymi). Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Bendamustyna może powodować uszkodzenia w materiale genetycznym oraz powodowała wady rozwojowe w badaniach przeprowadzonych na zwierzętach. Nie należy stosować leku Bendamustine AT/H/0587/001/IB/018 3 Kabi w okresie ciąży chyba, że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. W przypadku rozpoczęcia leczenia należy porozmawiać z lekarzem o możliwych działaniach niepożądanych u nienarodzonego dziecka oraz poddać się badaniom genetycznym. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Bendamustine Kabi powinna natychmiast poinformować o tym lekarza oraz poddać się badaniom genetycznym. Środki ostrożności dotyczące ciąży dla kobiet i mężczyzn Mężczyźni Mężczyźni nie powinni decydować się na poczęcie dziecka podczas stosowania leku Bendamustine Kabi oraz przez 3 miesięce po zakończeniu leczenia. Kobiety Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki leku Bendamustine Kabi. Karmienie piersią Leku Bendamustine Kabi nie wolno stosować w okresie karmienia piersią. Jeśli leczenie lekiem Bendamustine Kabi jest konieczne, pacjentka musi przerwać karmienie piersią. Płodność Mężczyźni Istnieje ryzyko, że leczenie lekiem Bendamustine Kabi spowoduje bezpłodność. Mężczyźni chcący mieć dzieci, przed rozpoczęciem leczenia powinni skonsultować się w kwestii przechowania nasienia. Kobiety Kobiety chcące mieć dzieci po zakończeniu leczenia powinny skonsultować się z lekarzem. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Bendamustyna ma znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane jak zawroty głowy lub kłopoty z koordynacją.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z poniższych działań niepożądanych można stwierdzić na podstawie badań przeprowadzonych przez lekarza. Bardzo rzadko po wycieku leku Bendamustine Kabi do tkanki poza naczyniem krwionośnym (podanie pozanaczyniowe) obserwowano zanik tkanki (martwicę). Objawem wycieku leku poza naczynie krwionośne może być uczucie pieczenia w miejscu wprowadzenia igły. Konsekwencją może być ból i złe gojenie się skóry. AT/H/0587/001/IB/018 5 Działaniem niepożądanym leku Bendamustine Kabi ograniczającym wielkość dawki są zaburzenia czynności szpiku kostnego, która jednak na ogół powraca do normy po leczeniu. Zahamowanie czynności szpiku kostnego może prowadzić do zmniejszenia liczby krwinek, co może prowadzić do zwiększenia ryzyka zakażenia, niedokrwistości lub krwawień. Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów): − mała liczba białych krwinek (komórek odpornościowych); − zmniejszenie zawartości czerwonego barwnika we krwi (hemoglobiny: białka czerwonych krwinek odpowiedzialnego za transport tlenu do komórek); − mała liczba płytek krwi (komórek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi); − zakażenia; − nudności; − wymioty; − zapalenie błony śluzowej; − zwiększenie stężenia kreatyniny (produktu przemiany materii w mięśniach) w surowicy; − zwiększenie stężenia mocznika (produktu przemiany materii) w surowicy; − gorączka; − osłabienie; − ból głowy. Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów): − krwawienie (krwotok); − zaburzenia metabolizmu związane z uwolnieniem zawartości komórek nowotworowych do krwi; − zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które może spowodować bladość skóry i osłabienie lub duszność (niedokrwistość); − zmniejszenie liczby neutrofili (rodzaj białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie infekcji); − reakcje nadwrażliwości, takie jak alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka; − zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT/AlAT (co może wskazywać na stan zapalny lub uszkodzenia komórek wątroby); − zwiększenie aktywności enzymu fosfatazy zasadowej (enzym wytwarzany głównie w wątrobie oraz kościach); − zwiększenie stężenia bilirubiny (substancja powstająca podczas rozpadu czerwonych krwinek); − zmniejszenie stężenia potasu we krwi (jest on potrzebny do prawidłowego działania komórek nerwowych oraz mięśni, w tym mięśnia sercowego); − zaburzenia czynności serca, takie jak kołatanie serca (palpitacje), ból w klatce piersiowej (dusznica bolesna); − zaburzenia rytmu serca (arytmia); − niskie lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie lub nadciśnienie); − zaburzenia czynności płuc; − biegunka; − zaparcia; − ból w jamie ustnej, zapalenie jamy ustnej; − utrata apetytu; − wypadanie włosów; − zmiany skórne; − brak miesiączki; − ból; − bezsenność; − dreszcze; − odwodnienie; − zawroty głowy; − swędząca wysypka (pokrzywka). AT/H/0587/001/IB/018 6 Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów): − nagromadzenie płynu w worku osierdziowym (wyciek płynu do przestrzeni osierdziowej); − nieskuteczne wytwarzanie komórek krwi w szpiku kostnym (gąbczastej strukturze wewnątrz kości, w której wytwarzane są komórki krwi); − ostra białaczka; − zawał serca, ból w klatce piersiowej (zawał mięśnia sercowego); − niewydolność serca. Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów): − zakażenie krwi (posocznica); − ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne); − osłabienie czynności szpiku kostnego mogące powodować pogorszenie samopoczucia lub być widoczne w wynikach badania krwi; − objawy podobne do reakcji anafilaktycznych (reakcje rzekomoanafilaktyczne); − senność; − utrata głosu (afonia); − ostra zapaść krążeniowa (zatrzymanie przepływu krwi, głównie pochodzenia sercowego, co prowadzi do niedotlenienia i niedożywienia komórek i niemożności wydalenia toksyn); − zaczerwienienie skóry (rumień); − zapalenie skóry; − świąd; − wysypka skórna (osutka plamista); − nadmierne pocenie. Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów): − pierwotne, atypowe zapalenie płuc; − rozpad czerwonych krwinek; − gwałtowny spadek ciśnienia krwi, czasami z reakcjami skórnymi lub wysypką (wstrząs anafilaktyczny); − zaburzenie zmysłu smaku; − zmiana czucia (parestezje); − złe samopoczucie i ból kończyn (neuropatia obwodowa); − ciężki stan wynikający z zablokowania pewnych receptorów w układzie nerwowym; − zaburzenia układu nerwowego; − zaburzenie koordynacji ruchu (ataksja); − zapalenie mózgu; − przyspieszenie czynności serca (tachykardia); − zapalenie żył; − powstawanie tkanki w płucach (włóknienie płuc); − krwotoczne zapalenie przełyku (krwotoczne zapalenie błony śluzowej przełyku); − krwawienie z żołądka lub jelit; − bezpłodność; − niewydolność wielonarządowa. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): − niewydolność wątroby; − niewydolność nerek; − nieregularne lub przyspieszone bicie serca (migotanie przedsionków); − bolesna czerwona lub fioletowa rozprzestrzeniająca się wysypka z pęcherzami i (lub) inne zmiany w obrębie błony śluzowej (np. w ustach i na wargach), zwłaszcza jeśli uprzednio u pacjenta stwierdzono wrażliwość na światło, zakażenie układu oddechowego (np. zapalenie oskrzeli) i (lub) gorączkę; − wysypka polekowa podczas leczenia skojarzonego z rytuksymabem; − zapalenie płuc; − krwawienie z płuc; AT/H/0587/001/IB/018 7 − nadmierne oddawanie moczu, w tym w nocy, i nadmierne pragnienie nawet po wypiciu płynów (nefrogenna moczówka prosta). Istnieją doniesienia o rozwoju nowotworów (zespołu mielodysplastycznego, ostrej białaczki szpikowej, raka odoskrzelowego) u pacjentów stosujących bendamustynę. Jednak związek pomiędzy ich wystąpieniem a stosowaniem bendamustyny nie został jednoznacznie ustalony. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią którekolwiek z poniższych działań niepożądanych (częstość nieznana): Ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Mogą one występować jako czerwone lub okrągłe plamki na skórze, często z centralnymi pęcherzami na tułowiu, łuszczeniem skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu i może je poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne. Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, powiększenie węzłów chłonnych i objawy obejmujące różne narządy (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi, zwana też zespołem DRESS lub zespołem nadwrażliwości na leki). Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Karmienie piersią. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny w surowicy >3,0 mg/dL). Żółtaczka. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego i znaczne zmiany morfologii krwi (zmniejszenie liczby leukocytów i (lub) płytek krwi odpowiednio do wartości <3000/μL lub <75 000/μL). Poważny zabieg chirurgiczny w okresie krótszym niż 30 dni przed rozpoczęciem leczenia. Zakażenia, w szczególności przebiegające z leukocytopenią. Szczepienie przeciw żółtej febrze.

Mielosupresja U pacjentów leczonych bendamustyną może wystąpić mielosupresja. W przypadku wystąpienia mielosupresji wywołanej leczeniem należy przynajmniej raz w tygodniu kontrolować liczbę leukocytów, płytek krwi, stężenie hemoglobiny i liczbę neutrofili. Zalecana liczba leukocytów i (lub) płytek krwi przed rozpoczęciem kolejnego cyklu leczenia wynosi odpowiednio >4000/μL lub >100 000/μL. Zakażenia U pacjentów przyjmujących bendamustynę występowały ciężkie i kończące się zgonem zakażenia bakteryjne (sepsa, zapalenie płuc), w tym zakażenia oportunistyczne, takie jak zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii (PJP), zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) oraz zakażenie wirusem cytomegalii (CMV). Po zastosowaniu bendamustyny, głównie w skojarzeniu z rytuksymabem lub obinutuzumabem, donoszono o przypadkach postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), w tym zakończonych zgonem. Leczenie bendamustyną może powodować wydłużoną limfocytopenię (<600/μL) i zmniejszenie liczby limfocytów T pomocniczych CD4+ (<200/μL) przez co najmniej 7-9 miesięcy po zakończeniu leczenia. Limfocytopenia i zmniejszenie liczby limfocytów CD4+ jest bardziej wyraźne w przypadku stosowania bendamustyny w połączeniu z rytuksymabem. Pacjenci z limfopenią i małą liczbą limfocytów T CD4+ stosujący leczenie bendamustyną są bardziej podatni na zakażenia oportunistyczne. Jeśli u pacjenta występuje mała liczba komórek T CD4+ (<200/μL), należy rozważyć zapobieganie zapaleniu płuc wywołanemu Pneumocystis jirovecii (ang. PJP, Pneumocystis jirovecii pneumonia). Dlatego podczas trwania leczenia pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów ze strony układu oddechowego. Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłaszania objawów zakażenia, w tym gorączki lub objawów ze strony układu oddechowego. W przypadku wystąpienia zakażeń oportunistycznych należy rozważyć przerwanie stosowania bendamustymy. Rozpoznanie PML należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej u pacjentów z nowymi lub pogarszającymi się podmiotowymi lub przedmiotowymi objawami neurologicznymi, poznawczymi lub behawioralnymi. W przypadku podejrzenia PML, należy przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne i wstrzymać leczenie do momentu upewnienia się, że PML nie występuje. Nieczerniakowy rak skóry W badaniach klinicznych obserwowano zwiększone ryzyko nieczerniakowych raków skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy) u pacjentów, u których stosowano leczenie obejmujące bendamustynę. U każdego pacjenta, zwłaszcza z czynnikami ryzyka raka skóry, zaleca się okresowe badanie skóry. Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW typu B) Po wdrożeniu leczenia bendamustyną u pacjentów, będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B, następowała reaktywacja tego zakażenia, co w niektórych przypadkach powodowało ostrą niewydolność wątroby lub zgon. Przed rozpoczęciem leczenia bendamustyną należy zbadać, czy u pacjenta nie występuje zakażenie wirusem HBV. Przed rozpoczęciem leczenia AT/H/0587/001/IB/018 4 u pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia, należy skonsultować się z hepatologiem mającym doświadczenie w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu B. Nosicieli wirusa HBV, u których konieczne jest leczenie bendamustyną, należy przez cały okres leczenia oraz kilka miesięcy po jego zakończeniu uważnie obserwować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów czynnego zakażenia WZW typu B (patrz punkt 4.8). Odczyny skórne Odnotowano wystąpienie odczynów skórnych, takich jak wysypka, ciężkie reakcje skórne i osutka pęcherzowa. U pacjentów przyjmujących bendamustynę zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens–Johnson syndrome), toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis) oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS), niekiedy zakończone zgonem. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwych działaniach niepożądanych przez lekarza prowadzącego. Powinni także zostać poinformowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia tych objawów. Niektóre odczyny wystąpiły po podaniu bendamustyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, zatem ich dokładny związek przyczynowo-skutkowy nie jest pewny. Jeśli odczyny skórne wystąpią, mogą postępować i nasilać się w przypadku dalszego leczenia. W przypadku nasilenia się odczynów skórnych, leczenie produktem leczniczym Bendamustine Kabi należy wstrzymać lub przerwać. W przypadku podejrzenia, że wystąpienie ciężkich odczynów skórnych ma związek z bendamustyną, leczenie należy przerwać. Zaburzenia czynności serca W przypadku leczenia bendamustyną, u pacjentów z zaburzeniami czynności serca należy dokładnie monitorować stężenie potasu we krwi i stosować suplementację potasu, gdy jego stężenie zmniejszy się poniżej 3,5 mEq/L. Należy wykonać badanie EKG. Zgłaszano ciężkie przypadki zawału mięśnia sercowego i niewydolności serca podczas leczenia bendamustyną. Należy ściśle obserwować pacjentów ze współistniejącą chorobą serca w wywiadzie. Nudności, wymioty Można podawać leki przeciwwymiotne, jako objawowe leczenie nudności i wymiotów. Zespół rozpadu guza W badaniach klinicznych odnotowano wystąpienie zespołu rozpadu guza (TLS, ang. tumour lysis syndrome) związanego z leczeniem bendamustyną. Jego początek pojawia się w ciągu 48 godzin od podania pierwszej dawki bendamustyny i bez odpowiedniego postępowania może prowadzić do ostrej niewydolności nerek i zgonu. Środki zapobiegawcze takie jak odpowiednie nawodnienie, dokładny monitoring parametrów biochemicznych krwi, a w szczególności stężenia potasu i kwasu moczowego, podanie leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego (allopurynol i rasburykaza) należy rozważyć przed rozpoczęciem leczenia. Zgłoszono jednak kilka przypadków wystąpienia zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka po jednoczesnym podaniu bendamustyny i allopurynolu. Reakcje anafilaktyczne Podczas badań klinicznych często występowały reakcje związane z infuzją bendamustyny. Objawy są zazwyczaj łagodne i obejmują gorączkę, dreszcze, świąd i wysypkę. W rzadkich przypadkach wystąpiły ciężkie reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne. Po pierwszym cyklu leczenia należy zapytać pacjentów o objawy wskazujące na wystąpienie reakcji spowodowanych infuzją. U pacjentów, u których wystąpiły reakcje związane z infuzją, podczas kolejnych cykli leczenia należy rozważyć zastosowanie środków zapobiegających wystąpieniu ciężkich reakcji, takich jak podanie leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i glikokortykosteroidów. Pacjentom, u których wystąpił trzeci lub wyższy stopień reakcji nadwrażliwości, zazwyczaj nie podawano ponownie produktu leczniczego. AT/H/0587/001/IB/018 5 Antykoncepcja Bendamustyny chlorowodorek wykazuje działanie teratogenne i mutagenne. Kobiety nie powinny zachodzić w ciążę w trakcie leczenia. Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne, kobietom w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie wysoce skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 6 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki bendamustyny. Ze względu na potencjalne działanie genotoksyczne, należy poinformować pacjentów posiadających partnerki w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 3 miesiące od przyjęcia ostatniej dawki bendamustyny. Przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni powinni zasięgnąć porady na temat przechowywania nasienia ze względu na możliwość wystąpienia nieodwracalnej bezpłodności. Wynaczynienie Podanie pozanaczyniowe powinno być natychmiast przerwane. Należy wycofać igłę po krótkiej aspiracji. Następnie należy schłodzić okolice objęte wynaczynieniem. Ramię należy unieść. Brak wyraźnych korzyści wynikających z dodatkowego leczenia, na przykład z zastosowaniem kortykosteroidów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Podczas podawania bendamustyny z lekami o działaniu mielosupresyjnym może dojść do nasilenia działania bendamustyny i (lub) jednocześnie stosowanych leków na szpik kostny. Każdy rodzaj leczenia pogarszający ogólny stan zdrowia lub zaburzający czynność szpiku kostnego pacjenta może nasilić toksyczność bendamustyny. Skojarzenie bendamustyny z cyklosporyną lub takrolimusem może prowadzić do nasilenia immunosupresji z ryzykiem wystąpienia zespołu limfoproliferacyjnego. Leki cytostatyczne mogą powodować zmniejszenie zdolności wytwarzania przeciwciał po podaniu szczepionek zawierających żywe wirusy oraz zwiększenie ryzyka zakażeń mogących prowadzić do zgonu. Ryzyko jest większe u pacjentów, u których choroba podstawowa powoduje immunosupresję. Bendamustyna metabolizowana jest z udziałem izoenzymu 1A2 cytochromu P450 (CYP) (patrz punkt 5.2). Z tego powodu istnieje możliwość wystąpienia interakcji z inhibitorami CYP 1A2, takimi jak fluwoksamina, cyprofloksacyna, acyklowir, cymetydyna. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji z innymi produktami leczniczymi przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Najczęstsze działania niepożądane bendamustyny to objawy hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia), toksyczność dermatologiczna (reakcje nadwrażliwości), objawy ogólnoustrojowe (gorączka), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty). Tabela poniżej przedstawia działania niepożądane związane z zastosowaniem bendamustyny. Bardzo często: zakażenia NOK, w tym zakażenia oportunistyczne (np. wirusem półpaśca, wirusem cytomegalii, wirusem zapalenia wątroby typu B) Niezbyt często: zapalenia płuc wywołane Pneumocystis jiroveci Rzadko: posocznica Bardzo rzadko: pierwotne atypowe zapalenie płuc Często: zespół rozpadu guza Niezbyt często: zespół mielodysplastyczny, ostra białaczka szpikowa AT/H/0587/001/IB/018 6 Bardzo często: leukopenia NOK, trombocytopenia, limfopenia Często: krwotok, niedokrwistość, neutropenia Niezbyt często: pancytopenia Rzadko: niewydolność szpiku kostnego Bardzo rzadko: hemoliza Często: nadwrażliwość NOK Rzadko: reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny Bardzo często: ból głowy Często: bezsenność, zawroty głowy Rzadko: senność, bezgłos Bardzo rzadko: zaburzenia smaku, parestezje, obwodowa neuropatia czuciowa, zespół antycholinergiczny, zaburzenia neurologiczne, ataksja, zapalenie mózgu Często: zaburzenia czynności serca, takie jak kołatanie, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu Niezbyt często: wysięk do osierdzia, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca Bardzo rzadko: tachykardia Częstość nieznana: migotanie przedsionków Często: niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze Rzadko: ostra niewydolność krążenia Bardzo rzadko: zapalenie żył Często: zaburzenia czynności płuc Bardzo rzadko: zwłóknienie płuc Częstość nieznana: zapalenie płuc, krwotok do pęcherzyków płucnych Bardzo często: nudności, wymioty Często: biegunka, zaparcie, zapalenie jamy ustnej Bardzo rzadko: krwotoczne zapalenie przełyku, krwawienie z przewodu pokarmowego Często: łysienie, zaburzenia skórne NOK*, pokrzywka Rzadko: rumień, zapalenie skóry, świąd, wysypka plamistogrudkowa, nadmierne pocenie Częstość nieznana: zespół Stevensa- Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcja AT/H/0587/001/IB/018 7 Częstość nieznana: polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang. DRESS)* Częstość nieznana: niewydolność nerek, nefrogenna moczówka prosta Często: brak miesiączki Bardzo rzadko: bezpłodność Częstość nieznana: niewydolność wątroby Bardzo często: zapalenie błon śluzowych, osłabienie, gorączka Często: ból, dreszcze, odwodnienie, brak łaknienia Bardzo rzadko: niewydolność wielonarządowa Bardzo często: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie stężenia mocznika Często: zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia bilirubiny, hipokaliemia *NOK = nieopisane w innej kategorii (* = terapia skojarzona z rytuksymabem) Opis wybranych działań niepożądanych Zgłoszono pojedyncze przypadki wystąpienia martwicy po przypadkowym podaniu pozanaczyniowym oraz zespołu rozpadu guza i anafilaksji. U pacjentów, u których stosuje się leki alkilujące (w tym bendamustynę) obserwuje się zwiększone ryzyko wystąpienia zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej. Do rozwoju wtórnego nowotworu może dojść nawet kilka lat po zakończeniu chemioterapii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 AT/H/0587/001/IB/018 8 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.