Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
ZamiennikiLek o tej samej substancji czynnej; w grupie pierwszej także o tej samej mocy i takiej samej postaci.: ta sama substancja, inna moc lub postać · 4 leki
Wspólna lista dla wszystkich mocy na tej stronie (kolejność alfabetyczna według nazwy, to nie jest ranking); produkty o tej samej mocy i grupie postaci są wymienione przy odpowiedniej mocy powyżej.
Zamiennik nie oznacza, że lek można zmienić bez konsultacji: decyzję podejmuje lekarz lub farmaceuta.
Nazwa
PostaćForma, w jakiej lek jest podawany, np. tabletki powlekane, syrop, roztwór do wstrzykiwań.
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Podmiot odpowiedzialnyFirma, która posiada pozwolenie na dopuszczenie leku do obrotu i odpowiada za produkt wobec organów.
POChPwskazanie z ChPL źródło: „Produkt leczniczy AMIDIL AmiHaler jest wskazany do stosowania w podtrzymującym leczeniu rozszerzającym oskrzela, w celu złagodzenia objawów choroby u dorosłych pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).” · ChPL, pkt 4.1
Kiedy nie stosować (wg ChPL 4.3) wyodrębnione automatycznie
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
białyniebieskibezbarwny Lek AMIDIL AmiHaler to kapsułki twarde, z przezroczystym, niebieskim wieczkiem i przezroczystym, bezbarwnym korpusem, wykonane z hypromelozy, rozmiar kapsułki nr 3, wypełnienie kapsułki stanowi biały lub prawie biały proszek. W opakowaniu znajduje się urządzenie zwane inhalatorem proszkowym służące do podawania jednej dawki leku oraz blistry perforowane podzielone na pojedyncze dawki. Każdy blister zawiera 10 kapsułek twardych. Do opakowania dołączona jest ulotka informacyjna dla pacjenta. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
dokument: brak wpływu lub wpływ nieistotnyźródło: „AMIDIL AmiHaler nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.” · ChPL, pkt 4.7
Działania niepożądane
36 pozycji wyodrębnione przez model AI
często: Zapalenie części nosowej gardła; Bezsenność; Ból głowy; Suchość błony śluzowej jamy ustnej; Zapalenie żołądka i jelit; Bóle mięśniowo-szkieletowe; Zakażenie układu moczowego
częstość niepodana w tekście: suchości błony śluzowej jamy ustnej; bezsenności; zapalenia żołądka i jelit
Ten układ ChPL nie dał się odczytać regułami, więc listę wyodrębnił model językowy (AI) z punktu 4.8; może być niepełna lub błędna, a częstość podano tylko tam, gdzie tekst ją zawiera. Sprawdź w ChPL.
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
Wiek i masa ciała
nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież) źródło: „Nie należy podawać tego leku dzieciom lub młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
Dawkowanie wg grup (cytat)
Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego AMIDIL AmiHaler u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) nie jest właściwe we wskazaniu POChP.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Grupy szczególne (cytat)
Pacjenci w podeszłym wieku: „Pacjenci w podeszłym wieku Produkt leczniczy AMIDIL AmiHaler może być stosowany w zalecanej dawce u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku 75 lat i starszych) (patrz punkt 4.8).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek„Zaburzenia czynności nerek Produkt leczniczy AMIDIL AmiHaler może być stosowany w zalecanych dawkach u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek wymagających dializoterapii produkt leczniczy AMIDIL AmiHaler należy stosować wyłącznie w sytuacji, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, ponieważ ogólnoustrojowa ekspozycja na glikopironium może być zwiększona w tej populacji (patrz punkty 4.4 i 5.2).”źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności wątroby„Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Glikopironium jest usuwane głównie przez nerki i z tego względu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie należy spodziewać się znacznego zwiększenia narażenia na lek. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.”źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża„Ciąża Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego AMIDIL AmiHaler u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Glikopironium należy stosować w czasie ciąży wyłącznie w sytuacji, gdy spodziewane korzyści dla pacjentki uzasadniają możliwe ryzyko dla płodu.”źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią„Karmienie piersią Nie wiadomo, czy glikopironiowy bromek przenika do mleka ludzkiego. Jednak glikopironiowy bromek (w tym jego metabolity) przenikał do mleka karmiących samic szczura (patrz punkt 5.3). Stosowanie glikopironium przez kobiety karmiące piersią należy rozważyć wyłącznie w sytuacji, gdy spodziewane korzyści dla kobiety przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka (patrz punkt 5.3).”źródło: ChPL, pkt 4.6
Płodność: „Płodność Badania wpływu na reprodukcję oraz inne dane uzyskane podczas badań na zwierzętach nie dają podstaw do obaw co do wpływu leku na płodność u mężczyzn lub kobiet (patrz punkt 5.3).” źródło: ChPL, pkt 4.6
Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
jedzenie i napoje: „Pacjent może stosować ten lek o każdej porze, przed lub po posiłku lub napoju.” źródło: Ulotka, pkt 3
Tabele z dokumentów wyodrębnione automatycznie
Sporządzanie i rozcieńczanie (tabela z dokumentu)
Nie wyciskać kapsułki przez folię. Nie połykać kapsułki.
ustnik w ustach i objąć ustnik ściśle wargami. Wykonać szybki wdech tak głęboki, jak to możliwe. Podczas inhalacji powinien być słyszalny świst. Podczas inhalacji można wyczuć smak leku. Krok 3c: Wstrzymać oddech Bezpośrednio po inhalacji pacjent powinien wstrzymać oddech na minimum 5– 10 sekund, następnie wykonać spokojny wydech poza inhalator.
Usunąć pustą kapsułkę Pustą kapsułkę wyrzucić do pojemnika na śmieci. Zamknąć inhalator i ponownie nałożyć nasadkę.
Krok 1d: Włożyć kapsułkę Nigdy nie wolno umieszczać kapsułki bezpośrednio w ustniku. Krok 1e:
Ważne informacje • Kapsułki AMIDIL AmiHaler należy zawsze przechowywać w blistrze i należy je wyjmować tylko bezpośrednio przed użyciem. • Nie wyciskać kapsułki przez folię, aby wyjąć ją z blistra. • Nie połykać kapsułki. • Nie stosować kapsułek AMIDIL AmiHaler z innym inhalatorem. • Nie stosować inhalatora AMIDIL AmiHaler do przyjmowania innych leków w postaci kapsułek.
• Nigdy nie umieszczać kapsułki w ustach ani w ustniku inhalatora. • Nie przekręcać podstawy inhalatora więcej niż raz. • Nie dmuchać w ustnik inhalatora. • Nie przekręcać podstawy inhalatora podczas inhalacji przez ustnik. • W skład elementów urządzenia wchodzą ostre igły. Aby uniknąć skaleczeń, nigdy nie należy wkładać palców do komory na kapsułkę podczas przekręcania podstawy inhalatora. • Nie dotykać kapsułek mokrymi dłońmi. • Nigdy nie myć inhalatora wodą.
Opakowanie produktu AMIDIL AmiHaler zawiera: • Inhalator AMIDIL AmiHaler • Blistry zawierające po 10 kapsułek leku AMIDIL AmiHaler do stosowania w inhalatorze
Często zadawane pytania Dlaczego inhalator nie wydaje dźwięku podczas inhalacji? Kapsułka może utknąć w komorze. W takim przypadku należy delikatnie poluzować kapsułkę stukając w podstawę inhalatora. Następnie, należy ponownie zainhalować lek powtarzając czynności od Kroku 3a do 3c.
Czyszczenie inhalatora Przetrzeć wewnętrzną i zewnętrzną część ustnika czystą, suchą, niepozostawiającą kłaczków ściereczką, w celu usunięcia wszelkich pozostałości proszku. Należy utrzymywać inhalator suchy. Nigdy nie myć inhalatora wodą.
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku.wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku AMIDIL AmiHaler
Kiedy nie stosować leku AMIDIL AmiHaler
- jeśli pacjent ma uczulenie na glikopironiowy bromek lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku AMIDIL AmiHaler należy omówić to z lekarzem, jeśli
którakolwiek z poniższych sytuacji dotyczy pacjenta:
- jeśli u pacjenta występują choroby nerek,
- jeśli u pacjenta występuje choroba oczu zwana jaskrą z wąskim kątem przesączania,
- jeśli u pacjenta występują trudności z oddawaniem moczu.
Podczas leczenia lekiem AMIDIL AmiHaler należy natychmiast przerwać stosowanie leku
i skontaktować się z lekarzem:
- jeśli u pacjenta wystąpi ucisk w klatce piersiowej, kaszel, świszczący oddech lub duszności
bezpośrednio po zastosowaniu leku AMIDIL AmiHaler (objawy skurczu oskrzeli),
- jeśli u pacjenta wystąpią trudności w oddychaniu lub przełykaniu, obrzęk języka, warg lub
twarzy, wysypka skórna, świąd i pokrzywka (objawy reakcji alergicznej),
- jeśli u pacjenta wystąpi ból lub dyskomfort oczu, przemijające zaburzenia ostrości widzenia,
widzenie kolorowych obwódek wokół obiektów lub barwnych obrazów, którym towarzyszy
zaczerwienienie oczu. Mogą to być objawy ostrego napadu jaskry z wąskim kątem
przesączania.
Lek AMIDIL AmiHaler jest stosowany w leczeniu podtrzymującym POChP. Nie należy stosować
tego leku w leczeniu nagłych napadów duszności lub świszczącego oddechu.
Dzieci i młodzież
Nie należy podawać tego leku dzieciom lub młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Lek AMIDIL AmiHaler a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków
podobnych do leku AMIDIL AmiHaler stosowanych w leczeniu choroby płuc, takich jak ipratropium,
oksytropium lub tiotropium (tzw. leków przeciwcholinergicznych).
Nie zgłaszano specyficznych działań niepożądanych, gdy lek AMIDIL AmiHaler był stosowany
razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu POChP, takimi jak doraźnie działające leki wziewne
(np. salbutamol), metyloksantyny (np. teofilina) i (lub) doustne i wziewne steroidy (np. prednizolon).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Brak jest danych dotyczących stosowania tego leku u kobiet w ciąży i nie wiadomo, czy substancja
czynna zawarta w tym leku przenika do mleka ludzkiego.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, by ten lek wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Lek AMIDIL AmiHaler zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie, ale występują niezbyt często (występują
u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
- nieregularne bicie serca,
- duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia: do zazwyczaj występujących objawów należą:
nadmierne pragnienie lub uczucie głodu oraz częste oddawanie moczu),
- wysypka, świąd, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub przełykaniu, zawroty głowy (możliwe
objawy reakcji alergicznej),
- obrzęk głównie języka, warg, twarzy lub gardła (możliwe objawy obrzęku naczynioruchowego).
Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi u pacjenta, należy natychmiast powiedzieć o tym
lekarzowi.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie, ale częstość ich występowania jest nieznana
(nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- trudności w oddychaniu ze świszczącym oddechem lub kaszlem (objawy paradoksalnego
skurczu oskrzeli).
Niektóre działania niepożądane występują często (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
- suchość w jamie ustnej,
- trudności ze snem,
- katar lub zatkany nos, kichanie, ból gardła,
- biegunka lub ból brzucha,
- bóle mięśniowo-szkieletowe.
Niektóre działania niepożądane występują niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100
pacjentów):
- trudności w oddawaniu moczu i ból podczas oddawania moczu,
- bolesne lub częste oddawanie moczu,
- kołatanie serca,
- wysypka,
- drętwienie,
- kaszel z odkrztuszaniem plwociny,
- próchnica zębów,
- uczucie ucisku lub bólu w policzkach lub czole,
- krwawienie z nosa,
- ból ramion lub nóg,
- ból mięśni, kości lub stawów w klatce piersiowej,
- uczucie dyskomfortu w żołądku po posiłkach,
- podrażnienie gardła,
- uczucie zmęczenia,
- osłabienie,
- świąd,
- zmiana głosu (chrypka),
- nudności,
- wymioty.
U niektórych osób w podeszłym wieku (w wieku powyżej 75 lat) może wystąpić ból głowy (często)
i zakażenie układu moczowego (często).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Produkt nie jest przeznaczony do stosowania w stanach ostrych
Produkt AMIDIL AmiHaler jest lekiem do codziennego, długotrwałego stosowania w leczeniu
podtrzymującym i nie jest przeznaczony do podawania w leczeniu ostrych incydentów skurczu
oskrzeli, tj. nie jest lekiem do stosowania doraźnego.
Nadwrażliwość
Po podaniu glikopironium zgłaszano występowanie natychmiastowych reakcji nadwrażliwości.
W razie wystąpienia objawów sugerujących reakcje alergiczne, szczególnie obrzęku
naczynioruchowego (w tym trudności w oddychaniu lub przełykaniu, obrzęku języka, warg i twarzy),
pokrzywki lub wysypki skórnej, należy natychmiast przerwać leczenie i zastosować leczenie
alternatywne.
Paradoksalny skurcz oskrzeli
W badaniach klinicznych z glikopironium nie obserwowano paradoksalnego skurczu oskrzeli. Jednak
paradoksalny skurcz oskrzeli występował po zastosowaniu innych leków wziewnych i może stanowić
zagrożenie życia. Jeśli do niego dojdzie, należy natychmiast przerwać leczenie i zastosować leczenie
alternatywne.
Działanie przeciwcholinergiczne
Produkt AMIDIL AmiHaler należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z jaskrą
z wąskim kątem przesączania lub u pacjentów z zatrzymaniem moczu.
Należy poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach ostrej jaskry z wąskim
kątem przesączania oraz o konieczności przerwania leczenia produktem AMIDIL AmiHaler
i natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem w razie wystąpienia któregokolwiek z tych
objawów przedmiotowych i podmiotowych.
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w stopniu łagodnym do umiarkowanego obserwowano
umiarkowane zwiększenie średniej powierzchni pola pod krzywą zależności stężenia od czasu
(AUClast) stanowiące 1,4-krotność wartości u osób bez choroby nerek, a u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek i schyłkową niewydolnością nerek wielkość ta wzrosła maksymalnie
2,2-krotnie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wyliczony wskaźnik przesączania
kłębuszkowego poniżej 30 ml/min/1,73 m2 pc.), w tym u pacjentów ze schyłkową niewydolnością
nerek wymagających dializoterapii, produkt leczniczy AMIDIL AmiHaler należy stosować tylko
w sytuacji, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko (patrz punkt 5.2). Pacjentów
tych należy ściśle monitorować, czy nie występują u nich działania niepożądane.
Pacjenci z chorobą sercowo-naczyniową w wywiadzie
Z udziału w badaniach klinicznych wyłączono pacjentów z niestabilną chorobą niedokrwienną serca,
niewydolnością lewej komory, zawałem serca w wywiadzie, arytmią (inną niż przewlekłe, stabilne
migotanie przedsionków), zespołem wydłużonego odstępu QT w wywiadzie lub pacjentów, u których
QTc (oznaczane metodą Fridericia) był wydłużony (wynosił >450 ms dla mężczyzn lub >470 ms dla
kobiet) i dlatego doświadczenie dotyczące stosowania leku w tej grupie pacjentów jest ograniczone.
Produkt leczniczy AMIDIL AmiHaler należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów.
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Nie badano jednoczesnego stosowania produktu leczniczego AMIDIL AmiHaler z innymi produktami
leczniczymi zawierającymi substancje o działaniu przeciwcholinergicznym, dlatego nie jest ono
zalecane.
Mimo, iż nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji, glikopironium było podawane
jednocześnie z innymi produktami leczniczymi powszechnie stosowanymi w leczeniu POChP i nie
stwierdzono klinicznych dowodów wskazujących na interakcje z innymi lekami. Do leków tych
należą: sympatykomimetyczne leki rozszerzające oskrzela, metyloksantyny oraz doustne i wziewne
steroidy.
W badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników cymetydyna, inhibitor transportu kationów
organicznych, uważana za współodpowiedzialną za wydalanie glikopironium przez nerki powodowała
zwiększenie pola pod krzywą (AUC) glikopironium o 22% oraz zmniejszenie klirensu nerkowego
o 23%. Na podstawie nasilenia tych zmian nie należy spodziewać się klinicznie istotnych interakcji
podczas jednoczesnego stosowania glikopironium i cymetydyny lub innych inhibitorów transportu
kationów organicznych.
Jednoczesne podawanie glikopironium oraz podawanego w postaci doustnej inhalacji indakaterolu,
agonisty receptora β2, w stanie stacjonarnym obu substancji czynnych nie miało wpływu na
farmakokinetykę żadnego z tych produktów leczniczych.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęstszym przeciwcholinergicznym działaniem niepożądanym była suchość błony śluzowej jamy
ustnej (2,4%). Większość zgłoszeń dotyczących suchości błony śluzowej jamy ustnej było
podejrzewanych o związek z glikopironium i były to zdarzenia łagodne, a w żadnym przypadku ich
nasilenie nie było ciężkie.
Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się ponadto występowaniem innych objawów związanych
z działaniem przeciwcholinergicznym, w tym objawów zatrzymania moczu, które występowały
niezbyt często. Obserwowano również działania na układ pokarmowy, w tym zapalenie żołądka i jelit
oraz niestrawność. Do działań niepożądanych związanych z jego tolerancją miejscową należało
podrażnienie gardła, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie błony śluzowej nosa i zapalenie zatok.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Reakcje niepożądane zgłaszane podczas pierwszych sześciu miesięcy przedstawione zbiorczo dla
dwóch badań rejestracyjnych III fazy, trwających 6 i 12 miesięcy, zostały wymienione zgodnie
z klasyfikacją układów narządowych MedDRA (Tabela 1). W obrębie każdej kategorii działania
niepożądane wymieniono w zależności od częstości występowania, zaczynając od najczęściej
występujących. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane
są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, kategorie częstości występowania
działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często
(≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo
rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Tabela 1: Działania niepożądane
Działania niepożądane Kategoria częstości
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zapalenie części nosowej gardła1) Często
Zapalenie błony śluzowej nosa Niezbyt często
Zapalenie pęcherza moczowego Niezbyt często
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość Niezbyt często
Obrzęk naczynioruchowy2) Niezbyt często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Hiperglikemia Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne
Bezsenność Często
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy3) Często
Niedoczulica Niezbyt często
Zaburzenia serca
Migotanie przedsionków Niezbyt często
Kołatanie serca Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
Przekrwienie zatok Niezbyt często
Kaszel z odkrztuszaniem Niezbyt często
Podrażnienie gardła Niezbyt często
Krwawienie z nosa Niezbyt często
Dysfonia2) Niezbyt często
Paradoksalny skurcz oskrzeli2) Częstość nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit
Suchość błony śluzowej jamy ustnej Często
Zapalenie żołądka i jelit Często
Nudności2) Niezbyt często
Wymioty1) 2) Niezbyt często
Niestrawność Niezbyt często
Próchnica zębów Niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Wysypka Niezbyt często
Świąd2) Niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
Bóle mięśniowo-szkieletowe1) 2) Często
Ból kończyny Niezbyt często
Bóle mięśniowo-szkieletowe klatki piersiowej Niezbyt często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zakażenie układu moczowego3) Często
Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Niezbyt często
Zatrzymanie moczu Niezbyt często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Uczucie zmęczenia Niezbyt często
Astenia Niezbyt często
1) Występowały częściej w przypadku stosowania glikopironium niż placebo jedynie w bazie
zawierającej dane z okresu 12 miesięcy
2) Zgłoszenia otrzymane po wprowadzeniu glikopironium do obrotu. Zgłoszenia te były dobrowolne
i pochodziły z populacji o nieznanej liczebności, stąd wiarygodne oszacowanie częstości
występowania lub związku przyczynowego z narażeniem na działanie leku nie zawsze jest
możliwe. Z tego względu częstość określono na podstawie doświadczenia z badań klinicznych.
3) Obserwowane częściej w przypadku stosowania glikopironium niż placebo jedynie u pacjentów
w wieku powyżej 75 lat
Opis wybranych działań niepożądanych
W bazie zawierającej zbiorcze dane z 6 miesięcy częstość występowania suchości błony śluzowej
jamy ustnej wyniosła 2,2% w porównaniu z 1,1%, częstość występowania bezsenności wyniosła 1,0%
w porównaniu z 0,8%, a zapalenia żołądka i jelit 1,4% w porównaniu z 0,9%, odpowiednio dla
glikopironium i placebo.
Suchość błony śluzowej jamy ustnej zgłaszano głównie podczas pierwszych 4 tygodni leczenia,
z medianą czasu trwania wynoszącą u większości pacjentów 4 tygodnie. Jednak w 40% przypadków
objawy utrzymywały się przez cały okres 6 miesięcy. Nie zgłaszano żadnych nowych przypadków
suchości błony śluzowej jamy ustnej w miesiącach 7-12.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dane rejestrowe
SubstancjaSkładnik leku odpowiedzialny za jego działanie.
Postać
Numer pozwoleniaNumer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydanego dla leku.
Numer w rejestrzeIdentyfikator produktu w Rejestrze Produktów Leczniczych.