Dane pochodzą z oficjalnych ulotek i ChPL. Zostały wyodrębnione automatycznie (częściowo z użyciem AI), więc treści mogą być niepełne, przybliżone lub błędne. Wiążący jest zawsze oryginalny dokument. Brak informacji w serwisie nie oznacza, że jej nie ma. To nie jest porada medyczna, ranking ani polecenie leku: o wyborze i dawkowaniu decyduje lekarz lub farmaceuta. Nie odstawiaj leków na własną rękę. W razie nagłego, ciężkiego objawu dzwoń pod 112.
Almotriptani malas 12,5 mg (tabletki powlekane)
Dane z dokumentów wyodrębnione automatycznie
- Przechowywanie
- brak specjalnych zaleceń (wg dokumentu)
- chronić przed wilgocią / przechowywać w suchym miejscu
- w oryginalnym lub zewnętrznym opakowaniu
źródło: ChPL, pkt 6.4
- Termin ważności
- 3 lata (opakowanie nieotwarte)
źródło: ChPL, pkt 6.3
- Substancje pomocnicze
- Rdzeń tabletki: Mannitol; Celuloza mikrokrystaliczna; Powidon K 40; Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); Sodu stearylofumaran
- Sepifilm 752 White: Hypromeloza; Celuloza mikrokrystaliczna; Makrogolu stearynian 2000; Tytanu dwutlenek (E 171)
źródło: ChPL, pkt 6.1
- Substancje wymienione w dokumencie (m.in. alergeny, cukry, alkohol, sód)
- barwniki: w składzie (Sepifilm 752 White)
źródło: ChPL, pkt 6.1
Pokazane są tylko substancje wymienione w dokumencie; brak wzmianki nie oznacza, że substancji nie ma w leku.
- Opakowanie i akcesoria
- opakowanie bezpośrednie: blister
źródło: ChPL, pkt 6.5
- Wygląd
- biały okrągły
Lek Almozen to białe do białawych, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy nieprzekraczającej 6,2 mm. Tekturowe pudełka zawierające blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium. źródło: Ulotka, pkt 6, ChPL, pkt 3
- Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
- dokument: możliwy wpływ lub zalecana ostrożność źródło: „Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ almotryptanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jakkolwiek podczas napadu migreny może wystąpić senność, która była też obserwowana jako działanie niepożądane leczenia almotryptanem, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów wykonujących skomplikowane zadania.” · ChPL, pkt 4.7
- Działania niepożądane
26 pozycji, według częstości
- często: Zawroty głowy; senność; Nudności; wymioty; Zmęczenie
- niezbyt często: Parestezje; ból głowy; Dzwonienie w uszach; Kołatanie serca; Uczucie ucisku w gardle; Biegunka; niestrawność; suchość błony śluzowej jamy ustnej; Bóle mięśni; bóle kości; Ból w klatce piersiowej; astenia
- bardzo rzadko: Skurcz naczyń wieńcowych; zawał mięśnia sercowego; częstoskurcz
- częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy); reakcje anafilaktyczne; Napady padaczkowe; Zaburzenia widzenia*; niewyraźne widzenie*; Niedokrwienie jelit
Lista może być niepełna: wyodrębniono tylko zapisy w układzie „Często: …”. Pełna lista jest w ChPL.
źródło: ChPL, pkt 4.8
Dawkowanie wg dokumentu wyodrębnione automatycznie
- Wiek i masa ciała
-
- nie stosować poniżej 18 lat (dzieci, młodzież)
źródło: „Leku Amlozen nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.” · Ulotka, pkt 2
- Maksymalna dawka wg dokumentu
-
- 12,5 mg na dobę · dorośli
„Maksymalna dawka dobowa to dwie tabletki (12,5 mg) na 24 godziny.”
- 12,5 mg (1 tabletkę) na dobę · niewydolność nerek · pod nagłówkiem „Ciężka choroba nerek”
„Jeżeli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek, nie przyjmować więcej niż jedną tabletkę 12,5 mg na 24 godziny.”
źródło: Ulotka, pkt 3
- Dawkowanie wg grup (cytat)
-
Dorośli (w wieku 18-65 lat)
„Dorośli (w wieku 18-65 lat) Zalecana dawka to jedna tabletka zawierająca 12,5 mg almotryptanu. Druga dawka może być przyjęta w razie ponownego wystąpienia objawów w ciągu 24 godzin. Tę druga dawkę można przyjąć pod warunkiem, że od przyjęcia poprzedniej dawki upłynęły co najmniej dwie godziny. W kontrolowanych badaniach nie oceniano skuteczności drugiej dawki w leczeniu tego samego napadu, jeżeli pierwsza dawka okazała się nieskuteczna. W związku z tym, jeżeli pacjent nie zareaguje na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu. Maksymalna zalecana dawka to dwie dawki (tabletki) w ciągu 24 godzin.”
- Dzieci i młodzież: „Dzieci i młodzież Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u dzieci i młodzieży, w związku z czym nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.”
źródło: ChPL, pkt 4.2
- Grupy szczególne (cytat)
-
- Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat): „Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Nie oceniano w sposób systematyczny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania almotryptanu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Zaburzenia czynności nerek
„Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jednej tabletki 12,5 mg na 24 godziny.” źródło: ChPL, pkt 4.2
- Zaburzenia czynności wątroby: „Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).” źródło: ChPL, pkt 4.2
Ciąża
„Ciąża Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania almotryptanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania almotryptanu kobietom w ciąży.” źródło: ChPL, pkt 4.6
Karmienie piersią
„Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania almotryptanu do mleka ludzkiego. Badania na szczurach wykazały, że almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka samic szczurów. W związku z tym należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania almotryptanu kobietom karmiącym piersią. Ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować nie karmiąc piersią przez 24 godziny po leczeniu.” źródło: ChPL, pkt 4.6
- Jedzenie, napoje i alkohol (cytat)
-
- jedzenie i napoje: „Tabletki można przyjmować jednocześnie z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.” źródło: ChPL, pkt 4.2
Z ulotkiOficjalna informacja dla pacjenta dołączana do opakowania leku. i ChPLOficjalny dokument dla lekarzy i farmaceutów z pełnymi informacjami o leku. wyodrębnione automatycznie
Ulotka, pkt 2: Informacje ważne przed zastosowaniem leku Almozen
Kiedy nie przyjmować leku Almozen
• Jeśli pacjent ma uczulenie na almotryptan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występowała choroba, która ograniczała dopływ krwi
do serca, taka jak:
• zawał serca,
• ból lub dyskomfort w klatce piersiowej występujący zwykle podczas aktywności lub
stresu,
• problemy z sercem bez towarzyszącego bólu,
• ból w klatce piersiowej występujący w trakcie spoczynku,
• ciężkie nadciśnienie tętnicze (ciężkie wysokie ciśnienie krwi),
• niekontrolowane łagodne bądź umiarkowane wysokie ciśnienie krwi.
• Jeśli pacjent przebył udar mózgu lub wystąpiło u niego zmniejszenie przepływu krwi do mózgu.
• Jeśli u pacjenta wystąpiła niedrożność w dużych naczyniach krwionośnych ramion lub nóg
(choroba naczyń obwodowych).
• Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki stosowane w leczeniu migreny zawierające
ergotaminę, dihydroergotaminę czy metysergid lub inne leki z grupy agonistów serotoniny
(np. sumatryptan).
• Jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Almozen należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
• jeśli postać migreny nie została rozpoznana.
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na leki przeciwbakteryjne, przede wszystkim leki
stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych (sulfonamidy).
• jeśli objawy związane z bólem głowy są inne niż zwykle występujące przy napadach migreny,
np. pacjent odczuwa dźwięki w uszach lub zawroty głowy, ma krótkotrwałe porażenie jednej strony
ciała lub mięśni kontrolujących ruchy oczu lub też ma inne, niewystępujące do tej pory objawy.
• jeśli u pacjenta występują czynniki podwyższające ryzyko wystąpienia choroby serca, takie jak:
wysokie ciśnienie tętnicze, duże stężenie cholesterolu, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu,
występowanie chorób serca w rodzinie, stan po menopauzie u kobiet lub wiek powyżej 40 lat
u mężczyzn.
• jeśli u pacjenta występuje łagodna do umiarkowanej choroba wątroby.
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek.
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 65 lat (ponieważ jest w większym stopniu zagrożony
zwiększeniem ciśnienia tętniczego).
• jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki przeciwdepresyjne SSRIs (selektywne inhibitory
wychwytu zwrotnego serotoniny) lub SNRIs (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
i noradrenaliny). Patrz punkt poniżej „Inne leki a Almozen“.
Uważa się, że nadmierne stosowanie leków przeciwmigrenowych może prowadzić do przewlekłego bólu
głowy.
Dzieci i młodzież
Leku Amlozen nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
Jeżeli pacjent ma powyżej 65 lat, powinien skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
Inne leki a Almozen
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy powiedzieć lekarzowi:
• jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak inhibitory monoaminooksydazy
(np. moklobemid), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna) lub
inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (np. wenlafaksyna), ponieważ mogą one
wywołać zespół serotoninowy, potencjalnie zagrażającą życiu reakcję na leki. Objawy zespołu
serotoninowego obejmują dezorientację, niepokój ruchowy, gorączkę, pocenie się,
nieskoordynowane ruchy kończyn lub oczu, niekontrolowane skurcze mięśni i biegunkę.
• jeśli pacjent przyjmuje ziele dziurawca (Hypericum perforatum), ponieważ może to zwiększyć
prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Nie należy przyjmować almotryptanu jednocześnie z lekami zawierającymi ergotaminę, która może być
również stosowana w leczeniu migreny. Można jednak stosować te leki jeden po drugim pod warunkiem
zachowania odpowiedniego odstępu czasu pomiędzy ich przyjęciem.
o Po zastosowaniu almotryptanu zalecane jest zachowanie przynajmniej 6-godzinnej przerwy przed
przyjęciem ergotaminy,
o Po zastosowaniu ergotaminy zalecane jest zachowanie przynajmniej 24-godzinnej przerwy przed
przyjęciem almotryptanu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące zastosowania leku Almozen u kobiet w ciąży.
Almotryptan należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy zaleci tak lekarz i tylko po dokładnym
rozważeniu korzyści i ryzyka.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku w okresie karmienia piersią. Pacjentka
powinna unikać karmienia piersią przez 24 godziny po przyjęciu tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Almozen może powodować senność.
Jeśli dotyczy to pacjenta, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych narzędzi lub maszyn.
Ulotka, pkt 4: Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
• zawroty głowy
• senność
• zmęczenie
• nudności
• wymioty
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
• uczucie mrowienia, kłucia lub drętwienia (parestezje)
• ból głowy
• uczucie dzwonienia, szumu lub strzykania w uszach (szumy uszne)
• nierówne bicie serca (kołatanie serca)
• uczucie ściskania w gardle
• biegunka
• niestrawność, suchość w ustach
• ból mięśni (mialgia)
• ból kości
• ból w klatce piersiowej
• uczucie osłabienia (astenia)
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
• skurcz naczyń krwionośnych w sercu (skurcz naczyń wieńcowych)
• atak serca (zawał mięśnia sercowego)
• przyspieszona akcja serca (częstoskurcz)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• reakcje alergiczne (reakcje nadwrażliwości) w tym obrzęk warg, gardła lub rąk (obrzęk
naczynioruchowy)
• ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne)
• napad padaczkowy
• zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie (zaburzenia widzenia mogą rówież wystąpić podczas
samego napadu migreny)
• skurcz naczyń krwionośnych jelit, który może prowadzić do uszkodzenia jelit (niedokrwienia
jelit). Może wystapić ból brzucha i krwawa biegunka.
Podczas leczenia lekiem Almozen należy natychmiast zwrócić się do lekarza:
• jeśli u pacjenta wystąpi ból w klatce piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub gardle lub
jakiekolwiek inne objawy, które mogą wskazywać na zawał serca. Należy natychmiast zwrócić się
do lekarza i nie stosować więcej tabletek leku Almozen.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C, 02 - 222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
ChPL, pkt 4.3: Przeciwwskazania
• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, nie należy stosować
almotryptanu u pacjentów z objawami następujących chorób lub z takimi chorobami w wywiadzie:
• choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna,
udokumentowane nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala) lub
• ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie
tętnicze.
• Pacjenci z przebytym zdarzeniem naczyniowo-mózgowym (CVA) lub przemijającym napadem
niedokrwiennym mózgu (TIA).
• Choroba naczyń obwodowych.
• Przeciwwskazane jest podawanie jednocześnie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym
metysergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.
• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
ChPL, pkt 4.4: Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Almotryptan należy stosować tylko w przypadku jednoznacznego rozpoznania migreny. Nie należy go
stosować w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej.
Podobnie jak w przypadku innych doraźnych leków przeciwmigrenowych, przed rozpoczęciem leczenia
bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio migreną,
u których wystąpią nietypowe objawy, należy dołożyć starań, aby wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie
zaburzenia neurologiczne. Zgłaszano występowanie zdarzeń naczyniowo-mózgowych u pacjentów
leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Należy pamiętać, że osoby, u których występuje migrena,
mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów naczyniowo-mózgowych (np.
zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu).
W bardzo rzadkich przypadkach, podobnie jak przy stosowaniu innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D,
zgłaszano występowanie skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego. W związku z tym nie
należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane zaburzenia w obrębie naczyń
wieńcowych bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby sercowo-naczyniowej. Do takich
pacjentów zaliczają się kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku powyżej 40 lat oraz pacjenci z innymi
czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze,
hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku
choroby sercowo-naczyniowej. Jednakże ocena taka może nie zidentyfikować każdego pacjenta, u którego
występuje choroba serca i w bardzo rzadkich przypadkach po podaniu agonisty 5-HT1 pacjentom bez
zasadniczej choroby sercowo-naczyniowej mogą wystąpić ciężkie zdarzenia sercowe.
Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów
obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także gardło
(patrz punkt 4.8). Jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną serca, nie
należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostyczne.
Należy zachować ostrożność przepisując almotryptan pacjentom ze stwierdzoną nadwrażliwością na
sulfonamidy.
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny i noradrenaliny (ang. serotonin noradrenaline reuptake inhibitors, SNRI) obserwowano zespół
serotoninowy (obejmujący zmiany stanu psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia
nerwowo-mięśniowe). Takie reakcje mogą być ciężkie. Jeśli jednoczesne stosowanie almotryptanu i leku
z grupy SSRI lub SNRI jest uzasadnione klinicznie, zalecana jest odpowiednia obserwacja pacjenta,
szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia
innego leku serotoninergicznego (patrz punkt 4.5).
Zaleca się odczekanie co najmniej 6 godzin od podania almotryptanu przed podaniem ergotaminy.
Almotryptan można podać najwcześniej po 24 godzinach od podania produktu zawierającego ergotaminę.
W badaniu klinicznym obejmującym 12 zdrowych ochotników przyjmujących doustnie almotryptan
i ergotaminę nie zaobserwowano addytywnego działania kurczącego naczynia, jednakże takie działanie
addytywne jest teoretycznie możliwe (patrz punkt 4.3).
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie powinni przyjmować więcej niż jednej tabletki
12,5 mg na 24 godziny.
Zaleca się ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami
czynności wątroby, natomiast leczenie jest przeciwwskazane pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
Działania niepożądane mogą występować częściej w razie jednoczesnego stosowania tryptanów
i produktów ziołowych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).
Podobnie jak w przypadku innych agonistów receptorów 5-HT1B/1D, almotryptan może spowodować
łagodne, przejściowe zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może być wyraźniejsze u pacjentów
w podeszłym wieku.
Ból głowy związany z nadużywaniem leków (MOH)
Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek leku przeciwbólowego przy bólu głowy może go nasilić. W razie
wystąpienia lub podejrzenia takiego stanu, należy zwrócić się o poradę lekarską i przerwać leczenie.
Rozpoznanie MOH należy podejrzewać u pacjentów, u których występują częste lub codzienne bóle
głowy pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciwko bólom głowy.
Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki almotryptanu.
ChPL, pkt 4.5: Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Przeprowadzono badania interakcji obejmujące inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A), beta-
blokery, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, blokery kanału wapniowego oraz
inhibitory izoenzymów 3A4 i 2D6 cytochromu P450. Nie przeprowadzono badań interakcji in vivo
oceniających wpływ almotryptanu na inne leki.
Podobnie jak w przypadku innych agonistów 5-HT1, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia zespołu
serotoninergicznego z powodu interakcji farmakodynamicznej przy jednoczesnym podawaniu inhibitorów
MAO.
Podczas jednoczesnego stosowania tryptanów i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego
serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zgłaszano
przypadki pacjentów, u których wystąpiły objawy zespołu serotoninowego (obejmujące zmiany stanu
psychicznego, niestabilność układu autonomicznego i zaburzenia nerwowo-mięśniowe) (patrz punkt 4.4).
Wielokrotne podawanie z blokerem kanału wapniowego werapamilem, substratem CYP3A4, powodowało
20% zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu. Zwiększenie to uznano za nieistotne klinicznie. Nie
zaobserwowano klinicznie znaczących interakcji.
Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmieniło farmakokinetyki almotryptanu. Nie zaobserwowano
klinicznie znaczących interakcji.
Badania in vitro przeprowadzone w celu oceny zdolności almotryptanu do hamowania głównych
enzymów CYP w ludzkich mikrosomach wątroby i ludzkiej monoaminooksydazy (MAO) wykazały, że
nie należy oczekiwać aby almotryptan zmieniał metabolizm leków metabolizowanych przez enzymy CYP
lub MAO-A bądź MAO-B.
ChPL, pkt 4.8: Działania niepożądane
Almotryptan był oceniany u ponad 2700 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych przez okres
do jednego roku. Najczęstsze działania niepożądane występujące przy stosowaniu dawek terapeutycznych
obejmowały zawroty głowy, senność, nudności, wymioty i zmęczenie. Żadne z tych działań
niepożądanych nie występowało z częstością przekraczającą 1,5%.
Następujące działania niepożądane oceniano w badaniach klinicznych i (lub) zgłaszano po wprowadzeniu
produktu do obrotu. Zostały one przedstawione według klasyfikacji układów i narządów, w kolejności
malejącej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowana jest następująco: bardzo często
(≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do
< 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) w tym pojedyncze przypadki, nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne
Często: Zawroty głowy, senność
Niezbyt często: Parestezje, ból głowy
Częstość nieznana: Napady padaczkowe
Częstość nieznana: Zaburzenia widzenia*, niewyraźne widzenie*
Niezbyt często: Dzwonienie w uszach
Niezbyt często: Kołatanie serca
Bardzo rzadko: Skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz
Niezbyt często: Uczucie ucisku w gardle
Często: Nudności, wymioty
Niezbyt często: Biegunka, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej.
Częstość nieznana: Niedokrwienie jelit
Niezbyt często: Bóle mięśni, bóle kości
Często: Zmęczenie
Niezbyt często: Ból w klatce piersiowej, astenia
* Jednakże zaburzenia widzenia mogą również wystąpić podczas samego naapsatednui am igreny.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02 - 222 Warszawa, tel.: 22 49 21 301, faks: 22 49
21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl
5
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.