Acenocumarol WZF

Kiedy nie stosować leku Acenocumarol WZF - jeśli pacjent ma uczulenie na acenokumarol lub inne leki „rozrzedzające krew”, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz również punkt „Ciąża i karmienie piersią”); - jeśli pacjent jest niezdolny do wykonywania zaleceń lekarza dotyczących przyjmowania leku (np. osoby z chorobą alkoholową, z zaburzeniami psychicznymi oraz osoby w podeszłym wieku bez opieki i nadzoru); - jeśli pacjent ma skazę krwotoczną wrodzoną lub nabytą, np. hemofilię; - jeśli pacjent niedawno przebył operację lub w najbliższym czasie planowana jest operacja (w tym również kręgosłupa, mózgu lub oka); - jeśli pacjent ma wrzody żołądka lub występuje krwawienie w jelitach (objawy: krwiste lub czarne smoliste stolce); - jeśli pacjent niedawno miał wylew (udar krwotoczny mózgu); - jeśli występuje krew w moczu lub plwocinie; - jeśli u pacjenta stwierdzono zapalenie lub zakażenie osierdzia (zewnętrznej błony otaczającej serce), lub wsierdzia (najbardziej wewnętrzna warstwa serca) objawiające się bólem w klatce piersiowej; - jeśli pacjent ma bardzo wysokie ciśnienie krwi; - jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek (ciężka niewydolność wątroby lub nerek); - jeśli u pacjenta występują zaburzenia krzepnięcia krwi, niewyjaśnione krwawienia, np. z dziąseł lub siniaczenia. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Acenocumarol WZF należy omówić to z lekarzem: - jeśli pacjent choruje na raka; - jeśli u pacjenta występuje zakażenie lub zapalenie (ból, obrzęki); - jeśli pacjent choruje na niewydolność serca; - jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby; - jeśli pacjent ma nadczynność tarczycy; - jeśli pacjent ma zaburzenia krwi (zwane niedoborem białka C lub S) - może to spowodować dłuższe niż zwykle krwawienie po skaleczeniu lub urazie. Podczas stosowania acenokumarolu pacjent nie powinien przyjmować leków w zastrzykach domięśniowych, ponieważ może to powodować powstawanie krwiaków. Pacjent powinien zawsze informować lekarza (niezależnie od specjalności) o tym, że przyjmuje acenokumarol, zwłaszcza jeśli u pacjenta jest planowana operacja (w tym kręgosłupa, mózgu lub oka) lub zabieg dentystyczny. Pacjenci, którzy ukończyli 65 lat, mogą być bardziej wrażliwi na acenokumarol i dlatego u tych osób lekarz może zalecić częstsze przeprowadzanie badań kontrolnych i zmniejszenie dawek leku. Jeśli pacjent podczas stosowania acenokumarolu ulegnie wypadkowi i odniesie urazy, mogą wystąpić u niego nasilone krwawienia, większe niż zazwyczaj w takich przypadkach. Dlatego ważne jest, aby o fakcie stosowania leku poinformować lekarza lub personel medyczny. Zaleca się, aby pacjent miał przy sobie łatwą do odnalezienia dla innych osób informację, że przyjmuje acenokumarol. Acenocumarol WZF a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Acenocumarol WZF może wpływać na działanie innych leków i odwrotnie. Podczas stosowania acenokumarolu nie wolno przyjmować innych leków bez uzgodnienia z lekarzem. Należy bezwzględnie powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu wszystkich leków, a w szczególności tych wymienionych poniżej. Leki, które mogą zwiększać działanie leku Acenocumarol WZF: - allopurynol - stosowany w leczeniu dny moczanowej i w celu obniżenia poziomu kwasu moczowego; - testosteron i mesterolon (androgeny), steroidy anaboliczne stosowane jako terapia zastępcza, która polega na dostarczaniu hormonów w celu wyrównania ich poziomu w organizmie; - amiodaron i chinidyna – stosowane w przypadku nieregularnego bicia serca; - amoksycylina, erytromycyna, klarytromycyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna, tetracykliny, neomycyna, chloramfenikol, metronidazol - stosowane w leczeniu zakażeń; - fenofibrat, symwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna oraz inne leki z grupy statyn - obniżające stężenie cholesterolu; - disulfiram - stosowany w chorobie alkoholowej; - glukagon - stosowany w celu leczenia niskiego stężenia cukru we krwi; - glukozamina - stosowana w chorobie zwyrodnieniowej stawów; - ranitydyna, cymetydyna - stosowane w leczeniu wrzodów żołądka lub dwunastnicy; - kotrimoksazol (sulfametoksazol i trimetoprym) i inne leki z grupy sulfonamidów; - działający miejscowo mikonazol - lek przeciwgrzybiczy; - paracetamol - lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy; - glibenklamid oraz inne doustne leki przeciwcukrzycowe; - dekstrotyroksyna i inne hormony tarczycy; - fluoksetyna, paroksetyna, cytalopram - stosowane w leczeniu lęku i depresji; - tamoksyfen - stosowany w leczeniu raka piersi i płodności; - tramadol - silny lek przeciwbólowy; - 5-fluorouracyl i jego pochodne - stosowane w leczeniu raka piersi, układu pokarmowego, skóry; - tolbutamid i chlorpropamid (pochodne sulfonylomocznika) - stosowane w cukrzycy; - kwas etakrynowy - lek moczopędny, stosowany w obrzękach; - prednizolon, metyloprednizolon (kortykosteroidy) - używane do leczenia stanów zapalnych jelita, stawów, skóry - mogą one zwiększać lub zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe leku. Leki wpływające na hemostazę mogą zwiększać przeciwzakrzepowe działanie leku Acenocumarol WZF i zwiększać ryzyko krwotoku: - heparyna - stosowana w celu „rozrzedzenia krwi” w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zakrzepów we krwi, po operacjach; - dipirydamol, klopidogrel (leki zwane przeciwpłytkowymi) - stosowane w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów; - kwas salicylowy i jego pochodne, kwas acetylosalicylowy, kwas paraaminosalicylowy, diflunisal, fenylbutazon, sulfinpirazon oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, - duże dawki metyloprednizolonu w postaci wstrzyknięć. Leki, które mogą zmniejszać działanie leku Acenocumarol WZF: - aminoglutetymid - stosowany w leczeniu raka lub zespołu Cushinga; - azatiopryna, 6-merkaptopuryna - leki przeciwnowotworowe; - fenobarbital (z grupy barbituranów) - stosowany w leczeniu padaczki lub jako leki nasenne; - karbamazepina, fenytoina - stosowane w leczeniu padaczki; - cholestyramina; - gryzeofulwina - lek przeciwgrzybiczy; - doustne leki antykoncepcyjne; - ryfampicyna; - hydrochlorotiazyd i inne leki moczopędne o budowie tiazydowej; - semaglutyd – lek stosowany do obniżania stężenia cukru we krwi; - produkty roślinne zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum); - rytonawir, indynawir i nelfinawir oraz inne leki z grupy zwanej inhibitorami proteazy - stosowane w leczeniu HIV. Acenocumarol WZF z jedzeniem, piciem i alkoholem Wrażliwość poszczególnych osób na acenokumarol jest różna i może ulec zmianie w przypadku zastosowania innej diety, zwłaszcza gdy włączone zostaną do niej pokarmy bogate w witaminę K (np. szpinak, kapusta, kalafior, kalarepa, brokuł, brukselka). Należy ograniczyć spożycie warzyw z rodzaju kapustnych oraz innych produktów zawierających witaminę K, aby leczenie acenokumarolem było skuteczne. Podczas stosowania acenokumarolu nie należy pić soku żurawinowego ani produktów zawierających koncentrat soku żurawinowego, ponieważ nasila on działanie leku i może spowodować wystąpienie krwawień. Pacjenci przyjmujący Acenocumarol WZF, zwłaszcza z zaburzeniami czynności wątroby, powinni ograniczyć picie alkoholu. Alkohol może zmieniać sposób działania acenokumarolu. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lek bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży! Acenokumarol może powodować ciężkie uszkodzenia płodu, dlatego należy powiedzieć lekarzowi o ciąży lub planowaniu ciąży. U pacjentek w wieku rozrodczym, przed zastosowaniem leku, zaleca się wykonywanie testu ciążowego, a w czasie leczenia stosowanie skutecznej antykoncepcji. Potencjalne ryzyko i korzyści z leczenia powinien z pacjentką omówić lekarz. W przypadku karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem. Zarówno matka, jak i dziecko wymagają szczególnej kontroli lekarskiej, a dziecko powinno profilaktycznie otrzymywać witaminę K. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Acenocumarol WZF nie wpływa na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. W razie wypadku należy koniecznie powiedzieć personelowi medycznemu o przyjmowaniu acenokumarolu. Z uwagi na potencjalną możliwość odniesienia urazów, np. podczas wypadku, zaleca się noszenie przy sobie informacji o przyjmowaniu leku Acenocumarol WZF. Acenocumarol WZF zawiera laktozę jednowodną Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów krwawienia, które mogą wskazywać, że pacjent otrzymał więcej leku niż było mu potrzebne. Objawy te występują często (u nie więcej niż 1 na 10 osób). Są to krwawienia o różnym stopniu nasilenia, jak: - niewyjaśnione krwawienia z nosa lub krwawienie z dziąseł; - niewyjaśnionego pochodzenia siniaki; - obfite krwawienie lub sączenie po skaleczeniu lub z rany; - obfite krwawienie miesiączkowe; - nieoczekiwane krwawienie z dróg moczowo-płciowych; - krew w moczu; - krwiste lub czarne, smoliste stolce; - kaszel z odpluwaniem krwistej plwociny lub krwiste wymioty; - krwawienie do skóry; - krwawienie do mózgu; - krwawienie do oczu. Należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów. Objawy te występują bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 osób). Są to: - zażółcone oczy lub skóra (mogą to być objawy uszkodzenia wątroby); - czerwone plamy zmieniające się w grudkowe zmiany na skórze, a następnie w pęcherze z krwawymi podbiegnięciami (objawy wskazujące na możliwość wystąpienia krwotocznej martwicy skóry); - zapalenie naczyń krwionośnych (podbiegnięcia krwawe lub krwiaki podskórne mogą wskazywać na możliwość wystąpienia zapalenia naczyń). Należy poinformować lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów. Objawy te występują rzadko (u nie więcej niż 1 na 1 000 osób). Są to: - pokrzywka, wysypka (objawy reakcji alergicznych); - utrata apetytu, nudności, wymioty; - wypadanie włosów. Jeśli u pacjenta wystąpią następujące działanie niepożądane, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Są to: - bolesna wysypka skórna. Acenocumarol WZF może powodować ciężkie zaburzenia dotyczące skóry, w tym tak zwaną kalcyfilaksję, co może na początku objawiać się bolesną wysypką skórną, ale może prowadzić do innych poważnych powikłań. To działanie niepożądane występuje częściej u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. - krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do zaburzenia prawidłowej czynności nerek (nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- Nadwrażliwość na acenokumarol, związki o podobnej budowie lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Ciąża. - Stosowanie u osób, z którymi ograniczona jest możliwość kontaktu (np. pozbawieni opieki i nadzoru pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z chorobą alkoholową, osoby z zaburzeniami psychicznymi). - Przypadki, w których ryzyko wystąpienia krwotoku jest większe od przewidywanej korzyści po zastosowaniu produktu leczniczego: - skazy krwotoczne i dyskrazja; - na krótko przed zabiegiem lub po zabiegu chirurgicznym ośrodkowego układu nerwowego, a także operacji oczu i rozległych zabiegach chirurgicznych; - choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwotoki z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego lub oddechowego, a także krwotoki mózgowe, ostre zapalenie osierdzia i wysięk osierdziowy, zapalenie wsierdzia wywołane przez czynniki zakaźne; - ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka niewydolność wątroby lub nerek; - zwiększona aktywność fibrynolityczna, która zdarza się po operacjach płuc, gruczołu krokowego, macicy itp.

Pacjent powinien zostać poinformowany o możliwości wystąpienia krwawień oraz o zakazie przyjmowania innych produktów leczniczych bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym. Kalcyfilaksja jest rzadkim zespołem zwapnienia naczyń krwionośnych z martwicą skóry, związanym z wysoką śmiertelnością. Stan ten jest głównie obserwowany u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializie lub u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka, takimi jak niedobór białka C lub S, hiperfosfatemia, hiperkalcemia lub hipoalbuminemia. Rzadkie przypadki kalcyfilaksji zgłaszano u pacjentów przyjmujących antagonistów witaminy K, w tym Acenocumarol WZF, a także u pacjentów, u których nie stwierdzono choroby nerek. Jeśli rozpozna się kalcyfilaksję, należy rozpocząć odpowiednie leczenie oraz rozważyć odstawienie produktu leczniczego Acenocumarol WZF. Szczególną ostrożność należy zachować, gdy u pacjenta występują inne choroby, np. nadczynność tarczycy, nowotwory, zaburzenia czynności nerek, zakażenia i stany zapalne. Podczas stosowania acenokumarolu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ może być upośledzony proces powstawania czynników krzepnięcia lub mogą wystąpić zaburzenia czynności płytek krwi. Zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym mogą zmieniać działanie przeciwzakrzepowe produktu. Zaleca się szczególną ostrożność podczas ustalania schematu dawkowania produktu u osób z ciężką niewydolnością serca, ponieważ zastój krwi w wątrobie może zmniejszać uczynnianie czynników krzepnięcia w procesie γ-karboksylacji. Jednakże w przypadku likwidacji zastoju krwi w wątrobie, może być niezbędne zwiększenie dawek acenokumarolu. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stwierdzonym lub podejrzewanym (np. odbiegające od normy krwawienia po urazie) niedoborem białka C lub białka S (patrz punkt 4.8). U pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie z zaawansowaną miażdżycą, dawki produktu powinny być mniejsze, a kontrola laboratoryjna bardzo dokładna. Podczas leczenia przeciwzakrzepowego zdecydowanie powinno się unikać wstrzyknięć domięśniowych, gdyż mogą powodować powstawanie krwiaków. Wykonywanie wstrzyknięć dożylnych i podskórnych nie zagraża takimi powikłaniami. Należy prowadzić szczególną kontrolę w przypadkach, gdy jest konieczne skrócenie czasu protrombinowego, z powodu przeprowadzania zabiegów diagnostycznych lub leczniczych (np. angiografii, nakłucia lędźwiowego, małego zabiegu chirurgicznego, ekstrakcji zęba, itp.). Nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych: U pacjentów z zaburzoną integralnością kłębuszków nerkowych lub z chorobami nerek w wywiadzie może wystąpić ostre uszkodzenie nerek, prawdopodobnie w związku z epizodami nadmiernego działania przeciwzakrzepowego i krwiomoczu. Kilka przypadków zgłoszono u pacjentów bez wcześniejszej choroby nerek. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym ocenę czynności nerek, u pacjentów z ponadterapeutycznym INR i z krwiomoczem (w tym mikroskopowym). Podczas stosowania acenokumarolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność, ponieważ nie można wykluczyć zaburzeń czynności płytek krwi i zwiększonego ryzyka krwawień. Pacjenci przyjmujący acenokumarol powinni spożywać względnie stałe ilości pokarmów zawierających witaminę K1 i unikać ich spożywania w nadmiernej ilości (patrz punkt 4.5). Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkty lecznicze zawierające substancje z grupy pochodnych kumaryny mogą wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Mechanizm powstawania tych interakcji obejmuje zaburzenia wchłaniania, działanie hamujące lub indukujące układ enzymów (głównie CYP2C9) i zmniejszenie dostępności witaminy K1, niezbędnej do procesu γ-karboksylacji czynników krzepnięcia. Należy pamiętać, iż niektóre leki mogą działać synergistycznie w kilku różnych mechanizmach. Każdy rodzaj leczenia może być związany z ryzykiem wystąpienia interakcji, chociaż nie wszystkie interakcje będą istotne. W razie wprowadzania pacjentowi nowego produktu podczas stosowania acenokumarolu lub odstawiania produktu stosowanego jednocześnie z acenokumarolem, zaleca się zachowanie ostrożności oraz częste przeprowadzanie badań laboratoryjnych krzepnięcia krwi (np. dwa razy w tygodniu). Działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu mogą zwiększyć: - allopurynol, - steroidy anaboliczne, - androgeny, - leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron, chinidyna), - antybiotyki o szerokim spektrum działania (np. amoksycylina), antybiotyki makrolidowe, jak erytromycyna, klarytromycyna, - chinolony (np. cyprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna), - tetracykliny, - neomycyna, - chloramfenikol, - fibraty (np. kwas klofibrowy, jego pochodne i analogi strukturalne np. fenofibrat, gemfibrozil), - disulfiram, - glukagon, - glukozamina, - leki działające antagonistycznie na receptor H2 (np. cymetydyna), - sulfonamidy włącznie z ko-trimoksazolem (sulfametoksazol i trimetoprym), - pochodne imidazolu (np. metronidazol oraz działający miejscowo mikonazol), - paracetamol, - doustne leki przeciwcukrzycowe (np. glibenklamid), - hormony tarczycy (w tym dekstrotyroksyna), - statyny (np. symwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna), - SSRI- inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. cytalopram, fluoksetyna, sertralina), - tramadol, - tamoksyfen, - 5-fluorouracyl i jego pochodne, - pochodne sulfonylomocznika (takie jak tolbutamid i chlorpropamid), - kwas etakrynowy. Kortykosteroidy (np. metyloprednizolon, prednizon) mogą zwiększać lub zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny. Inhibitory enzymu CYP2C9 mogą zwiększać efekt przeciwzakrzepowy acenokumarolu. Leki wpływające na hemostazę mogą zwiększyć przeciwzakrzepowe działanie acenokumarolu i zwiększać ryzyko krwotoku: - heparyna (w tym heparyny drobnocząsteczkowe), - leki hamujące agregację płytek krwi (np. dipirydamol, klopidogrel), kwas salicylowy i jego pochodne, kwas acetylosalicylowy, kwas paraaminosalicylowy, - diflunisal, fenylbutazon lub inne pochodne pirazolonu (np. sulfinpirazon) oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory COX-2), duże dawki metyloprednizolonu w postaci wstrzyknięć. Jeżeli zachodzi konieczność zastosowania tych leków podczas stosowania acenokumarolu, należy przeprowadzać częściej badania laboratoryjne krzepnięcia krwi. Działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu mogą zmniejszyć: - aminoglutetymid, - leki przeciwnowotworowe (azatiopryna, 6-merkaptopuryna), - barbiturany (fenobarbital), - karbamazepina, - cholestyramina (patrz punkt 4.9), - gryzeofulwina, - doustne leki antykoncepcyjne, - ryfampicyna, - leki moczopędne o budowie tiazydowej, - semaglutyd może zaburzać wchłanianie acenokumarolu ze względu na swoje działanie opóźniające opróżnianie żołądka, - produkty roślinne zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) - ten rodzaj interakcji obserwowano z warfaryną i fenprokumonem i może nie zachodzić w przypadku acenokumarolu. - inhibitory proteazy HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Substancje indukujące enzymy CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 mogą zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu. Podczas stosowania acenokumarolu i leków z grupy pochodnych hydantoiny (np. fenytoina), zwiększa się stężenie tych leków w surowicy. Acenokumarol nasila działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika, np. glibenklamidu i glimepirydu. Odnotowano podwyższenie wskaźnika INR u pacjentów przyjmujących jednocześnie glukozaminę z doustnymi antagonistami witaminy K. Należy uważnie monitorować stan kliniczny pacjentów leczonych doustnymi antagonistami witaminy K w momencie rozpoczęcia lub zakończenia leczenia glukozaminą. Podczas stosowania acenokumarolu (zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności wątroby) należy ograniczyć spożycie alkoholu, gdyż nie można przewidzieć nasilenia działania produktu ani wczesnych objawów interakcji z alkoholem. Pacjenci przyjmujący acenokumarol powinni spożywać względnie stałe ilości pokarmów zawierających witaminę K1 i unikać ich spożywania w nadmiernej ilości. Pokarmy bogate w witaminę K1 (np. warzywa kapustne, sałata, szpinak, cykoria, brzoskwinie) osłabiają działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu. Podczas stosowania acenokumarolu nie należy pić soku żurawinowego, ponieważ nasila on działanie przeciwzakrzepowe. Opisywano przypadki ciężkich krwawień u osób pijących sok żurawinowy i przyjmujących acenokumarol. Nie wiadomo czy inne produkty z żurawiną, takie jak kapsułki lub koncentraty, wchodzą w interakcje z produktem Acenocumarol WZF. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania produktów zawierających żurawinę z acenokumarolem.

Działania niepożądane pogrupowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10); rzadko (≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: krwotok. Jego wystąpienie jest zależne od dawki produktu, wieku pacjenta i rodzaju zasadniczej choroby (ale nie od czasu leczenia). Najpoważniejszym powikłaniem leczenia przeciwzakrzepowego są krwawienia o różnym stopniu nasilenia, jak: niewyjaśnione krwawienia z nosa lub krwawienie z dziąseł, niewyjaśnionego pochodzenia siniaki; obfite krwawienie lub sączenie po skaleczeniu lub z rany; obfite krwawienie miesiączkowe; nieoczekiwane krwawienie z dróg moczowo-płciowych; krew w moczu; krwiste lub czarne, smoliste stolce; kaszel z odpluwaniem krwistej plwociny lub krwiste wymioty; krwawienie do skóry, do mózgu, krwawienie do oczu. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka). Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: zapalenie naczyń. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: utrata apetytu, nudności, wymioty. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: uszkodzenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: łysienie. Bardzo rzadko: krwotoczna martwica skóry (zazwyczaj skojarzona z wrodzonym niedoborem białka C lub jego kofaktora białka S). Częstość nieznana: kalcyfilaksja. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Kiedy nie stosować leku Acenocumarol WZF - jeśli pacjent ma uczulenie na acenokumarol lub inne leki „rozrzedzające krew”, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz również punkt „Ciąża i karmienie piersią”); - jeśli pacjent jest niezdolny do wykonywania zaleceń lekarza dotyczących przyjmowania leku (np. osoby z chorobą alkoholową, z zaburzeniami psychicznymi oraz osoby w podeszłym wieku bez opieki i nadzoru); - jeśli pacjent ma skazę krwotoczną wrodzoną lub nabytą, np. hemofilię; - jeśli pacjent niedawno przebył operację lub w najbliższym czasie planowana jest operacja (w tym również kręgosłupa, mózgu lub oka); - jeśli pacjent ma wrzody żołądka lub występuje krwawienie w jelitach (objawy: krwiste lub czarne smoliste stolce); - jeśli pacjent niedawno miał wylew (udar krwotoczny mózgu); - jeśli występuje krew w moczu lub plwocinie; - jeśli u pacjenta stwierdzono zapalenie lub zakażenie osierdzia (zewnętrznej błony otaczającej serce), lub wsierdzia (najbardziej wewnętrzna warstwa serca) objawiające się bólem w klatce piersiowej; - jeśli pacjent ma bardzo wysokie ciśnienie krwi; - jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek (ciężka niewydolność wątroby lub nerek); - jeśli u pacjenta występują zaburzenia krzepnięcia krwi, niewyjaśnione krwawienia, np. z dziąseł lub siniaczenia. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Acenocumarol WZF należy omówić to z lekarzem: - jeśli pacjent choruje na raka; - jeśli u pacjenta występuje zakażenie lub zapalenie (ból, obrzęki); - jeśli pacjent choruje na niewydolność serca; - jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby; - jeśli pacjent ma nadczynność tarczycy; - jeśli pacjent ma zaburzenia krwi (zwane niedoborem białka C lub S) - może to spowodować dłuższe niż zwykle krwawienie po skaleczeniu lub urazie. Podczas stosowania acenokumarolu pacjent nie powinien przyjmować leków w zastrzykach domięśniowych, ponieważ może to powodować powstawanie krwiaków. Pacjent powinien zawsze informować lekarza (niezależnie od specjalności) o tym, że przyjmuje acenokumarol, zwłaszcza jeśli u pacjenta jest planowana operacja (w tym kręgosłupa, mózgu lub oka) lub zabieg dentystyczny. Pacjenci, którzy ukończyli 65 lat, mogą być bardziej wrażliwi na acenokumarol i dlatego u tych osób lekarz może zalecić częstsze przeprowadzanie badań kontrolnych i zmniejszenie dawek leku. Jeśli pacjent podczas stosowania acenokumarolu ulegnie wypadkowi i odniesie urazy, mogą wystąpić u niego nasilone krwawienia, większe niż zazwyczaj w takich przypadkach. Dlatego ważne jest, aby o fakcie stosowania leku poinformować lekarza lub personel medyczny. Zaleca się, aby pacjent miał przy sobie łatwą do odnalezienia dla innych osób informację, że przyjmuje acenokumarol. Acenocumarol WZF a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Acenocumarol WZF może wpływać na działanie innych leków i odwrotnie. Podczas stosowania acenokumarolu nie wolno przyjmować innych leków bez uzgodnienia z lekarzem. Należy bezwzględnie powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu wszystkich leków, a w szczególności tych wymienionych poniżej. Leki, które mogą zwiększać działanie leku Acenocumarol WZF: - allopurynol - stosowany w leczeniu dny moczanowej i w celu obniżenia poziomu kwasu moczowego; - testosteron i mesterolon (androgeny), steroidy anaboliczne stosowane jako terapia zastępcza, która polega na dostarczaniu hormonów w celu wyrównania ich poziomu w organizmie; - amiodaron i chinidyna - stosowane w przypadku nieregularnego bicia serca; - amoksycylina, erytromycyna, klarytromycyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna, tetracykliny, neomycyna, chloramfenikol, metronidazol - stosowane w leczeniu zakażeń; - fenofibrat, symwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna oraz inne leki z grupy statyn - obniżające stężenie cholesterolu; - disulfiram - stosowany w chorobie alkoholowej; - glukagon - stosowany w celu leczenia niskiego stężenia cukru we krwi; - glukozamina - stosowana w chorobie zwyrodnieniowej stawów; - ranitydyna, cymetydyna - stosowane w leczeniu wrzodów żołądka lub dwunastnicy; - kotrimoksazol (sulfametoksazol i trimetoprym) i inne leki z grupy sulfonamidów; - działający miejscowo mikonazol - lek przeciwgrzybiczy; - paracetamol - lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy; - glibenklamid oraz inne doustne leki przeciwcukrzycowe; - dekstrotyroksyna i inne hormony tarczycy; - fluoksetyna, paroksetyna, cytalopram - stosowane w leczeniu lęku i depresji; - tamoksyfen - stosowany w leczeniu raka piersi i płodności; - tramadol - silny lek przeciwbólowy; - 5-fluorouracyl i jego pochodne - stosowane w leczeniu raka piersi, układu pokarmowego, skóry; - tolbutamid i chlorpropamid (pochodne sulfonylomocznika) - stosowane w cukrzycy; - kwas etakrynowy - lek moczopędny, stosowany w obrzękach; - prednizolon, metyloprednizolon (kortykosteroidy) - używane do leczenia stanów zapalnych jelita, stawów, skóry - mogą one zwiększać lub zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe leku. Leki wpływające na hemostazę mogą zwiększać przeciwzakrzepowe działanie leku Acenocumarol WZF i zwiększać ryzyko krwotoku: - heparyna - stosowana w celu „rozrzedzenia krwi” w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zakrzepów we krwi, po operacjach; - dipirydamol, klopidogrel (leki zwane przeciwpłytkowymi) - stosowane w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów; - kwas salicylowy i jego pochodne, kwas acetylosalicylowy, kwas paraaminosalicylowy, diflunisal, fenylbutazon, sulfinpirazon oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, - duże dawki metyloprednizolonu w postaci wstrzyknięć. Leki, które mogą zmniejszać działanie leku Acenocumarol WZF: - aminoglutetymid - stosowany w leczeniu raka lub zespołu Cushinga; - azatiopryna, 6-merkaptopuryna - leki przeciwnowotworowe; - fenobarbital (z grupy barbituranów) - stosowany w leczeniu padaczki lub jako leki nasenne; - karbamazepina, fenytoina - stosowane w leczeniu padaczki; - cholestyramina; - gryzeofulwina - lek przeciwgrzybiczy; - doustne leki antykoncepcyjne; - ryfampicyna; - hydrochlorotiazyd i inne leki moczopędne o budowie tiazydowej; - semaglutyd – lek stosowany do obniżania stężenia cukru we krwi; - produkty roślinne zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum); - rytonawir, indynawir i nelfinawir oraz inne leki z grupy zwanej inhibitorami proteazy - stosowane w leczeniu HIV. Acenocumarol WZF z jedzeniem, piciem i alkoholem Wrażliwość poszczególnych osób na acenokumarol jest różna i może ulec zmianie w przypadku zastosowania innej diety, zwłaszcza gdy włączone zostaną do niej pokarmy bogate w witaminę K (np. szpinak, kapusta, kalafior, kalarepa, brokuł, brukselka). Należy ograniczyć spożycie warzyw z rodzaju kapustnych oraz innych produktów zawierających witaminę K, aby leczenie acenokumarolem było skuteczne. Podczas stosowania acenokumarolu nie należy pić soku żurawinowego ani produktów zawierających koncentrat soku żurawinowego, ponieważ nasila on działanie leku i może spowodować wystąpienie krwawień. Pacjenci przyjmujący Acenocumarol WZF, zwłaszcza z zaburzeniami czynności wątroby, powinni ograniczyć picie alkoholu. Alkohol może zmieniać sposób działania acenokumarolu. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lek bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży! Acenokumarol może powodować ciężkie uszkodzenia płodu, dlatego należy powiedzieć lekarzowi o ciąży lub planowaniu ciąży. U pacjentek w wieku rozrodczym, przed zastosowaniem leku, zaleca się wykonywanie testu ciążowego, a w czasie leczenia stosowanie skutecznej antykoncepcji. Potencjalne ryzyko i korzyści z leczenia powinien z pacjentką omówić lekarz. W przypadku karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem. Zarówno matka, jak i dziecko wymagają szczególnej kontroli lekarskiej, a dziecko powinno profilaktycznie otrzymywać witaminę K. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Acenocumarol WZF nie wpływa na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. W razie wypadku należy koniecznie powiedzieć personelowi medycznemu o przyjmowaniu acenokumarolu. Z uwagi na potencjalną możliwość odniesienia urazów, np. podczas wypadku, zaleca się noszenie przy sobie informacji o przyjmowaniu leku Acenocumarol WZF. Acenocumarol WZF zawiera laktozę jednowodną Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów krwawienia, które mogą wskazywać, że pacjent otrzymał więcej leku niż było mu potrzebne. Objawy te występują często (u nie więcej niż 1 na 10 osób). Są to krwawienia o różnym stopniu nasilenia, jak: - niewyjaśnione krwawienia z nosa lub krwawienie z dziąseł; - niewyjaśnionego pochodzenia siniaki; - obfite krwawienie lub sączenie po skaleczeniu lub z rany; - obfite krwawienie miesiączkowe; - nieoczekiwane krwawienie z dróg moczowo-płciowych; - krew w moczu; - krwiste lub czarne, smoliste stolce; - kaszel z odpluwaniem krwistej plwociny lub krwiste wymioty; - krwawienie do skóry; - krwawienie do mózgu; - krwawienie do oczu. Należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów. Objawy te występują bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 osób). Są to: - zażółcone oczy lub skóra (mogą to być objawy uszkodzenia wątroby); - czerwone plamy zmieniające się w grudkowe zmiany na skórze, a następnie w pęcherze z krwawymi podbiegnięciami (objawy wskazujące na możliwość wystąpienia krwotocznej martwicy skóry); - zapalenie naczyń krwionośnych (podbiegnięcia krwawe lub krwiaki podskórne mogą wskazywać na możliwość wystąpienia zapalenia naczyń). Należy poinformować lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów. Objawy te występują rzadko (u nie więcej niż 1 na 1 000 osób). Są to: - pokrzywka, wysypka (objawy reakcji alergicznych); - utrata apetytu, nudności, wymioty; - wypadanie włosów. Jeśli u pacjenta wystąpią następujące działanie niepożądane, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Są to: - bolesna wysypka skórna. Acenocumarol WZF może powodować ciężkie zaburzenia dotyczące skóry, w tym tak zwaną kalcyfilaksję, co może na początku objawiać się bolesną wysypką skórną, ale może prowadzić do innych poważnych powikłań. To działanie niepożądane występuje częściej u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. - krwawienie w nerkach, czasami z obecnością krwi w moczu, prowadzące do zaburzenia prawidłowej czynności nerek (nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych). Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

- Nadwrażliwość na acenokumarol, związki o podobnej budowie lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. - Ciąża. - Stosowanie u osób, z którymi ograniczona jest możliwość kontaktu (np. pozbawieni opieki i nadzoru pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z chorobą alkoholową, osoby z zaburzeniami psychicznymi). - Przypadki, w których ryzyko wystąpienia krwotoku jest większe od przewidywanej korzyści po zastosowaniu produktu leczniczego: - skazy krwotoczne i dyskrazja; - na krótko przed zabiegiem lub po zabiegu chirurgicznym ośrodkowego układu nerwowego, a także operacji oczu i rozległych zabiegach chirurgicznych; - choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwotoki z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego lub oddechowego, a także krwotoki mózgowe, ostre zapalenie osierdzia i wysięk osierdziowy, zapalenie wsierdzia wywołane przez czynniki zakaźne; - ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężka niewydolność wątroby lub nerek; - zwiększona aktywność fibrynolityczna, która zdarza się po operacjach płuc, gruczołu krokowego, macicy itp.

Pacjent powinien zostać poinformowany o możliwości wystąpienia krwawień oraz o zakazie przyjmowania innych produktów leczniczych bez uzgodnienia z lekarzem prowadzącym. Kalcyfilaksja jest rzadkim zespołem zwapnienia naczyń krwionośnych z martwicą skóry, związanym z wysoką śmiertelnością. Stan ten jest głównie obserwowany u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializie lub u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka, takimi jak niedobór białka C lub S, hiperfosfatemia, hiperkalcemia lub hipoalbuminemia. Rzadkie przypadki kalcyfilaksji zgłaszano u pacjentów przyjmujących antagonistów witaminy K, w tym Acenocumarol WZF, a także u pacjentów, u których nie stwierdzono choroby nerek. Jeśli rozpozna się kalcyfilaksję, należy rozpocząć odpowiednie leczenie oraz rozważyć odstawienie produktu leczniczego Acenocumarol WZF. Szczególną ostrożność należy zachować, gdy u pacjenta występują inne choroby, np. nadczynność tarczycy, nowotwory, zaburzenia czynności nerek, zakażenia i stany zapalne. Podczas stosowania acenokumarolu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ może być upośledzony proces powstawania czynników krzepnięcia lub mogą wystąpić zaburzenia czynności płytek krwi. Zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym mogą zmieniać działanie przeciwzakrzepowe produktu. Zaleca się szczególną ostrożność podczas ustalania schematu dawkowania produktu u osób z ciężką niewydolnością serca, ponieważ zastój krwi w wątrobie może zmniejszać uczynnianie czynników krzepnięcia w procesie γ-karboksylacji. Jednakże w przypadku likwidacji zastoju krwi w wątrobie, może być niezbędne zwiększenie dawek acenokumarolu. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stwierdzonym lub podejrzewanym (np. odbiegające od normy krwawienia po urazie) niedoborem białka C lub białka S (patrz punkt 4.8). U pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie z zaawansowaną miażdżycą, dawki produktu powinny być mniejsze, a kontrola laboratoryjna bardzo dokładna. Podczas leczenia przeciwzakrzepowego zdecydowanie powinno się unikać wstrzyknięć domięśniowych, gdyż mogą powodować powstawanie krwiaków. Wykonywanie wstrzyknięć dożylnych i podskórnych nie zagraża takimi powikłaniami. Należy prowadzić szczególną kontrolę w przypadkach, gdy jest konieczne skrócenie czasu protrombinowego, z powodu przeprowadzania zabiegów diagnostycznych lub leczniczych (np. angiografii, nakłucia lędźwiowego, małego zabiegu chirurgicznego, ekstrakcji zęba, itp.). Nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych: U pacjentów z zaburzoną integralnością kłębuszków nerkowych lub z chorobami nerek w wywiadzie może wystąpić ostre uszkodzenie nerek, prawdopodobnie w związku z epizodami nadmiernego działania przeciwzakrzepowego i krwiomoczu. Kilka przypadków zgłoszono u pacjentów bez wcześniejszej choroby nerek. Zaleca się ścisłe monitorowanie, w tym ocenę czynności nerek, u pacjentów z ponadterapeutycznym INR i z krwiomoczem (w tym mikroskopowym). Podczas stosowania acenokumarolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność, ponieważ nie można wykluczyć zaburzeń czynności płytek krwi i zwiększonego ryzyka krwawień. Pacjenci przyjmujący acenokumarol powinni spożywać względnie stałe ilości pokarmów zawierających witaminę K1 i unikać ich spożywania w nadmiernej ilości (patrz punkt 4.5). Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkty lecznicze zawierające substancje z grupy pochodnych kumaryny mogą wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Mechanizm powstawania tych interakcji obejmuje zaburzenia wchłaniania, działanie hamujące lub indukujące układ enzymów (głównie CYP2C9) i zmniejszenie dostępności witaminy K1, niezbędnej do procesu γ-karboksylacji czynników krzepnięcia. Należy pamiętać, iż niektóre leki mogą działać synergistycznie w kilku różnych mechanizmach. Każdy rodzaj leczenia może być związany z ryzykiem wystąpienia interakcji, chociaż nie wszystkie interakcje będą istotne. W razie wprowadzania pacjentowi nowego produktu podczas stosowania acenokumarolu lub odstawiania produktu stosowanego jednocześnie z acenokumarolem, zaleca się zachowanie ostrożności oraz częste przeprowadzanie badań laboratoryjnych krzepnięcia krwi (np. dwa razy w tygodniu). Działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu mogą zwiększyć: - allopurynol, - steroidy anaboliczne, - androgeny, - leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron, chinidyna), - antybiotyki o szerokim spektrum działania (np. amoksycylina), antybiotyki makrolidowe, jak erytromycyna, klarytromycyna, - chinolony (np. cyprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna), - tetracykliny, - neomycyna, - chloramfenikol, - fibraty (np. kwas klofibrowy, jego pochodne i analogi strukturalne np. fenofibrat, gemfibrozil), - disulfiram, - glukagon, - glukozamina, - leki działające antagonistycznie na receptor H2 (np. cymetydyna), - sulfonamidy włącznie z ko-trimoksazolem (sulfametoksazol i trimetoprym), - pochodne imidazolu (np. metronidazol oraz działający miejscowo mikonazol), - paracetamol, - doustne leki przeciwcukrzycowe (np. glibenklamid), - hormony tarczycy (w tym dekstrotyroksyna), - statyny (np. symwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna), - SSRI- inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. cytalopram, fluoksetyna, sertralina), - tramadol, - tamoksyfen, - 5-fluorouracyl i jego pochodne, - pochodne sulfonylomocznika (takie jak tolbutamid i chlorpropamid), - kwas etakrynowy. Kortykosteroidy (np. metyloprednizolon, prednizon) mogą zwiększać lub zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny. Inhibitory enzymu CYP2C9 mogą zwiększać efekt przeciwzakrzepowy acenokumarolu. Leki wpływające na hemostazę mogą zwiększyć przeciwzakrzepowe działanie acenokumarolu i zwiększać ryzyko krwotoku: - heparyna (w tym heparyny drobnocząsteczkowe), - leki hamujące agregację płytek krwi (np. dipirydamol, klopidogrel), kwas salicylowy i jego pochodne, kwas acetylosalicylowy, kwas paraaminosalicylowy, - diflunisal, fenylbutazon lub inne pochodne pirazolonu (np. sulfinpirazon) oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory COX-2), duże dawki metyloprednizolonu w postaci wstrzyknięć. Jeżeli zachodzi konieczność zastosowania tych leków podczas stosowania acenokumarolu, należy przeprowadzać częściej badania laboratoryjne krzepnięcia krwi. Działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu mogą zmniejszyć: - aminoglutetymid, - leki przeciwnowotworowe (azatiopryna, 6-merkaptopuryna), - barbiturany (fenobarbital), - karbamazepina, - cholestyramina (patrz punkt 4.9), - gryzeofulwina, - doustne leki antykoncepcyjne, - ryfampicyna, - leki moczopędne o budowie tiazydowej, - semaglutyd może zaburzać wchłanianie acenokumarolu ze względu na swoje działanie opóźniające opróżnianie żołądka, - produkty roślinne zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) - ten rodzaj interakcji obserwowano z warfaryną i fenprokumonem i może nie zachodzić w przypadku acenokumarolu, - inhibitory proteazy HIV (rytonawir, indynawir, nelfinawir). Substancje indukujące enzymy CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 mogą zmniejszać działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu. Podczas stosowania acenokumarolu i leków z grupy pochodnych hydantoiny (np. fenytoina), zwiększa się stężenie tych leków w surowicy. Acenokumarol nasila działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika, np. glibenklamidu i glimepirydu. Odnotowano podwyższenie wskaźnika INR u pacjentów przyjmujących jednocześnie glukozaminę z doustnymi antagonistami witaminy K. Należy uważnie monitorować stan kliniczny pacjentów leczonych doustnymi antagonistami witaminy K w momencie rozpoczęcia lub zakończenia leczenia glukozaminą. Podczas stosowania acenokumarolu (zwłaszcza w przypadku zaburzeń czynności wątroby) należy ograniczyć spożycie alkoholu, gdyż nie można przewidzieć nasilenia działania produktu ani wczesnych objawów interakcji z alkoholem. Pacjenci przyjmujący acenokumarol powinni spożywać względnie stałe ilości pokarmów zawierających witaminę K1 i unikać ich spożywania w nadmiernej ilości. Pokarmy bogate w witaminę K1 (np. warzywa kapustne, sałata, szpinak, cykoria, brzoskwinie) osłabiają działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu. Podczas stosowania acenokumarolu nie należy pić soku żurawinowego, ponieważ nasila on działanie przeciwzakrzepowe. Opisywano przypadki ciężkich krwawień u osób pijących sok żurawinowy i przyjmujących acenokumarol. Nie wiadomo czy inne produkty z żurawiną, takie jak kapsułki lub koncentraty, wchodzą w interakcje z produktem Acenocumarol WZF. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania produktów zawierających żurawinę z acenokumarolem.

Działania niepożądane pogrupowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10); rzadko (≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: krwotok. Jego wystąpienie jest zależne od dawki produktu, wieku pacjenta i rodzaju zasadniczej choroby (ale nie od czasu leczenia). Najpoważniejszym powikłaniem leczenia przeciwzakrzepowego są krwawienia o różnym stopniu nasilenia, jak: niewyjaśnione krwawienia z nosa lub krwawienie z dziąseł, niewyjaśnionego pochodzenia siniaki; obfite krwawienie lub sączenie po skaleczeniu lub z rany; obfite krwawienie miesiączkowe; nieoczekiwane krwawienie z dróg moczowo-płciowych; krew w moczu; krwiste lub czarne, smoliste stolce; kaszel z odpluwaniem krwistej plwociny lub krwiste wymioty; krwawienie do skóry, do mózgu, krwawienie do oczu. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka). Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: zapalenie naczyń. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: utrata apetytu, nudności, wymioty. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo rzadko: uszkodzenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: łysienie. Bardzo rzadko: krwotoczna martwica skóry (zazwyczaj skojarzona z wrodzonym niedoborem białka C lub jego kofaktora białka S). Częstość nieznana: kalcyfilaksja. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.